అనుబంధాల టెక్నాలజీ – సమీక్ష

రచన: లక్ష్మీ రాఘవ
పరిచయకర్త: మాలాకుమార్


లక్ష్మీ రాఘవగారి పుస్తకం “అనుబందాల టెక్నాలజీ”, పేరేదో కొత్తగా ఉందే అని చదువుదామని తీసాను. మొదటి కథనే “అనుబంధాల టెక్నాలజీ”. చదవగానే ఇదేదో మన కథలానే ఉందే అనుకున్నాను. అవును మరి ఈ తరం అమ్మమ్మలు, బామ్మలు, తాతయ్యలు మనవళ్ళతో గడపాలంటే అంతర్జాలంలోకి ప్రవేశించక తప్పదు.
మొదటి కథ చదివిన అనుభూతితో అలా అలా మిగితావీ చదివేస్తూ పోయాను.
జెల్ పాడ్ చదవగానే మా ఇంట్లో ఎలుకల కోసం ఎవరో దీని గురించి చెపితే నా ఫీలింగ్స్ గుర్తొచ్చి , అచ్చం రామచంద్ర కూడా నాలాగే ఫీలవుతున్నాడే అనుకున్నాను.
అవిటితనాన్ని ఎలా జయించాలో “గెలుపు గుర్రం” లో ,
విక్కీ లీక్స్ గురించి హాస్యంగా “వెంకీ”లో ,
తల్లి ఆరోగ్యం కోసం వెంకటేశు “బలి” కావటం టచ్చీగా లో,
చేసిన సహాయం మనుషులు ఎలా మర్చిపోతారో “ఇలా జరుగుతుంది మరి!”లో,
రోజూ ఆలశ్యంగా వస్తూ , వచ్చిన తరువాత కూడా డల్ గా ఉండే కొడుకు కార్తీక్ కోసం ఆరాటపడే తల్లి భారతి, స్నేహితుని కోసం చిన్న వయసులోనే పరితపించి , సహాయం చేసేందుకు ఆరాటపడ్డ కొడుకు కార్తీక్ ల గురించి ఉదాత్తంగా “మానవత్వం” లో,
ఇలా ఏ కథ తీసుకునా అదే ప్రత్యేకంగా ఉన్నట్లుగా ఉన్నాయి. మొదటి నుంచి చివరి వరకు మొత్తం ముప్పైరెండు కథలూ ఏకధాటిన చదివాక , ఓ సారి రచయిత్రితో మాట్లాడుదామనిపించింది!
వెంటనే మెసేజ్ బాక్స్ లోకి వెళ్ళి,
నేను:”హలో లక్ష్మీరాఘవగారు, “అని పలకరించాను.
లక్ష్మీరాఘవ:”హలో అండి. ”
నేను:”మీతో మీ గురించి మాట్లాడుదామనుకుంటున్నాను మాట్లాడవచ్చా ?”
లక్ష్మీరాఘవ:”అలాగే”


నేను:”ముందుగా మీ రచనల గురించి మాట్లాడుకుందాం. . మీరు రచనలు ఏ బేస్ మీద చేస్తారు? అంటే ఏదైనా సంఘటన చూసి చలించి రాయాలనుకుని రాస్తారా? ఏదో ఒక విషయం రాయాలని అనుకుని రాస్తారా?లేక ఏదో విషయం తోచి రాస్తారా?”
లక్ష్మీరాఘవ:” ఏదైనా విషయం నా హృదయాన్ని కదిలించి నన్ను ఆలోచింప చేస్తే, ఏదైనా వార్త చదివినప్పుడు అది నన్ను కదిలిస్తే రాస్తాను. అందుకే నా కథ ల్లో కల్పితాలకంటే వాస్తవాలు ఎక్కువ కనబడతాయి. చదివినవారికి తమ జీవితాల్లో ఎక్కడో ఇలా జరిగింది అన్న ఫీలింగ్ వస్తుంది. ”
నేను: అవును అది నిజమే. కొన్ని కథలల్లో నేనే వాటికి కనెక్ట్ అయ్యాను 🙂 మీకు ఎలాటి రచనలు చేయటం ఇష్టం. ”
లక్ష్మీరాఘవ:”సహజంగా, సరళంగా హాయిగా చదువుకునే రచనలు చేయటం ఇష్టం. ”
నేను: ” మీ రచనల్లో మీకు నచ్చింది ఏది? ఎందుకు?”
లక్ష్మీరాఘవ:” నేను రాసిన కథల్లో నావాళ్ళు. మారుతోన్న తరం, మహాలక్ష్మిలో మార్పు, స్వచ్చ భారత్ ఇలా నచ్చినవి చాలా వున్న్నాయి. ఎందుకు అంటే ఎప్పుడూ నాకు తోచిన చిన్న పరిష్కారం ఇవ్వటమే కాకుండా ప్రాబ్లెంస్ ఇలా వుంటాయి అని చెబుతాను కనుక”
నేను:”మీకు నచ్చనిది, ఇంకా బాగా రాయాల్సింది అని అని అసంతృప్తిని కలుగచేసిన రచన వుందా?”
లక్ష్మీరాఘవ:”లేదు. పూర్తి సంతృప్తి కలిగేంతవరకూ మళ్ళీ మళ్ళీ ఆలోచించి రాస్తాను కనుక. ”
నేను:” మీకు ఎలాటి సాహిత్యం ఇష్టం? అనుబంధాల టెక్నాలజీ మీకు నచ్చినవి, నచ్చనివి కథలు ఏమిటి?”
లక్ష్మీ రాఘవా “వర్తమాన సాంఘిక సాహిత్యం ఇష్టం, అనుబంధాల టెక్నాలజీ లో నాకు నచ్చినది బలి, ఎర, రాజ మార్గం, స్వచ్చ భారత్, నిలబడి నీళ్ళు లాటివి కొంచెం ఎక్కువగా. . . ప్రతి కథలోనూ ఒక చిన్న హెచ్చరిక, ఒక పరిష్కారం వున్నాయి కనుక నచ్చనివి ఏవీ లేదు. ”
నేను: “పరిష్కారం” కథ నన్ను ఆలోచనలో పడేసింది. రోజంతా నన్ను వెంటాడుతూనే ఉంది. దాని గురించి మిమ్మలిని ఓ ప్రశ్న అడిగేముందు కథను మళ్ళీ గుర్తుచేసుకుంటాను. ప్రభు విజయ భార్యాభర్తలు. వారికి సంతానము కలుగలేదు. అందుకని విజయ స్నేహితురాలు డాక్టర్. సంధ్య సంతాన సాఫల్య కేంద్రము నడుపుతున్నది. ఆమెను సంప్రదించారు. ప్రభుకు స్పెర్మ్ కౌంట్ తక్కువ వలన సంతానం కలగటము లేదని చెప్పి, కృత్రిమ ఫలదీకరణ ప్రయత్నిద్దామని చెప్పింది. ఆలోచించుకునేందుకు సమయము కావాలని చెప్పి తిరిగి వచ్చేసారు. ప్రభు, విజయ ఒక రోజు సెకెండ్ షో సినిమా కు వెళ్ళి వస్తుండగా ఒక రౌడి వారిని అటకాయించి, ప్రభును కొట్టి, విజయపై అత్యాచారం చేస్తాడు. ఆత్మహత్య ప్రయత్నం చేయబోయిన విజయను వారిని, సంధ్య దగ్గర ట్రీట్మెంట్ ఇప్పించి ఓదారుస్తాడు ప్రభు. ఆ అత్యాచారం ఫలితంగా విజయ గర్భవతి అవుతుంది. ఎబార్షన్ చేయవచ్చు అన్న సంధ్య ను వారించి ఆ బిడ్డను నా బిడ్డగా పెంచుతాను. తాగుబోతు, అత్యాచారాలు చేసే తండ్రి బుద్దులు రాకుండా ఒక మంచి పౌరునిగా పెంచుతాను. అంతే కాదు, నాకున్న కొద్దిపాటి ఆస్తిని అమ్మి, నా సైట్ లో ఒక ప్రత్యేక శరణాలయాన్ని నిర్మిస్తాను. దానిన్లో అమానుషంగా , అనాగరికతతో పురుషుని ఉన్మాదానికి గురైన ఆడపిల్ల ను ఆదరిస్తాను అంటాడు. స్తూలంగా ఇదీ కథ. ఈనాడు ఎక్కడ చూసినా ఆడపిల్లల మీద జరుగుతున్న అత్యాచారాల గురించే వార్తలు కనిపిస్తున్నాయి. ఆ నేపధ్యం లో రాసిన ఈ కథ నన్ను కదిలించింది. లక్ష్మీగారూ. ఈ పరిష్కారం కథ లో మీరు సూచించినట్లు భర్త ఓదార్పు, ఆశ్రమం స్థాపించడం సంభవమే అంటారా?”
లక్ష్మీరాఘవ:”సంభవం అవ్వాలనే ఉద్దేశం! ఇలాటి వ్యక్తులు, ఇలాటి ఆలోచనలు కూడా ఉంటాయని తెలియ చెప్పడం బాగుంటుంది అనిపించిది . సమాజంలో మార్పులు రావాలంటే ఎక్కడో ఒక చోట మొదలవ్వాలి. . సుబ్రహ్మణ్య భారతి లాగా మార్పులు తేగలమని కాదు. . . . రచనలో ఒక ప్రయత్నం ఎందుకు చేయకూడదు?”
నేను:”అవునండి నిజమే అలా చేయగలిగితే బాగుంటుంది. సరే ఇంకో కథ “ఈ ఎడబాటు వద్దు!”కథ లో నాయిక వ్రాసిన లేఖలోని భావాలు, నేను మా అమ్మాయి డెలివరీకి యు. యస్ వెళ్ళినప్పటి నా భావాలే అనుకున్నాను. మావారి బిజినెస్, మా అబ్బాయి ఇంజనీరింగ్ ఫైనల్ ఇయర్ లో ఉండటం మూలముగా నేనొక్కదాన్నే వెళ్ళాల్సివచ్చింది. ఈ విషయం ఎందుకు చెప్పానంటే , మీ కథలోని కొడుకు స్వార్ధంతో తండ్రిని కాకుండా తల్లిని ఒక్కదాన్నే రమ్మని టికెట్ పంపిస్తాడు. ఈ కథ అనే కాదు , సినిమాలల్లో , చాలా కథలల్లో అమెరికా వెళ్ళిన పిల్లలని స్వార్ధపరులుగా చిత్రీకరిస్తున్నారు. అది నాకు నచ్చటం లేదు. మీరు కూడా అలా రాసేసరికి కొడుకు స్వార్థం కాకుండా వేరే ఆలోచించి వుండవచ్చుకదా ? అని అడగాలనిపించింది”
లక్ష్మీరాఘవ:” నిజమే అలా ఆలోచించాను కూడా. . . ఖర్చులు ఎక్కువ అవుతున్నాయని ఒక్క టికెట్టు పంపుతున్నట్టు కొడుకు చెప్పి వుండవచ్చు. . కానీ తల్లిని మాత్రమే పిలిపించుకోవడానికి వెనుక పనికి సహాయపడుతుందనే ఉద్దేశ్యం ఉన్న కొడుకులు వుండటం లేదా? అది చెప్పాలని కూడా అనిపించింది. అంతేకాదు లేటు వయసులో “ఎడబాటు” ఎంతగా ఫీల్ అవుతామో చెప్పడం ముఖ్యోద్దేశం. స్వార్థం లేని కొడుకుల గురించే రాస్తే ఆ “ఎడబాటు” లేఖ ఇంకోలా వుండేది. ఇంత ఎఫెక్ట్ వుండేదా? మీరే చెప్పండి. ”
నేను:”ఏమో మరి , ఆ కథ లో మీరు కొడుకును తొలి నుంచీ స్వార్ధపరుడిగానే చిత్రీకరించారు కాబట్టి అది సరిపోయిందేమో!కాకపోతే ఆ లేఖలోని కొన్ని భావాలతో నేను కనెక్ట్ అయ్యాను కాబట్టి మా అబ్బాయిలా అనిపించి నచ్చలేదేమో 🙂 కొన్ని కొన్ని వాక్యాలు ముఖ్యంగా “జీవన మలి సంధ్యలో నాతో మరింత చేరువైన మీరు. . . ” అబ్బ ఎంత నచ్చేసిందో! మా గ్రూప్ లో ఈ వాక్యం సమస్యాపూర్ణంగా ఇవ్వబోతున్నాను, విత్ యూర్ పర్మిషన్ 🙂
నేను:”సరేనండి, మరి రచనలు కాకుండా ఇంకా మీకేమైనా హాబీస్ ఉన్నాయా?”
లక్ష్మీరాఘవ:” నాకు చిన్నప్పటి నుండీ కళలపై మక్కువ. ఎలిమెంటరీ స్కూ ల్లో వున్నప్పడే పెన్సిల్ తో బొమ్మలు వేసేదాన్ని. ఏడవతరగతిలో నాకు డ్రా యింగ్ లో మొదటి బహుమతి వచ్చింది. డాన్స్ చేయడం ఇష్టం. స్కూ ల్లో అనేకసార్లు డాన్సులు చేయడమే కాదు. ప్రైజులు కూడా వచ్చాయి. కాలేజీ వచ్చాకకూడా అంతే. హైదరాబాదు
రెడ్డీ కాలేజీ తరఫున వేసిన ఇంటర్ కాలేజీ నాటక పోటీలో బెస్ట్ యాక్టర్ అవార్డు వచ్చింది. ఇంకా పెయింటింగ్స్ వేయటం ఇష్టం. వాటర్ కలర్, ఆయిల్ పెయింటింగ్స్ వేయటం చాలా ఇష్ట పడతాను. పోట్రెయిట్ పెన్సిల్ స్కెచెస్ వేసాను. ఇప్పటికీ చేస్తున్నాను. శారీస్ మీద బ్లాక్ ప్రింటింగ్ చేస్తాను. క్రియేటివ్ డిజైన్ చేస్తే ఏంతో సంతృప్తి గా వుండేది. ఫాబ్రిక్ పెయింటింగ్ ఎన్నో చేసాను . వేస్టు వస్తువులతో ఎన్నో వస్తువులు చేసాను. కలకత్తా లో వున్నప్పుడు ఎక్జిబిషన్ పెట్టాను కూడా. మా వూరు చేరాక వీటిని చూసిన కొంతమంది ప్రోద్బలంతో స్కూల్స్ లో కూడా ఎక్జిబిషన్ పెట్టాను.
తరువాత పిల్లలు కూడా చాలా క్రియేటివిటీ చూపడం ఆనందం కలుగచేసింది.
ఇంకా చెప్పాలంటే టైలరింగ్ ఇష్టం. పిల్లలకు నేనే బట్టలు కుట్టేదాన్ని.
ఏది కొత్తగా చూసినా చేసేసేయ్యాలనే తపన అందుకే కలకత్తా లో కాపురం వున్నప్పుడు చాలా నేర్చుకున్నాను Rajasthan Jharokas. Murals. Earthan pots with 3 dimensional figures, 3D name plates. Tanjore paintings, Decoupage, Lamosa ఇలా ఎన్నో నేర్చుకున్నాను. చేసిన ప్రతిసారి ఎంతో చాలా సంతృప్తి చెందుతాను.
రిటైర్మెంట్ తరువాత మా స్వంత వూరు కురబలకోట అనే చిన్న పల్లె చేరాక కావలసినంత తీరిక దొరికిన మళ్ళీ [మొదటికథ ప్రింట్ అయ్యింది 1966 లో ] రచనలు చెయ్యడంతో నాకు రోజుకు 24 గంటలు చాలవని అనిపిస్తుంది . బతికున్న ప్రతిక్షణం సద్వినియోగం చేసుకోవాలన్న తపన వుంది.
నేను:”అబ్బో గ్రేట్. మీరు బ్లాగ్ కూడా నిర్వహిస్తున్నారుకదూ. . మీ బ్లాగ్ పేరు ఏమిటి? ఇంకా నిర్వహిస్తున్నారా ?”
లక్ష్మీరాఘవ:”నా బ్లాగ్ పేరు “బామ్మగారి మాట“ దానిని 2007 లో స్టార్ట్ చేసినా ఈమధ్య ఎక్కువ రాయటం లేదు. ఫేస్ బుక్. వాట్స్ అప్ అలవాటు అయ్యాక బ్లాగులో రాయటం తగ్గించాను. కానీ ఇప్పటికీ నా మనోభావాలు రాసుకోవడానికి బ్లాగే సరి అయినదని అబిప్రాయం. ”
నేను:”మీరు ఇన్ని పనులు చేస్తున్నారంటే , మీ చదువు, మీ కుటుంబం గురించి తెలుసుకోవాలని ఉంది. కుటుంబ సభ్యుల సహకారము లేకుండా చేయలేరు కదా అందుకన్నమాట. ”
లక్ష్మీ రాఘవ: ” M. sc దాకా హైదరాబాదులో చదువుకున్నాను. తరువాత పెళ్లి అయ్యింది . మాశ్రీవారికి హైదరాబాదులోనే ఉద్యోగం కావడంతో ఇంట్లో ఒంటరిగా వుండటం ఇష్టం లేక ఉద్యోగంలో చేరాను. పిల్లలు ముగ్గురూ పుట్టాక, వాళ్ళు కాలేజీ చదువులకు ఎదిగాక నాకు Phd చేయాలనే కోరిక కలిగి నీ నలభై రెండ ఏట Phd చేసాను.
అత్తవారింట మా శ్రీవారికి ఒక తమ్ముడు, ఒక చెల్లెలు వున్నారు. మాకు ముగ్గురు ఆడపిల్లలు. అందరూ అమెరికాలో సెటిల్ అయ్యారు. మా మామగారు మరణించిన తరువాత మా అత్తగారు తొంబై ఏళ్ళదాకా మాతోనే వున్నారు. అలా పెద్దవారికి సేవ చేసుకునే భాగ్యం కలిగింది. ఆవిడ సావాసంతో ఎన్నో నేర్చుకున్నాను. కొన్ని కథలకి ఆవిడ స్పూర్తి అయ్యారు. ”
నేను. “ఓ పక్క కుటుంబ బాధ్యతలు నిర్వహిస్తూ, పెద్దవారిని చూసుకుంటూ, ఇన్ని కళలలో రాణిస్తున్నారంటే చాలా గ్రేట్. ఈ మహిళాదినోత్సవ సంధర్భంగా మీ లాంటి బహుముఖప్రజ్ఞాశాలిని కలవటం ఎంతో ఆనందంగా ఉంది. ఓపికగా నా ప్రశ్నలకు సమాధానం ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు. ”
“అనుబంధాల టెక్నాలజీ” పుస్తక రచయిత్రి శ్రీమతి. లక్ష్మీరాఘవగారి పరిచయముతో కూడిన “అనుబంధాల టెక్నాలజీ” పుస్తక పరిచయములో కొన్ని కథల గురించే ప్రస్తావించాను. అన్నం ఉడికిందో లేదో తెలుసుకునేందుకు అన్నం మొత్తం పట్టి చూడక్కరలేనట్లు పుస్తకం గురించి తెలుసుకునేందుకు కొన్ని కథలు రుచి చూపించాను. మిగిలినవి మీరే జె. వి పబ్లికేషన్ ద్వారా పబ్లిష్ ఐన “అనుబంధాల టెక్నాలజీ ” 100రూపాయలకు కొని చదివి మీ అభిప్రాయాలను తెలపండి.

ఈ పుస్తకం అన్ని పుస్తకాల షాపులల్లోనూ , జె. వి పబ్లికేషన్ అధినేత్రి జ్యోతి వలబోజు వద్ద కూడా లభ్యమవుతాయి.

రచయిత్రికి నేరు గా మీ అభిప్రాయాలు తెలపాలంటే రచయిత్రి సెల్ నంబర్ :9440124700 కు కాల్ చేయండి.

Leave a Comment