కౌండిన్య హాస్యకథలు – కథ కంచికి ప్రేక్షకులు ఇంటికి

రచన: రమేశ్ కలవల

ఇంద్రుడితో యుద్ధం చేసి అమృతం తెచ్చిన వైనతేయుడిలా డిస్ట్రిబ్యూటర్లతో పోరాడి డబ్బులు కట్టల బ్యాగు అచ్యుతరావుగారికి అందించాడు పక్కిసామి. సినిమా ప్రొడ్యూసర్ అచ్యుతరావు గారికి ఎక్కడకైనా వెళ్ళేటపుడు పక్కిసామి పక్కన ఉండి తీరాల్సిందే. పక్కిసామి ఎన్ని డబ్బులు కట్టలు బ్యాగులలో మోసుకొచ్చిన ఒక్కసారి కూడా లోపలకు కన్నేసి కూడా చూడడు. నిస్వార్థపరుడు, అచ్యుత రావు గారి మీద గౌరవం అలాంటిది.
అచ్యుతరావుగారు ఆ అందించిన బ్యాగులోంచి డబ్బుల కట్టలు తీసి తను పడుకునే పరుపు కింద పరిచి, ఇక మిగిలినవి తలకింద ఎత్తుగా ఉండేలా పెట్టబోతున్నాడు. ఆయన భార్యా ఆ ధనాన్ని చూస్తూ మురిసిపోతోంది. ఇంతలో స్రిప్టురైటర్ మునీస్వర్రావు ఇంట్లో పనబ్బాయిలు వద్దంటున్నా కథ ఇప్పుడే ప్రొడ్యూసర్ గారికి వినిపించాలంటూ దూసుకొని లోపలకు వచ్చాడు. ఆ అలజడి విని మిగిలిన డబ్బుల బ్యాగు దిండులా తలకింద పెట్టి పడుకున్నాడు అచ్యుతరావు గారు.
“సార్ ని వద్దన్నా లోపలకు వచ్చారు” అన్నాడొకడు. “నేను ఆయనను చేత్తో అడ్డుకొంటే సారు కరవబోయాడు” అన్నాడు రెండో పనివాడు. విష్ణుమూర్తి దగ్గరకు రావడటానికి నారదుడికి పర్మిషన్ కావాలా అన్నట్లుగా మొహం పెట్టాడు ఆ స్రిప్టు రైటర్. ఫర్వాలేదు అన్నట్లుగా ఆ ప్రొడ్యూసర్ గారు సైగలు చేయగానే ఆ ఇద్దరూ ద్వారపాలకులు జయ, విజయులు బయలుదేరారు. అచ్యుతరావు గారు ఆ పరిచిన డబ్బుల కట్టల శేష తల్పం మీద పడుకున్న విష్ణుమూర్తి లాగా గోచరిస్తున్నాడు, ఆయన కాళ్ళ దగ్గర వాళ్ళ ఆవిడ లక్ష్మిదేవి లాగా, స్రిప్టు రైటర్ ఆ శ్రీమన్నారాయణుడికి లోకం సంగతులు వివరించటానికి వచ్చిన నారదుడిలా వినయంగా వొంగి నించున్నాడు. మొత్తానికి ఆ గది వైకుంఠంలా ఉంది.
“మంచి స్క్రిప్టు సార్.. కొత్త లవ్ స్టోరీ” అన్నాడు మునీస్వర్రావు. “నువ్వు అలానే అంటావు” అన్నారు అచ్యుతరావు గారు. పక్కిసామిని పిలిచాడు. ఏ కథైనా పక్కిసామి ఓకే అంటేనే అచ్యుతరావు గారు ఓకే చేసేది. పక్కిసామి వచ్చి పక్కన నించున్నాడు, అచ్యుతరావు గారు “సరే వినిపించు” అన్నారు, తన భార్య వైపుకు చూసి సైగలు చేసాడు ఆవిడ కాళ్ళు వత్తడం మొదలుపెట్టింది.
మనసులో నారాయణ మంత్రం స్మరించిన వాడిలా కళ్ళు మూసుకొని తన ఇష్ట దైవాన్ని ప్రార్థించి దీంట్లో హీరోయిన్ పేరు “రుక్కు” అన్నాడు. ఆ హీరోయిన్ కాళ్ళు చిగురాకుల్లా మృదువుగా లేతగా ఉంటాయు.. ఆమె చేతులు.. అనగానే ఆ ప్రొడ్యూసర్ గారు “పాతకాలం ప్రబంధాలలో లాగా వర్ణించక్కర్లేదు” అన్నాడు. “అదికాదండి ఆవిడ ఎలా ఉంటుందో చెప్పాలి కదా? రచయితకు వర్ణనే ముఖ్యం కదండి” అన్నాడు. “నాకు అర్థమయ్యింది హీరోయిన్ ఎలా ఉండాలో, నువ్వు కానివ్వు” అన్నారు అచ్యుత రావుగారు. దీంట్లో విలన్ పాలబాబు. వాళ్ళ నాన్న పెద్ద పాల డైరీ ఓనరు అంటూ సన్నివేశం చెబుతున్నాడు.
పాలబాబు వాట్సాప్ లో రుక్ కు మెసేజ్ పంపిస్తాడు. వెడ్డింగ్ కార్డు డిజైన్ ఎలా ఉంది? అని అడుగుతాడు. తను మెసేజ్ చదివిందో లేదోనని ఓ పది సార్లు ఇన్ఫర్మేషన్ నొక్కి మొత్తానికి చదివిందని తెలుసుకొని “టైపింగ్” అన్న స్టేటస్ చూసి తెగ మురిసిపోతాడు. ఇంతలో రుక్ ఓ ఎర్రటి మొహం ఎమోజీ పంపి, కార్డు డిజైన్ ఒకే బట్ వరుడు నాట్ ఓకే, నా పెళ్ళి నీతో జరగదు అంటూ “రుక్ జోస్యం” చెబుతుంది. పాలబాబు ఓ స్మైల్ పంపుతాడు. ఇది మొదటి సన్నివేశం అని ఆగాడు. “ ఇంతకీ హీరో ఎవరు “ అని అడిగారు అచ్యుతరావు గారు. “అక్కడికే వస్తున్నాను సార్” అన్నాడు మునీస్వర్రావు. రుక్ కు పదేళ్ళ వయసులోనే వాళ్ళ నాన్న గారు మొబైల్ ఫోను కొని ఇస్తారు. సంవత్సరం తిరగగానే రుక్ కు కళ్ళద్దాలు వస్తాయి.
. “అంటే హీరోయిన్ కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుంటుందా?” అని అడిగారు అచ్యుతరావు.
“కళ్ళద్దాలు చిన్నప్పుడు వేసే కారెక్టర్లో పెట్టుకుట్టుందండి, అయినా హీరోయిన్ కళ్ళద్దాలుంటే తప్పేంటండి” అంటూ
రుక్ ఆన్లైన్ లో ఓ రాణిలాగా చలామణి అవుతూ ఉంటుంది. పాతకాలంలో చెలికత్తెలు రాణి గారిని పొగుడుతుంటారే అలాగే ఆన్లైన్ల వాళ్ళు స్నేహితులు పొగుడ్తూ, మంచి కామెంట్స్ చేయడం వల్ల ఆహ్లాదంగా ఉండి అందంగా తయారవుతూ ఉంటుంది. ఆన్లైన్ స్నేహితులే ఆమెకు బలం. రుక్ ఆన్లైన్ లో అందరి ప్రొఫైల్ చూస్తూ ఒక సారి ఒకతను గురించి వింటుంది. అతని ప్రొఫైల్ కు వెళ్ళి అతని గురించి, చిన్నప్పటి నుండి చేసే చేష్ఠలు అన్నీ చదువుతుంది. అతనంటే ఓ ప్రత్యేకమైన అభిమానం ఏర్పడుతుంది. అతనే మన సినిమాలో హీరో అన్నాడు.
ఆ హీరో చిన్నప్పుడు వాళ్ళ ఉర్లో చదువుకోనేటప్పుడు పాకెట్ మనీ కోసం అందరి ఇళ్ళకీ వేసే పాల ప్యాకెట్లు ఉద్యోగం సంపాదిస్తాడు. హీరోకు ఆ డైరీలో పాలు, పెరుగు లాంటివి భలే ఇష్టం. ఒక్కోసారి తనే పాలు తాగేసేసి, పెరుగు తినేసి ఖాళీ కవర్లు ఇంటి బయట పడేసి వెళ్ళిపోతుంటాడు. ఇలా రోజూ ఆకతాయి పనులు చేస్తుంటే అందరూ వెళ్ళి కంప్లైంట్ ఇచ్చినా ఏమీ లాభం లేకపోయింది. కొంతమంది తింటే తిన్నాడులే అని వదిలేసేవాళ్ళు. ఇలా ఊళ్ళో అందరిళ్ళకూ వెళ్ళడం వల్ల అతని గురించి అందరికీ తెలుస్తుంది. హీరో అంటే అందరికీ విపరీతమైన ప్రేమ కూడా పెరుగుతుంది. అలాగే ఓ రోజు ఊర్లో పిల్లలందరూ ఆడుకుంటుంటే ఓ పెద్ద పాము వస్తే హీరో పిల్లలను రక్షిస్తాడు, పాముతో భయం లేకుండా ఆడుకుంటాడు , అది తెలిసి ఊర్లో అందరూ హీరో ఎంతో ఎత్తుకు ఎదిగి ఊరికి ఉపయోగపడతాడని అందరూ అంటారు. ఇలా బోలేడు సన్నివేశాలు హీరోలో హీరోయిజం చూపించేలా ఉంటాయి.
“ఎక్కడో విన్న కథ లాగా ఉందయ్యా!” అన్నారు అచ్యుత రావు గారు.
“అన్నీ అలానే ఉంటాయండి. పాత కథైనా కొత్తదనంగా చెప్పడంలో, సినిమా తీయడంలో ఉంటుంది. ఇదిగోండి ఇంకో మంచి సన్నివేశం చెబుతాను వినండి. ఇదీ కథకు టర్నింగ్ పాయింట్,” అన్నాడు మునీస్వర్రావు.
ఈ సన్నివేశంలో హీరోకి పాలబాబుకి పెద్ద ఫైట్ అవుతుంది. పాలబాబు “బ్రతికుంటే మా నాన్న చేసిన బజ్జీలు తినైనా బ్రతుకుతా గానీ నాకు ఈ డైరీ వద్దూ, ఈ పెళ్ళి వద్దూ బాబోయ్” అని పరిగెడుతుంటాడు. చిరుతలా వెనక పరిగెడుతున్న హీరో ఆడియన్స్ వైపుకు మొహం తిప్పుతాడు ఇక్కడ ఇంటర్వల్” అన్నాడు.
“అదేంటంది! హీరో పాలబాబును ఎందుకు కొడతాడు?” అని అడిగాడు అచ్యుతరావుగారు.
“అది ప్రేక్షకులకు చివరలో తెలుస్తుంది” అంటూ
సెకండ్ హాఫ్ లో సినిమా మొదలవ్వగానే పాలబాబు నాన్న ఆ పాల డైరీ ముందు మిరపకాయల బజ్జీ కొట్టులో బజ్జీలు వేస్తుంటాడు. ఇది పాలబాబు ఫ్లాష్ బ్యాక్.
“బజ్జీ కొట్టేంటి? అంటే ఆ పాల డైరీ పాలబాబు నాన్నది కాదా?” అని అడిగింది అచ్యుతరావుగారి భార్య.
“అప్పట్లో రైతులు వాళ్ళింట్లో పితికిన పాలు డైరీలో ఇచ్చి బయట ఉన్న బజ్జీ కొట్లో బజ్జీలు తినడమే కాకుండా చిన్న మొత్తాల అప్పులు చేస్తుంటారు” చిన్న మొత్తాలు పెద్దవై గోరు కొండంతలవ్వగా, పాలబాబు నాన్నకు ఎన్నాళ్ళు ఈ మిరపకాయ బజ్జీలు చిన్న బిజినెస్ చేయాలి? ఛీ.. కొడితే ఏనుగు కుంభస్థలం కొట్టాలి అనుకొని రైతులతో కుమ్మక్కై డైరీ కే ఎసరు పెడతాడు. అదేసమయంలో పిల్లవాడు పుట్టడం, వాడు పుట్టినందువల్ల అదే సమయంలో డైరీ చేజిక్కినందువల్ల చాలా అదృష్టం కలిసివచ్చిందని “పాలబాబు” అని పేరు పెట్టాడు వాళ్ళ నాన్న. బజ్జీలో కల్తీ నూనె వాడినట్లు డైరీలో కల్తీ చేయడం వల్ల ఊర్లో అందరూ కలత చెందుతుంటారు. ఏదో రోజు మన కథ హీరో పెద్దయిన తరువాత వఆయన బట్టతల మీద మొట్టికాయ కొట్టకపోతాడా అని అందరూ ఎదురు చూస్తుంటారు. మంచి టేస్టుకు అలవాటైన హీరోకు ఆ డైరీ వేరే వాళ్ళ పాలయ్యిందని, టేస్టు లో తేడా గమనించి మంచి సమయం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాడు.అటూ పాలబాబు, ఇటు హీరో, మరో వైపు రుక్ పెరిగి పెద్దవాళ్ళవుతుంటారు అన్నాడు స్క్రిప్టు రైటర్.
“హీరోకి పేరు లేదా?” అన్నాడు.
“అంటే మీ అబ్బాయి పేరే హీరోకి పెడదామని అనుకున్నాను, మిమ్మల్ని ముందు అడిగి” అన్నాడు స్క్రిప్టు రైటర్ అచ్యుతరావు గారితో.
“క్రిష్, చాలా బావుంటుంది” అన్నాడు వాళ్ళావిడ వైపుకు చూసి ఆ ప్రొడ్యూసర్.
“ఇంతకీ క్రిష్ ఆ పాలబాబు ను ఎందుకు కొడతాడు” అని అడుగుతాడు అచ్యుతరావు గారు టెన్షన్ తట్టుకోలేక అదీకాక వాళ్ళబ్బాయి హీరో లాగా ఫీల్ అవుతూ.
“రుక్ కు వెడ్డింగ్ కార్డు పంపగానే ఇంక ఏం చేయాలో తెలీక వాళ్ళ అంకులును పంపి ఎలాగైనా క్రిష్ ను కలిసి తన గురించి చెప్పి తన పర్సనల్ వాట్సాప్ నెంబరు అర్జెంటుగా తీసుకురమ్మని కబురు పంపుతుంది.
పెళ్ళి ఇంక ఓ వారంలో పడుతుంది ఇంట్లో వాళ్ళకి అనుమానం రాకుండా ఆ అంకుల్ మొత్తానికి కలిసి రుక్ గురించి చెబుతాడు.
క్రిష్ కూడా రుక్ ది ఇంటరెస్టింగ్ కారెక్టర్ లాగా ఉంది అనుకోని తన ఆన్లైన్లో తన ప్రోఫైల్ చూస్తాడు. చూడగానే లవ్ ఎట ఫస్ట్ సైట్ లాగా రుక్ అంటే అభిమానం పెంచుకుంటాడు. కానీ రుక్ కు అన్నయ్య ఉన్నాడని అతని ప్రోఫైల్ ద్వారా తెలుసుకొని, చెల్లెలు విషయంలో తేడాలు వస్తే ఊరుకోడని జాగ్రత్తపడాలనుకుంటాడు. అయినా సరే రిస్క్ తీసుకోవడానికి సిద్దపడతాడు క్రిష్.
రుక్ కు వాళ్ళ అంకుల్ దగ్గరనుండి కొన్ని రోజుల వరకూ ఏ విధమైన మెసేజ్ రాకపోయేసరికే కంగారు పడుతూ తన ప్రొఫైల్ పిక్చర్ అరగంటకు మారుస్తూ, క్రిష్ పాత పోస్టు వెతికి మరీ లైకులు కొడుతూ ఉంటుంది. వాళ్ళ ఆన్లైన్ ఫ్రెండ్స్ కు మెసేజులకు రిప్లై కూడా ఇవ్వకుండా కూర్చొని దిగులుగా ఉంటుంది.
పెళ్ళి రేపు అనగా వాళ్ళ అంకుల్ తిరిగి వస్తాడు. రుక్ సంతోషానికి హద్దులు ఉండవు. వాళ్ళ అంకుల్ అన్నీ సంగతులు క్రిష్ కు చెప్పానని పెళ్ళి జరగబోయే హోటల్ బయట దేవుడి మందిరం ఉంటుంది అక్కడ క్రిష్ కలుస్తానని చెబుతాడు. క్రిష్ వాట్సప్ నెంబరు తీసుకొని ”క్రిష్, నీ గురించి చాలా విన్నాను, ఆన్లైన్ లో చదివాను. నాకు తెలుసు నీకు బోలెడు మంది ఫాలోవర్స్ ఉన్నారని, నీ హ్యాండ్సమ్నెస్ కు బోలెడు మంది నీ వెంటపడతారని తెలుసు అయినా సరే నేను నీ ప్రేమలో పడ్డాను. పెళ్ళంటూ చేసుకుంటే నిన్ను తప్ప ఇంకెవరినీ చేసుకోనని శపథం చేసాను. వన్ థింగ్ ఐ వాంట్ టు టెల్ యూ, ఐ యామ్ ఓన్లీ మేడ్ టు గెట్ మారీడ్ టు యు! ఐ వాంట్ టు బీ యువర్ వైఫ్ నాటోంన్లీ ఇన్ దిస్ లైఫ్ బట్ నెక్ట్ హండ్రెడ్ లైవ్స్” అని సెండ్ కొట్టింది.
“అయితే పాలబాబు కు మూడిందన్న మాట” అంది అచ్యుతరావు గారి భార్య. “అవునండి! క్లైమాక్సు బాగా తీయమని డైరక్టర్ గారికి చెప్పాలి” అన్నాడు పక్కిబాబు.
“నాకో ఐడియా వచ్చిందయ్యా!” అన్నాడు అచ్యుతరావు గారు. చెప్పండి అన్నాడు మునీస్వర్రావు.
“క్లైమాక్సు లో రుక్ కార్లోంచి దిగగానే హోటల్ లో పెళ్ళి మండపంలో నడిచేలోగా క్రిష్ ఆ వందస్తుల హోటల్ టాప్ నుండి స్పైడర్ మ్యాన్ లాగా సన్నటి తీగ వెనుక కట్టుకోని దిగ్ రుక్ కి చేయి అందించాలి, క్రిష్ రుక్ పైకి గాల్లోకి ఆ వైర్ సహాయంతో రూఫ్ టాప్ ఎగురుతూ వెడితే అదిరిపోతుంది అన్నాడు, తరువాత పాలబాబు లిఫ్ట్ లో పైకి పరుగెట్టాలి. ఓ మంచి క్లైమాక్సు ఫైట్ ఆ రూఫ్ టాప్ లో పెట్టిద్దాం” అన్నారు అచ్యుత రావు గారు.
“ఓ తప్పకుండా సార్” అన్నాడు మునీస్వర్రావు.
ఇంతలో మాటలలో క్రిష్ బయటనుండి తిరిగి వచ్చి ఆ బెడ్ రూమ్ లోకి నడుస్తాడు.
“సార్! ఈ స్రిప్టు మీ అబ్బాయి ని దృష్టిలో పెట్టుకొనే రాసాను” అన్నాడు మునీస్వర్రావు. క్లైమాక్సు లో ఏమవుతుందోన సీను చెప్పమంటారా? అని అడిగాడు.వద్దు అని సైగలు చేసి అచ్యుత రావు గారు పక్కిబాబు వైపుకు చూసాడు. స్రిప్టు నచ్చినట్లు తల ఊపాడు. భార్య మొహం ఎలాగూ వికసించి ఉండటంతో తన తల కింద పెట్టిన బ్యాగ్ తీసి మునీస్వర్రావు కి ఇచ్చి “ఉంచుకోవయ్యా!” అంటూ చేతిలో ఆ స్రిప్టు పేపర్లు లాక్కున్నాడు. “నువ్వు ఇంకేమీ చెప్పక్కర్లేదు అంతా అర్థం అయ్యింది” అన్నాడు అచ్యుతరావు గారు.
సరిగ్గా మూడు నెలలు తిరగ్గానే వాళ్ళబ్బాయి క్రిష్ హీరోగా సినిమా తీసి, ఎబ్రాడ్ లో వెయ్యి థియేటర్లు, ఇండియాలో రెండువందలు థియేటర్లలో రిలీయ్ చేయటానికి సిద్దంచేసారు. మొదటి రోజూ ప్రివ్యూ. క్లైమాక్సు సీను నడుస్తోంది.
క్రిష్ రుక్ కౌగలించుకొని తీగ వాళ్ళిద్దరినీ పైకి లాగుతుంటే రుక్ పాలబాబు కు బాయ్ చెబుతూ చిలిపిగా కన్నుకొడుతుంది . అది చూసి పాలబాబు “డాడీ..” అంటూ మారాం చేస్తుంటాడు. రుక్ వాళ్ళ అన్నయ్య “ఓరీ క్రిష్ …మిల్క్ ప్యాకెట్లు లో పాలు పెరుగు దొంగిలించి తిని కండలు పెంచావు. నీ కారెక్టర్ అస్సలు బాలేదు, నీ ఫ్రొఫైల్ చూసాను … మా రుక్ కు మ్యాచ్ కుదరదు” అంటాడు.
క్రిష్ బటన్ నొక్కుతాడు. పైకి వెళ్తున్నది కాస్తా మళ్ళీఆగి కిందకి వస్తుంది. క్రింద దాకా వచ్చిన తరువాక రుక్ వాళ్ళ అన్నయ్య రుక్ ను పట్టుకోబోతాడు, కుదరక క్రిష్ ను పట్టుకుంటాడు. క్రిష్ బ్యాక్ పోకెట్ లోంచి ఎలక్ట్రిక్ షేవర్ తీసి రుక్ వాళ్ళ అన్నయ్య మీసాలు లేకుండా కట్ చేస్తాడు, ఒక్క తనను తంతాడు. ఇంకో జేబులోంచి మొబైల్ తీసి, మీసాలు లేకుండా ఒక ఫొటో తీసి పైకెళ్ళటానికి బటన్ నొక్కుతాడు. ఇద్దరూ పైకి వెడిపోతూ ఆ మీసాలు లేని ఫొటో ఆన్లైన్ లో ఇన్సల్టు చేయటానికి పోస్టు చేయపోతాడు క్రిష్.. రుక్ వాళ్ళ అన్నని క్షమించమంటుంది. సరేనని పోస్టుచేయకుండా క్షమించానంటాడు క్రిష్.
ఇదంతా చూస్తున్న పాలబాబు అప్పటి దాకా లేని పౌరుషం ఉప్పొంగి రూఫ్ టాప్ కు లిఫ్టులో బయలు దేరతాడు.
ఆ సినిమా క్లైమాక్సు అంత బాగా కుదిరినందుకు అచ్యుత రావు గారి వాళ్ళ భార్య వైపుకు చూస్తాడు. సినిమా లో కొడుకును చూస్తూ ఆవిడ కళ్ళనిండా నీళ్ళు చూసి అసలు సినిమా ఎలా చూడగలుగుతోందబ్బా అనుకుంటాడు అచ్యుతరావు గారు.

స్రిప్టు ప్రకారం అసలైతే క్రిష్ రుక్ రూఫ్ టాప్ లో హెలీపాడ్ నుండి వెళ్ళిపోవాల్సింది కానీ పాలబాబు పైకి చేరగానే క్రిష్ ఇంకా ఎదురుగా నించొనే ఉంటాడు. “నీకోసమే ఎదురు చూస్తున్నాను” అంటాడు. ఆ సీనుకు పక్కిబాబు వేసిన విజిల్ కు సినిమా హాలు పక్కనే ఉన్న ఈ మధ్యనే నాణ్యత లేకుండా కట్టిన అపార్టుమెంట్ బ్లాకు కూలి పడిపోతుంది, ఇంకా ఎవరూ గృహప్రవేశం కాలేదు కాబట్టి ఫర్వాలేదు.
మునీస్వర్రావు క్రిష్ పెట్టిన ఫోజు కు తట్టుకోలేక తన బ్యాగ్లోంచి కొన్ని డబ్బులు పైకి విసిరి మళ్ళీ ఎందుకు చేసానా అనుకొని కింద పడినవి ఏరుకోవడంలో బిజీ అయిపోయాడు
ఇక సినిమా సన్నివేశంలో పాలబాబు ముందుకు నడుస్తాడు, క్రిష్ ఉన్నచోటే నించొని ఉంటాడు. ఇంకా ముందుకు నడుస్తాడు. ఆడియన్స్ టెన్షన్ తో “క్రిష్ బటన్ నొక్కు…” అని అరుస్తుంటారు. హెలీకాప్టర్ నుండి రుక్ సైగలు చేస్తూ టెన్షన్ పడుతూఉంటుంది, కానీ క్రిష్ థైర్యంగా అలానే నించుంటాడు. పాలబాబు క్రిష్ ముందుకెళ్ళి నించుంటాడు ముక్కు మక్కు ఆనుకునేలా ఇద్దరూ నిలబడతారు. ఇద్దరూ మెల్లకన్నుతో చాలా సేపు నించుంటారు, ప్రేక్షకులకు టెన్షన్తో ఉంటారు. కొంతసేపటిక క్రిష్ కళ్ళలోకి కళ్ళు పెట్టి మాములుగా చూసి పాలబాబు కళ్ళు తిరిగి “సగం దాకా వచ్చిన తరువాత లిఫ్టు అవుటాఫ్ ఆర్డర్… ఫిఫ్టీ ఫ్లోర్సు నడిచి వచ్చా…” అంటూ డబ్బున వెనక్కి పడతూ “క్రిష్ …నువ్వు పెద్ద మాయగాడివి” అంటాడు.
క్రిష్ కాలర్ ఎగరేసి అప్పుడు బటన్ నొక్కుతాడు. హెలీకాప్టర్ లో రుక్ చెయ్యి అందిస్తుంది. సినిమాలో వాళ్ళ పెళ్ళి వెనకాల జరుగుతుంటే టైటిల్ పడుతూ సినిమా ముగిస్తుంది. అందరూ చప్పట్లు కొడుతూ లేస్తారు.
“సినిమా ఎబ్రాడ్ లో వారం ఖచ్చింతగా ఆడుతుంది సార్” అంటాడు స్ర్కిప్టు రైటర్ మునీస్వర్రావు అచ్యుతరావు గారితో.
“రెండు రోజులాడితే చాలు మన డబ్బులు మన కొచ్చేస్తాయి” అంటాడు అచ్యుత రావు.
ఆడియో రిలీజ్ రోజు క్రిష్ స్టేజీ మీద “అసలు చెప్పాలంటే ఈ స్టోరీ మా నాన్నగారి బయోపిక్, ఇంత మంచి స్ర్కిప్టు నా మొదటి సినిమాకు రావడం నా అదృష్టం” అన్నాడు వాళ్ళ నాన్న, అమ్మ వైపుకు చూసి ఓ కిస్ గాలిలో వదులుతాడు. పిచ్చి ప్రేక్షకులు చప్పట్లు కొట్టారు.
క్రిష్ తరువాత డైరక్టర్ స్టేజీ మీదకు వచ్చి మైకు తీసుకొని “ఈ స్టోరీ పాతదే” అని నోరు జారాడు. అంతా నిశ్శబ్దం కానీ “మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పుకునే కథ ఇది. కొత్తదనం జోడించాం” అన్నాడు. ఎవడో ఒకడు తప్పట్లు కొడతాడు, వాడిని చూసి మిగతావాళ్ళు కూడా తప్పట్లు కొడతారు.
ఇక స్ర్కిప్టు రైటర్ ఆ మైకు తీసుకొని “క్రిష్ బాబు కోసమే ఇది ప్రత్యేకంగా రాయడం జరిగింది. మీరు నమ్మరు కానీ దీనికి సీక్వెల్ కూడా రాసాను ఇంకా అచ్యుత రావు గారికి కూడా వినిపించ లేదు ఆడియన్స్, ఫాన్స్ మీకే మొదట రివీల్ చేస్తున్నాను, ఒక్క సీన్ చెబుతాను” అంటూ
“ఈ సినిమాలో క్రిష్ ఆస్ట్రోనాట్” అన్నాడు. ఆయన అన్నది సరిగా అర్థం కాని వాళ్ళు, వినపడని వాళ్ళు కూడా చప్పట్లు, విజిల్స్ తో గోల గోల చేసారు. ఇండియా వాళ్ళు ఆకాశంలో ఓ స్పేస్ స్టేషన్ పెడతారు, దాంట్లో దేవతావృక్షం పారిజాతం చెట్టు వేస్తే పెరుగుతుందా లేదా అని ఎక్సెపరిమెంట్ కోసం ఆ మొక్కని వేస్తారు. అది కాస్తా అక్కడ విరగ పూస్తుంది. హీరో వాళ్ళ మిసెస్ సినిమాలో హీరోయన్ ఆ ప్లాంటును ఎలాగైనా తెచ్చి ఇవ్వమంటుంది. క్రిష్ సరే అంటాడు. అతను స్పెషల్ మిషన్ మీద ఎలా వెళ్ళి సాధిస్తాడో అదే అద్భుతమైన కథ”
ఆ హాలులో ఫాన్స్ ఒకళ్ళ మీద ఒకళ్ళు పడి అతి చేస్తుంటే “జాగ్రత్తలు చెప్పి ఇంటికి వెళ్ళమని క్రిష్ ముగించాడు”
ఆ సినిమా గురించి రాయబోయే విలేకరి మాత్రం మనసులో “ఇలాంటి రచయితల వల్లే కథలు కంచికి వెళ్ళడం ఎప్పుడో మానేసాయ్, మనం ఇంటికి పోతే సరిపోతుంది” అనుకున్నాడు.
కథ కంచికి ప్రేక్షకులు ఇంటికి!
సమాప్తం.

మార్నింగ్ వాక్

రచన: మణికుమారి గోవిందరాజుల

“రేపటినుండి యేమైనా సరే వాకింగ్ కి వెళ్ళాల్సిందే. ” అద్దంలో ముందుకూ వెనక్కూ చూసుకుంటూ అనుకుంది . “కానీ మరీ లావణ్య వర్ణించినంత లావుగా యేమీ లేనే?” మళ్ళీ చూసుకుంది . యేమోలే చూసేవాళ్ళకు లావుగా కనపడుతున్నానేమో. . అయినా అయ్యో అయ్యో యెంత మాట అనేసింది దొంగమొహం.
వారం క్రితం ఇంట్లోకి వస్తూనే అన్నది కదా “ఒసే రేఖా! పేరుకి తగ్గట్లు రేఖలా వుండేదానివల్లా సున్నాలా అవుతున్నావే” అని దానికి శ్రీవారి మొహం ఇంతయింది. రోజు పెట్టే నసకు అవని ఆజ్యం పోసింది కదా! యేముందిలె ఒక నెల రోజులు సిన్సియర్గా చేసేనంటే ఇట్టే సన్నబడిపోనూ!!లావణ్య మటుకు అలానే వుంది పేరుకు తగ్గట్లు. . తనే ఇలా అయింది. . దిగులుగా అనుకుంది.
అన్నీ తనే అనేసుకుని పొద్దున్నే లేవడానికి అయిదున్నరకల్లా అలారం పెట్టుకుంది రేఖ. అన్నీ గమనిస్తూనే వున్నాడు రేఖ భర్త ఆనంద్. నిజంగా లేస్తావా?టీజ్ చేస్తూ అడిగాడు. యెందుకంటే రేఖకు నిద్ర తర్వాతే అన్నీ. పొద్దున్నే లేచిందంటే ప్రళయమే. ”తల్లీ యెన్నింటికి పెట్టావో చెప్పు నీ దరిదాపుల్లో లేకుండా పారిపోతాను” చేతులు జోడించి అడిగాడు.
“ సర్లే. నీకన్నీ వేళాకోళాలె. . నీ దోవన నువు హాయిగా ముసుగు పెట్టుకుని పడుకో. . నేను వచ్చాక కాఫీ ఇస్తాను. . అయినా నువు చేయబట్టి కదూ నేనిలా తయారయ్యింది?నీ సంగతి నేను సన్నబడకపోయానో అప్పుడు చెప్తాను. . . ” అని ముసుగు తన్నేసింది.
యెందుకైనా మంచిదని కొద్దిగా దూరం మెయిటెయిన్ చేస్తే మంచిది అనుకుంటూ తను కూడా ముసుగు పెట్టేసాడు ఆనంద్ నవ్వుకుంటూ. .
లావణ్య, రేఖ ఎల్ కే జి నుండి క్లాస్మేట్స్. ఇంజనీరింగ్ లో వీళ్ళకు ఒక సంవత్సరం సీనియర్ ఆనంద్. ముగ్గురూ మంచి స్నేహితులయ్యారు . ఇంజనీరింగ్ అయ్యాక లావణ్య రేఖ ప్లేస్మెంట్స్ లో వచ్చిన జాబ్ లో చేరితే ఆనంద్ యూ యెస్ వెళ్ళి యెమ్మెస్ చేసి మేరా భారత్ మహాన్ అంటూ ఇండియా వచ్చేశాడు. . హైదరాబాద్ లోనే ఒక మల్టి నేషనల్ కంపెనీ లో మంచి వుద్యోగం లో చేరి రేఖ తలిదండ్రులకి రేఖని తను ప్రేమించిన సంగతి చెప్పి పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. మంచిపోష్ లొకాలిటీలో ఇల్లు తీసుకుని కాపురం పెట్టి పెళ్ళి చేసుకుని ఇల్లు తీసుకుని చల్లగ కాలం గడపాలోయ్ అని పాడుకుంటూ హాయిగా వున్నాడు .
తర్వాత ఆరునెలలకే లావణ్య కూడా పెళ్ళి చేసుకుని అమెరికా వెళ్ళిపోయింది. రెండేళ్ళ తర్వాత ఇప్పుడే రావడం. లావణ్య వస్తున్నానని చెప్పగానే రేఖ చాలా వుత్సాహ పడింది. వారానికి సరిపడా టూర్ ప్రోగ్రాం తయారు చేసుకుంది. కాని లావణ్య వస్తూనే ఆ మాట అనేసరికి” అసలెందుకు వచ్చావే ?వెంటనే వెళ్ళిపో” అని సూట్కేస్ బయటపడేస్తున్నట్లు యాక్శన్ చేసింది. వెంటనే లావణ్య ” అసలు నేను చెప్దామనుకుంది నువ్వేంటి అంత సన్నగా అయ్యావు అని. మరి నా నాలుకకి యేమైందో అలా తిరగేసింది. అయినా అంత దూరం నుండి దాని కోసం వస్తే చూడు ఆనంద్ నన్నెలా గెంటేస్తుందో?కనీసం కాఫీ ఇచ్చాక గెంటెద్దామన్న ఆలోచనకూడా లేదు దీనికి”ఆనంద్ కి ఫిర్యాదు చేసింది. ముందునుండీ వాళ్ళిద్దరి సంగతి తెల్సిన ఆనంద్ “నన్ను మాత్రం ఇన్వాల్వ్ చేయొద్దు”అని ఒక దండం పెట్టెసి నవ్వుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.
“సరే !యేడుస్తున్నావు కదా! ఒక పని చెయ్యి, నువు కాఫీ కలుపుకుని, ఆ చేత్తోనే నాకు కూడా తెచ్చిపెట్టు” సోఫాలో మఠం వేసుకుని కూర్చుంటూ ఆర్డర్ వేసింది.
“నువ్వేమీ మారలేదే! అలా కూర్చుని ఇలా చేయించుకుంటే, ఇలా కాక యెలా అవుతారు?” చేతులు దూరంగా లావయ్యావని చూపిస్తూ కొట్టటానికి లేచిన రేఖకి అందకుండా వంటింట్లోకి పరిగెత్తింది రేఖని వెక్కిరించుకుంటూ. ఇక ఆ తర్వాత వారం యెలా గడిచిందో తెలీలేదు. తెలిసేసరికి అద్దం ముందు విన్యాసాలు చేస్తూ ఆలోచనలో వుండడం తెలిసింది.
“ట్రింగ్!!ట్రింగ్!!” పొద్దున్నే అలారం మోతకు మెలకువ వచింది రేఖకి. కాని లేవాలంటే తగని బద్దకంగా వుంది. పోని పడుకుంటే పోలా?”మళ్ళీ ముసుగు పెట్టేసుకుంది. కాని టక్కున అవని అన్న మాటలూ, పతిదేవుడి వెటకారం నవ్వూ గుర్తొచ్చి వొళ్ళంతా కారం రాసుకున్నట్లయింది. వెంటనే లేచి రెడీ అయిపోయింది. టైం చూసుకుంటే ఆరయింది. పర్లేదులే. . ఒక గంట తిరిగినా వచ్చాక కొద్దిసేపు రిలాక్స్ అవచ్చు అనుకుని బయలు దేరింది రేఖ. లిఫ్ట్ లో పైనావిడ కలిసింది
”. వాకింగ్ కా?మీరెప్పుడూ రాగా చూడలేదే?పార్క్ కి వస్తారా?”
“అవునండీ ఈ రోజే మొదలు. పార్క్ కి కాదు నేను అలా సొసైటీ లొ తిరుగుతాలెండి. ” “అవునా ఆల్ ద బెస్ట్ చెప్పేసి వెళ్ళిపోయింది ఆవిడ. ” కుడివేపా?యెడమవేపా? సరే కుడి యెడమ అయితే పొరబాటు లేదన్నారుగా?అనుకుని కుడివేపు తిరిగింది రేఖ.
కొద్దిగా మబ్బు పట్టి అప్పుడప్పుడే చీకట్లు విచ్చుకుంటున్నవేళ. వాతావరణం చాలా బాగుంది. చల్లటి గాలి హాయిగా వీస్తుంది. అహా యేమి నా భాగ్యము? అనుకుంటు నడవసాగింది. రోడ్డు మీద యెవరూ లేరు. కొద్దిగా భయమేసింది ఆ! ఇది గేటెడ్ కమ్మ్యూనిటీ యేం భయం లేదు. . అని తనకు తానే ధైర్యం చెప్పుకుంది. ఇంతలో యెవరో వెనక చాలామంది వస్తున్నట్లుగా హడావుడి వినపడింది. హమ్మయ్య అనుకుని యెవరై వుంటారా అని వెనక్కి తిరిగి చూసింది. ఒక్కసారిగా వొళ్ళంతా చల్లబడి పోయింది. నాలుగు కుక్కలు వాటిలో అవి పోట్లాడుకుంటున్నాయో కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నయో కాని గబ గబా వస్తున్నయి. . . వురుకుదామంటే వెంటపడతాయేమోనని భయం. పోని చిన్నగా నడుద్దామంటే వాటికి మరీ అందుబాటులో వుంటానేమో. . . యేమి చేయాలో తెలీకుండానె అలానే చిన్నగా వెళ్తున్నది. ఇంతలో యెవరొ అటుగా వస్తే వాళ్ళతోపాటు నడుస్తూ కుక్కలు కనపడనంత దూరం వెళ్ళి హమ్మయ్య అని వూపిరి పీల్చుకున్నది. ఈ వీధి కుక్కల్ని ప్రభుత్వం వారు యెందుకు తీసుకెళ్ళరొ?మనుషుల ప్రాణాలకంటే యెక్కువా?”విసుక్కున్నది మనసులో. ఈ కుక్కలగోల యెందుకు గాని ఇంటికెళ్ళిపోదామా అనుకుంది కాని పావు కిలోమీటరు కూడా నడవలేదు అనుకుని మళ్ళీ నడక మొదలెట్టింది. కొద్దిదూరం వెళ్ళగానే మళ్ళీ రెండు జాతి కుక్కలు(పెంపుడు వాటిని కుక్క అనకూడదేమొ…. ఆ!! అయిన నాకు వాటి పేర్లు తెలీదుగా పర్లేదులే} గాల్లో తేలుతున్నట్లుగా పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్నాయి. వాటి మెడలకు బెల్టులున్నాయి. అవి పట్టుకుని వాటి వెనకాలే గసపోసుకుంటూ వురుక్కుంటూ వస్తున్నాడు దాని ఓనరు. గాలి వీస్తే యెగిరేలా వున్న ఆ కుక్కల(కుక్క ని కుక్క అనకుండా యేమి అంటాము) యజమాని ని చూస్తే చాల భయం వేసింది. ఒకవేళ ఆ కుక్కలకు కనక కోపం వచ్చి తనమీద దూకితే ఆ శునక రాజాల(ఇలా బాగుంది . . తన్ను తానే మెచ్చుకుంది తన తెలుగు పరిజ్ఞానానికి) యజమాని తనను రక్షించగలడా?భయం భయం గా చూసింది వాటివేపు. రేఖ భయం కనిపెట్టిన అతను”డోన్ట్ వర్రీ ఆంటీ. . ఇవి కాని మిమ్మల్ని కాని కరవాలి . . వీటి సంగతి నేను చూసుకుంటాను” అభయం ఇచ్చాడు.
“నీ బొంద కరిచాక ఇక నువు చూసేదేంటి? నేను బొడ్డు చుట్టు ఇంజక్షన్ ఇచ్చుకోవడం తప్ప” అనుకుంటూ ఒక్కసారి అదిరిపడింది “అతను తనను యేమని పిలిచాడు?ఆంటీ అని కదూ. . అమ్మ నా. . ”తనను తాను చూసుకుంది దిగులుగా ఇలా వుంటే మరి అలానే పిలుస్తారు. “కుక్కల్ నక్కల్ మరి పిల్లుల్ బల్లుల్ యేవి యెదురైనా సరే నేను వాకింగ్ చేయాల్సిందే మునుపటి రేఖ లా మారాల్సిందే” మనసులోనే ప్రతిజ్ఞ చేసుకుంది. మళ్ళీ నడక మొదలు పెట్టింది. ఈ సారి ఇద్దరు లేడీస్ చెరో కుక్కని వ్యాహ్యాళికి తెచ్చినట్లున్నారు. కబుర్లు చెప్పుకుంటూ నడుస్తున్నారు. ఇంతలో అందులో ఒక కుక్కని ప్రకృతి పిలిచింది. అది దర్జాగా రోడ్డు దాని సొంతమన్నట్లు పని కానిచ్చుకుంటున్నది. వాళ్ళు కూడా ఆగి కబుర్లు కంటిన్యూ చేసారు . అలా రోడ్లమీదకి కుక్కల్ని తీసుకొచ్చి వాటి కాలకృత్యాలు తీర్చడం రేఖకి ససేమిరా నచ్చదు . సరే ఆ సంగతే చెబ్దామని వాళ్ళ కబుర్ల బ్రేక్ కోసం వాళ్ళకి ఒక పక్కగా నిలబడి యెదురు చూడసాగింది.
“అసలు అమెరికాలో అంత శుభ్రంగా వుంటాయా రోడ్లు? వెతికినా కూడా చెత్త కనపడదు. అసలు మన వాళ్ళకు అలా శుభ్రంగా వుంచడం రావాలంటే ఇంకా కొన్ని జన్మలు యెత్తాల్సిందే. నాకైతే ఇక్కడికి రావాలనిపించలేదు. కాని యేమి చేస్తాం ఆరు నెలలకంటే యెక్కువ వుండడానికి లేదు మరి” నిట్టూర్చింది ఒకావిడ.
“నిజమే నే. . అక్కడి నుండి వచ్చాక నాకు ఒక నెల రోజులు బయటికే రాబుద్ది కాదు. ఇక్కడి రోడ్లను చూస్తుంటే అసహ్యం వేస్తుంది. ఒక్కళ్ళకి కూడా ఇది మన దేశం . దీనిని పరిశుభ్రంగా వుంచడం మన బాధ్యత అనుకోరు. ఛీ!ఛీ! యెప్పుడు మారుతారో? మన తరం లో చూడగలమో లేదో?” ఇంకా దీర్ఘంగా నిట్టూర్చింది రెండో ఆవిడ
ఇద్దరూ అమెరికా నుండి రీసెంట్ గా వచ్చినట్లున్నారు ఆ కబుర్లే సాగుతున్నాయి. ఈ లోపల రెండో కుక్క కూడా దాని పని కానిచ్చుకుంది. అవి కూడా హాయిగా కబుర్లు చెప్పుకోసాగాయి.
కుక్కల ప్రకృతి పిలుపుల కార్యక్రమాలు చూసి, అడవాళ్ళ డాబు కబుర్లు వింటుంటే తిక్కపుడుతున్నది రేఖకి. నడక సంగతి తాత్కాలికంగా మర్చిపోయింది. వాళ్ళు మాటలు ఆపేట్లు లేరని తనే
“ఎక్స్క్యూజ్మీ!” అంది
యేంటి అన్నట్లు చూసారు ఇద్దరూ.
“యేమనుకోకండి . అనుకోకుండా నేను మీ ఇద్దరి మాటలు వినడం జరిగింది. ఈ మధ్యనే మీ ఇద్దరూ అమెరికా నుండి వచ్చినట్లున్నారు?బాగుంటుందాండి అమేరికా? అంత శుభ్రంగా వుంటుందాండీ?”
ఇద్దరూ సంతోషపడ్డారు తమకు ఇంకో శ్రోత దొరికిందని. పోటీలు పడి చెప్పారు అక్కడి శుభ్రత గురించి.
“మరి యేమనుకోకండి ఇలా అడుగుతున్నానని. అక్కడి కుక్కలు రోడ్డు మీద ఇలా మల విసర్జన( మళ్ళీ తనని తానే మెచ్చుకుంది) చేసాక దానిని తియ్యకపోతే వాటి యజమానులకి ఫైను విధిస్తారనీ, అందుకే శునక రాజాల యజమాని తప్పనిసరిగా ట్రాష్ కవర్లు దగ్గర వుంచుకుంటారని విన్నాను నిజమేనాండీ “అమాయకంగా అడిగింది.
ఇద్దరూ ఒక్కసారి ఖంగు తిన్నారు.
“చూడండీ ఇందాకటి నుండి మీరు ఇతర దేశాల వాళ్ళు యెంత శుభ్రంగా వుంటారో పొగుడుతూ మనవాళ్ళు అలా యెందుకు వుండరో అని తెగ బాధపడిపోతున్నారు. చాలా సంతోషం. అక్కడి నీట్ నెస్ చూసి వచ్చిన మీరు ఇది కూడా చూసే వుంటారు. యెవరో మారాలని అనుకునే ముందు ఆ మార్పు మనలో కూడా రావాలి . జంతువులు ప్రకృతిలో భాగం. వాటిని తప్పనిసరిగా రోజు కొంతసేపు బయట తిప్పాలి. అవి వ్యాహ్యాళికి రావాలే కాని కాలకృత్యాలకి కాదు. వర్షాకాలంలో అసలు రోడ్డు మీద యెక్కడ కాలు పెట్టాలన్న భయంగా వుంటుంది కుక్కల పెంటలతో( ఛీ! వెధవ నోరు. . తిట్టుకుంది)మీరిలా కుక్కల్ని తీసుకొచ్చి రోడ్లన్నీ పాడు చేయడానికి బదులు కుక్కల్ని ఇంట్లోనే పోయేట్లుగా ట్రైన్ చేసి చూడండి. . లేదా యెత్తిపోయడానికి వీలుగా కవర్లు వెంట వుంచుకుంటే మార్పు మీతోనే మొదలవుతుంది. . మార్పులో మనం భాగం కావాలి కాని, యెవరో తెచ్చిన మార్పుని బయటే వుండి చూద్దామని అనుకోకూడదు”
తను చెప్పాలనుకున్నది చెప్పేసి వాళ్ళవేపు కూడా చూడకుండా ముందుకు వెళ్ళిపోయింది రేఖ. . తాత్కాలికంగా తన నడక సంగతి మర్చిపోయి….

నాకు నచ్చిన కధ చెన్నూరి సుదర్శన్ గారి “అడకత్తెరలో పోక చెక్క-“

అంబడిపూడి శ్యామసుందర రావు

చెన్నూరి సుదర్శన్ గారు ఉపాధ్యాయుడిగా పదవి విరమణ చేసి సెకండ్ ఇన్నింగ్ లో రచయిత అవతారమెత్తి వ్రాసిన కధల సంపుటి నుండి తీసుకున్న కధ. ఇప్పటివరకు నేను వివిధ పత్రికలలో (ఆన్ లైన్) చాసో, రావి శాస్త్రి మునిమాణిక్యం , కొడవటిగంటి వంటి పాత రచయితల కథలకే సమీక్షలు వ్రాశాను అనుకోకుండా సుదర్శన్ గారి “ఝాన్సీ హెచ్ ఎమ్ “అనే కధల సంపుటి చదవటం తటస్తించింది అందులో అడకత్తెరలో పోక చెక్క కధానిక నాకు బాగా నచ్చింది. ఆ కథను ఇతర పాఠకులతో పంచుకుందామని అనిపించి ఈ సమీక్ష వ్రాస్తున్నాను.
ముందు రచయిత సుదర్శన్ గారి గురించి తెలుసుకుందాము. నిజానికి బాల్యము నుండి రచయిత అయినప్పటికీ వృత్తిరీత్యా ఉండే ఒత్తిడుల వల్ల రచనా వ్యాసంగాన్ని పూర్తిగా సమయం కేటాయించక పోవటం వలన పూర్తి రచయితగా లోకానికి పరిచయము కాలేదు. రిటైర్ అయినాక కొద్దికాలంలోనే యాభై కధలు , అనేక చిత్రాలను చిత్రీకరించారు ఒకసారి మన మాజీ ప్రధాని పివి నరసింహారావుగారు తన 70ఏళ్ల వయస్సులో కంప్యూటర్, ఇంటర్ నెట్ కంపోజింగ్ వంటివి నేర్చుకొని తానే స్వయముగా తన స్వీయ చరిత్రను టైప్ చేసుకున్నాని చెప్పగా విని తానూ మటుకు ఆపని ఎందుకు చేయలేనని అలోచించి కంప్యూటర్ మొదలైనవి నేర్చుకొని యూనికోడ్ ద్వారా తెలుగులో టైపు చేసి పత్రికలకు ఇ మెయిల్ ద్వారా పంపుచు రచయితగా తన స్థానాన్ని సుస్థిర పరచుకున్న వ్యక్తి సుదర్శన్ గారు. యూనికోడ్ లో టైప్ చేసిన కధలను మళ్ళీ కంపోజ్ చేయకుండా నేరుగా ప్రింట్ చేయటానికి అనేక ప్రయోగాలు చేసి సాధించారు. ఈ విధముగా యువతరం రచయితలతో టెక్నాలజి విషయములో కూడా పోటీపడ్డ వ్యక్తి సుదర్శన్ గారు టెలిఫోన్ ఆపరేటర్ గా ఉద్యోగము ప్రారంభించి ప్రభుత్వ జూనియర్ కళాశాల ప్రిన్సిపాల్ గా 2010 లో పదవి విరమణ చేశారు.

ప్రస్తుతము అయన వ్రాసిన “అడకత్తెరలో పోకచెక్క” అనే కథను గురించి ముచ్చటించుకుందాము. ఈ కద ఫక్తు తెలంగాణా గ్రామీణ మాండలికంలో వ్రాయబడింది/ ప్రస్తుతము జరిగే ఒకపూట హడావుడి పెళ్లిళ్లలో కనిపించని సాంప్రదాయము “అలక పాన్పు” అంటే పెళ్ళికొడుకు అప్పగింత కార్యక్రమము (ముహర్తము అయినాక పెళ్లికూతురును అత్తవారికి అప్పగించటము). ముందు వేడుకగా పాతరోజుల్లో పెళ్ళికొడుకుని మగపెళ్లివారు అలక పాన్పు ఎక్కించి మామగారిని ఏదైనా కోరిక కోరుకుంటే మామగారు అల్లుడి కోరిక తీర్చటం ఈ అలక పాన్పు ఉద్దేశ్యము. పాతరోజుల్లో అలకపాన్పు ఎక్కిన అల్లుడు మామగారిని హంబర్ సైకిలో, రిస్ట్ వాచో, రేడియోనో అడిగేవారు తరువాత కాలక్రమేణా అలవాటు తగ్గిపోయి అల్లుడికి కావలసినవి అన్నీ కట్నకానుకలలోనే వసూలు చేసుకుంటున్నారు. ఆ రోజుల్లో అది ఒక సరదాగా సాగేది.

ఈ కథలో పెళ్ళికొడుకు తల్లిదండ్రుల ఒత్తిడి, సామాజిక గౌరవానికి భయపడి అలకపాన్పు పేరిట కోర్కెలు కోరటం, వాటిని పెళ్లికూతురు తండ్రి తీర్చలేడని తెలిసి తానె రహస్యముగా బావమరిదికి డబ్బులు ఇచ్చి ఆడపెళ్లి వారె తన కోర్కెను తీర్చినట్లుగా సమాజనికి చూపే ఆదర్శ పెళ్ళికొడుకును రచయిత మన ముందు ఉంచుతాడు.
ముహూర్తము అయినాక అప్పగింతలు ముందు పెళ్లి పందిరిలో పెండ్లి పిలగాడు (పెళ్ళికొడుకు) కనబడుట లేదు అన్న వార్తా గుప్పుమంది. ఇంకేముంది పెళ్లికూతురు తండ్రి లచ్చయ్య, తల్లి లచ్చమ్మ తల్లడిల్లి పోయినారు చూచిరమ్మని పంపిన కొడుకు లసుమయ్య అదే పోతపోయినాడని విసుక్కుంటున్నాడు. లగ్గము నాగవల్లి అయిందో లేదో పారిపోయినాడు. ఏదన్న ఉంటె పెళ్ళికి ముందే పారిపోవాలి గాని పెళ్లి అయినాక పొతే పిల్ల గతి ఏమికావాలి అని పెళ్లికి వచ్చిన చుట్టాలు తలా ఒక మాట మాట్లాడుతున్నారు. పెండ్లి కొడుకు తల్లి చదివింపులుగా వచ్చినవాటిని తన కూతురుకు చూపించుకుంటూ కాళ్ళు కడిగిన ఇత్తడి చెంబు కనిపించలేదని దేవులాడుతుంది. పెళ్ళికొడుకు తండ్రి కొమరయ్య ఇంటి అరుగు మీద కూర్చుని బీడీ కాలుస్తున్నాడు తీరిగ్గా. అది అక్కడి పరిస్థితి. పిల్ల తండ్రి లచ్చయ్య కొమరయ్య దగ్గరకు “బావా నీ కొడుకును యాడికన్నా తొలిచ్చినావే “అని భయం భయముగా అడిగాడు కొమరయ్య నోట్లోనుంచి బీడీ తీసి, “నీ అల్లుడు ఆలిగాడు”అని చావు కబురు చల్లగా చెప్పాడు

“అదేంది బావా మేమెన్న తక్కువ చేశామా? అనుకున్న దానికంటే ఎక్కువే ముట్ట జెప్పాము ” అని లచ్చయ్య అన్నాడు “సూడు బావా పెట్టపీటల కింద ఎన్ని పెట్టినా అలుక పోవటం అనేది పద్దతి ఈ తతంగము పూర్తిచేస్తే పిల్లను అప్పగించవచ్చు ” అని కొమరయ్య లచ్చయ్యకు నిర్మమొహమాటంగా తెలియజేశాడు. ఈ తతంగము జరుగుతూ ఉండగా లచ్చయ్య కొడుకు లసుమయ్య పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, “అయ్యా బావా అప్పయ్య యింట్లనే ఉన్నాడే “అని చెప్పాడు. లచ్చయ్య, లచ్చమ్మలు లసుమయ్యను గదిలోకి తీసుకెళ్లి అన్ని విషయాలు చెప్పారు. కొడుకు తండ్రితో , “నీవు ఏమి దిగులుపడకు, చెల్లిని తీస్కొని పోయి బావా ఏమి అడుగుతాడో చూద్దాము ఎమన్నా అంటే దీపావళి దాకా ఆగమందాము “అని చెప్పి చెల్లితో, “బావా ఎక్కడి పోలేదు మన అప్పయ్య ఇంటికి అలగటానికి పోయిండు మనమెల్లి తీసుకొద్దాము పద “అని చెపుతాడు.

ఒక పెద్ద మనిషిని వెంటబెట్టుకొని అందరు అలిగిన పెండ్లి కొడుకు దగ్గరకు వెళతారు. ఈ భాగోతము చూడటానికి పిల్ల పెద్ద అందరూ గుమిగూడారు.
తలుపేసుకొన్న పెండ్లికొడుకును పిలిస్తే యవ్వారమంతా బామ్మర్దితోనే జరగాలని పెద్ద మనిషి ద్వారా లసుమయ్యకు పెండ్లికొడుకు సమాచారం ఇచ్చాడు. సరే బావ మరిది లసుమయ్య తన బావగారిని ఏమి కావాలి అని అడిగాడు. దానికి పెండ్లి కొడుకు, “నాకు బండి కావాలా నా దోస్తులందరికి బండ్లు పెట్టిండ్రు. అల్ల ముందట నాపరువేం గావాల నాకు బండి పెడతామని ఒప్పుకోండి తలుపు తీత్త”, అని తన మనసులో మాట చెప్పాడు పెండ్లికొడుకు ” ఏందీ బండి గావాల్నా నా పెయ్య(శరీరము)నలగ్గొట్టినా పెద్ద కొత్తెల్లది . యీడ్చి తన్నిన యీసమేళ్ళది, యాడ్నించి తేను, ఎంతసేపు అలుగుతావో అల్గు”అని , లచ్చయ్య లేవబోయినాడు
లసుమయ్య వాళ్ళ నాయనను లేవనివ్వకుండా కుకో అని సైగ చేశాడు. కానీ లచ్చయ్య తానూ పెళ్ళికి పెళ్ళికొడుకుకు పెట్టిన ఖర్చుఏకరువు పెట్టాడు కానీ లసుమయ్య వాళ్ళ బావకు బండి కొంటామని వాగ్దానము చేశాడు. విన్న లచ్ఛయ కయ్యిమని లేచాడు లచ్చమ్మ ఏడుపు మొదలుపెట్టింది. ఇదంతా విన్న లసుమయ్య” జరంత సేపు మీరు నోరు మూసుకోండి ఈ యవ్వారమంతా నేను సూసుకుంటా “, అని వాళ్ళ నోరు మూయించి “బావా నేను మాటిత్తున్నా నీకిట్టమైన బండి నీవు మల్ల వచ్చేటప్పటికి నీకోసము ఎదురు చూస్తూ ఉంటుంది తలుపు తియ్యి”అని చెప్పాడు. ఇంకేముంది పెళ్ళికొడుకు మొగము ట్యూబ్ లైట్ మాదిరి వెలిగిపోయింది. ఈ భాగోతాము చూడటానికి వచ్చినవాళ్లు అంతా సంతోషించారు. కానీ లచ్చయ్య లచ్చమ్మలు కొడుకు అల్లుడికి పదహారు రోజుల పండగకు ముందు బండి కొంటానని మాట ఇచ్చాడు అని ఆందోళన పడుతున్నారు

సరే సమస్య తీరింది కాబట్టి అప్పగింతల కార్యక్రమము పూర్తి అయింది. పెళ్ళికి వచ్చినవాళ్లు ఎక్కడివాళ్ళు అక్కడి వెళ్లిపోయారు. ఇల్లంతా బోసిపోయింది లచ్చయ్య లచ్చమ్మ బువ్వ తినకుండా కొడుకు కోసము ఎదురుచూస్తూ నడుము వాల్చారు. ఇంతలో లసుమయ్య వచ్చి పడుకున్న తల్లిదండ్రులను లేపాడు. తల్లి కొడుకును కాళ్ళుకడుక్కుని భోజనానికి రమ్మంది. కానీ లసుమయ్య మంచి నీళ్లు త్రాగి, “బావా శాన మంచోడే నాయన “అన్నాడు “ఈ మాట సెప్పటానికా లేసి కూకోమన్నావు “అని విసుక్కున్నాడు లచ్చయ్య. “నాయనా నేను సెప్పేది పురంగా ఇను బావ నాతో అన్న మాటలు సెపుతా, ఇప్పుడు నేను సెప్పే మాటలు మన గడప దాటగూడదు బావ మరి మరి సెప్పిండు. ఈ రహస్యము మావాళ్లకు తెలియకూడదని. పెళ్లి అనేది అంత సంబరపడిపోయేదికాదు ఇటు నాయనా అమ్మలనూ తృప్తి పరచాలి. అటు పెండ్లాము తల్లిదండ్రులకు మాట రాకుండా చూచుకోవాలి. అట్లా చేస్తేనే పెండ్లాము మొగుడంటే ఇష్టపడుతుంది. అడకత్తెరలో పోక చెక్క మాదిరి నా పానమంతా తకుమి కైతాంది. అని చెప్పాడు. ఇది విన్న లచ్చయ్య లచ్చమ్మలకు గుండె గాబారా పెరిగింది. ఇది గమనించిన కొడుకు కంగారు పడవద్దని అసలు విషయము చల్లగా చెప్పాడు.

పెండ్లికొడుకు తన తల్లిదండ్రులు అత్తగారి దగ్గరనుండి ఎంత వీలయితే అంత గుంజాలని ఎక్కించటం మొదలు పెట్టారు. వాళ్ళ మాట వినకపొతే అప్పుడే అత్తగారి సంకల్లో సొచ్చిండు అని నిందిస్తారు. కాబట్టి వాళ్ళ వాళ్లకు తెలియకుండా రెండు చీటీలు వేసి రెండు లక్షలు సంపాదించి ఆ చీటీల వాడు అత్తగారి ఇంటి కుదువ విడిపించి బండి తీసుకు వచ్చిమీకు ఇస్తాడు అని అల్లుడు ప్లాను వేసి అత్తమామలకు ఇబ్బందిలేకుండా చేస్సాడు. పదిమందిలో తానూ అలిగి బండి సంపాదించినట్లు బిల్డప్ ఇచ్చాడు ఎవరికీ అనుమానము రాకుండా. బావమరిదితో ఈ డ్రామా నడిపించాడు. ఇది విన్న లచ్చయ్య అల్లుడు మంచితనానికి కడుపు నిండి పోయింది లచ్చమ్మ ముక్కు మీద వేలు ఏసుకొని నోరు తెరిచింది ఈ సంతోషముతో ఎవ్వరికి ఆకలి వేయలేదు పెండ్లికొడుకు మంచితనంతో అందరి కడుపు నిండింది.

తేనెలొలుకు తెలుగు-4

రచన: తుమ్మూరి రామ్మోహనరావు

కూరిమిగల దినములలో
నేరములెన్నడును కలుగ నేరవు మరియా
కూరిమి విరసంబైనను
నేరములే తోచుచుండు నిక్కము సుమతీ. . .
ఇది నేను చిన్నప్పుడు చూచిరాత కాపీలో అభ్యాసం చేసిన మొదటి పద్యం. దీని తరువాత

చీమలుపెట్టిన పుట్టలు
పాములకిరవైనయట్లు పామరుడు తగన్
హేమంబు కూడబెట్టిన
భూమీశుల పాలజేరు భువిలో సుమతీ

ఉపకారికినుపకారము
విపరీతముగాదు సేయ వివరింపంగా
అపకారికి ఉపకారము
నెపమెన్నక చేయువాడు నేర్పరి సుమతీ

బలవంతుడ నాకేమని
పలువురతో నిగ్రహించి పలుకుట మేలా!
బలవంతమైన సర్పము
చలిచీమల చేతజిక్కి చావదె సుమతీ

కమలములు నీట బాసిన
కమలాప్తుని రశ్మి సోకి కమలిన భంగిన్
తమతమనెలవులు దప్పిన
తమమిత్రులె శత్రులగుట తథ్యము సుమతీ

ఆ తరువాత ఇలాంటివే సుమతీ పద్యాలు, వేమన పద్యాలు చాలానే చూచిరాత కాపీలు నింపాను. కలాలుండేవి, సిరాబుడ్లుండేవి. కలాన్ని సిరాలో ముంచి పై గీతకు కింది గీతకూ తగిలేట్లుగా చూచిరాత రాసేవాళ్లం. చూచిరాత కాపీ పేజీల్లో మొదటిలైనులో బాపు ఎర్రసిరాతో వ్రాస్తే మిగతావన్నీ పూరించడం అందరికీ తెలిసిందే. బాపు ఊరికే అనేవారు. పదిసార్లు చదివేకంటే ఒకసారి రాస్తే బాగా గుర్తుంటుందని. పద్యాలే కాకుండా బోలెడు సామెతలు చూచిరాత రాసే వాణ్ణి.

చెరపకురా చెడేవు, దురాశ దుఃఖము చేటు, కలిమిలేములు కావడి కుండలు, ఆరోగ్యమే మహా భాగ్యము, అందని ద్రాక్షపళ్లు పుల్లన, సంతోషం సగం బలం, దూరపు కొండలు నునుపు, కోటి విద్యలు కూటికొరకే, ఆడితప్పరాదు పలికి బొంకరాదు, సత్యమేవజయతే, పరుగెత్తి పాలు త్రాగటం కన్నా నిలబడి నీళ్లు తాటం మిన్న, ముందుగొయ్యి వెనుక నుయ్యి, తంతే గారెల బుట్టలో పడ్డట్టు, ఇంకా ఎన్నో సామెతలు చూచిరాత పేరుతో ఎప్పుడూ నోట్లో మెదులుతూ ఉండేవి.
ఇవికాక
కాకి ఒకటి నీళ్లకై
కావు కావుమనుచును
చెట్టు చేమలన్ని తిరిగి
చేరెనొక్క తోటలో

తోటలోన ఉండెను
మట్టిపాత్ర ఒక్కటి
అందులోన ఉండెను
కొంచెమన్ని నీళ్లు

ఏమిచేతు దైవమా
ఎందుబోదు దైవమా
కుండ అడుగునున్నవి
అందవాయె నీళ్లు

కాకి బుర్రలోన ఒక్క
ఆలోచన తట్టెను
గులకరాళ్లు ఏరి తెచ్చి
కుండలోన వేసెను

నీళ్లు పైకి వచ్చెను
కాకి నీళ్లు తాగెను
ఉపాయమ్ము పారెను
అపాయమ్ము తొలగెను
ఇంకా
బుజ బుజరేకుల బుజ్జయ్యా,
కథ చెబుతా విను కన్నయ్యా

కాకి బజారుకు వెళ్లింది
మాంసం ముక్క దొరికింది
ముక్కుతొ ముక్కను పట్టుకుని
చెట్టు కొమ్మ పై వాలింది

టక్కరి నక్క చూచింది
కాజెయ్యాలని తలచింది
చెట్టు కిందికి చేరింది
కాకి బావ అని పిలిచింది

కాకిని బాగా పొగిడింది
పాట పాడుమని అడిగింది
మర్మం తెలియని కాకమ్మ
పొంగి నోటిని తెరిచింది

నేట కరచిన మాంసం ముక్క
నేలమీద పడిపోయింది
నక్క ముక్కను నోట కరచుకుని
తుర్రున పారిపోయింది
వంటి గేయాలు,
పైనొక పలక
కిందొక పలక
పలకల నడుమ
మెలికల పాము

చింపిరి చింపిరి గుడ్డలు
ముత్యాలవంటి బిడ్డలు

తండ్రి గర గర
తల్లి పీచుపీచు
రత్నాల వంటి పిల్లలు
వంటి పొడుపు కథలు ఎన్నో కంఠస్థంగా ఉండేవి.
ఇవన్నీ తెలుగు భాషాధ్యయన సోపానాలు.
ఇవాళ కందంతో కబుర్లు మొదలయ్యాయి గనుక కందం గురించి తెలుసుకుందాం.

కందం అచ్చమైన తెలుగు ఛందం. సీసం, ఆటవెలది, తేటగీతి మొదలగు దేశీ ఛందాలలో కందం అత్యంత ప్రాధాన్యత కలది.
ఒకప్పుడు కందం రాసినవాడే కవి అనే నానుడి కూడా వాడుకలో ఉండేది.
పదకొండో శతాబ్దానికి చెందిన నన్నయ ఆంధ్రమహాభారత రచన చేసే నాటికే కందం ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చింది. నన్నయకంటే వంద సంవత్సరాల ముందే కరీంనగర్ జిల్లా కురిక్యాల గ్రామం దగ్గరలో ఉన్న బొమ్మల గుట్టమీద గండశిలపై చెక్కిన కందపద్యాలను పరశోధకులు కనుగొన్నారు. కురిక్యాల ప్రభువు జినవల్లభుడు రాసిన మూడు కంద పద్యాలు తొలి సాక్షీభూతమైన కందాలుగా గుర్తించారు. జినవల్లభుడు కన్నడకవి పంపని సవతి తమ్ముడు. కన్నడ మహాభారత కవి కన్నడ రత్న త్రయాలైన పంప, పొన్న, రన్న లలో ఒకడు. ఇతని విక్రమార్జున విజయంలో కూడా కొన్ని కంద పద్యాలున్నాయి. అన్నిటి కంటే ముఖ్యంగా ఈ ఇరువురు సోదరుల సమకాలికుడు, వీరికి మిత్రుడు ఇదే ప్రాంతానికి చెందిన మల్లియరేచన ఏకంగా అదేసమయంలో కందపద్యాలలో ‘కవిజనాశ్రయమ’నే లక్షణగ్రంధాన్ని రచించాడు. .

మరి జినవల్లభుని కుర్క్యాల శాసనంలోని తొలి పద్యాలెలా ఉన్నాయో చూద్దాం.

కం. జినభవనములెత్తించుట
జినపూజలు సేయకున్కి జినమునులకు న
త్తిన యన్నదానమీవుటం
జినవల్లభు బోలగలరె జినధర్మపరుల్
కం. దినకరు సరి వెల్గుదుమని
జినవల్లభు నెట్టు నెత్తు జితక వినననున్
మనుజులు గలరే ధాత్రిన్
విని తిచ్చిదుననియు వృత్త విబుధ కవీంద్రుల్
కం. ఒక్కొక్క గుణము కల్గుదు
రొక్కొండగ కొక్కలక్క లేవెవ్వరికిన్
లెక్కింప నొక్క లక్కకు
మిక్కిలి గుణపక్షపాతి గుణమణి గుణముల్

వేములవాడ చాళక్యుల వంశం వాడయిన రెండవ అరికేసరి ఆస్థానకవియైన పంపమహాకవి ఒజైనమతావలంబుడైన అరికేసరిని కృతినాయకుడుగా జేసి జైనమతానుగుణంగా విక్రమార్జునవిజయం రచించాడు. మరి కొన్ని వీరిగురించిన విషయాలు విపులంగా తరువాతి భాగంలో చెప్పుకుందాం. మక్తాయింపుగా పోతన కందం ఒకటి

కం. పలికెడిది భాగవతమట
పలికించెడు వాడు రామభద్రుండట నే
బలికిన భవహరమగునట
పలికెద వేరొండు గాథ పలుకగనేలా

ఒద్దిరాజు అపూర్వ సోదరులు

రచన: శారదాప్రసాద్

‘ఒద్దిరాజు అపూర్వ సోదరులు’ గా ప్రసిద్ధులైన సీతారామచంద్రరావు, రాఘవరంగారావు గార్లు సంస్కృతాంధ్ర పండితులు మరియు ప్రచురణ కర్తలు. ఒద్దిరాజు సీతారామచంద్రరావుగారు ఒద్దిరాజు సోదరులలో పెద్దవాడు. ఒద్దిరాజు రాఘవ రంగారావుగారు ఒద్దిరాజు సోదరులలో చిన్నవాడు. వీరికి సుమారు పది భాషలలో పాండిత్యం ఉంది. వీరి తల్లిదండ్రులు వెంకట రామారావు మరియు రంగనాయకమ్మలు. వీరు వరంగల్లు మండలం మానుకోట తాలూకా, ఇనుగుర్తి గ్రామ వాస్తవ్యులు. ఈ గ్రామం నుండే వీరు తెనుగు అనే పత్రికను నడిపారు. ఈ పత్రిక 1922 ఆగస్టులో 500 ప్రతులతో ఆరంభమై ఐదు సంవత్సరాలు తెలంగాణ ప్రజా చైతన్యానికి దోహదం చేసింది.
వీరు 1918లో విజ్ఞానప్రచారిణీ గ్రంథమాలను స్థాపించి విజ్ఞానదాయకమైన పుస్తకాలను ప్రచురించి తెలంగాణాలో విజ్ఞానవ్యాప్తికి తోడ్పడ్డారు. వీరు నిజాం కాలంలో తెలంగాణా ప్రాంతంలో సాంస్కృతిక పునరుజ్జీవానికి దోహదం చేశారు. వీరు ఇంగ్లీషు, ఉర్ధూ, పారసీక, సంస్కృత భాషలు నేర్చారు. సంగీత సాహిత్యాలలో నైపుణ్యం సాధించారు. చరిత, విజ్ఞానశాస్త్రం, వైద్యం మొదలైన విషయాలను క్షుణ్ణంగా తెలుసుకున్నారు. వాటికి సంబంధించిన ఎన్నో వ్యాసాలను వ్రాశారు. తెనుగు పత్రిక మొత్తము 12 పేజీలను వీరు తమ రచనలతోనే నింపేవారు. నిజానికి వారు పరిశోధకులు, సంఘసంస్కర్తలు, రచయితలు, కవులు, విమర్శకులు, చిత్రకారులు, ప్రచురణకర్తలు, ముద్రాపకులు, సంపాదకులు, చర్మకారులు, కుట్టుపనివారు, సూట్‌ కేసులను తయారీ చేసినవారు, గృహనిర్మాతలు , వాస్తునిపుణులు, జ్యోతిష్కులు, ఆయుర్వేదం, హోమియోపతీ, అల్లోపతీలలో వైద్యులు, నూతన ఔషదాలను తయారు చేసినవారు, ఫార్మసీలను స్థాపించినవారు, శస్త్రచికిత్స జరిపినవారు. బియ్యం మిల్లు, నూనె మిల్లు, పిండిమరలు స్థాపించి నడిపినవారు. సబ్బులు, ఇంకులు, రకరకాల నూనెలు, రొట్టెలు తయారు చేసినవారు, పుస్తకాల బైండింగులు చేసినవారు, తాపీపని, వడ్రంగిపని చేసినవారు, పశువైద్యం తెలిసినవారు.
ఇన్నిరంగాలలో కృషి చేసినవారు ఇప్పటికీ లేరంటే అతిశయోక్తి కాదు. విజ్ఞాన ప్రచారిణీ గ్రంథమాల అనే ప్రచురణ సంస్థను ప్రారంభించి వందకుపైగా పుస్తకాలను ప్రచురించారు. ఒద్దిరాజు జంటకవులు రచించిన ప్రసిద్ధ కావ్యాలు కొన్ని–రుద్రమదేవి, తపోభంగం, శశ విషాణం, సౌదామినీ పరిణయం, సంధ్యారాగం, భక్తిసార చరితం, మిఠాయిచెట్టు, గ్రీకు పురాణ కథలు మొదలైనవే కాకుండా పౌఢ ప్రబంధం, నవలలు, భ్రమర, బ్రాహ్మణ సాహసము, స్త్రీ సాహసము, ప్రేమ ప్రవాహము, అవిగాక రవీంద్రుని ‘రెక్‌’ నవల అనువాదము, నౌకాభంగము, నిస్వార్ధ దరిద్రులు, నిరసనోపాఖ్యానం వంటి లఘు కావ్యాలు, నాటికలు ఇలా ఎన్నో చెప్పుకోవచ్చు. ఆశువుగా సంస్కృతంలో కవిత్వం చెప్పగల దిట్టలు వారు . వారు సంస్కృత, ద్రావిడ, ఆంధ్ర, హిందీ భాషలలో 1200 పైగా గ్రంథాలు రచించారట. ఫోటోగ్రఫీ, విద్యుత్తు చేతిపనులకు సంబంధించిన రచనలు సోదరకవుల బహుముఖ ప్రజ్ఞను చాటుతాయి. త్యాగరాజ ఉత్సవాలను జరిపేవారు. స్వయంగా వీణ, వయొలిన్‌, వేణువు నేర్చుకున్నారు. ఆయా వాయిద్యాల్ని వారే తయారు చేసుకునేవారట!ఒద్దిరాజు సోదరులు కలిసి ‘ఉపదేశ రత్నమాల, తిరుప్పల్లాండు, భక్తిసార చరిత్ర, సంస్కృత వ్యాకరణము రచించారు. వారు ‘తెనుగు’ పత్రిక నడిపే సమయంలో పత్రిక పైభాగాన ఇలా ప్రచురించేవారు.
తే. గీ. వార్తయందు జగము వర్థిల్లు తున్నది
యదియు లేనినాడ యఖిలజనులు
నంధకార మగ్నులగుదురు గావున
వార్త నిర్వహింప వలయు బతికి’

అది వారి ఔన్నత్యాన్ని ప్రదర్శిస్తోంది. బహుముఖ ప్రతిభావంతులు, తెనుగు పత్రికా సంపాదకులు ఒద్దిరాజు సోదరులు తమ పత్రికలో చాలా చక్కని వ్యాసాలు రచించారు. ఆ రోజుల్లో వారు తెనుగు పత్రిక కోసం రచించిన సంపాదకీయాలలో తేట తెనుగు తీయదనం తొణికిసలాడేది. ఎక్కడా కఠిన పదాలు లేకుండా సామాన్యమైన పత్రికా పాఠకుడికి సైతం అర్థమయ్యే వచన రచన ఈ సోదరుల ప్రత్యేకత. ఒద్దిరాజు సీతారామచంద్రరావు గారు 2. 4. 1887న జన్మించి తమ 75వ సంవత్సరం 28. 1. 1956న పరమపదించారు. వారి అనుజులు ఒద్దిరాజు రాఘవ రంగారావు గారు 4. 4. 1894న జన్మించి 17. 5. 1973న తమ ఎనభైవ యేట దివంగతులైనారు.
ఈ బహుముఖ ప్రజ్ఞావంతులకు నా స్మృత్యంజలులు!

అన్నమయ్య ఆధ్యాత్మికానందలహరి – 29

విశ్లేషణ: టేకుమళ్ళ వెంకటప్పయ్య

“అర్ధము పురుషార్ధములలో నుత్తమము. అర్ధవంతుడు న్యాయము దప్పక మరియే ఉపాయము చేతనైనను ద్రవ్యము సంపాదించవచ్చును” అంటాడు పరవస్తు చిన్నయసూరి తన నీతిచంద్రికలో. అలాగే అన్నమయ్య ఆ ధనాన్ని గురించి మరొక విషయం చెప్తున్నాడు. ఆపదలలో ఉపయోగపడకుండా వున్న ధనం ఎవరికోసం? అని ప్రశ్నిస్తున్నాడు ఈ కీర్తనలో అన్నమయ్య. ఆ వివరాలేమిటో ఈ కీర్తనలో చూద్దాం.

కీర్తన:
పల్లవి: అక్కర కొదగని యట్టి అర్ధము
లెక్కలెన్ని యైనా నేమి లేకున్న నేమిరే

చ.1. దండితో దనకు గాని ధరణీసు రాజ్యంబు
యెండె నేమియది పండే నేమిరే
బెండు పడ గేశవుని బేరుకొనని నాలికె
వుండనేమి వుండకుండ నేమిరే ॥ అక్కర ॥

చ.2. యెదిరి దన్ను గానని యడపుల గుడ్డికన్ను
మొదల దెరచెనేమి మూసెనేమిరే
వెదకి శ్రీపతి సేవ వేడుక జేయని వాడు
చదివెనేమి చదువు చాలించె నేమిరే ॥ అక్కర ॥

చ.3. ఆవల నెవ్వరు లేని అడవిలోని వెన్నెల
కావిరి గాసెనేమి కాయకున్న నేమిరే
శ్రీవేంకటేశ్వరుని జేరని ధర్మములెల్ల
తోవల నుండెనేమి తొలగిన నేమిరే ॥ అక్కర ॥
(రాగము: ముఖారి; ఆ.సం.రేకు: 92; సం.1, కీ.456)

పల్లవి: అక్కర కొదగని యట్టి అర్ధము
లెక్కలెన్ని యైనా నేమి లేకున్న నేమిరే
మానవులారా! వినండి మనదగ్గర ఎంత ధనం ఉన్నప్పటికీ మనకు అవసరమైనప్పుడు అది మనకు అక్కరకు రావాలి కదా! అలా కానప్పుడు ధనం ఎంతవున్నా ఉపయోగశూన్యమే కదా! అసలు లేకపోయినప్పటికీ ఉపయోగం ఏమీ ఉండదు అని అర్ధాన్ని గూర్చిన గొప్ప సత్యాన్ని ప్రబోధిస్తున్నాడు అన్నమయ్య.

చ.1. దండితో దనకు గాని ధరణీసు రాజ్యంబు
యెండె నేమియది పండే నేమిరే
బెండు పడ గేశవుని బేరుకొనని నాలికె
వుండనేమి వుండకుండ నేమిరే
దేశాన్ని పరిపాలించే చక్రవర్తికి లేక మహారాజుకు ధనం దండిగా ఉండాలి. అలా కాకపోతే ఆ రాజుగారికి ఏమి ఉపయోగం ఉండదు కదా! బలహీనుడైన మానవుడు కేశవుని నామం జపించి రక్షణ పొందాలి అలా కాని నాడు ఆ నాలుక ఉంటే ఏమిటి? లేకపోతే ఏమిటి? చెప్పండి అంటున్నాడు.

చ.2. యెదిరి దన్ను గానని యడపుల గుడ్డికన్ను
మొదల దెరచెనేమి మూసెనేమిరే
వెదకి శ్రీపతి సేవ వేడుక జేయని వాడు
చదివెనేమి చదువు చాలించె నేమిరే
విరోధులను ఎదిరించడానికి కండ్లు కావాలి. దానికి ఉపయోగించనటువంటి కన్నులు ఉంటే ఏమిటి? లేకపోతే ఏమిటి? అలాగే శ్రీపతిని కన్నులతో వెదకి వెదకి పట్టుకుని సేవించగలగాలి. అలా చేయని వాడు ఎన్ని శాస్త్రాలు చదివినా ఉపయోగం ఏమిటి? చెప్పండి అంటున్నాడు అన్నమయ్య.

చ.3. ఆవల నెవ్వరు లేని అడవిలోని వెన్నెల
కావిరి గాసెనేమి కాయకున్న నేమిరే
శ్రీవేంకటేశ్వరుని జేరని ధర్మములెల్ల
తోవల నుండెనేమి తొలగిన నేమిరే
ఎటువంటి మనుష్య సంచారంలేని అడవిలో ఎంత పున్నమి వెన్నెలలు కాస్తే మాత్రం ఉపయోగం ఏమిటి? ఎవరికి ఉపయోగం? ఆ వెన్నెల చీకటిని తొలగించినా ఏమీ ఎవరికీ ఉపయోగం ఉండదు కదా! మానవుడు ఏ ధర్మ శాస్త్రాలు చదివినా పురాణాలు చదివినా దానికి పరమార్ధం ఏమిటి? చదివినది ఏ చదువైనప్పటికీ అది శ్రీవేంకటేశ్వరుని దరికి జేరే మార్గం నేర్పాలి. అలా కానప్పుడు మన జీవనంలో ఎన్ని వేదాలు, ధర్మాలు, శాస్త్రాలు పురాణాలు చదివితే నేమిటి? చదవకపోతే నేమిటి? అన్నీ వృధానే కదా! అని ఉద్బోధిస్తున్నాడు అన్నమయ్య.

ముఖ్యమైన అర్ధాలు: అక్కరకొదగని = అవసరార్ధం ఉపయోగ పడని; అర్ధము = ధనము; ధరణీశుడు = రాజు; దండి = ఎక్కువగా; యెండెనేమి = లేకపోవడం; పండెనేమి = ఉంటే ఏమిటి?; బెండుపడు = ఏ ఆధారంలేనటువంటి; బేరుకొను = పేరు స్మరించడం; అడపుల = కన్నుపెట్టి చూడడం; కావిరి = నలుపు, చీకటి అన్న అర్ధంతో వాడబడినది; తోవల = మానవుని జీవన రహదారిలో.
-0o0-

విశ్వపుత్రిక వీక్షణం .. “ప్రేమ రేఖలు”

రచన: డా. విజయలక్ష్మి పండిట్

 

 
మెరిసే మేఘల తివాసీపై
నడిచి వస్తూందా హిరణ్యతార,
ఆమె పాదాలు సోకి అడుగు అడుగుకు రాలుతున్నాయి నక్షత్రాలు ముత్యాల్లా ..,
రాలుతున్న ప్రతినక్షత్ర విస్పోటనం
కురిపిస్తూంది బంగారు రజినివర్షం..,
ధారగా జలజలా రాలుతున్న కాంచనచినుకులు..,
ఆ హిరణ్యతార బంగారు చేలాంచలమై
సముద్రుని ఒంటిపై జీరాడుతూ ..,
భూమ్యాకాశాన్ని కలిపే బంగారు జలతారు వంతెనయింది ..,
ఆ బంగారువారధి రజనిసోపానాలపై
క్రిందుకి దిగితూ వచ్హాడు అందమయిన ఆ పురుషుడు..శశాంకుడు,
సముద్రతలానికి దిగివచ్చి అలలపై మెరుస్తూవయ్యారంగా కదలే బంగారు
హంసనావ నధిరో హించాడు..
అంతలో….ఒక్కక్షణంలో
శశాంకుని ప్రక్కన చేరింది హిరణ్యతార..,
ఇంకేముంది..!
వెండి బంగారు కిరణాలు పరస్పరం ఢీకొని కలిసిపోయి కరిగిపోయి సముద్రునిలో ప్రతిఫలించి
వెలసిందచట ఒక నిర్మల నిచ్చల వెలుగుసంద్రం..!
భూనభోంతరాళాన్ని అల్లుకున్నాయి
ఆ అద్వైత వెలుగుప్రేమరేఖలు …,
ఆకారవికారాలు లేని కేవల అఖండ చైతన్యజ్యోతియై
వెలిగిపోతోంది అంతరిక్షం..,
సమస్తవిశ్వం అలముకుంది ఆదినిశ్శబ్దం..,
లోకాలనలరిస్తూంది ఉప్పొంగే ఓం’కారం,
ఆపాతమధురం ఆ..దివ్యమంగళ నాధం..,

నేకన్న ఆ…కల ఎంతో మధురం
ధన్యం నా జన్మం ..!!

బాల్యం… ఓ అద్భుతలోకం, ఓ సుందర స్వప్నం

రచన: శ్రీధర్ చౌడారపు

 

ఆ కళ్ళు నిష్కల్మషాలు

ఆ పెదాలపై అనుక్షణం

నవ్వు తాండవిస్తూంటుంది

అది బోసినవ్వో? భళ్ళుమన్న నవ్వో

అక్కడ సిగ్గు

బుగ్గల్లో ఎరుపుతో తలదాచుకుంటూంది

అక్కడ ఉక్రోషం

కాళ్ళను నేలకు బలంగా తాటిస్తుంటూంది

అక్కడ కోపం

“గీ”మంటూ “గయ్యి”మంటూ అరుస్తూంటుంది

అక్కడ ఆశ

కళ్ళను పెద్దవి చేసుకుని

పెదాలు తడుపుకుంటూంటుంది

అక్కడ నిరాశ

సర్వం కోల్పోయి దిగాలుగా కూర్చుంటుంది

అక్కడ గెలుపు

దిగంతాలకెగురుతుంటుంది

అక్కడ ఓటమి

భోరుమని ఏడుస్తూంటుంది

అక్కడ ఆనందం

అంతులేని సంతోషంతో అరుస్తూంటుంది

అక్కడ దుఃఖం

కళ్ళమ్మట కన్నీరై బుగ్గల్ని తడిపేస్తుంటుంది

అక్కడ ధైర్యం

అయినవాళ్ళు చెంతనుంటే బోరవిరుచుకుంటుంది

అక్కడ భయం

అమ్మ ఒళ్ళోకి దూకేయిస్తుంటుంది

ఆ వేషాలన్నీ తాత్కాలికాలే

ఆ ఆవేశాలన్నీ క్షణికాలే

ఆడిపాడి అలసి సొలసిన శరీరం

అమ్మఒడిచేరి నిద్దురపోతే

అన్నీ చేరిపోయేది మరుపు మజిలీకే

మెలుకువస్తే మరోకొత్తలోకం కళ్ళముందే

అదే అదే బాల్యం….

మనందరం దాటివచ్చిన అద్భుతలోకం

కని మరిచేసిన సుందరస్వప్నం