గిలకమ్మ కథలు – గిలకమ్మ పందేరం. ఆహా..! ఏమి యవ్వారం.

రచన: కన్నెగంటి అనసూయ

యేగోరింట్లో పిల్లోడ్ని పెళ్ళి కొడుకుని సేత్నారంటే అయ్యాల తెల్లారగట్తే లేసి పన్జేసుకుంది సరోజ్ని.
మల్లీ ఎండెక్కితే కుదరదని పిల్లలు నిదళ్ళు లేత్తాకి ముందే తలిప్పి సిక్కుల్లేకుండా దువ్వెన్తో దువ్వి..తల్నిండా నూనెట్టి మరీ పైకి ముడెట్తేసి..బాగా మసిలి,మసిలీ పొగలొచ్చేసిన రాగి బిందెడు నీళ్లతో నీళ్ళోసేసుకుని ఏదో పాత సీరుంటే సుట్తబెట్టి బీరువాలోంచి పగడాల గొలుసుదీసి మెళ్ళో ఏసుకుని అద్దంలో సూసుకుంది.
సూత్రాల గొలుసునీ, నల్లపూసల గొలుసుని అంతకు ముందురోజే కుంకుడుకాయల పులుసులో నానేసి మరీ తోవిందేవో..పగడాల దండ జతసేరే సరికి నిగనిగలాడిపోతన్నాయ్ అనుకుంది అద్దంలో అదే పనిగా తనని తాను సూసుకుంటా..
అక్కడకా పనయ్యాకా పిల్లల్ని నిద్దళ్ళు లేపి మొకాలు కడుక్కు రమ్మని రాత్రన్నం ఉంటే అందులో కాతంత పెరుగు గుమ్మరిచ్చి, సిటికెడుప్పేసి ఆవకాయ బద్ద అడ్డేసిందేవో ఆవురావురుమంటా తిని బళ్లోకి లగెత్తేరు ఆళ్లిద్దరూ.
ఆళ్లనలాగంపి “ అమ్మయ్యా..వానెలిసినట్టుంది..” అని మనసులో అనుకుంటా…మొగుడు పొలాన్నించి తిన్నగా అటే వత్తాననేతలికి సాకలోడు నున్నగా సేసిన ఇస్త్రీ జత ఏస్కున్నాకా బొంత రుమాలు భుజాన్నేసిందేవో..అతనలాగెల్లేకా తలుపులు గడెట్టి ..తీరిగ్గా సేతికున్న మట్టిగాజులు తీత్తా..
“ స్సూరేకాంతవా..ఏకాడున్నా? పనయ్యిందా? ఏగోరింటికి..భోజనానికెల్లాలిగందా! ఎన్నింటికెల్దాం..?”
గోడ మీంచే కేకేసింది సరోజ్ని..
“ ఇంకో అరగంటడతాది. నీదో..? మియ్యన్నయ్య..రాత్రినించీ అక్కడే ఉన్నారుగదా. తెల్లారగట్టొచ్చి నీళ్లోసుకునెల్లేరు. నేనింకా తానం సెయ్యాలంతే..నీదైపోయిందా?”
“ ఆ..అయినట్టే. పిల్లజెల్లా బళ్లకెల్లి ఇల్లు కాలీ అయ్యేతలికి ఇదిగో..ఇయ్యాలయ్యింది. “ అంది అంతకు ముందే బీరువాలోంచి తీసి పక్కనెట్టుకున్న బంగారు గాజుల్ని మట్టిగాజుల్తో కలిపి అదొకటీ, ఇదొకటీ ఉండేట్టు చూసి చెరి సగం గాజులు చేతికి తగిలిచ్చుకుంటా.
అరగంటన్నమడిసి గంటైనా గుమ్మం తలుపు తెరవలేదేవో.. వాకిట్టో కూకుని ఒకటే తీపులు బోయింది సరోజ్ని..పేరంటాల్లు ఎల్లే వాల్లు ఎల్లకుండా..”య్యే..ఎవ్వరికోసం సూత్నా..రా..ఎల్ధాం. పొద్దెక్కింది” అనేతలికి.
“ మొగుడెప్పుడో తెల్లారగట్టే వచ్చి నీళ్ళోసుకునెల్తే..ఇయ్యేల్దాకా ఏంజేసిందో ఈ ఇల్లాలు..” అనుకుంటున్నంతలో..తాళం కప్ప సేత్తో పట్టుకుని రానే వచ్చింది సూరేకాంతం బయటికి.
ఈల్లెల్లేతలికే కిటకిటలాడిపోతంది పెళ్ళోరిల్లు. పందిట్లో మగోళ్ళున్నారని దొడ్డి తలుపులు తీసుండేతలికి అటేల్లేరేమో..మంచాల్నిండా, బల్లల్నిండా,వసారాల్లోనూ, సెట్లకిందా , సాపలెసుకుని ఎక్కడ సూసినా ఆడోళ్లే.
“ బాగున్నారా? ఎప్పుడొచ్చేరు? పిల్లలు బాగా సదుంతున్నారా? పిల్ల పెద్ద మనిసయినట్టుంది గదా..?” లాంటి ఊసులే ఎక్కడ సూసినా.. అయ్యన్నీ ఇంటా మనసులోనే నవ్వుకుంది సరోజ్ని.
“ బంతి కాలీ అయ్యిందంట భోజనాలకి రమ్మంటన్నారు “ అనేతలికి ఒకటే కోలాహలం కోళ్ల గంపని పైకెత్తితే ఒక్కసారిగా తొసుకుంటా, పోటీ పడి బయటికి పరుగులెత్తుతున్న కోళ్లల్లాగా. తోపులాట కూడాను.
“ ఇక్కడ కూకుందాం రా..ఎలాగా బంతయ్యేతలికి అరగంటన్నా పట్టుద్ది “ అంది సరోజ్ని సూరేకాంతానికేసి సూత్తా..బంతిలో కూకుంతాకెల్లినోల్లతో ఖాలీ అయిన కుర్సీల్లో ఒక దాన్లో కూకుంటా..
“ లేదు..బేగినే వడ్డిచ్చేత్తన్నారు. మనోళ్లుగాదు వడ్డిచ్చేది. ఎవుళ్లనోదీసుకొచ్చేరుగదా బయట్నించీ..ఎంతోగానీ తీసుకుంటారంత. కమలమ్మంది..అందరికీ అన్నీ ఏత్తారంట మర్సిపోకుండాను. మనోళ్ళైతే అదావిడి సేసేసి తత్తరబిత్తరలాడిపోతా ఒకటేత్తే ఒకటెయ్యరని మర్సిపోతారని. ఒక్కగానొక్క ముండగాడు. ఆడికన్నీ సరిగ్గా జరపాపోతే మీ తాతూరుకోండుగదా.. మాటరాగూడదు. అంతుకని. ” అంది ..పిల్లోడి నాయనమ్మ. ఆవిడకి మోకాళ్లు నొప్పులు. నడవలేదని కుర్చీ తెచ్చి కుదేసేరందులో. అంతుకే ఆవిడికి దగ్గర్లో ఎవరు కూకుంటే ఆల్లతో ఇయ్యే కవుర్లు. వడ్డిత్తాకి అలా మడుసుల్ని పొరుగూర్నుణ్చి తెత్తం గొప్పగా సెప్తా.
“ పర్వాలేదులే.. మామ్మా..! ఒక నిమిసం ఆలీసం అయితే మాత్తరం పొయ్యేదేటుందిలే. ఇంటికెల్లి పడుకుంటవేగా ..నీకొంట్లో బాగుంటందా” సాగదీసింది సరోజ్నీ.
“ ఆ..ఏంబాగు? నా బాగే అడిగేవా? ఇదిగో ఇలాగే. మండాపరోల్లాగా ..ఎక్కడో ఓసోట కుచ్చీలో కుదేత్తారు. లేపే దాకా లెగలేను. ఒహటే నెప్పులు అమ్మా..యా..”
“అదే ..మామ్మా..డాట్టర్లేవో తగ్గమంటారు..” పరాగ్గా అంది సరోజ్ని..అందరి సీర్లొంకా ఒకర్ని మార్సి మరొకరొంక అదేపనిగా సూత్తా.
“ అదే గదా సావొచ్చి పడింది….! తగ్గితే బాగానే ఉండును..మరి ఏంజేత్తాం. నొసట్న..ఇలా రాసుంటే ”
ఆవిడ మానాన ఆవిడ సెప్పుకుని పోతానే ఉంది. అయ్యన్నీ పెడ సెవిని ఇని ఊకొడతా..అందర్నీ కలయసూత్తందేవో సరోజ్ని, భోజనం సేసేసి తాంబూలం తీసుకుని లోపల్నించి బయటికొత్తన్న లక్ష్మి మాస్టార్నిసూసేతలికి పేనం లేసి నిలబడ్దట్తయ్ కూకున్నదల్లా గబుక్కున లేసి..
“లచ్చింమేస్టరుగారొచ్చేరు..పలకరించొత్తానుండు..” అంది సూరేకాంతం భుజమ్మీద సేత్తో తట్టి ఇప్పుడే వత్తానుండే, నేనొచ్చేదాకా భోజనానికెల్లకు అన్నట్టు.
”యావండీ…. బాగున్నారాండీ ..! “ అంది సరోజ్ని..ముకంనిండా ఇంతానందాన్ని పులుముకుని ..లచ్చిం మేశ్తారికెదిరెల్లి.
ఆ సుట్తుపక్కలా కూకున్నోల్లంతా ఈల్లిద్దరొంకే సూత్తం మొదలెట్టేరు..
“ నమస్తే! బాగున్నానమ్మా..! మీరెలా ఉన్నారు? “ అన్నారావిడి సరోజ్నినే సూత్తా..
ఆవిడా ఊరి స్కూల్లో పన్జేత్తారు. గిలకమ్మ టీచరు.
“ బాగున్నానండి. మాగిలక్కెంతిస్టవోనండి మీరంటేని. అంతమానూ “ లచ్చిమ్మేష్టారు లచ్చిమ్మేశ్టారంటా నోరు కాయదండి..” అంది సరోజ్ని మెలికలు తిరిగిపోతా..!
పక పకా నవ్వేరు లచ్చిమ్మేస్టారు సరోజ్ని మాటలకి.
కాసేపు గిలకమ్మ కబుర్లయ్యాకా ఎల్లొత్తానని దొడ్డి గుమ్మంకేసి నడుత్తా అంతలోనే ఏదో గేపకవొచ్చినట్టు ఎనక్కి తిరిగి రెండడుగులేసి సరోజ్ని దగ్గరకంటా వచ్చి ..
“ మొన్న మీరిచ్చారని వంకాయలు తీసుకొచ్చింది గిలక. అప్పుడే తోట నుండి కోసారేమో..నవనవలాడిపోతున్నాయ్. మీ తోటలోవట కదా! పాలుపోసి వండితే ఎంత రుచిగా ఉందో కూర. ధేంక్సమ్మా.” అంది ఇంత మొఖం సేసుకుని లచ్చిమ్మేస్టారు..వెనక్కి తిరుగుతా..
“ ఆ..దాన్దేవుందిలెండి…మీకు ఇట్టవని సెప్పిందండి మా గిలక..” అందిగానీ మొగమాటానికి..రత్తం సుక్కుంటే ఒట్టు సరోజ్ని మొకంలో. ఏం సెయ్యాలో తెలవక గుడ్లప్పగించి సూత్తా ఉమ్దిపోయింది ఆమె గుమ్మందాటేదాకా.
అది ఇని అప్పటికే పెడమొకవెట్టేసింది సూరేకాంతం..
” గోడపక్కనున్నదాన్ని నాకివ్వకుండా ..మేస్టారికంపేవా? ఆవిడెక్కువైపోయిందా నీకు? దేశదిమ్మరోళ్ళాళ్ళు. ఇయ్యాలిక్కడుంటారు. రేపు మరోసోటుంటారు. ఎల్లకాలం నిన్నిడిసిపెట్టకుండా ఉండేదాన్ని నేనేనే సరోజ్ని. నువ్వెంత నా కాడ్నించి దాద్దావన్నా, ఇలా బయటికొత్తానే ఉంటది. మంచోల్లని మోసం సెయ్యనివ్వడా పైవోడు. ఎంత సేద్దావనుకున్నాగానీ..” అని మనసులోనే అనుకుంటా..
కాల్లూ, సేతుల్లో ఒకటే వనుకు సరోజ్నికి.
ఇంటికొచ్చిందిగానీ కాలుగాల్న పిల్లలే ఆ సివర్నించి ఈ సివరికీ, ఈ సివర్నించి ఆ సివరికి తిరుగుతానే ఉంది మనసు మనసులో లేక. రేపటేల్నించీ సూరేకాంతం దెప్పే దెప్పుళ్లకి అంతూ పొంతూ ఉంటదా? అననుకుంది తన్లో తనే. అయినా పచ్చిమిర్గాయలేటి, కందదుంపేటి? పెండ్లం దుంపేటి సేలో ఎయ్యి పండితే అయ్యి మొదటేల తలుపుగొట్టి మరీ ఇత్తాది పాపం. అలాటప్పుడు బాధుండదేటి? ఉంటది. నిజవే. అయినా..
తిడితే తిట్టిందిలేగానీ..ఈ కుర్రముండకేం పొయ్యాకాలవొచ్చిందో..! వంకాయలట్టికెల్లి మాయమ్మిచ్చిందని సెప్పుద్దా? ఆలీ లేదు సూలీ లేదు కొడుకుపేరు సోవలింగవన్నట్టు సేలో వంగమొక్కలే ఎయ్యనప్పుడు ఇదెలాగిచ్చింది అట్టుకెల్లి? పైగా నేనిచ్చేనని సెప్పుద్దా? నేనంపలేదని ఆవిడకాడంటే గిలకమ్మ పరువెల్లి గంగలో కలుత్తాదని మాట్టాడలేదు గానీ..అమ్మో..అమ్మో…ఇదెన్ని నేర్సింది?
ఇయ్యాల ఇదయ్యింది. రేపు ఇంకోటవ్వుద్ది. అంతుకే ఇయ్యేలే తేల్సెయ్యాలి దీని సంగతి? అసలా వంకాయలేటి? నవనవలాడతవేటి? గిలకట్టికెల్తవేటి? నేనిచ్చేనని సెప్తువేటీ? ఏటిది?
సరోజ్ని ఆలోసన్లిలా ఉంటే ..
లచ్చిం మేస్టారు ఇంటికెల్లే తలికే బళ్లోంచి వచ్చి ధిలాసాగా పడక్కుచ్చీలో కూచ్చునున్నారేమో.. లచ్చిం మేస్టారుగారి భర్త శివరామయ్యగారు..కాసేపటికి సిన్న గిన్నెతో తెచ్చిన ఏయిచ్చిన తాళింపు శెనగల్ని..నోట్లో ఏసుకుంటా..“ పేరంటానికెళ్ళొచ్చావా? “ అనేతలికి..
” ఆ..వెళ్ళేను. అంతా మిమ్మల్నే అడిగారు మాస్టారు రాలేదా మేడమ్..” అని అంది లచ్చింమేస్టారు.
“ అవున్లే ..ఎన్నాళ్లయ్యింది మరి..! అయిదారేళ్లు పైనే అయ్యిందిగదా.. మనం ఈ ఊరొచ్చి “ అన్నాడాయన శెనగల్ని నవుల్తూ..
“ పైమాటేగానీ..! పెళ్ళివాళ్లింట్లో గిలకా వాళ్లమ్మగారు కనపడ్దారు. వంకాయలు చాలా బాగున్నాయని చెప్పాను..”
“ కొంప ముంచేసావ్? నేను చెప్పాను కదా నీకు. గుర్తులేదా? ఆ రోజు నాకు సెంటర్లో..కూరగాయలోడి దగ్గర వంకాయలు ఏరుతూ గిలక కనపడిందనీ, చిన్న పిల్లైనా చాలా బాగా ఏరిందనీ..అవే మనకు తెచ్చి ఇచ్చినట్టుందనీ..” విసుక్కున్నాడు శివరామయ్య పెళ్ళాం మీద.
“ అవుననుకోండిగానీ..మొదట్లో మనమనుకున్నట్టు చెప్పద్దనే అనుకున్నా. కానీ వాళ్లకీ తెలియాలి కదా ఈ పిల్ల ఏం చేస్తుందో? ఇచ్చిందని తీసేసుకుని తినేస్తే…ఇల్లాగే రేపు ఇంకొకటి చేస్తుంది. అటు చెప్పినట్టూ కాకుండా..అలా అని ఇటు కృతజ్ఞతలు చెప్పినట్టూ ఉంటుందని ఎందుకైనా మంచిదని..చెప్పాను. అయినా ఆవిడ నిజంగానే పంపి ఉంటే కనీసం తలపెట్టలేదు చూశావా అనుకోరూ..ఆవిడ.? అందుకే చెప్పాను. అయినా..మీరంటున్నారుగానీ అక్కడ ఏరుతుందని, వాళ్ళమ్మగారైతే పంపానన్నట్టుగానే నవ్వారే..ఏమో..! ”
“ ఏదో నువ్వంటే..ఆ పిల్ల ముండకి ఉన్న ఇష్టం కొద్దీ ఏదో ఒకటి నీకు తెచ్చివ్వాలి అనుకుంటుందనుకో. టీచర్లుగా మనకివి మామూలేగా పూలో, పళ్ళో, పాలో , పెరుగో..ఎవరో ఒకళ్ళు ఇస్తూనే ఉంటారు. అలాగే పంపిందనుకుని నువ్వనుకున్నావ్. నేను చూడబట్టి, చూసి నీకు చెప్పబట్టీ తెలిసింది. లేదంటే మనకీ తెలియదు కదా.. కొనుక్కుని తీసుకు వచ్చిందనీ ! ఏం లేదు. చిన్నపిల్ల. దాన్నెక్కడ కొడతారోనని నా భయం. అంతే..” అని కాసేపు ఏదో ఆలోచించి ..
“ ..పోన్లే మంచి పనే చేసావ్..” అన్నాడు. ఐతే,
నిప్పులు తొక్కిన కోతిలా గుమ్మం కాణ్నించి ఇంట్లోకీ , ఇంట్లోంచి గుమ్మం కాడికీ లోలోన రగిలిపోతా, ముక్కుపుటాలు ఎగరేస్తా కూతురెప్పుడొస్తుందా తాట తీసేద్దావని తిరుగుతానే ఉందేమో సరోజ్ని..కూతురు ఇంట్లోకి వత్తంతోటే రెండు జళ్ళూ మొదట్లో పట్టుకుని నిలేసింది..
” ఏవే..ఇయ్యెప్పుడ్నించీ మొదలెట్టా..నాకు సెప్పకుండా ?” అంటా..
గిలగిల్లాడిపోయింది గిలక..అసలు సంగతేంటో తెలవక. తెల్లబోయేడు శీను అక్క సేసిన తప్పేంటో, అమ్మకెంతుకు అంత కోపవొచ్చిందోనని.
“ నువ్వు జళ్ళొదులు ముందు..” తల్లిని కసురుకుంటా గింజుకుంది గిలక.
ఆ మాటతో మరింతగా సేతుల్ని బిగిచ్చిన సరోజ్ని..కూతురు సెంపలు వాయిత్తా..
“ ఆ లచ్చిం మేస్టారికి వంకాయలిచ్చొచ్చేవా..?”
“ ఇచ్చేను..” ధైర్నంగా అంది గిలక..
“ ఎవరిత్తే ఇచ్చేననిజెప్పా..”
“నువ్వే..”
“ నేనిచ్చేనా..నీకు పట్టుకెల్లి నేనిచ్చేనని ఆవిడికిచ్చిరాని.?”
“ లేదు..?”
“మరెంతుకలా సెప్పా? అలా సెప్పొచ్చా..ఆపద్దాలాడచ్చా..అయినా నీకన్ని డబ్బులెక్కడియ్యే..వంకాయలు కొంటాకి..? సెప్పాపోయావంటే సెవడాలొత్తేత్తాను ఎదవా..ఎదవని. ఇయ్యాల నువ్వో నేనో తేలిపోవాల..” ఊగిపోయింది సరోజ్నీ పూనకం వచ్చిందాన్లాగా..
“ నువ్వే ఇచ్చేవ్ గదమ్మా..డబ్బుల్నాకు….” ఏడుత్తా గట్టిగా అంది గిలక .
“ నేనా..? డబ్బులు నేనెప్పుడిచ్చేనే..? నియ్యమ్మాకడుపు కాలా..! దొంగతనాల్నేరిసేవా? డబ్బులు దొబ్బుతువేగాకుండా..నేనిచ్చేనన్జెప్పి ఆపద్దాలాడతావా?”
గొంతు తగ్గిచ్చింది సరోజ్ని. అప్పటిదాకా గొంతెత్తి గట్టిగానే అరిసింది..సరోజ్ని..గోడవతలున్న సూరేకాంతానికి ఇనపడేతట్టుగా..మేస్టారుగారికి వంకాయల్ని నేనివ్వలేదన్నట్టు మరోసారి నిరూపిచ్చుకుంటానికన్నట్టు. కానీ ఆపద్దాలూ, దొంగతనం అనేతలికి మల్లీ కూతురి పరువు ఊరూ వాడా ఏకం సేసేత్తదని మెల్లగా అంది.
“ ఏ ..అమ్మా..ఇంకో దెబ్బేసేవంటే నాన్తో సెప్ప్తా ఏవనుకున్నావో..నువ్వే అబద్ధాలాడతన్నావ్..అయ్యాల తీగల మీద నడిసేవోళ్ళు వత్తే అందర్నీ ఇళ్లకెల్లి డబ్బులు తెమ్మన్నారని వత్తే నువ్వేగదా ఇచ్చేవు. ఆ సూత్తే ఏవొత్తాదిలే అని..సూడకుండా దాసుకుందావనుకున్నాను..అందరూ సూత్తంటే నేను కళాసులోనే కూకున్నాను ఎల్లకుండా. ఆల్లందరి డబ్బులూ అయిపోయినియ్యి. నా డబ్బులు అలాగే ఉన్నాయ్. ఇంటికొచ్చేతప్పుడు ఏదన్నా కొనుక్కుందావనుకున్నాను. సూత్తే వంకాయలగపడ్దాయ్. మా లచ్చింమేస్టారికి సేనా ఇస్టం.
నేనిత్తే తీసుకుంటారా? అంతుకే నీ పేరు సెప్పేను..” అంటా అన్ని దెబ్బల్తిన్నా నొప్పులన్నీ మర్సిపొయి పక పకా నవ్వింది గిలక.
అంతే..
దాంతో..అవాక్కైపోయిన సరోజ్ని..గుండెలెక్కడో లోపల పిడసగట్టుకుపోయినట్తనిపిచ్చి..గుండెల్నట్టుకుని నిలబడ్దసొటే కూలబడిపోయిందేవో..గబుక్కునెల్లి కాసిన్ని మంచి నీల్లుదెచ్చి తల్లితో తాపిస్త్తుంటే ..
“ఏవయ్యింద”టా వచ్చేడు..సరోజ్ని మొగుడు…
పిల్లల్నోటితో అంతా ఇన్నాకా..
“ అయినా బళ్లోంచొచ్చిన పిల్లని పచ్చి మంచినీల్లన్నా తాగనియ్యకుండా..సేతివాటం సూపిత్తాకి నేను సచ్చేననుకున్నావా? వచ్చేదాకా ఆగొచ్చు కదా..! గిలక నాకు అయ్యాలే సెప్పింది..నాన్నా అమ్మనడిగి తాళ్ల మీద నడిసే గారడీ సూద్దావని డబ్బులు తీసుకున్నాగానీ సూడబుద్దవలేదని. ఇంటికొత్తుంటే వంకాయలు నచ్చి మన సూరబ్బులే అమ్ముతున్నాడని.., మన సేలో కాసినియ్యేనని సూరబ్బులు డబ్బులు తీసుకోలేదని నాకయ్యాలే సెప్పింది. “
“ మన సేలో కాయలా?” నీర్సంగా అంది సరోజ్ని..
“ మన సేలోయే..! సేలగట్ల మీద ఓ పాతిక వంగ మొక్కలు ఏసుకున్నాడ్లే..ఏదో పైకర్సుకు ఉంటాయని. అడిగితే నేనే ఏసుకొమ్మన్నాను. ఎప్పుడుబడితే అప్పుడు ఏ పని సెప్పినా సేత్తన్నాడు. పోయిందేవుందిలే అని ఏస్కోమంటే తొలికాపు దెచ్చి మనింట్లో ఇత్తానంటాడు. మనకెన్నిగావాలి? తర్వాజ్జూద్దాంలే ..రేటు బాగున్నప్పుడే అమ్ముకొమ్మని అనేతలికి సెంటర్లో పోసి సాటింపేసేడు. అలాటోడు మన గిలకమ్మ దగ్గర డబ్బులు తీసుకుంటాడా ఆ నా కొడుకు?..” అంటా తనని సుట్టుకుపోయిన కూతురొంక చూసి తల మీద నిముర్తా..
“ మన గిలకమ్మ..బంగారు సిలకమ్మే. నువ్వంటే మా ఇట్టం. మానాన ఇచ్చేడని సెప్పిందా ఏటీ. ? మాయమ్మించ్చిందనేగా సెప్పింది..కదరా..!” అన్నాడు ప్రేమగా కూతురొంక సూత్తా..
“ ఇయ్యానందం సాల్దా..! సూరేకాంతం నమ్మితే ఏటి,నమ్మాపోతే ఏటి..? ఎంతిట్తవైతే పిల్లముండ..దాసుకున్న డబ్బుల్తో కొని ఇచ్చొత్తాదా? నాయమ్మే . బంగారు తల్లి..” పైకంటే మెళ్ల మీదకెక్కి కూకుంటాదని మనసులోనే
అనుకుంటా..పైకి మాత్తరం..
“ సాల్లే సంబడం..కాళ్ళు కడుక్కురండి. శెనగలు ఏయించేను.తిందురుగాని అందరూ..ఎల్లి కాళ్ళూ,సేతులూ కడుక్కురంది గిలకా, శీనూ..”
“ అబ్బా..శెనగల తాళింపంటే అక్కా..! ద్దా..ద్దా..”
శెనగలనేతలికి అన్నీ మర్సిపోయి గబుక్కున తూవులోకి పరిగెత్తింది గిలక.

గిలకమ్మ కతలు 6 – పెత్తాట్టెంక, సింతాట్టెంక

రచన: కన్నెగంటి అనసూయ

“ అబ్బబ్బా..! ఈల్లు పిల్లలుగాదమ్మోయ్..పిశాసాలు. పీక్కు తినేత్తన్నార్రా..బాబోయ్ ..ఒక్కక్కళ్ళూను. ఎదవలు బడుంటేనే నయ్యిం. బళ్ళోకి పోతారు. ఇంట్లో ఉండి సంపేత్తన్నారు . పట్టుమని పది నిమిషాలన్నా..పడుకోనిత్తేనా..? ”
కెవ్వుమన్న పిల్లోడేడుపుకి నిద్దట్లోంచి లేసిందేవో..మా సిరాగ్గా ఉంది సరోజ్నీకి.
లేసలా మంచం మీద గూకునే సెదిరిపోయిన జుట్టుని లాగి ఏలు ముడేసుకుంటంటే..
ధడాల్న తలుపు తోసుకుంటా గది లోకొచ్చిన కొడుకు ఏడుపిని మరింత సిర్రెత్తిపోయిందేవో…సరోజ్నికి ఆ కోపంలో ఆడ్ని గభాల్న దగ్గరకి లాగి మెడలొంచి దబ్కా దబ్కామంటా రెండంటిచ్చింది ఆడీపు మీద..
“ పొద్దంతమానూ పొయ్యికాడడి కొట్టుకున్నదాన్ని కొట్టుకున్నట్టుంటానా..! పట్టుమని పదినిమిసాలు నడుం వాలిత్తే సాలు కొట్టుకుసత్తారేరా ఎదవల్లారా? కాసేపన్నా పడుకోనియ్యరా? ఇప్పుడే నిదరడతా పడతా ఉంది. ఏం పొయ్యేకాలం వొచ్చింది కొట్టుకు సత్తాకి. ..” అంటా..
నడి నిద్రట్లోంచి లేత్తవంటే సరోజ్నికి మాసెడ్ద సిరాకు. తలపోటొచ్చేద్ది. ఆ సిరాకూ, ఈ సిరాకు కలిపి ఆడి మీద సూపిచ్చేసిందేవో.. సుక్కలు కనపడ్డాయాడికి సరోజ్ని కొట్తిన దెబ్బలకి..
ఏదో..నిదర సెడగొట్టేడన్న కోపంలో కొడతం అంటే కొట్టేసింది గానీ, ఏడుత్తున్న కొడుకున్జూసి జాలేసిన సరోజ్ని..ఆడ్ని దగ్గరకంటా రమ్మని…
” .. పొట్తనిండా కూరి కూరి అన్నాలెట్టేకానే కదా తాటిపండొలిసిచ్చింది. అరిటి పండొలిసి సేతిలో బెట్టినట్టు ఒలిసిత్తే తింటాకి తీపరవా ఎదవల్లారా? పేనాలు ఏగిచ్చీపోతన్నాయ్ బాబోయ్ నావల్లగాదు..” అంటా ఆణ్ని గుండెలకానిచ్చుకుని..ఎక్కడ కొట్టిందని అడిగింది…
ఆల్లమ్మ కాతంత దగ్గరికి తీసేతలికి మరింత రాగం తీత్తా..ఆవె సేతుల్లో ఒదిగిపోతానే..
“ ఎనకనించొచ్చి గిలకక్క..తోసేసిందమ్మా..! సెబ్దామనొత్తేనేమో..నువ్వూ కొట్టేసేవు..” అంటా మరింతగా ఏడుత్తా గారాలుపోయేడు శీను “నీగ్గాక మరెవరికి సెప్పుకోను..” అన్నట్టు.
“ఏం పొయ్యేకాలవొచ్చింది దానికి పిల్లోడివని కూడా సూడకుండా కొడతాకి..? పెంటమ్ముండనీ..పెంటమ్ముండ. ఎక్కడుందదీ ..? ఇలా రమ్మన్జెప్పు…దాని సంగజ్జప్తాను..” గిలకని తీసుకురమ్మన్నట్టుగ అంతలోనే ఆణ్ణి దూరంగా తోత్తా..
దాంతో ఏడుపాపి..ఒక్కంగలో ఈదిలోకి పరిగెత్తీవోడల్లా…ఇంతలో గిలకే ఎదురొచ్చేతలికి… తిరుగుటపాలో ఎనక్కొచ్చి, ఆల్లమ్మ పక్కగా నిలబడి గిలక్కేసి సూడసాగేడాడు..ఆపెసిన రాగాన్ని తిరిగి అందుకుంటా..
నోట్లోతాట్టెంకెట్టుకుని రెండు సేతుల్తో దాన్ని గుండ్రంగా తిప్పుతా…రానే వచ్చింది గిలక.
“ ఒసేయ్ గిలకా..! ఇలారావే..! ఏంజేసా ఆడ్ని..? రేవులో తాళ్లా పెరుగుతుంకాదు. ఇవరం ఉండక్కల్లెద్దా? తిక్కమందని..తిక్కమంద పోగయ్యేరు నా పేనానికి. కడుపునిండా కూడేట్టే గందా తాటి పండొలిసిత్తా..? తింటాకి నొప్పా..కొట్టుకు సత్తన్నారు..? ఎందుక్కొట్టావాడ్ని..”
ఓ పక్క కూతుర్ని ఇసుక్కుంటానే, మరో పక్క అక్కడే నిలబడి రాగం తీత్తన్న కొడుకొంక సూత్తా..
“ బొయ్యో బొయ్యో మంటా..కుమ్మరోళ్ల ఈధిలో కుక్కరిసినట్టు ఏంటా ఎడుపు? ఏ కొంపలంటూ పోయినయ్యనీ..? ఆపు. ఓ పక్కన అడుగుతున్నాను గదా..” ఇసుక్కుంది సరోజ్ని..ముందుకొంగి శీనుగాడ్నో లాగు లాగి ఏడుత్తుం వల్ల కొడుకు ముక్కు నుంచి నీల్లల్లే కారతన్న సీవిడ్ని పైట సెంగుతో అణిసిపెట్టి మరీ తుడుత్తా..
తాట్టెంక సీకుతానే ఇదంతా సూత్తా నిలబడింది తప్ప ఏమ్మాట్తాడలేదు గిలక..
సిర్రెత్తుకొచ్చింది సరోజ్నికి గిలకన్జూసి..
“ ఎందుక్కొట్టేవంటే నోరిప్పవేమే? ఏవొచ్చిందే పొయ్యేకాలం తోత్తాకి…? ఏళ్ళెల్లే కొద్దీ గుణం గుడిసెక్కి కూకుందంట. అలాగుంది నీపని…” అంటా మంచం మీంచి లేసి, నాలుగడుగులేసి అక్కడే ఇసక మీదుంచిన నల్లని మట్టికుండ మూతమీద బోర్లిచ్చిన గళాసుని కుండలో ముంచి గళాసుడు నీళ్ళూ పైకెత్తి గొంతులో పోసుకుని ఒక్క గుటకేసిందో లేదో…
“ య్యే…తప్పు సేత్తే ..కొట్రా..? ముద్దెట్టుకుంటారా?” తాట్టెంకని నోట్లో పెట్టుకుని రెండు సేతుల్తో తాట్టెంకని గుండ్రంగా తిప్పుతా….గిలకన్న మాటలకి..సర్రున ఇటుకేసిదిరిగి..
“ ఏటా వాగుడు? పెద్దంత్రం సిన్నంత్రం లేకుండాను.? తిన్నాదరుగుతుల్లేదా..? ఏదో సిన్నోడు. తెలిసో తెలవకో ఏదోటి సేత్తాడు. .? పెద్దదానివి ఇవరం సెప్పాలిగానీ ఆణ్నట్టుకుని కొడతావా? ” కూతురొంక కల్లెర్రజేసి జూత్తా..సరోజ్నంది.
“ ఆడు సేసినియ్ కనపడవ్ నీకు ..ఎప్పుడూ నన్నే తిడతావ్…” అసలే తమ్ముడు సేసిన పనికి ఒల్లుమండిపోయి ఉందేమో, తల్లిగూడా తమ్ముణ్నే ఎనకేసుకొచ్చేతలికి తట్టుకోలేక తాట్టెంక అంత దూరానికి ఇసిరికొట్టి.. కెవ్వుమంది గిలక….
కూతురుగూడా ఏడుపు లంకిచ్చుకునేతలికి ..నిదరమత్తంతా దిగిపోయిందేవో సరోజ్నికీ..
“ ఈడు ఏదో సేసే ఉంటాళ్లే. లేపోతే అదెంతుక్కొడద్దని “ మనస్సులోనే అనుకుని శీనుగాడొంక సూత్తా “ ఏరా..ఏంజేసా? నువ్వు నల్లల్లే కనపడవ్..అది కనపడద్ది..అంతే..! ఏం జరిగిందో.. సెప్పిసావండే …ఎవళ్ళో ఒకళ్ళు. సెప్పాపోతే పొండవతలికి మీరూ, మీ తాట్టెంకానూ..! ఎదవగోలని, ఎదవగోల. అవతల నాకు బోళ్లంత పనుంది. మీతో కూకుంటానా పొద్దత్తమానూను..” పిల్లల మీద ఇసుక్కుంది సరోజ్ని..
తేలు కుట్టిన దొంగల్లే శీనుగాడేం మాట్టాళ్ళేదుగానీ ..
“ నేను కొట్టేనని సెప్పేటప్పుడూ..నువ్వేంజేత్తే కొట్టేనో అజ్జప్పాలి గదా ? సెప్పేవా అమ్మకి?” సుర్రా సుర్రా సూత్తా.. గిలకడిగిందానికి నోరిప్పలేదాడు.
“ నువ్వెంతుకు సెప్తావ్..?”అంటా ఆల్లమ్మనెక్కి సూత్తా..
“ నిన్న సందాల ..తమ్ముడు…ఆడుకుని ఇంటికొత్తుంటే…ఎంకాయమ్మామ్మ..తాటిపడిచ్చిందామ్మా.. తాత్తెచ్చేడని..”
గుత్తొచ్చింది సరోజ్నికి..
అంతకు ముందు రోజు సందేల శీనుగాడు ఆడుకుని ఆడుకుని ఇంటికి తిరిగొత్తుంటే ఆలపాటోరి ఎంకాయమ్మ ఆణ్ణి మజ్జలో అడ్దంగొట్టి..
” ఒరేయ్ శీనుగే. ఇలారా. ఇదిగోరా తాటిపండు. మీ తాత్తెచ్చేడు నిన్న రేత్రి పొలాన్నించి. కాల్చమన్నానని మియ్యమ్మతో సెప్పి కాల్పిచ్చుకుని తినండి. మా సెడ్దతీపనుకో. మియ్యమ్మకి సెప్పు. . మన సేలోదే..” అంటా తాటిపండోటిచ్చింది ఆడి సేతికి.
గౌడిగేత్తలకాయంతుందది..నల్లగా నిగనిగలాడ్తా…
అస్సలే శీనుగాడికి తాట్టెంక తింటవంటే మా ..ఇట్టం. దాంతో కొహినూరు వజ్రాన్నట్టుకున్నట్టు దాన్నట్టుకుని ఇంత మొకం జేసుకుంటా ఉరుకులు పరుగుల్తో దాన్నింటికిదెచ్చి అప్పటికప్పుడు కాల్చమని ఆల్లమ్మ పీకల మీద కూకున్నాడు.
రాత్రుల్లందు తింటే కడుపులో నొప్పొత్తాదని సెప్పి..
“రేపెలాగా ఆదివారవేగదా..రేపు కాలుత్తాన్లే. మజ్జాన్నించి తిందురుగాని. కడుపులో నొప్పొచ్చినా కాల్లో నొప్పొచ్చినా సందాలమాటు కాతంత మందడేత్తే సోమారం బళ్ళొకెల్లొచ్చు…. “
అనొప్పిచ్చే తలికి తలపేనం తోక్కొంచ్చింది సరోజ్నికి.
ఆ మర్నాడు.. పొద్దున్న వంటయ్యాకా తాటిపండుని నేలకేసి దబకా దబకా నాలుగు బాదులు బాది టెంకలు,టెంకలుగా ఇడిపోయిందనుకున్నాకా, పొయ్యిలో నిప్పులు బయటికి లాగి ఆటి మీదీ తాటిపండడేసింది.
అసలే సింతనిప్పులేమో..కణకణలాడతా ఉండేతలికి ఆ సెగకి తాటిపండు బాగా కాలిపోయి నిప్పుల మీదే తొక్క ఇడిపోయిందేమో.., ఇడిపోయిన తొక్కల సందుల్లోంచి పాకం కారిపోయి ఊరూవాడా కూడాను..కమ్మటి తాటిపండోసనే.
ఇంకా ఉంటే మాడి సత్తాదేమోనని..కాలిన తాటిపండున్దీసి పక్కనెట్టి నిప్పుల మీద కాసిన్ని నీళ్ళోసి ఆటిని ఆరిపేసింది.
అదయ్యాకా తలుపులు గడెట్టి , ఒంటి మీద కాసిన్ని నీళ్ళోసుకుని పిల్లలకి అన్నాలెట్టింది.
సరోజ్ని ఎప్పుడూ అంతే .ఏదన్నా తింటాకి ఇంట్లో ఉంటే ఎయ్యేలబడితే అయ్యేల ఊరికే తిననిచ్చెయ్యదు. అన్నాలకి ముందైతే అసలకే పెట్తదు. ఏదైనా అన్నం తిన్నాక మజ్జాన్నించే. .
ఆల్లన్నాలు తిని ఆడుకుంటాకి ఈధిలోకి పొయ్యేకా…సందాల అన్నానికని సేట్లో కాసిన్ని బియ్యవోసుకుని ఏరి పక్కనెట్టి..తీరిగ్గా కూకుని మరీ కాల్చిన తాటిపండు తొక్కలు తీసి, వల్చిన తాట్టెంకల్ని కంచంలో పెట్టి , తొక్కల్నున్న పీసంతా తీసి గుండ్రంగా ముద్దల్లే జేసి అక్కడెట్టి మరీ పిల్లల్ని పిల్సింది..
అమ్మేదో పెడతాకే పిల్సిందన్నట్టు ఆగమేగాల మీద ఆల్లొచ్చేసేరేవో..ఆల్లెనక్కే సూత్తా..
” అదుగో తాటిపండు .బట్టలకయ్యిందంటే ఈపు ఇమానం మోతెత్తుద్ది ఏవనుకున్నారో..” అనోసారి బెదిరిచ్చి ..ఆల్లు పల్లెవట్టుకుని వసారాలోకెల్లిపోయేకా..అవతలి గదిలోకెల్లి గత్తలుపులు దగ్గరికి జేరేసి నులక మంచం మీద నడుం వాల్సింది సరోజ్ని..
ఇలా పడుకుందో లేదో అలా ఏడుత్తా పిల్లడొత్తం గుత్తొచ్చి..
” అత్తెలుసులే..తర్వాజ్జెప్పు..” ఈసడించింది సరోజ్ని కూతుర్ని.
“ అదే సెప్తుంటే నీగ్గాదా? “ అంటా సెప్తుం ఆపి ఓసారి తల్లికేసి సూసి..
“….ఆ యంకాయమ్మామ్మ…ఆడ్ని కేకేసి ఇచ్చిందిగదా.. తాటిపండు. ఆడి కూడా నేనుంటే నాకే ఇచ్చుననుకో. అప్పుడే గొడవా ఉండాపోను. ఆడికిచ్చిందేవో.. అంతుకని ఆడు సెప్పినట్టే నేనినాలంట. “
“ నేలకి రెండు జాన్లెత్తు లేడు..ఏటో ఆడు సెప్పేది?”
మజ్జలో అడ్దంగొట్టింది కూతుర్ని…మనసులో నవ్వుకుంటా..
“ అజ్జెప్తుంటే నీగ్గాదా?” ఇసుక్కుంది గిలక ఆల్లమ్మని. కాసేపాగి..మల్లీ గిలకే అంది..
“ ఆడు ఇచ్చిందేదో అదే తీసుకోవాలంట. సెప్పేడు. అలాగేలే అన్నాననుకో..ఆ ఇచ్చేదేదో ఇచ్చెయ్యచ్చుగదమ్మా..? ఉహ్హూ.. ఇవ్లేదమ్మా. ఇవ్వకుండా దగ్గరికి పిల్సి..
“ అక్కా..! అమ్మ..ఏదన్నా పెడతాకి మనిద్దర్నీ పిల్సి ..మీక్కావల్సినియ్యేయో మీరు తీసుకోండంటే పెద్ద పెద్దయ్యి నువ్వు బాగా ఏరతావ్ కదా. అంతుకే…ఈ మూడు తాట్టెంకల్లో పెద్దదేదో..తీసుకో…” అన్నాడమ్మా. ఆడలా అన్నాడని మూడు తాట్టెంకల్నీ సూసీ, సూసీ పెద్దదేదో..అత్తీసేనమ్మా.. ” ఉడుకుమోయింది గిలక..
“ ఊ ..తీత్తే..?”
“ తీసేనమ్మా..! నన్ను తీసుకొమ్మంటేనే కదమ్మా..తీసేను. నేను పేద్ద తాట్టెంక తీత్తే , అది నాకియ్యకుండా ఆడు తీసేసుకుని..” ఇదమ్మకి “ అని సెప్పి పక్కనెట్టేసి, తతిమ్మా రెండు టెంకల్నీ సూపిత్తా ..
“ఈ రెండింట్లో పెద్దదేదో తీస్కో.. “ అన్నాడమ్మా..! సర్లెమ్మని రెండింట్నీ సూసి, సూసీ బాగా పెద్దదాన్ని తీసుకున్నాననుకో..అది కూడా నాకివ్వకుండా…“ ఇది ..నాకు…” అంటా నేనేరిన పెద్ద తాట్టెంకని ఆడు తీసుకుని..సింతాట్టెంకని నన్ను తీసుకోమన్నాడమ్మా..! అంతుకే ..ఒక్కటిచ్చేను ఎదవని..” కసి, కోపంతో గొల్లున ఏడిసేసింది గిలక.
ఆ ఏడుపులో…అవమానించేడన్న బాధని గమనించిన సరోజ్నికి నవ్వాగలేదు..
ఎంతాపుకోవాలన్నా తన వల్లకాక అంత కోపంలోనూ పుసుక్కున నవ్వేసింది పైకే సరోజ్నీ.
నవ్వుతానే కొడుకెనక్కి సూసింది…ప్రేమగా..
అక్కేం సెప్పుద్దోనని ఏడుపాపి ఆడింకా గిలకొంకే సూత్తన్నాడు..
ఆడ్నలా సూత్తన్నకొద్దీ ముద్దొచ్చేసేడేమో.. సరోజ్నికీ కల్లల్లో నీల్లు తిరిగేయి..
అంతలోనే ..కల్లు తిప్పేసుకుని గిలకెనక్కి సూసింది..
నిజవే..గిలక్కి తిండంటే ఇట్టం. పిల్లలు బళ్ళోంచి ఆకలిగా వత్తారని ఆల్లొచ్చేతలికి ఏవన్నా పలపరిసి ఉంచుద్దేమో..ఆటిల్లో ఎవరికేం కావాలో తీసుకోండని ఆల్లమ్మంటే ..కాసేపలాగా ఆటికేసి సూసీ సూసీ పెద్దయ్యేయో అయ్యి తీసుకుంటది. పోనీ తెసుకుంది గదాని తినగలుగుద్దా అంటే అదీ లేదు. తర్వాత ఆడికే పెట్టేసుద్ది.
ఆరాటం ఎక్కువ, ఆరగిచ్చేత్తక్కువానూ..!
సరోజ్ని ఆలోసనల్లో సరోజ్ని ఉండగానే..
“ అమ్మ..పెద్దదని పెత్తాంటెంక అమ్మకిచ్చేను ..తప్పేటి?” శీనన్నాడు..మల్లీ ..ఏడుపు మొదలెడతా..
సరోజ్ని కళ్ళు సెరువులయ్యేయి కొడుకన్న ఆమాటకి..
“ మరి నేను ? నేను సిన్నదాన్నా? పెద్దదాన్ని కాదా నీ కంటే..? తర్వాద్ది నాకివ్వొచ్చు గదా..?నువ్వెంతుకు తీసుకున్నావ్ ?” కాట్ల కుక్కలా అరిసింది..గిలక తమ్ముడు మీద..
ఆడేం తొనకలేదు,బెనకలేదు..గిలకరుపులకి. నిదానంగా ..గిలకొంకే సూత్తా..
“ నేను సిన్నోడ్ని గదా..? అంతుకని..నేన్దీసుకున్నా..” ఏడుపాపి గోడకి జేరబడి దర్జాగా అన్నాడు శీనుగాడు..
దాంతో మరింత ముద్దొచ్చేసిన కొడుకొంక సూత్తా..
“ ఏదీ నాకోసం పక్కనెట్టిన పెత్తాట్టెంక ఇలాతే..! మీ దెబ్బలాటలుగానీ తాట్టెంకలన్నీ ఒక సైజే ఉంటాయర్రా..! మీ తెలివి సల్లగుండా..” నవ్వుతా అందేమో సరోజ్ని..తల్లి ముఖంలో ఆనందాన్ని సూసి ఒక్కంగలో తాట్టెంకున్న పల్లెందెచ్చి తల్లి ముందెట్టేడు..శీను.
పల్లెం అలా పట్టుకునే గిలకెనక్కి సూత్తా..
“ మీ దుంపల్దెగ…! సిన్న పిల్లలు. అదే పనిగా తింటే మీకెక్కడ కడుపులో నొప్పొత్తాదోనని ఏదో నాలుగు టెంకలున్నప్పుడు ఎప్పుడో ఒకటి తిన్నానే అనుకోండి. అలాగని కాల్చినప్పుడల్లా పందేరం పెడతారా? పెద్దదాన్ని నేను తినాపోతే ఏవయ్యిందిగానీ..సగం నువ్వు తిన్నాకా తమ్ముడికిచ్చెయ్..” అంది సరోజ్ని..సెయ్యి కడుక్కొచ్చి తడి సేత్తో..తాట్టెంకని నున్నగా సవరదీసి కూతురుకందిత్తా…
నాకక్కాలేదు. ఎంకాయమ్మామ్మ ఆడ్ని పిలిసి ఆడికే ఇచ్చింది కదా! అంతుకే ఆడేదిత్తే అదే. నువ్వేమో..ఎప్పుడైనా ఏదైనా పెట్టేతప్పుడు మీకెయ్యి కావాలో తీసుకోండి అనంటావని పెద్దయ్యి తీసుకునేదాన్ని. నువ్వు సెప్తేనే కదమ్మా అప్పుడైనా నేన్తీసుకున్నది. అంతుకే కదా నేనేత్తీసుకుంటే అది నాకే ఇచ్చేసేదానివి కదమ్మా..!మరి ఈడుజూడు ఎలా సేసేడో. ఆడు ఇచ్చేదేదో ఆడు ఇవ్వచ్చు గదమ్మా..! నువ్వే సెప్పమ్మా..! నాతో ..తీయిచ్చి , సిన్నది నాకిత్తం మోసం కాదా? అంతుకే కొట్టేను..” నేన్జేసిందాన్లో తప్పులేదన్నట్టు కొండంత ధీమా గిలక మాటల్లో..
“కొడితే కొట్టేవ్ లే. మోసంజేత్తే ఎవరైనా కొడతారు. “ అని గిలకని ఓదార్సి..అంతలోనే..
“ ..అయినా పెత్తాంటెంక అమ్మకిద్దావని ఆడలా సేసేడ్లేవే! నీకు మాత్తరం అమ్మనిగానా? ఎంకాయమ్మామ్మ నీకిత్తే నువ్వూ అలాగే సేత్తావేమో…అమ్మకోసం. ఇంద. ఇది తీసుకుని సగం దిని ఆడికిచ్చెయ్..” గిలక దగ్గరకంటా వచ్చి దగ్గరకి లాక్కుంటా మరీ అంది సరోజ్ని.
“నాకొద్దమ్మా..! ఆడు సిన్నోడుగదా…ఆడికే ఇచ్చెయ్! “
“ సర్లే…ఐతే..! ఇదిగోరా శీనూ..” అంటా కొడుక్కందిచ్చిందేవో సరోజ్నీ, దాన్నట్టుకుని ఆడు గిలక దగ్గరకంటా ఎల్లి.. “ అక్కా..! దా…ఇది నీకే..! నీకు అమ్మెప్పుడూ రెండిత్తదిగదా..”
అంటన్న శీనూ కేసి తెల్లబోయి సూసింది సరోజ్ని..
”హాస్నీ..మీరూ మీరూ ఒకటేనా? ” అన్నట్టు..

******

గిలకమ్మ కథలు 4 .. ఉప్పులో .. బద్ద

రచన: కన్నెగంటి అనసూయ

“ఏం..కూరొండేవేటి ..వదినే..…! ”
మిట్ట మజ్జానం రెండున్నరకి పిల్లలు అన్నాలు తిని బళ్ళోకి ఎల్లిపోయాకా.. తలుపుకి తాళవేసి ఆటిని జాగర్తగా జాకిట్లోకి దూరుపుతా అప్పుడే అరుగు మీద కొచ్చి కూచ్చుని తొక్క బద్దలు ఏరటానికని అక్కడే గోడకి జేరేసి ఉన్న సేటల్లోంచి ఏ సేట సేతుల్లోకి తీసుకుని పక్కనే ఉన్న కందిపప్పు బత్తాలోంచి దోసిలితో రెండో దోసిలి..కందిపప్పోసుకుంటున్న సరోజ్ని వంక సూడకుండానే సావిత్రంది ఏదోటి పలకరిచ్చాలి గాబట్టి అన్నట్టు.
రోజూ మజ్జానం కందిపప్పులో తొక్క బద్దలేరతానో..ఎండు మిరపకాయలకి ముచ్చికలు తీస్తానో..బియ్యంలో రాళ్ళేరతానో..సింతపండు రోజుల్లో ఉట్టులూ, గింజలూ తీత్తానో..అప్పడాలు వత్తుతానో..ఏదో ఒక పని అంతా కలిసి సేసుకుంటానే ఉంటారు..సావిత్రి వాళ్ల మండువా అరుగుల మీద ఆ సుట్టుపక్కలోళ్లంతా . అదెవరి పనైనా అందరూ తలో సెయ్యీ ఏత్తం రివాజు.
నాలుగు సేతులడితే సంద్రాన్నయినా వడకట్టచ్చంటారు ఆల్లంతా.
సావిత్రి ఆళ్ల మండువాకి రెండిళ్ళవతల ఉంటది సరోజ్ని ఇల్లు.
సావిత్రి మొగుడు సుబ్బారావ్ సేల గట్ల మీద ఏదోటి ఏసి పండిత్తా ఉంటాడు..ఒకోసారి కంది మొక్కలేత్తే ఒకోసారి జనపనార సెట్లేత్తాడు. ఒకోసారి..బెండమొక్కలెడితే మరోసారి బంతి మొక్కలేత్తాడు.
మిగతా ఆటి మాటెలా ఉన్నా బంతి పూల మొక్కలేసిన ఏడు…అందరి గుమ్మాలూ రోజిడిసి రోజూ గుమ్మాలకి బంతి పూల దండల్తో..అమ్మోరికి ఆవ్వానం పలుకుతున్నట్టుంటాది ఈధి ఈదంతాను.
అలాగ ఈ ఏడు కంది సెట్లేసేడేమో..ఇంట్లోకి సరిపడా అయిన కందుల్ని పురుగు పట్టకుండా ఎండలో పోసి బాగా ఎండబెట్టి..వారం రోజులపాటు కందుల్ని తిరగలిలో ఏసి ఇసిరింది ఇసిరినట్టుందేమో ..సావిత్రి, అంతా య్యాకా దాన్ని జల్లెడతో జల్లిత్తా నలగని కందిగింజల్ని తీసేసి.., సేటతో పొట్టు సెరిగేసి..నూకల్ని తీసేసిందేమో దానంతా సేటతో బత్తాలోకెత్తి మూఠదెచ్చి అరుగు మీదెట్టి అయిదారు సేటల్ని పక్కనే పడేసింది ఇరుగుపొరుగోల్లొత్తారు తొక్కబద్దల్ని ఏరతాకని.
“సెరుకు తోటకి జడేత్తన్నారు కూలోల్లు పొలంలో. సేలో లోపలెక్కడో సిన్న పాదుందంట. కాసినియ్యని రెండు దోసకాయలుంటే తెచ్చేరు మియ్యన్నయ్య. పప్పులో పడేసి సారెట్తేను. నువ్వేంజేసా..?”
అంది సరోజ్ని ఉండుండి సేట్లోని కందిపప్పుని నాలుగేళ్లతో ముందుకి విసిరినట్టుగా లాగి అలా విసరగా పల్చగా అయిన పప్పులోంచి తొక్క బద్దల్ని ఏరి పక్కనున్న సోలలో ఏత్తా.. యధాలాపంగా..
“ఆ..! బెండకాయ పులుసెట్టేను. సావిడి కాడ నాలుగు సెట్లు నాటేరెంట. తెచ్చి నాల్రోజులయ్యింది. తెచ్చిన్నాడైతే నవనవలాడతా ఉంటాయని సగం కాయలు బెల్లం ఇగురేసేను. ఇంకో నాలుక్కాయలుంటే ముదిరిపోతన్నాయని ..”తలెత్తకుండానే బదులిచ్చింది సావిత్రి.
“దోసకాయ పప్పు మా పిల్లోడు నెయ్యేత్తే బాగానే తింటాడుగానీ ..మా గిలకే..నోటబెట్టదు.
తిన్నంటే తినదంతే. పిల్లోడికైనా బెతిమాలి ఓ ముద్ద తినిపిచ్చొచ్చు. ఇదొట్టి పెంకిది.
రెండు కొట్టి తినిపిద్దావని సూత్తానా..? తింటేనా..తిందు.నాకే తినిపిత్తది..తిరిగి.”
“మావోడూ..అంతే. డబ్బులిత్తాను, కొట్టుకాడ బిళ్లలు కొనుక్కుందుగానంటే తినేత్తాడు..”
“అలాగైతే బాగానే ఉండును. ఏదిత్తానన్నా..నచ్చాపోతే నోట పెట్టిచ్చలేను. ఒట్ఠి పెంకిముండ. యేగలేక సత్తన్నాననుకో దీంతో.. ..”
“రెండు మూడేల్లు పోతే ఇవరం అదే వత్తదిలే. ఇవరం వచ్చిందంటే మనకే సెప్పుద్దది..”అంది సావిత్రి..సేట్లోంచి తలెత్తకుండానే.
మాటల్లోనే ఇరుగూపొరుగోళ్ళొచ్చి తలో సేటా తీసుకుంటుంటే సావిత్రంది..
“టీలు ఐపోయినియ్యా ఏటి..?”
“ఇంకాలేదు. ఏదో పని మీద ఈయన మజ్జానం పొలాన్నించి ఇంటికొచ్చి వణ్ణం తిని గంటలో వత్తానని ఎల్లేరు. వత్తే టీ పెట్టి రావొచ్చని ఆగేను. ఇంకా వత్తాలేదని సూసీ సూసీ ఇటోచ్చేను. య్యే..మియ్యయిపోయినియ్యా..?”
“అప్పుడేనా..?”
మరో ఇద్దరొచ్చి చేరేసరికి సోల్లో తొక్క బద్దల్తో పాటు కవుర్లూ ఎక్కువైపోయినియ్ అక్కడ.
ఇంతలో .. రయ్యిమంటా దూసుకుని ఈరో సైకిలొచ్చి ఆగిందక్కడ. సైకిల్తో పాటు సుట్ట కంపూ అగిందక్కడ.
ఆ డొక్కు సైకిలు శబ్ధం, సుట్టకంపూ ఆల్ల ముక్కుసెవులకి అలవాటేనేమో..వంచిన తలెత్తలేదెవ్వరూ. ఎవరి పన్లో ఆళ్ళున్నారు.
ఒక్కాలు కిందెట్టి ఇంకొక్కాలు పెడలు మీద అలాగే ఉంచి సరోజ్ని వంకే సూత్తా..
“గిలకొచ్చేత్తందక్కా..బల్లోంచి..” అన్నాడు సావిత్రి మొగుడు సుబ్బారావ్ .
సివ్వున సేట్లోంచి తలెత్తి “మా గిలకే..?” అంది తెల్లబోతా..సరోజ్ని.
“అయ్యా..! గిలక తెలవదేటక్కా..నాకు? గిలకే. లంగా జాకిట్తేసుకుంది గదా..”
“అవును ..ఏస్కుంది. ఇప్పుడే గదా ఎల్లింది బళ్ళోకి? ఇంతలోనే ఇంటికాడ ఏం పనొచ్చింది ఎదవకి?”ఇసుగ్గా అంది సరోజ్ని మళ్ళీ సేట్లో పప్పులో తలదూరుత్తా..
సుబ్బారావు పకపకా నవ్వేడు ఏదో గుర్తొచ్చినట్టు. కాసేపలా నవ్వీ, నవ్వీ…
“లంగాని ఇస్రుగా తన్నుకుంటా వచ్చేత్తంది సరోజ్నక్కా.! ఆ ఇసురుకి లంగా ఇంతెత్తున ఎగిరెగిరి పడతంది. మూతేమో మూరడు పొడుగొచ్చింది ఇవతలికి. ఏదో సిరాగ్గా ఆపడతంది మడిసిగూడాను మరి..”
నవ్వుతానే అన్నాడు..సైకిల్ దిగేసి మందువా గోడపక్కమ్మటా స్టేండేసి లుంగీని పైకి మడుత్తా..
“ఉప్పుడే ఎల్లింది సుబ్బయ్యా ..అన్నందిని. దాన్నలాగంపి తాళవేసుకుని నేనిటొచ్చేను మీయావిడ కందిపప్పేరతంటే సూసి. ఇంతలో దానికి ఇంటికి ఏవన్నా పనుందంటావా? పేనం ఏగిచ్చిపోతందనుకో. ఇంటికాడుంటే ఏపిచ్చుకు తింటందని బళ్ళో పడెయ్యమన్నాను మీ బావయ్యని. ఇంటికాడుంటే ఒగ్గొడవ. బళ్లో ఏత్తే ఇంకొగ్గొడవా.సత్తన్నాననుకో దీంతో..”
“ఏ దొడ్లోకన్నా వత్తందేమో లేపోతే..” అదోలా నవ్వుతా అంది సావిత్రి మొగుడొచ్చేడని సేట పక్కనెట్టి లేసి నిలబడతా..
“అబ్బే. ఎప్పుడైనా ఇరోసనాలొత్తే తప్ప మజ్జలో ఎల్దు. పొద్దున్నే ఓసారి ఎల్లద్దంతే…! “సరోజ్నంది .
“ఒకవేళ ఎవరన్నా ఏవన్నా అన్నారేవో..మూతి ముందుకెట్టింది అంటన్నారుగదా ఈయన. అయినా కాసేపాగితే అదే తెలుత్తుది. “
“ ఎదప్పిల్లలు . అంతే బాబ. కొట్టుకుంటా ఉంటారు. కొంపలంటూ పోయినట్టు తిట్టుకుంటా ఉంటారు. మల్లీ ఆల్లే కలుత్తా ఉంటారు. మా రోజుల్లో అయితే రత్తాలొచ్చేతట్టు గీరేసుకునేవోల్లం. ఇంకా ఈ రోజుల్లో పిల్లలు నయవే..! సేతుల్తో కొట్టుకుంటన్నారు. ఎన్నిమార్లు కొట్టుకుంటే తగిలేను దెబ్బలు. కూతంతుంటాయ్ ముండా సేతులని..ముండా సేతులు..” రవణ అంది పిల్లల సేతులు గుర్తొచ్చి మురిపెంగా..
“అమ్మో..అలాగనకు రవణక్కా..! నీకుదెలవదు. మా గిలక సరిసిందంటేనా..? సుర్రున మండుద్ది..పిడపల్లాగుంటయ్యేవో సేతులు..ఎప్పుడైనా ఓ దెబ్బేత్తే పిల్లోడు గింగిరాలు దిరిగిపోతాడనుకో..దాని దెబ్బకి తట్టుకోలేక..”
ఏరేసిన పప్పుని పక్కనే ఉన్న బత్తాలో పోసేసి ఈధెనక్కి సూత్తా మరో నాలుగు దోసిళ్ల కందిపప్పు సేట్లో పోసుకుంటా అంది..సరోజ్ని.
అంతలోనే రయ్యున దూసుకుంటా వచ్చేసింది గిలక.
తలుపు గడియేసి ఉంటం సూసి నిలబడ్ద సోటే నిలబడి రెండు సేతుల్తో లంగా కొంచెం పైకెత్తి కాళ్ళు రెండూ నేల కేసి తపా తపా కొడతా రాగం లంకిచ్చుకుంది గిలక “అమ్మెక్కడికెల్లిపోయిందో “నన్నట్టు నిరాశగా.
సేతులు సేటలో ఆడిత్తా..అదంతా సూత్తానే ఉన్నారు మండువా అరుగుల మీద ఆడాళ్ళు.
అప్పటికే సూరీడు తిష్టేసేసినట్టు ఎర్రగా కందిపోయి భగభగలాడతందేవో..దానికి ఏడుపు తోడై వానలో మెరుత్తున్న సూరీళ్ళా ఉంది గిలక..
“మియ్యమ్మిక్కడుందే గిలకా..! ఏ..ఏటి? ఇయ్యాలప్పుడొచ్చా..” లోలోపల నవ్వుకుంటానే ఎటకారంగా అంది..గిలకొంక సూత్తా.. రవణ.
దాంతో ఏడుపాపి.. ఏమ్మాట్తాడకుండా తిన్నగా ఆల్లమ్మ..దగ్గరకంటా వచ్చి నిలబడి సెయ్యి సాపింది ఇంటి తాలాలిమ్మన్నట్టుగా..
“ఎంతుకొచ్చా…మజ్జలో..ఇంటికి? కడుపులో కాలిందా ఏటి?”
“హ్హె..కాదు..తాలాలియ్యి..”కోపంగా అంది గిలక.
“అదే ఎంతుకని అడిగితే సెప్పవే? మేస్టారు కొట్తేరా?’
“కాదని సెప్పేనా? ముందు తాలాలియ్యి..”ఇసుక్కుంది గిలక.
“మేస్టార్ని అడిగే వొచ్చేవా..?”
“ఆ..అడిగే వచ్చేను. ఒకటికి వత్తందన్నాను..పరిగెత్తన్నారు..”
..”ఎంతుకో సెప్పి సావొచ్చుకదా..! సెప్తుంటే నీక్కాదా? యేసాలేత్తన్నాయ్ యేసాలని..”
కళ్ళెర్రసేసింది సరోజ్ని..
ఇంక సెప్పక తప్పదని..సరోజ్ని దగ్గరకంటా వచ్చి ఈపుకి జారబడి కూకుని..సేట్లో కందిపప్పు కూతంత సేతుల్లోకి తీసుకుని పకి ఎగరబోత్తా..
“మరీ..మరీ .. ఆ కిట్టవేణుంది కదా…అదే ఆ గుడికాడిల్లు.. కిట్టవేణి. ఎలుగుబంటెహ్హె..”
“గుడికాడ కిట్టవేణంటే నాకెలా తెలుత్తుది. ఆల్ల ఇంటి పేరు సెప్తే తెలుత్తుదిగానీ..”
“సరోజ్నంది ..ఏంజప్పుద్దా అని సెవులు ఒదిలేసి ఇంటా.. .
“ అదేనెహ్హే…ఆ ఈడుబుగంటోరు కిట్టవేణి. ఎలుగుబంటీ ..ఎలుగుబంటీ అంటానుగదా నేను. “
“ నువ్వందరికీ పేర్లేలేగానీ సెప్పి ఏడువ్ ..! అలా పిలవద్దని నెత్తీ, నోరూ బాగుకున్నా ఇనవా?” ఇసుక్కుంది..సరోజ్ని..గిలక సాగతీతకి.
“ అబ్బా..సర్లేగానీ..ఆ..ఎలుగుబంటి..ఎప్పుడో నాకు సిన్నది, ఇదిగో ఇలా సూడు..ఇంత. ఇంతంటే ఇంతే. ఈ గోరంత కూడా ఉండదది. కూతంత ఉప్పులో ముక్కెట్టిందమ్మా..! ఉప్పుడు తెచ్చివ్వమంటంది.”
లాకుల వెనక దాక్కున్న నీళ్లల్లా..వాళ్లందరి ముఖాలూ ఉబికుబికి వచ్చే నవ్వుతో గుంభనంగా ఎప్పుడెప్పుడు వరదై పారదామా అన్నట్టున్నాయ్ గిలక మాటలకి.
“ఎప్పుడెట్టింది నీకు..?”నవ్వాగటం లేదు రవణకి.
“ఎప్పుడో అప్పుడ్లే. నువ్వు మరీను. సెప్పింది ఇనక..”ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుతా సావిత్రంది రవణని సెప్పనియ్యి అన్నట్టు
“ఎప్పుడో..! ..నాకే గుత్తులేదు..”…పప్పులో గీతలు గీత్తా.. అందేమో.. గిలక బుంగ మూతిని ముద్దెట్టి కొరికెయ్యాలనిపించింది..రవణకి.
“తింగరిముండ కాపోతే ..అప్పుడెప్పుడో పెట్టి ఇప్పుడెంతుకివ్వమంటందది….”సావిత్రంది…గిలకని రెచ్చగొడతాకన్నట్టు..మనసులో నవ్వుకుంటానే..
సావిత్రి కృష్ణవేణిని తింగరి ముండని తిట్టటంతో కొత్త ఉత్సాహం వచ్చేసింది గిలక్కి. దాంతో..గబుక్కున లేసి నిలబడి …నడుం మీద సెయ్యేస్కుని మరీ సావిత్రెనక్కే సూత్తా..
“అదే..సావిత్రత్తా..! మరీ..మరీ ..ఆ ఎలుగుబంటేవో.. ఓంవర్కు సెయ్యలేదు. నేనేమో..మేస్టారింకా రాలేదని వరండాలో..తంబాలాట ఆడుకుంటన్నాను. నేనలా ఆడుకుంటన్నానా..ఆడుకుంటుంటే నా సంచీలో స్సెయ్యెట్టి నా పుస్తకం ఇవతలకి తీసేసి.. సూసి రాసేత్తంటే గిరీసొచ్చి సెప్పేడు. నేనేమో మా మేస్టారుతో సెప్పేను. మా మేస్టారు సూసెంతుకు రాసేవు? ఇంటికాడేంజేత్తన్నా..గౌడిగేదెల్ని కాత్తన్నావా? అని దాన్ని తిట్టి బెంచెక్కి నిలబడమన్నారు. దానిక్కోపం వచ్చి పైనుంచి నాయనక్కి సూత్తా..”నన్ను బెంచీ ఎక్కిత్తావు గదా..! సూడు నిన్నేం సేత్తానో..? అని ఏలెట్టి బెదిరిచ్చి.. అప్పుడెప్పుడోను..డ్రాయింగు క్లాసులో నీకు ఉప్పులో ముక్కిచ్చేను గదా ..నా ముక్క నాకిచ్చెయ్ అంది. అత్తా..”
సెప్పేటప్పుడు అదేపనిగా తిప్పుతున్న ఆ బుజ్జి బుజ్జి సేతుల వంకే సూత్తన్నారేమో..ఒకటే నవ్వులు అక్కడంతా.
“అప్పుడు నువ్వేవన్నా..”పొట్టని సేత్తో పట్టుకుని నవ్వుని ఆపుకుంటా రవణంది..
పప్పేరతానే పైకి ఇనపడకుండా లోలోన సరోజ్ని నవ్వే నవ్వుకి అంతేలేదు..
“నేనూరుకుంటానేటి రవణత్తా..! నేనూ అన్నాను..గాడిద గుడ్డు. నీ ఉప్పులో ముక్క నీకు పడేత్తా.. కావాలంటే రెండిత్తా. సూసి రాసేవంటే మాత్తరం ఊరుకోనన్నాను. సూసి రాత్తే తప్పే కదా సావిత్రత్తా..”ప్రశ్నొకటి..
“తప్పా..తప్పున్నరా..?” సావిత్రత్త ఇచ్చే సపోర్టుకి లోకాల్ని జయించినట్టు పెట్టింది మొకాన్ని గిలక..వెయ్యేనుగుల బలవొచ్చేసి..
ఇంతలో రవణంది..
“మరి..మరి ..ఆ ఉప్పులో ముక్కని దాని ఎదాన కొట్తాలిగదా..! ఉప్పుడెక్కడ్నించి తెత్తా ఉప్పులో ముక్కని.. కిట్టవేణితోనేమో..ఒకటిగాదు. రెండిత్తాననని సెప్పొచ్చేవ్..”
“అమ్మిత్తాది..”సరోజ్ని ఈపుకి జేరబడతా గిలకన్న మాటల్లో ధీమా.
“ఎక్కడ్నించి తెచ్చివ్వను? ఈ యేడు నేను ఉప్పులో ముక్కలు పొయ్యలేదు..”లాకులెత్తితే దూసుకొచ్చిన నీళ్ళల్లా ఇస్సురుగా వచ్చేసింది జవాబు సరోజ్ని నించి.
“నువ్వుగాని కోసేవా సావిత్రొదినే..”అంతలో అంది సేట్లోంచి తలెత్తకుండానే..
“కోసేను గానీ ఆ మజ్జన ముసుర్లు పట్టినప్పుడు..పప్పులో ఏసేసేను. రవణ దగ్గరేవైనా ఉన్నాయేమో..? ఎంత? అడుగూబొడుగూ రెండు మూడు ముక్కలున్నా దానికి సాలు. పిల్లముండ బాకీ తీరుత్తాకే గదా .”
“బాగాసెప్పేవ్..! కానీ…నేనూ కొయ్యలేదు. అసలు ఈ యేడు సరైన మావిడికాయ దొరక్క..అసలు పచ్చడే పెట్టగలనో లేదోనని భయపడ్డాను. ఏదో మా పెదనాన్న ఓ పాతిక్కాయలు కొత్తపల్లి కొబ్బరి మావిడి కాయలు పంపేసరికి పచ్చడెట్టేను..లేపోతే అదీ ఉండాపోను..”రవణంది..
గిలక మొకంలో దిగులు మేగాలు సేరతం గమనించి..
“రేపిత్తానని సెప్పాపోయేవా..? ఇప్పటికిప్పుడే ఇచ్చేత్తానన్నావా?”అన్న సావిత్రి మాటలకి..
“అబ్బే..! తలుసుకున్నప్పుడే తాతపెళ్ళి. ఇప్పుడా ఉప్పులో ముక్కట్టుకెల్లి దాని మొకానగొట్తాల్సిందే. లేపోతే నా తల మీద జుట్టు పీకి మొలేత్తది..” సేట పక్కనెట్టి పైకి లేసి నిలబడి సీర దులుపుకుంటా సరోజ్నంది..
“మరిప్పుడా ఉప్పులో ముక్కని ఎక్కడ్నించి తెచ్చి ఇత్తా.! “
“సూడాలి. ఏదోటి సెయ్యక తప్పుద్దా?”అంది సరోజ్ని ఏళ్లిరిసుకుంటా..
ఇంతలో..
“సర్లే ..తాలాలియ్యి..”అంటా సరోజ్ని సేతిలోంచి తాళాలు లాక్కుని , లంగా పైకెత్తుకుని మరీ పొట్టేలు పిల్లలా పరిగెత్తుతున్న గిలకొంక సూత్తా..
“ఏవీ అనుకోకు వదినే. ఎప్పుడూ ఉంటాయ్ ఉప్పులో ముక్కలు మా ఇంట్లో..! ఈసారే మరీ తక్కువ కోసేను. నాకూ ఇష్టవే ఉప్పులో ముక్కలంటే..వానాకాలంలో ఉప్పుప్పగా ఏదైనా తినాలనిపిత్తే ఉప్పులో ముక్కే నోట్లో ఏసుకుంటాను. ఉప్పుప్పగా, పుల్లపుల్లగా నోటికి బాగుంటాయని. ఎంతుకలా తింటావ్. నాలుక్కొట్టూపోద్ది అంటారీయన. అయినా ..ఏంటో అదంటే ఇట్తం.. ‘
తొక్కబద్దల్ని కుంచంలో పోత్తా..సావిత్రంది…
౭౭ ౭౭ ౭౭
కాసేపయ్యాకా..ఏరిన కందిపప్పు బత్తాని లోపలెట్టేసి..అరుగంతా సీపురెట్టి ఊడ్సేసి సుబ్బరంగా ఉంది అనుకున్నాకా… “ఏంజేసా…ఉప్పులో బద్దల సంగతి వదినే..? లేపోతే ..మా పిన్నత్తగారింట్లో ఉంటాయేమో..! ఓమాటడగమంటావా? ఏటా కుండడు ముక్కలు కోత్తది. అదే.. ఊళ్ళో పిన్నత్తగారు. నీకూ దెల్సుగదా. అక్కడ్నించి తెప్పిచ్చమంటావా?” అంటా సరోజ్ని ఇంటికో అడుగేసిన సావిత్రి..అక్కడ ఎండలో నేలమీద సిన్న పేపరు ముక్కేసి..దాని మీదెట్టిన సన్నగా మూడు అంగుళాల పొడవున్న ఆ మెత్తనిదాన్ని సూసి నోరొదిలేసి “ఏటే ..అది..”అనడిగింది గిలకని సావిత్రి. “మాడికాయ్ ముక్క…”
“అదెక్కడ దొరికిందిప్పుడు నీకు?” తెల్లబోయింది.. సావిత్రి.
“మాగాయ పచ్చట్లోది ..”అక్కడే ఎండలో కిందకూచ్చుని పేపర్ మీద దాన్ని అటూ ఇటూతిరగేత్తా అంది గిలక తలెత్తకుండానే..
“…కడిగేసేవా?”ఆరా గా అంది సావిత్రి.
“ఊ..! మరి కడగొద్దేటి? కడిగేసి మళ్ళీ ఉప్పు గూడా రాసేసేను..”
“ఏటేటి? మాగాయ పచ్చట్లో ముక్క కడిగేసి ఉప్పు కూడా రాసేసేవా? రాసి ఎండబెడతన్నావా? ఆసి ముండకనా..! ”
సావిత్రి మాటలకి గిలక ఏమ్మాట్టడలేదు గానీ.. సరోజ్నంది…వంటింట్లోంచి పచ్చడి గరిటట్టుకుని బయటికొత్తా..
“దీని పెంకితనం సూసేవా వదినే? నేను కాళ్ళు కడుక్కుని వచ్చేలోపే ఇదంతా సేసేసింది. పచ్చడి జాడీలో ఏ గరిట పెట్టిందో ఏటోనని..గుండెలు దడెత్తి పోయేయనుకో. తడుంటే బూజొచ్చేత్తది..గదా. దీన్తో ఓ సమస్య కాదు నాకు. ఎలాగ ఏగాలో ఏటో..దీన్తో..”తలట్టుకుంది సరోజ్ని.
“నాకు తెల్దా..ఏటి? ! పెద్ద సెప్పొచ్చిందిగానీ మాయమ్మ, గరిటిని నా లంగాతో తుడిసేన్లే..అత్తా..”
తెల్లబోతా సూసేరిద్దరూ గిలక్కేసి.
“సర్లే..మేం ఎండబెడతాంగానీ నువ్వెల్లు బళ్ళోకి. మేస్టారు కొడతారు మల్లీని..”
దాంతో..కింద కూచ్చున్నదల్లా లేసి నిలబడి గుమ్మానికేసి అడుగేత్తా..
“అమ్మా..! కాసేపాగి తిరగెయ్..! బేగిని ఎండుద్ది. “అంటా రెండు సేతుల్తో లంగా పైకెత్తుకుని ఎగిరెగిరి పరిగెత్తుతున్న గిలక్కేసే సూత్తా..
“ఉప్పులో ముక్కల్లేవని మాగాయ ముక్క ఎండలో పెట్టుద్దా? దీని తెలివి సల్లగుండా..” అని మనసులో అనుకుని ..నవ్వుతా సరోజ్ని వంక సూత్తా .. “నీ కూతురు మామూల్ది గాదమ్మో…సరోజ్నే..! ఊళ్ళేలేత్తది.. “బుగ్గల్నొక్కుకుంది సావిత్రి.
ఉత్సాహంగా పరుగెత్తుతున్న కూతుర్ని దూరం నించే మురిపెంగా సూసుకుంది సరోజ్ని.
—-

గిలకమ్మ కథలు.. 4 “కణిక్కి…సింతకాయ్ ..! “

రచన: కన్నెగంటి అనసూయ
“సత్తెమ్మొదినే ..ఏటంత అడావిడిగా ఎల్తన్నావ్? మొకం గూడా.. అదేదోలాగా ఉంటేనీ..! ఎక్కడికేటి…? అయినా.. నాకెంతుకులే..!”

ఎదర కుచ్చిల్ల దగ్గర సీర పైకెత్తి  బొడ్లో దోపి..  కుడి సేత్తో పైట ఎగదోసుకుంటా ఎడం సేత్తో మనవరాలు సుబ్బులు  సెయ్యట్టుకుని ఈడ్సుకెల్తన్నట్టు అడావిడిగా  లాక్కెల్తన్న సత్తెమ్మ..రత్తయ్యమ్మన్న మాటలకి  అక్కడికక్కడే నిలబడిపోయి..ఎనక్కిదిరిగి  రత్తయ్యమ్మెనక్కి కుసింత ఇసుగ్గా సూత్తా…సెప్పక తప్పదన్నట్టు ..మొకవెట్టి..

” అడిగినియ్యన్నీ  అడిగేసి..కడాకర్న నాకెంతుకులే అంటావ్. ఎప్పుడూ దీని బుద్ధింతే..ఇది మారదు..అదే ఒల్లుమండుద్ది..మల్లీ సెప్పాపోతే అదే తప్పు ..” అని నోట్లో నోట్లో గొనుక్కుంటానే…రత్తయ్యమ్మ దగ్గరకంటా వచ్చి .. “..ఇక్కడదాకానే..రత్తప్పా..! మల్లినోరి ఈద్దాకాను..” అంది ఇసుగ్గా..

“ మల్లినోరీదికా ..? ఓ పక్కన సందలడతంది.?  పొయ్యి ముట్టిచ్చి ఎసరడేసేవేటి? ఇయ్యాల్టప్పుడేంపనోగానీ..మన్రాల్ని దీస్కునీ మరీ ఎల్తన్నా..!  అయినా నాకెంతుకులేమ్మా..పిల్ల మొకం గూడా అదోలాగుంటేనీ..ఏదన్నా గొడవేమోనని అడిగేన్లే…అయినా..”

“ ..గొడవనుకుంటే..గొడవే..రత్తప్పా..” అంటా…రత్తయ్యమ్మకి మరింత  దగ్గరకంటా వచ్చి పిల్లని  ఆవిడ  ముందుకి తోసి భుజాలకాడ గౌను సేతులెత్తి…

”సూసేవా ..? ఎల్లాక్కొరికేసిందో..? అదే మనవైతే …ఊరుకుంటారా  అంట..? “ కోపంగా అంది సత్తెమ్మ.

“ ఎంతుకూరుకుంటారు..? ఎగేసుకుని  మరీ వత్తారు. అయినా  ఎవతా కొరికింది? దయిద్రుగొట్టుమ్ముండ?  కలికాలం కాపోతే  అలా ముక్కొచ్చేతట్టు కొరికేత్తారా ఎవరైనా?  కడిగి ఒదిలి పెట్టు. అడిగేవోల్లు లేగ్గానీ..” ఎగదోసింది రత్తమ్మ.

దాన్తో రెచ్చిపోయిన సత్తెమ్మ..

” దయిద్రుగొట్టుమ్ముండా…మరి దయిద్రుగొట్టుమ్ముండా? నా మన్రాలే  దొరికిందా కొరుకుతాకి దానికి. దీన్ని కొరికి దాని పళ్లతీత తీరుసుకున్నట్టుంది..పెంటమ్ముండని.. పెంటమ్ముండ. నాలుగూ జ్జాడిచ్చి వద్దామని..సూత్తాను.. ఏం సెప్పుద్దో అల్లమ్మ..”  అంటా విస్సురుగా మన్రాలి  భుజన్నట్టుకుని  ముందుకి తోత్తా ..

“ నడూ..! రాచ్చసి పల్లేసుకుని  అదలా మీదబడి  కొరికేత్తా  ఉంటే  అచ్చోసిన ఆంబోతల్లే సూత్తా నిలబడి  కొరికిచ్చుకుందిగాక ఏడుపొకటి?  రోజూ.. గౌడు గేదల్లే  సిక్కటి పాలు గళాసుడు తాగి పడుకుంటేనేగానీ  మియ్యమ్మ ఊరుకోదుగందా!  ఆ శత్తంతా  ఎక్కడికోయిందో..” అంటన్నమామ్మకేసి  బెదురుగా సూత్తానే ముందుకు పడబోయేదల్లా  నిలదొక్కుకుని, కారుతున్న సీవిడ్ని గౌన్తో తుడ్సుకుంటా

“ అబ్బా..! ఏటే..నాయనమ్మా..! అంత గట్టిగా తోత్తావ్ ..పడిపోతేనో..!” అంటా  బేరమని ఏడుత్తానే  బిగిచ్చి పట్టుకున్న మామ్మ సేతిని భుజం మీదనించి కిందకి తోసేసింది సుబ్బలచ్మి.

“ సింగినాదం కాదా..!   ఆ మాత్తరం దానికే భుజం నెప్పొచ్చేసిందా..? అది ముక్కూడొచ్చేటట్టు కరికితే నోరు మూసుక్కూచ్చునావే..మరి..?” జాడిచ్చింది సత్తెమ్మ.

నోరెత్తలేదు..సుబ్బలచ్మి.

నాలుగడుగులేసేసరికి  రానే వచ్చింది మల్లినోరి ఈధి.

సరాసరెల్లి  నడుం మీద సెయ్యేసి సరోజ్ని ఇంటిగుమ్మం తిన్నగా నిలబడి..” సరోజ్నే…ఒసే..సరోజ్నే..” ఊరందరికీ ఇనపడేతట్టు గట్టిగా గొంతెత్తి అరిసింది  సత్తెమ్మ..

అంతకు ముందే  బళ్లోంచొచ్చి..కాళ్ళూసేతులు కడుక్కున్న  గిలకమ్మని  కంచం తెచ్చుకోమని   కాలిన  మజ్జిగ రొట్టి..దాని పల్లెంలో ఏసేసి..మల్లీ పేనం మీద  రెండు సుక్కల నూనోసి  అట్టకాడతో  అట్టా అట్తా ఓ తిప్పుతిప్పి రెండు గరిటెల పిండేసి , గరిటితో సుట్టూ నూనె సుక్క వొంచుతున్న సరోజ్ని..

”  సత్తెమ్మత్త గొంతులాగుందేటి..?” అని  తన్లోతాననుకుంటా..అక్కడే పీట మీద కూచ్చుని పళ్ళెంలో మజ్జిగి రొట్టి తింటున్న గిలకమ్మకేసి సూత్తా..

”తింటా ఉండు. ఇప్పుడే వత్తాను. సత్తెమ్మత్తొచ్చింది  మాట్తాడొత్తాను. పొయ్యారిపోతే కొరకంచు ఎగదొయ్యి..” అంటా.. అంతలోనే గిలకమ్మ పళ్ళెంకేసి  సూసి..

”ఉల్లిపాయ ముక్కలలా పక్కనెట్టేవే? గొంతు దిగవా? పచ్చిమిరగాయ్ ముక్కలైతే అనుకోవచ్చు. ఉల్లిముక్కలకేమయ్యిందే..? మజ్జిగలో ఊరి పుల్ల పుల్లగా  ఉండి అయ్యే బాగుంటాయ్. సలవజేత్తయ్. తిను పడేయ్యకుండాను. కట్టపడి వండుతుంటే తింటానిగ్గూడా ఒల్లొంగాపోతే ఎల్లాగా? తిను ..”

అంటా సీర సవరిచ్చుకుని…పక్కనే గిన్నెలో నీళ్ళుంటే  సెయ్యందులో ముంచిదీసి పైటకొంగుకి సేతులు తుడ్సుకుంటా..

“ ఇలాగొచ్చేవేటి సత్తెమ్మత్తా? లోపలికి రాపోయేవా ? ఎప్పుడోగాని రావు గూడాను. ఈ మజ్జన సూల్లేదు . ఎన్నాల్లయ్యిందో నిన్ను  సూసి..లోప్ల్కి రా..మజ్జిగరొట్టి తినెల్దువుగానీ..” అంటా  గుమ్మం దాటి నవ్వుతా బయటికెల్లిందల్లా..సత్తెమ్మ నీ, ఆ పక్కనే ఏడుత్తా నిలబడ్ద  సత్తెమ్మ మన్రాలు సుబ్బుల్నీ చూసి తెల్లబోతా..

“ మా కుర్రముండ ఏదో  సేసేసింది …దీన్ని  బళ్ళో..! ఇదింట్లో ఉంటే ఒగ్గొడవ..బళ్ళో ఏత్తే ఇంకో గొడవ..పేనం ఏగిచ్చిపోతంది దీంతో..” కూతుర్నే తల్సుకుంటా..మనసులోనే అనుకుంది సరోజ్ని.

అయితే..  సరోజ్ని మాటల్ని ఏ మాత్తరం పట్టిచ్చుకోకుండా..

“ మజ్జిగరొట్టో..గెంజిరొట్టోగానీ.. మీ కుర్రముండుందా ఇంటోనూ..?  “

అంది సత్తెమ్మ పెంకులెగిరిపోయేతట్టు..అరుత్తా..

“ ఆ..ఉంది.. ఇప్పుడే బళ్ళోంచి  వచ్చింది. ఏ? ఏవైంది సత్తెమ్మొదినే..” అంది సుబ్బుల్నే ఎగాదిగా సూత్తా..

“ ఎంత నంగనాసివే తల్లీ? నీ నంగి కవుర్లూ నువ్వూనూ..! ..సూడు పిల్లనెలా కొరికేసిందో..? ఇలాగేనా కొరికేసేది..?పిల్లని కాత్తంత అదుపులో పెట్టుకోవద్దా..? మేవూ పెంచేం పిల్లల్ని..”

సరోజ్ని ఏవనుకుంతదో అని కూడా సూడకుండా బిళ్ళూ బిళ్ళూ అనేసింది సత్తెమ్మ…మన్రాల్ని సరోజ్ని ముందుకి ఒక్క తోపు తోత్తా..

మల్లీ  ఏడుపు లంకిచ్చుకుంది..సుబ్బలచ్మి ఆల్ల  నాయనమ్మొంక  సిరాగ్గా సూత్తా..

తల్తిరిగిపోయింది సరోజ్నికి  ..సుబ్బలచ్మి సేతుల మీద పళ్లగాట్లు సూసి. కొంచెం ఉంటే ముక్క ఊడిపోయేదే.! అని  మనసులోనే భయపడతా..ఎనక్కి తిరిగి..

“ గిలకా..? ఒసేయ్ గిలకా..! ఆ కొరకంచు కిందకిలాగి నువ్వోసారి ..ముందిలా బయటికి..రా..”

పొయ్యి దగ్గరున్న గిలక్కినపడేటట్టు  గట్టిగా పొలికేకేసింది సరోజ్ని..

అయినా రాలేదు గిలక..

“ వత్తన్నావా? లేదా? “ మల్లీ అరిసింది..ఈసారి మరింత గట్టిగా..పైనెగిరే పచ్చులుగూడా భయపడి ఎగిరిపోయేతట్టు..

.అర్ధమైపోయింది గిలక్కి..

పళ్ళెం అలా సేత్తో పట్టుకునే తింటా బయటికొచ్చింది గిలక. ఆ నడకలో ఏ కోశానా..అయ్యో కొరికేనే..ఇప్పుడేమవ్వుద్దో  అనే భయం ఏ కోశానా  లేకుండా..వచ్చి నిలబడ్ద గిలకనే సూత్తా..

“పళ్ళెం..అక్కడెట్టి రా..! తర్వాత్తిందువుగానని సెప్పేనుగదా..? నీక్కాదా సెప్పింది. లేపోతే సెవుడొచ్చిందా? పట్టుకెల్లి పల్లెం లోపలెట్టిరా..? దిట్టిగూడాను..” కసిరింది సరోజ్ని,

ఆ మజ్జినిలాగే..పాలతాలికులు  సేత్తే ఈదరుగు మీద కూచ్చుని తిన్దేమో..వారం రోజులు ఈడ్సీడిసి  కొట్టిన ఇరోసనాలు గుర్తొచ్చి.

తల్లి మాటల్ని ఏం పట్టిచ్చుకోనట్టు  తీసిపడేత్తా..సుబ్బలచ్మి ఎనక్కే సూత్తా..
“ ఏటి ..మీ నాయనమ్మని తీసుకొత్తే నాకు భయమేసేద్ది అనుకున్నావా?” అంది గిలక నదురూ బెదురూ లేకుండా..

తెల్లబోయేరు సత్తెమ్మా, సరోజ్నినీ..గిలకన్న తీరుకి..

ఏడుత్తానే నేల సూపులు సూత్తందేమో..సుబ్బలచ్మి ఏం మాట్తాడలేదుగానీ

సత్తెమ్మంది..గిలకని సూత్తా..

“ ఏలెడంత లేదు. ఎలా ఓట్రిచ్చేత్తందో సూసేవా నీ కూతురు? నీ మాటే ఇంటాలేదు. ఇక మేస్టర్ల మాటేవింటాది..” గయ్యున ఇంతెత్తున లేత్తా.. బుగ్గల్నొక్కుకుంది సత్తెమ్మ తెల్లబోతా..

“ అసలేవైందో నువ్వైనా సెప్పు సత్తెమ్మత్తా..” అంది సరోజ్ని గిలకొంక సురా సురా సూత్తా..

“ ఏవుంది..? రత్తం వచ్చేట్టు కొరికిందంట..మియ్యమ్మాయి. నువ్వూ సూసేవ్ గందా! ఏడుత్తా వచ్చిందిది బళ్ళోంచి. అడగ్గా..అడగ్గా సెప్పింది మీయమ్మాయే కొరికిందని.  ఎందుక్కొరికిందంటే నోరిప్పదు. ఒకటే ఏడుపు. ఆమట్ని లగెత్తుకొచ్చేను పిల్లన్దీసుకుని.   సరిగ్గా సూసేవో లేదోగానీ సరోజ్నే..పళ్ళు సూడు ఎంత లోతుగా దిగడ్దాయో..! సూదిమందెక్కిచ్చాలో..ఏటో..! ఊరికినే ఏత్తాడా ఏటి డాట్రు సూదిమందు..?  ఆడికియ్యద్దూ..? అయినా అంత గట్టిగా కొరికుతాకి..అది మనిసేనా అసల..? ముక్కూడొచ్చేసిందంటే  ..నీకు మాత్తరం దెల్వదా..దానికి మనువెంత కట్తమవుద్దో..? సూడు నీ..కల్లతో నువ్వే సూడు..” అంటా మన్రాలి రెక్కట్టుకుని రింది..సత్తెయ్యమ్మ సరోజ్ని ముందుకంటా.. లాక్కొచ్చి ,  గిలక కొరికిన సోట సూపిచ్చిందేమో..అది సూసి కళ్ళు తిరిగినట్తయ్యిన్ సరోజ్ని అంతలోనే తమాయించుకుని..

గిలకెనక్కి తిరిగి సూత్తా..

” కండలూడోచ్చేట్టు ఎందుక్కొరికేవే ఇలాగా? నువ్వేనా కొరికింది.?”  ఉక్రోషంగా అంది అప్పటికే  సత్తెమ్మ అరుపులు విని ఇళ్లల్లోంచి బయటికొచ్చేసి కరెంటు  తంబాలల్లే  నిలబడి..ఇడ్డూరంగా సూత్తన్న  ఇరూగూపొరుగోళ్లని సూసి అవమానంతో సరోజ్ని.

“నేనే..కొరికా! కొరకనా మరి.. అలా సేత్తేని..” నదురూ బెదురూ లేకుండా మాట్తాడతన్న గిలకన్జూసి  సరోజ్నే గాదు..ఇరుగూ పొరుగూగూడా   నోళ్ళొదిలేసేరు..ఏమ్మాట్తాడాలో తెలవక.

“ ఆస్ని.. కరోడా ముండా? ఎలా సెప్పేత్తందో సూడు నేనే కొరికేనని. అస్సలు భయమన్నది పెట్తలేదేంటే దేవుణ్ణీకు?”  బుగ్గల్నొక్కుకున్నారంతా..

“ కొరికేవ్ లే. మంచి పన్జేసేవ్. ముక్క తీసెయ్యాల్సింది.ఉంచేవెంతుకు? అలాగ తలోసోటా అయిదారు ముక్కల దాకా తీసేసేవనుకో..బడి మానిపించేసి ..పెళ్ళీ పెటాకుల్లేకుండా ఇంట్లో పెట్టుక్కూచ్చుంటాం..దామ్మ..తీసెయ్..దా..”

అంటన్న సత్తెమ్మ మాటలకి అడ్డొత్తా..

“ ఊరుకో సత్తెమ్మొదినే! నువ్వు మరీ సెప్తావ్.  పిల్లలు బళ్ళో లచ్చ పడతారు. అంతమాత్రాన..ముక్కలు ముక్కలుగా  పీకెయ్యటానికి  మా గిలకమ్మేవన్నా  రాచ్చసి పిల్లా..? అయినా నేనడుగుతాను గదా ఎందుక్కొరికిందో.  దాన్తోనే సెప్పిత్తాను..ఈలోపు అంతంత మాటలనేసెయ్యాపోతే..ఊరుకోవచ్చుకదా..”

“ నీకలాగే అనిపిత్తాది..మరి.  కొరికింది నీ కూతురుగాబట్టి. నువ్వింకెలా మాట్తాడతావ్ లే  ఇలాక్కాపోతే..”

“ అలాగని నేనెంతుకంటాను సత్తెమ్మొదినే.  అడుగుతానుండు అంటన్నానుగదా ఒకపక్క. నువ్వేమో బిళ్ళూ బిళ్ళూ అనేత్తన్నావాయే..మాటలు.  కొంచెవాగు..” అంటా ఒక్క ఉదుట్న  గిలక దగ్గరకంటా ఎల్లి  రెండు జళ్లనీ  మొదట్లో లాగిపట్టుకుని తల ఎనక్కి వంచుతా..

“ నేన్నీకు  బళ్ళో ఏసిన్నాడేంజెప్పేను? ఎవర్ని కొట్తద్దు..కొరకద్దు..గిల్లద్దు అని  సెప్పేనా? సెప్పేనా లేదా?  సూడు ఇప్పుడేవయ్యిందో..? ఆ సత్తెమ్మామ్మ సూసేవా ఎన్నెన్ని మాటలంటందో..” ఉడుకుమోయింది సరోజ్ని సత్తెమ్మన్న మాటలకి.

తల్లి గొంతులోని జీరకి..    గిలకమ్మ ముఖవంతా ఎర్రగా రక్తం కందిపోగా..

“ ముందా జడొదులు. ఎంటికలు  ఊడ్నియ్యంటే..నీ సంగజ్జప్తా..”…తల అలా ఉంచే కళ్ళు తిప్పి తల్లొంక సూత్తా.. కసిర్నట్టుగా అంది గిలక

“   ఎందుక్కొరికేవంటే జడొదులంటావేటి?  ఎంతుక్కొరికా ..అంత రత్తంవొచ్చేట్టు..?”

“సెప్తాను.  జడొదులమ్మా..! నీగ్గాదేటే సెప్పేది. నొప్పొచ్చేత్తంది..”

“ మీయమ్మ జడట్టుకుంటేనే నీకంత నెప్పొచ్చేత్తందే? ఇంత లోతున పళ్ళు దిగడితే   ఈళ్లకుండదు మరి నొప్పి..”

“ మరీ.. మరీ.. సంచీలో సెయ్యెట్టి కణికి లాగేసుకుంటే  మాకు రాదా నెప్పి..” తాచుపామల్లే  బుసలు కొట్తేసింది గిలక.

“కణికి ఇత్తం ఏటి? “ సరోజ్ని నిలేసింది కూతుర్ని..

“ కాదమ్మా…! మా బళ్లోను..గిరీసు ఉంటాడు గదా..! మా కళాసే. గిరీసు రెండ్రోజుల్నించీ బళ్లోకి కణికి తెచ్చుకుంటల్లేదు. అదే ..! పలక మీద రాసుకునే  కణికి.  మా మేస్టారేమో..ఎవరి దగ్గరన్నా రెండు  కణికులుంటే  ఆడికోటియ్యండి” అన్నారు.

“ అప్పుడేమో..నేను  నా దగ్గర పెద్ద కణికుంటే   ఇరగదీసి  ఒక ముక్క ఆడికి ఇచ్చేనమ్మా. నాకు  వానా కాయ(పచ్చి  చింతకాయల్ని  లేత దశలో వానాకాయలు అంటారు)  పెట్టేడు కణికిచ్చేనని. అయితే ఆడికేమో..ఖ అచ్చరం ఎన్నిసార్లు దిద్దినా వత్తల్లేదు. మేస్టారేమో..ఆడి నెత్తి మీద  మొట్టిన సోటే మూడుసార్లు మొట్టేసేరు..వానాకాయలు తినమంటే ఎన్నన్నా తింటావ్..ఖ మాత్తరం వత్తాలేదని. పాపం…ఏడుత్తా…తెగ దిద్దేసేడమ్మా.. ! కనికేమో అరిగిపోయింది.  నా కణికిద్దామంటేనేమో..నేనూ  రాసుకోవాలిగదా..!  అంతుకని..ఆలోసిచ్చి ..ఆడి దగ్గరున్న వానాకాయలు తీసుకుని “ కణిక్కి .. సింతకాయ్..కణిక్కి సింతకాయ్..” అంటా  అన్ని కళాసులూ తిరిగేవమ్మా..నేనూ, ఆ గిరీసుగాడూను. ఈ సుబ్బు నాక్కూడా కావాలి వానాకాయ .నా నోరూరిపోతంది అని  మాయనకే వచ్చిందమ్మా…! దాన్దగ్గర  కణికి తీసుకుని  సరిగ్గా అదెంతుందో అంతే కొలిసి కణికిచ్చేము..ఆడూ, నేనూ.

అలా బోల్డన్ని కనికిలొచ్చేసినియ్ గిరీసుగాడికి. నా కనికి ముక్క నాకిచ్చేసేడుగూడాను.

బడి వదిలిపెట్టేసేకా..ఇంటికొచ్చేసేటప్పుడు…ఈ సుబ్బులు  మాకూడా వచ్చి..

” నా కణికి నాకిచ్చెయ్యండి.  మాయమ్మ కొట్టుద్ది కణికి లేకుండా ఇంటికెల్తే.. “ అని  ఏడుత్తం మొదలెట్టింది.  అలా ఏడుత్తానే  ఆడి మీద పడి రక్కేసి..ఆడి సంచీ లాగేసుకుని కనికి   తీసేసుకుంది కూడాను.

“ నా సింతకాయ్ నాకియ్యి.” అన్నాడు గిరీసు.

“  తినేసేను. నా పొత్తలో ఉంది తీస్కో అంది , పొట్త ఇలా ముందుకంటా పెట్టి . “ అంటా ..అక్కడే ఉన్న సుబ్బులెనక్కి సూత్తా ..

“ అన్నావా లేదా?  నిజ్జం సెప్పే సుబ్బులూ. మీ మామ్మని   తీసుకొచ్చేవ్ గదా..!న్పెద్ద  నీకే ఉన్నట్టు.. “ అని మళ్ళీ ఆల్లమ్మెనక్కి తిరిగి..

” ఆడి దగ్గర తీసుకున్న కనికి  లాగులో ఎక్కడో పెట్టేసిందమ్మా.అడిగినా ఇయ్యలేదు. అలా సెయ్యచ్చా..అమ్మా..? తప్పేగదా..? అంతుకే కొరికేను..”

“ అయినా నీకెంతుకే గిలకా? ఆడి సింతకాయ. సుబ్బులు కణికి. మజ్జలో నీకెంతుకు? అలా కొరికేత్తాకి..” తెల్లబోతా అంది సరోజ్ని..కూతుర్నే సూత్తా..

“ కాదమ్మా…! కణికిచ్చింది. వానాకాయ తీస్కుని తినింది. మల్లీ తన కణికి తనకిచ్చెయ్యమంది. అప్పుడు ఆ వానకాయ ఇవ్వాలి కదా..? ఇవ్వలేదు. అప్పుడు కనికెందుకు ఇత్తాం?  ఇవ్వలేదని ..ఆ గిరీసుగాడ్ని దీని గోళ్లతో ..రక్కేసి…మరీ తీసేసుకుంది. ..”

నోరెత్తలేదెవరూ..

“ కనిక్కి సింతకాయ్ ఇత్తే సాలానేకనికిలొచ్చుంటయ్ గందా?  పాపం అదేడుత్తుంటే ఒక్క కణికివ్వచ్చు గదా..మరి.  సెప్పింది కదా కనికి పట్టుకెల్లకుండా  ఇంటికెల్తే ఆల్లమ్మ కొట్టుద్దని. “

“ అలాగేమీ  అడగలేదది..? అడిగితే  ఇద్దుం. అడక్కుండా ఆడి మీద పడి  లాగేసుకుంది..అంతుకే..”

అంతా విన్న సత్తెమ్మకి అసలు సంగతేంటో  అర్ధమయ్యి.. తేలు కుట్తిన దొంగల్లే నోరు మూసుకుని వచ్చిందారినెల్తా..

“ అయినా..నీకు వానాకాయలు గావాలంటే..మీ నాన్తో   సెప్తే తేడా? కనికిచ్చి కొనుక్కుంటాకి..? నడు ఇంటికి . సేసింది సాల్లేగానీ..” ఎల్తా ఎల్తా  రత్తమ్మన్న మాటలకి

“మనమెన్నిచ్చినా…ఆల్లు తింటారా సత్తెమ్మత్తా?  ఏ గడ్దయినా  బళ్ళో  ఆల్ల సేయితుల్తో తింటేనే..ఆళ్లకిష్టం..”

అప్పటిదాకా పందెంకోళ్లా ఎగసెగసి పడ్ద గిలక లోపలికొస్తానే..మజ్జిగరొట్టున్న పల్లెం సేతుల్లోకి తీసుకుంది..

కూతురెంతుకో కొత్తగా కనపడ్దది సరోజ్ని కల్లకి.

—-

 

గిలకమ్మ కథలు – 3 .. గిలకమ్మ..ఆర్నెల్ల ముందే పెద్దదైపోయిందంటల్లా..!

“ఎవర్నీ కొట్టగూడదు..అర్ధవయ్యిందా..?”
పాయల్ని బలం కొద్దీ గట్టిగా లాగి జడల్లుతా సరోజ్నంది.
“పలకలు పగలగొట్తేవంటే ఈపు ఇమానం మోతెక్కుద్ది ఏవనుకున్నావో..కణికిలసలే తినగూడదు..” మాట్టాళ్ళేదు గిలక. ఊకొట్టిందంతే..
“ ..ఎవర్నీ గిల్లగూడదు..గిచ్చగూడదు..ముక్కూడొచ్చేతట్టు నోటితో కొరెకెయ్యగూడదు…యే ఇనపడతందా..మూగెద్దులా మాట్తాడవే..” చేతిలో ఉన్న జుట్టలాపట్టుకునే ఒక్క గుంజు గుంజింది సరోజ్ని కూతుర్ని..
“ ఊ..అన్నాను గదా..నీకినపడాపోతే నేనేంజెయ్యనూ..” తల్లి విదిలింపులతో అసలే విసిగెత్తిపోయి ఉందేమో..అంతకంటె గట్టిగా ఇసుక్కుంది గిలక ఆళ్లమ్మ మీద.
“ నువ్ నోట్టో..నోట్టో..అనుకుంటే నాకినపడద్దా..? గట్టిగా అను. నోరు పడిపోయిందా? ఆడి మీద అరిసేటప్పుడు అంత నోరెలావత్తదో.! అయినా అలా ఎదిరిత్తారా పెద్దోళ్లని ? అదే నేర్సుకో.. ” మళ్ళీ గుంజింది..సరోజ్ని. సురుక్కుమందేమో నెత్తి మీద సివుక్కుమంది గిలక్కి.
మామూలప్పుడైతే..జుట్తంతా బలంగా సేతుల్తో పట్టుకుని ఆళ్లమ్మ గుంజిన గుంజుడుకి “ నాకు నువ్వు జడెయ్యా అక్కల్లేదూ..పెట్టా అక్కల్లేదు..పో ..అవతలికి “ అంటా..ఒక్కుదుట్న లేచిపొయ్యేదే.. అక్కణ్ణించి. కానీ.. మాట్తాడకుండా మూతి ముడుసుక్కూచ్చుంది గిలక.
అసలే బళ్ళో సేరతందేమో…మనసిక్కళ్ళేదు..రోజూ పుస్తకాల సంచీ భుజానేసుకుని ఏదోటి నోరాడిత్తా బళ్లోకెల్లే జతకత్తుల సుట్టూ తిరుగుతుంది..అంతుకే ఆల్లమ్మ తిట్టినా , కసిర్నా పట్టిచ్చుకుంటాలేదు. లేపోతేనా టపారం ఎగిరిపోను..
“ బళ్ళో..ఆళ్లూ, ఈళ్ళూ..తాటితాండ్రనీ..ఉప్పులో ముక్కలనీ, రేగొడియాలనీ ఎర్రజీళ్లనీ ఏయే ఒకటి ఆయ్యీ ఇయ్యీ తెచ్చుకుని నోరాడిత్తా ఉంటారు. అడిగేవంటే తోల్దీసేత్తాను. ఒకేల అడిగినా పెట్టాపోతే ఆల్లని..కట్రోరు అంజిగాణ్ణి ముందుకి తోసేసినట్టు తోసేత్తేవా? ఆ ముండగాడు ఇప్పటికీ నడవలేపోతంటే ఆల్లమ్మ సంకనేసుకుని తిరుగుతుంది మొయ్యలేక మొయ్యలేక మోత్తా..నూ..”
“ సుభవా అంటా పిల్ల బళ్ళో సేరతంటే అయ్యన్నీ ఇప్పుడెంతుకేటి..? జడేసి, మొకానికి కాత్తంత పొగడ్రు పావి బొట్టెట్టి పంపక.. “ సరోజ్నిని గదివింది ఆళ్లమ్మ. ఆవె..అంతకు రెండ్రోజుల ముందే దిగడింది ఊర్నించి పిల్లని బళ్ళో ఏత్తన్నావని కవురెడితే.
“ నువ్వూరుకో..! సెప్పొద్దేటి? సెప్పాలేమ్మా..! లేపోతే దీనికి సెయ్యూరుకోదు. అసలే బళ్ళో ఏత్తన్నాం. ఊరోల్ల పిల్లలంతా అక్కడే ఉంటారు. ఏదన్నా గొడవొచ్చిందంటే ఊర్రూ వాడా ఏకవవుద్ది. ”
అంటానే జడ సివరదాకా అల్లి రిబ్బన్నుకి కుచ్చులు కడతా ..
“…మొన్నిలాగే ఏదో అడిగితే పెట్లేదని ఎనకనించెల్లి అంజిగాణ్ని ముందుకి తోసేసింది..”
“ అంజిగాడా ? ఆడెవడు..?” మన్రాలెంక సూత్తా అంది పెద్దావె.
“ ఆడే..! నువ్వూ ఎరుగుదువ్ ఆణ్ణి. ఆల్లమ్మ కూడా మజ్జిక్కోసం గిన్నెట్టుకుని వత్తుంటాడాడు.. మనింటికి. ఆ..మూలమీద శాంతమ్మ కొడుకు కడాకరోడు. ఇత్తోసిన తోపుకి తూంకాలవలో పడిపోయేడాడు..మూతి పళ్ళూడొత్తవే కాదు కాలిరిగి ఆల్లమ్మ సంకెక్కేడు. దొరికిందే సందని సంక దిగుతాలేదాడు. మొయ్యలేక సత్తంది శాంతమ్మొదిని. రెక్కలడిపోతన్నాయని ఒకటే గోల మొన్న మజ్జిక్కొచ్చి. తెలిసినోల్లంగాబట్టి , మనింట్లో మజ్జిగోడకం ఉందిగాబట్టి నోర్మూసుకుందిగానీ రేవు రేవెట్టేస్ను..మరెవరన్నా అయితేనీ.. “
“ ఇంకలాగ సెయ్యదులే..ఊరుకో..! అమ్మ సెప్పిందినమ్మా. నా బంగారంకదా..! బాగా సదుంకోవాలి. ఎవుర్నీ కొట్తగూడదు, గిల్లగూడదు ..మనవోటి కొడితే ఆల్లు రెండుగొడతారు..” మనవ్రాల్నే సూత్తా అంది గిలక అమ్మమ్మ.
“ పుస్తకాల్లో కాయితాలు సింపెయ్యపగూడదు..ఎవరి పెనిసిళ్ళూ దొబ్బగూడదు.. ఓపక్కన కళాసులు జరుగుతుంటే బళ్ళోంచి బయటికొచ్చేసి…తుమ్మసెట్లమ్మటా పాకి..గుర్రాలు గుర్రాలంటా పురుగూ పుట్రా..ముట్టుకోగూడదు..”
జడ సివరకంటా అల్లి పైక్కట్టి రిబ్బన్ కుచ్చులెడతా..సరోజ్నింకా సెప్తానే ఉంది. ఇంతలో..
“ ఏ.. అయ్యిందా? ఎంతసేపా జడేత్తం..అవతల నాకు సేలో కూలోల్లున్నారు. దీన్ని బళ్ళో ఏసి పొలంబోవాలి..నువ్వియ్యాలెట్టేవ్ మూర్తం..” విసుక్కున్నాడు గిలక నాన్న ఎంకటేసర్రావ్.
మొగుడెనక్కి సూత్తా సర్లెమ్మని బుర్రూపి .. గబగబా రెండో జడిప్పి సిక్కు తీత్తా..
“ .నువ్వెల్లి కుండలో పాలు గళాసులోకొంపి రెండు గరిట్లు పంచదారేసి తిప్పు ఈలోపు..” అడావిడిగా అంది సరోజ్ని తల్లికేసిజూత్తా..
……………..
“ ఏట్రా..ఎంకటేసర్రావ్..! యెక్కడికి పిల్లనేస్కుని బయల్దేరేవ్ పొద్దున్నే….?”
దార్లో ఎదురుపడ్ద మేనత్త కొడుకొరొస సలపతి..అన్నదానికి.. ఆల్ల నాన్న ఇంకా ఏవీ మాట్తాడకుండానే..
“ సిన్నానా.. నే..బళ్లో ..సేరతన్నా..” గిలకంది సూసేరో లేదో అన్నట్టు పలకని సంకలోకంటా లక్కుంటా..
“ఓరోరి…మా గిలకమ్మ..పెద్దాపీసరైపోద్దన్నమాట..” బుగ్గ గిల్లేడు..సెలపతి.
“మరీడ్నెప్పుడు ..సేరుత్తా ..బళ్ళో? ఏరా..నువ్వెప్పుడెల్తా బళ్ళోకి..?” అంటా బుగ్గగిల్లేడు అక్కడే ఉన్న గిలక తమ్ముడు శీనుకేసి సూత్తా. మల్లీ అంతలోనే..
తల్నిండా నూనెట్టి పాపిడి తీసి అణిసణిసి మరీ నున్నగా దువ్విన తలతో ముద్దొత్తన్న శీను తల మీద సెయ్యేసి తల్నిమురుతా..
“ మన పక్కూళ్ళో..కానివెంటెట్టేరంటగందా….ఆళ్ళెవళ్లో మిషనోల్లు. యలమాటోరీధిలో ఇద్దరు ముగ్గురేసేరంట దాన్లో..పొద్దున్నే రిచ్చాలొత్తన్నాయ్..ఆల్లని తీస్కెల్తాకి..అందుల్లో యేసెయ్యాలని గొడవ మీయక్క..మావోణ్ణి..” అన్నాడు సెలపతి..
అటూ ఇటూగా ఇద్దరూ ఓ తోటోళ్ళే..
“ సదూ వచ్చేవోల్లకి యాడైనా వత్తాదిరా బావా..! అయినా..మనకి తెల్దేటి..ఈ బడెడతాకి మన పెద్దోల్లు పంచాయతాపీసులో కలుత్తుం. పొద్దోయేదాకా మాట్తాడుకుంటం..గవర్నమెటాపీసుల్జుట్టూ తిరుగుతుం. నీగ్గుర్తుందో లేదోగానీ ..మనిద్దరం సిన్నోల్లం. బుజాల మీదికెక్కిచ్చుకుని మరీ తిప్పేటోల్లు పొద్దు గూకులా సందాల కోసం..మీ నానా, మానానా. ఇద్దరూ తిరిగినోల్లు తిరిగినట్తు తిరిగీవోరు బడేట్తాలెలాగైనానని.
పైగా పెసిండెంటులు కూడా సేసినోళ్ళాళ్ళు. మనవే.. మన పిల్లల్ని సేర్సాపోతే బడి నిలవద్దా..!
గవుర్నమెంటోళ్లకి తెలిత్తే ఎత్తేత్తారుగూడాను. అంతుకే..మీయక్క పిల్లోణ్ణి మిసను బల్లో ఏద్దావంటా సన్నాయి నొక్కులు పోతావుందిగానీ ..దానికేందెల్సు..ఈ బడి గోడల్లేపుతాకి మనోల్లు పడ్ద కట్తం.? అదలాగే అంటాది..” .
“అయినా సెలపతే.. ఏమాటకామాటే సెప్పుకోవాల..కాన్వెంట్లల్లో సదివినోల్లకి సూటూబూటే గానీ ఇలాటి బళ్లల్లో సదుంకున్నోల్ల కున్నంత జానం ఆల్లకి ఉంటదంటావా? నాకవుతే డౌటే..”
“ సర్లే..! అయ్యన్నీ ఇప్పుడెందుగ్గానీ ..బయల్ధేరు. నాకూ పనుంది..గిత్తకి నాడాలేయిత్తన్నాను. ఆడొత్తానన్నాడియ్యాల.. ”
………
“ పుట్టిన్రోజెప్పుడో సెప్పగల్తారాండి..” బళ్ళో ఎడ్ మాస్టర్ అన్నమాటల్కి అక్కడే గోడల మీదున్న తండ్రి, తాత, పెత్తాతల పొటోల్కేసి ఎగాదిగా సూత్తన్నాడేమో.. ఎంకటేసర్రావ్..గబుక్కున అట్నిండి తలతిప్పి.
“ నాకైతే ఆట్తే గుర్తులేదండా..మాస్టరు గారా! వరిసేను మాంచి పనల మీదుంది సేలో..సరిగ్గా సందేల అయిదయ్యేతలికి లంకిచ్చుకుందోన..నీళ్లల్లో మునిగిపోయిన పనల్ని సూత్తా నవ్వాలో ఏడ్వాలో తెలవక కూకునున్నాం..సావిట్లో కూలోల్లు పన్జేత్త్నారో పక్క..ఈలోపు కవురెట్టేరు..మాయాడాల్లకి ఆడపిల్లుట్టిందని.” అని కాసేపాలోసిచ్చి..
“ ఇది పుట్తిన్నెల్లోనే వారంపది రోజులకనుకుంటానండా మాస్టరుగారా సుబ్బారాయుడి సట్తొచ్చింది. సేగల్లెల్లేం..ఎడ్లబండి కట్టుకుని… నాకు బాగ్గుర్తు. “
దాంతో..డిశంబర్ నెలని రాసిన ఎడ్డు మాస్టర్ గారు..
“ ఏ సంవచ్చరవో..సెప్తే..ఇక్కడ్రాయాలండి..”
“ అద్దెలవదుగానీ పిల్లకిప్పుడు నాలుగెల్లి అయిజ్జొరబడిందండి….పోయిన పుస్కరాలకనుకో..కాత్తంత అటూఇటూగా.. ”
అదిని కాసేపాలోసిచ్చిన ఎడ్డుమాస్టర్ గారు..
“ ఆ లెక్కన్జూత్తే మీ యమ్మాయికింకా అయిదేల్లు నిండలేదండి ..అయిదేల్లు నిండితేనేగానీ బళ్లో సేర్సుకోం..”
“ అలాగనకయ్యా..బాబూ..! దీంతో ఇంట్లోవోల్లు యేగలేపోతన్నారయ్యా బాబూ.. ఏరుసెనక్కాయలోడేటి, బఠానీలమ్మేవోడు, జాంపళ్ళోడు.. సెక్రకడ్డీలు, జీడిమావిడి పల్లూ..పుల్లైసు..ఒకటేటి..ఒక్క గుల్లముగ్గూ, కుంకుడుగాయలూ, ఉప్పూ తప్ప ఈధిలోకి ఏదొత్తే అది కొనాపోతే కొంపలెగిరిపోతన్నాయ్. ఎవరి సెట్టున కాయున్నా..పిందెలని కూడా సూడకుండా కోసి పాదేత్తంది మాస్టరుగారూ. కూడా ఈణ్ణొకణ్ణి ఏసుకుని..ఊరంతా తిరుగుతా..ఎవరి సెట్టుకి ఏ కాయుందా..ఏ సెట్టుకి ఏ పువ్వుందా..ఇదే సూపు. ఏదో తాతముత్తాతలు సంపాయిచ్చి యిచ్చిన పేరుంది కాబట్టి నోర్మూసుకుంట్నారుగానీ లేదంటే రోజూ గొడవలే..”
“ అది నిజమేగానండి..అయిదేల్లూ పురాగాకుండా బల్లో ఏస్కుంటాకి మా రూల్సు ఒప్పుకోవండి..గొడవైపోద్ది..నా ఉజ్జోగం పోయినా పోవచ్చండి” దీనంగా అన్నాడు ఎడ్డు మాస్టరు.
“ అదంతా నాకు తెల్దు. ఏదోటి మీరే సెయ్యాల..”
సెప్పెసేడు..ఎంకటేస్సర్రావ్.
“ ఎక్కడ పుట్టిందో సెప్పగల్తారాండి.పోనీ ..”
“ఎక్కడేటయ్యా..బాబా.. మా ఇంటోనే..! నెప్పులొత్తే ..మంత్రసానిక్కబురెట్టిందంట మాయత్తగారు..ఆవిడొచ్చేతలికే ..కాన్పొచ్చేసి పిల్లుట్టేసిందంట.. “
అదింటూ కాసేపు అక్కడున్న నల్లగా మాసిపోయి ముక్కలూడిపోతన్న లావాటి పుస్తకంలో ఏదో గీకి..
“ఇయ్యాల ఏప్రిల్ రెండో తారీఖండి..నిన్నటికి అయిదేల్లు నిండినట్టు రాసేసేనండి మరి..పాపగారు ఏదైనా ఉజ్జోగం సేసేటప్పుడు తొరగా దిగిపోతారండి మరి..”
“ ఉజ్జోగవా..సజ్జోగవా..? “ అంటా ఇరగబడి నవ్వ్గి..
“ .. ఇప్పుడుజెప్పు నేనెంతగట్తాలో..ఏంజయ్యాలో..” అన్నాడు జేబీలో సెయ్యేడతా..
ఇక్కడిదంతా జరుగుతుండగానే..సుక్కలా తయారై పలకట్టుకుని ఆల్ల నాన్న కూడా బల్లోకొచ్చిన గిలకన్జూసి “ ఏయ్ ..గిలక బళ్లోజేరంతందే..” అని ఒకళ్లనించి ఒకళ్లకి పాకిపోయిందేమో..ఆ ఇసయం ..తెలిసినోల్లు తెలిసినట్టు వచ్చి గిలకసుట్టూ మూగేత్తా ఉన్నారు..పిలకాయలంతా.
“ నీ పలక్కొత్తదా..?” అనడిగేదొకత్తైతే..
“ గిల్కా..నీ గౌను కుచ్చిల్లు ఇంచక్కున్నాయ్..నేనోసారి ముట్టుకోనా?”
“కొత్త రిబ్బన్ లా..”
“బొట్టు సూడండల్లా..ఎలా మెరుత్తుందో..”
“ సెప్పులు కూడా కొత్తయ్యే ఏసుకుందల్లా..! గౌన్రంగే..అచ్చు కదా..”
ఆల్లలా ఒక్కొక్కటీ ఇవరంగా సూత్తా పొగడ్తా ఉంటే మెకం మువ్వారింపుగా ఎట్టి వాటన్నింటెనక్కీ గర్వంగా సూసుకుంది గిలక. ఇంతకి ముందంతా..ఆళ్లందరూ పకలట్టుకునీ, పుస్తకాలట్టుకునీ బళ్ళోకి ఎల్తంటే ఆళ్ళెనక్కే సూత్తా ఉండిపోయేది..
ఇప్పుడు తనూ జేరేసింది.
కాసేపయ్యాకా పెద్ద మేస్టారు కళాసులోకెల్లి కూకోమనేసరికి..జతకత్తులు కూడా రాగా..బళ్ళోవోళ్లందరికీ నిమ్మతొనలు పంచి పెట్తేసింది కూడాను..
——-
“ఊహూ..! గిలకమ్మ బళ్ళోజేరిందన్నమాట. ఇంకేం? గిలకమ్మ గొంతినపడక…ఈది ఈదంతా ఏదో లేనట్టుంటే ఏటో అనుకున్నాను..ఇదన్నమాట సంగతి..బాగానే ఉంది..”
అంది సరోజ్ని పొరుగింటామె సీతామాలచ్మి.
“ అవును..జేర్సేం..! ఇయ్యాలే..! దాన్నందులో జేర్సేసి..ఈయన పొలవెల్లేరు..నీకినపడే ఉమ్టదనుకున్నాను ఇనపళ్లేదా? ” అంది సరోజ్ని అయ్యాల సందేళ ఈధరుగు మీద కూకుని సేట్లో ఉన్న బియ్యంలో రాళ్లేరతా..
“ అన్నట్టు..ఈ కుర్రకుంకకి అప్పుడే అయిదేల్లు నిండినియ్యా..?” అదే సేట్లో తనూ మట్టి బెడ్దల్ని ఏరతా, ఏరిందాన్నల్లా నోట్లో ఏసుకుంటా.. అంది సీతామాలచ్మి..
“ నిండలేదు గానీ నిండినట్టు రాయించేత్తానన్నారు.. దీని గొడవ పళ్ళేక సరేనన్నాను..ఇంట్లో ఉండి ఏడిపిచ్చి ఎసరోత్తందని.. ”
“ అంతేలే..నిండితే ఏటి? నిండాపోతే ఏటి? ఉజ్జోగాల్జెయ్యాలా? ఊళ్ళేలాలా? ” అందో లేదో..ఇంత ఉత్సాహంగా సంకలో పలకెట్టుకుని మురంబిలాగా ముఖవెట్టి తలెగరేస్తా వచ్చింది గిలక..ఆ ముఖంలో తైతక్కలాడతన్న గర్వాన్ని సూత్తా..సీతామాలచ్మి..
“ అయితే ..గిలకమ్మ..ఆర్నెల్ల ముందే పెద్దదైపోయిందన్న మాట..” అంది పక పకా నవ్వుతూ..
అంతే..ఆ మాటతో కోపవొచ్చేసిన గిలక సిర్రెత్తిన శివంగిలాగా .. ఆంబోతల్లే సీతామాలచ్మి మీదడిపోయి.. పిడి గుద్దులు గుద్దినియ్యి గుద్దినట్టు గుద్దింది..
గుద్దుతానే ఉంది అలాగ గిలక..ఎంతమంది ఆపమన్నా ఎంతకీ ..ఆపదే..!
కాళ్ల మీదున్న బియ్యం సేటని కిందెట్టి గిలక రెక్కట్టుకుంది సరోజ్ని..
“ పెద్దంతరం , సిన్నంతరం లేకుండా అలా గుద్దు గుద్దెయ్యటమేనా? పిచ్చెక్కిందా ఏటి? నిన్నేం పూనిందే శనిగొట్టుదానా..” అంటా బలంగా ఒక్క ఈడ్సు ఈడ్సిపారేసిందవతలకి..
“ మరి సీతామలచ్మత్త సూడు ఏవంటుందో..ఆర్నెల్లు ముందే పెద్దదాన్నయిపోయేనంట.
ఆ మాట తెలిత్తే మా పెద్ద సారు నన్ను ఇంటికప్పేత్తేనో…” పడ్దసోట నించి లెసి నిలబడి..గౌనుకంటిన మట్టిని దుపుకుంటా గిలకన్న మాటలకి..
“ హార్ని..కుర్రకుంకా..! ఇంటికంపేత్తారా..”
అంటూ.. అప్పుడే అక్కడికొచ్చిన గిలక అమ్మమ్మతో సహా పెంకులెగిరిపోయేలా నవ్వేరంతా

గోదారొడ్డు కథలు 2 – నందినోర్రావుడు ఈడేరిందంటల్లా..!

“ లచ్చివొదినే.. ఇనపళ్ళేదా? ఏంజేత్నా..వంటవ్వలేదా ఏటి..ఇటో అడుగెయ్..?”
బాగ్గెలచ్వి ఇంటి ఈధరగు మీదున్న తంబానికి నడుంజేరేత్తానే గుమ్మాలోంచి లోనకంటా సూత్తా సూరయ్యమ్మన్న మాటకి సుట్టింట్లో పప్పు గుత్తితో ముద్దపప్పు మెదాయిత్తన్న ఆ ఇంటావిడికి పేనాల్లేచొచ్చినట్తయ్యి దాన్నామట్నే వొదిలేసి సెయ్యి కడుక్కుని సెంగుకి తుడ్సుకుంటా..బేటికొచ్చి
“ఏదీ కానేల గేదీన్నట్టు ..ఇయ్యాల్టప్పుడు ఇలాగొచ్చేవేటి..? ముంతెట్టేసేవేటి “ ఈపుని గోడకి జేరేసి కూకుంటా అంది.
“ బియ్యం కడిగి నానబెట్టిటొచ్చేను ..సేలో మందేత్తాకి ఇయ్యాల తెల్లారగట్తే ఎల్లేరు. పాలెర్నంపుతారంట ముంతకి. అయ్యి రోజూ ఉండేటియ్యేగానీ బాగ్గెలచ్వొదినే….నీ సెవిలో ఓ మాటేద్దావని..” సెవిలో మాటనేది గుసగుసలుగా అంటా అంది సూరయ్యమ్మ.
“ఏటది?” సాగదీసింది బాగ్గెలచ్వి.
“కొత్తపేటలో .. బంగారయ్య లేడా..అదే నందినోరి బంగారయ్య. “
“ ఆ..ఆ.. తెల్వకే..ఏ..పోయేడా ఏటి?”
“ నీ బుద్ధి సుద్దయ్యినట్తే ఉంది. బంగారయ్యెంతుకు పోతాడప్పుడే ..పిడిరాయల్లే ఊరట్టుకు తిరుగుతుంటేనీ..నువ్వు మరీని..”
“నువ్వింత పొద్దున్నే పనిమాల వచ్చేవని అలాగనుకున్నాన్లే..ఏ..ఏవయ్యేడింతకీ..”
“ .. మన్రాలు పెద్దమడిసయ్యిందంట.. ..”
“బంగారియ్య మన్రాలా? ఎవత్తీ..ఆ కుర్రముండే..! రావుడో బీవుడో ఏదో ఉంది దాని పేరు. సీవిడి ముక్కుతో మనీధిలోంచి బళ్ళోకెల్లద్ది అదే గదా..? దాన్దుంపదెగ..లాగేసుకోకుండా బళ్ళోకెల్లద్దది. ఆల్లమ్మతో ఎన్నిసార్లన్నానో..”
“ఇంకిప్పుడెయ్యెకేంసేత్తదిలేగానీ.. .. రావుడే..బీవుడుగాదు… మా సురుకులే పిల్ల. పొద్దున్నే..ఈధూడుత్తుంటే..కొవ్వాకుల రాందాసు సైకిలేసుకుని పడ్తా,లేత్తా అడావిడిగా ఎల్తావుంటే అడ్డంగొట్టడిగేను సైకిలాపి ఏటడావిడని. పిల్ల పెద్దమడిసయ్యింది ..గరువులోకెల్లి తాటాకులు తెగ్గొట్టుకురమ్మని బంగారయ్య కవురెట్టేడంట..కత్తట్టుకునెల్తన్నాడు..”
“కూకోబెడతన్నారా?”
“ఊరుకో వదినే. సత్తానికి ఆ గుంటముండొక్కద్దే గందా… కూకోబెట్రా..! నువ్వు మరీని. సర్లే బియ్యం మరీ నానిపోతే అన్నం సివుడుద్ది..వత్తా…” బుగ్గల్నొక్కుకుంది సూరయ్యమ్మ ఎల్తాకి లేసి నిలబడతా..
, _ _ _
నందినోరి బంగారయ్య పెద్ద కొడుకు సత్తుం కూతుర్రావుడు ఈడెరిందని ఆకులేసి కూకోబెట్టి ఇరుగూ,పొరుగోల్లని పది పన్నెండుమంది ముత్తైదుల్ని పిల్సి బొట్టెట్టి అచ్చింతలెయ్యమని తమల పాకుల్తో కల్పి రెండేసి అరిటిపల్లిచ్చి పంపేరు.
పంపుతా పంపుతా “ ఆయంతుంది..మర్సిపోద్దని , మల్లీ కబురంపుతానని సెప్పి మరీ పంపేరు.
వచ్చినోల్లంతా అచ్చింతలేత్తా ఏత్తా..
“ గోలీలనీ, బచ్చాలనీ, గూటీబిల్లనీ మొగపిల్లల్తో సమానంగా ఆడతా..పాడతా..తిపాదల్లే ఏ పొద్దు సూసినా ఊరట్టుకు ఏలాడేది. అయినియ్యి అమ్మాయి గారాటలు” అంటా ఆసికాలాడతంటే రావుడికి అర్తం అవుతుల్లేదు అయ్యన్నీ ఎంతుకు మానెయ్యాలో..
ఆ రేత్రి..
అసలే పచ్చి తాటాకులు. పైగా ఒకదానిమీదొకటి.. బొత్తల్లే ఏకంగా తొమ్మొదాకులేసేరేమే కూకుంటాకి కట్తంగానే ఉంది రావుడికి.
“ అమ్మా..గుచ్చుకుంటన్నయ్యే..నేనిక్కడ పడుకోను బాబా..! నీదగ్గరొడుకుంటానే..” గారాలువోయింది రావుడు తాటాకుల మీదే దుప్పటి పరిసి తలగడిత్తన్న తల్లితో..
అప్పటికే అద్దందువ్వెనా బొట్టుభరిణీ అన్నీ విడిగా దూరంగా పెట్టుకోమనేతలికి అదేదోలాగుందాపిల్లకి.
“ మేవందరం పడుకున్నోల్లవే..నువ్వెక్కడ్నించన్నా దిగొచ్చేవేటి? పడుకో మాట్తాడకుండాను..నీల్లోసేదాకా ఆకుల్మీదే..” తవురుకొచ్చింది ఆల్లమ్మ సేసమ్మ.
“ అయ్యా..కాత్తంత నాయమారతా సెప్పొచ్చుగదేటి..అలా రోకల్తో దంచినట్టు సెప్పపోతే..” సనుక్కుంటా రావుడు దగ్గరకంటా వచ్చి తాటాకుల్కి తగలకంటా సీర కాల్లమద్దెన జొనిపి నిల్చోని..
“నాయమ్మగదా..కాత్తంత ఓరువట్టమ్మా..తొమ్మిద్దినాలోపికడితే..నీ బల్లోకి నువ్వెల్దుగానీ..నేనూ ఇక్కడే బొంతేసి పడుకుంటాగదా..” అంటా కోడలేపు దిరిగి..
“ మొన్నామజ్జన పాత సీరల్తో కుట్టిన బొంతుందిగందా? అదెయ్యాపోయావా? ఆయంతినాడు సాకలోడికిత్తే ఆడే ఉతుక్కొత్తాడు. పచ్చాకులు గుచ్చుకోవా ? నిదరడద్దో లేదో పిల్లముండకి. అదసలే ఆల్ల నాన్న పక్కలో దూరి దూరి పడుకుంటడి ముడుసుకుని .. “
దిగులుగా సూసింది రావుడు నాయనమ్మొంక తప్పదా అన్నట్టు..
ఇయ్యన్నీ ఏటో ..తెలుత్తాలేదు ఆవెకి. ఆడుకుందావని సీనొత్తే ..గూట్లో బచ్చాముక్కల్దీసి లాగుజేబులో పెట్టుకుందావని గౌనెత్తితే తెల్సిందప్పుడు..
“ ఒసేలమ్మా..ఇదేటే..” అంటా పరిగెత్తిందాల్లమ్మ దగ్గరికి.
గుండెల్లోరాయడిందప్పుడే ఆవెకి కూతురు పెద్దదైపోయిందని..
—- —- — —
నందినోరి బంగారయ్యకి అయిదుగురు కొడుకులు,ఒక్కూతురూను.
అందర్నీ ఊళ్ళోనో, సుట్టుపక్కలూళ్లల్లోనో ఇచ్చేడేమో…ఊళ్ళో అందరూ సేసినట్తే ఇంటిపేరిటోళ్లు రోజుకొకళ్ళు..వంతులేసుకుని మరీ వండుకొచ్చేరు మూర్లూ, గార్లూ, పులివోర, వంకాయాల్లమిగురు, గుమ్మడికాయ దప్పలం కాడ్నించి.
మజ్జ మజ్జలో పిండొంటలకైతే లోటేలేదు.. సున్నుండలనీ, పానకంలో గార్లనీ ..అలసందలొడలనీ..ఒకటిగాదు మరి.
నాల్రోజులు పోయాకా శుక్రోరం, మంగ్లోరం కాకుండా సూసి ఆల్లనీ, ఈల్లనీ రమ్మని..గాడిపొయ్యలెట్టి మరీ బూర్లొండిచ్చి ఊరంతా పంచిపెట్టించ్చింది..బంగారయ్య పెళ్ళం మన్రాలు సాపెక్కిందన్నట్టు.
స్టీలు బక్కెట్టులో ఏసుకుని ఊళ్ళో గెడప గెడపకీ పంచిపెడతాకెల్లేవోల్లకి..” ఇంటిపేరిటోల్లకి..రెండు పుంజీల్చొప్పునెట్టండి..మిగతావోల్లకి పుంజీసాలు..గడప గడప్కీ నా మనవరాలి బూరెల్లాల..” సెప్పిందే సెప్పి సెప్పిందే సెప్తుంటే ఇసుక్కున్నాడు కూడాను కొడుకు సత్తుం.
సుట్తాలకీ, పక్కాలకీ అందర్కీ కబురెల్లింది పలానానాడు ఆయంతుంది రండలాగని.
అన్నదమ్ములందర్లో సత్తువే పెద్దోడవటంతో..మిగతావోల్లందరూ ఆల్లిల్లల్లో సంబరంలా తలో సెయ్యేసేరేమో..అరిటాకులు, మావిడాకులు, గొబ్బరికాయలు , కూరరటికాయల కాడ్నించి పురమాయిత్తం అయిపోయింది.
అంతకు ముందే నెల్లాళ్లనాడు సేలో తాటి సెట్ల మీదున్న ఆకుల్నినరికిచ్చి మేటేసేడేమో..అయినోళ్లింట్లో ఉన్నయ్యంటే సర్వీ బాదుల్దెప్పిచ్చి ఇంటిముందంతా సలవ పండిళ్ళేయించేడు సత్తుం.
“ పెద్ద మనిసైతేనే పెల్లంత సేత్తన్నావ్..పెల్లింకెంత సేత్తాడో మా నందిన సత్తుం “ అంటా ఎటకారాలాడేరు ఇరుగూపొరుగూ ఆడా,మగా.. నవ్వుతా..
బళ్ళొదిలాకా పిల్లలకదో ఆటతలమైందేమో..రావుడు మాత్తరం లబోదిబోమంది ఆలాటలుసూసి.
ఆయంతి రేపనగా..తెల్లారగట్తే మొదలెట్టేసేరు అరిసెలొండుతుం.
పేరంటాల్లందర్కీ బంతి భోజనాలయ్యాకా బొట్టెట్టి, పసుపురాసి..పిల్ల నెత్తి మీద అచ్చింతలెయ్యమని అయిదేసి అరిసిలు, రెండేసి అరటిపళ్ళూ, తవలపాకులూ పంచిపెడతం రివాజేమో..అసలుకే ఊరబంతయ్యేసరికి ఇంటికి అయిదేస్సొప్పున ఎన్నొండితే సరిపోయేను అరిసిలు.
అంతుకే సందేళ ఎల్తురుండగానే మొదలెట్టేసేరు పిండిగొడతం..ఆ రేత్రి పేట్లో పెళ్లైతే ఊళ్ళో మైకు ఓరెత్తినట్టు వోలు పిర్కా మొత్తం..రోకలి పోట్లే ..పోట్లు. కాతంత బియ్యం లొంగినియ్యనుకున్నాకా
అద్దరేతిరి గాడిపొయ్యలంటిచ్చి మూకుళ్ళేసి గానుగునూన్లో నెయ్యి కలిపేరు.
తోటికోడళ్లతో పాటు ఇరుగూపొరుగోల్లు కూడా వచ్చి ఒక సెయ్యేత్తే తప్ప లొంగనే లేదా అరిసెలు. పాకవట్తీవోల్లొకల్లైతే, కొబ్బరిముక్కలూ, నువ్వులూ ఏయించీవోల్లు మరొకల్లు. ఉండలు సేసిచ్చీవోల్లొకల్లైతే, వత్తీవోల్లొకల్లు. ఏయించీవోల్లొకల్లైతే ఆట్ని ఆమట్టునే అట్టికెల్లి..అప్పటికే అమిర్సుంచుకున్న ఎదురుపెళ్ల బుట్ట్లల్లో అడుగున కట్టెపేళ్ళేసి వాలుగా ఉంచే రేమో..ఒకందంగా వాటి మీన సర్ధిచ్చే దూటీ బంగారయ్య పెళ్ళాన్ది.
అంతా అయ్యేతలికి రోజు గడిసిపోనే పొయ్యింది. అదే పెద్ద పని.
— — —
తానం రోజు రానే వచ్చింది.
అప్పటికి తొమ్మిద్దినాల్సించీ ఆకుల మీదే పడకేమో..అలవాటయ్యేతలికి మత్తుగా నిదరట్టిందేమో..తెల్లారగట్తే లేపి తానం జేయించేసింది ఆల్లమ్మ సేసమ్మ.
పిల్ల తానానికెల్లిందోలేదో..మనిసిని పిల్సి ఆకులయ్యీ తీయించేసి..అక్కడంతా కడిగిచ్చేసింది బంగారయ్య పెల్లాం. అద్దరేత్రే వంటలు మొదలెట్తేసేరేమో..కూరగాయలు తరిగేఓల్లొకల్లైతే, డెకిశాలు పొయ్యెక్కించే వోల్లొకల్లు. గుండుగుల్నిండా కావిళ్లతోసెరువు కాడ్నించి నీల్లుదెచ్చి నింపేవోల్లొకల్లైతే..బంతిసాపుందో లేదోనని సూసేవోల్లొకల్లు.
మొత్తం మీద ఇల్లంతా సందడే సందడి..
అంతకు ముందు రాత్రే పచ్చి శెనగపప్పుడకబెట్టి బెల్లం పాకవట్టి పూర్ణాలకి సిద్ధం సేసి అట్తే పెట్టేరేమో..
తెల్లారతానే మినప్పప్పు రుబ్బింది రుబ్బినట్టుగా పూర్ణాలేత్తన్న రెండో కోడలెంక సూత్తా సూత్తా..
“ ముందోయ దేవుడికెట్టి..ఒసే సేసమ్మా..ఎప్పుడనగానో లేసింది పిల్ల..ఆకులో రెండు బూర్లెట్టి నెయ్యేసియ్యి పిల్లకి ..”
ఎవరెక్కడ మాట్తాడతన్నారో..ఎవరికి ఎవరు పనులు పురమాయిత్తన్నారో..అన్నీ కలగాపులగమైపోయి అక్కడంతా అదోలాటి సందడి..అల్లరిసేత్తా ఉంటే..పొద్దెక్కే కొద్దీ
దిగుతున్నారొక్కక్కల్లూ..ఎడ్లబళ్లమీదొచ్చేవోళ్ళొకళ్లైతే, టాట్తర్లమీదో కొందరు. రైళ్ళల్లోనూ, దగ్గరూళ్ళోళ్లైతే..నడ్సి కూడా వత్తన్నారు…
గిలకా, శీనూ అయితే బేగ్ బస్సెక్కొచ్చేరు ఆల్లమ్మ సరోజ్ని కూడా..
“కుదురుగా ఉండండి..అల్లరిసెయ్యకండి..సరోజ్ని పిల్లలనిపిచ్చుకోవాలని.” సెప్పే బస్సెక్కిచ్చుకొచ్చింది సరోజ్ని. అసలు తీసుకురాపోనుగానీ..అయ్యాల ఆదోరం కాటంతో..ఇంట్లో వదిలేసొత్తే ఇల్లు పీకి పందిరేత్తారని ఎంటేసుకొచ్చింది సరోజ్ని.
బస్ దిగి వత్తానే ఎదురొచ్చిన సత్తాన్ని సుట్టుకుపోయారిద్దరూ.
పెతి యాసంకాలంలోనూ..తాటి ముంజలనీ, రేగుపళ్లనీ, మావిడిపళ్లనీ ఏయోటి పిల్లల్దింటారని తోకబుట్తలో సైకిల్ కి కట్టుకుని మరీ సరోజ్ని ఆల్లింటికి ఎల్తాడేమో సత్తుం , ఆతన్ని సూడగానే ఇట్తే ఆనమాలుగట్తేసి సుట్తేసేరు..”సత్తుమ్మాయ్య..సత్తుమ్మాయ్యని” .
సరోజ్నంటే అదో రకం అభిమానం సత్తానికి. సరోజ్ని ఆల్ల నాన్న రంగన్నదీ అదే ఊరు. ఆల్ల సిన్నప్పుడేవో సేలు కోర్టులో పడితే ప్లీడరుగారితో మాట్తాడి ఆటిని వదిలిచ్చేడేమో..రంగయ్య.. ప్లీడర్ల సుట్టూ ఆట్తే తిరగక్కల్లేపోయిందని.., రంగయ్యాబాబు వల్ల ఆట్తే కాలం కూడా పట్తలేదని..అతను సేసిన ఉపకారానికి ఆ పొలాలు ఊరికే వచ్చేసినట్టయ్యిందేమో..సత్తానికి ..ఆ ఇది ఉంది సరోజ్ని ఆల్లపట్ల. అంతుకే సరోజ్నికి మాత్తరం ఏ కాలాల్లో పండేటియ్యి ఆ కాలాల్లో పట్టుకెల్లి ఇత్తానే ఉంటాడు.
అంతుకే సత్తుమ్మాయ్యని సూడగానే ఆల్ల ముకాలు ఆల్చిప్పల్లాగైపోయినియ్యి.
ఈల్లొచ్చేతలికే తెల్లారగట్త..ఆకులయ్యీ తీయించేసి ఇల్లంతా కడిగిచ్చి ముగ్గులెట్టేసేరేమో..రావుడికి తలంటి లంగా జాకిట్తేసేరు.
పద్దినాల తర్వాత తలంటుకుందేమో..గిలకాల్లూ వచ్చేతలికి తలారబోసుకుని పందిట్టో తిరుగుతుంది రావుడు. సెవులికి జుంకాలేలాడదీసి పందిరి దాటెల్లొద్దంది..సత్తుం పెళ్లం.
అయ్యన్నీ కాదుగానీ, తనీడోల్లని సూసి పేనం లేసొచ్చినట్తయ్యింది రావుడికి. అంతకు ముందెప్పుడూ ఆల్ల గురించి ఇంటవేగానీ సూల్లేదేవో.. కాసేపాల్ల సుట్టూ తిరిగినా..తాటాకు పందిరి గుంజల్ని పట్టుకుని ఆటాడేటప్పుడు మాట్తాడేసుకున్నారేమో..అందరూనూ..రావుడు సెప్తుంటే ..ఊకొడ్తవే పనయ్యింది గిలకా శీన్లిద్దరికీ..
“ఎవరే..ఆడేత్తన్నావ్? ఆల్లెవరో తెల్సా..?” అన్నాడు సత్తుం సరోజ్ని పిల్లల్తో ఆడ్తన్న కూతుర్నె సూత్తా..
జూకాలు ఊగేసేట్టు సెప్పింది తలూపుతా తెల్వదన్నట్టు..
“ తేగలూ, శీతాపలప్పళ్ళు సైకిల్కి కట్టుకుంటుంటే అడుగుతావు గందా….ఓరికి నానా..అని..ఈల్లకే..”
నాన్న ఆల్లెవరో సెప్పాకా , సేలో..పండిన పెతీదీ నాన్న సైకిల్కి కట్టుకుని పట్టుకెల్లేది ఆల్లకేనని తెల్సాకా మరింతిదయ్యింది రావుడికి ఆల్లంటే..
అంతుకే మరీ మాట్తాడేత్తంది..రావుడు..ఆల్లెంతో గొప్పోల్లయినట్టు, నాన్నకెంతో ఇట్తమయినట్టూ..ఆల్లకన్నీ సూపించెయ్యాలన్నట్టు..
తేగలూ, రేగిపల్లూ, జున్నూ, తాటిముంజిలూ, సీతాపలప్పల్లూ పట్టుకెల్లేటప్పుడు..అంత అత్తారబతంగా పట్టుకెల్లీవోడు ఎవరికో మినిట్తర్గారికి అట్టుకెల్తున్నట్టు. ఆల్లెవరో సూడాలని సేన్నాల్లనించీ రావుడి మనసులో ఉంది..
“ సత్తుమ్మాయ్య..మాకు రేగిపల్లు తెత్తాడుగదా..అమ్మ ఆట్ని వడియాలెడద్ది..అయ్యంటే మా బళ్ళో సూరేవతికెంతిట్తవో..” గిలకంది..
“ ..మరి ..ఆ సురేసుగాడికి..? ఆడే తినేత్తాడు ఎప్పుడన్నా..అమ్మ..బళ్ళోకెల్లేప్పుడు వడియం ఇత్తేని..”
“ఎంతుకో తెల్సా..? మాయమ్మ..రేగొడియాల్లోనూ..బెల్లవేత్తది..తియ్యతియ్యగా ఉంటాదని..”
“ రావుడక్కా..మరేమో..సత్తుమ్మాయ్య రేగుపళ్ల తెత్తాడుగదా? సెట్టుందా మీకు..” రావుడ్నే సూత్తా అన్నాడు సీను..
“సెట్టేటి..ఎల్లే..ఒక్కటేనేటి? గరువులో సేనా ఉన్నాయ్. మానాన ఏరుకొత్తాడు..తోక బుట్టల్తోటి..”
“ బుట్తకి తోకుంటదా ఎక్కడన్నానూ..? తోక బుట్తంటే అక్కా..” ఎటకారంగా నవ్వేడు శీను గిలకెనక్కి నవ్వుతా సూత్తా..
“ ఆటిని తోక బుట్టలే అంటారని మాయమ్మ సెప్పింది నాకు..”
“ అయ్యేగదా..సత్తుమ్మా..య్య సైకిల్కి అటేపూ, ఇటేపూ ఏలాడేసి ఆటిల్లోనూ..సీతాపలాప్పప్ప్లెట్టుకొత్తాడు..అయ్యేనా? పొడుగ్గా ఉంటాయి ఆనబ్బుర్రల్లాగా..”
“ఊ..అయ్యే..”
“ఎక్కడేరతాడు..” “ సెట్టుకింద..”
“ అయ్యి పైనించి కిందడతాయా..?”
“అయ్యడవ్ ..సెట్టు మీదే ముగ్గుతుయ్ . ఆట్ని కర్రెట్టి కొడితే ..కిందకి రాల్తాయి. ఆటిని ఏరి తెత్తారు..”
“నువ్వూ..కొట్టేవా..ఎప్పుడైనాను..”
“ ఓ.. బోల్డన్నిసార్లు..”
“ అక్కా మనవూ కొడదావా?”
“ సెట్తెక్కడుందో నాకేందెల్సు..?”
“నేన్జూపిత్తాను. ఎల్దాం వత్తారా?” స్సై అన్నారిద్దరూ..
“మీయమ్మేవనదా?” రావుడంది.
“ గౌన్నిండా ఏసుకుని రేగుపళ్ళట్టుకొద్దాం.. అప్పడమ్మేవనదు..”
—- —- —
మెల్ల మెల్లగా ఒకటీ ,అరా పేరంటాల్లు రాసాగారు. పట్టిసీరల రెపరెపలు..ఓ పక్కన వంటలు సేసీవోల్లు సేత్తంటే టిపినీలు సేసీవోళ్ళు అరిటాకుల్లో ఎట్టుకుని తింట్నారు..
“నువ్ పిల్లని తయారుజెయ్. పేరంటాల్లొచ్చే ఏలయ్యింది..” అత్తగారంది కోడల్తో..
“ ఇయిగో..ఇయ్యట్తుకోండి..అదెక్కడుందో తీస్కొత్తా”నంటా పందిట్లోకెల్లినావెకి ఎంత ఎతికినా పిల్ల దొరికితేనా? ఆ ఎతుకుతుం ఎతుకుతుం ..పదిమందడి తలా ఏపునా పడి ఎంతెకినా పిల్ల జాడే లేదు.
ఆల్లతో సరోజ్ని జేరిందేమో సత్తుంలో కంగారెక్కువైంది..
సేసమ్మకైతే కాల్లూ సేతులాడ్తం లేదు..
బంగారయ్య పెల్లావైతే దుడుకొచ్చేసి..పాయిఖానా దొడ్లోకి ఎల్తం, వత్తం, వత్తం ఎల్తం. ఇదేపని .
వంటోళ్ళు వండేసినియ్యి టీలు బక్కేట్టుల్తో ఎత్తేసి ఓసోటెడతన్నారు. ఒకటే బూర్ల వాసన.
పేరంటాల్లొత్తం ఎక్కువైపోయింది..అల్లని కూకొమ్మని సాపలేసేరుగానీ మనసంతా వరదొచ్చిన కాల్వలా ఉంది. ఊరంతా తిరిగీ తిరిగీ ఉత్త సేతుల్తో వచ్చిన కొడుకుని జూసి పై పేనాలు పైనే పోయాయి బంగారయ్య పెల్లానికి ఈడొచ్చిన పిల్ల ఎవడేదానన్నా పడిందా ఏటని.
పొద్దెక్కేకొద్దీ ఇల్లంతా పేరంటాల్లతో నిండిపోతం మొదలయ్యింది. .ఎటు సూసినా పట్టుసీరల రెపరెపలే. ఏ సీర సూత్తే ఏవుంది..ఎటు పీల్సినా పాత టంకుపెట్టి ఓసనే.
సరోజ్ని కాలుగాలిన పిల్లల్లే అటూ ఇటూ బింకంగా తిరుగుతుందిగానీ లోలోపల భయంగానే ఉంది..
మజ్జమజ్జలో సత్తుం, సేసమ్మా..సెప్తానే ఉన్నారు..ఊళ్ళో పెమాదం ఉండదు వచ్చేత్తారని.
“ఏమ్మా..టీసుక్క తాగుతావా?” ఎవరో అడిగేరు. వద్దంది.
“ ఊల్లో భయవేవుండదమ్మా..మా రావుడికన్నీ దెల్సు. ఇక్కడికే ఏ బళ్ళోకో ఎల్లుంటారు..”
ఆవిడెక్కడ భయపడ్తందోనని ఏదేదో సెప్తున్నాడుగానీ నాలుగు మూలల్నుంచీ గుంపులు గుంపులుగా వత్తన్న సూట్టాల్ని సూసేకొద్దీ..కడుపులో దుడుకెక్కువై పాకెనక్కెల్లటవే సరిపోయింది..
“ ఇంతకీ ..రావుడేది..? ఇంకా కూకోబెట్లేదేటి..అయ్యబ్బో..” ఎవరో అంట్నారు..
“వత్తది .లోపల బట్తలేసుకుంటంది..మీరు వణ్నం తినండి..వచ్చేత్తది..”
పిల్లని కూకోబెట్టాల్సిన కుర్చీ ఖాళీగా ఉంటం సూసి సెవులు ముక్కలైపోటం మొదలయ్యిందప్పుడే….
“ పిల్లేది..?” అందరి మొఖాల్లో ఇదే ..
“ ఈధూడుత్తా సూసేను..ఆల్లమ్మ తలంటతం కూడా ఇన్నాను..ఇంతలో ఎక్కడికెల్లిపోయిందో..సత్తుం ఊరంతా ఎతికేడంట..మా ఇంటాయనంట్నాడు..”
పిల్లెక్కడికో పోయిందని తెల్సినోల్లు నోరెల్లబెట్టి సూత్తన్నారు ఏమవుద్దోనని..తెలీనోల్లు ఆల్ల పనాల్లు సేసుకుపోతన్నారు. ఎక్కడ సూసినా అడావుడే అడావుడి..
వచ్చీవోల్లు వత్తన్నారు.తినీవోల్లు తింటన్నారు..ఎల్లేవోల్లదే సమస్యంతానూ..
ఎల్లేముందు ఎంతోకొంత పిల్ల సేతిలో పెట్టి తాంబూలం తీసుకుంటం ఆనవాయితీ. ఆల్ల సమస్యల్లా..ఆ తెచ్చిందేదో ఎవరి సేతిలో పెట్టాలోనని..
సత్తుం పెల్లవైతే..” ఈ గడప తొక్కిన కాడ్నించీ సాపెక్కిన పెతీవోల్లకీ తోసిందేదో పెడతానే ఉన్నాను..నాకొచ్చే ఏలకి పిల్లిలా సేసిందేటి..పంటొచ్చే ఏలకి పైరుగాలెత్తికెల్లినట్టు..దగుల్బాజీ ముండకాపోతే. ఊల్లో సవత్తాడ్నోల్లని సూళ్ళేదా ..అంట…” మనసులోనే ఇసుక్కుంది..
“పోన్లే ..ఏంజేత్తాంమరి. రెండో సారి సవత్తాడినప్పుడు కూకోబెడదాంలే..మరేటి సేత్తాం..” కోడల్నుద్దేశించంది అత్తగారు.
గతుక్కుమంది సత్తుం పెల్లం. ఇప్పటికే తలపేనం తోక్కొచ్చింది..ఇయ్యన్నీ సెయ్యాలంటే. మల్లీ..ఇంకోసారా..?
ఈల్లిలా ఆలోసిత్తుండగానే సరోజ్నియే సొరవ తీసుకుని సంచోటి దెచ్చి కుర్చీ మీదెట్టి..పేరంటాల్లందర్నీ సూత్తా.. “ మా …పిల్లలూ , ఈళ్ళూ ఉప్పుడే కలుత్తుం. పందిట్లో ఊసులాడుకుంటుంటే ఇక్కడే ఉన్నారుగదానుకున్నాం. ఎక్కడికెళ్ళేరో ఏమో..అందరూ అన్నాలు తిన్నారా ?” అనడిగింది.
మూతిమీదేలుంచుకునే తిన్నావన్నట్టు తలూపేరు..పేరంటాల్లంతా..
“ అయితే రావుడికి మీరేవన్నా..పసుపూ కుంకం దెత్తే ఈ సంచీలో ఏసేసి..ఇలాగొచ్చి ఈ తాంబూలం తీస్కెల్లండి…”
అరగంటలో..సంచీ నిండుతుం, ఇల్లు సగం కాలీ అవుతుం కూడా అయ్యింది.
“మామూలుగా అయితే ఎవరెంతెట్టేరో..పుస్తకవెట్టి రాత్తాం. ఈ పిల్ల ముండిలా సేసే సరికి ..మనసులాట్తే బాగోక..”
మిట్తమజ్జానం దాటి మూడంకె సూపిత్తంది గోడ్నున్న గడియారం. నాలుగైనా జాడలేరు. ఊరంతా ఒకటికి రెండుసార్లు గాలిత్తం అయితే అయ్యింది. పిల్లలెవరన్నా బస్సెక్కెల్లారా అని బసులాగేసోటకెళ్ళి సోడా కొట్టోడ్ని అడిగొచ్చేరు. ఎవరూ బస్సెక్కలేదండని సెప్పేడతను. రైలు టేసన్కెల్లి..టేసన్ మేస్టార్నీ అడగటం అయ్యింది..
వచ్చెల్లినోల్లు తప్ప..ఇంటోల్లు పచ్చి మంచినీల్లు ముట్టుకుంటే ఒట్తు.
“పోలీసుకేసెట్తండి..” అంటన్నారెవరో.. ఇంతలో..
జుట్టు రేగిపోయి..మోకాళ్లదాకా దుమ్ముకొట్టుకుపోయి ఉన్న ముగ్గుర్నీ దూరం నుంచి చూసి దొడ్లోకి పరిగెత్తేడు సత్తుం బరికందుకుంటాకి.
“కొట్తకు..అసలే పెద్దమడిసయ్యింది..పచ్చొల్లు..” తల్లి మాటతో తమాయించుకున్నాడు సత్తుం.
అప్పటికే గిలకనీ, శీన్నీ లోపల్కి బరబరా లాక్కెల్లినంత పన్జేసింది సరోజ్ని.
బెదురు బెదురుగా సూత్తన్న తల్లికేసి..సూత్తా..
“ అమ్మా..ఇయ్యి సూడు..గురిందగింజలంట..రావుడక్క సెప్పింది. అచ్చు ఇలాటిదే కదమ్మా..నువ్వు లోపలేస్కునే గొలుసుకి కట్టుకుంటావ్.. నీకోసవే తెచ్చేనమ్మా..”
ఎత్తిన సెయ్యి దిగిపోయింది.
—- —-
“ కాదు నానా..! ఆ పెద్దమ్మోల్లు..మనం సేసుకుంటాకి పొలం ఇల్లిచ్చేరనీ, అంతుకే తేగలూ, రేగుపల్లూ, సీతాపలప్పల్లూ, మావిడిపల్లూ..జున్నూఅన్నీ పట్తుకెల్తన్నానని, మనకి ఉపకారం సేసినోల్లకి ఉపకారం సెయ్యాలనీ సెప్పేవ్ గదా నానా..! మరీ.. మరీ ఆ రేగుసెట్లూ, సీతాపలప్పల్ల సెట్లూ ఎలాగుంటాయో సూత్తానంటే సూపిత్తాకి తీస్కెల్లేన్నాన్నా..మనింటికొత్తే మనవే మర్యాచ్చెయ్యలని కూడా సెప్పేవ్ గదా నాన్నా..ఇప్పుడెవో..కొడతాకి బరికెత్తేవ్..సూడమ్మా..నాన్నే సెప్పి నాన్నే కొడతాడంట..!”
అంటా కుచ్చిల్లల్లో ముఖం దాసుకున్న ఈడేరిన రావుణ్ణి సూసి సేలానే నేర్పాలనుకుంది సత్తుం పెళ్లాం.
—-

గోదారొడ్డు కథలు 1 – ఎదరంతా … ఎదురీతే !

రచన: కన్నెగంటి అనసూయ

“ ఎన్నోత్తా? కుంచుడు నానబోత్తావా.. ..” సీతమ్మంది బియ్యవొంక అదే పనిగా సూత్తా..
అలా సూత్తా సూత్తానే బత్తాలోంచి గుప్పెడు గింజల్దీసి కళ్లకాడికంటా తెచ్చుకుని కళ్ళింతంత సేసి మరీ సూత్తా
“ఏటీ..ఇయ్యి పాత బియ్యవేనా? అలా కనిపిత్తాలేదు..”
“ అయ్యా..నీతో నేనాపద్దాలాడతానేటే పిన్నే. ఆడితే నాకేగాని నీగ్గాదని నాకు దెల్దా? “
అన్నాకా నిముషమాగి..
“ ఇంకా నిరుటి బియ్యవే తింటన్నాం. అయ్యయిపోతేనేగాని పొణక్కి సిల్లెట్తం. పాత బియ్యవైతే పిండురువవ్వుద్దని , అరిసిలికి అయ్యే బాగుంటయ్యని మాయమ్మెప్పుడూ అదే పనిగా అంటా ఉండేది సచ్చేలోకానుందోగానీ మాతల్లి. బతికున్నంతకాలం పాకుండల్లోక్కానీ, పాల్తాలికల్లోక్కానీ, కడాకరుకి కారప్పూస, జంతికిల్లోక్కూడా పాత పిండే కొట్టిచ్చి ఎండబెట్టి డబ్బాల్లో పోసుకోమనేది. “
సీతమ్మకి ఆల్లక్క గేపకవొచ్చినట్టుంది..కాసేపేమ్మాట్టాడలేదు. ఇంకా అదేపనిగా సెప్పుకు పోతన్న సరోజ్ని మాటల్కి అడ్డుదగుల్తా..
“ మాయక్క సంగజ్జప్పకు. అదీ..దాని శాదత్తవూను..”
“నమ్ముతుల్లేదేటోగానీ..! నిరిటియ్యేనే పిన్నే..! ..అయినా మూడుసేర్లంటన్నావ్ గానీ అయ్యే .. మూలకే బాబా. ఒక్క పూటలో మిల్లాడిచ్చేత్తారు గుంటలు. రెండో పూటకి నేన్రోడ్డుమీదడాల, ఎక్కడేం దొరుకుతుయ్యోనని ఎతుక్కుంటా. నా పేగుల్లాగెయ్యరా.. . అసలే రేపటేల కాడ్నించీ ఏసోసెలవులు.“
“ మరెంతోద్దావనుకుంట్నా..?”
సేతిలో బియ్యం కిందడకుంటా బత్తాలోకిసిరేత్తా అంది సీతమ్మ..సరోజ్నెనక్కి తేరిపారా సూత్తా..
“ పది శేర్లన్నా పోత్తేనే….కాత్తంత ఆల్లకీ ఈల్లకీ రెండేసరిసెలెయ్యచ్చు. ఏవంటావ్.?”
“ ఊరుకో..పది శేర్లంటే మాటలేటే..! రెండు కుంచాలడ్డెడు.. ఏటనుకుంటన్నావేటి? పిండిలో పోటేసీవోల్లు రాపోతే అప్పుడవ్వుద్ది ..అయినా ఊరంతా పంచుతావా ఏటి ఆ..ఆ..” బుగ్గలు నొక్కుకుంటా తరుముకొచ్చేసింది సీతమ్మ సరోజ్నీని.. కాకి దొడ్లో వాలితే సాలు తరిమేసే పిల్లిలాగా..
“ నీకు తెల్దేటే పిన్నే..! మా గిలక్కాయికి నోరాడతానే ఉండాలి ఇరవ నాలుగ్గంటలూను. ఒట్టి తిండిపోతది.తింటాకేవీ లేపోతే ఆడికైనా ఏదోటెట్టి సరిపెట్టచ్చేవో గానీ దాన్నాపటం మన తరమవదు..
పోనీలే మగ పిల్లోడు గదాని ఆడికి రెండెడితే దీనికి మూడివ్వాలింకోటెక్కువేసి. పెతీదీ ఆడితో పోటీ ముందాడికెన్నిచ్చేనో సూత్తది. ..అయ్యున్నన్నాల్లూ తిండే తిన్దు..”
“ మరింకెంతుకు? పొయ్యయితే..”
పిన్నమ్మ మాటతో.. అప్పటికే సింతపండూ, కుంకుడుకాయల్తో తెల్లగా తలతల్లాడేతట్టు పాలేరుతో తోమిచ్చి ఎండలో బోర్లించెట్టిన రాగి డేక్షా తెచ్చి దాన్నిండా తొట్లోంచి మంచి నీళ్దెచ్చి నింపి, పైట సెంగుతో సెయ్యి తుడుసుకుని ఇత్తడి తవ్వతో బత్తాలోంచి ఒక్కో తవ్వెడూ కొలిసిపోత్తుంటే ..
“పిల్లలంతేలే..! ఇత్తే సమంగా ఇయ్యాల. ఎక్కువ తక్కువలిత్తే పిల్లలేడవరా?
దాన్ది మాత్రం పొట్త కాదా ? అంతుకే అదలా లాక్కుంటంది…సెబ్బరేవుందిలే గానీ కుంచం లేదా ఏటి, తవ్వతో కొలుత్తున్నావ్? ఇంకదేపనా..” సీతమ్మంది.
“ లేపోతవేటి. ఉంది. కాపోతే మసిరి మీదుంది. నాకందదు. నిచ్చేనేసుకునెక్కి తియ్యాలి. పోన్లే..! ఎంతసేపు..”
అంటానే తవ్వతో ఇరవై సార్లు కొలిసి మొత్తం మీద పది శేర్ల బియ్యాన్ని డేక్షాలోని నీళ్లల్లో గుమ్మరిచ్చింది సరోజ్ని.
“ పిండ్లో పోటేసేవోల్లకి సెప్పావా ఎల్లుండి రమ్మని..?”
“ సెప్పేను పిన్నీ. ఆల్లొప్పుకున్నాకే నీక్కబురంపేను..”
“ ఏదీ ..బెల్లం సేటలో ఏసి..సిన్న రోకలిటియ్యి. ముక్కలు కొడతాను..మల్లీ అడావిడైపోద్ది ఆయాల..”
“ తూసి పెట్టేను. మొన్నే తెచ్చేరు బుట్ట. ఎల్తా ఎల్తా రెండీసులు ముక్క నువ్వట్టుకెల్లు. సిన్నాన్న..అటుకుల్లో పాలేసిత్తే తింటాడుగదా..”
అంటా లోపలికెల్లబోయే తలికి.. బేరమంటా ఏడుత్తా వచ్చింది గిలక. అప్పటికే ఏడుత్తా కళ్ళు బాగా నులిమెసుకుందేమో.. బుగ్గలంతా కాటుకే..
గిలక గొంతెత్తిందంటే కొంపలంటుకుపోయినియ్యన్నంత భయమేత్తది సరోజ్నికి.
గిలకనలా సూత్తానే ..
“పేణాలు ఏగిచ్చి పోతన్నయ్యనుకో పిన్నే ఈల్లిద్దరితో. అసలే రేపట్నించీ బళ్ళు లేవేమో..
నాపేగుల్దీసేత్తారీళ్ళు..” అంటానే..గిలక దగ్గరకంటా వచ్చి..
“ఎందుకేడుత్తున్నావే.మల్లీ కొట్టుకున్నారా..?ముకవంతా ఆ కాటుకేటి? రాచ్చసిముండల్లే.. “
అంటా ఈధి గుమ్మంకాడికెల్లి శీనెక్కడున్నాడాని సుట్టూ సూసింది.
ఆడెక్కడా ఆపడపోయేతలికి గిలక రెక్కట్టుకుని బయటికి తీసికెల్తా..
“నేనడుగుతానాడ్ని. నువ్వేడుపాపు. గుండెల్జల్లుమనిపోతన్నయ్. “ అంటానే ఎంతకీ ఏడుపాపని గిలక నెత్తి మీద ఒక్క మొట్టికాయిచ్చింది ఠపీల్మని.
దాంతో..కెవ్వునోసారి అరిసి , అంతలోనే తగ్గిచ్చేసిన గొంతుతో.. నెత్తి మీద దెబ్బ తగిల్నసోట సేత్తో రాసుకుంటానే ఈధెన్నక్కి సూపిత్తా “ ఆడు గో..నాకాపిత్నాడు సూడు…ఆ ఎదవ..తినేసేడు..”
అంది కూడా వచ్చిన తల్లికి దూరంగా ఉన్న శీనుని సూపిత్తా..
ఆడికిదెల్సు గిలకేడిత్తే ఆల్లమ్మ వొత్తాదని..అంతుకే..
ఈల్లిద్దర్నీ సూసి ఏరు సెనగపప్పుండ సివర ముక్కని కూడా నోరు పట్తాపోయినా నోట్లో బలవంతాన కూరేసుకుని సేతులు లాగుకి తుడిసేత్తా.. ఈల్లిద్దర్కీ ఎదురొచ్చేడు అతికట్తం మీద నోట్లో ముక్కని అటూ ఇటూ కదులుత్తా…
అప్పటికే అది సూసేసిన గిలక, ఆకరాశ కూడా అయిపోయే తలికి “ ఐపోయింది..అంతా తినెసేడేమ్మా ఎదవ. ఎఅదవని..” గొల్లున శొకాలెట్టేసింది ఊరంతా ఇనిపించేటట్టు. ఆల్లమ్మ నెత్తిమీద మొట్టినప్పుడు కూడా అంతంత శోకాలెట్తలేదు గిలక.
దాంతో..
విసుగొచ్చేసిన సరోజ్ని ఆమట్ని గిలకని జుట్తట్టుకుని లోపలికి ఈడ్సికెల్తా వీపు మీద చళ్ళున రెండంటిచ్చింది.. “ఏటో సెప్పకుండా మల్లీ ఏడిత్తే నాకేవర్ధమవ్వుద్ది..నోరు మూత్తావా ..ఇంకో రెండెయ్యనా?”
“ఊరుకోవే ..సరోజ్నీ..పిల్లలంటే ఏదోటుంటది. ఎదుగుతున్న పిల్ల..ఇంకో నాల్గయిదేళ్లుంటే ఈడెరిద్ది. దాన్నట్టుకుని ఈడ్సీడ్సి కొడతన్నావ్. తర్వాత బెంగెట్టుకుంటావ్ సెప్తున్నా..గేపకవుంచుకో..”
“ ఏంజయ్యనే పిన్నీ..పెతీదాంట్లోనూ పోటీయే..ఇద్దరూ జతకత్తుల్తో కల్సి ఆడుకుంటానే ఉంటారు. లోపలేదో నా పనుల్లో నేను పుణుక్కుంటా ఉంటానా..ఎప్పుడెవరేడుత్తా వత్తారో తెలవదు.. గుండెపేపిచ్చూపోతన్నాయనుకో..ఏగలేక సత్తన్నా..” అంతా మల్లీ సెయ్యెత్తాబోతలికి
టప్పున నోర్మూసేసి గబుక్కున సిన్నమ్మమ్మ ఒల్లో ఒదిగిపోయింది గిలక.
“ ఏడవకు.కళ్ళు తుడ్సుకో. కాటుకంతా సెరిగిపోయింది. ఏడ్వకు..” అని ఓపక్క పిన్నమ్మ ఓదారుత్తుంటే..సరోజ్ని..
“ ఇప్పుడు సెప్తావా ఎందుకేడ్సేవో? ఏంటాడుతినేది..” అంటూనే దూరంగా గడపవతల నిలబడ్ద శీను కేసి సూత్తా “ ఇలా రారా..ఏటి తింట్నా..?” అనడిగింది..ఆరాగా..
“ మేవిద్దరం ఆడుకుంట్నాం. కుక్కొచ్చింది. ఎనకాలే …”
నీళ్ళు నిండిన కళ్లతో శీనునే సూత్తా ఆడు సెప్పేది ఇంటందేమో….అంతకు ముందు జరిగిందంతా కళ్ల ముందు మెదిలింది గిలకకి.
—- —— —
” నాక్కూతంతెట్టరా..ఎదవా. పెట్టమనిందాకట్నించడుగుతుంటే..పెట్టవేరా సచ్చినోడా…..?”
బెల్లంపాకవట్టిన ఏరుశెనగపప్పుండ నోరూరించేత్తంటే దానెనక్కి సూత్తా లొట్టలేత్తానే ఎన్నిసార్లడిగినా పెట్టకపోయే తలికి వాడీపు మీద పిడిగుద్దులు గుద్దుతా అంది గిలక.
అప్పటికే ఉడుకుమోత్తనంతో ముఖవంతా మంకెన్నపూరంగైపోయిందేమో ఏడుపొక్కటే తరువాయి గిలక గొంతులో..
“నేన్బెట్ను…” అన్నట్టుగా అటుదిరిగేడు శీను తింటానే..
” పోనీ సెప్పరా..అదెవరిచ్చే ర్నీకు..అదైనా సెప్పు..”
ఆశగా ఆడి మొకమెనక్కే సూత్తా బెతిమాలింది తమ్ముణ్ణి గిలక.
ధవలేసరం బేరేజి రేకుల్దాటి ఏప్పుడెప్పుడురుకుదామాన్నట్టున్నాయ్ నీళ్ళతో నిండిన గిలక కళ్ళు.
సెప్పనన్నట్టు అడ్డంగా బుర్రూపాడాడు.
అంతకంతకీ అయిపోతన్న శీనుగాడి సేతిలోని ఏరుసెనగపప్పుండని సూత్తా..గొంతెత్తి బేరమంది గిలక..

—- —- —-

“ఏరుసెనగపప్పుండ..” ఎటో సూత్తా ఆన్నాడాడు.
“ఓసోస్..ఏరుసెనగ పప్పుండకే ఇంతేడుపు..? ఎధవ పప్పుండలని , ఎదవ ఉండలు.
ఎంత సేపడద్ది..గట్టిగాజేత్తే అర్ధగంటట్టదు. రెండు తవ్వల గింజలేపి, పాకవడతానుండు. ఏడ్వకు..మల్లీ మీయమ్మ సూత్తే కొట్టుద్ది .ఆపు..” మనవరాలి కళ్ళు తుడ్సింది సీతమ్మ.
ఇంతలో సరోజ్నంది కొడుకెనక్కే సూత్తా..
“ ఎవరెట్టారు? ఎవరేవెట్టినా తినొద్దన్నానా..? సెప్తే సెవికెక్కదా?”
“పెద్దమ్మెట్టింది…”
“పెద్దమ్మింటికెందుకెల్లేవు?”
తవ్వతో నెత్తి మీద ఒక్కటిచ్చినా అంత బాధుండకపోను సరోజ్నికి. పెద్దమ్మింటికనేతలికి అంత బాధేసిందామెకి.
“నేనెల్లలా..”
“ నువ్వెల్లాపోతే ….నీకాడికొచ్చి పెట్టిందా?..”
“ కాదమ్మా…! మనీది సివర్న..నల్లకుక్క పిల్లల్నెట్టిందిగదా..! అక్కా, నేనూ ఆడుకుంటుంటే పిల్లల్నేసుకుని మా దెగ్గిర్నించి ఎల్లింది. ఒక కుక్కపిల్ల అల్లమ్మ ఎనగ్గా మెల్లగా నడుత్తా..ఉంటే మగ కుక్కలొచ్చి దాన్ని కరుత్తాయేమోనని కూడా ఎల్లేను. అక్కనీ రమ్మన్నాను..” కుక్క కరుత్తాది. నేన్రాను బాబూ “ అంది. ఈ లోపు పెద్ద కుక్క దూరంగా పోతే, నడవలేపోతందని సిన్న కుక్కపిల్లని ఎత్తుకుని పెద్ద కుక్కెనకాల పరిగెత్తేను. నేను దాని పిల్లని దొబ్బేత్తాననుకున్నట్తుందమ్మా పెద్ద కుక్క. అది సూసి అరిసి గభాల్న నా మీదికురకబోతే సరిగ్గా అప్పుడే పెద్దమ్మొచ్చి కుక్కని తరిమి నన్నెక్కడ కరుత్తాదోనని లోపల్కి తీస్కెల్లి ఏరుశెనగ పప్పుండ ఇచ్చింది తినమని. “
“ సేతులు కడుక్కున్నావా? నీకెన్ని సార్లు సెప్పేన్రా..సేతులు కడుక్కోకుండా ఏదీ తినకండర్రా..అని..మాటిన్చావరు. రోగాలొత్తే ఆస్పిటళ్ల సుట్టూ తిరగాలి..లాగుకు తుడిసెయ్యటాలొకటి. ” అంటానే..ఒక్క సెకనాగి..
“ ఏవన్నా ..అడిగిందా..?” మెల్లగా అంది..
“ ఆ..”
“ ఏవడిగింది..సెప్పిసావు..”
“ మీ సిన్నమ్ముమ్మ..ఎంతుకొచ్చిందిరానడిగింది..”
“ అనుకున్నాను..అడిగేసిందా..? నిన్ను లోపలికి రమ్మన్దనగానే నాకర్ధమైపోయింది. “ అంటానే ..పిల్లాణ్ణొదిలేసి..పిన్నమ్మెనక్కి తిరిగి ..
“ సూసేవా..పిన్నీ..! నువ్వొత్తం సూసింది . గుమ్మాలోనే ఉంది నువ్వేచ్చేతలికి. నువ్వీవూళ్ళోనే ఉండి నాకు సేదోడు వాదోడుగా ఉంటన్నావని.ఎంతేడుత్తున్నారో..ఆళ్ల కళ్లల్లో నిప్పులొయ్యా..”
సీతమ్మేవీ మాట్తాళ్ళేదు కాసేపు….
ఇక ఎంతకీ ఆపకుండా ఏటేటో అంటా ఎక్కడెక్కడికో ఎల్లిపోతున్న అప్ప కూతుర్ని సూత్తా..
“ ఏడిత్తే ఏడవనీ..! ఎవరెంతేడిత్తే ..మనకంత మేల్లే..గానీ..నూపప్పు ఎండబెట్టుందా..పంపనా?”
“ ఉన్నయ్లేగానీ …మాతోటికోడల్కెందుకు సెప్పు నువ్వెంతుకొచ్చేవో..”
“ సరందం. ఎవరి కాపరాలాళ్లు సేసుకోక ఎందుకొచ్చిన గొడవలు. అయినా పిల్లాణ్ణి ఆరా లాగుద్దా ఆడి సేతిలో పప్పుండెట్టి..“
“ అదేగదా పిన్నీ నా బాధ. కాదు పిన్నీ..తెల్లారిలేత్తే ఆల్లింటికెంతో మంది వత్తారు, ఎల్తారు. నేనెప్పుడైనా , ఎవర్నైనా అడిగానా..? ఎంతుకోకంతుకొత్తారు. ”
“ సర్లే..వదిలెయ..ఆల్లిద్దర్కీ తానాలు జేయించు. ఆడి మూతంతా జిగురే..
” అంటా సుట్టూ సూసి ..
“ఏదీ పిల్లేది…? ”
— —- —-
శీనుగాడి నోటెంట ఎప్పుడైతే ఏరుశెనగ పప్పుండ పెద్దమ్మిచ్చిందని ఇందో ..గిలక , తల్లి సిన్నమ్మమ్మతో మాటల్లో పడ్దంతో పెద్దమ్మింటికి పరుగందుకుంది.
తీరా అంత పరిగెడతానూ ఎల్లి గుమ్మం కాడికెల్లాకా ఏవనడగాలో తెలవక గుమ్మవట్టుకుని ఏల్లాడతన్న గిలకని సూసి ..
“ దా..దా వచ్చావా? ఆడికిచ్చి నీకివ్వాపోతే ఊరు బజారైపోదా..దా..ఇదిగో..తీసుకో..నువ్వొత్తావనే దీన్ని తీసి పక్కనెట్టేను..అట్టుకెల్లు…!’ స్ధంభం పక్కమ్మట గిన్నెలో ఉంచిన ఉండని తీత్తా గిలక పెద్దమ్మంది.
“ మా తమ్ముడ్నాకెట్లేదు పెద్దమ్మా..ఎంతడిగినా . ఏడ్సేను కూడాను. అయినా ఎట్టలేదు.. అంతుకే …” అంటా అక్కడితో ఆపి..”….అమ్మ కొట్టింది కూడాను…”
“ అయినా నీకాడితో..పోటీయేటే..ఆడు తిన్నయ్యన్నీ నువ్వూ తినాలా?”
గిలక సేతికి ఏరుశెనకపప్పుండ ఇత్తా అంది పెద్దమ్మ.
ఆ మాటల్లో ఆ ఎటకారం ఎంతుకో గిలక్కి అర్ధం కాలేదు.
ఇద్దరున్నప్పుడు ఇద్దరం సమమే కదా..ఆడొక్కడికే సేత్తారెంతుకో అన్నీ..
… పెద్దమ్మా..అంతేనా?
గిలక బుల్లి మనసులో ఎన్ని సందేహాలో..
—-