గీకు వీరుడు..

రచన: గిరిజారాణి కలవల

 

గుర్నాధానికి ఉక్రోషం వచ్చేస్తోంది. కడుపులోనుండి తన్నుకుంటూ మరీ వస్తోంది.

రాదు మరీ… చుట్టు పక్కల ఎవరిని చూసినా… రయ్ రయ్ మంటూ.. వేలితో తోసుకునే ఫోనులే. అరచెయ్యి సైజు నుండి అరఠావు పుస్తకం సైజులో ఎవరి చేతిలో చూసినా అవే కనపడుతున్నాయి.

తను  ఇంకా టిక్కు టిక్కు నొక్కుకునే ఫోనే వాడుతున్నాడు. కొనలేక కాదు.. అదెలా వాడాలో చేతకాక.

మూడేళ్ళు నిండని పిల్లలు సైతం. . ఆ తోసుకునే ఫోనులో ఏవో ఆటలు ఆడేస్తున్నారు.

ఏంటేంటో చూడొచ్చుట ఆ ఫోను వుంటే.. ప్రపంచంమంతా జేబులోనే వుంటుందండీ అంటూ పక్కసీటు పరమేశం పళ్ళికిలిస్తూ అనేసరికి పుండు మీద కారం చల్లినట్లయింది.

ఆ అటెండర్ ఆశీర్వాదానికీ అదే ఫోను. తెగ ఫోటోలు తీసుకుంటూవుంటాడు. టేబుల్ మీద నా ఫోను చూసినప్పుడల్లా కిచకిచ నవ్వుతాడు కోతి లాగ. అందుకే వాడు వస్తూ వుంటే గుర్నాధం తన ఫోను తీసి దాచేస్తూ వుంటాడు. అయినా కనిపెట్టేస్తాడు వాడు. కావాలని తన టేబుల్ దగ్గరకి వచ్చి తన ఫోను తీసి ఏదేదో గీకుతూ వుంటాడు. ఇవన్నీ భరించలేకపోతున్నాడు గుర్నాధం.

ఇంటి దగ్గరా ఇదే గోల. నిన్న సాయంత్రం పక్కింటి పేరంటానికి వెళ్లిన భార్యామణి గోమతి రుసరుసలాడుతూ తిరిగొచ్చింది.

విషయం కనుక్కుంటే తేలిన సంగతేంటటంటే.. ఆ పక్కింటావిడ తన ఫోనులో స్కైప్ లో   ఇక్కడ పేరంటం అంతా అమెరికాలో కూతురికి చూపిస్తూ మురిసిపోయిందట. అదీ సంగతి.

” అయినా ఏ వస్తువు వెంటనే కొన్నారనీ.. మీ సంగతి నాకు తెలీదేంటి?  ఫ్రిజ్, మిక్సీ ఇలాంటివి  అందరిళ్ళలోనూ వచ్చేసాక ఆఖరి కి పనిమనిషి, వాచ్మెన్ కూడా వాడడం మొదలెట్టాక భయం, భయంగా కొన్నారు. ఇక ఇప్పుడు ఈ ఫోను కొనేసరికి ఎన్నాళ్లు అవుతుందో, అసలు కొంటారో లేదో నాకు డౌటే.. చేతకాని పీత అంటారు మీలాంటి వాళ్ళని. అదేం బ్రహ్మవిద్యా? అంతలా భయపడతారు..అందరూ అన్ని టెక్నాలజీలని వుపయోగించేస్తున్నారు. మీరే ఇంకా బిసి కాలంలో  వున్నారు. ” అంటూ సాధించేస్తోంది .

స్వర్ణకమలం సినిమాలో భానుప్రియ అన్నట్టు ” ప్రపంచమంతా ముందుకు పోతోంది. మనమే ఇంకా ఇలా వున్నాం ” అన్నట్టుగా వుంది.

అదే టైమ్ లో ఇంట్లో   వున్న లాండ్ ఫోన్ మోగింది.  గోమతే గబగబా వెళ్లి అందుకుంది. అటు పక్క కొడుకు రవి.. బెంగళూరు నుంచి.  ” అమ్మా.. ఎలా వున్నారు? నాన్న గారు కులాసానా?  రేపు మేము వస్తున్నాము. రెండు రోజులు సెలవలు వచ్చాయి. ఇంకో రెండు రోజులు పెట్టుకుని వస్తున్నాము.”  అన్నాడు.

” సరే సరే.. రండి.. నాకు మనవడిని చూడాలనిపిస్తోంది.” అంది గోమతి.

ఫోన్ పెట్టేసి.. ” ఏవండీ.. రేపు రవి, కోడలు,పిల్లాడు వస్తున్నారు.  కూరలూ,  పళ్ళు తీసుకురండి ” అని చెప్పింది. సంచీ తీసుకుని బయటకి నడిచాడు గుర్నాధం.

మర్నాడు ఉదయమే దిగారు  కొడుకు కోడలు. స్నానాలూ, టిఫిన్లు అయ్యాక అందరూ హాల్లో కూర్చుని వుండగా.. కోడలు సుజాత ఓ చిన్న బాక్స్ తీసుకు వచ్చి రవికి అందించింది. రవి అది తెరిచి.. అందులోనుండి ఓ స్మార్ట్ ఫోన్ తీసి తండ్రికి ఇచ్చాడు. అది చూసి గోమతి మొహం చాటంత అయింది.

గుర్నాధం మాత్రం.. ” నాకెందుకురా ఈ ఫోను? కావాలంటే నేను కొనుక్కోలేనా? అది ఎలా ఆపరేట్ చెయ్యాలో చాతకాక కొనుక్కోలేదు కానీ.. నాకు వద్దు.” అన్నాడు.

” అది కాదు నాన్నా… చాతకాదు, చాతకాదు.. అనుకుంటూ నువ్వు కొనుక్కోవడం లేదు. అందుకనే నేను నీకు అన్నీ నేర్పిద్దామని సెలవు పెట్టుకుని మరీ వచ్చాను. చాలా సులభమే ఇది నేర్చుకోవడం. పైగా చాలా ఉపయోగం కూడాను. అన్నీ ఆన్లైన్ లోనే చేసుకోవచ్చు. బాంక్ పనులూ, రిజర్వేషన్లు ఇలా ఎన్నో చేసుకోవచ్చు. నువ్వు అనవసరంగా దీన్ని వాడడానికి భయపడుతున్నావు అంతే. ” అంటూ అందులో సిమ్ వేసి.. వాడడానికి సిధ్ధం చేసాడు.

ఇక తప్పదని గుర్నాధం కొడుకు దగ్గర ఫోన్ పాఠాలు నేర్చుకోవడం  మొదలెట్టాడు. ఓ చిన్న నోట్ బుక్ పెట్టుకుని  రాసుకుని మరీ నేర్చుకోవడం మొదలెట్టాడు.

ఫర్వాలేదు కాస్త గాడిలో పడేసరికి, కొడుకు కోడలు వెళ్లి పోయారు.

ఆఫీసుకి తీసుకెళ్ళి అటెండర్ ముందు తనూ ఫోనుని గీకడం మొదలెట్టాడు. గేస్ బుక్ చేయడాలూ, రైలు, బస్సు రిజర్వేషన్లు నేర్చుకోవడం చేస్తున్నాడు.  అంతగా అర్థం కావడం లేదింకా. రోజంతా దానితోనే తిప్పలు పడుతున్నాడు. రాత్రి పొద్దుపోయేదాకా టిక్కు టిక్కు ఏదో ఒకటి నొక్కి చూసుకుంటూనే వున్నాడు. ఇక చాలు పడుకోండి… కొత్త బిచ్చగాడు పొద్దెరగడు అని గోమతి అరిచేసరికి ఫోన్ ఆఫ్ చేసి పడుకున్నాడు.

 

మంచి నిద్రలో వున్న గుర్నాధానికి సడన్ గా గుండె పట్టుకున్నట్టనిపించింది. కళ్లు తెరిచి చూస్తే పక్కన భార్య కనపడలేదు.. పిలిచాడు.. అయినా బదులు లేదు.. వంటి నిండా చమటలు పట్టేస్తున్నాయి.. ఏం చెయ్యాలో తోచక.. పక్కనే వున్న ఫోన్ తీసుకుని అందులో అప్పటికే సేవ్ చేసుకుని వున్న హాస్పిటల్ ఫోన్ నెంబర్ డయల్ చేసాడు.

ఈయన చెప్పేది వినిపించుకోకుండా… అవతలనుంచి ఇలా వినపడసాగింది.. ” నమస్కారం… మా హాస్పిటల్ సేవలు వినియోగించుకుంటున్నందుకు మీకు ధన్యవాదాలు.. చెప్పండి మీకు ఎటువంటి సేవ కావాలి?

ఎమర్జెన్సీ అయితే ఒకటి నొక్కండి..

సాధారణ సుస్తీ అయితే రెండు నొక్కండి…

ఛీప్ డాక్టర్ అపాయింట్ మెంట్ కోసమైతే మూడు నొక్కండి…

జూనియర్ డాక్టర్ సరిపోతుందనుకుంటే నాలుగు నొక్కండి..

టెస్టు లూ, ఎక్సరేలూ అయితే ఐదు నొక్కండి.. ” అంటూ ఇంకా నెంబర్లు అన్నీ ఏకరవు పెడుతోంది.

మన గుర్నాధానికి ఈ మాటలతో గుండె ఇంకా స్పీడ్ గా కొట్టుకోవడం మొదలెట్టింది.

” నీ అమ్మ కడుపు కాలా… అంబులెన్స్ పిలవాలంటే ఏ నెంబరో చెప్పవే తల్లీ… ఈలోగా ఇక్కడ నా నెంబర్ క్లోజ్ అయిపోయేట్టుందీ… అంబులెన్స్ .. అంబులెన్స్..” అని అరవడం మొదలెట్టాడు.

ఈ అరుపులకి గోమతి గబుక్కున లేచి,  నిద్రలో అరుస్తున్న గుర్నాధాన్ని.. గబగబా తట్టి లేపింది. ఉలిక్కిపడి లేచి కూర్చున్నాడు.

” ఏమిటండీ.. అంబులెన్స్.. అని అరుస్తున్నారూ.. ఏం కలొచ్చిందీ.. ” అని అడిగేసరికి… అయోమయంగా మొహం పెట్టి…

” ఏంటీ.. ఇదంతా కలలోనా? ఇంకా నిజంగానే హార్ట్ ఎటాక్ వచ్చింది అనుకున్నా.. ఇదంతా ఈ ఫోన్ మూలంగానే… ఏది బుక్ చేసుకోవాలన్నా… అది కావాలంటే ఒకటీ.. ఇది కావాలంటే రెండూ నొక్కండి అంటోంది.. అదే తలుచుకుంటూ పడుకున్నా.. గుండె నొప్పి వచ్చి.. హాస్పిటల్ కి ఫోన్ చేసినట్లు.. అక్కడా ఇలాగే అంటున్నట్టూ కల వచ్చిందే.. ” అని భార్య తో అన్నాడు.

” ఈ ఫోన్లతో ఇంత తతంగం ఏంటే… రేపు ఎవరైనా తల్లిదండ్రులుతో మాట్లాడాలని ఫోన్ చేస్తే.. మీ నాన్నతో మాట్లాడాలంటే ఒకటి నొక్కండి.. మీ అమ్మతో మాట్లాడలంటే రెండు నొక్కండి.. అని కూడా అంటుందేమో…  ఈ స్మార్ట్ ఫోన్ యుగం ఏంటో అంతా అయోమయం.. మనలాంటి వాళ్ళకి.. నా వల్ల కాదు.. ఈ ఆన్ లైనులూ.. బుకింగులూ.. గట్రా నాకు వద్దు.. నేను బేంక్ కి వెళ్ళే.. నా పనులు చూసుకుంటాను… స్టేషన్ కి వెళ్ళే రైలు రిజర్వేషన్లు చేసుకుంటాను.. ఇవేమీ నాకొద్దు.. అంటూ గొణుక్కుంటూ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు గుర్నాధం.

 

కంభంపాటి కథలు – కారులో షికారుకెళ్లే

రచన: కంభంపాటి రవీంద్ర

 

 

“చూసేరా ..మన ఎదురు ఫ్లాట్ లోని ఆనంద్ వాళ్ళావిడికి  కార్  కొన్నాడట”  అప్పుడే తలుపు తీసి లోపలికి వస్తూన్న జగన్నాధ్ తో కుమారి అంది

“ఇంట్లోకి వస్తూనే మొదలెట్టేసేవా?.. వెధవ గొడవ .. ఇంటికి రావాలంటేనే భయమేస్తూంది” అంటూ జగన్నాధ్ విసుక్కున్నాడు

“ మీకు ఇంటికి రావాలంటే భయమేస్తూంటే , నాకు ఇంట్లో ఉండాలంటేనే భయం వేస్తూంది”   బదులిచ్చింది కుమారి

“ అంతేలే.. నేను పోతే తప్ప నీకు ప్రశాంతత దొరకదు.. నేను కూడా దేవుణ్ణి రోజూ అదే దణ్ణమెట్టు కుంటున్నాను  … ఇంక ఈ భూలోకం మీద పోస్టింగు చాలు .. త్వరగా మళ్ళీ వెనక్కి తీసుకెళ్లిపోవయ్యా బాబూ అని”  అన్నాడు జగన్నాధ్

“ఎవరిని తీసుకుపొమ్మనీ ? నన్నే కదా .. తెలుసులెండి .. మీకు నామీద ఎంత ప్రేముందో”

“నా గురించి చెబితేనే ఆ దేవుడు వింటాడో లేదో డవుటు .. అలాంటిది మళ్ళీ నీ గురించి కోరుకుంటే ఆయన అసలు వినడు”

“ అంటే . ఆ దేవుడు గనక మీ మాట వినేట్టయితే .. నన్ను తీసుకుపొమ్మని కోరుకునేవారన్నమాట .. అంతేలెండి .. మీకు మూడుపూటలా ఒండిపెట్టి , బట్టలుతికి , ఇస్త్రీ చేయించి , మిమ్మల్ని మహరాజులా చూసుకుంటే .. నా గురించి మీరు కోరుకునేదిది … బుద్దొచ్చింది మహాప్రభో .. బుద్దొచ్చింది !”

“ఇన్ని పనులు చేస్తావని గొప్పలు పోతావు తప్పితే, ఇంటికి రాగానే, చేతికి ఇన్ని మంచినీళ్ళిచ్చి కాస్త మెల్లగా కూచున్న తర్వాత మాట్లాడదాం అనే మంచి పని మటుకూ తోచదేం”

“నా ఖర్మ ఇలాక్కాలింది కాబట్టే , నేన్జేసే పనులు కూడా గొప్పల్లాగా కనిపిస్తున్నాయి మీకు”

“ఏదో మాట వరసకి గొప్పలు అన్నాను కానీ ..నువ్వే పనీ చెయ్యడం లేదని నేనన్నానా?”

“మరలాంటప్పుడు .. .. ఏదో ఊరికినే  ఎదురింటాయన వాళ్ళావిడికి కారు కొన్నాడని చెబితే , మీరెందుకూ చిర్రెత్తిపోవడం ?”

“నువ్వేదీ ఊరికే చెప్పవు కదా .. ఆయన ఆవిడికి కొన్నాడు కాబట్టి .. నేను కూడా నీకో కారు కొనాలని నువ్వు అనుకుంటున్నావని నాకు తెలుసు .. అందుకే కోపం వచ్చింది”

“అయినా నాకు తెలీకడుగుతాను .. నాకు కారు కొనాలంటే , మీక్కోపం ఎందుకండీ?”

“కోపం కాదు.. నన్నర్ధం చేసుకోలేకపోతున్నావని బాధ”

“మిమ్మల్నర్ధం చేసుకోలేకపోవడమేమిటి?.. ఏం నాకు తెలీకుండా అప్పులేవైనా చేసేరేమిటీ ?”

“ఛ ఛ .. అప్పులేమీ చెయ్యలేదు .. కానీ బయట రోడ్లెలా ఉన్నాయో నీకు తెలీదు .. ఎవడిష్టం వచ్చినట్టు వాడు డ్రైవ్ చేస్తాడు .. అసలే నువ్వు అమాయకురాలివి .. అందరూ యములాళ్ళ లా మీదికొచ్చేస్తూంటే నీకు ఏమవుతుందోనని నాకు కంగారు, బాధ .. అందుకే అలా నీమీద ప్రేమ తో కోప్పడ్డానే కానీ .. నువ్వంటే నాకు కోపమెందుకుంటుంది చెప్పు ?”

“నాకు తెలుసండీ .. మీకు నేనంటే ఎంత ప్రేమో .. కానీ ఆ ప్రేమతో పాటు నామీద కొంచెం నమ్మకం కూడా పెట్టుకోవచ్చు కదా .. ఇప్పుడు ఎదురింటావిడ దర్జాగా డ్రైవ్ చేస్తూంటే , నేను వెఱ్ఱి మొహమేసుకుని, ఆవిడ కారు వేపు నోరెళ్ళబెట్టి చూస్తూండడం మీకేమైనా బావుంటుందా ?”

“బావుండదనుకో .. కానీ ఆవిడ వేపు నువ్వలా నోరెళ్ళబెట్టి వెర్రి మొహమేసుకుని చూసే బదులు , మొహం పక్కకి తిప్పుకోవచ్చు కదా ?”

“మరప్పుడు .. ఆవిడంటే నాకు అసూయ అనుకుంటుంది .. అలా అనుకోడం బావుంటుందా ?”

“ఆవిడెలా అనుకున్నా … ఆవిడెలా అనుకుంటుంటుందో నువ్వనుకోడం బాలేదు”

“అవునులెండి .. నేనేమనుకుంటూనే మీకేం .. నాకో కారు మటుకు కొననంటారు”

“అలాక్కాదే .. నీకు డ్రైవింగు కూడా రాదు కదా .. పోన్లే .. ఓ పని చేద్దాం .. నీక్కారు కొంటాను కానీ .. ఒక డ్రైవర్ని పెడతాను ..”

“ఏ వెధవో డ్రైవ్ చేస్తూంటే పక్కన కూచుని నేనెందుకెళ్ళాలీ ?”

“పక్కనే కూచోమనెవడన్నాడు ?.. దర్జాగా వెనక్కాల కూచో”

“సొంత కారుంచుకుని వెనక్కాల కూచోవడమెందుకండీ .. దర్జాగా నేనే డ్రైవ్ చేస్తానంటూంటే ?”

“నీకు డ్రైవింగ్ రాదుగా .. పైగా .. నువ్వు ఈ ట్రాఫిక్ ని తట్టుకోలేవు”

“మన పెళ్లి టైముకి నాకు వంటొచ్చేమిటీ ?.. ఇప్పుడు అదరగొట్టేయడం లేదూ ?”

“అవుననుకో .. కానీ .. నువ్వు వంట నేర్చుకునేలోపు ఓసారి నీ వంటకి ఎంతమంది బలైపోయేరో కూడా ఆలోచించు .. కాబట్టి అదే లాజిక్కు నీ డ్రైవింగ్ కి వాడేవంటే , నిన్ను లోపలేస్తారు”

“మీరేం కంగారు పడకండి .. మన వీధి చివర్న సాయి దివ్య డ్రైవింగ్ స్కూలతని తో మాట్లాడేను .. నాకు డ్రైవింగ్ నేర్పించే పూచీ అతనిది అని గట్టిగా ఒట్టేసి మరీ చెప్పేడు”

“సరే .. ఇంతదాకా వచ్చేక మళ్ళీ నీ సరదా కి అడ్డేయడమెందుకూ ?.. ఏ కారు కొందామనేం ?”

“ఎదురింటావిడ ఐ 10 కారు కొంది .. వాళ్ళాయన కన్నా మీరెక్కువ సంపాదిస్తున్నారు కాబట్టీ , వాళ్ళాయన కన్నా మీరు కట్నం కూడా ఎక్కువ తీసుకున్నారు కాబట్టీ , మీరు ఐ 20 కొనండి చాలు”

“జీతం సంగతి సరే .. ఇప్పుడా కట్నంలో పోలికెందుకు ? అయినా ఆవిణ్ణే అయితే నేను కట్నం తీసుకోకుండా పెళ్లి చేసుకునేవాణ్ణి”

“ఏవన్నారూ ??”

“అబ్బే .. ఏమీ లేదు .. ఆవిడతో పోలిస్తే మీవాళ్లు చాలా ఉన్నవాళ్లు కదా అంటున్నాను”

“సరే .. నేను రేపే డ్రైవింగ్ క్లాసులో చేరతాను .. మీరు కారు కొనెయ్యండి ..”

************

“ఇంతకీ నీ డ్రైవింగ్ క్లాసులు ఎంత వరకు వచ్చేయి ?”

“చాలా బాగా చెబుతున్నాడండీ .. ఇవ్వాళ లెర్నర్ లైసెన్సుకి , నా బదులు అతని కుర్రాడి చేతే టెస్టు రాయించేసేడు ..తెల్సా ?”

“అతనెవరో రాస్తే , నీకెలా తెలుస్తుందీ ?.. నువ్వే రాయచ్చు కదా ?”

“అబ్బా .. ఊరుకోండి .. ఆ ఎండలో నేనెళ్లలేను బాబూ .నాకు తెలుసు .. . అయినా నా ప్రాణం సుఖంగా ఉండడం మీకిష్టం లేదు ..”

“అలాక్కాదే .. రోడ్లసరే బావులేవు .. ఎవడిష్టం వచ్చినట్టు వాడు డ్రైవ్ చేస్తాడు .. నిన్నెవరు గుద్దేస్తాడోనని నాకు టెన్షన్”

“మీరు మరీనూ .. నా జాగ్రత్తలో నేనుంటానులెండి .. మీకు నాకేమవుతుందోనని మరీ అంత భయముంటే , ఓ హెల్మెట్టు కూడా పెట్టుకుని డ్రైవ్ చేస్తాను లెండి”

“హెల్మెట్టు పెట్టుకుని డ్రైవ్ చెయ్యక్కర్లేదు కానీ .. జాగ్రత్తగా అన్నివేపులూ చూసుకుని మరీ డ్రైవ్ చెయ్యి .. ఏ వెధవ ఎటువేపునుంచి గుద్దేస్తాడోనని నాకు టెన్షన్”

“ఈరోజుల్లో ఆడవాళ్లు కూడా అంత భయపడడం లేదు .. ఇంక ఊరుకోండి .. నాకేమీ కాదు”

**************

“ఏవండీ ….”

“ఏమైంది ?…ఎవరైనా నీ కారు గుద్దేసేరా ?.. ఎలా ఉన్నావు ?.. నీకేం కాలేదు కదా .. మాట్లాడవేం ?”

“నాకేమీ కాలేదండీ ..”

“మరి ?.. ఎవడైనా మన కారుని గుద్దేడా ?.. నువ్వేం కంగారు పడకు”

“మన కారుని ఎవరూ గుద్దలేదండీ .. మీరు చెప్పినట్లే , నాలుగువేపులా చూస్తూ డ్రైవ్ చేసేను”

“నాకు తెలుసు .. నువ్వు నా మాట వింటావని .. కానీ ఆ మాటల్లో కంగారెందుకు ?”

“మీరు చెప్పినట్లే నాలుగు వైపులా చూస్తూ కారు నడుపుతూ , ముందు వేపు చూడ్డం మర్చిపోయేను .. ఆ మర్చిపోడంలో మా డ్రైవింగ్ స్కూలు ఓనరుగారిని గుద్దేసేను .. ఆయన అన్నీ నేర్పించేడు కానీ ఎవర్నైనా గుద్దేస్తే ఏం చెయ్యాలో నేర్పించలేదు చూడండి .. ఫీజు మటుకు మొత్తం పుచ్చేసుకున్నాడు !”

 

 

కౌండిన్య హాస్యకథలు – అట్ల దొంగ

రచన: రమేశ్ కలవల

 

ధీవర .. ప్రసర సౌర్య భార .. అని బ్యాగ్ గ్రౌండ్ లో సాంగ్ వినపడుతోంది. ఎత్తుగా ఉన్న గోడ మీదకు దూకి ఆ ఇంట్లోకి ఇట్లా చొరపడి అట్లా పట్టుకెళ్ళాడు. వచ్చింది ఒక్కడే కానీ వెళ్ళేటప్పుడు నలభై మంది వెళ్ళిన శబ్థం వచ్చింది. అతనే ఆలీబాబా అట్లదొంగ!

ప్రతీ సంవత్సరం అట్లతద్ధినాడు మాత్రమే దొంగతనం చేస్తాడు. ఎందుకు చేస్తున్నాడో ఎవరికీ తెలీదు. అసలు చిక్కితేగా అడగటానికి? మొదటి సంవత్సరం భార్యలు ఏ కాకో, పిల్లో ఎత్తుకుపోయాయిలే అనుకున్నారు, వచ్చే సంవత్సరం కిటికీలు, తలుపులు గట్రా వేసుకొని జాగ్రత్త పడతార క్షమించమని దేవుణ్ణి ప్రార్థించారు. రెండో సంవత్సరం కూడా అలా జరగడంతో జంతువుల మీద అనుమానం పోయి భర్తల మీద పడ్డారు. అదీ కూడా కాదని తెలుసుకొని పశ్చాత్తాప పడి ఏదో పూర్వ జన్మ పాపాల వల్ల ఇలా జరిగిందేమో, వచ్చే ఏడాది జరగకుండా చేస్తే ఓ ఐదు ఎక్కువ అట్లు పంచుతానని ఒట్టేసుకున్నారు. ఇక వరుసగా మూడో సంవత్సరం కూడా జరగడంతో అదొక సంచలన వార్తగా తయారయ్యింది. ఇక పనిలోని టివీ ఛానల్సు వారు వేరే గ్రహాల ఏలియన్స్ ఈ దోసెలకు అలవాటుపడుంటాయి అంటూ బ్రేకింగ్ న్యూస్ మీద బ్రేకింగ్ న్యూస్ లు ఆ ఆకాశం కేసి చూపిస్తూ, ఏం కనిపించినా ఫోన్ కానీ ఎస్ యం యస్ చేయండంటూ ఓ సంచలనం సృష్టించారు.

మళ్ళీ ధీవర.. ప్రసర సౌర్య భార .. ఉత్సర.. స్థిర గంభీర ..అంటూ బ్యాగ్ గ్రౌండ్ లో వినిపించింది. ఎత్తైన గోడ మీదకు దూకాడు, ఆ డాబా మీద హారతి ఇస్తుంటే తనను పిలిచిన వాడిలాచెయ్యి జాపి బ్యాలెన్సు తప్పి బొక్క బోర్లా పడి ఆ అమ్మాయి కాళ్ళ మీద పడ్డాడు.ఆ పడటంలో ఆయన దొంగలించిన అట్లు కొన్ని ఆ అమ్మాయి పట్టుకున్న ప్లేటులో పడటంతో అంతా భగవంతుడి లీల అనుకుంది పిచ్చిపిల్ల. ఆ పడిన ఓ అట్టు తుంచి నోట్లో పెట్టుకోబోతుంటే ఆపి తన సంచి లోంచి ఓ క్రిస్పీ దోసె తీసి ఇచ్చాడు. అది ఆస్వాదిస్తూ తింటూ మీరెవరు? అని అడిగింది. ఆలీబాబా, అట్లదొంగ అని నోరు జారాడు.  అమ్మ దొంగా, మీరెనా క్రిందట సంవత్సరం నా అట్లు దొంగలించింది? చిలిపి అంటూ కిందటి ఏడాది అట్లన్నీ పల్చగా రావడంతో ఏ గాలికో ఎగిరిపోయాయని ఎంత బాధపడ్డానో తెలుసా? అందుకే ఈ సారి దిబ్బరొట్టెలేసాను అంది. అబ్బచా! అట్లతద్దినాడు దిబ్బరొట్టెలేంటమ్మా, పాడు! అన్నాడు అదికాదులే ఆలీబాబా, ఈ సంవత్సరం కూడా నీళ్ళు ఎక్కువయ్యి రుమాలీ రోటీ లాగా వచ్చాయిలే అంది. ఏది ఇందాక ఇచ్చిన ఆ క్రిస్పీ దోసె ఇంకోటి ఇవ్వు అట్లా కూర్చొని మాట్లాడుకుందాం అంది ప్రేమగా. ఆమ్మో, ఇంకా చాలా ఇళ్ళు వెళ్ళాల అన్నాడు. ఈ సంవత్సరం ముహూర్తం కొంచెం లేటు ఆలీబాబా, నీకు తెలీదా? అంది. అవునా? నా ఫోనులో తిది, గ్రహణం చెప్ప్ ఆప్ సరిగా పనిచేయలేదు అన్నాడు. నే చెప్తాగా కూర్చో అంటూ ఆ మొహానికి గుడ్డ తీసేయ్ ఊపిరాడకుండా అంది. అమ్మో, గుర్తుపట్టేస్తావేమో? అన్నాడు. పోనీలే వద్దులే అంది. సరేలే నువ్వెవరికీ చెప్పేదానిలా అనిపించడం లేదు అంటూ తన ముసుగు తీసాడు. అబ్బా! ఎంత అందం ఆలీబాబా అంది. కందగడ్డలా అయ్యింది మొహం సిగ్గుతో. ఇంకో దోసె ఇవ్వు అంది. ఇచ్చి ఇదే లాస్టు అన్నాడు అట్టు ఇస్తూ. ఛీ పో అంది తను.

అట్టు తింటూ ‘అవునూ, ఇలా ఎంత కాలం దొంగలా ఇళ్ళ వెంట తిరుగుతావు ? అని అడిగింది ఆలీబాబా సొట్ట బుగ్గ నిమురుతూ. సంవత్సరానికి ఒక్క రోజే కదమ్మ! అన్నాడు. పోనీలే అంది, అయినా ఇలాంటి పనిచేయవలసిన అవసరం నీకెందుకురా? అంది ఈ పని ఎందుకు చేస్తున్నాడో రాబట్టడానికి. ఓస అదా అని తెప్పబోతూ భోరున ఏడ్చాడు చిన్న పిల్లాడిలా, తల్లిలా దగ్రరకు తీసుకొని ఓదార్చింది. వెనక్కు నెట్టి ఏం సెంటు నువ్వు రాసిందని అడిగాడు. కళ్ళు పెద్దవి చేసి బావుందా పండగ స్పెషల్ అచ్చం అట్ల వాసన వొస్తోంది కదూ అంది. కొంచెం వెనక్కు జరిగి ఇదిగో అట్లని అవమానిస్తే నాకు చిరాకు, అన్నాడు. సరే ఇందాక ఏదో చెబుతున్నారు అని మళ్ళీ గుర్తు చేసింది. భోరున మళ్ళీ ఏడ్చి తన చీర కొంగుతో తుడుతుకుంటూ ‘ అసలు ఏమయ్యిందంటే? ఆ సంవత్సరం అట్లతద్దినాడు కరెంట్ పోయి గుడ్డి దీపంలో ఇంట్లో నేను పెట్టిన తెల్ల పేయింట్ తో ఓ రెండు గంటలు కష్టపడి దోసెలు వేసింది. నేను ఆఫీసు నుండి రాగానే నా చేత చీకట్లో అదోలా ఉన్నాయి అంటున్నా వినకుండా తినిపించింది. అన్నీ తిన్నతరువాత కరెంటు రాగానే నేను తను చేసింది పిండితో కాదని చూపించగానే, మళ్ళీ కడుపులో ఏదైనా అవుతుందని నా ముక్కు మూసి ఆ పక్కనున్న కిరోసిన్ నోట్లో పోసింది. అప్పటి నుండి ఇంకెవరి ఈ పరిస్థితి రాకుడదని నే అట్ల దొంగగా మారాను’ అన్నాడు. అమ్మో, ఎంత విషాద గాధో! అంటూ ఆలీబాబా సంచిలో ఇంకో అట్టుకోసం చేయి పెట్టింది. తన చేతిమీద ఒక్క చిన్న దెబ్బేసాడు ఇంకా దుఃఖం పోక.

ధీవర.. ప్రసర సౌర్య భార .. ఉత్సర.. స్థిర గంభీర .. అంటూ ఫోన్ రింగుటోను తో మ్రోగింది. అరే! నీ టేస్టు నా టేస్టు ఒకటేనే. ఇద్దరిదీ ఒకటే రింగుటోను! అన్నాడు. ఆమె ఆ ఫోన్ ఎత్తి ‘ ఇతడే. నే కలగన్న నా ప్రియుడు నా మదిలోని మన్మధుడు ‘ అంటూ ఓ చరణం పాడి పెట్టేసింది. ‘సీక్రెట్ కోడామ్మ బుజ్జి! ‘ అని అడిగాడు. ‘అవును ఆలీబాబా మా ఆయన ఇంటికి వచ్చే ముందు ఓ రింగు ఇస్తాడురా! అంది ముద్దెక్కువై.

ఇంతలో పోలీసు వ్యానుల సైరన్లు, మీడయా వ్యానులు ఆ ఇంటిని చుట్టుముట్టాయి. మైకులలో ‘తప్పించుకోవడం అట్లు తిన్నంతా సులువు కాదు, కాబట్టి మర్యాదగా లొంగిపో’ అంటున్నారు. ఆ అట్లసంచిలో ఆఖరి క్సిస్పీ దోసె తీసుకొన ఆ దోసెల సంచి అక్కడ పాడేసి వీడుకోలు చెప్పి చిటికలో గాలిదుమారంలా మాయమయ్యాడు మన ప్రియమైన ఆలీబాబా అట్లదొంగ.

ఆ అట్ల సంచి ఆమె పక్కన ఉండటంతో ఆమే ప్రతి ఏటా చేసే దొంగ అనుకొని మీడియా తెగ వీడీయోలు తీస్తుంటే కోపంతో  అట్లు కొమెరా మీదకు విసిరింది. అసలే దొంగ తప్పించుకున్నాడని చిరాకుగా ఉంది అని అరిచింది. మీడియా రిపోర్టర్లు ‘ఇంతకీ మీరెవరూ?’ అని అడిగారు. ‘నేను

అట్లదొంగ ఆలీబాబా లో ప్రేమలో పడ్డ..’ అనబోతూ నాలుకు కొరుక్కొని ‘ఆలీబాబా అట్లదొంగ సమాచారం అందించిన అట్ల సువాసనలొచ్చే డిటెక్టివ్ గంథం బుడ్డిని ‘ అంది

‘అదండీ సంగతీ! దీన్ని బట్టి ఈ ఈరోజు మనకు తెలిస్ందేంటంటే ఏలియన్స్ అట్లు ఇష్టం లేదని… ఓవర్ టు యు’ అని మేడమ్ ఓ దోసె ఇస్తారా? మీ వార్త అందేసరికే సగం తింటున్నవాడిని కాస్తా పరిగెత్తుకు రావాల్సివచ్చింది అన్నాడు.

ఆ సంచి ఇచ్చి, ఎంజాయ్! అంది. ఆలీబాబా మాయమయ్యన దిశగా చూసింది!!

 

ఆఖరి కోరిక

రచన: నిష్కలశ్రీనాథ్

ఎక్కడో దూరంగా మసీదు నుండి ప్రార్ధన మొదయిలైంది .
అప్పుడే సుభద్రకి మెలకువ వచ్చింది పక్కన భర్త రాఘవ కనిపించలేదు, బాత్రూంలో వెలుతురు కనిపిస్తుంది. రాత్రి జరిగిన గొడవ గుర్తొచ్చింది సుభద్రకి ‘బహుశా నిద్ర పట్టి ఉండదు లేదంటే ఇంత త్వరగా లేస్తారా ‘ అనుకుని మంచం మీద నుండి లేచింది.
వాకిలి ఊడ్చి ముగ్గు పెట్టింది. హాలులో ఉన్న బాత్రూంలోకి వెళ్లి స్నానం ముగించుకుని వచ్చింది .
రాఘవ అప్పటికే రెడీ అవుతుండడం చూసి వంటగదిలోకి వెళ్ళి కాఫీ పెట్టింది .
రోజు ఒక అరగంట నడకకు వెళ్లడం రాఘవకు అలవాటు. తాను బయటికి వెళ్లేలోగా కాఫీ తీసుకువచ్చి ఇచ్చింది సుభద్ర,
ఏం మాట్లాడకుండా తాగేసి వెళ్లిపోయాడు.
‘ఏం మనిషో ఇంత వయసు వచ్చిన ఈ కోపం మాత్రం తగ్గలేదు ‘అనుకుంది .
రాఘవ రిటైర్ అయ్యి సంవత్సరం కావస్తుంది. ముగ్గురు పిల్లల పెళ్లిళ్లు అయిపోయాయి. వాళ్లు వాళ్ళ పిల్లలు, సంసారాలతో క్షణం తీరిక లేకుండా గడుపుతున్నారు ఎప్పుడో పండగకు రావడం ఒక రెండు రోజులు ఉండి వెళిపోవడం రాఘవ కు బాగానే గడుస్తున్నా సుభద్ర కు మాత్రం కొన్నేళ్ల నుండి ఒకే రకమైన జీవితం విసుగు పుడుతుంది .
సుభద్ర వాళ్ళ ఊరు చాలా దూరం. అబ్బాయి ప్రభుత్వ ఉద్యోగి అని చాలా దూరం అయినా అమ్మాయి సుఖపడుతుంది అని రాఘవతో పెళ్ళి చేసారు సుభద్ర తల్లి తండ్రులు.
కాని సుభద్రకు అ ఊరు విడిచి రావడం ఇష్టం లేదు కాని పెళ్ళి అయ్యాక నీ భర్త వెంటే నువ్వు అని అందరు నచ్చచెపితే పద్దెనిమిదేళ్ళ వయసులో కొత్త పెళ్లికూతురులా ఈ ఊరులో అడుగుపెట్టింది
ముప్పైదు సంవత్సరాలు అయింది, పిల్లల పెంపకంలో కాలం ఎంత త్వరగా గడిచిపోయిందో తెలీలేదు సుభద్ర కి పిల్లలకి పెళ్లిల్లు అయిపోయాక మెల్లగా ఒంటరితనం అనిపించసాగింది .
రాఘవ రిటైర్ అయ్యేవరకు వేచి ఉండి అప్పుడు తన మనసులో ఎప్పటి నుండో ఉన్న కోరిక రాఘవ ముందు ఉంచింది .
దానిని అంతగా పట్టించుకోని రాఘవ చూద్దాం అంటు మూడు నాలుగు నెలలు దాటవేసాడు కాని పట్టు వదలకుండా అడుగుతూనే ఉంది. దాని పర్యవసానమే నిన్న జరిగిన గొడవ .
సుభద్ర తను పుట్టి పెరిగిన ఊరంటే ఎంతో ఇష్టం తనకు ఎన్నో జ్ఞాపకాలు ఇచ్చింది ఆ ఊరు .
తన స్నేహితురాళ్ళు కొంతమంది అదే ఊరు లో పెళ్లిళ్లు చేసుకుని స్థిరపడ్డారు. ఇంకొంతమంది దగ్గర ఊర్లలో స్థిరపడ్డారు. తను మాత్రమే చాలా దూరంలో ఉంది .
ఎప్పుడైనా ఊరు వెళ్లినా పట్టుమని పది రోజులు కూడా ఉండే అవకాశం లేకపోయేది సుభద్రకు. ఎప్పటికైనా తను పుట్టిన ఊరు లోనే కన్ను మూయాలని సుభద్ర కోరిక .
తన జీవితంలో చాలా భాగం అయిపొయింది ఇంకా మిగిలిన జీవితం తన ఊరులో గడపాలని కోరికను రాఘవ కు చెప్పింది.
మొదట్లో రాఘవ తను ఏమి సమాధానం చెప్పకపోతే ఉరుకుంటుంది అనుకున్నాడు.
కాని సుభద్ర పదే పదే అడుగుతుంటే నచ్చచెప్పాలని ప్రయత్నించాడు.
కాని సుభద్ర వినకపోయేసరికి కోపం వచ్చి గొడవ పెట్టుకున్నాడు .
“నీ కోరిక తీరడానికి ఇన్నేళ్ళుగా ఉన్న ఊరుని వదిలేసి రమ్మంటావా ఈ వయసులో. అక్కడికి వచ్చి ఎలా సర్దుకుపోగలను ”
అ మాట వినేసరికి చాలా ఏళ్లుగా మనస్సులో ఉన్న బాధ అంతా ఒక్కసారి బయటకు వచ్చింది సుభద్రకు. “పద్దెమినిమిదేళ్ళు పెంచిన తల్లితండ్రులని, పుట్టి పెరిగిన ఊరుని, నా అనుకునే వాళ్ళను వదిలేసి మీతో ఈ ఊరు వచ్చేసాను అన్నిటికి సర్దుకుపోయాను.
ఇన్నేళ్ల మన సంసారంలో నా గురించి మిమ్మలిని ఏ కోరిక అడగలేదు .
అ వయసులో ఏ నమ్మకంతో ఈ ఊరిలో అడుగుపెట్టానో, మీరు అదే నమ్మకం తో నా కోరిక మన్నిస్తారని అనుకుంటున్నా ” ఎప్పుడు తనతో అలా మాట్లాడని సుభద్రని చూస్తూ ఉండిపోయాడు రాఘవ .
రాఘవ మాట్లాడేలోపు గదిలోకి వెళ్ళి నిద్రపోయింది సుభద్ర .

*****************

రాఘవ నడుస్తున్నాడు అన్నమాటే గాని సుభద్ర గురించే ఆలోచిస్తున్నాడు.
నిన్న తను మాట్లాడిన దానిలో నిజం ఉంది, కాని ఎందుకో వెంటనే అ కోరికని మన్నించలేకపోతున్నాడు . ఈలోగా కాస్త అలసట అనిపించి అక్కడ బెంచ్ కనిపిస్తే అక్కడ కుర్చున్నాడు.
పక్కనే ఉన్న బెంచ్ మీద ఒక ముప్పైఏళ్ళ యువతీ కూర్చుని ఉంది.
ఎందుకో ఆమె మొహంలో విషాదం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తుంది.
ఇంతలో ఆమె ఫోన్ మోగింది. ఆమె మాటలు బట్టి అర్థం అయింది ఆమె విషాదానికి కారణం .
ముగ్గురు అబ్బాయిల తరువాత లేక లేక పుట్టిన ఆడపిల్ల చాలా గారాబంగా పెరిగింది .
తనను పెళ్ళి చేసుకున్న వెంటనే భర్త కి బ్యాంకు లో ఉద్యోగం రావడంతో తమ కూతురు అదృష్టవంతురాలు అని మురిసిపోయారు .
కాని అ ఉద్యోగంలో తరచు బదీలీలు అవుతుంటే తల్లితండ్రులకి దూరం అయిపొయింది .
వాళ్ళ అమ్మ నాన్న ని చూద్దామన్నా ఎప్పుడు పంపేవాడు కాదు . ఇప్పుడు వాళ్ళ అమ్మగారికి ఒంట్లో బాగాలేదు అని ఫోన్ వస్తే పిల్లలకి పరీక్షలని అవి అయిపొయాక వెళ్ళమని అన్నాడంట భర్త .
అమ్మ ని వెంటనే చూడాలనిపించినా భర్త అర్థం ఎలాగూ చేసుకోడని గుడికి అని చెప్పి ఇక్కడ బెంచి మీద కూర్చుని బాధపడుతుంది అని అర్థం అయింది రాఘవ కి .
ఆమె తన బాధంతా ఎవరికో హిందీ లో చెపుతుంది.
రాఘవ కి ఒక్కసారి ఎవ్వరో చెంప చెళ్లుమనిపించినట్లు అయింది .
నిజమే ఇన్నేళ్ల లో సుభద్ర తల్లితండ్రులకి అవసరం అయినప్పుడు ఎప్పుడు పంపలేదు. ఎవో కారణాలు చెప్పి ఆపేసేవాడు. ఇప్పుడు కూడా అ యువతి తన కూతురి వయసున్న అమ్మాయి కావడంతో ఒక తండ్రి గా ఆ అమ్మాయి బాధ చూడలేకపోయాడు.
ఈలోగా ఆ అమ్మాయి ఫోన్ మాట్లాడటం అయిపోయింది. తన దగ్గరకి వెళ్ళి పరిచయం చేసుకుని తండ్రి లాంటి వాడినని అని ఓదార్చాడు,
వీలైతే తన భర్త దగ్గరకు వచ్చి నచ్చచెప్తానని మాట ఇచ్చాడు .
భాష తెలియని ఊరులో తమ భాషలో మాట్లాడి ఓదార్చడం ఆమెకు కాస్తా ఊరట నిచ్చింది .
ఆమె మొహం లో విషాదం మాయం అవడంతో ఊపిరి పీల్చుకుని ఇంటి దారి పట్టాడు రాఘవ మనసులో అప్పటికే నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.

***************
సుభద్ర టిఫిన్ వంట పూర్తి చేసి వంటిల్లు సర్దుతుంది .
రాఘవ వచ్చే వేళ అయ్యింది. స్నానంకి వేడినీళ్లు పెడదామని అటు వెళ్లే లోపు గుండెల్లో సన్నగా నొప్పి ప్రారంభం అయింది .
మెల్లగా నొప్పి ఎక్కువ అవుతుంటే నొప్పికి తట్టుకోలేక అక్కడే నేల మీద కూలబడింది.
నొప్పి కి మెలికలు తిరుగుతుంటే ఈలోగా గేట్ శబ్దం అయింది.
ఎంతో ఆశతో తన నిర్ణయం ని చెపుదాం అని వచ్చిన రాఘవకి సుభద్ర పరిస్థితి చూసి కాళ్ళు చేతులు ఆడలేదు, వెంటనే బయటకి వెళ్ళాడు ఆటో ని పిల్చుకురాడానికి కాని ఇక్కడ సుభద్ర కి నొప్పి ఎక్కువ అవ్వసాగింది . ఒక్కసారిగా తను పుట్టినప్పటి నుండి నిన్నటి వరకు జరిగిన సంఘటనలు గుర్తుకువచ్చాయి,
తన నుండి ఏదో బయటికి వెళ్తున్నట్టు అనిపించింది.
అప్పుడు తన మనసులో అనుకుంది ‘తన కోరిక ఎప్పటికీ తీరదు. . . . . . ‘ అని అంతే సుభద్ర కళ్ళు శూన్యంలోకి చూస్తుండి పోయాయి .
లోపలికి వచ్చిన రాఘవ సుభద్ర ని చూసి లేపడానికి ప్రయత్నించి లేవకపోయేసరికి విషయం అర్థం అయ్యి ఏడుస్తూ సృహ కోల్పోయాడు.
జీవితం చాలా చిన్నది మనుషులు ఉన్నప్పుడు వాళ్ళ విలువ తెలీదు వాళ్ళు దూరం అయ్యాక తెలుసుకున్న ఉపయోగం లేదు. వాళ్ళని పూజించకర్లేదు, వాళ్ళ అభిప్రాయాలకు గౌరవం ఇచ్చి కాస్త ప్రేమ ని పంచితే చాలు

*******సమాప్తం*******.

విశ్వపుత్రిక వీక్షణం – “మీ…టూ..అమ్మా”

రచన: విజయలక్ష్మీ పండిట్

ఆ రోజు ఆదివారం . రమ ఒకటే హడావుడి చేస్తూంది. భర్త ఆనంద్ కు ఏమి అర్థం కావడం లేదు .

“ఏంటి రమ..,సండే అంత బిజీ బిజీగా ఉన్నావు ఎక్కడికెళుతున్నావు “ అని అడిగాడు భర్త ఆనందు.

“ఈ రోజు సిటీలో వివిధ మహిళా మండళ్ళ మహిళలు, ఇతర ప్రోగ్రసివ్ ఉమన్ యాక్టివిస్ట్ గ్రూపులు కలిసి “ మీ ..టూ” ర్యాలీ చేస్తున్నామండి.నేను కొన్ని ప్లాకార్డులు వ్రాశాను. వాటిని ఈ కర్రలకు అంటించాలి.త్వరగా కావాలి
టైమ్ అయిపోతోంది. కొంచెం హెల్ప్ చేయండి ప్లీజ్” అని భర్తను అడిగింది రమ.

ఆ రోజు ఆదివారం కావడంతో తప్పించుకోలేక సరేనన్నాడు ఆనంద్. ప్లకార్డులకు గమ్ము పూసి కఱ్ఱలకు అంటిస్తూ .. “రమా..“మీ.. టూ”అంటే ఏమిటి.. మీ ర్యాలీ పర్పస్ ఏమిటి ?”అని అడిగాడు ఆనందు ఆ నినాదం పుట్టుపూర్వోత్తరాలు పూర్తిగా తెలియక.
రమ “మీకు తెలయదాండి దేశమంతా “మీ..టూ” నినాదంతో అట్టుడుకుతూంది.పెద్ద పెద్ద ఘరానా నాయకులు, పాత్రికేయులు, సినిమా హీరోలు, పారిశ్రామిక వేత్తలు అందరి పేర్లు బయటికొచ్చి మీడియాలలో అదే న్యూస్ . ఆడవాళ్ళను పనిస్థలాలలో , స్కూలు, కాలేజీలలో , ఇండ్లల్లో ఆటబొమ్మలుగా చేసి లైంగికంగా వేదిస్తూ, చిన్న చిన్న ఆడబిడ్డలను, టీనేజ్ అమ్మాయిలను, ఆడ పనిమనుషులను మాటలతో, బెదిరింపులతో, కానుకలు డబ్బులు ఎరచూపి మభ్యపెట్టి నిరంతరం సతాయిస్తూ ఆడదంటే కేవలం వాళ్ళ కామదాహం తీర్చుకొనేందుకున్న ఆటబొమ్మగా ట్రీట్ చేసే మగవాళ్ల ఆటలు ఇక చెల్లవు.” అని ఆవేశంగా చెపుతూ రమ ఆగి,
“పద్మా ..గమ్ము బాటల్ నా స్టడీ రూములో టేబుల్ పైనుంది తీసుకురా “అని పనమ్మాయికి పురమాయించి మరలా కంటిన్యూ చేసింది ఆనందుతో ..
“ఇన్ని రోజులు ఆడవాళ్ళు మా పరువు పోతుందనో, పై అధికారులు సతాయిస్తారనో , బయటికి చెప్పుకొనే ధైర్యం లేక, ఇతర మహిళల సహకారం సపోర్టు లేక ఈ మగవాళ్ళు చేసే అఘాయిత్యాలు బయటికి
రాలేదు . ఇప్పుడు “మీ టూ” … నేను కూడా మగవాని కామచేష్టల వేదింపులకు బలి అయినానని, ఎదుర్కున్నానని .. అమెరికాలో మెుదలయిన (me..too) “మీ..టూ” ఉద్యమంతో మన దేశంలో మహిళలూ ధైర్యంతో బయటపడుతున్నారు. ఇది గొప్ప మార్పు కదండి “అని భర్తనుద్దేశించి అని, అంతలో పద్మ తెచ్చిన గమ్ బాటిల్ అందుకుని మిగిలిన కార్డులకు గమ్ పూసి ఇవ్వసాగింది ఆనందుకు.
ఆనందుకు రమతో ఏమి చెప్పావో తోచలేదు. “మీ..టూ” కార్డులను కఱ్ఱలకంటించ సాగాడు.
అక్కడ నిలుచుని ఇద్దరు చేసే పనిని గమనిస్తూంది పద్మ.

*****

దాదాపు పదిహేనేండ్ల పద్మ యవ్వనం అపుడప్పుడే వికసిస్తుంది .రమ తన ఎనిమిదేండ్ల కూతురుకు బట్టలు తెచ్చినపుడంతా పద్మకు ఒకటో రెండో పంజాబ్ డ్రస్సులు తెస్తుంది. రోజు స్నానం చేసి శుభ్రంగా ఉండాలని , పనులు, వంటలో సాయం చేసేప్పుడు తనకు నచ్చిన వంటలు నేర్పుతూ,నచ్చని విషయాలు గురించి చెపుతూంటే పద్మ ఊ..కొడుతూ రమ దగ్గర అన్ని నేర్చుకుంటూంది.
పద్మ పదోతరగతి పాసయిందని ,పద్మకు పై చదువులు చదవాలని కోరిక బలంగా ఉన్నా తనకు కాలేజికి పంపే స్థోమత అవగాహన లేక విధిలేక అలాగే వుండిపోయిందని పద్మ వాళ్ళ అమ్మ చెప్పింది రమతో.
ఆ ముందు సంవత్సరం సెలవుల్లో రమ వాళ్ళ అమ్మ వాళ్ళ ఊరికి వెళ్ళినపుడు పద్మను తనతో పాటు తెచ్చుకుంది రమ.
రమ కాలేజిలో కెమిస్ట్రీ లెక్చరర్. ఆనంద్ వేరొక కాలేజిలో మాత్స్ లెక్చరర్. ఇద్దరికి టైమింగ్స్ ఓకటే కావడంతో తనకు వంట ,ఇంటి పనులలో సహాయంగా ఉంటుందని , తాము వచ్చేలోపు వాళ్ళకూతురు దివ్య స్కూలునుండి ఇంటికి వచ్చినపుడు తోడుగా ఉండి ఆడించుకుంటుందని భర్త ఆనందును సంప్రదించి తనతో తీసుకొచ్చింది పద్మను.
అంతకంటే ముఖ్యకారణం పద్మ వాళ్ళ అమ్మ
రమణమ్మ చెప్పుకున్న తన జీవితం., పల్లెలో కూలిచేసుకుని బతుకుతూ కూతురిని పల్లెలోనే బడికి పంపేది రమణమ్మ. భర్త తాగుడుకు బానిసై కాలేయం జబ్బుతో కూతురు రెండు సంవత్సరాలప్పుడు చనిపోయాడు. రమణమ్మ అత్త ముసలామెను చిన్నకొడుకు కోడలు పట్టించుకోక వదిలేస్తే ఆ బాధ్యత తనే
తీసుకుంది.
పద్మ సమర్త అయి పైట వేసుకుని , పొడుగాటి జడతో తెల్లగా , తీర్చిన కనుముక్కుతో అందంగా ఎదిగే కొద్ది వాళ్ళ అమ్మకు కూతురును అందరు మగాళ్ళ ఆకలి చూపులనుండి కాపాడుకోవడం గగనమయింది.
కూతురు చిన్నపిల్ల. ఎండలో కూలిపని చేయడం రమణమ్మకు ఇష్టంలేదు. అందుకే పట్నం వస్తూ రమ వాళ్ళ అమ్మగారింటికి వచ్చింది. కూతురును రమ వాళ్ళ అమ్మ అన్నపూర్ణమ్మ ఇంట్లోపెడితే వాళ్ళ పంచన పనులు చేసుకుంటూ వాళ్ళు పెట్టింది తిని నీడ పట్టున ఉంటుందని తీసుకొచ్చింది.తరువాత మంచి పిల్లగాడు కుదిరితే పద్మకు పెండ్లి చేయాలని రమణమ్మ ఆశ.
రమ అమ్మనాన్నలు దానగుణము , పేదల పట్ల కనికరమున్న మంచివాళ్ళని చిన్నప్పటి నుండి వాళ్ళింట్లో పెరిగిన రమణమ్మకు తెలుసు.
పద్మను రమ ఆనందు బాగా చూసుకుంటారు. వాళ్ళ కూతురు దివ్య కూడా అక్క అంటూ పద్మతో సాయంత్రం ఆడుకోవడం , పద్మ దివ్యకు కథలు చెప్పడం , వంట పనిలో సాయం చేయడంతో రమకు పెద్ద రిలీఫ్.

*****

రమ ప్లాకార్డులను కట్టకట్టి ప్రక్కనున్న స్టూలు పై పెట్టి
పద్మ కేసి చూసింది.
పద్మ “అమ్మా..” మీ..టూ” అంటే ఏంటమ్మా” అని అడిగింది రమను.
అంతలో తన సెల్ ఫోన్ మోగడంతో ఆనందు తన కొలీగ్ ఫోన్ చేసాడని అక్కడినుండి ముందున్న బాల్కనివైపు నడిచాడు.
రమ ఆనందుతో మాట్లాడినప్పడు అక్కడ లేదని గ్రహించి ఆనందు అటువెళ్ళగానే పద్మతో …
“చూడు పద్మా నీవు వయసులో వున్నావు నిన్ను ఎవరయిన మగవాళ్ళ పట్టుకుని తాకగూడని చోట్ల తాకడం తడమడం , నిన్ను మాయమాటలు చెప్పి బలవంతం చేసి వాళ్ళ కోరిక తీర్చుకోడానికి ప్రయత్నం చేసే అవకాశాలున్నాయి . అందువల్ల నీవు బయటికి పనిమీద వెళ్ళినా ,ఇంట్లో ఉన్నా ఆ దురుద్దేశాలను పసికట్టి దూరముండటం , అవసరమయితే ప్రతిగటించడం.., అంటే వాడెవడయినా వాడిని తోసి రక్కి నిన్ను నీవు కాపాడుకోవాలి. తెలిసిందా” అని …మరలా …,
“ ఏమయినా జరిగితే పరువు పోయేది జీవితం నాశనమయ్యేది ఆడవాళ్ళకే.అలా వాళ్ళ జీవితంలో
లైంగిక వేదింపులకు గురి అయిన ఆడవాళ్ళు “me too” అంటే “నేను కూడా “ అని అర్థం. ఆ వేధింపులను నేను కూడా అనునుభవించానని ముందుకొచ్చి మీడియాలో అంటే TV , ఇంటర్ నెట్ లో తమ కథలు చెప్పి ఆ మగవాళ్ళ పేర్లు బయటపెడుతున్నారు. దీని వల్ల మగవాళ్ళు పరువు పోతుందనో, ఉద్యోగాలు పోతాయనో కొంచెం ఒళ్ళుదగ్గర పెట్టుకుని నడుచుకుంటారు, ఆడవాళ్ళపై ఇలాంటి అఘాయిత్యాలు జరగడం తగ్గుతుంది.
అందువల్ల మా మహిళా మండలి తరఫున మేమంతా “మీ.. టూ” ర్యాలీ లో పాల్గొటున్నాము టైమయింది మేమంతా డిఫెరెంట్ ప్లేసెస్ నుండి బయలుదేరి టాంకుబండ్ దగ్గర చేరి అక్కడ మీటింగ్ ముగిసాక వస్తాను , నీవు దివ్యకు మధ్యాహ్నం లంచ్ పెట్టు అని.., ఆ ప్లకార్డులు నా కారులో పెట్టు “ అని లోపలి కెళ్ళింది పర్సు నీళ్ళ బాటిల్ తెచ్చుకొనేందుకు .
పద్మ కఱ్ఱలకు కట్టిన “మీ..టూ” నినాద జండాలను కార్లో పెట్టి రమ కారు దగ్గరకు రాగానే, పద్మ రమతో “అమ్మా మీతో నేను కూడా వస్తాను“మీ.. టూ” ర్యాలీకి “అంది.
రమ కారులో కూర్చోబోతూ వెనుతిరిగి నీవెందుకే దివ్యతో గడుపు. ఏమయినా ఆటలాడుకుంటూ లేదా కథలు చదువుకోండి అంది.
పద్మ తలదించుకుని “మీ ..టూ అమ్మా “అంది.
ఒక్క క్షణం నివ్వెరపోయిన రమ ఏమనుకుందో పద్మతో “కారెక్కు “అని …, ఉండు దివ్యను వాళ్ళ నాన్నను చూసుకోమని చెప్పొస్తానని లిఫ్ట్ దగ్గరకు నడిచింది. తిరిగొచ్చికారులో కూర్చుంటూ రా…అని డ్రైవింగ్ సీటు ప్రక్క డోరు తెరిచింది.
పద్మ రమ ప్రక్కన సీటులో కూర్చోగానే కారు స్టార్ట్ చేసింది రమ. కారు రోడ్డుపైకి రాగానే సర్దుకుని కూచుంటూ..
“ఇప్పుడు చెప్పు “మీ టూ”అన్నావు కదా ..ఏం జరిగింది ఎక్కడ ఎప్పుడు అని ప్రశ్నల వర్షం కురిపిస్తు అడిగింది రమ.

పద్మ చెప్పడం మెుదలు పెట్టింది. వాళ్ళ పల్లెలో స్కూల్లో మగ టీచర్లు ఇద్దురు అప్పుడప్పుడు పిలిచి ఒళ్ళంత తడుముతూ మధ్యలో ముద్దులు పెట్టుకోవడం నుంచి వాళ్ళమ్మ కూలికి పోయి ఇంటికి వచ్చేలోపు పక్కింటి గోపాల్ ఎదురింటి రాముడు తనతో ఆడుకుందాంరా అని చేసే వెకిలి పనులు అన్ని విడమర్చి చెప్ససాగింది.
రమ మధ్యలో “మీ అమ్మతో చెప్పలేదా నువ్వు “అని అడిగింది .
”చెప్పినానమ్మా … అమ్మ .. నన్ను ఒడిలో కూర్చేబెట్టుకుని రొమ్ములకదుకుని బావురుమని ఏడ్చింది. మన ఆడబతుకులింతేనే… బీదోళ్ళము .. మీ నాయన కూడా పోయినాడు ఇంకందరికి చులకనే మనమంటే. సందు దొరికితే కాటేసేందుకు కాసుకోనుంటారు తోడేళ్ళమాదిరి ఈ మగనాయాళ్ళు అని తిట్టింది. నిన్ను అన్నపూర్ణమ్మ వాళ్ళింట్లో పెడతా అక్కడ నీకు భద్రం అనింది.” అని పద్మ అనగానే..
“మరి ఇక్కడ మా దగ్గర బాగుందా నీకు “అని అడిగింది రమ.
తటపటాయిస్తూ తల అడ్డంగా ఊపింది.
ఏమి బాగలేదు చెప్పు అంది రమ.
“అమ్మా నేను చదువుకుంటాను నన్ను ఆడోళ్ళ హాస్టల్ లో చేర్పించవా…ప్లీజ్” అంది దీనంగా పద్మ.
రమకు తన కూతురు దివ్య ఏదైన గట్టిగ కోరుకుంటే చాలా దీనంగా మెహం పెట్టి ప్లీజ్ అమ్మా అని అడగడం గుర్తొచ్చింది. అప్రయత్నంగా రమ చేయి చాచి పద్మ తలనిమురుతూ .. సరే చూద్దామన్నట్టు తల ఊపింది. మబ్బులు కమ్మిన ఆకాశంలో మెరుపు మెరిసి మాయమయినట్టు పద్మ మెుఖంలో ఆనందం తలుక్కున మెరిసింది.
రమ మనసులో .. ఇక్కడ పద్మ కు “మీ టూ” సమస్య ఎవరితో..?! అనే అనుమానం మెుదలయింది.

*****

పదిరోజుల తరువాత ఒకరోజు రమ పద్మను తన బట్టలు సర్దుకోమని దుర్గాబాయి దేశముఖ్ స్కూల్ లో చేర్పించింది .హాస్టల్లో విడిచి వస్తూ పద్మ చేయి పట్టుకుని బయట లాన్లోకి తీసుకొచ్చి అక్కడ
మొక్కల మద్య బెంచిపై ప్రక్కన కూర్చోబెట్టుకుంది. పద్మకు ఆ వయసులో ఆడపిల్లలు తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలతో పాటు ఆత్మ స్థైర్యంతో జీవితాన్ని ధైర్యంగా ఎదుర్కోవాలని, బాగా చదువుకొని నీవు ఉద్యోగం చేస్తూ నీ కాళ్ళనీద నీవు నిలబడి మీ అమ్మను నీవే భాద్యతగా చూసుకోవాలని బుద్ది మాటలు చెప్పింది. అవసరమయినపుడు ఫోన్ చేయమని తనది, ఆనందుది ఫోన్ నంబర్లు ఇచ్చింది. చేతిఖర్చులకు డబ్బులిచ్చి జాగ్రత్తగా వాడుకోమని చెప్పి పద్మను లోపలికి పంపి కారు పార్కింగ్ వైపు నడిచింది రమ.
రమ వెళుతూ వెనుతిరిగి చూసింది .పద్మ హాస్టల్ గేటు దగ్గర తనను చూస్త్తూ చేయి ఊపింది.రమ కూడా నవ్వుతూ చేయి ఊపింది .
పద్మ “మీ ..టూ అమ్మా “ అని చెప్పి తన సమస్యను ,చదవాలనే కోరికతో ముడిపెట్టి చాకచక్యంగా నెరవేర్చు కోవడం నచ్చింది రమకు.
పద్మ ఇలా హాస్టల్ లో ఉంటూ చదువుకుంటాననడానికి కారణం రమ తన తమ్ముడు శ్రీను అని రమకు ఆనందు ద్వారా తెల్సింది.

*****

కారునడుపుతున్న రమకు భర్త ఆనందుతో ఆరోజు తన సంభాషణ గుర్తుకొచ్చి పెదవులపై చిరునవ్వు మెదిలింది.
“మీ టూ “ర్యాలీ నుండి ఇంటికి వచ్చాక ఆ రాత్రి భోజనాలయి దివ్య , పద్మ వాళ్ళు నిద్ర పోయాక రమ భర్తతో “పద్మ హాస్టల్లో ఉండి చదువుకుంటానని అడిగింది” అని చెప్పి “ఎందుకో భయపడుతూందండి మన ఇంట్లో వుండడానికి “ అని భర్త ముఖంలోకి చూసింది .
బెడ్ పై కాళ్ళు చాంచుకుని కూర్చొని ఇంగ్లీష్ నవలను చదువుకుంటూన్న ఆనందు తాపిగా తలలెత్తి
బుక్కును బెడ్ మీద పెట్టి రమ వైపు చూసి ఇలారామన్నట్టు సైగచేసాడు. రమ రాగానే పక్కన కూర్చోబెట్టుకున్నాడు.
“నీ అనుమానం నా కర్థమయింది రమా..నేను మగవాడిననేగా..?!అని
“రమా..పద్మ హాస్టల్ లో ఉండి చదువుకుంటాను సార్ “అని నన్ను వారం రోజుల క్రితం అడిగింది.
శ్రీను , నీ తమ్ముడు తిరిగి వెళ్ళిన రోజు సాయంకాలం పద్మ వంటింటి బాల్కనిలో కూర్చొని ఏడుస్తూంది.నేను ఎందుకమ్మా ఏడుస్తున్నావు పద్మా అని అడిగితే ఇంకొంచెం గట్టిగా ఏడుస్తూ ..శ్రీను సార్ మంచివాడు కాదు సార్ వచ్చినపుడంతా నన్ను బలవంతపెడతాడు. మెున్న వచ్చినపుడు నాకు లొంగవు కదూ ఈసారి వచ్చినపుడు నీ పని పడతానుండు అని బెదిరించి పోయినాడు సార్ అని వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ చెప్పింది . నేను హాస్టల్ లో ఉండి చదువుకుంటాను నన్ను బయట లేడీస్ హాస్టల్లో పెట్టి చదివించండి సార్ అని నా కాళ్ళు పట్టుకుని ఏడ్చింది పద్మ .
నాకు శ్రీను గాడి మీద చెప్పలేనంత కోపం వచ్చింది వాడిని చావగొడదామా అన్నంత . సరే రమతో మాట్లాడుతా చదువుకుందువులే అని ఓదార్చాను.
రమ అమ్మతో ఈ విషయం చెప్పకండి సార్ అమ్మ బాధ పడుతుంది తమ్ముడితో గొడవవుతుందనింది పద్మ.సరే సమయం చూసుకుని నీకు చెప్పాలనుకున్నా. మీ “మీ.. టూ “ ర్యాలీ ఈ సమస్యకు పరిష్కారం చూపింది. పద్మ తనే నీతో సున్నితంగా “మీ .. టూ” అమ్మా అని చెప్పుకుని” అని ..ఆనందు రమను దగ్గరికి అదుముకుంటూ…”నా మీద నమ్మకం లేదా డియర్ “అన్నాడు.
రమకు మనసులో గూడుకట్టుకున్న భారం దిగిపోయింది. భర్త సంస్కారంపై నమ్మకమున్నా ఆ సమయంలో ఆలోచనలు అలా …అనుకుంటూ భర్త బుజం పై తలవాల్చి మరలా తలెత్తి ఆనందు బుగ్గ పై సున్నితంగా ముద్దు పెట్టింది. తేలికయిన రమ మనసును ఆ ముద్దు తెలిపింది ఆనందుకు.
చెన్నయిలో బి.టెక్ . చదువుతూ హాలిడేస్ లో అక్కబావ దగ్గరికి వచ్చినపుడు శ్రీను పద్మను అది తెచ్చిపెట్టు ఇది తెచ్చి పెట్టు అని పదే పదే పిలిచి చేయిపట్టుకోవడం రమకు గుర్తుకొచ్చింది.
ఆడపిల్లలను ఎంత జాగ్రత్తగా పెంచుకోవాలో అర్థమయింది రమకు. “మీ.. టూ” ర్యాలీ మీటింగులో పిల్లలతో ముఖ్యంగా ఆడపిల్లలతో తల్లి తండ్రులు ఎక్కువ టైమ్ గడుపుతూ వాళ్ళు ఈ అభద్ర సమాజంలో తమను తాము ఏ విధంగా కాపాడుకోవాలో చర్చించుకున్న విషయాలు గుర్తు కొచ్చి రమకు కూతురు దివ్య మెదిలింది మనసులో.

#********#

సౌందర్యలహరిలోని ఓ పది శ్లోకాలు!

రచన: శారదా ప్రసాద్

కొంతమంది మిత్రులు, హితులు ‘సౌందర్యలహరి’ నుండి ఒక పది రోజులు పది శ్లోకాలకు, వాటి అర్ధాలు, వివరణలను క్లుప్తంగా చెప్పమని కోరారు. మనం చేయవలసిన పనులు ఇలానే మన వద్దకు వస్తాయి. నా వద్దకు వచ్చిన ఆ ప్రతిపాదనను అమ్మవారి ఆజ్ఞగా, ఆశీస్సుగా తీసుకొని వ్రాయటానికి ఉపక్రమించటానికి ముందుగా, అమ్మను కీర్తించే శక్తిని అమ్మనే ప్రసాదించమని ప్రార్ధించి శ్రీకారం చుట్టాను. నాకు తెలియకుండానే అలా ఒక పది శ్లోకాలకు అర్ధాలను, నాకు తోచిన భావంలో, నాకు వచ్చిన, నచ్చిన భాషలో చెప్పటానికి ప్రయత్నించాను. నిజానికి, నాలాంటి స్వల్పునకు ఇది తలకు మించిన భారం. ఆ భారాన్ని కూడా అమ్మవారే మోసి, నన్ను తన చేతితో దిద్దించి వ్రాయించి మరోసారి అక్షరాభ్యాసం చేసింది. ఈ వయసులో అటువంటి గురువే కావాలి! నాలో నిజమైన ‘అక్షరాన్ని’నాటింది అమ్మ. దానికి నీరు పోసి పెంచుకోవలసిన బాధ్యత నాది. నిజానికి సౌందర్యలహరిలో ఒక పది శ్లోకాలను ఎన్నటం అపరాధమే! అమ్మవారికి పూజా పుష్పాలుగా ఒక పది శ్లోకాలను మాత్రమే సమర్పించే సమర్ధతను, అర్హతను అమ్మ నాకు ప్రసాదించిందేమో! అదే పరమానందంగా భావించి ఆ లహరిలో తేలియాడాను. వీటిని వ్రాయటానికి శ్రీ జి.యల్. యన్.శాస్త్రి గారు వ్రాసిన సౌందర్యలహరిని కొద్దిగా ఆధారంగా చేసుకొని వ్రాసాను. వారికి భక్తిపూర్వక కృతజ్ఞలతో!
ఇక, అమ్మవారి అనుగ్రహంతో అవధరించండి. అన్ని సౌందర్యాలు ఏనాటికైనా వాడిపోవలసినవే! ఈ నాటి అందాల రాశులు రేపటికి పనికి రాని(రాణి) కాసులవుతారు. ‘నశించని అసలు సిసలు సౌందర్యాన్నే ఆరాధించండి, అదే మిమ్మల్ని మోక్షానికి దగ్గరగా తీసుకెళ్ళుతుంది ‘అని చెప్పటమే ఆది శంకరుల భావన! అసలు సౌందర్యలహరి అంటే ఏమిటి?ఇది ముచ్చటైన మూడు పదాల కలయిక. సౌ: -అంటే మోక్షం, దరి -అంటే దగ్గరికి, లహరి-అంటే కెరటం. మూడు పదాలను కలిపి చెప్పుకుంటే, సౌందర్యలహరి అంటే, మోక్షమార్గానికి చేర్చే అల(కెరటం) అని చెప్పుకోవచ్చు. శ్రీ ఆదిశంకరుల భక్తి కావ్యాలలో, భక్తితో పాటు గొప్ప సాహితీ సంపద పుష్కలంగా లభిస్తుంది. శ్రీ ఆదిశంకరుల సౌందర్యలహరిలో మనం కూడా తేలియాడుదాం. అంటే, అమ్మ ఒడిలో హాయిగా విశ్రమించి ఆనందించుదాం!
సౌందర్యలహరిలో నుండి పది శ్లోకాలను ఎన్నిక చేయటమే పెద్ద అపరాధం. ఎందుకంటే , అన్ని శ్లోకాలు పరమాన్నం లాగా ఉంటాయి. ‘అమ్మకు’ నైవేద్యంగా కొన్నిటికి నాకు తోచిన అర్ధాన్ని చెప్పటానికి ప్రయత్నిస్తాను. సాధ్యమైనంత వరకు అక్షర దోషాలు లేకుండా చెప్పటానికి ప్రయత్నిస్తాను. సద్బుధ్ధితో చేసే పనులలో అమ్మ దోషాలను ఎంచదు. ఈ ప్రయత్నాన్ని మిత్రులు సహృదయంతో స్వీకరించి, నన్ను ఆశీర్వదించమని వేడుకుంటున్నాను. అందరూ అమ్మ ప్రేమకు పాత్రులు కావాలనే ఆకాంక్షతో. . .
సౌందర్యలహరిలోని మొదటి శ్లోకమే, ఆ గ్రంధసారాన్ని మొత్తం తెలియ చేస్తుంది.

ఇప్పుడు ఆ మొదటి శ్లోకాన్ని, దాని అర్ధాన్ని వివరించటానికి ప్రయత్నిస్తాను.

శివ శ్శక్త్యా యుక్తో యది భవతి శక్త: ప్రభవితుమ్
న చే దేవం దేవో నఖలు కుశల: స్పందితు మపి
అతస్త్వా మారాధ్యాం హరిహర విరించాదిభి రపి
ప్రణంతుం స్తోతుం వా కథ మకృతపుణ్య: ప్రభావతి.
అర్ధం-తల్లీ! భగవతీ!! సాక్షాత్తు పరమశివుడంతటివాడు శక్తిస్వరూపిణి అయిన నీతో కలసి ఉండటం వల్లనే ఈ సర్వ జగత్తును, సమస్త సృష్టినీ చేయుటకు సమర్ధుడగుచున్నాడు. అలా, నీతో కూడి యుండనిచో, శివుడైనను చలించలేడు, శక్తివంతుడు కాలేడు. త్రిమూర్తులచేత కూడా పూజించబడే నిన్ను గురించి నమస్కరించటానికి గానీ, ఆరాధించటానికి గానీ, స్తుతించటానికి గానీ పుణ్యం చేయని వాడు ఏ విధంగా అర్హుడు?(అర్హుడు కాదని అర్ధం)ఈ విధంగా శంకర భగవత్పాదులు సౌందర్యలహరిలోని మొదటి శ్లోకంలోనే ‘అమ్మ’ గొప్పతనాన్ని గురించి కవితాత్మకంగా చెప్పారు. అమ్మ దయ ఉంటేనే అయ్య అనుగ్రహం లభించేది!సౌందర్యలహరిలో మొత్తం నూరు శ్లోకాలు ఉంటాయి. మొడటి 41 శ్లోకాలు గల భాగాన్ని ఆనందలహరి అని, తరువాతి 59 శ్లోకాలు గల భాగాన్ని సౌందర్యలహరి అని అంటారు. మొదటి భాగమునందు కుండలినీ యోగానికి సంబంధించిన షట్చక్ర, తంత్ర, యంత్ర, మంత్ర శాస్త్ర రహస్యాలు ఎక్కువుగా ఉంటాయి. రెండవ భాగమైన సౌందర్య లహరిలో అమ్మవారి నఖశిఖపర్యంత వర్ణన ఉంటుంది. అమ్మవారి సౌందర్యాన్ని వర్ణించే సందర్భంలో వాటిలో కొన్ని శ్రీ విద్యా రహస్యాలు కూడా ఉంటాయి.

ఇప్పుడు మనం మొదటి భాగమైన ఆనందలహరిలోని, 5 వ శ్లోకం, దాని అర్ధాన్ని గురించి చెప్పుకుందాం!
హరి స్త్వా మారాధ్య ప్రణత జన సౌభాగ్య జననీం
పురా నారీ భూత్వా పురరిపుమపి క్షోభమనయత్
స్మరో పి త్వాం నత్వా రతినయన లేహ్యేన వపుషా
మునీనా మప్యంత: ప్రభవతి హి మోహాయ మహతాం
అర్ధం– తల్లీ!పరమ పావనీ!!నిన్ను ఆరాధించే భక్తులకు సౌభాగ్యాలను ప్రసాదించే వరదాయినివి నీవు. నిన్ను ఆరాధించే పూర్వమొకసారి శ్రీమహావిష్ణువు జగన్మోహినీ అవతారాన్ని పొంది, త్రిపురహరుడైన శివుని సైతం మోహంలో పడేసాడు. శివుని మనసుని కలవర పెట్టాడు. అలాగే, మన్మధుడు కూడా నిన్ను స్థుతించి, నీ దయకు పాత్రుడై తన భార్య అయిన రతీదేవికి కన్నుల పండుగ గొలుపు సుందర శరీరాకృతిని పొందటమే కాకుండా జితేంద్రుడై, మౌనంగా తపస్సు చేసుకునే ఋషులను కూడా మోహానికి దాసులను చేయు సమర్థుడయ్యాడు కదా?
వివరణ-అమ్మను ఆరాధించి, ఆమె దయను పొంది–అసమాన్యులైనవారిని ఆట పట్టించిన ఇరువురి పూర్వ గాధలీ శ్లోకంలో ప్రస్తావించబడ్డాయి.
రతీ మన్మధుల అంతరార్ధం-‘స్మరుడు’ అనగా మన్మధుడు. అతని భార్యే రతీదేవి. అతిలోక సుందరి ఈమె. భార్యాభర్తల ప్రేమానురాగాల దాంపత్యానికి వీరు ప్రతీకలు. ‘రతి, ‘అంటే, ఆసక్తి, అనురక్తి. ‘మన్మధం’అంటే మానసిక మధనం, అంటే ‘అనుభూతి’, అంటే ప్రతి వ్యక్తిలోనూ ఆసక్తిని రేకెత్తించేది ‘రతి’ కాగా, అనుభూతిని ప్రసాదించేవాడు మన్మధుడు. అందుకనే మానవులలోని ఆసక్తి, అనుభూతులకు వీరు సంకేతాలు. అమ్మవారి కుమారుడైన మన్మధుని కంటితో కాల్చినందుకు శివునకు సైతం కామప్రభావం ఎలా ఉంటుందో, రుచి చూపించిన ఘనుడు మన్మధుడు. ఇది అతని ప్రభావం కాదు, కేవలం అమ్మవారి కరుణా కటాక్షమే!అమ్మవారి చల్లని చూపులకు నోచుకున్న మన్మధుడు ముక్కంటి కంటి బారినుండి కూడా తప్పించుకొని, అనంగుడయ్యాడు (శరీరం లేకుండా జీవించటం). సామాన్యుడైన మన్మధుడు అమ్మవారి దయకు పాత్రుడు కావటం వల్లనే ఇది సాధ్య పడింది. అమ్మవారి అనుగ్రహం వుంటే, సామాన్యులు అసమాన్యులవుతారని శ్రీ శంకరభగవత్పాదులు ఈ శ్లోకంలో చక్కగా వివరించారు.

ఇప్పుడు మనం ఆనందలహరి లోని ఎనిమిదవ శ్లోకాన్ని గురించి తెలుసుకుందాం!
సుధా సింధోర్మధ్యే , సురవిటపివాటీపరివృతే
మణిద్వీపే నీపోపవనవతి చింతామణిగృహే
శివాకారే మంచే పరమశివపర్యంక నిలయాం
భజంతి త్వాం ధన్యా: కతిచన చిదానందలహరీం
అర్ధం-లోకపావనీ! సుధాసముద్రపు మధ్యప్రదేశంలో చుట్టూ కల్పవృక్షములు గల మణిమయ ద్వీపంలో, కదంబ వనంలో, చింతామణులతో నిర్మించబడ్డ గృహము నందు, శివాకారపు మంచమునందు, సదాశివుని అంకభాగం నిలయంగా కలిగి, జ్ఞానానంద తరంగ రూపంగా ఉన్న నిన్ను–కృతార్ధులైన వారు మాత్రమే సేవించి తరించు చున్నారు.
వివరణ -పైన తెలిపిన విధంగా జగన్మాతను అంతర్ముఖంగా ధ్యానించి, సేవించి తరించువారు బహు స్వల్ప సంఖ్యలో ఉంటారని ఆది శంకరులు చెప్పుచున్నారు. ఆత్మానందం పొందుటకు–ఆడంబరములైన పూజాదులు అవసరం లేదనియూ, స్థిర చిత్తంతో అమ్మవారిని ధ్యానించి కూడా సులువుగా మోక్షం పొందవచ్చని ఈ శ్లోకం లోని అంతరార్ధం. ‘లలితా సహస్రనామం స్తోత్రం’లోని — శివ కామేశ్వరాంకస్థా, సుమేరు శృంగమధ్యస్థా, బైందవాసనా, సుధాసాగర మధ్యస్థా, శివశక్తైకరూపిణీ , పంచ బ్రహ్మాసనస్థితా మొదలగు అమ్మవారి నామాలు , ఈ శ్లోకంలో చక్కగా అమరినవి. అనంతకోటి నామాలుగల అమ్మను ప్రేమతో ఏ పేరుతో పిలిస్తే పలుకదు ?

ప్రస్తుతం మనం ఆనందలహరి లోని 21వ శ్లోకాన్ని గురించి తెలుసుకుందాం!
తటిల్లేఖా తన్వీం తపనశశి వైశ్వానరమయీం
నిషాణ్ణాం షణ్ణా మప్యుపురి కమలానాం తవ కలాం
మహా పద్మాటవ్యాం మృది తమల మాయేన మనసా
మహాంత: పశ్యంతో దధతి పరమాహ్లాదలహారీం
అర్ధం-అమ్మా జగజ్జననీ! మెరుపు తీగలాంటి అందమైన, సూక్ష్మమైన, పొడవైన క్షణకాల తేజోవంతమైన కాంతితో, సూర్యచంద్రాగ్నిరూపాల సమన్వయంతో, షట్చక్రాల ఆవల గల గొప్ప తామర వనమందు(అనగా సహస్రారం కమలమందు) వెలుగొందే నీ మహాకళ–కామాది మాలిన్యాలను పోగొట్టుకున్న మహాఋషులైన యోగీశ్వరులు, ధ్యానించి నీ ‘మహదానందలహరి’లో తనివి తీరా తేలియాడుతున్నారు, ఓలలాడుతున్నారు.
వివరణ-ఈ శ్లోకం అమ్మవారి అనుగ్రహానికి పరాకాష్ట. వివేకం, వాక్చాతుర్యం, రచనా నైపుణ్యం, అందం, ఐశ్వర్యం, ఇతరులను ఆకర్షించే వ్యక్తిత్వం, సేవాతత్పరత లాంటి ఇన్ని గుణాలు ఉన్నప్పటికీ , ఇంకా పొందవలసిన సంపద ఒకటి మిగిలి ఉంది. అదే మోక్ష మార్గం. అదే ప్రతి జీవి జీవితానికి అంతిమ లక్ష్యం. దీనినే, అన్నిటినీ మించి ఆనందం కలిగించే’పరమపదం’ అని పెద్దలు అన్నారు. శ్రీ విద్య, శ్రీ చక్రోపాసన లోని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం కూడా ఇదే. అలా సాధన చేసిన మహాఋషులు ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్నప్పటికీ, వారికి భౌతికమైన సంపదల మీదా, ఆనందాల మీదా కోరికలు ఉండవు. ఈ స్థితికి చేరుకోవటానికి కూడా అమ్మవారి అనుగ్రహం ఉంటేనే చేరుకోగలం.

ఇప్పుడు మనం సౌందర్యలహరి లోని 49వ శ్లోకాన్ని గురించి తెలుసుకుందాం.

విశాలా కళ్యాణీ స్ఫుటరుచి రయోధ్యా కువలయై:
కృపాధారా ధారా కిమపి మధురా భోగవతికా
అవంతీ సృష్టి స్తే బహునగర విస్తార విజయా
ధృవం తత్తన్నామ వ్యవహరణ యోగ్యా విజయతే.

అర్ధం-అమ్మా భగవతీ!విశాలమైన నీ చూపుల వల్ల, విశాలా అనే నగర నామం నీకే తగినది. కళ్యాణమంతమైన నీవు కళ్యాణీ అనే నగర నామంతో పిలువబడటంలో ఏ మాత్రం అనౌచిత్యం లేదు. నల్లకలువల కాంతి నీ నిక్కమైన కాంతి ముందు వెలవెల బోవటంవల్ల మరియూ నీ అతిలోక సౌందర్యం వల్లనూ అయోధ్య అనే నగరం పేర పిలువబడుచున్నావు. కృప, కరుణారస ధారలను ప్రసరించే నీవు ధారానగర నామంతో పిలువ బడటం చాలా అర్ధవంతం. అవ్యక్తమైన మధుర మనోజ్ఞత కలిగి వుండటం వల్ల , నీవు మధురానగర నామంతో పిలువ బడటానికి పూర్తి అర్హురాలవు. పరిపూర్ణ భోగాలను ఇచ్చే నీవు కాక మరెవరు భోగవతీనగర నామంతో పిలువ బడటానికి అర్హులు?రక్షణ ఇచ్చేనిన్ను అవంతీనగర నామంతో పిలవటానికి మాకు ఎంతో సంతోషం. విజయాన్ని ఇచ్చే నిన్ను విజయనగర నామంతో ఆనందంతో కీర్తిస్తాం. ఈ విధంగా ఎనిమిది ముఖ్య లక్షణాలు కలిగి, ఆ లక్షణాలు కలిగిన నగరాల నామాలతో అమ్మ స్వాతిశయంతో భక్తులకు కనువిందు చేస్తుంది.
వివరణ-ఈ శ్లోకం అమ్మవారి నేత్రదృష్టిని(చల్లని చూపులను) గురించి విశేషంగా చెబుతుంది. ఆ చూపులు భక్తులపై కరుణ రసామృతాన్ని కురిపిస్తాయి. అమ్మవారి చూపులను గురించి చెప్పటంలో, వాడిన ‘విశేషణాలు’, కర్మ భూమి అయిన భారతదేశంలోని ఇతిహాస ప్రాధాన్యమున్న ఎనిమిది మహానగరాల పేర్లు ఉన్నాయి. భారత దేశమంతా అమ్మ కీర్తిని వేనోళ్ళ కీర్తిస్తుంది అని చెప్పటం కూడా ఆ శ్లోకానికి అంతరార్ధమై ఉండవచ్చు. అమ్మ కళ్ళు తెరిస్తే శిష్టులకు రక్ష , దుష్టులకు శిక్ష!అదే ఆ ‘నేత్రదృష్టి’ విశేషం. భక్తినావతో ఆనందలహరిని దాటి సౌందర్యలహరికి చేరుకున్నాం .

తరువాత మనం సౌందర్యలహరిలోని 50 వ శ్లోకాన్ని గురించి తెలుసుకుందాం.

కవీనాం సందర్భస్తబక మకరందైక రసికం
కటాక్ష వ్యాక్షేప భ్రమర కలభౌ కర్ణ యుగళం
అముంచన్తౌ దృష్ట్వా తవ నవరసాస్వాదతరళా
వసూయా సంసర్గా దళికనయనం కించి దరుణం
అర్ధం- మామూలు భక్తులే అమ్మవారిని అత్యద్భుతంగా కీర్తిస్తుంటే, మరి సుకవులను గురించి చెప్పేదేముంది? అటువంటి కవిపుంగవులు రసవత్తర వర్ణనలతో అమ్మను ఇలా వర్ణిస్తున్నారు. పుష్పాల నుండి జాలువారే మకరందమందు ఆసక్తిని చూపించే నీ కళ్ళు, చూపు, ‘కడగంటి చూపులు’ అనే నెపంతో నీ చెవులను తాకుతున్నాయి. గండుతుమ్మెదల లాంటి నీ రెండు కళ్ళు నవరసాస్వాదానుభూతిని కలిగిస్తున్నాయి. ఆ రసాస్వాదానుభూతిని నీ చెవులు వదులుకోలేక వున్నాయి. అంతే గాక, నీ భ్రూమధ్యమందు ఉన్న ‘లలాట నేత్రాన్ని’చూసి, నీ వీనులు అసూయ కూడా పడుతున్నాయి. అలా నీ వీనులు ఆ రసాస్వాదానుభూతిని వదులుకోక పోవకుండా అలానే నీ నేత్రాలను అంటిపెట్టుకొని ఉండటం వల్ల , భక్తులకు ఇబ్బంది కలగటం వల్లనేమో కూడా , నీ లలాట నేత్రం కోపంతో ఎరుపెక్కింది.
వివరణ-అయ్యవారికే కాదు, అమ్మవారికి కూడా మూడు కళ్ళు ఉన్నాయి. ఆయన కంటే ఏమి తక్కువ అమ్మకు?అమ్మ, అయ్యల ఆరుకళ్ళు ప్రకృతిలోని ఆరు ఋతువులను సూచిస్తాయేమో!సౌందర్యలహరిలోని అన్ని శ్లోకాలకంటే, ఈ శ్లోకాన్నిసుకవులు, సాహితీ పిపాసులు ఎక్కువగా ఇష్ట పడుతారు. మహా కవులు మాత్రమే ఈ విధంగా కవితా పాండిత్యాన్ని ప్రదర్శించగలరు. ఈ శ్లోకంలోని ప్రతి అక్షరం కవితామయమే!ఈ శ్లోకం ఒక చక్కని పదచిత్రం. ఎంత చక్కని భావుకత!సౌందర్యరాశి అయిన అమ్మవారిని చక్కని ఊహలతో, భావనలతో అందంగా చెప్పిన శ్లోకమిది. రమణీయ, కమనీయ, స్మరణీయమైన అద్భుత కవితాశిల్పం గల ఈ శ్లోకం–పున:పున: స్మరణీయం! నేను మొదట్లోనే చెప్పినట్లు శ్రీ శంకరులు మహాకవిభక్తవరేణ్యుడు, భక్తమహాకవి శయుడు!భక్తిని, కవిత్వాన్ని రంగరించి భారతీయులకు శ్రీ శంకరులు అందించిన మధుర కావ్యం సౌందర్యలహరి.

అటు పిమ్మట సౌందర్యలహరి లోని 60 వ శ్లోకాన్ని గురించి తెలుసుకుందాం.

సరస్వత్యా: సూక్తీ రమృతలహరీ కౌశలహరీ:
పిబంత్యా శ్శర్వాణీ శ్రవణచులుకాభ్యా మవిరళం
చమత్కార శ్లాఘా చలితశిరస: కుండలగణో
ఝుణత్కారై స్తారై: ప్రతివచన మాచష్ట ఇవ తే.
అర్ధం-అమ్మా శర్వాణీ!సరస్వతీ దేవి వినిపించు మధుర గానసుధారసధారలకు ఆనందంతో, తన్మయత్వంతో నీవు శిరస్సును లయబద్ధంగా ఊపు సందర్భంలో, నీ చెవులకు ఉన్న కర్ణాభరణాలు ఒక్కసారిగా రమ్యధ్వనిలో చేయు ఝణ ఝణత్కారాలు, సరస్వతీ దేవి గానం ‘బాగున్నది’అని మాటలతో చెప్పటానికి బదులుగా, సంకేతంగా చెప్పటమే అనిపిస్తుంది.
వివరణ-అమ్మవారి సౌందర్యాన్ని గురించి ఎంత చెప్పినా తనివి తీరదు. వాడిపోని కుసుమకోమలగాత్రిని గురించి-నఖశిఖపర్యంతం భక్తిభావంతో కవితాత్మకంగా చెప్పారు శ్రీ శంకరులు. అమ్మవారు ధరించిన వస్తువులు కూడా సౌందర్యవంతమైనవే!ఆమె స్పర్శకు జడత్వమున్నశిలలకు సైతం మనోహర సౌందర్యం ప్రాప్తిస్తుంది. ఈ శ్లోకంలో విశేషాన్ని చూడండి–సరస్వతీ దేవి గానానికి , జ్ఞానానికి అధిదేవత. అట్టి దేవత వినిపించే మధుర గానసుధారసధారల కన్నా అమ్మవారి కర్ణాభరణాలు చేయు ఝణ ఝణత్కారాలు గొప్పగా ఉన్నాయని చెప్పటమే శ్రీ శంకరుల భావం. అమ్మవారి సౌందర్యం ముందు ప్రపచంలో మనమనుకునే సౌందర్యాలన్నీ దిగదుడుపే!ఈ కావ్యానికి సౌందర్యలహరి అని పేరు పెట్టటానికి కారణం-ప్రతి శ్లోకంలో అమ్మవారి సౌందర్యాన్ని గురించి ఆరాధనా భావంతో చెప్పటమే!

ఇప్పుడు మనంసౌందర్య లహరిలోని 63 వ శ్లోకాన్ని గురించి తెలుసుకుందాం.

స్మితజ్యోత్స్నా జాలం తవ వదనచంద్రస్య పిబతాం
చకోరాణా మాసీ దతిరసతయా చంచుజుడిమా
అతస్తీ శీతాంశో రమృతలహరీ రామ్లరుచయ:
పిబంతి స్వఛ్ఛందం నిశి నిశి భ్రుశం కాంచిక ధియా.
అర్ధం-అమ్మా పరమేశ్వరీ!చంద్రబింబం లాంటి నీ నగుమోము, నీ నవ్వు ఎలా ఉన్నాయంటే -వెన్నెలనంతటినీ అమితంగా గ్రోలిన చకోర పక్షులకు మధురమైన ఆ వెన్నెలను అమితంగా గ్రోలటం వల్ల వాటి నాలుకలు ఆ తీపిదనానికి చచ్చుబారిపోయి, మరే రుచిని గ్రోలనివ్వటం లేదు. అందుచేత ఆ చకోరపక్షులు ఏమైనా పుల్లనైనవి త్రాగి తమ నాలుక మొద్దుబారినతనాన్ని పోగొట్టుకొన తలచి-చంద్రుని వెన్నెల అనబడు బియ్యాన్ని కడిగిన నీరు, లేదా అన్నపు గంజియను భ్రమలో ప్రతిరాత్రి ఎక్కువగా త్రాగుచున్నవి. (అలా, అవి నీ నవ్వులోని తియ్యదనాన్ని గ్రోలటం మాత్రం మానలేదు. )
వివరణ-అమ్మవారి చిరునవ్వుల తీపిదనం గురించి పోల్చి చెప్పేటప్పుడు-చంద్రుని వెన్నెల తీపిదనం అన్నపుగంజి వలే పుల్లగా ఉంటుందనే విషయం, వెన్నెల రుచుల లోని గుణ దోషాలను, తారతమ్యాలను, హెచ్చు తగ్గులను నిర్ణయించి చెప్పటానికి ప్రామాణిక మైన–చకోర పక్షుల చేతనే చెప్పించటం కవితాలోకంలో నేటికీ ఒక నూతన ప్రక్రియ. ఇటువంటి నూతన ప్రక్రియను శ్రీ శంకరులు ఏనాడో కవితాత్మకంగా, మనోహరంగా చెప్పారు. ఈ కవితా రీతులను తరువాతి కవులు కూడా అనుకరించారు, అనుసరించారు. చంద్ర సహోదరి అయిన అమ్మవారి నగుమోమును చంద్ర బింబంతో పోల్చటం ఎంతో సహజంగా ఉంది.

తరువాత మనం సౌందర్యలహరిలోని 88 వ శ్లోకాన్ని గురించి తెలుసుకుందాం.

పదం తే కీర్తీనాం ప్రపద మపదం దేవి విపదాం
కథం నీతం సద్భి:కఠినకమఠీ కర్పరతలాం
కథం వా పాణిభ్యా ముపయమమనకాలే పురభిదా
యదాదాయ న్యస్తం దృష్టది దయమానేన మనసా.
అర్ధం-అమ్మా పరమ పావనీ!అన్నిసత్కీర్తులకు ఆలవాలమై, అన్ని ఆపదలనుండి భక్తులను కాపాడే నీ అతి మెత్తని పాదాలను సుకవులు అతి గట్టిగా నుండే ఆడు తాబేలు యొక్క వీపు పైన ఉన్నకవచం(డిప్ప)తో పోల్చటం ఏమంత సమంజసంగా ఉంది?త్రిపుర హరుడైన పరమ శివుడు కఠిన హృదయుడై నీ వివాహ సమయంలో ‘సన్నికల్లు'(పసుపు నూరుకునే సాధనానికి ఆధారం)ను నీ లేత చిగురుటాకు వంటి పాదం మీద ఎలా ఉంచగలిగాడు?
వివరణ-ఈ శ్లోకంలో అమ్మవారి పాదాలను గురించి శ్రీ శంకరులు వివరించారు. సాధారణంగా ఆడువారి పాదాల పై భాగం కొద్దిగా ఉబ్బెత్తుగా వుంటాయి. కవీశ్వరులు ఆ పాదాలను ఆడ తాబేలు వీపు పైనుండు డిప్పతో పోలుస్తారు. ఆపద వచ్చే సమయాన్ని ముందుగానే పసిగట్టి, తాబేలు తన నాలుగు కాళ్ళను మెడ మరియు ముఖంతో సహా ఆ డిప్పలోకి దాచుకుంటుంది. కవీశ్వరులు అలా ఆడువారి పాదాలను పోల్చటం శ్రీ శంకరులకు నచ్చలేదు. అందునా, పరమపావని అయిన జగన్మాత లేత చిగురుటాకు వంటి పాదాలను అలా పోల్చటం ఆది శంకరులకు రుచించలేదు. ఆఖరికి, శివుడు కూడా వివాహ సమయంలో అమ్మ మెత్తని పాదాలపై గరుకుగా మరియు గట్టిగా ఉండే సన్నికల్లును పెట్టి ఆయన కఠిన హృదయాన్నిచాటుకున్నాడు. అమ్మవారి సుతి మెత్తని పాదాలను కవీశ్వరులు అలాపోల్చటం, శివుడు ఆ పాదాలపై సన్నికల్లును పెట్టటం శ్రీ శంకరుల హృదయాన్ని ద్రవింప చేసింది. అమ్మవారి పాదాలను శివుడితో సహా ఎవరైనా సరే సక్రమంగా గుర్తించి, కీర్తించకపోతే శంకర భగవత్పాదులు సహించలేరు. అంత గొప్పనైన అమ్మ పాదాల చెంతనే మనకురక్ష !ఈ పది శ్లోకాలలో అమ్మవారి సౌందర్యాన్ని గురించి ఆనందంగా, తన్మయత్వంతో ఆరాధనా భావంతో చెప్పుకున్నాం. ఇప్పుడు ఆఖరి శ్లోకాన్ని (నూరవది)గురించి చెప్పుకుందాం. ఈ శ్లోకంతో దీనిని ముగిస్తున్నందుకు హృదయం బరువెక్కుతుంది. ఈ పది శ్లోకాలు పది ఆణిముత్యాలు. సాధ్యమైనంతవరకు వీటిని పున:పున: స్మరించండి. అమ్మవారి అనుగ్రహంతో, మీ ఆశిస్సులతో మాత్రమే వీటికి అర్ధాలు, వివరణలు ఇవ్వటం సాధ్యపడింది. లేకపోతే , నాలాంటి స్వల్పునకు ఇది సాధ్యమేనా?

ఇక శ్లోకాన్ని గురించి చెప్పుకుందాం.

ప్రదీపజ్వాలాభి ర్దివసకర నీరాజనవిధి:
సుధాసూతే శ్చంద్రోపలజలలవై రర్ఘ్యరచనా
స్వకీయై రంభోభి స్సలిలనిధి సాహిత్య కరణం
త్వదీయాభి ర్వాగ్భిస్తవ జనని వాచాం స్తుతి రియం
అర్ధం-ప్రపంచంలో ఏ ప్రాంతంలోనైనా, భావాన్ని వ్యక్త పరచటానికి మాట , వ్రాత చాలా అవసరం. అట్టి వాక్ప్రపంచానికి తల్లివైన ఓ భగవతీ!తన ప్రకాశంతో వెలుగొందే సూర్యునికి దివిటీలతో హారతి ఇచ్చుట ఎట్లో, చంద్రకాంత శిలాజలధారలచేత చంద్రునికి అర్ఘ్యం సమర్పించుట ఎట్లో, సముద్ర జలాల చేతనే సముద్రునకు తర్పణం విడుచుట ఎట్లో , అలాగే–నీ అనుగ్రహం, దయ వల్ల నీ రూపం నుండి వ్యక్తమైన నా పదాలను ఏర్చి కూర్చి మాలగా చేసి ఈ స్తుతి చేయటం జరిగింది. ఈ స్తుతి చేయటం అనేది కూడా నీ చేతనే చేయబడింది. నేను నిమిత్త మాత్రుడను.
వివరణ- ఈ చివరి శ్లోకం ఒక విధంగా అమ్మవారికి, సౌందర్యలహరిని అంకితం చేసినట్లుగా ఉంది. సౌందర్యలహరి లోని ప్రతి పలుకు వాగ్దేవి అయిన అమ్మవారి అనుగ్రహం చేత కూర్చిమాలగా చేసి అమ్మవారికి సమర్పిస్తున్నారు శ్రీ శంకరులు. కావున ఈ స్తోత్రం అమ్మవారిని గురించినదే కాకుండా, అమ్మవారికే చెందినది కూడా. ఈ విశ్వంలో అన్నిటికీ కూడా ఆమే యజమాని, సంరక్షకురాలు కూడా! శ్రీ శంకరులు, తాను నిమిత్త మాత్రుడనని అతి వినయంగా చెప్పుకుంటూ అమ్మవారికి సర్వసమర్పణ చేసుకుంటున్నారు. నిరహంకారంతో, సర్వం అమ్మవారికి సమర్పిస్తూ శ్రీ శంకరులు సౌందర్యలహరిని ముగిస్తున్నారు. మనమూ అమ్మవారిని కీర్తిస్తూ, సర్వసమర్పణ బుద్ధితో అమ్మకు ప్రణమిల్లుదాం. ఇంత గొప్ప కావ్యాన్ని భారతీయులకు అందించిన శ్రీ శంకరులకు మనసారా నమస్కరిస్తూ, ఆ ఋషిఋణం మనం ఏనాటికైనా తీర్చుకోవలసిందే!దానికి మార్గం ఒక్కటే–ఆయన వ్రాసిన వేదాంత, భక్తి కావ్యాలను నిరంతరం పారాయణం చేయటమే!

శ్రుతి స్మృతి పురాణం ఆలయం కరుణాలయం
నమామి భగవత్పాదం శంకరం లోకశంకరం

(వేదాలు ఉపనిషత్తులు, పురాణాలను ఔపోసన పట్టిన కరుణాలయుడు, సాక్షాత్తు పరమ శివుని అవతారమైన శ్రీ ఆదిశంకరులకు ప్రణమిల్లుతున్నాను)
శుభం భూయాత్
శారదాప్రసాద్

అన్నమయ్య ఆధ్యాత్మికానందలహరి – 31

విశ్లేషణ: టేకుమళ్ళ వెంకటప్పయ్య

భగవంతుని సాన్నిధ్యంలో నిరంతరం నిలిచేందుకు, తరించేందుకు ఒక్కొక్కరిది ఒక్కో మార్గం. వాటిలో ముఖ్యమైన వాటిని నవవిధ భక్తులుగా పేర్కొన్నది భాగవత పురాణం. భగవంతుని లీలలను పాడుతూ, ఆడుతూ మైమరచి… తానను తానే కీర్తించుకుంటున్నానంతగా భగవంతునిలో లీనమవ్వడమే కీర్తనం. భారతదేశంలో భక్తి సామాన్యులకు మరింత చేరువయ్యేందుకు తోడ్పడిన ‘భక్తి ఉద్యమం’లో కీర్తనం ఒక ముఖ్య భాగమై నిలిచింది. భరతఖండంలో మీరా, తుకారాం, చైతన్య మహాప్రభు మొదలుకొని మన తెలుగునాట అన్నమయ్య, రామదాసు, త్యాగయ్య వరకూ భగవంతుని వేనోట కీర్తించి తరించినవారే. తొలి తెలుగు వాగ్గేయకారుడు అన్నమయ్య బాట అందరికీ మార్గదర్శకమైంది. అన్నమయ్య ఈ కీర్తనలో నాలుక పవిత్రం కావాలంటే ఉబుసుపోని పలుకులు, వాళ్ళ మీద వీళ్ళమీద చెప్పుకునే చాడీలు వద్దు అంటున్నాడు. శ్రీవేంకటేశ్వరుని బహువిధాల కీర్తించినప్పుడు మాత్రమే మనిషి జిహ్వ పవిత్రమౌతుంది అంటున్నాడు.

కీర్తన:
పల్లవి: పావనము గావో జిహ్వ బ్రదుకవో జీవుఁడా!
వేవేల కితని నింక వేమాఱునుం బాడి ||పల్లవి||

చ.1.హరినామములే పాడి అతనిపట్టపురాణి
ఇరవై మించినయట్టియిందిరం బాడి!
సరస నిలువంకలాను శంఖచక్రములఁ బాడి!
వరదకటిహస్తాలు వరుసతోఁ బాడి ||పావ||

చ.2.ఆదిపురుషునిఁ బాడి అట్టే భూమిసతిఁ బాడి
పాదములఁ బాడి నాభిపద్మముఁ బాడి
మోదపుబ్రహ్మాండాలు మోచే వుదరముఁ బాడి
ఆదరానఁ గంబు కంఠ మంకెతోఁ బాడి ||పావ||

చ.3.శ్రీవెంకటేశుఁ బాడి శిరసుతులసిం బాడి
శ్రీవత్సము తోడురముఁ జెలఁగి పాడి
లావుల మకరకుండలాలకర్ణములు పాడి!
ఆవటించి యితనిసర్వాంగములుఁబాడి ||పావ||
(రాగం:భూపాళం, సం.2.సం.359, రాగిరేకు 173)

పల్లవి: పావనము గావో జిహ్వ బ్రదుకవో జీవుఁడా!
వేవేల కితని నింక వేమాఱునుం బాడి

“కమలాక్షు నర్చించు కరములు కరములు;
శ్రీనాథు వర్ణించు జిహ్వ జిహ్వ;
సురరక్షకునిఁ జూచు చూడ్కులు చూడ్కులు;
శేషశాయికి మ్రొక్కు శిరము శిరము;
విష్ణు నాకర్ణించు వీనులు వీనులు;
మధువైరిఁ దవిలిన మనము మనము;
భగవంతు వలగొను పదములు పదములు;
పురుషోత్తముని మీఁది బుద్ధి బుద్ధి;

దేవదేవుని చింతించు దినము దినము;
చక్రహస్తునిఁ బ్రకటించు చదువు చదువు;
కుంభినీధవుఁ జెప్పెడి గురుఁడు గురుఁడు;
తండ్రి! హరిఁ జేరు మనియెడి తండ్రి తండ్రి”

అని పోతన మహాశయుడు సెలవిచ్చినట్లు మన జిహ్వను జిహ్వ అని పిలవాలంటే పరమాత్ముని శ్రీనాధుని వర్ణించి తీరాలి లేకపోతే అది నాలుకే కాదు. కేవలం పనికిమాలిన కబుర్లు చెప్పడానికి, తినడానికి మాత్రమే పనికి వస్తుంది. అందుకే అన్నమయ్య కూడా “ఓ జీవుడా! నీ జిహ్వతో శ్రీనివాసుని వేవేల కీర్తించి పావనం కారాదా! నీ నాలుకను పావనం చేసుకోరాదా! అని విన్నవిస్తున్నాడు.

చ.1. హరినామములే పాడి అతనిపట్టపురాణి
ఇరవై మించినయట్టియిందిరం బాడి!
సరస నిలువంకలాను శంఖచక్రములఁ బాడి!
వరదకటిహస్తాలు వరుసతోఁ బాడి

ఓ జిహ్వా! నిరంతరం శ్రీహరి నామాలను కీర్తించు. ఆయన పట్టపురాణి యైన ఇందిరను కీర్తించు. ఆ శ్రీహరి శంఖు చక్రాలను కీర్తించు. ఆయన కటిప్రదేశములో నున్న వరద హస్తాన్ని కీర్తించు. ఆవిధంగా కీర్తించి తరించమని మోక్షప్రాప్తిని పొందమని అన్నముని ఉద్బోధ.

చ.2. ఆదిపురుషునిఁ బాడి అట్టే భూమిసతిఁ బాడి
పాదములఁ బాడి నాభిపద్మముఁ బాడి
మోదపుబ్రహ్మాండాలు మోచే వుదరముఁ బాడి
ఆదరానఁ గంబు కంఠ మంకెతోఁ బాడి

ఆదిపురుషుడైన శ్రీమహావిష్ణువును ప్రార్ధిద్దాం. శ్రీదేవి, భూదేవి సమేతుడై శ్రీదేవి ఆయన పాదములను ఒత్తుతుండగా చూచి తరించి కీర్తిద్దాం. పదునాలుగు భువనభాండమ్ములను ఆనందంతో మోస్తున్న ఆదిదేవుని కీర్తిద్దాం. ఆదరంగా శంఖంవంటి కంఠముగల శ్రీనివాసుని చేరి కీర్తిద్దాం.

చ.3. శ్రీవెంకటేశుఁ బాడి శిరసుతులసిం బాడి
శ్రీవత్సము తోడురముఁ జెలఁగి పాడి
లావుల మకరకుండలాలకర్ణములు పాడి!
ఆవటించి యితనిసర్వాంగములుఁబాడి

శ్రీవేంకటేశ్వరుని మనసారా త్రికరణ శుద్ధితో కీర్తిద్దాం. ఆయన శిరసుపై ఉన్న తులసిమాలను కీర్తిద్దాం. విజృంభించి ఆయన వక్షస్థలంపై గల శ్రీవత్సము అనే పేరుగల పుట్టుమచ్చను కీర్తిద్దాం. ఆదేవదేవుని మకరకుండలములను గాంచి కీర్తించి తరిద్దాం. పొందికగా శోభించే ఆయన సర్వాంగాలను కీతించి తరిద్దాం రండి అని ప్రబోధిస్తున్నాడు అన్నమయ్య.

ముఖ్యమైన అర్ధాలు: పావనము = పవిత్రము; జిహ్వ = నాలుక; వేవేల = కొన్ని వేలసార్లు; ఇరవై = సుస్థిరమైన; మించిన = అతిశయించి నిలిచిన; ఇరువంకల = కుడియెడమలనున్న ఆయుధాలు; వరద కటి హస్తాలు = వరద హస్తము మరియూ కటిహస్తము; అంకె = సామీప్యము, వశము; కంబుకంఠము = శంఖము వంటి మెడ; ఉరము = వక్షస్తలము; మకరకుండలము = మొసలి ముఖము వంటి కర్ణభూషణము; ఆవటించు = పొందుపఱుచు, సేకరించు.

-0o0-