October 24, 2021

రాజీపడిన బంధం – 15

రచన: కోసూరి ఉమాభారతి “నేను అన్నయ్యలా భావించే ఆనంద్ గారంటే, నాకున్న గౌరవం ఈ రోజు రెట్టింపయ్యింది. నీవు నా స్నేహితురాలవైనందుకు కూడా నాకెంతో గర్వంగా ఉంది చిత్రా” అన్నాను. “అవును, ఈ కుటీరాన్ని ఎంతో ఉన్నత ఆశయాలతో స్థాపించినట్టుగా ఉంది. ఆనంద్, నీవు కూడా ఎంతో గొప్ప ఆలోచనలు ఉన్నవారని తెలుస్తుంది చిత్రా” అంది రమణి. “సరే తల్లీ మీ పొగడ్తలు ఆపండమ్మా! సమాజం లోని నిరాశ్రయులకి, మా వంతు చేయూత నిద్దామన్న ప్రయత్నం తప్ప […]

రాజీపడిన బంధం – 14

రచన: ఉమాభారతి కోసూరి ఆరేళ్ళ తరువాత పొద్దునే పిల్లలకి టిఫిన్లు వడ్డిస్తుండగా, టీ.వి న్యూస్ ఛానల్ చూడమని ఫోన్ చేసింది చిత్ర. టీవి ఆన్ చేసాను. క్రీడారంగం వార్తలు చెబుతున్నారు… ‘…ఢిల్లీ స్విమ్మింగ్ కమిషన్ వారు, సందీప్ మధురై అనే యువ స్విమ్మర్ ని నేషనల్ జూనియర్ స్విమ్ టీమ్ కి కెప్టెన్ గా సెలెక్ట్ చేసారు. పదహారేళ్ళ వయసులో అంతటి గుర్తింపు అనూహ్యమైనదే’. ‘అంతే కాదు, ఈ యువ ఈతగాడు ఒకప్పటి ప్రఖ్యాత క్రీడాకారుడు శ్యాంప్రసాద్ […]

రాజీపడిన బంధం –13

రచన: కోసూరి ఉమాభారతి కార్ పార్క్ చేసి, “పదమ్మా” అంటూ హాస్పిటల్ ఎమర్జెన్సీ వార్డ్ వైపు నడిచారు ఆనంద్. గజిబిజిగా అయిపోయిన మనస్సు, తడబడుతున్న కాళ్ళు, నీరసించిపోతున్న ఆలోచనలని కూడదీసుకొని పరుగులాంటి నడకతో అనుసరించాను. మా కోసమే ఎదురు చూస్తున్న శ్యాం, చిత్ర మమ్మల్ని వెంటనే డాక్టర్ ఆఫీస్ లోకి తీసుకొని వెళ్లారు. అందరం ఆదుర్దాగా డాక్టర్ ఎదురుగా కూర్చున్నాము. డా. విద్య ఎక్సరేలని తదేకంగా చూస్తుంది. ఇక ఉండలేక, “నా సందీప్ కి ఏమయ్యిందో చెప్పండి […]

రాజీపడిన బంధం. 12

రచన: ఉమాభారతి అందరితో నమ్రతగా మెలిగే శ్యాంలో ‘జెంటిల్మెన్’ నైజం ఓ ప్రక్క, పైశాచిక ప్రవర్తనతో నన్ను బాధిస్తున్న తీరు మరో ప్రక్క… నన్ను నిత్యం ఆలోచింపజేస్తుంది. ఆ ఆలోచనే నన్ను, యూనివర్సిటీ వారి ‘ఆన్-లైన్ డిగ్రీ-కాలేజ్’ – దిశగా నడిపించింది. నాకున్న బి. ఎస్. సి డిగ్రీ నేపథ్యంలో, నేరుగా ‘హ్యూమన్ సైకాలేజీ ‘ కాలేజ్ కోర్సులు తీసుకొంటున్నాను. కేవలం నా వ్యక్తిగత ఆసక్తి తోనే, ఆరు నెల్లగా అలా చదువు సాగిస్తున్నాను. ఎంత సమయం […]

రాజీపడిన బంధం – 11

రచన: ఉమాభారతి కోసూరి ఉన్నట్టుండి అర్ధమయింది. నాకు ఇలా సీమంతం కూడా ప్లాన్ చేసింది చిత్ర అని. చిత్ర, రమణిల వంక చూసాను. చిరునవ్వులే జవాబుగా నన్ను నడిపించుకుని లోపలి వరకు తీసుకువెళ్ళారు. శ్యాం, ఆనంద్, నాన్నగారు, మామయ్య కూడా కాస్త ఎడంగా నిలబడి ఉన్నారు. దూరం నుండే వారికి రమణి నమస్కారాలు తెలిపింది…. ** అంతా కలిసి నా ‘సీమంతం’ నిర్వహించారు. పద్ధతిగా, గాజులు వేయించారు. అమ్మ, అత్తయ్య, మిగతా పెద్దవాళ్ళ నుండి ఆశీర్వాదాలు కూడా […]

రాజీపడిన బంధం – 9

రచన: ఉమాభారతి కోసూరి “మమ్మీ మమ్మీ” అంటూ సందీప్ నన్ను తట్టి లేపుతున్నట్టయింది. కలలోలా మగతగా కళ్ళు తెరిచాను. కల కాదు, నిజంగానే సందీప్ తన చేతులతో నన్ను తడుతున్నాడు. వాడి వెనుక చిత్ర నిలబడుంది. సందీప్ ని చూసిన సంతోషంతో … నా కళ్ళ వెంట ఆగని కన్నీరు చూసిన చిత్ర కళ్ళు కూడా చమర్చాయి. ఆ క్షణాన నా స్నేహితురాలు నా పాలిట దేవతలా అనిపించింది. సందీప్ ని రెండురోజులు తన దగ్గరే ఉంచుకుంటానంటే […]

రాజీపడిన బంధం – 8

రచన: ఉమాభారతి “చెప్పానుగా, సందీప్ ని చూసుకోడానికే నాకు సమయం చాలదు. వారానికో మారు ఇక్కడ స్థానిక పశు సంరక్షణ సంస్థ పని కూడా చూస్తాను. మొత్తానికి అలిసిపోయాను. అదీగాక, మా ఆయనతో నాకు పెద్దగా సఖ్యత కూడా లేదులే. నేనిప్పుడున్న పరిస్థితిలో మరో బిడ్డ అంటే, నాకు ఆసక్తిగా లేదు. అంతకంటే విషయమేమీ లేదు” అన్నాను. చిత్రకి సమాధానం సంతృప్తికరంగానే ఇచ్చాననిపించింది. “బిడ్డని వద్దనుకున్నంత మాత్రాన నీ చింతలు, బాధ్యతలు పోవు. పైగా ఆ బిడ్డే […]

రాజీపడిన బంధం – 7

రచన: ఉమాభారతి ఎంతసేపు పడుకొన్నానో! కళ్ళు తెరిచి చూస్తే, టైమ్ సాయంత్రం ఆరు గంటలయ్యింది. వొళ్ళు తెలియకుండా నిద్రపోయానన్నమాట. ఈ పాటికి సందీప్ స్నేహితులంతా ఇళ్ళకి వెళ్లిపోయుంటారు. లేచి చన్నీళ్ళతో మొహం కడుక్కొని గది నుండి బయటకి వస్తుంటే, సందీప్ కేకలు వినబడుతున్నాయి. చీర సరిచేసుకొని అటుగా వెళుతుంటే సందీప్ అరుపులు, ఏడుపు మరింత బిగ్గరగా వినిపించాయి. “జానకీ, వెళ్లి అమ్మని తీసుకురావే” అంటున్నారు అత్తయ్య. “ఏరా శ్యాం, ఇందాకటి వరకు బాబుతో అక్కడే ఉన్నావుగా! వాడే […]

రాజీపడిన బంధం – 6

రచన: కోసూరి ఉమాభారతి “అల్లుడు శ్యాంప్రసాద్ చిన్నప్పటి నుండీ కూడా గొప్ప క్రీడాకారుడు కదా…. అలా ఆటల్లో ఎదుటివాడిని ఓడించి, తను గెలవడమే ధ్యేయంగా జీవిస్తారు కదా క్రీడాకారులు. దుర్గాప్రసాద్ చెప్పంగా శ్యాం, వాళ్ళ నాన్న కూడా అలాగే ఉండేవారంట. శ్యాం ఎందులోనూ ఓటమి ఎరుగడట. అతని చదువు కూడా స్పోర్ట్స్ స్కాలర్షిప్స్ తోనే అయిందట” క్షణమాగారు.. నాన్న చెప్పేది మౌనంగా వింటున్నాను. “దుర్గాప్రసాద్ చెప్పినదాన్ని బట్టి అల్లుడుగారి బాల్యం, పెంపకం, వ్యక్తిత్వం పై నాకు కొంత […]

రాజీపడిన బంధం – 5

రచన: ఉమాభారతి కోసూరి సందీప్, శ్యాంల కోసం నా ఈ నిరీక్షణ క్షణం ఓ యుగంలా గడుస్తుందా అనిపిస్తుంది. ఆదుర్దాతో తలనొప్పిగా అనిపిస్తే….. కాసేపు కళ్ళు గట్టిగా మూసుకున్నాను. అలా గంటకి పైగా సమయం గడిచాక, బాబుని భుజాల మీద ఎక్కించుకొని, విజయ్ చేయి పుచ్చుకొని తిరిగి వస్తున్న శ్యాంని చూసాక గాని మనసు కుదుట పడలేదు.. దగ్గరగా వచ్చాక, “వీడు తమరి లాగానే సుకుమారం, నడవలేక ఒకటే ఏడుపు. నా భుజాల మీదే స్వారి” అంటూ […]