గిలకమ్మ కథలు.. 4 “కణిక్కి…సింతకాయ్ ..! “

రచన: కన్నెగంటి అనసూయ
“సత్తెమ్మొదినే ..ఏటంత అడావిడిగా ఎల్తన్నావ్? మొకం గూడా.. అదేదోలాగా ఉంటేనీ..! ఎక్కడికేటి…? అయినా.. నాకెంతుకులే..!”

ఎదర కుచ్చిల్ల దగ్గర సీర పైకెత్తి  బొడ్లో దోపి..  కుడి సేత్తో పైట ఎగదోసుకుంటా ఎడం సేత్తో మనవరాలు సుబ్బులు  సెయ్యట్టుకుని ఈడ్సుకెల్తన్నట్టు అడావిడిగా  లాక్కెల్తన్న సత్తెమ్మ..రత్తయ్యమ్మన్న మాటలకి  అక్కడికక్కడే నిలబడిపోయి..ఎనక్కిదిరిగి  రత్తయ్యమ్మెనక్కి కుసింత ఇసుగ్గా సూత్తా…సెప్పక తప్పదన్నట్టు ..మొకవెట్టి..

” అడిగినియ్యన్నీ  అడిగేసి..కడాకర్న నాకెంతుకులే అంటావ్. ఎప్పుడూ దీని బుద్ధింతే..ఇది మారదు..అదే ఒల్లుమండుద్ది..మల్లీ సెప్పాపోతే అదే తప్పు ..” అని నోట్లో నోట్లో గొనుక్కుంటానే…రత్తయ్యమ్మ దగ్గరకంటా వచ్చి .. “..ఇక్కడదాకానే..రత్తప్పా..! మల్లినోరి ఈద్దాకాను..” అంది ఇసుగ్గా..

“ మల్లినోరీదికా ..? ఓ పక్కన సందలడతంది.?  పొయ్యి ముట్టిచ్చి ఎసరడేసేవేటి? ఇయ్యాల్టప్పుడేంపనోగానీ..మన్రాల్ని దీస్కునీ మరీ ఎల్తన్నా..!  అయినా నాకెంతుకులేమ్మా..పిల్ల మొకం గూడా అదోలాగుంటేనీ..ఏదన్నా గొడవేమోనని అడిగేన్లే…అయినా..”

“ ..గొడవనుకుంటే..గొడవే..రత్తప్పా..” అంటా…రత్తయ్యమ్మకి మరింత  దగ్గరకంటా వచ్చి పిల్లని  ఆవిడ  ముందుకి తోసి భుజాలకాడ గౌను సేతులెత్తి…

”సూసేవా ..? ఎల్లాక్కొరికేసిందో..? అదే మనవైతే …ఊరుకుంటారా  అంట..? “ కోపంగా అంది సత్తెమ్మ.

“ ఎంతుకూరుకుంటారు..? ఎగేసుకుని  మరీ వత్తారు. అయినా  ఎవతా కొరికింది? దయిద్రుగొట్టుమ్ముండ?  కలికాలం కాపోతే  అలా ముక్కొచ్చేతట్టు కొరికేత్తారా ఎవరైనా?  కడిగి ఒదిలి పెట్టు. అడిగేవోల్లు లేగ్గానీ..” ఎగదోసింది రత్తమ్మ.

దాన్తో రెచ్చిపోయిన సత్తెమ్మ..

” దయిద్రుగొట్టుమ్ముండా…మరి దయిద్రుగొట్టుమ్ముండా? నా మన్రాలే  దొరికిందా కొరుకుతాకి దానికి. దీన్ని కొరికి దాని పళ్లతీత తీరుసుకున్నట్టుంది..పెంటమ్ముండని.. పెంటమ్ముండ. నాలుగూ జ్జాడిచ్చి వద్దామని..సూత్తాను.. ఏం సెప్పుద్దో అల్లమ్మ..”  అంటా విస్సురుగా మన్రాలి  భుజన్నట్టుకుని  ముందుకి తోత్తా ..

“ నడూ..! రాచ్చసి పల్లేసుకుని  అదలా మీదబడి  కొరికేత్తా  ఉంటే  అచ్చోసిన ఆంబోతల్లే సూత్తా నిలబడి  కొరికిచ్చుకుందిగాక ఏడుపొకటి?  రోజూ.. గౌడు గేదల్లే  సిక్కటి పాలు గళాసుడు తాగి పడుకుంటేనేగానీ  మియ్యమ్మ ఊరుకోదుగందా!  ఆ శత్తంతా  ఎక్కడికోయిందో..” అంటన్నమామ్మకేసి  బెదురుగా సూత్తానే ముందుకు పడబోయేదల్లా  నిలదొక్కుకుని, కారుతున్న సీవిడ్ని గౌన్తో తుడ్సుకుంటా

“ అబ్బా..! ఏటే..నాయనమ్మా..! అంత గట్టిగా తోత్తావ్ ..పడిపోతేనో..!” అంటా  బేరమని ఏడుత్తానే  బిగిచ్చి పట్టుకున్న మామ్మ సేతిని భుజం మీదనించి కిందకి తోసేసింది సుబ్బలచ్మి.

“ సింగినాదం కాదా..!   ఆ మాత్తరం దానికే భుజం నెప్పొచ్చేసిందా..? అది ముక్కూడొచ్చేటట్టు కరికితే నోరు మూసుక్కూచ్చునావే..మరి..?” జాడిచ్చింది సత్తెమ్మ.

నోరెత్తలేదు..సుబ్బలచ్మి.

నాలుగడుగులేసేసరికి  రానే వచ్చింది మల్లినోరి ఈధి.

సరాసరెల్లి  నడుం మీద సెయ్యేసి సరోజ్ని ఇంటిగుమ్మం తిన్నగా నిలబడి..” సరోజ్నే…ఒసే..సరోజ్నే..” ఊరందరికీ ఇనపడేతట్టు గట్టిగా గొంతెత్తి అరిసింది  సత్తెమ్మ..

అంతకు ముందే  బళ్లోంచొచ్చి..కాళ్ళూసేతులు కడుక్కున్న  గిలకమ్మని  కంచం తెచ్చుకోమని   కాలిన  మజ్జిగ రొట్టి..దాని పల్లెంలో ఏసేసి..మల్లీ పేనం మీద  రెండు సుక్కల నూనోసి  అట్టకాడతో  అట్టా అట్తా ఓ తిప్పుతిప్పి రెండు గరిటెల పిండేసి , గరిటితో సుట్టూ నూనె సుక్క వొంచుతున్న సరోజ్ని..

”  సత్తెమ్మత్త గొంతులాగుందేటి..?” అని  తన్లోతాననుకుంటా..అక్కడే పీట మీద కూచ్చుని పళ్ళెంలో మజ్జిగి రొట్టి తింటున్న గిలకమ్మకేసి సూత్తా..

”తింటా ఉండు. ఇప్పుడే వత్తాను. సత్తెమ్మత్తొచ్చింది  మాట్తాడొత్తాను. పొయ్యారిపోతే కొరకంచు ఎగదొయ్యి..” అంటా.. అంతలోనే గిలకమ్మ పళ్ళెంకేసి  సూసి..

”ఉల్లిపాయ ముక్కలలా పక్కనెట్టేవే? గొంతు దిగవా? పచ్చిమిరగాయ్ ముక్కలైతే అనుకోవచ్చు. ఉల్లిముక్కలకేమయ్యిందే..? మజ్జిగలో ఊరి పుల్ల పుల్లగా  ఉండి అయ్యే బాగుంటాయ్. సలవజేత్తయ్. తిను పడేయ్యకుండాను. కట్టపడి వండుతుంటే తింటానిగ్గూడా ఒల్లొంగాపోతే ఎల్లాగా? తిను ..”

అంటా సీర సవరిచ్చుకుని…పక్కనే గిన్నెలో నీళ్ళుంటే  సెయ్యందులో ముంచిదీసి పైటకొంగుకి సేతులు తుడ్సుకుంటా..

“ ఇలాగొచ్చేవేటి సత్తెమ్మత్తా? లోపలికి రాపోయేవా ? ఎప్పుడోగాని రావు గూడాను. ఈ మజ్జన సూల్లేదు . ఎన్నాల్లయ్యిందో నిన్ను  సూసి..లోప్ల్కి రా..మజ్జిగరొట్టి తినెల్దువుగానీ..” అంటా  గుమ్మం దాటి నవ్వుతా బయటికెల్లిందల్లా..సత్తెమ్మ నీ, ఆ పక్కనే ఏడుత్తా నిలబడ్ద  సత్తెమ్మ మన్రాలు సుబ్బుల్నీ చూసి తెల్లబోతా..

“ మా కుర్రముండ ఏదో  సేసేసింది …దీన్ని  బళ్ళో..! ఇదింట్లో ఉంటే ఒగ్గొడవ..బళ్ళో ఏత్తే ఇంకో గొడవ..పేనం ఏగిచ్చిపోతంది దీంతో..” కూతుర్నే తల్సుకుంటా..మనసులోనే అనుకుంది సరోజ్ని.

అయితే..  సరోజ్ని మాటల్ని ఏ మాత్తరం పట్టిచ్చుకోకుండా..

“ మజ్జిగరొట్టో..గెంజిరొట్టోగానీ.. మీ కుర్రముండుందా ఇంటోనూ..?  “

అంది సత్తెమ్మ పెంకులెగిరిపోయేతట్టు..అరుత్తా..

“ ఆ..ఉంది.. ఇప్పుడే బళ్ళోంచి  వచ్చింది. ఏ? ఏవైంది సత్తెమ్మొదినే..” అంది సుబ్బుల్నే ఎగాదిగా సూత్తా..

“ ఎంత నంగనాసివే తల్లీ? నీ నంగి కవుర్లూ నువ్వూనూ..! ..సూడు పిల్లనెలా కొరికేసిందో..? ఇలాగేనా కొరికేసేది..?పిల్లని కాత్తంత అదుపులో పెట్టుకోవద్దా..? మేవూ పెంచేం పిల్లల్ని..”

సరోజ్ని ఏవనుకుంతదో అని కూడా సూడకుండా బిళ్ళూ బిళ్ళూ అనేసింది సత్తెమ్మ…మన్రాల్ని సరోజ్ని ముందుకి ఒక్క తోపు తోత్తా..

మల్లీ  ఏడుపు లంకిచ్చుకుంది..సుబ్బలచ్మి ఆల్ల  నాయనమ్మొంక  సిరాగ్గా సూత్తా..

తల్తిరిగిపోయింది సరోజ్నికి  ..సుబ్బలచ్మి సేతుల మీద పళ్లగాట్లు సూసి. కొంచెం ఉంటే ముక్క ఊడిపోయేదే.! అని  మనసులోనే భయపడతా..ఎనక్కి తిరిగి..

“ గిలకా..? ఒసేయ్ గిలకా..! ఆ కొరకంచు కిందకిలాగి నువ్వోసారి ..ముందిలా బయటికి..రా..”

పొయ్యి దగ్గరున్న గిలక్కినపడేటట్టు  గట్టిగా పొలికేకేసింది సరోజ్ని..

అయినా రాలేదు గిలక..

“ వత్తన్నావా? లేదా? “ మల్లీ అరిసింది..ఈసారి మరింత గట్టిగా..పైనెగిరే పచ్చులుగూడా భయపడి ఎగిరిపోయేతట్టు..

.అర్ధమైపోయింది గిలక్కి..

పళ్ళెం అలా సేత్తో పట్టుకునే తింటా బయటికొచ్చింది గిలక. ఆ నడకలో ఏ కోశానా..అయ్యో కొరికేనే..ఇప్పుడేమవ్వుద్దో  అనే భయం ఏ కోశానా  లేకుండా..వచ్చి నిలబడ్ద గిలకనే సూత్తా..

“పళ్ళెం..అక్కడెట్టి రా..! తర్వాత్తిందువుగానని సెప్పేనుగదా..? నీక్కాదా సెప్పింది. లేపోతే సెవుడొచ్చిందా? పట్టుకెల్లి పల్లెం లోపలెట్టిరా..? దిట్టిగూడాను..” కసిరింది సరోజ్ని,

ఆ మజ్జినిలాగే..పాలతాలికులు  సేత్తే ఈదరుగు మీద కూచ్చుని తిన్దేమో..వారం రోజులు ఈడ్సీడిసి  కొట్టిన ఇరోసనాలు గుర్తొచ్చి.

తల్లి మాటల్ని ఏం పట్టిచ్చుకోనట్టు  తీసిపడేత్తా..సుబ్బలచ్మి ఎనక్కే సూత్తా..
“ ఏటి ..మీ నాయనమ్మని తీసుకొత్తే నాకు భయమేసేద్ది అనుకున్నావా?” అంది గిలక నదురూ బెదురూ లేకుండా..

తెల్లబోయేరు సత్తెమ్మా, సరోజ్నినీ..గిలకన్న తీరుకి..

ఏడుత్తానే నేల సూపులు సూత్తందేమో..సుబ్బలచ్మి ఏం మాట్తాడలేదుగానీ

సత్తెమ్మంది..గిలకని సూత్తా..

“ ఏలెడంత లేదు. ఎలా ఓట్రిచ్చేత్తందో సూసేవా నీ కూతురు? నీ మాటే ఇంటాలేదు. ఇక మేస్టర్ల మాటేవింటాది..” గయ్యున ఇంతెత్తున లేత్తా.. బుగ్గల్నొక్కుకుంది సత్తెమ్మ తెల్లబోతా..

“ అసలేవైందో నువ్వైనా సెప్పు సత్తెమ్మత్తా..” అంది సరోజ్ని గిలకొంక సురా సురా సూత్తా..

“ ఏవుంది..? రత్తం వచ్చేట్టు కొరికిందంట..మియ్యమ్మాయి. నువ్వూ సూసేవ్ గందా! ఏడుత్తా వచ్చిందిది బళ్ళోంచి. అడగ్గా..అడగ్గా సెప్పింది మీయమ్మాయే కొరికిందని.  ఎందుక్కొరికిందంటే నోరిప్పదు. ఒకటే ఏడుపు. ఆమట్ని లగెత్తుకొచ్చేను పిల్లన్దీసుకుని.   సరిగ్గా సూసేవో లేదోగానీ సరోజ్నే..పళ్ళు సూడు ఎంత లోతుగా దిగడ్దాయో..! సూదిమందెక్కిచ్చాలో..ఏటో..! ఊరికినే ఏత్తాడా ఏటి డాట్రు సూదిమందు..?  ఆడికియ్యద్దూ..? అయినా అంత గట్టిగా కొరికుతాకి..అది మనిసేనా అసల..? ముక్కూడొచ్చేసిందంటే  ..నీకు మాత్తరం దెల్వదా..దానికి మనువెంత కట్తమవుద్దో..? సూడు నీ..కల్లతో నువ్వే సూడు..” అంటా మన్రాలి రెక్కట్టుకుని రింది..సత్తెయ్యమ్మ సరోజ్ని ముందుకంటా.. లాక్కొచ్చి ,  గిలక కొరికిన సోట సూపిచ్చిందేమో..అది సూసి కళ్ళు తిరిగినట్తయ్యిన్ సరోజ్ని అంతలోనే తమాయించుకుని..

గిలకెనక్కి తిరిగి సూత్తా..

” కండలూడోచ్చేట్టు ఎందుక్కొరికేవే ఇలాగా? నువ్వేనా కొరికింది.?”  ఉక్రోషంగా అంది అప్పటికే  సత్తెమ్మ అరుపులు విని ఇళ్లల్లోంచి బయటికొచ్చేసి కరెంటు  తంబాలల్లే  నిలబడి..ఇడ్డూరంగా సూత్తన్న  ఇరూగూపొరుగోళ్లని సూసి అవమానంతో సరోజ్ని.

“నేనే..కొరికా! కొరకనా మరి.. అలా సేత్తేని..” నదురూ బెదురూ లేకుండా మాట్తాడతన్న గిలకన్జూసి  సరోజ్నే గాదు..ఇరుగూ పొరుగూగూడా   నోళ్ళొదిలేసేరు..ఏమ్మాట్తాడాలో తెలవక.

“ ఆస్ని.. కరోడా ముండా? ఎలా సెప్పేత్తందో సూడు నేనే కొరికేనని. అస్సలు భయమన్నది పెట్తలేదేంటే దేవుణ్ణీకు?”  బుగ్గల్నొక్కుకున్నారంతా..

“ కొరికేవ్ లే. మంచి పన్జేసేవ్. ముక్క తీసెయ్యాల్సింది.ఉంచేవెంతుకు? అలాగ తలోసోటా అయిదారు ముక్కల దాకా తీసేసేవనుకో..బడి మానిపించేసి ..పెళ్ళీ పెటాకుల్లేకుండా ఇంట్లో పెట్టుక్కూచ్చుంటాం..దామ్మ..తీసెయ్..దా..”

అంటన్న సత్తెమ్మ మాటలకి అడ్డొత్తా..

“ ఊరుకో సత్తెమ్మొదినే! నువ్వు మరీ సెప్తావ్.  పిల్లలు బళ్ళో లచ్చ పడతారు. అంతమాత్రాన..ముక్కలు ముక్కలుగా  పీకెయ్యటానికి  మా గిలకమ్మేవన్నా  రాచ్చసి పిల్లా..? అయినా నేనడుగుతాను గదా ఎందుక్కొరికిందో.  దాన్తోనే సెప్పిత్తాను..ఈలోపు అంతంత మాటలనేసెయ్యాపోతే..ఊరుకోవచ్చుకదా..”

“ నీకలాగే అనిపిత్తాది..మరి.  కొరికింది నీ కూతురుగాబట్టి. నువ్వింకెలా మాట్తాడతావ్ లే  ఇలాక్కాపోతే..”

“ అలాగని నేనెంతుకంటాను సత్తెమ్మొదినే.  అడుగుతానుండు అంటన్నానుగదా ఒకపక్క. నువ్వేమో బిళ్ళూ బిళ్ళూ అనేత్తన్నావాయే..మాటలు.  కొంచెవాగు..” అంటా ఒక్క ఉదుట్న  గిలక దగ్గరకంటా ఎల్లి  రెండు జళ్లనీ  మొదట్లో లాగిపట్టుకుని తల ఎనక్కి వంచుతా..

“ నేన్నీకు  బళ్ళో ఏసిన్నాడేంజెప్పేను? ఎవర్ని కొట్తద్దు..కొరకద్దు..గిల్లద్దు అని  సెప్పేనా? సెప్పేనా లేదా?  సూడు ఇప్పుడేవయ్యిందో..? ఆ సత్తెమ్మామ్మ సూసేవా ఎన్నెన్ని మాటలంటందో..” ఉడుకుమోయింది సరోజ్ని సత్తెమ్మన్న మాటలకి.

తల్లి గొంతులోని జీరకి..    గిలకమ్మ ముఖవంతా ఎర్రగా రక్తం కందిపోగా..

“ ముందా జడొదులు. ఎంటికలు  ఊడ్నియ్యంటే..నీ సంగజ్జప్తా..”…తల అలా ఉంచే కళ్ళు తిప్పి తల్లొంక సూత్తా.. కసిర్నట్టుగా అంది గిలక

“   ఎందుక్కొరికేవంటే జడొదులంటావేటి?  ఎంతుక్కొరికా ..అంత రత్తంవొచ్చేట్టు..?”

“సెప్తాను.  జడొదులమ్మా..! నీగ్గాదేటే సెప్పేది. నొప్పొచ్చేత్తంది..”

“ మీయమ్మ జడట్టుకుంటేనే నీకంత నెప్పొచ్చేత్తందే? ఇంత లోతున పళ్ళు దిగడితే   ఈళ్లకుండదు మరి నొప్పి..”

“ మరీ.. మరీ.. సంచీలో సెయ్యెట్టి కణికి లాగేసుకుంటే  మాకు రాదా నెప్పి..” తాచుపామల్లే  బుసలు కొట్తేసింది గిలక.

“కణికి ఇత్తం ఏటి? “ సరోజ్ని నిలేసింది కూతుర్ని..

“ కాదమ్మా…! మా బళ్లోను..గిరీసు ఉంటాడు గదా..! మా కళాసే. గిరీసు రెండ్రోజుల్నించీ బళ్లోకి కణికి తెచ్చుకుంటల్లేదు. అదే ..! పలక మీద రాసుకునే  కణికి.  మా మేస్టారేమో..ఎవరి దగ్గరన్నా రెండు  కణికులుంటే  ఆడికోటియ్యండి” అన్నారు.

“ అప్పుడేమో..నేను  నా దగ్గర పెద్ద కణికుంటే   ఇరగదీసి  ఒక ముక్క ఆడికి ఇచ్చేనమ్మా. నాకు  వానా కాయ(పచ్చి  చింతకాయల్ని  లేత దశలో వానాకాయలు అంటారు)  పెట్టేడు కణికిచ్చేనని. అయితే ఆడికేమో..ఖ అచ్చరం ఎన్నిసార్లు దిద్దినా వత్తల్లేదు. మేస్టారేమో..ఆడి నెత్తి మీద  మొట్టిన సోటే మూడుసార్లు మొట్టేసేరు..వానాకాయలు తినమంటే ఎన్నన్నా తింటావ్..ఖ మాత్తరం వత్తాలేదని. పాపం…ఏడుత్తా…తెగ దిద్దేసేడమ్మా.. ! కనికేమో అరిగిపోయింది.  నా కణికిద్దామంటేనేమో..నేనూ  రాసుకోవాలిగదా..!  అంతుకని..ఆలోసిచ్చి ..ఆడి దగ్గరున్న వానాకాయలు తీసుకుని “ కణిక్కి .. సింతకాయ్..కణిక్కి సింతకాయ్..” అంటా  అన్ని కళాసులూ తిరిగేవమ్మా..నేనూ, ఆ గిరీసుగాడూను. ఈ సుబ్బు నాక్కూడా కావాలి వానాకాయ .నా నోరూరిపోతంది అని  మాయనకే వచ్చిందమ్మా…! దాన్దగ్గర  కణికి తీసుకుని  సరిగ్గా అదెంతుందో అంతే కొలిసి కణికిచ్చేము..ఆడూ, నేనూ.

అలా బోల్డన్ని కనికిలొచ్చేసినియ్ గిరీసుగాడికి. నా కనికి ముక్క నాకిచ్చేసేడుగూడాను.

బడి వదిలిపెట్టేసేకా..ఇంటికొచ్చేసేటప్పుడు…ఈ సుబ్బులు  మాకూడా వచ్చి..

” నా కణికి నాకిచ్చెయ్యండి.  మాయమ్మ కొట్టుద్ది కణికి లేకుండా ఇంటికెల్తే.. “ అని  ఏడుత్తం మొదలెట్టింది.  అలా ఏడుత్తానే  ఆడి మీద పడి రక్కేసి..ఆడి సంచీ లాగేసుకుని కనికి   తీసేసుకుంది కూడాను.

“ నా సింతకాయ్ నాకియ్యి.” అన్నాడు గిరీసు.

“  తినేసేను. నా పొత్తలో ఉంది తీస్కో అంది , పొట్త ఇలా ముందుకంటా పెట్టి . “ అంటా ..అక్కడే ఉన్న సుబ్బులెనక్కి సూత్తా ..

“ అన్నావా లేదా?  నిజ్జం సెప్పే సుబ్బులూ. మీ మామ్మని   తీసుకొచ్చేవ్ గదా..!న్పెద్ద  నీకే ఉన్నట్టు.. “ అని మళ్ళీ ఆల్లమ్మెనక్కి తిరిగి..

” ఆడి దగ్గర తీసుకున్న కనికి  లాగులో ఎక్కడో పెట్టేసిందమ్మా.అడిగినా ఇయ్యలేదు. అలా సెయ్యచ్చా..అమ్మా..? తప్పేగదా..? అంతుకే కొరికేను..”

“ అయినా నీకెంతుకే గిలకా? ఆడి సింతకాయ. సుబ్బులు కణికి. మజ్జలో నీకెంతుకు? అలా కొరికేత్తాకి..” తెల్లబోతా అంది సరోజ్ని..కూతుర్నే సూత్తా..

“ కాదమ్మా…! కణికిచ్చింది. వానాకాయ తీస్కుని తినింది. మల్లీ తన కణికి తనకిచ్చెయ్యమంది. అప్పుడు ఆ వానకాయ ఇవ్వాలి కదా..? ఇవ్వలేదు. అప్పుడు కనికెందుకు ఇత్తాం?  ఇవ్వలేదని ..ఆ గిరీసుగాడ్ని దీని గోళ్లతో ..రక్కేసి…మరీ తీసేసుకుంది. ..”

నోరెత్తలేదెవరూ..

“ కనిక్కి సింతకాయ్ ఇత్తే సాలానేకనికిలొచ్చుంటయ్ గందా?  పాపం అదేడుత్తుంటే ఒక్క కణికివ్వచ్చు గదా..మరి.  సెప్పింది కదా కనికి పట్టుకెల్లకుండా  ఇంటికెల్తే ఆల్లమ్మ కొట్టుద్దని. “

“ అలాగేమీ  అడగలేదది..? అడిగితే  ఇద్దుం. అడక్కుండా ఆడి మీద పడి  లాగేసుకుంది..అంతుకే..”

అంతా విన్న సత్తెమ్మకి అసలు సంగతేంటో  అర్ధమయ్యి.. తేలు కుట్తిన దొంగల్లే నోరు మూసుకుని వచ్చిందారినెల్తా..

“ అయినా..నీకు వానాకాయలు గావాలంటే..మీ నాన్తో   సెప్తే తేడా? కనికిచ్చి కొనుక్కుంటాకి..? నడు ఇంటికి . సేసింది సాల్లేగానీ..” ఎల్తా ఎల్తా  రత్తమ్మన్న మాటలకి

“మనమెన్నిచ్చినా…ఆల్లు తింటారా సత్తెమ్మత్తా?  ఏ గడ్దయినా  బళ్ళో  ఆల్ల సేయితుల్తో తింటేనే..ఆళ్లకిష్టం..”

అప్పటిదాకా పందెంకోళ్లా ఎగసెగసి పడ్ద గిలక లోపలికొస్తానే..మజ్జిగరొట్టున్న పల్లెం సేతుల్లోకి తీసుకుంది..

కూతురెంతుకో కొత్తగా కనపడ్దది సరోజ్ని కల్లకి.

—-

 

గిలకమ్మ కథలు – 3 .. గిలకమ్మ..ఆర్నెల్ల ముందే పెద్దదైపోయిందంటల్లా..!

“ఎవర్నీ కొట్టగూడదు..అర్ధవయ్యిందా..?”
పాయల్ని బలం కొద్దీ గట్టిగా లాగి జడల్లుతా సరోజ్నంది.
“పలకలు పగలగొట్తేవంటే ఈపు ఇమానం మోతెక్కుద్ది ఏవనుకున్నావో..కణికిలసలే తినగూడదు..” మాట్టాళ్ళేదు గిలక. ఊకొట్టిందంతే..
“ ..ఎవర్నీ గిల్లగూడదు..గిచ్చగూడదు..ముక్కూడొచ్చేతట్టు నోటితో కొరెకెయ్యగూడదు…యే ఇనపడతందా..మూగెద్దులా మాట్తాడవే..” చేతిలో ఉన్న జుట్టలాపట్టుకునే ఒక్క గుంజు గుంజింది సరోజ్ని కూతుర్ని..
“ ఊ..అన్నాను గదా..నీకినపడాపోతే నేనేంజెయ్యనూ..” తల్లి విదిలింపులతో అసలే విసిగెత్తిపోయి ఉందేమో..అంతకంటె గట్టిగా ఇసుక్కుంది గిలక ఆళ్లమ్మ మీద.
“ నువ్ నోట్టో..నోట్టో..అనుకుంటే నాకినపడద్దా..? గట్టిగా అను. నోరు పడిపోయిందా? ఆడి మీద అరిసేటప్పుడు అంత నోరెలావత్తదో.! అయినా అలా ఎదిరిత్తారా పెద్దోళ్లని ? అదే నేర్సుకో.. ” మళ్ళీ గుంజింది..సరోజ్ని. సురుక్కుమందేమో నెత్తి మీద సివుక్కుమంది గిలక్కి.
మామూలప్పుడైతే..జుట్తంతా బలంగా సేతుల్తో పట్టుకుని ఆళ్లమ్మ గుంజిన గుంజుడుకి “ నాకు నువ్వు జడెయ్యా అక్కల్లేదూ..పెట్టా అక్కల్లేదు..పో ..అవతలికి “ అంటా..ఒక్కుదుట్న లేచిపొయ్యేదే.. అక్కణ్ణించి. కానీ.. మాట్తాడకుండా మూతి ముడుసుక్కూచ్చుంది గిలక.
అసలే బళ్ళో సేరతందేమో…మనసిక్కళ్ళేదు..రోజూ పుస్తకాల సంచీ భుజానేసుకుని ఏదోటి నోరాడిత్తా బళ్లోకెల్లే జతకత్తుల సుట్టూ తిరుగుతుంది..అంతుకే ఆల్లమ్మ తిట్టినా , కసిర్నా పట్టిచ్చుకుంటాలేదు. లేపోతేనా టపారం ఎగిరిపోను..
“ బళ్ళో..ఆళ్లూ, ఈళ్ళూ..తాటితాండ్రనీ..ఉప్పులో ముక్కలనీ, రేగొడియాలనీ ఎర్రజీళ్లనీ ఏయే ఒకటి ఆయ్యీ ఇయ్యీ తెచ్చుకుని నోరాడిత్తా ఉంటారు. అడిగేవంటే తోల్దీసేత్తాను. ఒకేల అడిగినా పెట్టాపోతే ఆల్లని..కట్రోరు అంజిగాణ్ణి ముందుకి తోసేసినట్టు తోసేత్తేవా? ఆ ముండగాడు ఇప్పటికీ నడవలేపోతంటే ఆల్లమ్మ సంకనేసుకుని తిరుగుతుంది మొయ్యలేక మొయ్యలేక మోత్తా..నూ..”
“ సుభవా అంటా పిల్ల బళ్ళో సేరతంటే అయ్యన్నీ ఇప్పుడెంతుకేటి..? జడేసి, మొకానికి కాత్తంత పొగడ్రు పావి బొట్టెట్టి పంపక.. “ సరోజ్నిని గదివింది ఆళ్లమ్మ. ఆవె..అంతకు రెండ్రోజుల ముందే దిగడింది ఊర్నించి పిల్లని బళ్ళో ఏత్తన్నావని కవురెడితే.
“ నువ్వూరుకో..! సెప్పొద్దేటి? సెప్పాలేమ్మా..! లేపోతే దీనికి సెయ్యూరుకోదు. అసలే బళ్ళో ఏత్తన్నాం. ఊరోల్ల పిల్లలంతా అక్కడే ఉంటారు. ఏదన్నా గొడవొచ్చిందంటే ఊర్రూ వాడా ఏకవవుద్ది. ”
అంటానే జడ సివరదాకా అల్లి రిబ్బన్నుకి కుచ్చులు కడతా ..
“…మొన్నిలాగే ఏదో అడిగితే పెట్లేదని ఎనకనించెల్లి అంజిగాణ్ని ముందుకి తోసేసింది..”
“ అంజిగాడా ? ఆడెవడు..?” మన్రాలెంక సూత్తా అంది పెద్దావె.
“ ఆడే..! నువ్వూ ఎరుగుదువ్ ఆణ్ణి. ఆల్లమ్మ కూడా మజ్జిక్కోసం గిన్నెట్టుకుని వత్తుంటాడాడు.. మనింటికి. ఆ..మూలమీద శాంతమ్మ కొడుకు కడాకరోడు. ఇత్తోసిన తోపుకి తూంకాలవలో పడిపోయేడాడు..మూతి పళ్ళూడొత్తవే కాదు కాలిరిగి ఆల్లమ్మ సంకెక్కేడు. దొరికిందే సందని సంక దిగుతాలేదాడు. మొయ్యలేక సత్తంది శాంతమ్మొదిని. రెక్కలడిపోతన్నాయని ఒకటే గోల మొన్న మజ్జిక్కొచ్చి. తెలిసినోల్లంగాబట్టి , మనింట్లో మజ్జిగోడకం ఉందిగాబట్టి నోర్మూసుకుందిగానీ రేవు రేవెట్టేస్ను..మరెవరన్నా అయితేనీ.. “
“ ఇంకలాగ సెయ్యదులే..ఊరుకో..! అమ్మ సెప్పిందినమ్మా. నా బంగారంకదా..! బాగా సదుంకోవాలి. ఎవుర్నీ కొట్తగూడదు, గిల్లగూడదు ..మనవోటి కొడితే ఆల్లు రెండుగొడతారు..” మనవ్రాల్నే సూత్తా అంది గిలక అమ్మమ్మ.
“ పుస్తకాల్లో కాయితాలు సింపెయ్యపగూడదు..ఎవరి పెనిసిళ్ళూ దొబ్బగూడదు.. ఓపక్కన కళాసులు జరుగుతుంటే బళ్ళోంచి బయటికొచ్చేసి…తుమ్మసెట్లమ్మటా పాకి..గుర్రాలు గుర్రాలంటా పురుగూ పుట్రా..ముట్టుకోగూడదు..”
జడ సివరకంటా అల్లి పైక్కట్టి రిబ్బన్ కుచ్చులెడతా..సరోజ్నింకా సెప్తానే ఉంది. ఇంతలో..
“ ఏ.. అయ్యిందా? ఎంతసేపా జడేత్తం..అవతల నాకు సేలో కూలోల్లున్నారు. దీన్ని బళ్ళో ఏసి పొలంబోవాలి..నువ్వియ్యాలెట్టేవ్ మూర్తం..” విసుక్కున్నాడు గిలక నాన్న ఎంకటేసర్రావ్.
మొగుడెనక్కి సూత్తా సర్లెమ్మని బుర్రూపి .. గబగబా రెండో జడిప్పి సిక్కు తీత్తా..
“ .నువ్వెల్లి కుండలో పాలు గళాసులోకొంపి రెండు గరిట్లు పంచదారేసి తిప్పు ఈలోపు..” అడావిడిగా అంది సరోజ్ని తల్లికేసిజూత్తా..
……………..
“ ఏట్రా..ఎంకటేసర్రావ్..! యెక్కడికి పిల్లనేస్కుని బయల్దేరేవ్ పొద్దున్నే….?”
దార్లో ఎదురుపడ్ద మేనత్త కొడుకొరొస సలపతి..అన్నదానికి.. ఆల్ల నాన్న ఇంకా ఏవీ మాట్తాడకుండానే..
“ సిన్నానా.. నే..బళ్లో ..సేరతన్నా..” గిలకంది సూసేరో లేదో అన్నట్టు పలకని సంకలోకంటా లక్కుంటా..
“ఓరోరి…మా గిలకమ్మ..పెద్దాపీసరైపోద్దన్నమాట..” బుగ్గ గిల్లేడు..సెలపతి.
“మరీడ్నెప్పుడు ..సేరుత్తా ..బళ్ళో? ఏరా..నువ్వెప్పుడెల్తా బళ్ళోకి..?” అంటా బుగ్గగిల్లేడు అక్కడే ఉన్న గిలక తమ్ముడు శీనుకేసి సూత్తా. మల్లీ అంతలోనే..
తల్నిండా నూనెట్టి పాపిడి తీసి అణిసణిసి మరీ నున్నగా దువ్విన తలతో ముద్దొత్తన్న శీను తల మీద సెయ్యేసి తల్నిమురుతా..
“ మన పక్కూళ్ళో..కానివెంటెట్టేరంటగందా….ఆళ్ళెవళ్లో మిషనోల్లు. యలమాటోరీధిలో ఇద్దరు ముగ్గురేసేరంట దాన్లో..పొద్దున్నే రిచ్చాలొత్తన్నాయ్..ఆల్లని తీస్కెల్తాకి..అందుల్లో యేసెయ్యాలని గొడవ మీయక్క..మావోణ్ణి..” అన్నాడు సెలపతి..
అటూ ఇటూగా ఇద్దరూ ఓ తోటోళ్ళే..
“ సదూ వచ్చేవోల్లకి యాడైనా వత్తాదిరా బావా..! అయినా..మనకి తెల్దేటి..ఈ బడెడతాకి మన పెద్దోల్లు పంచాయతాపీసులో కలుత్తుం. పొద్దోయేదాకా మాట్తాడుకుంటం..గవర్నమెటాపీసుల్జుట్టూ తిరుగుతుం. నీగ్గుర్తుందో లేదోగానీ ..మనిద్దరం సిన్నోల్లం. బుజాల మీదికెక్కిచ్చుకుని మరీ తిప్పేటోల్లు పొద్దు గూకులా సందాల కోసం..మీ నానా, మానానా. ఇద్దరూ తిరిగినోల్లు తిరిగినట్తు తిరిగీవోరు బడేట్తాలెలాగైనానని.
పైగా పెసిండెంటులు కూడా సేసినోళ్ళాళ్ళు. మనవే.. మన పిల్లల్ని సేర్సాపోతే బడి నిలవద్దా..!
గవుర్నమెంటోళ్లకి తెలిత్తే ఎత్తేత్తారుగూడాను. అంతుకే..మీయక్క పిల్లోణ్ణి మిసను బల్లో ఏద్దావంటా సన్నాయి నొక్కులు పోతావుందిగానీ ..దానికేందెల్సు..ఈ బడి గోడల్లేపుతాకి మనోల్లు పడ్ద కట్తం.? అదలాగే అంటాది..” .
“అయినా సెలపతే.. ఏమాటకామాటే సెప్పుకోవాల..కాన్వెంట్లల్లో సదివినోల్లకి సూటూబూటే గానీ ఇలాటి బళ్లల్లో సదుంకున్నోల్ల కున్నంత జానం ఆల్లకి ఉంటదంటావా? నాకవుతే డౌటే..”
“ సర్లే..! అయ్యన్నీ ఇప్పుడెందుగ్గానీ ..బయల్ధేరు. నాకూ పనుంది..గిత్తకి నాడాలేయిత్తన్నాను. ఆడొత్తానన్నాడియ్యాల.. ”
………
“ పుట్టిన్రోజెప్పుడో సెప్పగల్తారాండి..” బళ్ళో ఎడ్ మాస్టర్ అన్నమాటల్కి అక్కడే గోడల మీదున్న తండ్రి, తాత, పెత్తాతల పొటోల్కేసి ఎగాదిగా సూత్తన్నాడేమో.. ఎంకటేసర్రావ్..గబుక్కున అట్నిండి తలతిప్పి.
“ నాకైతే ఆట్తే గుర్తులేదండా..మాస్టరు గారా! వరిసేను మాంచి పనల మీదుంది సేలో..సరిగ్గా సందేల అయిదయ్యేతలికి లంకిచ్చుకుందోన..నీళ్లల్లో మునిగిపోయిన పనల్ని సూత్తా నవ్వాలో ఏడ్వాలో తెలవక కూకునున్నాం..సావిట్లో కూలోల్లు పన్జేత్త్నారో పక్క..ఈలోపు కవురెట్టేరు..మాయాడాల్లకి ఆడపిల్లుట్టిందని.” అని కాసేపాలోసిచ్చి..
“ ఇది పుట్తిన్నెల్లోనే వారంపది రోజులకనుకుంటానండా మాస్టరుగారా సుబ్బారాయుడి సట్తొచ్చింది. సేగల్లెల్లేం..ఎడ్లబండి కట్టుకుని… నాకు బాగ్గుర్తు. “
దాంతో..డిశంబర్ నెలని రాసిన ఎడ్డు మాస్టర్ గారు..
“ ఏ సంవచ్చరవో..సెప్తే..ఇక్కడ్రాయాలండి..”
“ అద్దెలవదుగానీ పిల్లకిప్పుడు నాలుగెల్లి అయిజ్జొరబడిందండి….పోయిన పుస్కరాలకనుకో..కాత్తంత అటూఇటూగా.. ”
అదిని కాసేపాలోసిచ్చిన ఎడ్డుమాస్టర్ గారు..
“ ఆ లెక్కన్జూత్తే మీ యమ్మాయికింకా అయిదేల్లు నిండలేదండి ..అయిదేల్లు నిండితేనేగానీ బళ్లో సేర్సుకోం..”
“ అలాగనకయ్యా..బాబూ..! దీంతో ఇంట్లోవోల్లు యేగలేపోతన్నారయ్యా బాబూ.. ఏరుసెనక్కాయలోడేటి, బఠానీలమ్మేవోడు, జాంపళ్ళోడు.. సెక్రకడ్డీలు, జీడిమావిడి పల్లూ..పుల్లైసు..ఒకటేటి..ఒక్క గుల్లముగ్గూ, కుంకుడుగాయలూ, ఉప్పూ తప్ప ఈధిలోకి ఏదొత్తే అది కొనాపోతే కొంపలెగిరిపోతన్నాయ్. ఎవరి సెట్టున కాయున్నా..పిందెలని కూడా సూడకుండా కోసి పాదేత్తంది మాస్టరుగారూ. కూడా ఈణ్ణొకణ్ణి ఏసుకుని..ఊరంతా తిరుగుతా..ఎవరి సెట్టుకి ఏ కాయుందా..ఏ సెట్టుకి ఏ పువ్వుందా..ఇదే సూపు. ఏదో తాతముత్తాతలు సంపాయిచ్చి యిచ్చిన పేరుంది కాబట్టి నోర్మూసుకుంట్నారుగానీ లేదంటే రోజూ గొడవలే..”
“ అది నిజమేగానండి..అయిదేల్లూ పురాగాకుండా బల్లో ఏస్కుంటాకి మా రూల్సు ఒప్పుకోవండి..గొడవైపోద్ది..నా ఉజ్జోగం పోయినా పోవచ్చండి” దీనంగా అన్నాడు ఎడ్డు మాస్టరు.
“ అదంతా నాకు తెల్దు. ఏదోటి మీరే సెయ్యాల..”
సెప్పెసేడు..ఎంకటేస్సర్రావ్.
“ ఎక్కడ పుట్టిందో సెప్పగల్తారాండి.పోనీ ..”
“ఎక్కడేటయ్యా..బాబా.. మా ఇంటోనే..! నెప్పులొత్తే ..మంత్రసానిక్కబురెట్టిందంట మాయత్తగారు..ఆవిడొచ్చేతలికే ..కాన్పొచ్చేసి పిల్లుట్టేసిందంట.. “
అదింటూ కాసేపు అక్కడున్న నల్లగా మాసిపోయి ముక్కలూడిపోతన్న లావాటి పుస్తకంలో ఏదో గీకి..
“ఇయ్యాల ఏప్రిల్ రెండో తారీఖండి..నిన్నటికి అయిదేల్లు నిండినట్టు రాసేసేనండి మరి..పాపగారు ఏదైనా ఉజ్జోగం సేసేటప్పుడు తొరగా దిగిపోతారండి మరి..”
“ ఉజ్జోగవా..సజ్జోగవా..? “ అంటా ఇరగబడి నవ్వ్గి..
“ .. ఇప్పుడుజెప్పు నేనెంతగట్తాలో..ఏంజయ్యాలో..” అన్నాడు జేబీలో సెయ్యేడతా..
ఇక్కడిదంతా జరుగుతుండగానే..సుక్కలా తయారై పలకట్టుకుని ఆల్ల నాన్న కూడా బల్లోకొచ్చిన గిలకన్జూసి “ ఏయ్ ..గిలక బళ్లోజేరంతందే..” అని ఒకళ్లనించి ఒకళ్లకి పాకిపోయిందేమో..ఆ ఇసయం ..తెలిసినోల్లు తెలిసినట్టు వచ్చి గిలకసుట్టూ మూగేత్తా ఉన్నారు..పిలకాయలంతా.
“ నీ పలక్కొత్తదా..?” అనడిగేదొకత్తైతే..
“ గిల్కా..నీ గౌను కుచ్చిల్లు ఇంచక్కున్నాయ్..నేనోసారి ముట్టుకోనా?”
“కొత్త రిబ్బన్ లా..”
“బొట్టు సూడండల్లా..ఎలా మెరుత్తుందో..”
“ సెప్పులు కూడా కొత్తయ్యే ఏసుకుందల్లా..! గౌన్రంగే..అచ్చు కదా..”
ఆల్లలా ఒక్కొక్కటీ ఇవరంగా సూత్తా పొగడ్తా ఉంటే మెకం మువ్వారింపుగా ఎట్టి వాటన్నింటెనక్కీ గర్వంగా సూసుకుంది గిలక. ఇంతకి ముందంతా..ఆళ్లందరూ పకలట్టుకునీ, పుస్తకాలట్టుకునీ బళ్ళోకి ఎల్తంటే ఆళ్ళెనక్కే సూత్తా ఉండిపోయేది..
ఇప్పుడు తనూ జేరేసింది.
కాసేపయ్యాకా పెద్ద మేస్టారు కళాసులోకెల్లి కూకోమనేసరికి..జతకత్తులు కూడా రాగా..బళ్ళోవోళ్లందరికీ నిమ్మతొనలు పంచి పెట్తేసింది కూడాను..
——-
“ఊహూ..! గిలకమ్మ బళ్ళోజేరిందన్నమాట. ఇంకేం? గిలకమ్మ గొంతినపడక…ఈది ఈదంతా ఏదో లేనట్టుంటే ఏటో అనుకున్నాను..ఇదన్నమాట సంగతి..బాగానే ఉంది..”
అంది సరోజ్ని పొరుగింటామె సీతామాలచ్మి.
“ అవును..జేర్సేం..! ఇయ్యాలే..! దాన్నందులో జేర్సేసి..ఈయన పొలవెల్లేరు..నీకినపడే ఉమ్టదనుకున్నాను ఇనపళ్లేదా? ” అంది సరోజ్ని అయ్యాల సందేళ ఈధరుగు మీద కూకుని సేట్లో ఉన్న బియ్యంలో రాళ్లేరతా..
“ అన్నట్టు..ఈ కుర్రకుంకకి అప్పుడే అయిదేల్లు నిండినియ్యా..?” అదే సేట్లో తనూ మట్టి బెడ్దల్ని ఏరతా, ఏరిందాన్నల్లా నోట్లో ఏసుకుంటా.. అంది సీతామాలచ్మి..
“ నిండలేదు గానీ నిండినట్టు రాయించేత్తానన్నారు.. దీని గొడవ పళ్ళేక సరేనన్నాను..ఇంట్లో ఉండి ఏడిపిచ్చి ఎసరోత్తందని.. ”
“ అంతేలే..నిండితే ఏటి? నిండాపోతే ఏటి? ఉజ్జోగాల్జెయ్యాలా? ఊళ్ళేలాలా? ” అందో లేదో..ఇంత ఉత్సాహంగా సంకలో పలకెట్టుకుని మురంబిలాగా ముఖవెట్టి తలెగరేస్తా వచ్చింది గిలక..ఆ ముఖంలో తైతక్కలాడతన్న గర్వాన్ని సూత్తా..సీతామాలచ్మి..
“ అయితే ..గిలకమ్మ..ఆర్నెల్ల ముందే పెద్దదైపోయిందన్న మాట..” అంది పక పకా నవ్వుతూ..
అంతే..ఆ మాటతో కోపవొచ్చేసిన గిలక సిర్రెత్తిన శివంగిలాగా .. ఆంబోతల్లే సీతామాలచ్మి మీదడిపోయి.. పిడి గుద్దులు గుద్దినియ్యి గుద్దినట్టు గుద్దింది..
గుద్దుతానే ఉంది అలాగ గిలక..ఎంతమంది ఆపమన్నా ఎంతకీ ..ఆపదే..!
కాళ్ల మీదున్న బియ్యం సేటని కిందెట్టి గిలక రెక్కట్టుకుంది సరోజ్ని..
“ పెద్దంతరం , సిన్నంతరం లేకుండా అలా గుద్దు గుద్దెయ్యటమేనా? పిచ్చెక్కిందా ఏటి? నిన్నేం పూనిందే శనిగొట్టుదానా..” అంటా బలంగా ఒక్క ఈడ్సు ఈడ్సిపారేసిందవతలకి..
“ మరి సీతామలచ్మత్త సూడు ఏవంటుందో..ఆర్నెల్లు ముందే పెద్దదాన్నయిపోయేనంట.
ఆ మాట తెలిత్తే మా పెద్ద సారు నన్ను ఇంటికప్పేత్తేనో…” పడ్దసోట నించి లెసి నిలబడి..గౌనుకంటిన మట్టిని దుపుకుంటా గిలకన్న మాటలకి..
“ హార్ని..కుర్రకుంకా..! ఇంటికంపేత్తారా..”
అంటూ.. అప్పుడే అక్కడికొచ్చిన గిలక అమ్మమ్మతో సహా పెంకులెగిరిపోయేలా నవ్వేరంతా

గోదారొడ్డు కథలు 2 – నందినోర్రావుడు ఈడేరిందంటల్లా..!

“ లచ్చివొదినే.. ఇనపళ్ళేదా? ఏంజేత్నా..వంటవ్వలేదా ఏటి..ఇటో అడుగెయ్..?”
బాగ్గెలచ్వి ఇంటి ఈధరగు మీదున్న తంబానికి నడుంజేరేత్తానే గుమ్మాలోంచి లోనకంటా సూత్తా సూరయ్యమ్మన్న మాటకి సుట్టింట్లో పప్పు గుత్తితో ముద్దపప్పు మెదాయిత్తన్న ఆ ఇంటావిడికి పేనాల్లేచొచ్చినట్తయ్యి దాన్నామట్నే వొదిలేసి సెయ్యి కడుక్కుని సెంగుకి తుడ్సుకుంటా..బేటికొచ్చి
“ఏదీ కానేల గేదీన్నట్టు ..ఇయ్యాల్టప్పుడు ఇలాగొచ్చేవేటి..? ముంతెట్టేసేవేటి “ ఈపుని గోడకి జేరేసి కూకుంటా అంది.
“ బియ్యం కడిగి నానబెట్టిటొచ్చేను ..సేలో మందేత్తాకి ఇయ్యాల తెల్లారగట్తే ఎల్లేరు. పాలెర్నంపుతారంట ముంతకి. అయ్యి రోజూ ఉండేటియ్యేగానీ బాగ్గెలచ్వొదినే….నీ సెవిలో ఓ మాటేద్దావని..” సెవిలో మాటనేది గుసగుసలుగా అంటా అంది సూరయ్యమ్మ.
“ఏటది?” సాగదీసింది బాగ్గెలచ్వి.
“కొత్తపేటలో .. బంగారయ్య లేడా..అదే నందినోరి బంగారయ్య. “
“ ఆ..ఆ.. తెల్వకే..ఏ..పోయేడా ఏటి?”
“ నీ బుద్ధి సుద్దయ్యినట్తే ఉంది. బంగారయ్యెంతుకు పోతాడప్పుడే ..పిడిరాయల్లే ఊరట్టుకు తిరుగుతుంటేనీ..నువ్వు మరీని..”
“నువ్వింత పొద్దున్నే పనిమాల వచ్చేవని అలాగనుకున్నాన్లే..ఏ..ఏవయ్యేడింతకీ..”
“ .. మన్రాలు పెద్దమడిసయ్యిందంట.. ..”
“బంగారియ్య మన్రాలా? ఎవత్తీ..ఆ కుర్రముండే..! రావుడో బీవుడో ఏదో ఉంది దాని పేరు. సీవిడి ముక్కుతో మనీధిలోంచి బళ్ళోకెల్లద్ది అదే గదా..? దాన్దుంపదెగ..లాగేసుకోకుండా బళ్ళోకెల్లద్దది. ఆల్లమ్మతో ఎన్నిసార్లన్నానో..”
“ఇంకిప్పుడెయ్యెకేంసేత్తదిలేగానీ.. .. రావుడే..బీవుడుగాదు… మా సురుకులే పిల్ల. పొద్దున్నే..ఈధూడుత్తుంటే..కొవ్వాకుల రాందాసు సైకిలేసుకుని పడ్తా,లేత్తా అడావిడిగా ఎల్తావుంటే అడ్డంగొట్టడిగేను సైకిలాపి ఏటడావిడని. పిల్ల పెద్దమడిసయ్యింది ..గరువులోకెల్లి తాటాకులు తెగ్గొట్టుకురమ్మని బంగారయ్య కవురెట్టేడంట..కత్తట్టుకునెల్తన్నాడు..”
“కూకోబెడతన్నారా?”
“ఊరుకో వదినే. సత్తానికి ఆ గుంటముండొక్కద్దే గందా… కూకోబెట్రా..! నువ్వు మరీని. సర్లే బియ్యం మరీ నానిపోతే అన్నం సివుడుద్ది..వత్తా…” బుగ్గల్నొక్కుకుంది సూరయ్యమ్మ ఎల్తాకి లేసి నిలబడతా..
, _ _ _
నందినోరి బంగారయ్య పెద్ద కొడుకు సత్తుం కూతుర్రావుడు ఈడెరిందని ఆకులేసి కూకోబెట్టి ఇరుగూ,పొరుగోల్లని పది పన్నెండుమంది ముత్తైదుల్ని పిల్సి బొట్టెట్టి అచ్చింతలెయ్యమని తమల పాకుల్తో కల్పి రెండేసి అరిటిపల్లిచ్చి పంపేరు.
పంపుతా పంపుతా “ ఆయంతుంది..మర్సిపోద్దని , మల్లీ కబురంపుతానని సెప్పి మరీ పంపేరు.
వచ్చినోల్లంతా అచ్చింతలేత్తా ఏత్తా..
“ గోలీలనీ, బచ్చాలనీ, గూటీబిల్లనీ మొగపిల్లల్తో సమానంగా ఆడతా..పాడతా..తిపాదల్లే ఏ పొద్దు సూసినా ఊరట్టుకు ఏలాడేది. అయినియ్యి అమ్మాయి గారాటలు” అంటా ఆసికాలాడతంటే రావుడికి అర్తం అవుతుల్లేదు అయ్యన్నీ ఎంతుకు మానెయ్యాలో..
ఆ రేత్రి..
అసలే పచ్చి తాటాకులు. పైగా ఒకదానిమీదొకటి.. బొత్తల్లే ఏకంగా తొమ్మొదాకులేసేరేమే కూకుంటాకి కట్తంగానే ఉంది రావుడికి.
“ అమ్మా..గుచ్చుకుంటన్నయ్యే..నేనిక్కడ పడుకోను బాబా..! నీదగ్గరొడుకుంటానే..” గారాలువోయింది రావుడు తాటాకుల మీదే దుప్పటి పరిసి తలగడిత్తన్న తల్లితో..
అప్పటికే అద్దందువ్వెనా బొట్టుభరిణీ అన్నీ విడిగా దూరంగా పెట్టుకోమనేతలికి అదేదోలాగుందాపిల్లకి.
“ మేవందరం పడుకున్నోల్లవే..నువ్వెక్కడ్నించన్నా దిగొచ్చేవేటి? పడుకో మాట్తాడకుండాను..నీల్లోసేదాకా ఆకుల్మీదే..” తవురుకొచ్చింది ఆల్లమ్మ సేసమ్మ.
“ అయ్యా..కాత్తంత నాయమారతా సెప్పొచ్చుగదేటి..అలా రోకల్తో దంచినట్టు సెప్పపోతే..” సనుక్కుంటా రావుడు దగ్గరకంటా వచ్చి తాటాకుల్కి తగలకంటా సీర కాల్లమద్దెన జొనిపి నిల్చోని..
“నాయమ్మగదా..కాత్తంత ఓరువట్టమ్మా..తొమ్మిద్దినాలోపికడితే..నీ బల్లోకి నువ్వెల్దుగానీ..నేనూ ఇక్కడే బొంతేసి పడుకుంటాగదా..” అంటా కోడలేపు దిరిగి..
“ మొన్నామజ్జన పాత సీరల్తో కుట్టిన బొంతుందిగందా? అదెయ్యాపోయావా? ఆయంతినాడు సాకలోడికిత్తే ఆడే ఉతుక్కొత్తాడు. పచ్చాకులు గుచ్చుకోవా ? నిదరడద్దో లేదో పిల్లముండకి. అదసలే ఆల్ల నాన్న పక్కలో దూరి దూరి పడుకుంటడి ముడుసుకుని .. “
దిగులుగా సూసింది రావుడు నాయనమ్మొంక తప్పదా అన్నట్టు..
ఇయ్యన్నీ ఏటో ..తెలుత్తాలేదు ఆవెకి. ఆడుకుందావని సీనొత్తే ..గూట్లో బచ్చాముక్కల్దీసి లాగుజేబులో పెట్టుకుందావని గౌనెత్తితే తెల్సిందప్పుడు..
“ ఒసేలమ్మా..ఇదేటే..” అంటా పరిగెత్తిందాల్లమ్మ దగ్గరికి.
గుండెల్లోరాయడిందప్పుడే ఆవెకి కూతురు పెద్దదైపోయిందని..
—- —- — —
నందినోరి బంగారయ్యకి అయిదుగురు కొడుకులు,ఒక్కూతురూను.
అందర్నీ ఊళ్ళోనో, సుట్టుపక్కలూళ్లల్లోనో ఇచ్చేడేమో…ఊళ్ళో అందరూ సేసినట్తే ఇంటిపేరిటోళ్లు రోజుకొకళ్ళు..వంతులేసుకుని మరీ వండుకొచ్చేరు మూర్లూ, గార్లూ, పులివోర, వంకాయాల్లమిగురు, గుమ్మడికాయ దప్పలం కాడ్నించి.
మజ్జ మజ్జలో పిండొంటలకైతే లోటేలేదు.. సున్నుండలనీ, పానకంలో గార్లనీ ..అలసందలొడలనీ..ఒకటిగాదు మరి.
నాల్రోజులు పోయాకా శుక్రోరం, మంగ్లోరం కాకుండా సూసి ఆల్లనీ, ఈల్లనీ రమ్మని..గాడిపొయ్యలెట్టి మరీ బూర్లొండిచ్చి ఊరంతా పంచిపెట్టించ్చింది..బంగారయ్య పెళ్ళం మన్రాలు సాపెక్కిందన్నట్టు.
స్టీలు బక్కెట్టులో ఏసుకుని ఊళ్ళో గెడప గెడపకీ పంచిపెడతాకెల్లేవోల్లకి..” ఇంటిపేరిటోల్లకి..రెండు పుంజీల్చొప్పునెట్టండి..మిగతావోల్లకి పుంజీసాలు..గడప గడప్కీ నా మనవరాలి బూరెల్లాల..” సెప్పిందే సెప్పి సెప్పిందే సెప్తుంటే ఇసుక్కున్నాడు కూడాను కొడుకు సత్తుం.
సుట్తాలకీ, పక్కాలకీ అందర్కీ కబురెల్లింది పలానానాడు ఆయంతుంది రండలాగని.
అన్నదమ్ములందర్లో సత్తువే పెద్దోడవటంతో..మిగతావోల్లందరూ ఆల్లిల్లల్లో సంబరంలా తలో సెయ్యేసేరేమో..అరిటాకులు, మావిడాకులు, గొబ్బరికాయలు , కూరరటికాయల కాడ్నించి పురమాయిత్తం అయిపోయింది.
అంతకు ముందే నెల్లాళ్లనాడు సేలో తాటి సెట్ల మీదున్న ఆకుల్నినరికిచ్చి మేటేసేడేమో..అయినోళ్లింట్లో ఉన్నయ్యంటే సర్వీ బాదుల్దెప్పిచ్చి ఇంటిముందంతా సలవ పండిళ్ళేయించేడు సత్తుం.
“ పెద్ద మనిసైతేనే పెల్లంత సేత్తన్నావ్..పెల్లింకెంత సేత్తాడో మా నందిన సత్తుం “ అంటా ఎటకారాలాడేరు ఇరుగూపొరుగూ ఆడా,మగా.. నవ్వుతా..
బళ్ళొదిలాకా పిల్లలకదో ఆటతలమైందేమో..రావుడు మాత్తరం లబోదిబోమంది ఆలాటలుసూసి.
ఆయంతి రేపనగా..తెల్లారగట్తే మొదలెట్టేసేరు అరిసెలొండుతుం.
పేరంటాల్లందర్కీ బంతి భోజనాలయ్యాకా బొట్టెట్టి, పసుపురాసి..పిల్ల నెత్తి మీద అచ్చింతలెయ్యమని అయిదేసి అరిసిలు, రెండేసి అరటిపళ్ళూ, తవలపాకులూ పంచిపెడతం రివాజేమో..అసలుకే ఊరబంతయ్యేసరికి ఇంటికి అయిదేస్సొప్పున ఎన్నొండితే సరిపోయేను అరిసిలు.
అంతుకే సందేళ ఎల్తురుండగానే మొదలెట్టేసేరు పిండిగొడతం..ఆ రేత్రి పేట్లో పెళ్లైతే ఊళ్ళో మైకు ఓరెత్తినట్టు వోలు పిర్కా మొత్తం..రోకలి పోట్లే ..పోట్లు. కాతంత బియ్యం లొంగినియ్యనుకున్నాకా
అద్దరేతిరి గాడిపొయ్యలంటిచ్చి మూకుళ్ళేసి గానుగునూన్లో నెయ్యి కలిపేరు.
తోటికోడళ్లతో పాటు ఇరుగూపొరుగోల్లు కూడా వచ్చి ఒక సెయ్యేత్తే తప్ప లొంగనే లేదా అరిసెలు. పాకవట్తీవోల్లొకల్లైతే, కొబ్బరిముక్కలూ, నువ్వులూ ఏయించీవోల్లు మరొకల్లు. ఉండలు సేసిచ్చీవోల్లొకల్లైతే, వత్తీవోల్లొకల్లు. ఏయించీవోల్లొకల్లైతే ఆట్ని ఆమట్టునే అట్టికెల్లి..అప్పటికే అమిర్సుంచుకున్న ఎదురుపెళ్ల బుట్ట్లల్లో అడుగున కట్టెపేళ్ళేసి వాలుగా ఉంచే రేమో..ఒకందంగా వాటి మీన సర్ధిచ్చే దూటీ బంగారయ్య పెళ్ళాన్ది.
అంతా అయ్యేతలికి రోజు గడిసిపోనే పొయ్యింది. అదే పెద్ద పని.
— — —
తానం రోజు రానే వచ్చింది.
అప్పటికి తొమ్మిద్దినాల్సించీ ఆకుల మీదే పడకేమో..అలవాటయ్యేతలికి మత్తుగా నిదరట్టిందేమో..తెల్లారగట్తే లేపి తానం జేయించేసింది ఆల్లమ్మ సేసమ్మ.
పిల్ల తానానికెల్లిందోలేదో..మనిసిని పిల్సి ఆకులయ్యీ తీయించేసి..అక్కడంతా కడిగిచ్చేసింది బంగారయ్య పెల్లాం. అద్దరేత్రే వంటలు మొదలెట్తేసేరేమో..కూరగాయలు తరిగేఓల్లొకల్లైతే, డెకిశాలు పొయ్యెక్కించే వోల్లొకల్లు. గుండుగుల్నిండా కావిళ్లతోసెరువు కాడ్నించి నీల్లుదెచ్చి నింపేవోల్లొకల్లైతే..బంతిసాపుందో లేదోనని సూసేవోల్లొకల్లు.
మొత్తం మీద ఇల్లంతా సందడే సందడి..
అంతకు ముందు రాత్రే పచ్చి శెనగపప్పుడకబెట్టి బెల్లం పాకవట్టి పూర్ణాలకి సిద్ధం సేసి అట్తే పెట్టేరేమో..
తెల్లారతానే మినప్పప్పు రుబ్బింది రుబ్బినట్టుగా పూర్ణాలేత్తన్న రెండో కోడలెంక సూత్తా సూత్తా..
“ ముందోయ దేవుడికెట్టి..ఒసే సేసమ్మా..ఎప్పుడనగానో లేసింది పిల్ల..ఆకులో రెండు బూర్లెట్టి నెయ్యేసియ్యి పిల్లకి ..”
ఎవరెక్కడ మాట్తాడతన్నారో..ఎవరికి ఎవరు పనులు పురమాయిత్తన్నారో..అన్నీ కలగాపులగమైపోయి అక్కడంతా అదోలాటి సందడి..అల్లరిసేత్తా ఉంటే..పొద్దెక్కే కొద్దీ
దిగుతున్నారొక్కక్కల్లూ..ఎడ్లబళ్లమీదొచ్చేవోళ్ళొకళ్లైతే, టాట్తర్లమీదో కొందరు. రైళ్ళల్లోనూ, దగ్గరూళ్ళోళ్లైతే..నడ్సి కూడా వత్తన్నారు…
గిలకా, శీనూ అయితే బేగ్ బస్సెక్కొచ్చేరు ఆల్లమ్మ సరోజ్ని కూడా..
“కుదురుగా ఉండండి..అల్లరిసెయ్యకండి..సరోజ్ని పిల్లలనిపిచ్చుకోవాలని.” సెప్పే బస్సెక్కిచ్చుకొచ్చింది సరోజ్ని. అసలు తీసుకురాపోనుగానీ..అయ్యాల ఆదోరం కాటంతో..ఇంట్లో వదిలేసొత్తే ఇల్లు పీకి పందిరేత్తారని ఎంటేసుకొచ్చింది సరోజ్ని.
బస్ దిగి వత్తానే ఎదురొచ్చిన సత్తాన్ని సుట్టుకుపోయారిద్దరూ.
పెతి యాసంకాలంలోనూ..తాటి ముంజలనీ, రేగుపళ్లనీ, మావిడిపళ్లనీ ఏయోటి పిల్లల్దింటారని తోకబుట్తలో సైకిల్ కి కట్టుకుని మరీ సరోజ్ని ఆల్లింటికి ఎల్తాడేమో సత్తుం , ఆతన్ని సూడగానే ఇట్తే ఆనమాలుగట్తేసి సుట్తేసేరు..”సత్తుమ్మాయ్య..సత్తుమ్మాయ్యని” .
సరోజ్నంటే అదో రకం అభిమానం సత్తానికి. సరోజ్ని ఆల్ల నాన్న రంగన్నదీ అదే ఊరు. ఆల్ల సిన్నప్పుడేవో సేలు కోర్టులో పడితే ప్లీడరుగారితో మాట్తాడి ఆటిని వదిలిచ్చేడేమో..రంగయ్య.. ప్లీడర్ల సుట్టూ ఆట్తే తిరగక్కల్లేపోయిందని.., రంగయ్యాబాబు వల్ల ఆట్తే కాలం కూడా పట్తలేదని..అతను సేసిన ఉపకారానికి ఆ పొలాలు ఊరికే వచ్చేసినట్టయ్యిందేమో..సత్తానికి ..ఆ ఇది ఉంది సరోజ్ని ఆల్లపట్ల. అంతుకే సరోజ్నికి మాత్తరం ఏ కాలాల్లో పండేటియ్యి ఆ కాలాల్లో పట్టుకెల్లి ఇత్తానే ఉంటాడు.
అంతుకే సత్తుమ్మాయ్యని సూడగానే ఆల్ల ముకాలు ఆల్చిప్పల్లాగైపోయినియ్యి.
ఈల్లొచ్చేతలికే తెల్లారగట్త..ఆకులయ్యీ తీయించేసి ఇల్లంతా కడిగిచ్చి ముగ్గులెట్టేసేరేమో..రావుడికి తలంటి లంగా జాకిట్తేసేరు.
పద్దినాల తర్వాత తలంటుకుందేమో..గిలకాల్లూ వచ్చేతలికి తలారబోసుకుని పందిట్టో తిరుగుతుంది రావుడు. సెవులికి జుంకాలేలాడదీసి పందిరి దాటెల్లొద్దంది..సత్తుం పెళ్లం.
అయ్యన్నీ కాదుగానీ, తనీడోల్లని సూసి పేనం లేసొచ్చినట్తయ్యింది రావుడికి. అంతకు ముందెప్పుడూ ఆల్ల గురించి ఇంటవేగానీ సూల్లేదేవో.. కాసేపాల్ల సుట్టూ తిరిగినా..తాటాకు పందిరి గుంజల్ని పట్టుకుని ఆటాడేటప్పుడు మాట్తాడేసుకున్నారేమో..అందరూనూ..రావుడు సెప్తుంటే ..ఊకొడ్తవే పనయ్యింది గిలకా శీన్లిద్దరికీ..
“ఎవరే..ఆడేత్తన్నావ్? ఆల్లెవరో తెల్సా..?” అన్నాడు సత్తుం సరోజ్ని పిల్లల్తో ఆడ్తన్న కూతుర్నె సూత్తా..
జూకాలు ఊగేసేట్టు సెప్పింది తలూపుతా తెల్వదన్నట్టు..
“ తేగలూ, శీతాపలప్పళ్ళు సైకిల్కి కట్టుకుంటుంటే అడుగుతావు గందా….ఓరికి నానా..అని..ఈల్లకే..”
నాన్న ఆల్లెవరో సెప్పాకా , సేలో..పండిన పెతీదీ నాన్న సైకిల్కి కట్టుకుని పట్టుకెల్లేది ఆల్లకేనని తెల్సాకా మరింతిదయ్యింది రావుడికి ఆల్లంటే..
అంతుకే మరీ మాట్తాడేత్తంది..రావుడు..ఆల్లెంతో గొప్పోల్లయినట్టు, నాన్నకెంతో ఇట్తమయినట్టూ..ఆల్లకన్నీ సూపించెయ్యాలన్నట్టు..
తేగలూ, రేగిపల్లూ, జున్నూ, తాటిముంజిలూ, సీతాపలప్పల్లూ పట్టుకెల్లేటప్పుడు..అంత అత్తారబతంగా పట్టుకెల్లీవోడు ఎవరికో మినిట్తర్గారికి అట్టుకెల్తున్నట్టు. ఆల్లెవరో సూడాలని సేన్నాల్లనించీ రావుడి మనసులో ఉంది..
“ సత్తుమ్మాయ్య..మాకు రేగిపల్లు తెత్తాడుగదా..అమ్మ ఆట్ని వడియాలెడద్ది..అయ్యంటే మా బళ్ళో సూరేవతికెంతిట్తవో..” గిలకంది..
“ ..మరి ..ఆ సురేసుగాడికి..? ఆడే తినేత్తాడు ఎప్పుడన్నా..అమ్మ..బళ్ళోకెల్లేప్పుడు వడియం ఇత్తేని..”
“ఎంతుకో తెల్సా..? మాయమ్మ..రేగొడియాల్లోనూ..బెల్లవేత్తది..తియ్యతియ్యగా ఉంటాదని..”
“ రావుడక్కా..మరేమో..సత్తుమ్మాయ్య రేగుపళ్ల తెత్తాడుగదా? సెట్టుందా మీకు..” రావుడ్నే సూత్తా అన్నాడు సీను..
“సెట్టేటి..ఎల్లే..ఒక్కటేనేటి? గరువులో సేనా ఉన్నాయ్. మానాన ఏరుకొత్తాడు..తోక బుట్టల్తోటి..”
“ బుట్తకి తోకుంటదా ఎక్కడన్నానూ..? తోక బుట్తంటే అక్కా..” ఎటకారంగా నవ్వేడు శీను గిలకెనక్కి నవ్వుతా సూత్తా..
“ ఆటిని తోక బుట్టలే అంటారని మాయమ్మ సెప్పింది నాకు..”
“ అయ్యేగదా..సత్తుమ్మా..య్య సైకిల్కి అటేపూ, ఇటేపూ ఏలాడేసి ఆటిల్లోనూ..సీతాపలాప్పప్ప్లెట్టుకొత్తాడు..అయ్యేనా? పొడుగ్గా ఉంటాయి ఆనబ్బుర్రల్లాగా..”
“ఊ..అయ్యే..”
“ఎక్కడేరతాడు..” “ సెట్టుకింద..”
“ అయ్యి పైనించి కిందడతాయా..?”
“అయ్యడవ్ ..సెట్టు మీదే ముగ్గుతుయ్ . ఆట్ని కర్రెట్టి కొడితే ..కిందకి రాల్తాయి. ఆటిని ఏరి తెత్తారు..”
“నువ్వూ..కొట్టేవా..ఎప్పుడైనాను..”
“ ఓ.. బోల్డన్నిసార్లు..”
“ అక్కా మనవూ కొడదావా?”
“ సెట్తెక్కడుందో నాకేందెల్సు..?”
“నేన్జూపిత్తాను. ఎల్దాం వత్తారా?” స్సై అన్నారిద్దరూ..
“మీయమ్మేవనదా?” రావుడంది.
“ గౌన్నిండా ఏసుకుని రేగుపళ్ళట్టుకొద్దాం.. అప్పడమ్మేవనదు..”
—- —- —
మెల్ల మెల్లగా ఒకటీ ,అరా పేరంటాల్లు రాసాగారు. పట్టిసీరల రెపరెపలు..ఓ పక్కన వంటలు సేసీవోల్లు సేత్తంటే టిపినీలు సేసీవోళ్ళు అరిటాకుల్లో ఎట్టుకుని తింట్నారు..
“నువ్ పిల్లని తయారుజెయ్. పేరంటాల్లొచ్చే ఏలయ్యింది..” అత్తగారంది కోడల్తో..
“ ఇయిగో..ఇయ్యట్తుకోండి..అదెక్కడుందో తీస్కొత్తా”నంటా పందిట్లోకెల్లినావెకి ఎంత ఎతికినా పిల్ల దొరికితేనా? ఆ ఎతుకుతుం ఎతుకుతుం ..పదిమందడి తలా ఏపునా పడి ఎంతెకినా పిల్ల జాడే లేదు.
ఆల్లతో సరోజ్ని జేరిందేమో సత్తుంలో కంగారెక్కువైంది..
సేసమ్మకైతే కాల్లూ సేతులాడ్తం లేదు..
బంగారయ్య పెల్లావైతే దుడుకొచ్చేసి..పాయిఖానా దొడ్లోకి ఎల్తం, వత్తం, వత్తం ఎల్తం. ఇదేపని .
వంటోళ్ళు వండేసినియ్యి టీలు బక్కేట్టుల్తో ఎత్తేసి ఓసోటెడతన్నారు. ఒకటే బూర్ల వాసన.
పేరంటాల్లొత్తం ఎక్కువైపోయింది..అల్లని కూకొమ్మని సాపలేసేరుగానీ మనసంతా వరదొచ్చిన కాల్వలా ఉంది. ఊరంతా తిరిగీ తిరిగీ ఉత్త సేతుల్తో వచ్చిన కొడుకుని జూసి పై పేనాలు పైనే పోయాయి బంగారయ్య పెల్లానికి ఈడొచ్చిన పిల్ల ఎవడేదానన్నా పడిందా ఏటని.
పొద్దెక్కేకొద్దీ ఇల్లంతా పేరంటాల్లతో నిండిపోతం మొదలయ్యింది. .ఎటు సూసినా పట్టుసీరల రెపరెపలే. ఏ సీర సూత్తే ఏవుంది..ఎటు పీల్సినా పాత టంకుపెట్టి ఓసనే.
సరోజ్ని కాలుగాలిన పిల్లల్లే అటూ ఇటూ బింకంగా తిరుగుతుందిగానీ లోలోపల భయంగానే ఉంది..
మజ్జమజ్జలో సత్తుం, సేసమ్మా..సెప్తానే ఉన్నారు..ఊళ్ళో పెమాదం ఉండదు వచ్చేత్తారని.
“ఏమ్మా..టీసుక్క తాగుతావా?” ఎవరో అడిగేరు. వద్దంది.
“ ఊల్లో భయవేవుండదమ్మా..మా రావుడికన్నీ దెల్సు. ఇక్కడికే ఏ బళ్ళోకో ఎల్లుంటారు..”
ఆవిడెక్కడ భయపడ్తందోనని ఏదేదో సెప్తున్నాడుగానీ నాలుగు మూలల్నుంచీ గుంపులు గుంపులుగా వత్తన్న సూట్టాల్ని సూసేకొద్దీ..కడుపులో దుడుకెక్కువై పాకెనక్కెల్లటవే సరిపోయింది..
“ ఇంతకీ ..రావుడేది..? ఇంకా కూకోబెట్లేదేటి..అయ్యబ్బో..” ఎవరో అంట్నారు..
“వత్తది .లోపల బట్తలేసుకుంటంది..మీరు వణ్నం తినండి..వచ్చేత్తది..”
పిల్లని కూకోబెట్టాల్సిన కుర్చీ ఖాళీగా ఉంటం సూసి సెవులు ముక్కలైపోటం మొదలయ్యిందప్పుడే….
“ పిల్లేది..?” అందరి మొఖాల్లో ఇదే ..
“ ఈధూడుత్తా సూసేను..ఆల్లమ్మ తలంటతం కూడా ఇన్నాను..ఇంతలో ఎక్కడికెల్లిపోయిందో..సత్తుం ఊరంతా ఎతికేడంట..మా ఇంటాయనంట్నాడు..”
పిల్లెక్కడికో పోయిందని తెల్సినోల్లు నోరెల్లబెట్టి సూత్తన్నారు ఏమవుద్దోనని..తెలీనోల్లు ఆల్ల పనాల్లు సేసుకుపోతన్నారు. ఎక్కడ సూసినా అడావుడే అడావుడి..
వచ్చీవోల్లు వత్తన్నారు.తినీవోల్లు తింటన్నారు..ఎల్లేవోల్లదే సమస్యంతానూ..
ఎల్లేముందు ఎంతోకొంత పిల్ల సేతిలో పెట్టి తాంబూలం తీసుకుంటం ఆనవాయితీ. ఆల్ల సమస్యల్లా..ఆ తెచ్చిందేదో ఎవరి సేతిలో పెట్టాలోనని..
సత్తుం పెల్లవైతే..” ఈ గడప తొక్కిన కాడ్నించీ సాపెక్కిన పెతీవోల్లకీ తోసిందేదో పెడతానే ఉన్నాను..నాకొచ్చే ఏలకి పిల్లిలా సేసిందేటి..పంటొచ్చే ఏలకి పైరుగాలెత్తికెల్లినట్టు..దగుల్బాజీ ముండకాపోతే. ఊల్లో సవత్తాడ్నోల్లని సూళ్ళేదా ..అంట…” మనసులోనే ఇసుక్కుంది..
“పోన్లే ..ఏంజేత్తాంమరి. రెండో సారి సవత్తాడినప్పుడు కూకోబెడదాంలే..మరేటి సేత్తాం..” కోడల్నుద్దేశించంది అత్తగారు.
గతుక్కుమంది సత్తుం పెల్లం. ఇప్పటికే తలపేనం తోక్కొచ్చింది..ఇయ్యన్నీ సెయ్యాలంటే. మల్లీ..ఇంకోసారా..?
ఈల్లిలా ఆలోసిత్తుండగానే సరోజ్నియే సొరవ తీసుకుని సంచోటి దెచ్చి కుర్చీ మీదెట్టి..పేరంటాల్లందర్నీ సూత్తా.. “ మా …పిల్లలూ , ఈళ్ళూ ఉప్పుడే కలుత్తుం. పందిట్లో ఊసులాడుకుంటుంటే ఇక్కడే ఉన్నారుగదానుకున్నాం. ఎక్కడికెళ్ళేరో ఏమో..అందరూ అన్నాలు తిన్నారా ?” అనడిగింది.
మూతిమీదేలుంచుకునే తిన్నావన్నట్టు తలూపేరు..పేరంటాల్లంతా..
“ అయితే రావుడికి మీరేవన్నా..పసుపూ కుంకం దెత్తే ఈ సంచీలో ఏసేసి..ఇలాగొచ్చి ఈ తాంబూలం తీస్కెల్లండి…”
అరగంటలో..సంచీ నిండుతుం, ఇల్లు సగం కాలీ అవుతుం కూడా అయ్యింది.
“మామూలుగా అయితే ఎవరెంతెట్టేరో..పుస్తకవెట్టి రాత్తాం. ఈ పిల్ల ముండిలా సేసే సరికి ..మనసులాట్తే బాగోక..”
మిట్తమజ్జానం దాటి మూడంకె సూపిత్తంది గోడ్నున్న గడియారం. నాలుగైనా జాడలేరు. ఊరంతా ఒకటికి రెండుసార్లు గాలిత్తం అయితే అయ్యింది. పిల్లలెవరన్నా బస్సెక్కెల్లారా అని బసులాగేసోటకెళ్ళి సోడా కొట్టోడ్ని అడిగొచ్చేరు. ఎవరూ బస్సెక్కలేదండని సెప్పేడతను. రైలు టేసన్కెల్లి..టేసన్ మేస్టార్నీ అడగటం అయ్యింది..
వచ్చెల్లినోల్లు తప్ప..ఇంటోల్లు పచ్చి మంచినీల్లు ముట్టుకుంటే ఒట్తు.
“పోలీసుకేసెట్తండి..” అంటన్నారెవరో.. ఇంతలో..
జుట్టు రేగిపోయి..మోకాళ్లదాకా దుమ్ముకొట్టుకుపోయి ఉన్న ముగ్గుర్నీ దూరం నుంచి చూసి దొడ్లోకి పరిగెత్తేడు సత్తుం బరికందుకుంటాకి.
“కొట్తకు..అసలే పెద్దమడిసయ్యింది..పచ్చొల్లు..” తల్లి మాటతో తమాయించుకున్నాడు సత్తుం.
అప్పటికే గిలకనీ, శీన్నీ లోపల్కి బరబరా లాక్కెల్లినంత పన్జేసింది సరోజ్ని.
బెదురు బెదురుగా సూత్తన్న తల్లికేసి..సూత్తా..
“ అమ్మా..ఇయ్యి సూడు..గురిందగింజలంట..రావుడక్క సెప్పింది. అచ్చు ఇలాటిదే కదమ్మా..నువ్వు లోపలేస్కునే గొలుసుకి కట్టుకుంటావ్.. నీకోసవే తెచ్చేనమ్మా..”
ఎత్తిన సెయ్యి దిగిపోయింది.
—- —-
“ కాదు నానా..! ఆ పెద్దమ్మోల్లు..మనం సేసుకుంటాకి పొలం ఇల్లిచ్చేరనీ, అంతుకే తేగలూ, రేగుపల్లూ, సీతాపలప్పల్లూ, మావిడిపల్లూ..జున్నూఅన్నీ పట్తుకెల్తన్నానని, మనకి ఉపకారం సేసినోల్లకి ఉపకారం సెయ్యాలనీ సెప్పేవ్ గదా నానా..! మరీ.. మరీ ఆ రేగుసెట్లూ, సీతాపలప్పల్ల సెట్లూ ఎలాగుంటాయో సూత్తానంటే సూపిత్తాకి తీస్కెల్లేన్నాన్నా..మనింటికొత్తే మనవే మర్యాచ్చెయ్యలని కూడా సెప్పేవ్ గదా నాన్నా..ఇప్పుడెవో..కొడతాకి బరికెత్తేవ్..సూడమ్మా..నాన్నే సెప్పి నాన్నే కొడతాడంట..!”
అంటా కుచ్చిల్లల్లో ముఖం దాసుకున్న ఈడేరిన రావుణ్ణి సూసి సేలానే నేర్పాలనుకుంది సత్తుం పెళ్లాం.
—-

గోదారొడ్డు కథలు 1 – ఎదరంతా … ఎదురీతే !

రచన: కన్నెగంటి అనసూయ

“ ఎన్నోత్తా? కుంచుడు నానబోత్తావా.. ..” సీతమ్మంది బియ్యవొంక అదే పనిగా సూత్తా..
అలా సూత్తా సూత్తానే బత్తాలోంచి గుప్పెడు గింజల్దీసి కళ్లకాడికంటా తెచ్చుకుని కళ్ళింతంత సేసి మరీ సూత్తా
“ఏటీ..ఇయ్యి పాత బియ్యవేనా? అలా కనిపిత్తాలేదు..”
“ అయ్యా..నీతో నేనాపద్దాలాడతానేటే పిన్నే. ఆడితే నాకేగాని నీగ్గాదని నాకు దెల్దా? “
అన్నాకా నిముషమాగి..
“ ఇంకా నిరుటి బియ్యవే తింటన్నాం. అయ్యయిపోతేనేగాని పొణక్కి సిల్లెట్తం. పాత బియ్యవైతే పిండురువవ్వుద్దని , అరిసిలికి అయ్యే బాగుంటయ్యని మాయమ్మెప్పుడూ అదే పనిగా అంటా ఉండేది సచ్చేలోకానుందోగానీ మాతల్లి. బతికున్నంతకాలం పాకుండల్లోక్కానీ, పాల్తాలికల్లోక్కానీ, కడాకరుకి కారప్పూస, జంతికిల్లోక్కూడా పాత పిండే కొట్టిచ్చి ఎండబెట్టి డబ్బాల్లో పోసుకోమనేది. “
సీతమ్మకి ఆల్లక్క గేపకవొచ్చినట్టుంది..కాసేపేమ్మాట్టాడలేదు. ఇంకా అదేపనిగా సెప్పుకు పోతన్న సరోజ్ని మాటల్కి అడ్డుదగుల్తా..
“ మాయక్క సంగజ్జప్పకు. అదీ..దాని శాదత్తవూను..”
“నమ్ముతుల్లేదేటోగానీ..! నిరిటియ్యేనే పిన్నే..! ..అయినా మూడుసేర్లంటన్నావ్ గానీ అయ్యే .. మూలకే బాబా. ఒక్క పూటలో మిల్లాడిచ్చేత్తారు గుంటలు. రెండో పూటకి నేన్రోడ్డుమీదడాల, ఎక్కడేం దొరుకుతుయ్యోనని ఎతుక్కుంటా. నా పేగుల్లాగెయ్యరా.. . అసలే రేపటేల కాడ్నించీ ఏసోసెలవులు.“
“ మరెంతోద్దావనుకుంట్నా..?”
సేతిలో బియ్యం కిందడకుంటా బత్తాలోకిసిరేత్తా అంది సీతమ్మ..సరోజ్నెనక్కి తేరిపారా సూత్తా..
“ పది శేర్లన్నా పోత్తేనే….కాత్తంత ఆల్లకీ ఈల్లకీ రెండేసరిసెలెయ్యచ్చు. ఏవంటావ్.?”
“ ఊరుకో..పది శేర్లంటే మాటలేటే..! రెండు కుంచాలడ్డెడు.. ఏటనుకుంటన్నావేటి? పిండిలో పోటేసీవోల్లు రాపోతే అప్పుడవ్వుద్ది ..అయినా ఊరంతా పంచుతావా ఏటి ఆ..ఆ..” బుగ్గలు నొక్కుకుంటా తరుముకొచ్చేసింది సీతమ్మ సరోజ్నీని.. కాకి దొడ్లో వాలితే సాలు తరిమేసే పిల్లిలాగా..
“ నీకు తెల్దేటే పిన్నే..! మా గిలక్కాయికి నోరాడతానే ఉండాలి ఇరవ నాలుగ్గంటలూను. ఒట్టి తిండిపోతది.తింటాకేవీ లేపోతే ఆడికైనా ఏదోటెట్టి సరిపెట్టచ్చేవో గానీ దాన్నాపటం మన తరమవదు..
పోనీలే మగ పిల్లోడు గదాని ఆడికి రెండెడితే దీనికి మూడివ్వాలింకోటెక్కువేసి. పెతీదీ ఆడితో పోటీ ముందాడికెన్నిచ్చేనో సూత్తది. ..అయ్యున్నన్నాల్లూ తిండే తిన్దు..”
“ మరింకెంతుకు? పొయ్యయితే..”
పిన్నమ్మ మాటతో.. అప్పటికే సింతపండూ, కుంకుడుకాయల్తో తెల్లగా తలతల్లాడేతట్టు పాలేరుతో తోమిచ్చి ఎండలో బోర్లించెట్టిన రాగి డేక్షా తెచ్చి దాన్నిండా తొట్లోంచి మంచి నీళ్దెచ్చి నింపి, పైట సెంగుతో సెయ్యి తుడుసుకుని ఇత్తడి తవ్వతో బత్తాలోంచి ఒక్కో తవ్వెడూ కొలిసిపోత్తుంటే ..
“పిల్లలంతేలే..! ఇత్తే సమంగా ఇయ్యాల. ఎక్కువ తక్కువలిత్తే పిల్లలేడవరా?
దాన్ది మాత్రం పొట్త కాదా ? అంతుకే అదలా లాక్కుంటంది…సెబ్బరేవుందిలే గానీ కుంచం లేదా ఏటి, తవ్వతో కొలుత్తున్నావ్? ఇంకదేపనా..” సీతమ్మంది.
“ లేపోతవేటి. ఉంది. కాపోతే మసిరి మీదుంది. నాకందదు. నిచ్చేనేసుకునెక్కి తియ్యాలి. పోన్లే..! ఎంతసేపు..”
అంటానే తవ్వతో ఇరవై సార్లు కొలిసి మొత్తం మీద పది శేర్ల బియ్యాన్ని డేక్షాలోని నీళ్లల్లో గుమ్మరిచ్చింది సరోజ్ని.
“ పిండ్లో పోటేసేవోల్లకి సెప్పావా ఎల్లుండి రమ్మని..?”
“ సెప్పేను పిన్నీ. ఆల్లొప్పుకున్నాకే నీక్కబురంపేను..”
“ ఏదీ ..బెల్లం సేటలో ఏసి..సిన్న రోకలిటియ్యి. ముక్కలు కొడతాను..మల్లీ అడావిడైపోద్ది ఆయాల..”
“ తూసి పెట్టేను. మొన్నే తెచ్చేరు బుట్ట. ఎల్తా ఎల్తా రెండీసులు ముక్క నువ్వట్టుకెల్లు. సిన్నాన్న..అటుకుల్లో పాలేసిత్తే తింటాడుగదా..”
అంటా లోపలికెల్లబోయే తలికి.. బేరమంటా ఏడుత్తా వచ్చింది గిలక. అప్పటికే ఏడుత్తా కళ్ళు బాగా నులిమెసుకుందేమో.. బుగ్గలంతా కాటుకే..
గిలక గొంతెత్తిందంటే కొంపలంటుకుపోయినియ్యన్నంత భయమేత్తది సరోజ్నికి.
గిలకనలా సూత్తానే ..
“పేణాలు ఏగిచ్చి పోతన్నయ్యనుకో పిన్నే ఈల్లిద్దరితో. అసలే రేపట్నించీ బళ్ళు లేవేమో..
నాపేగుల్దీసేత్తారీళ్ళు..” అంటానే..గిలక దగ్గరకంటా వచ్చి..
“ఎందుకేడుత్తున్నావే.మల్లీ కొట్టుకున్నారా..?ముకవంతా ఆ కాటుకేటి? రాచ్చసిముండల్లే.. “
అంటా ఈధి గుమ్మంకాడికెల్లి శీనెక్కడున్నాడాని సుట్టూ సూసింది.
ఆడెక్కడా ఆపడపోయేతలికి గిలక రెక్కట్టుకుని బయటికి తీసికెల్తా..
“నేనడుగుతానాడ్ని. నువ్వేడుపాపు. గుండెల్జల్లుమనిపోతన్నయ్. “ అంటానే ఎంతకీ ఏడుపాపని గిలక నెత్తి మీద ఒక్క మొట్టికాయిచ్చింది ఠపీల్మని.
దాంతో..కెవ్వునోసారి అరిసి , అంతలోనే తగ్గిచ్చేసిన గొంతుతో.. నెత్తి మీద దెబ్బ తగిల్నసోట సేత్తో రాసుకుంటానే ఈధెన్నక్కి సూపిత్తా “ ఆడు గో..నాకాపిత్నాడు సూడు…ఆ ఎదవ..తినేసేడు..”
అంది కూడా వచ్చిన తల్లికి దూరంగా ఉన్న శీనుని సూపిత్తా..
ఆడికిదెల్సు గిలకేడిత్తే ఆల్లమ్మ వొత్తాదని..అంతుకే..
ఈల్లిద్దర్నీ సూసి ఏరు సెనగపప్పుండ సివర ముక్కని కూడా నోరు పట్తాపోయినా నోట్లో బలవంతాన కూరేసుకుని సేతులు లాగుకి తుడిసేత్తా.. ఈల్లిద్దర్కీ ఎదురొచ్చేడు అతికట్తం మీద నోట్లో ముక్కని అటూ ఇటూ కదులుత్తా…
అప్పటికే అది సూసేసిన గిలక, ఆకరాశ కూడా అయిపోయే తలికి “ ఐపోయింది..అంతా తినెసేడేమ్మా ఎదవ. ఎఅదవని..” గొల్లున శొకాలెట్టేసింది ఊరంతా ఇనిపించేటట్టు. ఆల్లమ్మ నెత్తిమీద మొట్టినప్పుడు కూడా అంతంత శోకాలెట్తలేదు గిలక.
దాంతో..
విసుగొచ్చేసిన సరోజ్ని ఆమట్ని గిలకని జుట్తట్టుకుని లోపలికి ఈడ్సికెల్తా వీపు మీద చళ్ళున రెండంటిచ్చింది.. “ఏటో సెప్పకుండా మల్లీ ఏడిత్తే నాకేవర్ధమవ్వుద్ది..నోరు మూత్తావా ..ఇంకో రెండెయ్యనా?”
“ఊరుకోవే ..సరోజ్నీ..పిల్లలంటే ఏదోటుంటది. ఎదుగుతున్న పిల్ల..ఇంకో నాల్గయిదేళ్లుంటే ఈడెరిద్ది. దాన్నట్టుకుని ఈడ్సీడ్సి కొడతన్నావ్. తర్వాత బెంగెట్టుకుంటావ్ సెప్తున్నా..గేపకవుంచుకో..”
“ ఏంజయ్యనే పిన్నీ..పెతీదాంట్లోనూ పోటీయే..ఇద్దరూ జతకత్తుల్తో కల్సి ఆడుకుంటానే ఉంటారు. లోపలేదో నా పనుల్లో నేను పుణుక్కుంటా ఉంటానా..ఎప్పుడెవరేడుత్తా వత్తారో తెలవదు.. గుండెపేపిచ్చూపోతన్నాయనుకో..ఏగలేక సత్తన్నా..” అంతా మల్లీ సెయ్యెత్తాబోతలికి
టప్పున నోర్మూసేసి గబుక్కున సిన్నమ్మమ్మ ఒల్లో ఒదిగిపోయింది గిలక.
“ ఏడవకు.కళ్ళు తుడ్సుకో. కాటుకంతా సెరిగిపోయింది. ఏడ్వకు..” అని ఓపక్క పిన్నమ్మ ఓదారుత్తుంటే..సరోజ్ని..
“ ఇప్పుడు సెప్తావా ఎందుకేడ్సేవో? ఏంటాడుతినేది..” అంటూనే దూరంగా గడపవతల నిలబడ్ద శీను కేసి సూత్తా “ ఇలా రారా..ఏటి తింట్నా..?” అనడిగింది..ఆరాగా..
“ మేవిద్దరం ఆడుకుంట్నాం. కుక్కొచ్చింది. ఎనకాలే …”
నీళ్ళు నిండిన కళ్లతో శీనునే సూత్తా ఆడు సెప్పేది ఇంటందేమో….అంతకు ముందు జరిగిందంతా కళ్ల ముందు మెదిలింది గిలకకి.
—- —— —
” నాక్కూతంతెట్టరా..ఎదవా. పెట్టమనిందాకట్నించడుగుతుంటే..పెట్టవేరా సచ్చినోడా…..?”
బెల్లంపాకవట్టిన ఏరుశెనగపప్పుండ నోరూరించేత్తంటే దానెనక్కి సూత్తా లొట్టలేత్తానే ఎన్నిసార్లడిగినా పెట్టకపోయే తలికి వాడీపు మీద పిడిగుద్దులు గుద్దుతా అంది గిలక.
అప్పటికే ఉడుకుమోత్తనంతో ముఖవంతా మంకెన్నపూరంగైపోయిందేమో ఏడుపొక్కటే తరువాయి గిలక గొంతులో..
“నేన్బెట్ను…” అన్నట్టుగా అటుదిరిగేడు శీను తింటానే..
” పోనీ సెప్పరా..అదెవరిచ్చే ర్నీకు..అదైనా సెప్పు..”
ఆశగా ఆడి మొకమెనక్కే సూత్తా బెతిమాలింది తమ్ముణ్ణి గిలక.
ధవలేసరం బేరేజి రేకుల్దాటి ఏప్పుడెప్పుడురుకుదామాన్నట్టున్నాయ్ నీళ్ళతో నిండిన గిలక కళ్ళు.
సెప్పనన్నట్టు అడ్డంగా బుర్రూపాడాడు.
అంతకంతకీ అయిపోతన్న శీనుగాడి సేతిలోని ఏరుసెనగపప్పుండని సూత్తా..గొంతెత్తి బేరమంది గిలక..

—- —- —-

“ఏరుసెనగపప్పుండ..” ఎటో సూత్తా ఆన్నాడాడు.
“ఓసోస్..ఏరుసెనగ పప్పుండకే ఇంతేడుపు..? ఎధవ పప్పుండలని , ఎదవ ఉండలు.
ఎంత సేపడద్ది..గట్టిగాజేత్తే అర్ధగంటట్టదు. రెండు తవ్వల గింజలేపి, పాకవడతానుండు. ఏడ్వకు..మల్లీ మీయమ్మ సూత్తే కొట్టుద్ది .ఆపు..” మనవరాలి కళ్ళు తుడ్సింది సీతమ్మ.
ఇంతలో సరోజ్నంది కొడుకెనక్కే సూత్తా..
“ ఎవరెట్టారు? ఎవరేవెట్టినా తినొద్దన్నానా..? సెప్తే సెవికెక్కదా?”
“పెద్దమ్మెట్టింది…”
“పెద్దమ్మింటికెందుకెల్లేవు?”
తవ్వతో నెత్తి మీద ఒక్కటిచ్చినా అంత బాధుండకపోను సరోజ్నికి. పెద్దమ్మింటికనేతలికి అంత బాధేసిందామెకి.
“నేనెల్లలా..”
“ నువ్వెల్లాపోతే ….నీకాడికొచ్చి పెట్టిందా?..”
“ కాదమ్మా…! మనీది సివర్న..నల్లకుక్క పిల్లల్నెట్టిందిగదా..! అక్కా, నేనూ ఆడుకుంటుంటే పిల్లల్నేసుకుని మా దెగ్గిర్నించి ఎల్లింది. ఒక కుక్కపిల్ల అల్లమ్మ ఎనగ్గా మెల్లగా నడుత్తా..ఉంటే మగ కుక్కలొచ్చి దాన్ని కరుత్తాయేమోనని కూడా ఎల్లేను. అక్కనీ రమ్మన్నాను..” కుక్క కరుత్తాది. నేన్రాను బాబూ “ అంది. ఈ లోపు పెద్ద కుక్క దూరంగా పోతే, నడవలేపోతందని సిన్న కుక్కపిల్లని ఎత్తుకుని పెద్ద కుక్కెనకాల పరిగెత్తేను. నేను దాని పిల్లని దొబ్బేత్తాననుకున్నట్తుందమ్మా పెద్ద కుక్క. అది సూసి అరిసి గభాల్న నా మీదికురకబోతే సరిగ్గా అప్పుడే పెద్దమ్మొచ్చి కుక్కని తరిమి నన్నెక్కడ కరుత్తాదోనని లోపల్కి తీస్కెల్లి ఏరుశెనగ పప్పుండ ఇచ్చింది తినమని. “
“ సేతులు కడుక్కున్నావా? నీకెన్ని సార్లు సెప్పేన్రా..సేతులు కడుక్కోకుండా ఏదీ తినకండర్రా..అని..మాటిన్చావరు. రోగాలొత్తే ఆస్పిటళ్ల సుట్టూ తిరగాలి..లాగుకు తుడిసెయ్యటాలొకటి. ” అంటానే..ఒక్క సెకనాగి..
“ ఏవన్నా ..అడిగిందా..?” మెల్లగా అంది..
“ ఆ..”
“ ఏవడిగింది..సెప్పిసావు..”
“ మీ సిన్నమ్ముమ్మ..ఎంతుకొచ్చిందిరానడిగింది..”
“ అనుకున్నాను..అడిగేసిందా..? నిన్ను లోపలికి రమ్మన్దనగానే నాకర్ధమైపోయింది. “ అంటానే ..పిల్లాణ్ణొదిలేసి..పిన్నమ్మెనక్కి తిరిగి ..
“ సూసేవా..పిన్నీ..! నువ్వొత్తం సూసింది . గుమ్మాలోనే ఉంది నువ్వేచ్చేతలికి. నువ్వీవూళ్ళోనే ఉండి నాకు సేదోడు వాదోడుగా ఉంటన్నావని.ఎంతేడుత్తున్నారో..ఆళ్ల కళ్లల్లో నిప్పులొయ్యా..”
సీతమ్మేవీ మాట్తాళ్ళేదు కాసేపు….
ఇక ఎంతకీ ఆపకుండా ఏటేటో అంటా ఎక్కడెక్కడికో ఎల్లిపోతున్న అప్ప కూతుర్ని సూత్తా..
“ ఏడిత్తే ఏడవనీ..! ఎవరెంతేడిత్తే ..మనకంత మేల్లే..గానీ..నూపప్పు ఎండబెట్టుందా..పంపనా?”
“ ఉన్నయ్లేగానీ …మాతోటికోడల్కెందుకు సెప్పు నువ్వెంతుకొచ్చేవో..”
“ సరందం. ఎవరి కాపరాలాళ్లు సేసుకోక ఎందుకొచ్చిన గొడవలు. అయినా పిల్లాణ్ణి ఆరా లాగుద్దా ఆడి సేతిలో పప్పుండెట్టి..“
“ అదేగదా పిన్నీ నా బాధ. కాదు పిన్నీ..తెల్లారిలేత్తే ఆల్లింటికెంతో మంది వత్తారు, ఎల్తారు. నేనెప్పుడైనా , ఎవర్నైనా అడిగానా..? ఎంతుకోకంతుకొత్తారు. ”
“ సర్లే..వదిలెయ..ఆల్లిద్దర్కీ తానాలు జేయించు. ఆడి మూతంతా జిగురే..
” అంటా సుట్టూ సూసి ..
“ఏదీ పిల్లేది…? ”
— —- —-
శీనుగాడి నోటెంట ఎప్పుడైతే ఏరుశెనగ పప్పుండ పెద్దమ్మిచ్చిందని ఇందో ..గిలక , తల్లి సిన్నమ్మమ్మతో మాటల్లో పడ్దంతో పెద్దమ్మింటికి పరుగందుకుంది.
తీరా అంత పరిగెడతానూ ఎల్లి గుమ్మం కాడికెల్లాకా ఏవనడగాలో తెలవక గుమ్మవట్టుకుని ఏల్లాడతన్న గిలకని సూసి ..
“ దా..దా వచ్చావా? ఆడికిచ్చి నీకివ్వాపోతే ఊరు బజారైపోదా..దా..ఇదిగో..తీసుకో..నువ్వొత్తావనే దీన్ని తీసి పక్కనెట్టేను..అట్టుకెల్లు…!’ స్ధంభం పక్కమ్మట గిన్నెలో ఉంచిన ఉండని తీత్తా గిలక పెద్దమ్మంది.
“ మా తమ్ముడ్నాకెట్లేదు పెద్దమ్మా..ఎంతడిగినా . ఏడ్సేను కూడాను. అయినా ఎట్టలేదు.. అంతుకే …” అంటా అక్కడితో ఆపి..”….అమ్మ కొట్టింది కూడాను…”
“ అయినా నీకాడితో..పోటీయేటే..ఆడు తిన్నయ్యన్నీ నువ్వూ తినాలా?”
గిలక సేతికి ఏరుశెనకపప్పుండ ఇత్తా అంది పెద్దమ్మ.
ఆ మాటల్లో ఆ ఎటకారం ఎంతుకో గిలక్కి అర్ధం కాలేదు.
ఇద్దరున్నప్పుడు ఇద్దరం సమమే కదా..ఆడొక్కడికే సేత్తారెంతుకో అన్నీ..
… పెద్దమ్మా..అంతేనా?
గిలక బుల్లి మనసులో ఎన్ని సందేహాలో..
—-