అతివలు అంత సులభమా…..

రచన: ఆర్. ఉమాదేవి

 

అదురుతున్న గుండెను అదిమిపట్టుకుంటూ.. ఒక్క ఉదుటున తన సీట్లోకి వచ్చి పడింది సుమన.

ఒళ్ళంతా చెమటలు పట్టాయి ఆమెకి. టేబుల్ మీద ఉన్న వాటర్ బాటల్ తీసి గటగటా నీళ్ళు తాగింది. కాసేపటి తర్వాత గాని ఆమె స్థిమితపడ లేకపోయింది.

గదిలో జరిగింది తలుచుకుంటూ ఉంటే మళ్ళీ గుండెలు గుబగుబలాడాయి.

*****

సాయంత్రం ఆఫీస్ అవగానే ఇల్లు చేరింది సుమన. అన్యమనస్కంగానే వంట గదిలో పనులు చేస్తోంది.

“సుమనా! కాస్త కాఫీ ఇవ్వవూ..తల నొప్పిగా వుంది.” అడిగాడు ఆమె భర్త.

ఆలోచనల్లో ఉన్న సుమనకు వినిపించలేదు.

“సుమనా!” మరో సారి పిలిచాడు.

భర్త మూడో సారి పిలిచేవరకు ఆమె ఈ లోకం లోకి రాలేదు.

“ఏమిటండి?” ఈ సారి ఆమె గదిలోంచి బయటకు వచ్చి అడిగింది.

“కాఫీ అడిగాను. ఏమాలోచిస్తున్నావ్? ఆఫీస్ లో ఏదైనా ప్రాబ్లెమా?”

“అబ్బే అదేం లేదండి. పనిలో పడి వినిపించుకోలేదు. ఇప్పుడే తెస్తాను.” అంటూ లోపలికెళ్ళి కాఫీ తెచ్చి ఇచ్చింది భర్తకు.

*****

సుమనకు పాతికేళ్ళు ఉంటాయి. ఓ ప్రైవేటు కంపనీలో చిరుద్యోగి. అదే ఆఫీస్ లో పని చేస్తున్న ప్రభాకర్ తో  పరిచయం ప్రేమగా మారడం…పెళ్ళితో వారిద్దరూ ఒక్కటవ్వడం త్వరత్వరగా జరిగి పోయాయి. కాని దురదృష్టవశాత్తూ పెళ్ళైన ఏడాది తిరక్కుండానే ప్రభాకర్ కు జరిగిన  యాక్సిడెంట్ లో రెండు కాళ్ళు ఫ్రాక్చర్ అయ్యాయి. మంచం మీద నుండి కదలలేని పరిస్థితి. అతను పూర్తిగా కోలుకోవడానికి కనీసం నాలుగైదు నెలలు పడుతుందన్నారు డాక్టర్లు.

మధ్య తరగతి కుటుంబ నేపథ్యం…కొత్త సంసారంలో పూర్తిగా కుదుట పడకనే చుట్టుముట్టిన ఆర్ధిక ఇబ్బందులు వారిని కొంత ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసాయి.

సుమన ఉదయాన్నే లేచి భర్త అవసరాలన్నీ చూసుకొని వంట ముగించి ఆఫీస్ కు వెళుతుంది. ఇంటికి ఆఫీస్ దగ్గరే అవటంతో మధ్యాహ్నం మళ్ళీ వచ్చి అతడికి భోజనం పెట్టి తనూ తినేసి వెళ్ళిపోతుంది. సాయంత్రం రాగానే ఇంటి పని… వంట పని… భర్తకు సపర్యలు వీటితో సరిపోతుంది.

ఇంటి పరిస్థితులు, ఆఫీస్ పనులతో మొదట్లో  కాస్త ఇబ్బంది పడినా ఇప్పుడిప్పుడే  అలవాటు పడుతోందామె. సహచరుడి భార్యగా, సాటి ఉద్యోగినిగా  ఆమెకు కలిగిన కష్టానికి ఆఫీస్ లో  మిగిలిన వాళ్ళందరూ సానుభూతితో సహకరించేవారు. ఆమె కూడా తన బాధలను మనసులోనే దాచుకుని తన పనిని నిబద్ధత తో పూర్తి చేసేది. ఎలాగోలా బతుకు బండి నడుస్తోంది అనుకునేలోగా ఆ ఆఫీస్ కు కొత్తగా వచ్చిన మేనేజర్ సుధాకర్ రూపంలో ఆమెకు కష్టాలొచ్చి పడ్డాయి.

అతడు రాగానే అందరు ఉద్యోగుల గురించి తెలుసుకునే క్రమంలో సుమన గురించి, ఆమె భర్త గురించి తెలుసుకున్నాడు……వెనకా ముందూ పెద్దగా బలగం లేని మనిషని…….అన్నిటికి మించి  వయసులో ఉన్న అందమైన అబల అని కనిపెట్టాడు.

మెల్లమెల్లగా ఆమెని తన దారిలోకి తెచ్చుకోవడానికి  తన శైలిలో ప్రయత్నాలు మొదలుపెట్టాడు.

మొదట్లో ఆమెకు కలిగిన కష్టానికి సానుభూతి ప్రకటించేవాడు. నీకేం భయం లేదు ఎలాంటి సహాయం కావాలన్నా నేనున్నాను ..నేను నీ శ్రేయోభిలాషి ని ..అనేవాడు. భర్తను ఒకోసారి హాస్పిటల్ కు తీసుకెళ్ళాల్సి వచ్చేది ఆమె. అలాంటపుడు సెలవు అడిగితే ఇంతోటి దానికి సెలవెందుకు? పని చూసుకుని వచ్చి వర్క్ అటెండ్ అవమని చెప్పేవాడు. సుమన తన ధోరణిలో తనుండి అతడి మనసులో దురుద్దేశాన్ని కనిపెట్టలేకపోయింది. తనకు అతను ఎంతో ఉపకారం  చేస్తున్నాడని ఆమె మనసు అతడి పట్ల కృతజ్ఞత తో నిండిపోయేది. ఇంట్లో భర్తతో కూడా అతడు తనకెంత సహాయం చేస్తున్నదీ చెప్పేది.

ఆమె తనని పూర్తిగా నమ్మిందని రూడీ అయ్యాక తర్వాతి అంకం లోకి దిగాడు సుధాకర్.

ఫైల్స్ ఆమెకు ఇచ్చేటపుడో తీసుకునేటపుడో చేతి వేళ్ళు తగిలించడం…..ఆమె దేనిగురించైనా బాధలో ఉంటె భుజం తట్టడం..లాంటివి మొదలు పెట్టాడు. సుమన ఇంకా గుర్తించలేదు.

ఆ రోజు సుమన..ప్రభాకర్ ల పెళ్లి రోజు. ఉన్నంతలో కాస్త మంచి చీర కట్టుకుని ఆఫీస్ కు బయలుదేరింది సుమన.

అసలే అందమైన ఆమె, కాస్త ప్రత్యేకంగా కనపడే సరికి సుధాకర్ లోని మృగాడు నిద్ర లేచాడు. సుమన యధావిధిగా పంపవలసిన లెటర్స్ టైపు చేసి అతడి సంతకాల కోసం మేనేజర్ క్యాబిన్ లోకి వెళ్ళింది.

“ ఏమిటి ఈ రోజు కొత్తగా ఉన్నావ్?” ఫైల్స్ అందుకుంటూ అడిగాడు సుధాకర్.

“ ఈ రోజు మా పెళ్లి రోజు సర్. మా ఆయన ఈ రోజైనా మంచి చీర కట్టుకోమని చెప్పారు. ఇప్పుడున్న ఇబ్బందుల్లో ఎందుకని నేను వద్దన్నా వినలేదు.” కాస్త బిడియంగా చెప్పింది సుమన.

“ ఈ చీరలో నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావ్. అందుకే కట్టుకొమ్మని చెప్పి వుంటారు.” అదోలా నవ్వుతూ అన్నాడు.

మొదటిసారిగా సుమనకు అతడి తరహా ఏదో తేడాగా అనిపించింది. ఏం మాట్లాడలేదు.

“పాపం మీ ఆయన బాగుంటే పెళ్లి రోజు చక్కగా ఎంజాయ్ చేసేవారు కదూ….ఈ వయసులో నీకు రాకూడని కష్టం వచ్చింది.”

అతడి చూపులో, మాటలో వెకిలితనం ఆమె ఆడమనసుకు తెలుస్తోంది. కానీ పై అధికారి అవడంతో ఏం చెయ్యలేక మౌనంగా ఉండిపోయింది.

ఆమె మౌనం అతడికింకా బలాన్నిచ్చింది.

“ఇప్పటికీ మించిపోయింది ఏమీ లేదు. నువ్వు ఊ అనాలే గాని నీ పెళ్లి రోజును నేను సెలబ్రేట్ చేయనూ…” సంతకాలు చేసిన లెటర్స్ అందుకుంటున్న ఆమె చేతిని పట్టి తన మీదకి లాక్కున్నాడు.

అది ఊహించని ఆమె తూలి అతడి మీద పడబోయి, చివరి క్షణంలో టేబుల్ పట్టుకుని తమాయించుకుంది.

ఒక్క విదిలింపు తో అతన్ని విసిరికొట్టి గబగబా ఆ గది లోంచి బయటకు వచ్చేసింది.

బయటకు వచ్చిన చాలా సేపటి వరకు ఆమె ఆ షాక్ లోంచి తేరుకోలేకపోయింది.

ఇన్నాళ్ళూ ఇతడినా తను మంచి వాడనుకుంది. మనసులో ఇంత విషం పెట్టుకుని తనకు సహాయం చేసినట్టు నటించాడు దొంగవెధవ. ఇక ఆ రోజు మనసు పెట్టి పని చేయలేకపోయింది. ఎలాగోలా అయిందనిపించి ఆఫీస్ లోంచి బయటపడింది.

ఈ విషయం భర్త తో ఎలా చెప్పుకోగలదు. ఉద్యోగం లేకపోతే తమ బతుకులు అంతంత మాత్రమే. ఆ వెధవ…. ఈ రోజు ఇంత సాహసం చేసినవాడు రేపటి నుండి తన జోలికి రాడనే గారెంటీ లేదు. ఇక తనకు దిన దిన గండమే….

ఆమె ఈ ఆలోచనల్లో పడే భర్త అన్ని సార్లు పిలిచినా పలుక లేదు.

ప్రభాకర్ ఆమె అన్యమనస్కంగా ఉండటం చూసి మరోలా అనుకున్నాడు.

వంట పూర్తి చేసి ప్రభాకర్ కు పెట్టి తనూ కాస్త తిన్నాననిపించింది. తిండి కూడా సరిగా సహించలేదు ఆమెకు.

“సారీ సుమా! ఈ రోజు ఎంతో ఆనందంగా గడపాల్సిన రోజు. నేనిలా అయిపోవటంతో నా సేవతోనే నీకు రోజు గడిచిపోయింది.” అన్నాడు బాధగా.

“ఛ! ఛ! అవెం మాటలండీ! మీరు కోలుకుంటే నాకు అంతే చాలు. మీరు మనసులో ఏం పెట్టుకోకుండా పడుకోండి.” అంది అతడి పడక సరిచేస్తూ.

ఆమె అనుకున్నట్టుగానే తర్వాతి రోజు నుండి సుధాకర్ విశ్వరూపం చూపసాగాడు.

ఆమె అతడి గదిలోకి వెళ్ళడమే మానుకుంది. లెటర్స్ ఏమైనా ఉంటే అటెండర్ చేత పంపుతోంది. కాని ఏదో ఒక నెపంతో అతడు ఆమెను గదిలోకి పిలుస్తున్నాడు. ద్వంద్వార్థ మాటలు ఆమె మీద ప్రయోగిస్తున్నాడు.

రోజు రోజుకి అతడి టార్చర్ ఎక్కువవుతోంది. నీ ఉద్యోగం నా దయా దాక్షిన్యాలపైనే ఆధారపడి ఉంది. నీ పనితనం సరిగా లేదని పైకి రిపోర్ట్ రాస్తే నిన్ను ఉన్నపళం గా పీకి అవతల పడేస్తారు. నువ్వు నా దారికి రాక తప్పదు అంటూ ఈ మధ్య బెదిరింపులకు  కూడా దిగుతున్నాడు.

ఆమె ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోతోంది. యాజమాన్యానికి ఫిర్యాదు చేద్దామా అనుకుంది. కానీ ఎక్కువ మాట్లాడితే ఈ ఉద్యోగం మానేసి వెళ్ళవచ్చు అంటారేమో…అలా అనుకోగానే ఆమెకు ఎక్కడ లేని నీరసం వచ్చేసింది. ఇక తన బతుకు ఇంతేనా…ఆ మేనేజర్ గాడు ఏదో ఒకరోజు తనను కబలించేస్తాడేమో….ఈ ఉద్యోగం చెయ్యలేని.. వదిలెయ్యలేని… తన అసహాయతను తనే తిట్టుకుంది.

మరుసటి రోజు ఆఫీస్ కు వెళ్ళగానే మరో కొత్త అమ్మాయి కనిపించింది. ఎవరని ఆరా తీస్తే నెల క్రితం ఇంటర్వ్యూ జరిగిన స్టెనో పోస్ట్ కు సెలెక్ట్ అయిన పిల్ల హాసిని. వయసు పాతికేళ్ళ లోపే ఉంటుంది. కాస్త మోడరన్ గా ఉంది. అందంగానూ ఉంది. ఇంగ్లీష్ లో గలగలా మాట్లాడేస్తోంది. సుమనని చూసి పలకరింపుగా నవ్వింది. కాసేపట్లో ఫ్రెండ్స్ అయిపోయారు ఇద్దరూ.

హాసిని వచ్చాక సుధాకర్ దృష్టి ఆ పిల్ల మీదకి మళ్ళినట్టుంది. సుమన జోలికి రావడం తగ్గించాడు. హాసిని ని ఇంప్రెస్ చేసే పనిలో పడ్డాడు అచ్చం అప్పుడు సుమనను చేసినట్టే. సుమన ప్రాణానికి ఇప్పుడు కాస్త హాయిగా ఉన్నా వాడికి హాసిని బలి అయిపోతుందేమో అని బాధ పడసాగింది.

అక్కడికీ హాసినిని హెచ్చరిస్తూనే ఉంది అతడితో జాగ్రత్త అని. ఆమె సీరియస్ గా తీసుకున్నట్టు లేదు. సుమన చెప్పినపుడు నిర్లక్ష్యంగా నవ్వి ఊరుకుంటోంది.

సుధాకర్ మొదటి స్టేజి దాటి రెండో స్టేజి లోకి వచ్చాడు. హాసిని తెలిసినా తెలియనట్టు ఉంటోంది. అతడు మరో అడుగు ముందుకేసాడు.

ఆ రోజు డిక్టేషన్ తీసుకుంటున్న హాసిని వెనుకవైపుగా వచ్చి ఆమె భుజాల మీద చేతులేసాడు. అంతే….దిగ్గునలేచి అతడి చెంపలు చెళ్ళుమనిపించింది. అంతటితో ఆమె ఆగలేదు. అతడి షర్టు పట్టుకుని గదిలోంచి బయటకు లాక్కొచ్చింది.

సుధాకర్ ఎదురుచూడని ఈ అవమానానికి బిత్తరపోయాడు.

“యూ డెవిల్. చూడు నిన్నేం చేస్తానో” అన్నాడు రోషంగా..

“షట్ అప్ యూ ఇడియట్ .నువ్వు నన్ను ఏమిటి చేసేది? నేనే నిన్ను ఏం చేస్తానో చూడు.” సుమన ప్రక్కనున్న ల్యాండ్ ఫోన్ నుండి ఓ నెంబర్ డయల్ చేసింది హాసిని.

ఆఫీస్ లో అందరూ అవాక్కయి చూస్తున్నారు.

“డాడీ! మనకు వచ్చిన ఇన్ఫర్మేషన్ కరెక్టే ! ఇక్కడ మేనేజర్ ఓ పెద్ద రోగ్. ఉద్యోగం చేసే ఆడవాళ్ళు అంటే ఏం చేసినా పడుండే ఆటబొమ్మలని అనుకుంటున్నాడు. ఇలాంటి వాళ్ళ వల్ల మన కంపెనీ కి చెడ్డపేరు. వెంటనే డిస్మిస్ చేయండి.” అంది.

ఆ మాటలతో ఆఫీస్ వారికి ఆమె తమ బాస్ కూతురని అర్థం అయిపోయింది. సుధాకర్ తో సహా అందరూ అటేన్షన్ లోకి వచ్చేసారు. కాని ఆమె ఇన్నాళ్ళూ ఇలా తమ మధ్య అజ్ఞాతంగా ఎందుకు ఉందో, సుధాకర్ గురించి ఎవరు ఫిర్యాదు చేసారో వారికి అర్థం కాలేదు.

ఆమె ఇంకా ఫోన్ లో మాట్లాడుతోంది. అవతల తమ బాస్ ఏం చెప్తున్నాడో…..

“…………………”

“వాడికి ఛాయిస్ ఎందుకు డాడీ! పోలీసులకు అప్పగించక….”

“…………………”

“సరే డాడీ! అలాగే!” ఫోన్ పెట్టేసింది ఆమె.

అప్పటికే సుధాకర్ బిక్క చచ్చిపోయాడు. తమ బాస్ కూతురు ఎక్కడో విదేశాల్లో చదువుతోందని తెలుసు. సినిమాల్లో చూపినట్టు ఆమె ఇక్కడికి రావడం ఏమిటి? తనకు తెలియకుండా పోవడం ఏమిటి? తన కర్మ కాలిపోయి ఆమెతోనే అసభ్యంగా ప్రవర్తించాడు. అయినా తన మీద ఎవరు ఫిర్యాదు చేసి ఉంటారు? ఆఫీస్ లో అందరినీ తను చెండాడుతూనే ఉంటాడు. ఎవడో ఒకడు కంప్లైంట్ ఇచ్చే ఉంటాడు. బయటకు వెళితే ఎంత అవమానం? ఇప్పుడు తనకేది దారి? ఆలోచిస్తుంటే అతడికి ఒళ్లంతా చెమటలు పట్టేసాయి.

“మిస్టర్ సుధాకర్! నీ మీద నిర్భయ కేసు పెట్టి జైలుకు పంపేద్దాం అన్నంత కోపం ఉంది నాకు. కాని కంపెనీ పరువు పోకుండా ఉండటానికి  డాడీ నీకు మరో ఆప్షన్ ఇద్దామని అన్నారు. నువ్వు చేసిన వెధవ పనులన్నీ ఓ కాగితంలో రాసి, నీ రాజీనామాను ఇచ్చి తిరిగి చూడకుండా వెళతావా? లేక పోలీసులను పిలిచి జైల్లో తోయించమంటావా? నువ్వే నిర్ణయించుకో. సుమన గారిని నువ్వు ఎంత ఇబ్బంది పెట్టావో ఆవిడా, నన్ను ఏం చేసావో నేను రాసి ఇస్తే నువ్విక జన్మలో బైటకు రాలేకుండా మా డాడీ చూసుకుంటారు.” అంది హాసిని.

సుధాకర్ ఎక్కువ సేపు ఆలోచించలేదు. ఈ ఉద్యోగం కాకపోతే మరో ఉద్యోగం చూసుకోవచ్చు అనుకుని ఆమె చెప్పినట్టే రాసి ఆమె చేతికి అందించాడు.

అతడు రాసిన లెటర్ ను ,రాజీనామా ను మెయిల్ ద్వారా హెడ్ ఆఫీస్ కు కూడా పంపమంది. అతను అలాగే చేసాడు.

“ గెట్ అవుట్ ఫ్రం హియర్ “

అతడు తల దించుకుని వెళ్ళిపోయాడు.

అప్పటి వరకు ఉత్కంట గా చూస్తున్న స్టాఫ్ అందరు  కాస్త ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. ఇన్నాళ్ళూ తమ మధ్య ఉన్న బాస్ కూతురితో తాము ఏదైనా తప్పుగా ప్రవర్తించామా అని లోలోపలే ఆలోచించుకోసాగారు.

అయోమయంగా చూస్తున్న సుమన దగ్గరికి వచ్చింది హాసిని. ఆమె తమ యజమాని అని తెలియగానే సుమన మునుపటిలా చొరవగా మాట్లాడలేకపోయింది.

“మీరు అతడి వల్ల ఎన్ని బాధలు పడుతున్నా నోరు విప్పలేదేందుకు? కనీసం ఇంట్లో వాళ్లకు కూడా చెప్పుకోలేరా? ఇలా మనం నోరుమూసుకున్న కొద్దీ ఇలాంటి వెధవల ఆగడాలు ఎక్కువ అవుతాయి అని గుర్తించరెందుకు?” అడిగింది హాసిని.

“ మేడం! మీకు …..మీకెలా తెలుసు నేను అతడి వలన ఇబ్బంది పడుతున్నానని. స్వయంగా మీరే వచ్చారు. నేనెవరికి చెప్పనే లేదు…” తడబాటుగా అడిగింది సుమన.

“నాకెవరూ చెప్పలేదు.” అంది హాసిని.

“మరి మీకెలా?…”

“వెధవ పనులు చేసేవాడు ఎంతటి తెలివైన వాడైనా ఎక్కడో ఏదో ఒక తప్పు చేస్తాడు. ఆ తప్పే అతడిని పట్టిస్తుంది.” అంది.

“అది ఏమిటి?” అని  అడిగే సాహసం చేయలేదు సుమన.

“ఓకే అందరూ మీ పనులు మీరు చేసుకోండి “ అంటూ ఆఫీస్ లో సీనియర్ క్లర్క్ ను పిలిచి ఆ రోజుకు ఆఫీస్ తాళాలు అతని దగ్గర పెట్టుకోమని చెప్పి తను బయలుదేరి వెళ్ళిపోయింది.

*********

రెండు రోజుల తర్వాత ఆఫీస్ కు వెళ్ళిన సుమన పక్క సీట్లో హాసినిని చూసి కంగారు పడింది.

“మేడమ్! మీరిలా…మళ్ళీ…”

“అయ్యో సుమన గారూ! ఎందుకు నన్ను చూసి కంగారు పడతారు? నీ మీ స్నేహితురాలు హాసినినే! నాకు అనవసర మర్యాదలు అక్కర్లేదు.”

“మీరు…మీరు మా బాస్ కూతురు కాదా?” ఇంకా ఆమె గొంతులో ఇంకా అపనమ్మకం.

“కాదండి బాబు! ఏదో పొట్ట గడవక ఉద్యోగానికి వచ్చిన దాన్ని.ఇలా రండి.నా పక్కన కూర్చోండి.”

మొన్నటి కంటే ఈ రోజు ఎక్కువ షాక్ తింది సుమన.

అంతలో ఆఫీస్ లో ఏదో కలకలం…. యం.డి. గారు వస్తున్నారు అని…అందరూ వారి వారి సీట్లలో సర్దుకున్నారు.

ఆయన రానే వచ్చారు. వెంట మరో మేనేజర్, మరి కొంత మంది ఉన్నారు.

“ డియర్ ఫ్రెండ్స్! మన ఆఫీస్ లో హాసిని అనే అమ్మాయి ఎంత గొప్ప సాహసం చేసిందో మీకు తెలియదు కదూ! మిస్ హాసిని! కం హియర్ !”

హాసిని లేచి ఆయన దగ్గరికి వెళ్ళింది.

“లైంగిక వేధింపులకు గురి చేస్తున్న పాత మేనేజర్ కు ఎంతో తెలివిగా తగిన బుద్ధి చెప్పింది. తను ఎన్నుకున్న మార్గం తప్పే అయినా తన తెలివితేటలను అభినందిస్తున్నాను. మా అమ్మాయి అని చెప్పి అతడి తప్పులను అతడి చేతనే ఒప్పించి రాజీనామా ఇచ్చేలా చేసింది. మీరు నేరుగా ఫిర్యాదు చేసినా అటువంటి వారు సాక్ష్యాలు లేక తప్పించుకునే అవకాశం ఉంది. కానీ హాసిని తిరుగులేని సాక్ష్యం సంపాదించి అతడికి అతడే శిక్ష విధించుకునేలా చేసింది. జరిగినది అంతా వెంటనే నన్ను కలిసి చెప్పి, అతడి రాజీనామాను అందజేసింది. అమ్మాయిలు తమని తాము కాపాడుకోవడంలో ఇలాంటి నేర్పరి తనం ప్రదర్శించాలి. మొదటి తప్పుగా భావించి హాసినిని క్షమించి వదిలి వేస్తున్నాం. ఇక మీదట ఇక్కడ పని చేసే ఆడవారికి ఎటువంటి ఇబ్బంది ఎదురైనా నాకు నేరుగా ఫిర్యాదు చేసే వీలు కల్పిస్తున్నాను.” ఆయన చెప్పడం ముగించారు.

అందరూ ఆశ్చర్యం లోంచి ఇంకా తేరుకోలేదు. ఆపై అందరూ ఆమెని అభినందించారు.

కొత్త మేనేజర్ ఛార్జ్ తీసుకున్నారు.

హడావిడి అంతా సద్దుమణిగాక సుమన అడిగింది హాసినిని… ఇంతకూ సుధాకర్ దొరికిపోవడం లో చేసిన తప్పేమిటీ అని.

ఏముందీ! నేను బాస్ కూతురిని అని కాస్త బిల్డప్ ఇవ్వగానే కంగారు పడి రాజీనామా ఇవ్వడమే…ఇక్కడ ఎవరూ బాస్ కూతుర్ని చూడకపోవడం అలా నాకు కలిసొచ్చింది….. గలగలా నవ్వింది హాసిని.

 

 

 

 

 

 

 

 

ఆ బాల్యమే

రచన: మూలా వీరేశ్వరరావు

 

జ్ఞాపకాల లోయల్లో

చిగురించే ఆ బాల్యమే

ఇప్పటికి దిశా నిర్దేశం చేస్తోంది !

 

అసత్యానికి మనస్సు సమీపించి నప్పుడల్లా

హరిశ్చంద్ర” నాటకం కనుల కొలను లో

నిండి పోతుంది !

 

అన్న దమ్ముల పై “వ్యాజ్యాని” కై

బంధువులు ఆజ్యం పోసి నపుడు

అమ్మ చెప్పిన రామాయణమే

ఎదుట నిలిచింది !

 

నారి పీడన కై

తలపడి నప్పుడు

విడివడిన

ఆ ద్రౌపది కేశమే

వెంటాడింది !

 

లంచాని కై తల వంచి నపుడు

మాస్టారి బెత్తమే దర్శన మిచ్చింది

 

జీవిత చరమాంకాన్ని

వృద్ధాశ్రమానికి చేరుస్తుంటే

శ్రవణ కుమారుడే  ”

హిత బోధ

చేసాడు

అందుకే ఈ బాల్యం

అమూల్యం

అమృత తుల్యం !

 

 

అష్ట భైరవులు

రచన: అంబడిపూడి శ్యామసుందర రావు

కాశీ యాత్రకు కాలభైరవుని అనుమతి కావలి అందుచేత కాశీని దర్శించుకునేవారు తప్పని సరిగా క్షేత్ర పాలకుడైన కాలభైరవుని దర్శించుకోవాలి లేకపోతె కాశీయాత్ర ఫలితము దక్కదు అందుచేత ముందు కాలభైరవుని గురించి
తెలుసుకుందాము.
కాలభైరవుడు అంటే కాశీ నగరానికి కొత్వాల్ లాంటి వాడు అంటే శాంతి భద్రతలను రక్షించేవాడు సాధారణముగా అందరు కాశీ లో శివుడిని దర్శించుకొని వస్తారు అలాకాకుండా కాశీలోని కాల భైరవ ఆలయము అష్ట భైరవ ఆలయాలను దర్శించుకుంటే కాశీ యాత్ర పరి పూర్ణమవుతుంది
త్రిమూర్తులైన బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరులలో ఎవరు గొప్ప అన్న సందేహము వారికి వచ్చింది సందేహ నివృత్తి కోసము వేదాలను ఆశ్రయిస్తే వేదాలు మహేశ్వరుడే గొప్ప వాడని తేల్చి చెప్పాయి కానీ బ్రహ్మ విష్ణువులు ఈ విషయాన్ని తేలికగా తీసుకొని మహేశ్వరుడి ని అవహేళన చేయసాగారు ఉగ్రుడైన మహేశ్వరుడు ఉగ్రస్వరూపుడైన కాలభైరవుని సృష్టించాడు కాలభైరవుని ఉగ్రరూపానికి పరిస్థితిని గమనించిన విష్ణువు మహేశ్వరుని అధిపత్యానికి అంగీకరించాడు
కానీ బ్రహ్మ తన ధోరణిని మార్చుకోక మహేశ్వరుడిని హేళన చేయసాగాడు అందుచేత కాలభైరవుడు బ్రహ్మకు ఉన్న నాలుగు తలలో ఒక తలను నరికాడు ఆ తల కాలభైరవుడు చేతికి అంటుకుని ఊడి రాలేదు అప్పుడు కాలభైరవుడు మహేశ్వరుడిని పరిష్కారము కొరకు ప్రార్ధిస్తే మహేశ్వరుడు అన్ని పుణ్యక్షేత్రాలను,నదులను దర్శించమని చెప్పాడు ఆ క్రమములో కాల భైరవుడు కాశీ నగరానికి వచ్చినప్పుడు బ్రహ్మ శిరస్సు ఊడిపడుతుంది. అప్పుడు శివుడు కాలభైరవుడిని కాశీ నగరంలోనే ఉండి నగరాన్ని సంరక్షిస్తూ ఉండమని ఆదేశిస్తాడు.
కాలభైరవుని విగ్రహము మానవాకృతిలో ఉండి మానవ కపాలాల హారాన్ని మెడలో ధరించి కుక్కను వాహనంగా కలిగి ఉంటాడు కాల అనే మాటకు అర్ధము విధి లేదా మృత్యువు అంటే మృత్యువు కూడా కాలభైరవునికి భయపడుతుంది. ఈ కాలభైరవుని ఆలయము 17వశతాబ్దములో నిర్మించినట్లుగా ఆధారాలు ఉన్నాయి. ఈ విధముగా కాశీలో కాలభైరవ
ప్రతిష జరిగింది. కాశీ ఖండములోని 72 వ అధ్యాయములో చెప్పినట్లుగా దుర్గామాత అసుర సంహారము చేసినాక దుష్ట శక్తుల నుండి కాశీ నగరాన్నిరక్షించటానికి కాశీలోని వివిధ ప్రదేశాలలో ఎనిమిది భైరవ మూర్తులను ప్రతిష్టించింది. వీరినే అష్ట భైరవులు అంటారు వీటిని చూడాలి అంటే స్థానికంగా ఉండే వారి సహాయము అవసరము ఈ అష్ట భైరవ దేవాలయాల గురించి క్లుప్తముగా తెలుసుకుందాము
1. భీషణ భైరవ్:- ఈ భైరవుడినే భూత్ భైరవ్ అని కూడా అంటారు ఈ దేవాలయము జెస్ట్ శ్వర్ కు దగ్గరగా ఉంటుంది.
2. సంహార భైరవ్:-కాశీ ఖండము 69 వ అధ్యాయములో సంహార భైరవ్ ప్రస్తావన ఉంది. సంహార భైరవ్ ,భైరవక్షేత్రము నుండి వచ్చినట్లు ఆయనను ప్రార్ధిస్తే పాపలు హరిస్తాయని భక్తుల నమ్మకము. ఈ మందిరము గాయ్ ఘాట్ లో గల పఠాన్ దర్వాజా కు దగ్గరలో ఉంటుంది.అంటే కాశీకి ఉత్తరాన ఉంటుంది.
3. ఉన్మత్త భైరవ్:- ఈ మందిరము పంచ క్రోసి యాత్ర మార్గములో దియోరా గ్రామములో అంటే కాశీకి 10 కి మీ ల దూరములో ఉంటుంది.
4. క్రోధన్ భైరవ్:- ఈయనను అది భైరవ్ అని కూడా అంటారు.బతుకు భైరవ్ మందిర ప్రాంతములో ఉంటుంది ఈ మందిరములో రాహు శాంతి కాల సర్ప దోష నివారణ కోసము భక్తులు పూజలు చేయించుకుంటారు.
5. కపాల భైరవ్ లేదా లాట్ భైరవ్ :-ఈ మందిరము కాశీకి ఈశాన్యముగా అలాల్పూర్ గ్రామములో ఉంటుంది ఈ మందిరము అనుకొనే మసీదు ఉంటుంది ఈ ప్రాంతము వివాదాస్పద ప్రాంతమే ఈ మందిరాము లోని భైరవ మూర్తి విగ్రహానికి పైన ఆచ్చాదన ఏమి ఉండదు ఈ మందిరానికి ఎదురుగా లాట్ సరోవర్(కపాల విమోచన
తీర్ధము)ఉంటుంది
6. అసితాంగ భైరవ్ :- వృద్ద కాళేశ్వర్ లో మహా మృత్యుంజయ గుడికి దగ్గరలో ఈ మందిరము ఉంటుంది.
7. చాంద్ భైరవ్:- దుర్గ కుండ్ ప్రాంతములోని దుర్గ దేవి మందిరానికి దగ్గరలో ఈ మందిరము ఉంటుంది.
8. రురు భైరవ్ :- రురు భైరవ్ ను ఆనంద్ భైరవ్ అని కూడా పిలుస్తారు. ఈ మందిరము హనుమాన్ ఘాట్ కు దగ్గరలో ఉంటుంది. రురు భైరవ్ మందిరానికి దగ్గరలోనే హనుమాన్ మందిరము,హరిశ్చంద్ర ఘాట్ ఉంటాయి.
మన దేశములో కాశీలోని కాకుండా ఇతర ప్రదేశాలలో కూడా ప్రసిద్ధి చెందిన కాలభైరవ దేవాలయాలు ఉన్నాయి వాటిలో ఉజ్జయినిలో కాలభైరవ మందిరము ఇక్కడ కాలభైరవునికి భక్తులు సారాయిని దేవుడికి నైవేద్యములో ఉంచి భక్తులు తీసుకుంటారు కర్ణాటక లోని కాలభైరెవేశ్వర ఆలయము, తమిళనాడులోని కాలభైరవ ఆలయము ఓడిశాలోని అజై కాపాడ భైరవ్ దేవాలయము మొదలైనవి.

కౌండిన్య కథలు – మారని పాపారావు

రచన: రమేశ్ కలవల

మాయ మాటలతో మభ్యపెట్టడం పాపారావుకు పుట్టుకతో అబ్బిన కళ. సిగరెట్టు బడ్డీకొట్టు దగ్గర మాటల గారడి చేసిడబ్బులు సంపాదించాడు పాపారావు. పట్నం నుండి హోల్ సేల్ లో కొత్త వెరైటీ లైటర్స్ తీసుకురమ్మని చెప్పాడుట ఆ బడ్డీకొట్టు ఓనర్.

పాపారావు ఎలాంటి వాడో కొంచెం తెలిసింది కదా, తన గురించి మిగతాది తరువాత తెలిసుకుందాం, ఎందుకంటే ఆ డబ్బులు తీసుకొని అటు వెడుతుంటే పోస్ట్ మ్యాన్ ఓ టెలిగ్రాం అందచేసాడు. అందులో “తాత సీరీయస్ స్టార్ట్ ఇమిడియట్లీ”, అని ఉంది మెసేజ్. తాతయ్యంటే పాపారావు కు చాలా ఇష్టం. ఆ వార్త చూసి దిగులు పడ్డాడు. ఎలాగైనా బయలుదేరి వెళ్ళాలను కున్నాడు. జేబు తడువుకున్నాడు. దాంట్లోంచి ఇందాకా ఆయన ఇచ్చిన డబ్బులు బయటకు తీసాడు. ఆలోచిస్తున్నాడు, తాతయ్యా లేక లైటర్లా? కానీ ఓ సమస్య కనిపించింది, ఆయన ఇచ్చిన డబ్బులు తన ప్రయాణానికి, అక్కడ ఖర్చులకు చాలవు. మరి ఏలా? తను ఎలాగూ పట్నం వెడదామను కుంటున్నాడు. అక్కడ తను తరుచూ వెళ్ళే పేకాట క్లబ్ ఒకటి ఉంది. అదిగుర్తుకొచ్చింది. బయటకు ఓ చిరు నవ్వు నవ్వాడు కానీ తాతయ్య గుర్తుకొచ్చి లోపల హృదయంలోనుంచి దుఃఖం తన్నుకొచ్చింది. పాపారావు తట్టుకోలేక భోరున ఏడ్చాడు. కొంత సేపటికి తేరుకొని స్టేషన్ కు బయలుదేరాడు. పట్నం చేరాడు. ట్రైన్ టికెట్ కు, దారిలో తిండికి కొంత ఖర్చు చేసాడు. ఇంక మిగిలిన వాటినంతా వాడకూడదని అనుకుంటున్నాడు. కొంత డబ్బులు తీసి కింద జేబులో పెట్టాడు. కనీసం వాటితోనైనా కొన్ని లైటర్స్ తీసుకెళ్ళచ్చను కున్నాడు. క్లబ్ దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. అటు ఇటూ ఎవరైనా తెలిసిన వాళ్ళు చూస్తారేమోనని చూసాడు. ఎవరూ లేరని నిర్థారించుకొని లోపలకు వెళ్ళాడు.

పాపారావు కు “పేకాట రాయుడు”, అని ముద్దు పేరు. రంగం లోకి దిగాడంటేనే, అన్నీ మరిచి పోతాడు. కొన్ని సార్లు రోజులు తరబడి ఆడి గడ్డాలు మీసాలు వేసుకొని స్నానాలు పానాలు లేకుండా ఇంటికెడుతున్న ఆయనను చూసి చేతిలో రెండు రూపాలు పెట్టినవారున్నారు, వాళ్ళ ఇంటి ఓనర్ గారి భార్యతో వెళ్ళెళ్ళు బాబు చేతులు ఖాళీ గా లేవు అనిపించు కున్న రోజులున్నాయి. సిగెరెట్ తాగుతూ ఆట ఆడడం వల్ల ప్యాంట్లకు, షర్టులకు సిగెరెట్ బొక్కలు, ఆ దట్టమైన పొగలలో ఓ సారి షో చూపించి ముక్కను సరిగా చూసుకోలేదని గుద్దులాటలు అయిన రోజులున్నాయి. ఇంకో సారి రెండు వారాలు ఏమీ తినక నిరాహారదీక్ష చేసినవాడిలా తయారై ఆసుపత్రి కి వెడితే ఆయన అవస్థ చూసి దయతో ఉచితంగా సిలైన్ బాటిల్స్ ఎక్కించుకొని ఇంటికొచ్చిన రోజు ఉన్నాయి. పాపారావు గురించి ఇంతకంటే చెప్పనక్కర్లేదు. కధలోకి వెడదాం.

ఆ క్లబ్లో అందరూ తెలిసిన వాళ్ళే, ఇద్దరు ముగ్గురు కొత్త వాళ్ళు తప్పా, అందరూ చేతులూపారు. ఆ కొత్త వాళ్ళు ఎందుకైనా పనికొస్తారని వాళ్ళని ప్రత్యేకంగా వెళ్ళి పలకరించాడు. ఇంకొకతను లేచి తనవైపు రాబోయాడు. ఇంతక ముందు బాకీ తాలూకా కాబోలు. మళ్ళీ అతని టేబుల్ వాళ్ళు త్వరగా ముక్క వేయమంటే కూర్చుండి పోయాడు. అమ్మయ్యా అనుకుంటూ వెళ్ళి ఓ టేబుల్ లో వెళ్ళి కూర్చున్నాడు. ఆట మొదలు పెట్టాడు. మొదటి ఆట షో చూపించాడు. ఆ ముక్కలకు ముద్దుల వర్షం కురిపించాడు. బోణి అయ్యింది. రోజూ లాగా కాకుండా పాపారావుకు తాతయ్య టెలిగ్రాం మదిలో వద్దన్నా మెలుగుతోంది. అయినా విలాసపురుషుడు చేతినుండా డబ్బులు లేకుండా అక్కడికి వెళ్ళడానికి మనసు ఒప్పదు. ఎలాగూ సాయంత్రంకు కానీ ట్రైన్ లేదు. ఈ లోపల జేబు నింపుకుంటే సరిపోతుందను కున్నాడు. హెచ్చులు తగ్గులు. మధ్యహ్నం అయ్యే సరికి గెలుచుకున్న వాటితో సిగిరెట్లకు పోగా మిగిలింది మొదలు పెట్టిన రొక్కమే. లాభం లేదు అనుకున్నాడు, ఇంకా జాగ్రత్త గా ఆడాలని మొదలు పెట్టాడు, సాయంత్రానికి అవికూడా స్వాహా. ఇంక మిగిలిందల్లా కింద జేబులో డబ్బులే. తాత మళ్ళీ గుర్తుకొచ్చాడు. ఇంక తప్పలేదు. మనసులో సిగెరెట్ బడ్డీ కొట్టు ఆయనకు క్షమించమని అడిగి, ఆ డబ్బులు కూడా తీసాడు. ఆడడం మొదలు పెట్టాడు. ఈ సారి ఇంకా పట్టుదలగా ఉన్నాడు. తనకు కావలసిన డబ్బులు గెలుచుకున్నాడు, ఇంక ఆపి బయలదేరదామను కొని లేచి కొంచెం పని ఉంది వెళ్ళాలి అన్నాడు. ఒకడు రసపట్టులో ఉంటే ఎలా వెడతావు కూర్చోమని లాగాడు. ఆ లాగుడుకీ సరిగ్గా తన కుర్చీలో పడ్డాడు. పోనీలే గెలుస్తున్నాడు కదా ఓ అరగంట ఆడదామని కూర్చోగానే మళ్ళీ ఆట మొదలైయ్యింది. ఆ పేకలకు ఏమి తెలుసు తాతయ్య సంగతి. మీరు ఊహించినట్లే డబ్బులు మొత్తం పోగొట్టుకున్నాడు. మరి తాతయ్య సంగతేంటి?

ఖాళీ జేబులు చూపించాడు. ఇంకో అప్పు చేయ దలుచుకోలేదు పైగా ట్రైన్ టైమ్ కూడా అవుతోంది. దీనంగా బయటకు నడిచాడు, తాతయ్య గుర్తుకొచ్చి మళ్ళీ కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. ఏది ఏదైనా వెళ్ళాలని నిశ్చయించుకొన్నాడు. చిల్లి గవ్వ కూడా లేకుండా స్టేషన్ కు బయలు దేరాడు. ట్రైన్ ఎక్కేసాడు, టిసీ గారు వస్తే చూసుకోవచ్చులే అని. దొరికిన చోట కూర్చుని ఆయన గురించి ఆలోచిస్తూ కూర్చున్నాడు. కళ్ళల్లో వద్దన్నా నీళ్ళు వస్తున్నాయి, ఆ సీట్లో ఆయన గమనించి పసిగట్టి సంగతి కనుక్కున్నాడు, పొద్దున్న పాపారావు ను ఆ క్లబ్లో చూసాడుట. ఈ మధ్యనే ఆయన కూడా పేకాట మొదలెట్టాడుట. ఇంకేముంది ప్రాణం లేచొచ్చింది. మళ్ళీ పేకాట మొదలు. ఎదురి వాడు కొత్తవాడు కదా పాపారావు పైచేయి. ఇంతకంటే మంచి ఛాన్స్ మళ్ళీ రాదు తనకు, గెలుస్తున్నాడు, ఆ ఎదుటాయన అమాయకుడిలా ఉన్నాడు. డబ్బులు వరస అయ్యింది, దాని తరువాత ఆయన చేతికేసుకన్నవి, మెడలో వేసుకున్నవి తారు మారయ్యాయి. ఇంకమిగిలినవి ఆ బట్టల సూట్కేస్ అంతే. ఇంక ఆపేద్దామన్నాడు పాపారావు. అవమానం అనిపించి ఆయన ససేమీరా ఒప్పుకోలేదు. కొంత సేపటికి కట్టుకున్న గుడ్డలతో మిగిలాడు ఎదుటాయన. ఆయనకి ఇంటికి వెళ్ళడానికి కొంత అప్పు ఇచ్చాడు మళ్ళీ ఆ క్లబ్ లో ఎప్పుడైనా పనికివస్తాడని. నిద్ర పోయి లేచాడు తన స్టేషన్ వచ్చింది.

పొద్దున్నే దిగాడు స్టేషన్లో. హడావుడి గా బయటకు బయలు దేరాడు. రిక్షా ఎక్కి త్వరగా పోనివ్వ మన్నాడు. దారిలో ఆ సూట్ కేసు నుండి మంచి షర్ట్ లాగి పాతది విసిరికొట్టాడు రోడ్డు మీద. ఇళ్ళు చేరాడు. తాతయ్య కనిపించడం లేదు కానీ ఎవరో కొత్త అమ్మయి కనిపించింది. ఆ అమ్మాయి తను వైపు, ఆ షర్ట్ వైపు, తను వేసుకున్న గొలుసు, ఉంగరాల వైపు పదే పదే వింతగా చూస్తోంది, ఇంతలో తాతయ్య బయటకు వచ్చాడు, దుక్కలా ఉన్నాడు. శుభ్రంగా చెరుకుగడ నవుతున్నాడు. కోపంగా తాతయ్యను బుద్ధి ఉందా లేదా అని అరిచి ఆ వచ్చిన టెన్షన్ కు మేడపైకి సిగిరెట్ పీకడానికి వెళ్ళాడు. తాతయ్య వచ్చాడు, అలా టెలిగ్రామ్ కొడితే గానీ రావనీ అలా రాసానన్నాడు తాతయ్య. ఇంతలో పైన నుండి సైగలు చేసి ఆ అమ్మాయిని పిలిచాడు. నిన్ను పిలిచింది మన దూరపు బంధువలమ్మాయి కి నీకు పెళ్ళి శుభవార్త చెప్దామని పిలిపించానన్నాడు. ఇద్దరూ మాట్లాడుకొని రమ్మని తను కిందకి వెళ్ళాడు, వెడుతూ ఆ అమ్మాయి వాళ్ళ నాన్నను కూడా పిలిపించా నన్నాడు తాతయ్య. ఇద్దరూ కొంచెంసేపు మాట్లాడు కున్నారు. పాపారావు కు ఆ అమ్మాయి నచ్చింది. కిందకొచ్చి తాతయ్యకు సిగ్గుతో చెప్పాడు. ఇంతలో ఓ రిక్షా ఇంటి ముందు ఆగింది. ఆయన లోపలికి వస్తూ పాపారావు ని చూసి “నువ్వా” అన్నాడు. పాపారావు కంగుతిని “మీరా”, అన్నాడు. చేతికి వేసుకున్నవి, మెడలో వేసుకున్నవి తీసి ఇచ్చాడు. షర్ట్ విప్పబోతూ ఆ అమ్మయి ముందు సిగ్గుపడుతూ ఆ సూట్ కేస్ ఇచ్చి వాళ్ళ నాన్నకు ఇవ్వమనీ లోపలికి పరిగెత్తాడు. షర్ట్ విప్పి తాతయ్య లాల్చీ తగిలిచ్చి ఆ షర్ట్ తో బయటకు వచ్చాడు, ఆయన లేడు, ఆ పిల్లా లేదు అక్కడా. ఆ ఎన్నిసార్లు ఓడిపోలేదు ఇదే లెక్కా? అనుకున్నాడు పాపారావు. తాతయ్య కు ఏమైయ్యందో అర్థం కాలేదు. నే చెప్తారా అంటూ తాతయ్యను తో మాటలతో లోపలికి తీసుకెళ్లాడు మన పాపారావు!
శుభం భూయాత్

గాంధీజీ గాయపడ్డారు

రచన: డా.లక్ష్మీ రాఘవ


అది ఒక పురాతనమైన గుడి.
ఆ రోజు గుడి తలుపులు ఇంకా తెరుచుకోలేదు.
పూజారి రావడం ఆలస్యం అయ్యింది.
అయినా గుడి వెలుపల హడావిడి రోజూ లాగే మొదలైంది.
పక్కన పేర్చి వున్న రాళ్ళు వరసగా పెట్టుకుని పళ్ళ బుట్ట దాని మీద పెట్టింది కామాక్షి.
ఎదురుగా వున్నా వరసలో మొదటిగా వచ్చే పూలమ్మి పుల్లక్క అప్పటికే వెదురు బుట్ట లో పూలు రంగులవారిగా పెట్టుకుని నీళ్ళు చల్ల్లుతూంది.
నీళ్ళు చల్లినాక పల్చటి గుడ్డ తడిపి వాటి మీద కప్పి వుంచి, భక్తులు వచ్చినప్పుడు తొలగించి “పూలమ్మా పూలు ..మీరిచ్చే పూలతో శివుడు మురిసిపోతాడు..”అంటూ అరుస్తూంది.
అప్పుడే టెంకాయల సంచి మోసుకుని వచ్చి పుల్లక్క పక్కన పెడుతూ వెంకడు
”ఒక్క నిముషం చూసుకో అక్కా…నిముషం లో వస్తా” అంటూ జవాబుకోసం ఎదురు చూడకుండా పరుగులు తీశాడు.
పూజారి రావటం చూసి “ఏందీ సామీ ఆలీశం అయ్యింది? పానం బాగానే వుండాదా?” అనడిగింది కామాక్షి.
“కొంచెం జ్వరంగా వుంది లే …”అని త్వరగా అడుగులు ముందుకు వేసినాడు పూజారి.
రోజూ గుడి ముందు బాట కు ఇరు వైపులా కూర్చుని పూజకు కావాల్సిన వస్తువులు అమ్మే వాళ్ళు ఒకరికొకరు అన్నట్టుగా బతుకుతారు అక్కడ. కామాక్షి, పుల్లక్క, వెంకడు, రాములమ్మ, బ్రామ్మడు, రాములు ఒక్కొక్కరిదీ ఒక్కో కథ! కానీ అక్కడ కూర్చున్నప్పుడు ఒకరికొకరు అన్నట్టుగా వుంటారు. ఎవరికీ వ్యాపారం జరిగినా సంతోషమే!
వె౦కడు వెనక్కి వచ్చి సంచిపట్ట పరిచి టెంకాయలు వరసగా పేర్చి పెట్టి, పక్కనే అగరొత్తుల పొట్లాలు పెట్టుకు కూర్చున్నాడు. పక్కన వున్న పుల్లక్క “తమలపాకులు తెచ్చినాలే ..తడి బట్టలో నాకాడే ఉండనీ బేరం అయినప్పుడు తీసుకో “అంటే తల వూపినాడు…
కామాక్షి పక్కన వున్న ఖాళీ లో గాజుల బుట్ట తో కూర్చుంది రాములమ్మ.
దూరంగా వస్తున్న బ్రామ్మడి ని చూసి నిట్టూర్చింది కామాక్షి.
ఏడ నుండీ వచ్చినాడో ఈ బ్రామ్మడు.ఎవ్వరూ ఒక్క రూపాయి వెయ్యరు కానీ రోజూ రావటం తప్పడు.
“అమ్మా, బ్రామ్మడికి దానం ఇస్తే పుణ్యం. ఒక్క రూపాయి ఇవ్వండి ఆశీర్వాదం చేస్తా “అంటూ గుడికి వచ్చిన ప్రతి భక్తుల గుంపుకూ చెబుతూనే ఉంటాడు. ఎవరూ పట్టించుకోరు. అసలే ఆ బక్కపక్షి కప్పుకున్న పైపంచ పలచగా చిరుగులతో వుంటుంది. లోపల జంజం కనిపిస్తూ వుంటుంది.
ఏదీ దొరకనప్పుడు. అక్కడ అమ్మే వాళ్ళే తలా రూపాయి ఇస్తారు. ఒకపూట భోజనానికి సరిపోయ్యేలా…
భక్తులు రావటం మొదలుపెట్టి క్రమంగా ఎక్కువ అవుతూంది.
కామాక్షి బుట్టలో జామకాయలు , పక్కన వున్న పచ్చి మామిడి కాయలు సన్నగా పీసులు చేసి చిన్న ముక్కలుగా చెక్కి సరాల రూపం లో అమర్చింటే యిట్టె తినేసెయ్యా లని అనిపిస్తుంది . కోనేవాల్లకి కొంచే ఉప్పు , కారం చల్లి మరీ ఇస్తుంది కామాక్షి…కామాక్షి దగ్గర సరుకు ఎప్పుడూ తాజాగానే వుంటుంది. సాయంకాలం లోపల తెచ్చినవన్నీ ఖర్చయి పోతాయి.
వెంకడికీ, పుల్లక్క కూ అస్తమానం బేరం జరుగుతుందని గ్యారెంటీ లేదు. వూరి భక్తులు చాలాసార్లు ఇంటినుండీ టెంకాయలూ, పూలూ తెచ్చుకుంటారు.
వెంకడు “ఏందీ పుల్లక్కా ,ఈ రోజు ఇంకా గాంధి తాత రాలేదు??” అన్నాడు
“అవునే కామాక్షీ గాంధీ తాత ఇంకా రాలేదు నిన్న బాగానే వున్నాడా ??” అనడగింది కామాక్షిని.
“నిన్న జ్వరంగా వుంది అన్నాడు…మధ్యాహ్నం నిలుచుకోలేక వెళ్ళిపొయినాడు. వాళ్ళ బాసుగాడు ఏమన్నాడో…అయినా వొళ్ళంతా వెండి రంగు పూయించు కోవడానికి గంటన్నర పడుతుందట. కంటి అద్దాలూ, కట్టే పట్టుకుని ఎంతసేపైనా కదలకుండా ఉండేదానికి వయసు తక్కువా ?? సన్నగా బోడి గుండు తో వుంటాడని వెదికి పట్టుకున్నాడు గానీ పని ఎంత కష్టమైనదో తెలుసునా… శిల మాదిరి నిల్చునుంటే గదా అందరూ పైసలు వేస్తారు? “అరె గాంధీ తాత విగ్రహం ఎంతబాగుంది “అనుకుంటా పోతారు…బాగుంది అని పిల్లలను పక్కన నిలబెట్టి ఫోటోలు తీసుకుంటారు కానీ పది
రూపాయల నోటు వెయ్యరు..అనీ చిల్లర పైసలే ..ప్చ్ …” భారంగా అంది కామాక్షి.
“రోజూ వచ్చే పైసల్లో నూరు రూపాయలు వాడి బాసుకు ఇవ్వాల్నంట. మిగిలిందే తాతకు… అందుకే ఎవరైనా పెద్దనోటు వేస్తే బాగుండు అనినాడు ఒకసారి…” వెంకడు తనకు తెలిసింది చెబుతూ
వచ్చే బెరాలతో బిజీ గా వున్నా గాంధీ తాత గురించి చెప్పుకుంటూనే వున్నారు అక్కడ.
అప్పుడు మెల్లిగా నడుచుకుంటూ వచ్చినాడు గాంధీ తాత లాగా వేషధారి అయిన రాములు. వరసలో చివరిగా నిలబడుతూ ముందర ఒక ప్లాస్టిక్ డబ్బా పెట్టు కున్నాడు..
ఇక కదలకుండా నిలబడాలి. బక్కగా వున్న రాములు వొళ్ళంతా సిల్వర్ కలర్ పెయింట్ తో, కంటికి అద్దాలు పెట్టుకుని చేతిలో ఏటవాలుగా పట్టుకున్న కట్టెతో అచ్చు నాలుగు రోడ్లకూడలి లో కనిపించే గాంధీ తాత బొమ్మ లాగా వున్నాడు.
“ఏమైంది తాతా ఇంత అలీశం చేసినావు అప్పుడే ఒక గుంపు భక్తులు వచ్చినారు ఒక బస్సులో, అట్లా వూర్లనుండీ వచ్చినోల్లె నీకు బాగా వేస్తారు గదా…మాకుగూడా బేరాలు బాగా జరిగినయ్యి…”అంది నొచ్చుకుంటూ కామాక్షి
ఎదురుగా మనుష్యులు లేరని గమనించి మెల్లిగా “లేదమ్మా నిన్నటి నుండీ జ్వరం వస్తూనే వుంది..’ఈరోజు హాలిడే కి దండిగా గుడికి వస్తారు …ఓపిక వున్నతసేపు నిలబడు’ అని జరం మాత్ర ఇచ్చినాడు మా బాసు… మద్యాహ్నం దాకా వుండి ఎల్లిపోతా..కాళ్ళు నొప్పులు… దుడ్లు లేకుండా కోడలు కూడు పెట్టదు. అందుకే వచ్చినా ..”అన్నాడు గాంధీ తాత. రాములు కొడుకు తాగుడుకి ఎంత డబ్బైనా చాలదు. భర్త మీద కోపం మామ మీద చూపుతుంది కోడలు. అందుకే ఇలా సంపాదన తప్పదు రాములుకు. ఈ వేషం మొదలు పెట్టినాక కొంచెం బాగున్నా, ఈ వయసులో అంతసేపు నిలుచుకోవడం కష్టం.
ఇలాగే అక్కడ ఒక్కొక్కరిది ఒక్కో కథ!
ఇంతలో మరో బస్సు, ఇంకా రెండు కార్లూ వచ్చినాయి అక్కడకు.
బస్సులో వాళ్ళు స్కూలు పిల్లలు కాబట్టి ఎక్కువ బేరం కాదు . కానీ వెనక వచ్చిన కార్లలో ఖరీదైన ఫామిలే పట్టు చీరలతో, నగలతో దిగితే అక్కడున్న వారందరికీ ఆశ కలిగింది..
ఒక కారులో నుండీ దిగిన ఎనిమిదేళ్ళ అబ్బాయి “ అరె గాంధీ తాత ….”అని పరిగెత్తుతూ ముందుకు వచ్చాడు.
వాడి వెంటే వాళ్ళమ్మ కాబోలు పరిగెత్తి వచ్చింది “ఏ రాహుల్ స్టాప్ …”అంటూ.
ఇంతలో రాహుల్ అనే ఆ కుర్రాడు గాంధీ తాతను ఆనందంగా చూస్తూ వున్నాడు…
అక్కడికి చేరుకున్న ఒకాయన “అల్లాగే నుంచో రాహుల్ గాంధీ తాత పక్కన, పిక్చర్ తీస్తా” అని చేతిలోని సెల్ ఫోను ఫోకస్ చేసాడు. రాహుల్ కు భలే ఆనందం వేసింది..
అలాగే రాహుల్ వాళ్ళ అమ్మనూ, తాత పక్కన నిలబడమని ఫోటో తీసాడు వాళ్ళ నాన్న కాబోలు. తరువాత కారు దగ్గర వున్నడ్రైవర్ ని రమ్మని చెయ్యి ఊపి మొత్తం ఫామిలీ ఫోటో తీసుకున్నారు గాంధీ తాతతో… అక్కడనుండీ వెళ్ళిపోతూ నూరు రూపాయల నోటు ప్లాస్టిక్ డబ్బాలో వేసాడు. .అదిచూసిన రాములుకు సంతోషం అయ్యింది ఇంకోక్కరు ఇలాటివారు వస్తే చాలు ఇంటికి వెళ్లిపోవచ్చుఈ రోజు అన్న అంచనాలో వున్నాడు.
స్కూలు పిల్లలు కూడా గుంపుగా నిలబడి గాంధీ తాత దగ్గర ఫోటోలు తీసుకున్నారు కానీ ఒక్క ఇరవై రూపాయల చిల్లర మాత్రమె పడింది డబ్బాలో…
బ్రామ్మడు “ఆశీర్వాదం చేస్తా” అని ఎంత అడుక్కున్నా ఒక్క ఫామిలీ కూడా నిలవకుండా వెళ్ళింది…”ఆడ కార్లలో పెద్దోళ్ళు వచ్చినారు చూడయ్యా . దగ్గరికి పోతే ఏమైనా వేస్తారు” అంది పుల్లక్క.
ఆకలికి కడుపు నకనక లాడుతూంటే దగ్గరగా పార్క్ చేసి వున్న కార్లదగ్గరకు పోయినాడు. “అమ్మా, అయ్యా బ్రామ్మడికి దానం చేస్తే బోలెడంత పుణ్యం”అని చెయ్యి చాచాడు . ఒక కారు అద్దాలు దించి ఒక ముసలామె ఇరవై రూపాయలు ఇచ్చింది..ఆమెకు ఆశీర్వాదం పలికి పక్కనే వున్న బండిలో రెండు ఇడ్లిలు తిని చాయ్ తాగినాడు.. పరవాలేదు ఇంకా క్కాస్సేపు నిల్చుకోవచ్చు అనుకుంటూ మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి నించున్నాడు.
గాంధీ తాత వేషధారి రాములుకు కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి…ఇంకా ఎక్కువసేపు నిలుచు కోవడానికి కష్టమనిపిస్తా వుంది…అతని అవస్థను మొదటగా చూసింది వెంకడు.
“తాతా, చాయ్ తెచ్చిస్తా ఆ పక్కకు పోయి తాగిరా…” అంటూ టీ కొట్టు దగ్గరికి వెళ్లి చాయ్ తెచ్చినాడు. గాంధీ తాత మెల్లిగా వెనక్కి నడిచి కొంచెం మరుగున వున్న చేట్టు కింద కు పోయి రాతి మీద కూర్చుంటే వెంకడు చాయ్ తెచ్చినాడు. అది తీసుకుని “తాగేసి వస్తా లే వెంకన్నా..”అన్నాడు.
చాయ్ తాగుతూ చుట్టూ ఎవరూ గమనించడం లేదుకదా చూస్తూ వుంటే ..కడుపులో తిప్పసాగింది..చాయ్ తో బాటు కొంచెం పెయింట్ లోపలకు వెళ్ళిందేమో ..ఒక్క సారిగా వాంతి వచ్చింది . బళ్ళున వాంతి చేసుకుతూంటే కళ్ళు తిరిగి బండ మీదకు పడి కిందకు పడిపోయినాడు…బండకు తగిలి తలమీద గాయం అయి రక్తం కారసాగింది.
ఆ క్షణాన ఆ పక్కకు చూసిన వెంకడు ఒక్క వూకున లేచి “గాంధీ తాత పడిపోయినాడు రక్తం వస్తా వుంది..”అని అరుస్తూ పరిగెత్తినాడు కామాక్షి, పుల్లక్క, బ్రామ్మడు అందరూ ఒకా సారిగా పోయి గాంధీ తాతను ఎత్తి పట్టుకున్నారు… మన స్పృహలో లేడు తాత….
మనుష్యలు గుమికూడుతూ వుంటే “108 కి ఫోను చెయ్యండ్రా…”అని అరిచినాడు వెంకడు.
అయ్యో గాంధీ తాత కు గాయం అయ్యిందీ అని అందరూ అంటూంటే . కామాక్షీ, పుల్లక్కా బ్రామ్మడు గబా,గబా తమదగ్గర వున్నా పైసలు పోగు చేసి నారు..
108 రాగానే గాంధీ తాత ను లోపలకు తీసుకున్నారు. వెంకడు కూడా బండి ఎక్కినాడు.
అది కదిలే లోపల బయట ఒకడు “ గాంధీ తాతకు గాయం అయ్యింది …పైసలు వెయ్యండీ…”అని గట్ట్ట్టిగా అరుస్తూ వుంటే వచ్చేపోయ్యేవాళ్ళు వింతగా జేబులో చిల్లర వేస్తూ వున్నారు…
పరవాలేదు ఈ దేశం లో గాంధీ వేషం వేసినా డబ్బులు పడతాయి ….
జాతిపిత గాంధీని ఇలా ఉపయోగించాల్సి వస్తున్నందుకు అందరూ సిగ్గు పడాలి…
……

కళ్యాణ వైభోగమే

రచన: రాము కోల

“పెళ్ళి కుదిరింది అనుకోగానే సరిపోయిందా..
రూపాయి ఎంత త్వరగా ఖర్చు అవుతుందో కూడా లెక్కేసుకోవాలి.”
“ఎమంటావు మావా!” అంటూ నోట్లో ఉన్న పుగాకు కాడ నవులుతు.. పక్కనే ఉన్న గొపయ్య. వైపు చూశాడు చిదానందం.
“ఓసోసి! ఊరుకోవోయ్..
పెళ్లి కుదరటమే మా గొప్ప సంగతి. ఇక రూపాయంటావా? మనందరం లేమా ఏటి,
తలా ఓ చెయ్య వేస్తే పిల్లకూడా ఓ ఇంటిది అయిపోద్ది. ”
” నువ్వు ఏటి దిగులు పడమాక”
అంటూ దైర్యం చెపుతున్న మార్కోస్ ను చూసి..
పెళ్లి జరిగిపోయినంత సంభరపడిపోయాడు గోపయ్య.
“ఇదిగో గోపయ్య! నువ్వు దిగిలు పడమాక, రేపు ఉదయం ఆ లగ్నపత్రిక మా నడిపోడికిచ్చేయ్. పట్నం పోతాడు. తిరిగి వస్తా వస్తా కార్డులు ప్రింటేంచుకు వచ్చేస్తాడు…
“ఇక కార్డు పంపకమంటావా! మా చిన్నోడు చూసుకుంటాడు. ఆడికి మన బంధుత్వాలు చుట్టపక్కాలు బాగా తెలుసు.. వాడైతే చుట్టేసుకొస్తాడు.. ఏమంటావ్..
అంటున్న మల్లన్న వైపు చూస్తూ..
” నువ్వు చెప్పితే కాదంటానా బాబాయి.. మా కున్న పెద్ద తలకాయ, అన్నీ చూసుకునేది నువ్వే కదా.. అలాగే కానీ”
అంటూ సగం పనులు పూర్తి అయిపోయేగా అనుకున్నాడు గోపయ్య.
“ఇదిగో గొపయ్య! ఉదయమే మన ట్రాక్టర్ పొలంగట్టుదాక పోద్ది. మనోల్లని ఓ ఇద్దరిని పంపించా వంటే.. కంది కట్టే.. తాటాకులు ఏసుకొస్తారు..
“ఇంటి ముందు పందిరేస్తేనే కదా పెళ్లి కళ వచ్చేది,” అంటుంటే, అలాగే బావగారు. ఉదయమే మన పిల్లలు సిద్దంగా ఉంటారు..
” నీకు శ్రమ కలిగిస్తున్నానేమో..”
అంటున్న గోపయ్య భుజం తట్టి.
“ఏటిరా నీ కూతురు నాకుతురు తోటిది.
ఇక పక్కపక్కన వాళ్ళం ఇది కూడా చేయకపోతే ఇంకేందుకు.. ఇరుగుపొరుగు అని.”
” ఇది మన పల్లెరా అబ్బాయ్.. పట్నం కాదు, అందరం కలిసే చేసేద్దాం నీ కూతురు పెళ్ళి.. నువ్వు ఏమీ ఆలోచించక..”
” సరే నేనలా ఎటిగట్టు దాకా ఎళ్ళివస్తా! సరేనా అంటు ముందుకు సాగుతున్న భూషణం వైపు ప్రేమగా చూశాడు గోపయ్య.
“మావయ్య!
పెళ్ళికి లైటింగ్.. టెంట్లు.. అన్నీ నే చూసుకుంటా.. మనోడొకడున్నాడు.. ఎంతో కొంత సర్ది చూసి ఇచ్చేద్దాం.. ఏమంటావ్… ”
అంటున్న నాగరాజును.. సరే నీ ఇష్టం అనలేక పోయాడు గోపయ్య.
“ఏంటి ఎవరికి వారు మీకుగా మీరు చేసుకుంటే ఎలా!
నాకూ కాస్త బాగం కల్పించండి. ఆ వంటల కార్యక్రమంలో నన్ను చేర్చేస్తే నలుగురికి నాలుగు రకాల వంటలు వండి వడ్డించే ఏర్పాటు చేసుకుంటా… కాదనకండి.. ”
అంటున్న భీమన్నహవైపు తిరిగిన గోపయ్య.
“ఎంతమాట భీమన్నా! నీకు కాక మరోకరికి ఎలా అప్పగిస్తాం వంట పని.. అసలే నీ మేనకోడలి పెళ్ళి. కదా.. ఇవ్వకుంటే తను ఊరుకుంటుందా చెప్పూ.”. అంటూ ముసిముసి గా నవ్వాడు గోపయ్య.
దూరంగా ఉన్న రత్తాలును చూస్తూ, ఏటి రత్తాలు..
ఉలుకూ పలుకూ లేకుండా అలా చూస్తున్నావ్.. ఏంటి సంగతి, అంటూ ముందుకొస్తున్న బాస్కరా చారీగారిని చూస్తూ.
“అందరూ అన్నీ పంచేసుకుంటే.. నాకు ఇక పనేటి ఉంది. నేనేటి చేయను” అంటుంటే…
“అలా చిన్న బుచ్చుకోకే రత్తాలు.. అమ్మాయి అలంకరణ మొత్తం నీదేకదా… మండపంకు కావలసిన పూలుకూడా నువ్వే చూసుకో.. సంతోషమే కదా”అంటున్న బాస్కరా చారీగారిని మెచ్చుకోలుగా చూసింది రత్తాలు..
“నా మట్టి బుర్రు ఇది తట్టలేదేటండి.. ”
అంటుంటే.. మట్టి బుర్రకాదు గటకటి బుర్ర.. నీది అంటూ ఆటపట్టించడం బాస్కరా చారిగారి వంతు అయింది.
“ఏమయ్యా.. గ్రామ పెద్దలు ఇదేమన్నా బాగుందా.. ఇక్కడ.. ముకుందనాధం అని ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడని.. వాడిని కూడా కలుపుకుందామనే ఆలోచన ఏమైనా ఉందా మీకు..
పెళ్లికి కావలసిన ప్రతి సరుకూ నా దుకాణం నుండే వెళ్ళాలి.. నన్ను కాస్త కలుపుకొండయ్యా…”అంటున్న ముకుందనాధం కౌగిలించుకున్నాడు గోపయ్య…
“అడకుండానే సాయం చేయగల హృదయం నీది. నీ వంతు లేకుండా ఎలా నా కూతురు పెళ్లి జరుగుతుంది..అది తెలియనిదా నీకు” అంటూ ఒకరికి ఒకరు ఆత్మీయంగా కౌగిలించుకున్నారు.
“పెద్దనాన్నా! నన్ను మరచిపోయారు.. చెల్లాయికి ఉరేగించేది నా జీపులోనే అది మరచిపోకండి “అంటున్న మురళి వైపు మురిపంగా చూశాడు గోపయ్య….
ఇదేనేమో..
పల్లేలో ఉండే ఆత్మీయత.. ప్రతిదీ మనందరిది అనుకునే మంచి మనసు వీరిసొంతం.
ఇందరి మధ్యన రంగరంగ వైభవంగా జరిగింది వైష్ణవి పెళ్ళి…..
దివిలో దేవతల దీవెనలు.. భువిపై మంచి మనసున్న ఆత్మీయులకు మధ్యన…

జలజం… మొహమాటం.

రచన: గిరిజా కలవల

ఆ మధ్య జలజం ఓ బీరకాయపీచు చుట్టమింటికి వెళ్ళింది. బంధుప్రీతి ఎక్కువ కదా మన జలజానికి… ఎవరినీ వదలదు.. ఆ ప్రకారం గా.. ఆ బీరకాయ పీచు ఇంటికి వెళ్ళగా… వారు సాదరంగా ఆహ్వానించి సముచిత ఆసననంబుపై ఆశీనులుకమ్మని.. తదుపరి యోగక్షేమం విచారించి… తగు ఆతిధ్యమీయ ఆ బీరకాయపీచు… ఒక ప్లేటు నిండుగా ఉల్లి పకోడీలు తెచ్చి మన జలజానికి అందించెను.
ఉల్లి వాసనకి ముక్కుపుటాలు అదిరి… నోట లాలాజలం రివ్వున ఎగసింది … వెంటనే ప్లేటు అందుకోకుండా కొంచమైనా మొహమాటపడకపోతే బావుండదని తలచి… మన జలజం..
” అయ్యో… . మా ఇంట్లో భోంచేసే బయలు దేరాను… ఇదిగో ఇప్పుడే చేయి కడుక్కున్నాను… ఒట్టు…” అనగానే…. సదరు బీరకాయ పీచు.. ఏ మాత్రం మొహమాటం లేకుండానే ” అవునా ! ఇప్పుడే భోం చేసారంటున్నారు… ఇక ఇవి ఏం తింటారులెండి..” అంటూ ఆ ప్లేటు తీసుకుని వెనుతిరిగింది.
ఆ పీచు గారి భర్త మాత్రం సహృదయులు కాబోలు…” అదేంటే… అలా అన్నంత మాత్రాన.. పెట్టవా ఏంటి?” అనగానే జలజం లో ఆశలు రేగాయి… అంతలోనే ఆయన… ” పోనీ సగం తీసేసి పెట్టు ” అన్నాడు.. భారంగా నిట్టూర్చింది జలజం…” సరే.. ” అంటు సదరు బీరకాయ పీచు ప్లేటు లో రెండంటే రెండే రెండు పకోడీలు ఉంచి మిగిలినవి తీసేసింది… పాపం జలజం.. ఏడవలేని నవ్వు ని ముఖాన పులుముకుని.. అవే పరపరా లాగించేసింది.
ఆ తర్వాత కాఫీ రాగానే….” అబ్బో.. ఇంత కాఫీయే..” అందామనుకుంది కానీ… అనకుండానే గభాల్న అందేసుకుంది.. కాదు లాగేసుకుంది.
తనకీ ఓ రోజు రాకపోదు.. అప్పుడు చెప్తా నీ పని… అంటూ కసితీరా పళ్ళు నూరుకుంది బీరకాయ పీచు ని.
ఆ తర్వాత కొన్నాళ్ళకి.. సదరు బీరకాయ పీచు… జలజం ఇంటివేపు వచ్చింది. దొరికింది బుల్ బుల్ పిట్ట అనుకుంది.
కాసేపు లోకాభిరాయాయణ అనంతరం…. జలజం ఓ ప్లేట్ లో.. ముచ్చటగా మూడంటే మూడు అరటికాయ బజ్జీ లు వేసి… బీరకాయ పీచుకి అందించింది… ఎలాగూ.. ఆ ప్లేట్ చూడకుండానే..
” అమ్మో… ఇన్నే.. కొన్ని తీసెయ్యి” అంటుందని ఊహించుకుంది… కానీ.. వెంటనే ప్లేట్ అందుకున్న..

ఆ బీ. పీ… ” వావ్… బజ్జీలే… నాకెంతో ఇష్టం ఇవి… మరీ మూడే వేసావే… ఇంకొంచెం పట్రాపోయావా?” అంది. వెర్రి మొహం వేసుకుని మన జలజం… వేడిగా బజ్జీల వాయి ఒకదాని తర్వాత మరోటి వేయించడం… బీరకాయ పీచు లాగించడం.. మొహమాటమే లేని బీరకాయ పీచు దగ్గర ఏమనలేక జలజం మొహం మాడిపోయింది . ఇంతకింతా… బీ. పీ.. దగ్గర కక్ష తీర్చుకుందామనుకున్న జలజానికి బి. పీ పెరిగిపోయింది పాపం..

గడిలోదాగిన వైజ్ఞానిక నుడి – 2

రచన: డా.చాగంటి కృష్ణకుమారి

సూచనలు :
అడ్డం:
1. ఫ్రియాన్‌లు( freons) వాతావరణంలో అధిక మొత్తంలో చేరుతూ అతిశయించిన — కి కారణమవుతున్నాయి(9)
6 . దేహమునుండి పుట్టినది (3)
7 . చాపము (2)
8. అదరు (2)
10. రెండు గాని అంతకంటే ఎక్కువ కాని సరళమైన రసాయనాలను చర్య పొందించడం ద్వారా క్లిష్ట మైన ఒక సరికొత్త రసాయన సమ్మేళనాన్ని పొందడం (5)
11 ఇగ్లీ షు లో Era ( ఇరా ) అంటారు (2)
12 పెరటితోట కుండీలో గులాబీకీ, గదిలో గోడమీది గడియారానికి సామ్యం ఏమిటి? [ వెనకనుం డి ముందుకి (2)
13.వెల్లువ [ కుడి నుండి ఎడమకి ప్రవహిస్తున్నాది (3)
16 ఒకరకం రసాయన ప్రయోగాలలో ఈ పాత్ర లలోకి వాయువులు వచ్చి చేరతాయి (9) వెనకనుండి ముందుకి)
నిలువు:
1. వికిరణంలోని ఉష్ణ పరారుణ ప్రాంతంలో ( థర్మల్ ఇన్ఫ్రారెడ్ రేంజ్) వికిరణాన్ని శోషించుకొనగల, మరియు ఉద్గారముచేయగల వాయువులు ( 9)
2. ఆక్సిజన్ , సల్ఫర్ అలాగే రెండవగ్రూపు మూలకాలన్నీ దీనిని ప్రదర్శి స్తాయి (6)
3. ఇల్లు (2)
4. ద్రవ్యరాశిని గురుత్వత్వరణంతో గుణించు ( 2)
7. తెలుగు భాష లో వాడు కొనే అయిదు భషా భాగాలలో ఇది ఒకటి (5)
9 సంచలనములు (6)
14 . హిమాచల్ ప్రదేశ్‌‌లోని చంపా జిల్లాలో అందమైన —- పర్వతశ్రేణులున్నాయి(2)
15 ప్రధాన(2)
16. 76 సేటీమీటర్ల పాదరసం ( కిందనుండి పైకి(9)

తేనెలొలుకు తెలుగు –

రచన: తుమ్మూరి రామ్మోహనరావు

పద్యప్రేమ-2

దాదాపుగా అన్ని భారతీయ భాషలకు మాతృస్థానంలో ఉన్న సంస్కృతం తెలుగు భాషలో పాలలో చక్కెరలా కలిసిపోయింది. ఎంత తెలుగులోనే మాట్లాడాలని పట్టుదల కలిగిన వారైనా, సంస్కృత భాషను ఇచ్చగించని వారైనా, సంస్కృతపదాలను వాడకుండా మాట్లాడటం కష్టమైనపని. అయితే తొలిదశలో అప్పుడప్పుడప్పుడే తెలుగు భాషకు ఒక లిఖితరూపం ఏర్పడే కాలంలో పద్యరచన సంస్కృత సమాసాలతోనే సాగింది.
మచ్చుకి నన్నయ గారి పద్యం చూద్దాం.

బహువనపాదపాబ్ధికులపర్వతపూర్ణసరస్సరస్వతీ
సహితమహామహీభరమజస్ర సహస్ర ఫణాళిదాల్చిదు
స్సహతరమూర్తికిన్ జలధిశాయికి బాయకశయ్యయైనయ
య్యహిపతి దుష్కృతాంతకుడనంతుడు మాకు బ్రసన్నుడయ్యెడున్

ఇందులో ఒకటి రెండు తప్ప మిగతావి అన్నీ సంస్కృత పదాలే. నన్నయ పదవ శతాబ్దం వాడైతే
తిక్కన పన్నెండవ శతాబ్దం వాడు. తిక్కన పద్యాలలో సంస్కృత పదాలు తక్కువగా ఉంటాయి.
ఉదాహరణకు భంగపడిన ద్రౌపది కృష్ణునికి తన గోడు చెప్పుకునే సందర్భంలో

వరమునబుట్టితిన్ భరతవంశముజొచ్చితి నందు బాండు భూ
వరులకు గోడలైతి జనవంద్యుల బొందితి నీతి విక్రమ
స్థిరులగు పుత్రులం బడసితిన్ సహజన్ముల ప్రాపుగాంచితిన్
సరసిజనాభ ఇన్నిట బ్రశస్తికి నెక్కిన దాననెంతయున్.

ఏ మాత్రం అన్వయ కాఠిన్యం లేని పద్యం.
ఎఱ్ఱన వీరి తర్వాతి కాలం వాడైనా పూరించింది ఆరణ్య పర్వ శేషం గనుక అటు నన్నయ ధోరణి నుండి ఇటు తిక్కన ధోరణి దాకా చక్కని పద్యవారధి నిర్మించాడు. నన్నయ చివరి పద్యం

శారదరాత్రులుజ్వల లసత్తర తారక హారపంక్తులన్
జారుతరంబులయ్యె వికసన్నవ కైరవ గంధ బంధురో
దార సమీర సౌరభము దాల్చి సుధాంశు వికీర్యమాణ క
ర్పూరపరాగ పాండురుచి పూరములంబర పూరితంబులై

ఉజ్వలంగా ప్రకాశిస్తున్న నక్షత్ర మాలికలతో అందంగాఉన్న శరత్కాలపురాత్రులు, అప్పుడేవికసించిన కలువపూల సువాసన కలిగిన గాలితో, చంద్రకిరణ కాంతితో కలిసి ఆకాశమునిండా కర్పూరపు పొడి చల్లినట్లుగా ఉన్నాయి. కర్పూరంతో పోల్చడంలో కవి గొప్ప తనము తెలుస్తుంది. కర్పూరం వెన్నెల లాగా తెల్లగా ఉంటుంది, చల్లగా ఉంటుంది. కలువపూలవాసన లాగా కమ్మని వాసన కలిగి వుంటుంది. మెరిసే నక్షత్రాలలాగా తళుకులుంటాయి. ఇక్కడ నన్నయ్య అరణ్యపర్వాన్ని ఆపితే కిందిపద్యంతో ఎర్రన అరణ్యపర్వశేషాన్ని మొదలు పెడతాడు. నన్నయ వెంనేలరాత్రిని వర్ణించి ఆపితే ఎర్రన సూర్యోదయంతో ప్రారంభిస్తాడు చూడండి

ఎర్రన మొదటి పద్యం
స్ఫురదరుణాంశు రాగరుచి బొంపిరివోవ నిరస్త నీరదా
వరణములై దళత్కమల వైభవ జృంభణముల్లసిల్ల ను
ద్ధురతర హంస సారస మధువ్రత నిస్వనముల్ సెలంగగా
గరమువెలింగె వాసరముఖమ్ములు శారదవేళ చూడగన్

దట్టమైన ఎర్రని సూర్యకిరణాల కాంతికి ఎరుపెక్కిన మేఘాలు, వికసించిన కమలాల వైభవం , వాటిచుట్టూ మూగిన హంసలు, బెగ్గురుపక్షులు, తుమ్మెదల సవ్వడులు వ్యాపిస్తు ఉండగా శరత్కాలపు ఉద్యమనే ముఖం వెలిగి పోయిందట. ఎఱ్ఱన కూడా నన్నయ్య కు తీసిపోకుండా పద్యం రాశాడు. ముఖం ఎప్పుడు వెలుగుతుంది. సంతోషం ఎప్పుడు కలుగుతుంది. ఇష్టమైనవాళ్లు ఇంటికి వచ్చినప్పుడు. మరివచ్చినప్పుడు మెల్లిగా పకరిస్తామా ? హడావుడి అల్లరితో పలకరిస్తాం . కమలాలకు ఇష్టమైనవాడు సూర్యుడు వచ్చాడు, కమలాలు వికసించాయి. కమలాలు వికసించగానే హంసలు, తుమ్మెదలు తదితర పక్షులు శబ్దాలు చేశాయి. ఆవిధంగా ఎర్రన సూర్యోదయ వర్ణనతో ఆరణ్యపర్వశేషం మొదలవుతుంది. ఎర్రన అంటే ఎర్రని వాడు అని కడ్డ అర్థం . తనపేరుకూడా స్ఫురించే విధంగా స్ఫురదరునాంశు పద్యంతో ముందుకుసాగినాడు.
శారదరాత్రులుజ్వల అన్నప్పుడు పోతన్న పద్యం కూడా గుర్తుకు వస్తుంది. అన్నీ తెల్లని వస్తువులను ఏరి ఏరి రాసిన పద్యం.

శారద నీరదేందు ఘనసార పటీర మరాళ మల్లికా
హార తుషారఫేన రజతాచల కాశ ఫణీశ కుందమం
దార సుధాపయోధి సిత తామరసామర వాహినీ శుభా
కారత నొప్పు నిన్ను మదిఁగానఁగ నెన్నడు గల్గు భారతీ!. . .

ఇలా తెలుగు పద్యం మన ప్రబంధ కవుల చేతుల్లో ఎన్ని సోయగాలు పోయిందో చెప్పలేం. ఒక్కొక్కరిదీ ఒక్కొక్క శైలి.
అందుకే విశ్వనాథవారు తెలుగు పద్యాలలోని మేలిమి పద్యాలను మూడు వందలదాకా ఎంచుకొని వాటికి తనదైన వ్యాఖ్యతో కావ్యసురభి అనే పుస్తకం వేశారు అప్పట్లో. కావ్యాలను చదివి ఎలా ఆనందించాలనే వారి కావ్యానందం తెలియజేస్తుంది.
ఆటవెలదులతో ఆటలాడుకున్నాడు వేమన.
సీసపద్యాలతో చిత్రాల చేసాడు శ్రీనాథుడు.
రామరాజభూషణుని సంగీతజ్ఞత ఆయన పద్యాలలో
ఇమిడి ఉంటుంది. రాసిక్యత చూడాలంటే అల్లసాని,
భక్తి భావానికి పోతన ఇలా నాటి కవుల పద్యాలు కొన్నైనా నోటిమీద ఆడాలి. ఒక్కో సందర్భాన్ని ఒక్కో కవి ఎంత విశిష్టంగా చెప్పాడో గమనించాలి. అవి జీర్ణించుకుంటే పద్యం మనల్ని వరిస్తుందని నా భావన

యాత్రా మాలిక – ఉత్తరాఖండ్ తీర్థయాత్రలు / విహార యాత్ర నైనితాల్

రచన: నాగలక్ష్మి కర్రా

దేశరాజధానికి సుమారు 330 కిలో మీటర్ల దూరంలో ఉత్తరాఖంఢ్ రాష్ట్రం లో వుంది నైనితాల్ . దేశవిదేశాలలో పేరుపొందిన వేసవి విడిది . సుమారు 6,840 అడుగుల యెత్తులో వుంది .

ఢిల్లీ నుంచి రైలుమార్గం ద్వారాకాఠ్ గోదాంవరకు  వుంది . నైనితాల్ వెళ్లదల్చుకున్నవారు ట్రైన్ లో కాఠ్ గోదాంవరకు వచ్చి అక్కడనుంచి రాష్ట్ర ప్రభుత్వం నడుపుతున్న బస్సులలో కాని టాక్సీ లలో గాని ప్రయాణించి చేరుకోవచ్చు .

మేం మా కారులో ప్రయాణించేం కాబట్టి రోడ్డు మార్గం లోనే వెళ్లేం  .

ఢిల్లీ , గజియాబాదు దాటిన తరువాత గజరోలా , మురాదాబాదు రుద్రాపూర్ మీదుగా హలద్వాని చేరుతాం , అయితే ఢిల్లీ దాటాకఘడ్ ముక్తేశ్వర్అనే గ్రామం వస్తుంది , ఈ గ్రామం గుండా గంగానది ప్రవహిస్తూ వుంటుంది . ఘడ్ ముక్తేశ్వర్ అంటే ముక్తేశ్వర్ కోట అని అర్దం ,  ఇక్కడ గంగానదికి స్నాన ఘట్టాలు కట్టివున్నాయి , చాలా పురాతనమైన కట్టడాలు , బ్రిజ్ ఘాట్ దగ్గర స్నానం చెయ్యడానికి వీలుగా వుంటుంది . పక్కనే యెన్నో ఆశ్రమాలు వున్నాయి , యీ గ్రామంలో వున్న ముక్తేశ్వర మహదేవ్ మందిరం చాలా పురాతనమైనది , యీ శివలింగం పరశురాముడు స్థాపించినదని స్థానికులు చెప్పేరు . ఇక్కడ గంగా డెల్టాలో వరి , చెరకు , మామిడి విరివిగా పండుతాయి . మనలాంటి పర్యాటకులకు కనువిందు జేస్తూ వుంటాయి .  గంగా పుష్కరాలకు భక్తులు యిక్కడ స్నానాలు చేస్తూ వుంటారు .

బ్రిజఘాట్ కి యెదురుగా అంటే గంగకు అవతల వొడ్డున వున్న ఘాట్ ని మీరాబాయి ఘాట్ అని అంటారు . మీరాబాయి యీ ప్రదేశంలో వుండి ప్రతీరోజూ స్నానం చేసుకొనేదట .

హలద్వాని భోజనసదుపాయాలున్న ప్రదేశం , ఈ వూరు దాటితే అంతా ఘాట్ రోడ్డే , హలద్వాని నుంచి నైనితాల్ సుమారు 42 కిలోమీటర్లు . దట్టమైన అడవులతో వున్న కొండలు , ఇక్కడ యెక్కువగా మెట్ల వ్యవసాయం కనిపిస్తూ వుంటుంది . హలద్వాని నుంచి కుమావు పర్వత శ్రేణులు మొదలవుతాయి . ఈ అడవులు టేకు , దేవదారు , ఓక్ వృక్షాలకు ప్రసిధ్ది . కొండలు మబ్బులను తాకుతూ వుంటాయి , అంతా పచ్చని పచ్చదనం , అక్కడక్కడ ప్రవహిస్తున్న సెలయేటి గలగలలు , చల్లగా వీచేగాలి మనని మురిపిస్తూ వుంటుంది .

ఎప్పటిలానే మా భోజనాలు మా దగ్గరే వున్నాయి కాబట్టి ఆకలైనచోట కారాపుకొని మామిడి తోపులలో భోజనాలు చేసుకొని తిరిగి బయలుదేరేం . అప్పట్లో రోడ్లు బాగుండేవికావు , సాయంత్రానికి నైనితాల్ చేరుకున్నాం , అప్పట్లో ఆన్ లైనులు లేవు కాబట్టి అక్కడచేరేక ఓ మోస్తరు హోటలులో దిగేం , రాత్రి మాల్ రోడ్డు తిరిగేం , చూడవలసిన ప్రదేశాల గురించి వాకబు చేసుకొని వచ్చేం .

బయట యెంత చల్లగా వుందో హోటలు గదిలో దానికి రెట్టింపు చలి అనిపించింది . రాత్రి చలికి సరిగా నిద్దరరాక హీటర్లు లేవు , ఎందుకంటే ఎలక్ట్రిసిటీ కొరత , మరి రజ్జాయిలే దిక్కు . అంతలావు రజ్జాయిలుకూడా చలిని ఆపలేకపోయేయి .

పొద్దున్నే కాలకృత్యాలు తీర్చుకొని వూరు చూడ్డానికి వెళ్లేం . మా హోటలుకు యెదురుగా నైనితాల్ సరస్సు . పొద్దున్న పేరు తెలియని పక్షులు అక్కడక్కడ వాలి నీటి జీవులను తింటూ కనిపించేయి . గంట తిరగడానికి బోటు తీసుకున్నాం , బోటతను నైనితాల్ ని గురించి కొన్ని వివరాలు చెప్పేడు .

ముందు నైనితాల్ గురించి తెలుసుకుందాం . నైనితాల్ అనే పేరు యీ నగరానికి రావడానికి రెండు కథలు చెప్పాడు మొదటది యిక్కడ తొమ్మిది సరస్సులు వుండడం వల్ల యీ ప్రాంతం నౌతాల్ గా పిలువబడేదని , ఆంగ్లేయుల నోళ్లల్లోపడి యిది నైన్ తాల్ గా మారిందని , రెండవది సతీదేవి యొక్క కన్ను పడ్డ ప్రదేశం యిలా సరస్సుగా మారిందని కన్ను పడ్డ ప్రదేశం కాబట్టి దీనిని నయన తాల్ అని పిలిచేవారని , ప్రజానీకం నోళ్లల్లోపడి నైనితాల్ గా మారిందనేది మరో కథనం . ఈ సరస్సు ఒడ్డున నయనాదేవి శక్తిపీఠం వుంది . ఈ సరస్సు యిక్కడ సంభవించిన మూడు నాలుగులేండ్ స్లైడింగులకి ముందు కన్ను ఆకారంలో వుండేదట . ఈ వివరాలు మా బోటు నడిపే అతను యిచ్చినవి .

నైనితాల్ ను గురించి కొన్ని నిజాలు ఉత్తరాఖండ్ లోని కుమావు ప్రాంతం నేపాలు రాజులచే ఆక్రమింపబడుతూ వుండేది . మిగతా భారతదేశం అంతా ఆంగ్లేయులపాలనలోకి వచ్చినా యీ ప్రాంతపురాజు నేపాలు రాజుతో చేతులు కలిపి ఆంగ్లేయులపై తిరుగుబాటు చేస్తూనే వుండేవారు . 1841 లో జరిగిన ఆంగ్లోనేపాలు యుధ్దమపుడు అప్పటి సైనికాధికారి యీ ప్రాంతంలో తన సేనలతో గుడారాలు నిర్మించుకున్నాడు . ఆ యుధ్దం లో గెలిచిన ఆంగ్లేయులు యీప్రాంతాన్ని మొదటి ఆసియా వేసవి విడిదిగా గుర్తించేరు . అదే సంవత్సరంలో యిక్కడయురోపియన్ హౌస్అనే లాడ్జి ప్రాంభించబడింది . ఎండాకాలంలో కూడా అతిచల్లగా వుండడంతో యూరోపియన్ అధికారులు వారి కుటుంబాలతో మైదానాలలో వుండే వేడినుంచి తప్పించుకోడానికి రాసాగేరు . 1860 లోసైంట్ జాన్చర్చ్ నిర్మాణం జరిగింది . ‘ యునైటెడ్ ప్రోవిన్స్అధికారిక వేసవి నివాసం యిక్కడకు తరలించబడింది . 1890 ప్రాంతంలో యురోపియన్ పిల్లల చదువులకోసంసైంట్ జోసెఫ్పేరుతో టిఫిన్ టాప్ అనే కొండపైన  మొదటి రెసిడెన్షిల్ స్కూలు నిర్మాణం జరిగింది . ఇప్పుడు యిదిఆల్ సైంట్స్అనే పేరుమీద నడపబడుతోంది . కొద్ది కాలం కిందట 125 వ నిర్మాణోత్సవం జరుపుతుంది యీ కళాశాల . దాని తరువాత 1910 ప్రాంతాలలో సుమారు అరడజను స్కూల్స్ తెరువబడ్డాయి . జమీందారుల పిల్లలు , మహారాజుల పిల్లలు చదువుకునే ఆ స్కూల్స్ దేశ స్వాతంత్ర్యానంతరం ధనవంతులకు అందుబాటులో కొచ్చేయి . అక్కడ చదువుకున్న వాళ్లల్లో మనదేశానికి ప్రధానమంత్రిగా పనిచేసిన రాజీవ్ గాంధి , హిందీ చలనచిత్ర సుప్రసిధ్ద నటుడు అమితాబ్ బచ్చన్ మొదలైన వారు  నైనితాల్ స్కూల్స్ లో చదువు కున్నవారే . వివిధకంపేనీల అధినేత బిర్లాలు కూడా యిక్కడ విధ్యాసంస్థలు నెలకొల్పేరు .

చుట్టారా తెల్లని మంచుకప్పబడ్డ పర్వతాలతో వూరికి మధ్యలో మంచినీటి సరస్సు , సరస్సు చుట్టారా నిర్మింపబడ్డ హోటల్స్ యేదో చెయ్యతిరిగిన చిత్రకారుడు చిత్రించిన చిత్రంలా వుంటుంది .

ఏ కాలమైనా రోజులో నాలుగైదు గంటలు వర్షం పడే ప్రాంతం కావడం తో వూరంతా చితచిత లాడుతూ వుంటుంది . పర్యాటకుల తాకిడి యెక్కువగా వుండే ప్రదేశం కావడంతో ముందుగా బస బుక్ చేసుకోవలసిందే . చిన్న వూరు పర్యాటకులు యెక్కువ కావడంతో పిచ్చ రెష్ గా వుంటుంది మాల్ రోడ్డు . వూరిలోకి ప్రవేశించడానికే మూడు నాలుగు గంటలు పడుతుంది . భద్రతాదళాల ముఖ్యకార్యాలయం  కూడ వుండటంతో యెక్కువ భాగం వారి ఇళ్లకు గెస్ట్ హౌసులు మొదలగు వాటికి కేటాయించ బడ్డాయి . మిలిటరీ రాకపోకలతో మరింత రద్దీగా మారిపోయింది .

మాల్ రోడ్డు కి పై భాగాన వున్న రోడ్డులో మహదేవమందిరం , పాషాణ దేవీ మందిరం కూడా దర్శించుకోవచ్చు . నైనితాల్ నైనా , దేవపథ్ , ఆయార్ పథ్ , అనే పర్వత శిఖరాల మధ్య వున్న ప్రదేశం కావడంతో బోటులో షికారుచేస్తూ  మంచుతో కప్పబడ్డ యీ పర్వతాలను చూడ్డం ఓ మరచిపోలేని అనుభూతి .

1890 ప్రాంతం లో యిక్కడ పెద్ద భూస్కలనం జరిగింది అప్పుడు ఆమ్లా పర్వతంగా స్థానికులచే పిలువబడే పర్వతం నేలమట్టమైంది . ఔత్సాహికులైన స్థానికులు అక్కడ పడ్డ రాళ్లను మట్టిని వుపయోగించి ఆ ప్రదేశాన్ని పెద్ద మైదానంగా తీర్చిదిద్దేరు . ఈ ప్రదేశం నైనాదేవి మందిరానికి యెదురుగా వుంటుంది . ఆటలపోటీలు లేని సమయంలో దీనిని పార్కింగుగా వుపయోగిస్తున్నారు .

భూస్కలనంలో పూర్వం వున్న మందిరం పూర్తిగా కూలిపోతే అదేస్థానంలో  కొత్తమందిరాన్ని కట్టేరు . చిన్నమందిరం , నైనీతాల్ కి అవతల వొడ్డున వుంటుంది .

సతీ దేవి నయనం పడ్డ ప్రదేశం , 51 శక్తిపీఠాలలో ఒకటి . మందిరం చూసుకొని యింకా చూడవలసిన ప్రదేశాలను గురించి వాకబు చేసుకొని కొన్ని యెంచుకున్నాం , నైనితాలు మేం సుమారు ఓ యిరవై మార్లు వచ్చివుంటాం . కాబట్టి ఒక్కోమారు కొన్నికొన్ని మా వీలును బట్టి చూసుకున్నాం .

సాత్తాల్ఇది మంచి పిక్ నిక్ స్పాటు , చుట్టారా కొండల మధ్యన యేడుసరస్సులు , జూన్ జూలైలలో యేడు సరస్సులు వేరు వేరుగా కనబడతాయికాని మిగతా సమయాలలో రెండో మూడో వుంటాయి , అంటే నీరు యెక్కువగా వున్నందువల్ల అన్ని కలసిపోయి కనిపిస్తాయన్నమాట .

ఈ నీరు కొంత నీలంగా , ఓ పక్క ఆకుపచ్చగా కనిపిస్తూ   కనువిందు చేస్తాయి . చుట్టుపక్కల నగరాలనుంచి యిక్కడకి వచ్చి రోజంతా గడిపి సాయంత్రానికి యిళ్లకు వెళ్తూవుంటారు ఈ సాత్తాల్ కి వెళ్లేదారిలో నకుచియతాల్ అనే సరస్సును కూడా చూడొచ్చు .

టిఫిన్ టాప్బ్రిటిషర్స్ కాలం నుంచి యిది పిక్నిక్ స్పాట్ గా గుర్తించబడింది . 2290 మీటర్ల యెత్తున ఆర్యపధ్ కొండలలో వున్న ప్రదేశం . ఈ కొండలను ఆయార్పథ్ పర్వతశ్రేణులు అని అంటారు , కుమావు భాషలో అయార్ అంటె కటికచీకటి అని అర్దం . ఈ కొండలలో వున్న అడవులు సూర్యకిరణాలను నేలపై పడకుండా అడ్డుకునేంత దట్టంగా వుండేవట ( ఇప్పటికీ అలాగే వున్నాయి ) అందువల్లే యీ పర్వతాలను ఆయార్ పథ అని పిలిచేవారు . కాలక్రమేణా వీటిని ఆర్యపథ్ అనసాగేరు , లేక పోతే యిక్కడ వున్నఆర్యభట్ట రీసెర్చి ఇనిస్టిట్యూట్ ఆఫ్ అబ్జర్వేషనల్  సైన్సెస్ ‘ 2004 లో నిర్మించేరు . అందువల్లే ఆ పర్వతాలను ఆర్యపథ్ గా వ్యవహరిస్తున్నారో మరి తెలీదు . ఈ టిఫిన్ టాప్ ని డోరతి సీటు అని కూడా అంటారు , రాళ్లు పరచిన నడక దారిలో కాస్త ముందుకు వెళితే కొండ పైన వుంటుంది , ప్రసిధ్ద చిత్రకారిణికెల్లెట్ డోరతిఆ ప్రదేశం లో కూర్చొని బొమ్మలు వేసుకొనేదట , అందుకే ఆ ప్రదేశాన్ని డోరతి సీటు అనే పేరు వచ్చింది .

స్నోవ్యూ పాయింట్

నైనితాల్ నుంచి సుమారు మూడు కిలోమీటర్ల దూరంలో వుందీ ప్రదేశం , నడకన గాని , లోకల్ టాక్సీలలో గాని ప్రయాణించి యీ ప్రదేశం చేరుకోవచ్చు , యిక్కడనుంచి మంచుతో కప్పబడ్డ పర్వత శిఖరాలను చూడొచ్చు . మంచు ప్రదేశాలకు వెళ్లిన మాకు ఆ కొండలను అంత దూరం నుంచి చూడడం పెద్ద వుత్సాహాన్ని యివ్వలేదు .

కృపాతాల్ —-

నైనితాల్ తో సహా పరిసర గ్రామాలకు మంచినీరు సరఫరా ఈ సరస్సు నుంచి జరుగుతుంది . ఈ సరస్సు లో నీటి వూటలు వున్నాయని అంటారు . చూడదగ్గ ప్రదేశం యేమీ కాదు ఊసుపోకపోతే వెళ్లే ప్రదేశం తప్ప యిక్కడ యేమీ లేదు .

సరియతాల్ ——-

పచ్చని ప్రకృతి మధ్యలో యెత్తైన కొండల నడుమ వున్న హృదయాకారపు సరస్సు .  ఆకుపచ్చని నీటితో వుండి అహ్లాదాన్ని కలుగ జేస్తుంది . ఓ గంట సేపు యిక్కడ గడపొచ్చు .

గర్నిహౌసు

ఆర్యపర్వతాలలో వుంది . ప్రసిధ్ద వేటగాడు , జంతు అధ్యయన కర్త గా పేరుపొందిన జిమ్ కార్బెట్ నిసించిన భవనం .

గౌన్ హిల్

పంగొటిఅనే చిన్న గ్రామం వున్న ప్రదేశం , పర్యాటకులు చిన్న చిన్న ట్రెక్కింగులు చెయ్యడా నికి వస్తూ వుంటారు . ఎక్కుగా రద్దీ లేని ప్రదేశం కావడంతో ప్రశాంతంగా శలవులు గడపడానికి పర్యాటకుల యీ ప్రదేశాన్ని యెంచుకుంటున్నారు . చుట్టారా వున్న కొండలు ఓక్ , దేవదారు , వెదురు వృక్షాలతో కూడిన అడవుల మధ్య నడక అహ్లాదకరంగా వుండడమే కాక ఆరోగ్యకరంగాను వుంటుంది .

భీమ్ తాల్ ——-

 

నైనితాల్ గ్రామం యూరోపియన్ల వల్ల నిర్మింబడినది కాని భీమతాల్  గ్రామం చాలా పురాతనమైనది . టిబెట్ , నేపాలు నుంచి వచ్చే పాదచారులు , వర్తకులు భీమతాల్ గ్రామంమీదుగా ప్రయాణించి మైదాన ప్రాంతాలు చేరుకునే వారుట , ఒకప్పుడు మనదేశానికి చైనాకి గల వాణిజ్య పరమైనసిల్క్ రూట్లో  భాగమేమో ? . యిప్పటికీ గ్రామీణులు ఆ నడకదారిని వుపయోగించి కాఠ్ గోదాం చేరుతూ వుంటారు .

మహాభారతకాలం నుంచి భీమ తాల్ సరస్సు వుందని అంటారు . మహాభారత కాలంలో పాండవుల వనవాస సమయంలో ఓ రోజు భీముడు యీవనంలో సంచరిస్తూ  వుండగా అశరీరవాణి శివలింగ ప్రతిష్ట చేసుకొని పూజించుకోమని చెప్పగా భీముడు అక్కడ శివలింగ ప్రతిష్ట చేసి తన గదతో నేలను మోదగా అక్కడ జలవూరి సరస్సుగా మారిందట , భీముని చే ప్రతిష్టించ బడ్డ లింగం కాబట్టి భీమేశ్వర మహదేవ్ గా పిలువబడసాగింది . అలాగే సరస్సు కూడా భీముడి పేరుమీదుగా పిలువబడసాగింది . .

భీమతాల్ సరస్సు చుట్టూ హోటల్స్ వున్నాయి , అన్ని వర్గాలవారికి అందుబాటులో వుండే రకరకాల హోటల్స్ వున్నాయి . భీమ తాల్ చుట్టూరా యెత్తైన కొండలు ఆ కొండలు నీటిలో ప్రతిఫలిస్తూ వుంటే ఆ ప్రతిబింబాలు చూస్తూ బీమతాల్ కి యెదురుగా కూర్చోడం ఓ అనుభవం . భీమతాల్ వొడ్డున వున్న ఘరెవాల్ వికాస మండలి వారి గెస్ట్ హౌసులో వున్నాం .

పదిహేడు శతాబ్దంలో కుమావు ప్రాంతాన్ని పరిపాలించిన చంద్రవంశానికి చెందిన రాజా బాజ్ బహదూర్ యీ మందిరాన్ని నిర్మించేడు . కొండలలో వుండే మందిరాలకు యిక్కడ కురిసే హిమపాతం వల్ల వానలవల్ల కొండచరియలు విరిగి పడడం వల్ల క్షతి కలుగుతూనే వుంటుంది .

జనవరి నెలలో నైనితాల్ లో హిమపాతం జరుగుతుంది , నైనితాల్ కి సుమారు 8 కిలోమీటర్ల దూరంలో వున్న భీమ్ తాల్ లో యిప్పటి వరకు హిమపాతం జరగలేదు . హిమపాతం చూడదల్చుకున్నవాళ్లు నైనితాల్ లో బసచేసుకోవాలి . దసరా శలవులలో నైనితాల్ వెళ్లకుండావుంటే మంచిది . శలవులలో ముఖ్యంగా బెంగాలీల రద్దీ యెక్కువగా వుండి బస దొరకడం కష్టమౌతుంది .

మరి ఆలశ్యమెందుకు నైనితాల్ యాత్రకి బయలుదేరండి .

శలవు .