బ్రాహ్మణుడంటే ఎవరు?

రచన: శారదా ప్రసాద్(టీవీయస్.శాస్త్రి)

రాజకీయాలలోనే కాదు అన్ని వేదికలమీద కూడా కొందరు తామే హిందూ మతోద్ధారకులమని చెప్పుకుంటూ ఒకరినొకరు అభినిందించుకునేవారున్నారు. వారికివారే డబ్బాలు కొంటుకుంటారు! హిందూమతం ఎవరూ ఉద్ధరించే నీచస్థితిలో ఇప్పుడూ లేదు,ఇక ముందు కూడా ఉండబోదు! భిన్నమైన అభిప్రాయాలు కలిగిన వ్యక్తులు హిందూమతంలో ఉండటమే, హిందూమతం యొక్క విశిష్టత, ప్రత్యేకత. ఈ ప్రత్యేకత ఉండబట్టే హిందూమతం నిరంతరం ప్రవహిస్తుంది! మతోద్ధారకులమని చెప్పుకునే వారికి ఇతరుల భావాలను గౌరవించటం చేతకాదు! వారి భావాలకు భిన్నమైన భావాలను వ్యక్తపరిస్తే వారు సహించలేరు! అందరికీ వారికున్న అభిప్రాయాలే ఉండాలని అనుకోవటం వారి అజ్ఞానం! అంతేకాదు బాగా చదువుకున్నామని(?) అనుకునే సంస్కార విహీనులు వ్యక్తిగత దూషణకు, ఎదురుదాడికి కూడా దిగుతారు! ఈ మధ్య సమాజంలో ఈ దాడులు మరీ ఎక్కువయ్యాయి! వారి కుసంస్కారానికి చింతించటం తప్ప మరి ఏమీ చేయలేం! ఈ హిట్లర్ సంస్కృతికి మూలాలు ఎక్కడివో నేను ప్రత్యేకించి చెప్పనవసరం లేదు! వీరు గాంధీ,నెహ్రూలను దూషిస్తారు.అది వారికి ఫాషన్ అయిపొయింది.ఎవరైనా హిందూ మతానికి సంబంధించిన రాజకీయ పార్టీల నాయకులను విమర్శిస్తే,


విమర్శించే పత్రికలకు జాతీయత లేదని భాష్యం చెబుతారు! కొంతమంది ఇతర మతస్తులను ‘బైబిల్ అన్నలని’, ‘దేవపుత్రులని’ ….మతం పేరుతో వారిని దూషిస్తారు! కులమతాలతో వ్యక్తులను దూషించేవారు భావదాస్య సంకెళ్లను వారికి వారే వేసుకుని ఉంటారు.ఇలాంటి వ్యాఖ్యలు చేసేవారు ఎవరో నిరక్షరాస్యులు కాదు,బాగా చదుకున్నామని అహంకరించేవారే ! వీరిలో ప్రొఫెసర్స్ కూడా ఉండటం దారుణం! వీరు నకిలీస్వామి నిత్యానందను కూడా పొగుడుతారు.అదీ వారి విజ్ఞత! ఇతర మతాలను గౌరవించటం తెలిసిన వారే,తమ మతాన్ని కూడా గౌరవించుకోగలరు! ఎందుకంటే గౌరవించటం అనే మౌలిక సూత్రం వారి నైజం కాబట్టి! ఇతర మతాలను, మతస్తులను మతం పేరుతో ద్వేషిస్తే హిందూమతం ఔన్నత్యం పెరుగుతుందా? వారి భావాలకు భిన్నమైన అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తపరిస్తే ,దానికి ఒకాయన సమాధానం ……. “మనవాళ్లే ఇలా అంటే ఎలా?”అని! ఇక్కడ మనవాళ్లే అంటే బ్రాహ్మణులు అనే అర్ధాన్ని మీకు విడమరచి చెప్పనవసరం లేదనుకుంటాను! వారి భావన ప్రకారం ఎవరైనా భిన్నమైన అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తపరిస్తే వారు బ్రాహ్మణులు కారనేది వారి భావన,అవగాహనారాహిత్యం! ఈ సమాజాన్ని సంస్కరించిన బ్రాహ్మణులు ఎందరో ఉన్నారు. కందుకూరి, గురజాడ, శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రిలాంటి వారే నాలాంటి వారికి స్ఫూర్తిప్రదాతలు. ఇప్పుడు మతోద్ధారకులమని చెప్పుకుంటున్న బ్రాహ్మణులు కుహనా బ్రాహ్మణాలు! నిజమైన బ్రాహ్మణుడిని అందరూ గౌరవిస్తారు.మనమధ్యనే నివచించిన బ్రహ్మశ్రీ తాడేపల్లి రాఘవనారాయణ శాస్త్రి గారి జీవితం ,మరికొందరి జీవితాలే ఇందుకు నిదర్శనం. ఆయన నివసించిన చందోలులో ముస్లిములు ఎక్కువ.వారు కూడా ఆయన ఆశ్రమానికి తలా ఒక బస్తా ధాన్యం ఇచ్చేవారు.ఆయన ఎవరినీ ఎప్పుడూ ఏదీ అడగలేదు, గౌరవంతో సహా.ఆయన చందోలులో నడచి వెళుతుంటే అందరూ కులమతాలకు అతీతంగా లేచి నిలుచుంటారు.Respect should be commanded, not demanded! ఇప్పుడు కొందరు అహంకారులు అన్నీ వారికే తెలుసని అనుకుంటారు.అన్నీ తెలుసని అనుకునే వారే అసలైన మూర్ఖులు. తెలుసుకోవలసింది చాలావుంది, తెలిసింది చాలా సూక్షం అనుకునే వారు నిజమైన జ్ఞానులు.డంబం,దర్పం ప్రదర్శించే వారికి కనీస జ్ఞానం కూడా ఉండదని చెప్పటానికి చింతిస్తున్నాను! ఇటువంటి డంబాలు ప్రదర్శించే వారిని గురించేనేమో ‘నడమంత్రపు వైష్ణవానికి నామాలెక్కువ! ‘అనే సామెత వచ్చింది.అసలు,”నువ్వు బ్రాహ్మణుడివే కాదు”అని నన్ను అన్నారు కొందరు! కాకపోతే ఫరవాలేదు,నేను ఇలాగే ఉంటాను.నిజానికి వారితో పోలిస్తే నేను నిస్సందేహంగా నిజమైన ‘బ్రాహ్మణుణ్ణి’ ! భావదారిద్య్రం ఉన్నవాళ్లు మతోన్మాదులు చెప్పిన ప్రతిదానికి చప్పట్లు కొడుతారు! నాకు అటువంటి భావదారిద్య్రం లేదు.ఎవరి భావాలనో మోసుకుని తిరిగే కట్టుబానిసను కాను! అటువంటి మాటలు విని చెవుల్లో పూలు పెట్టుకోవటానికి నేను ఏ కాబేజీ శాస్త్రినో కాదు! నేను ఇంతకు ముందు తెలియచేసిన భారతంలోని అరణ్యపర్వంలోని నహుషుడి కథ, ధర్మవ్యాదుడి కథ,యక్ష ప్రశ్నలు మరియూ శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి గారి ‘ఇలాంటి తవ్వాయి వస్తే’అనే కథలోనూ బ్రాహ్మణుల కుల ప్రస్తావన వచ్చింది. బ్రాహ్మణత్వాన్ని నిర్ణయించేది కులమా? గుణమా? అని ఎవరైనా నన్నడిగితే గుణమే అని నిస్సందేహంగా చెబుతాను.ఒక వ్యక్తి పుట్టుకతో బ్ర్రాహ్మణుడై ఉండవచ్చు. కాని అతనిలో అహంకారం,దర్పం,విచ్చలవిడి జీవితం,విలాసాల మీద కోరికలు,అబద్దపు నడవడిక ఉంటే అతడు బ్రాహ్మణుడుగా పరిగణించబడడు. ఇంకొకడు ఇతరకులాలలో పుట్టినప్పటికీ, అతనిలో ఈ లక్షణాలు లేకపోతే అతన్ని బ్రాహ్మణుడుగానే పరిగణించవచ్చు. ఇక బ్రాహ్మణకులంలో పుట్టి, పై దుర్గుణాలు లేనివాని మాట చెప్పేదేమున్నది?అతను అత్యుత్తముడు! “జన్మనా జాయతే శూద్ర:సంస్కారాద్ ద్విజ ఉచ్యతే,వేదపాఠీ భవేద్విప్ర:బ్రహ్మ జానాతి బ్రాహ్మణ : “అని స్మృతులు చెబుతున్నాయి.దీని అర్ధం ఏమిటంటే,పుట్టుకతో అందరూ శూద్రులే. అనగా అజ్ఞానంతోనే అందరూ జన్మిస్తారు.సత్కర్మల ద్వారా, తపస్సాధనల సంస్కారాల ద్వారా వారు ద్విజులవుతారు. వేద గ్రంధ పఠనం వలన జ్ఞానాన్ని పొంది విప్రులవుతారు.

విప్రులలో కూడా పరబ్రహ్మను సాక్షాత్కరించుకున్న వారు మాత్రమే బ్రాహ్మణులు లేదా బ్రహ్మజ్ఞానులు అనబడుతారు.బ్రాహ్మణత్వం అనేది కులాన్ని బట్టి కాకుండా గుణాన్ని బట్టి నిర్ణయించబడుతుందని అరణ్యపర్వంలోని కథల ద్వారా తెలుసుకున్నాం! పుట్టుకతో వచ్చిన ఈ లక్షణాలను వారు అభ్యాసం ద్వారా చక్కగా వృద్ధిచేసుకోకపోతే అవి దుస్సాంగత్యదోషంవల్లా, కుహనాగురువుల వల్ల క్రమేణా నశించిపోయే ప్రమాదం ఉంది. ఇలాంటి వారిని ప్రస్తుతం కొంతమందిని మనం చూస్తున్నాం! Emergency విధించిన తరుణంలో శ్రీమతి ఇందిరా గాంధికి శ్రీ చంద్రశేఖరసరస్వతీ స్వామి వారు దర్శనం ఇవ్వలేదు.మరి నేటి చాలామంది పీఠాధిపతులు ‘అనుగ్రహభాషణం’ చేసేది(అవినీతిపరులైన) రాజకీయ నాయకులతోనే! చాలామంది స్వాములు, పీఠాధిపతులు అవధూతలు వచ్చారు. కానీ వారు వివేకానందుని లాగా,రామతీర్థ లాగా–ప్రజలలోకి చొచ్చుకొని పోయి ప్రజలను జాగృత పరచటంలో పూర్తిగా వైఫల్యం చెందారు అని చెప్పటంలో నాకు ఎటువంటి దురుద్దేశ్యం లేదు.వేదికనెక్కి గంటలకొద్దీ ఏది పడితే అది అనర్గళంగా మాట్లాడే ఈ సాధుపుంగవులు ప్రజలను ఎందుకు చైతన్యవంతులను చెయ్యటానికి ప్రయత్నించరు?125 సంవత్సరాల క్రితం వచ్చిన ప్రపంచపు గొప్ప నాటకాలలో ఒకటైన ‘కన్యాశుల్కం’ లో అనేకమైన బ్రాహ్మణ పాత్రలు ఉన్నాయి. అగ్నిహోత్రావధాన్లు, బుచ్చమ్మ, లుబ్ధావధానులు, రామప్ప పంతులు,గిరీశం, సౌజన్యారావు పంతులు గారు మొదలైన ముఖ్య పాత్రలను తీసుకొని విశ్లేషించుకుందాం!
అగ్నిహోత్రావధాన్లు–పిలక పెట్టుకొని విభూతి రాసుకొని త్రికాల సంధ్యలు, అగ్నిహోత్రం చేస్తాడు ఈయన.నిత్య నైమిత్తిక కర్మలను యధావిధిగా ఆచరిస్తూ ఉంటాడు. ఇంటిలో ఒక బాలవితంతువైన ఒక కూతురిని పెట్టుకొని, మరో కూతురిని
(బాలికను)డబ్బులకు అమ్ముకునే దౌర్భాగ్యుడు అయిన అగ్నిహోత్రావధానులు బ్రాహ్మణుడా?
లుబ్ధావధానులు-చావుకు కాళ్ళు చాచుకొని,జ్యోతిష్యాన్ని నమ్ముకొని నాలుగో పెళ్ళికి సిద్ధపడి ,డబ్బులిచ్చి ఒక బాలికను వివాహ మాడటానికి సిద్ధపడ్డ,ఇతనూ బ్రాహ్మణుడేనా? ఇతని ఇంటిలో కూడా ఒక బాల వితంతువైన కూతురు ఉంది.
రామప్ప పంతులు–లౌక్యానికి,మోసానికి తేడాను తెలిపిన ఘనుడు ఈయన.అందిన చోటల్లా కమీషన్ రాబట్టుకుంటాడు. వేశ్యాలోలుడు.ఆ వేశ్యలకు డబ్బులు కూడా ఇవ్వడు.లుబ్ధావధానులు యొక్క విధవకూతురితోనూ,పూటకూళ్ళమ్మతోనూ,మధురవాణితోనూ ..ఇలా చాలా మంది స్త్రీలతో అక్రమ సంబంధాలు గలవాడు ఇతడు. ఆ మాటకొస్తే,పురుషులతో కూడా సక్రమమైన సంబంధాలు ఉండవు ఇతగాడికి.మరి,ఇతడు కూడా బ్రాహ్మణుడేనా?
గిరీశం–శీలంలేని ఒక ఆషాఢభూతి ఇతడు! మరి ఇతడూ బ్రాహ్మణుడేనా?
సౌజన్యారావు పంతులు గారు–సంస్కరణాభిలాషి,నిజాయితీపరుడు,శీలవంతుడు.నిత్య నైమిత్తిక కర్మలను వేటినీ ఆచరించడు.జీవితమే ఒక యోగం,యాగంగా గడిపిన మహనీయుడు.సహజంగా జీవించటం,అందరినీ సమదృష్టితో చూడటం తెలిసిన ఈ మహనీయుడే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు.శ్రీ గురజాడ వారు ,ఆనాటి కొంతమంది జాతి బ్రాహ్మణులకు
ఉన్న అహంకారాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని ఒక వేశ్య అయిన మధురవాణి చేత సౌజన్యారావు పంతులు గారిని ఉద్దేశించి, ఇలా అనిపిస్తారు—“బ్రాహ్మణులలో కూడా గొప్ప వారుంటారన్న మాట! ”ఎంత వ్యంగ్యంగా చెప్పి కొరడా ఝళిపించి ‘కుహనా బ్రాహ్మణులకు’దేహశుద్ధి చేసారు!
అయినా నేటికీ కొంతమందికి ఇంకా దురాహంకారం పోలేదు. అన్నట్లు మరిచాను,ఇంత గొప్ప నాటకం వ్రాసిన శ్రీ గురజాడ వారిని మించిన ‘బ్రాహ్మణుడు’ వేరే ఉంటాడా?’ఇలాంటి తవ్వాయి వస్తే’కథా రచయిత శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి గారు నిజమైన బ్రాహ్మణుడు.అంతదాకా ఎందుకు సంస్కరణాభిలాష కల ప్రతివాడు బ్రాహ్మణుడే! ఒకసారి చరిత్రను పరిశీలించండి, బ్రాహ్మణుడంటే ఎవరో మీకే తెలుస్తుంది! ఈ వ్యాసం నా ఆవేదనలో నుంచి పుట్టింది! మీ ఆశిస్సులుంటే ఇటువంటి మరెన్నో వ్యాసాలను ఇక ముందు కూడా వ్రాయగలను!
సర్వే జనా: సుఖినోభవంతు!
(ఈ వ్యాసం ఎవరినీ ఉద్దేశించి వ్రాసింది కాదు.నన్ను బ్రాహ్మణుడు కాదన్న వారికి ఇది సమాధానం! ఇది నా ఆవేదన ! నా కలానికి,గళానికి వాడి, వేడి,పదును ఎక్కువ! ! అనవసరంగా ఎవరైనా భుజాలు తముఁడుకుంటే నేనేమీ చేయలేను! )
నేనొక దుర్గం…
నాదొక స్వర్గం…
అనర్గళం… అనితరసాధ్యం… నా మార్గం!
అన్న శ్రీశ్రీ కవితా వాక్యాలతో దీన్ని ముగిస్తున్నాను!

ఇద్దరు మనుషులు

రచన:- రామా చంద్రమౌళి

ఆ రోజు ఆదివారం.. మధ్యాహ్నం పన్నెండు దాటిందేమో
పొద్దటినుండీ .. మబ్బు పట్టిన ఆకాశం ఒకటే ఉరుములు .. గర్జనలు
వర్షం ఎప్ప్పుడు మొదలౌతుందో తెలియదు
అతను ఫ్రిజ్ మీది అందమైన బుద్ధుని గాజుబొమ్మను కోపంతో విసిరేసాడు.
భళ్ళున పగిలి అన్నీ గాజు ముక్కలు .. తళతళా మెరుస్తూ
పిల్లలిద్దరూ బెడ్రూంలో నక్కి నక్కి ముడుచుకుపోయి.. నోళ్ళు మూసుకుని,
ఆమె.. చేతిలోని టీ కప్పును నేలకేసి కొట్టింది. ఫెడేల్మని.. పగిలి.. అన్నీ పింగాణీ ముక్కలు
నేలనిండా.. వేడి చాయ్.. పొగలు కక్కుతూ.. అలుక్కుపోయి
అప్పుడప్పుడంతే.. మనుషులు వికటిస్తారు.
ఎండిన పుల్లల్లా విరిగిపోతారు.
ఏకులోనుండి దారమై అవిచ్చిన్నంగా ప్రవహించవలసినవాళ్లు
తెగిపోతుంటారు.

2
ఇద్దరు మనుషులు కలిసి నడవడం .. నీటిలో నీరు కలిసినట్టు జీవించడం అంత సుళువుకాదు
నీటిలో నుంచే పుడుతుంది నీటిబుడగ
క్షణకాలం పొంగిపొంగి భళ్ళున పగిలి పుట్టినచోటనే
మళ్లీ అదే నీటిలో అంతర్ధానం .. జాడే మిగలదు.. అంతా క్షణికం అన్న భావన తప్పితే
ప్రవాహమే జీవితమైన చోట నీటిబుడగలూ.. కెరటాలై విరిగి పడడాలూ.. మామూలే
అతనూ.. ఆమే.. వాళ్లు కూడ అంతే
రెండు వేర్వేరు దారపు పురులు
పెనవేసుకుని తాడుగా మారి . జీవితపు భారాన్ని లాగుతూ
గాలీ, రెక్కా.. రెండింటిలో కదలిక ఎటునుండి ఎటో తెలియదు
అప్పుడప్పుడు .. పయనం సాగుతూ సాగుతూ.. ఏదో చిట్లిపోతుంది.
చెంబులు సొట్లు పోవడమో.. పళ్ళెలు గాలిలోకి ఎగిరి శబ్దించడమో
పిల్లలు బిక్కముఖాలతో మూలలకు నక్కి నిశ్శబ్దమై
కళ్లనిండా .. భయం.. ఆశ్చర్యం.. విభ్రమం.
గలగలా జారే గాజుగోళీల్లా ఉండే అమ్మానాన్న ఎందుకిలా.. అప్పుడప్పుడు
నిప్పు మీద ఉప్పై.. చిచ్చుబుడ్లై .. చిరిగిపోయిన పతంగులౌతారో తెలియదు

అతననుకుంటాడు. ‘ సింక్రనైజ్ ‘ కావట్లేదు.. ఎలక్ట్రికల్ భాష
ఫ్రీక్వెన్సీ వేరూ, తరంగ ధైర్యం వేరు.. వేవ్ లెంత్ వేరు. ఊహూ కలవవు
జీవితం గురించి లక్ష్యాలూ.. గమ్యాలూ.. చింతనా.. వేరు
తననీ ఆమెనీ
చెరువు ప్రశాంతంగానే ఉంది.
అతనే రాళ్ళు విసుర్తాడు అప్పుడప్పుడు
నువ్వు గాత్రమై సాగుతుంటే నేను అ ప్రాధాన్యమే ఐన శృతిలా ధ్వనిస్తున్నాను గదా
రెండెడ్లు .. చెరోవేపు లాగడం వద్దు.. X+X = 2X .. X-X = 0 గదా అంటుందామె
‘ జీవితం లెక్కలు కావు ‘ అని అతడు.. ‘ జీవితమంటే లెక్కలే గదా ‘ అని ఆమె
పురులు పురులుగా తాడు విచ్చుకుంటున్నప్పుడు
వెంటనే ఒక ముడెయ్యాలి
తాడు తెగిపోతోందేమో అని స్పృహించిన మరుక్షణం
మనిషి నిష్క్రమించాలి .. సరిహద్దురేఖ అవతలకు

3
బెడ్రూంలో పాప అంది అన్నయ్యతో
‘ కీర్తన ‘ వినిపిద్దామా అని
వాడు తలూపాడు. మెల్లగా పిల్లిలా నడిచి.. మీట నొక్కి
‘శాంతము లేక సౌఖ్యము లేదు..’ అని శ్రావ్యమైన గొంతు
సన్నని ఒక స్తబ్ద నిశ్శబ్ద జీర తర్వాత
అతను గబగబా బట్టలేసుకుని . కోపంగా బయటికి .. మెట్ల వైపు నడుస్తూ
‘ తన కోపమే తన శత్రువు ‘ అని పాప సన్నగా గొణుక్కుంటున్న సంగతి
ఆమె వినలేదు.
ఆమె ఆ క్షణం పగిలిపోయిన బుద్ధుని వైపు చూస్తోంది
సరిగ్గా అప్పుడే బయట వర్షం మొదలై
ఒకటే ఈదురుగాలి ,
నాన్న బయటికి పోగానే పాప వచ్చి అమ్మ మోకాళ్ళకు చుట్టుకుంది
ఆమె రెండు చేతులూ.. పక్షికూనను పొదుముకున్నట్టు
నిట్టూర్పు ఒకటి తెగిన గాలిపటంలా
కళ్ళు మూసుకుందామె … అలసటగా –

4
పొద్దంతా వర్షమే ఎడతెగకుండా
రాత్రి.. ఎనిమిది దాటి.. అంతా తేమ తేమ.. తడి తడి..
అప్పుడు వినబడింది అతను వస్తున్న అడుగుల చప్పుడు .. మెలమెల్లగా
ఆమె చటుక్కున వెళ్ళి తలుపులు తెరిచింది
కళ్లలోకి చూశాడతడు
తడి.
లోపలికి నడిచాడు .. పిల్లలు దీనంగా చూస్తూ
కళ్లనిండా తడి
తనలో కూడా తడి ఉందా.. వెదుక్కుంటున్నాడతడు
బయట వర్షం కురవడం ఆగిపోయి
అతనాలోచిస్తున్నాడు .. సంయమనంతో
మనుషుల మధ్య కొంచెం ఎడబాటు .. కొంచెం దూరం.. కొంచెం ఖాళీ
పశ్చాత్తాపాన్ని హృదయానికి లేపనంగా పూస్తూ.. కాలం గాయాలను మాన్పుతుందా –

వీరు…

రచన: భమిడిపాటి స్వరాజ్య నాగరాజారావు.

పిల్లల ఎన్ని ఆగడాలనైనా భరిస్తారు,
వారి ఎన్ని తప్పులనైనా క్షమిస్తారు,
వారి ఎన్ని అవివేకాలనైనా హర్షిస్తారు,
ఎందుకంటే వీరు వారికి తల్లితండ్రులు కనుక!
సదా వారి సేవలో తరిస్తారు,
ఎప్పుడూ వారి క్షేమాన్నే కాంక్షిస్తారు,
వారి సుఖాన్వేషణలోనే చరిస్తారు,
ఎందుకంటే వీరు వారికి తల్లితండ్రులు కనుక!
వారితో చీవాట్లు వీరి అలవాట్లుగా చేసుకుంటూ,
వారితో చెప్పుదెబ్బలు వీరి పొరపాట్లుగా చెప్పుకుంటూ,
వారితో అగచాట్లు తెరచాట్లుగా ఉంచుకుంటూ ఉంటారు,
ఎందుకంటే వీరు వారికి తల్లితండ్రులు కనుక!
వారు దూషించినా వారిని దీవిస్తూ,
వారు ద్వేషించినా వారికై జీవిస్తూ,
వారు పొమ్మన్నా వారినే ప్రేమిస్తూ ఉంటారు,
ఎందుకంటే వీరు వారికి తల్లితండ్రులు కనుక!
మాయలు చేస్తున్నా మమతలు చూపుతారు,
లోయలో పడవేసినా వారి హాయి కోరుతారు,
గాలికి వదిలేసినా వారిపై జాలి చూపుతారు,
ఎందుకంటే వీరు వారికి తల్లితండ్రులే కనుక!

సాధ్యం కాదేమో!

రచన: పారనంది శాంతకుమారి

కొంత మాయ,కొంత మర్మం నేర్చుకొంటే కానీ
జీవించటం సాధ్యం కాదేమో!
కొంత నటన, కొంత మౌనం అలవర్చుకొంటే కానీ
మెప్పుపొందటం సాధ్యం కాదేమో!
కొంత స్వార్ధం, కొంత లాభం చూసుకుంటే కానీ
సుఖపడటం సాధ్యం కాదేమో!
కొంత వేదం, కొంత నిర్వేదం ఆచరిస్తే కానీ
ఆనందించటం సాధ్యం కాదేమో!
కొంత గోప్యం, కొంత లౌఖ్యం ఉంటే కానీ
శాంతి దొరకటం సాధ్యం కాదేమో!

రంగుల ‘భ్రమ’రం..

రచన, చిత్రం, కవితాగానం : కృష్ణఅశోక్

ఈ మైక్ మీద క్లిక్ చేసి  కవితను వింటూ చదువుకోండి.

అప్పుడప్పుడు…
ఆకాశంలో ఉల్కలు రాలిపడినప్పుడో, భూమ్మీద సునామీలు చెలరేగినప్పుడో, నాలోకి నేను ప్రయాణం చేస్తుంటాను… కారణం లేకుండానే!
జ్ఞాపకాలు హృదిలో కదలాడే వేళ మొదట కనిపించేది నీవే…
నగ్నంగా… అవును! నగ్నంగానే…
నిన్ను మొదటిసారి నగ్నంగా చూసినప్పుడు “నా న్యూడ్ పెయింటింగ్ వేస్తావా!?” అని ఆకాశంలో ఏదో వెదుకుతున్నట్టు చూస్తూ అడిగావ్… గుర్తుందా!…” భౌతికంగా కాకుండా, మనో నగ్నత్వం తో చూస్తేనే నిన్ను నగ్నంగా చిత్రించగలను” అని చెప్పాను…
నీకు గుర్తుండదు…
హు!.. అర్ధం కూడా అయి ఉండదు.
*** *** ***
ఆ రోజు మనిద్దరం మధువు తాగి, తనువుల తకధిమి ఆడుకున్నాము. పరవశాన తేలిపోతున్న తరుణంలో.. నా గుండె మీద తల వాల్చి, ఒక భక్తుడు భగవంతుడిని చూస్తున్నట్లు కళ్ళు పైకెత్తి, ఆనందం అతిశయించి మత్తెక్కిన చూపులతో నా కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అన్నావు. “యు ఆర్ గుడ్ ఎట్ లవ్ మేకింగ్” అని… అస్పష్టంగా అన్నావు, కానీ.. అది నాకు చాలా స్పష్టంగా వినిపించింది.
అది నా మది చెవికి చేరింది. నాలో ఓ సంఘర్షణాత్మక పరిశీలన మొదలైంది…
మనసుల కలయికని love (ప్రేమ) అంటారని తెలుసు, కానీ తనువుల కలయికని ‘లవ్’ అంటారని అప్పటివరకూ నాకు తెలీదు…
మనసులోని భావాలు, అనుభూతులు ఒకటొకటీ పంచుకున్నాక, ఒక పరిమళ కుసుమం వికసిస్తుంది,
దాన్నే ప్రేమ అంటారు అనే పాత కాలపు ఆలోచనలు తప్ప, ‘లవ్ మేకింగ్’ అనే మాటకు అర్ధం తెలియని, అవసరం కూడా లేని సంగతి అది ఆనాటికి…!
ఒకరి పట్ల ఒకరికి అమితమైన ప్రేమతో ఆత్మల ఆలింగనంతో పాటుగా ఒకరిలో ఒకరు ఒదిగిపోవడం, ఆత్మీయానుబంధ అనురాగంతో ఎగసిన ప్రేమోద్వేగాలను ఒకరినొకరు చల్లార్చుకోవడం, కాంక్షల కెరటాలను తనువుల పరిష్వంగాలతో ఓదార్చుకోవడం… ఇది… నాకు తెలిసిన ప్రేమైక శృంగారం…

*** *** ***

ఆ రోజు… సిటీలోని ప్రముఖ ఆర్ట్ గ్యాలరీలో నా చిత్ర ప్రదర్శన ఇనాగ్రేషన్. ఓ ఆర్ట్ హిస్టారియన్ చీఫ్ గెస్ట్, దీపం వెలిగించి షో ని ప్రారంభించారు. విజిటర్స్ పెయింటింగ్స్ ని చూస్తూ ఉన్నారు.
గ్యాలరీలో ఒక మూల రెడ్ కలర్ బ్యాక్ గ్రౌండ్ తో వేసిన పెయింటింగ్ దగ్గర కొందరు తదేకంగా గమనిస్తూ ఉన్నారు. విజిటర్స్ కి ఆ పెయింటింగ్ థీమ్ వివరిస్తున్నాను. అంతలో ఒక మీడియా రిపోర్టర్ చేతికి మైక్ ఇచ్చి, “ప్లీజ్ ఎక్స్ప్లెయిన్ అబౌట్ దిస్ పెయింటింగ్” అన్నాడు… వివరిస్తున్నాను…ఖచ్చితంగా కెమరామెన్ వెనక రెండు ‘కలువ కళ్ళు’ అందంగా నవ్వాయి. చిలిపితనం, చెలిమితనం, ప్రేమ తత్వం అన్ని భావాలు ఒక్కసారిగా కురిపిస్తున్నట్లు ఆ నీ చూపులు!
మనసు తడబడటం అంటే అదే…నా ఈ నలభయ్యేళ్ళ జీవితంలో మొదటిసారి!
ఆ కలువ కాంతి చూపులు నన్ను తాకగానే మనోగమనం ఒక్కసారి ఆగింది…
తరచూ టి.వి.లో కనిపించే నాకిష్టమైన ఓ సెలెబ్రెటీ నర్తకి నా ఆర్ట్ షోలో కనిపించడం ఆనందంతో కూడిన ఆశ్చర్యం…
అక్కడ మొదలైన మన పరిచయంతో ప్రేమ ప్రయాణం…
ఎన్నో అరుణోదయ కాంతుల్లో మధురోహల పంపకాలు…
ఏటి గట్లు, సెలయేర్లు…
పచ్చిక బయళ్ళ సాక్షిగా ఊసులాటలు…
అందమైన స్టార్ హోటల్ డిన్నర్లు…
చిలిపితనపు లాంగ్ డ్రైవ్లు…
ప్రేమ విహంగాలమంటూ విమానపు ప్రయాణాలు…
సముద్రాలు దాటుకుంటూ విదేశీ యానాలు…
ఇద్దరి మధ్య పాటల కచేరీలు, ఆధ్యాత్మిక చింతనలు, కళల పైన చర్చలు ఒక్కటేమిటి ఎన్నో…
ఒక యోగిలా నిశ్శబ్దంగా కుంచె చేతబట్టి తెల్లని కాన్వాస్ ల పైన ఏకాగ్రతగా చిత్రాలకు రంగులద్దుకొనే నన్ను చిత్రంగా మార్చావు, ఎమార్చావు… మాటల గారడీలు చేసావో, మత్తు మందులే చల్లావో..
నిరంతర నీ ఆరాధకుడిగా మలచావు… నా చిత్రాల్లో నాయకిగా వెలిసావు..!!
నీ ప్రేమ మత్తు పొగమంచులా నా చుట్టూ వ్యాపించింది. కనులకు వేరేది కానరాని గమ్మత్తైన స్థితి…
నా మనో పరిభ్రమణానికి నీవే కేంద్ర బిందువయ్యావు.
ధర్మార్థ కామ మోక్షాలకు అతీతమైన ఆత్మానంద అనుభూతి.
కాలంతో పాటు, మధురమైన రాత్రుళ్ళు, పగళ్ళు…
రసాస్వాదనల ఇంద్ర ధనుస్సులు, సరాగాల ప్రయాణం…
ఏ రాక్షస చక్షువుల వీక్షణాలు నను వరించాయో, పదిలంగా అల్లుకున్న ప్రేమ అల్లిక దారాలు, దారాలుగా విడిపోయి తెగిపోవడం మొదలయింది…
కారణం తెలియని… ఓ కారణం!
మన ఇద్దరి మధ్య దూరం!!
రోజులో ప్రతీ నిముషం ఒకరికొకరం పంచుకునే కమ్యునికేషన్ పలచబడటం మొదలైంది…
సాయంత్రాలు మనం కలుసుకునే చోటు నన్ను వొంటరిగా చూసి వెక్కిరించడం మొదలెట్టాయి…
వెన్నెల చందమామ ఎన్నోసార్లు ప్రశ్నించేది, ‘ఏది నీ కలువ భామ’ అంటూ…
కారులో పక్క సీటు దేవురిస్తున్నట్టు నా వంక చూసేది. నీవు లేవే అని!!
మనసు మౌనమయింది…
మూగగా రోదించింది…
వేగంగా ప్రయాణిస్తున్న రైలుకి సడన్ బ్రేక్ వేసి ఎవరో ఆపే ప్రయత్నం చేస్తున్నట్లు ఒక్కసారిగా నా గమనంలో అల్లకల్లోలం…
అందమైన కాన్వాస్ చిత్రం పై ఎవరో కన్ను కుట్టి, నల్ల రంగు పోసినట్టు నా జీవన చిత్రం వివర్ణమైంది. మ్లానమై మసిబారిపోయింది. స్టాండ్ లోని కుంచెలన్నీ నా వంక జాలిగా చూస్తున్నాయి.

*** *** ***

బాగా గుర్తుంది… అది మార్చ్ 12, 2013,
నీ ఆలోచనలతోనే నెమ్మదిగా కార్ డ్రైవ్ చేస్తూ వెళుతున్న నాకు… నమ్మలేని ఒక చేదు దృశ్యం నా కళ్ళ ముందు…
ఎదురుగా వెళుతున్న కార్ లో నీవు వేరొక వ్యక్తి తో కేరింతలు, కవ్వింతలు, ముద్దులు, కౌగిలింతలు… అన్నీ కార్ లోనే…
నా కళ్ళను నమ్మలేకపోయాను… నువ్వు వెళుతున్న ఆ కార్ ని దాటుకుని వేగంగా వెళ్లి గమనించాను…
అవును… నువ్వే… అది నువ్వే…కానీ, నీతో వేరెవరో…
అబ్బా… ఒక్కసారిగా మనస్సు ‘ఓ….’ అని పెద్దగా అరుపు. ఆగని రోదన.
గుండెని ఒక ఇనుప గుండుతో బాదినట్లు… భరించలేని వ్యథ… కన్నీటి ప్రవాహం…
ట్రాఫిక్ ని దాటుకుంటూ కారు ఓ పక్కన ఆగింది నాకు తెలీకుండానే.

*** *** ***

అది పౌర్ణమి…
నిస్తేజంగా చందమామనే చూస్తున్నాను,
చీకటి మనసున వెలుగు కోసం ఎదురు చూస్తూ…
నీవన్న మాట గుర్తొచింది “యు ఆర్ గుడ్ ఎట్ లవ్ మేకింగ్”… మళ్ళీ మళ్ళీ ఆ మాటే చెవిలో వినిపిస్తోంది. నెమ్మదిగా దానర్ధం స్పురించడం మొదలయింది.
తనువుల కలయికే నీ దృష్టిలో ప్రేమ అని, మేట్ చేసిన ప్రతి వ్యక్తినీ సోల్ మేట్ అంటావనీ…
నీ ఈ తత్వానికి నీవు పెట్టుకున్న పేరు ‘ప్రేమ’ ఏమో కానీ నాకది పచ్చి వ్యామోహం అనిపిస్తుంది…
ఏది ఏమైనా ఇటీస్ ఎన్ ఎపిసోడ్… ముగిసిన ఒక అందమైన అంకం… ఛీ… అందమైన అని అనలేని ఒక అంకం…ముగిసింది.

*** *** ***

కాలం ప్రవహిస్తూనే ఉంది. నీ జ్ఞాపకాల ప్రవాహపు జోరు తగ్గడం మొదలైంది. నాలో ప్రేమ పట్ల పరమార్థం మారిపోయింది…
కాన్వాస్ పై రంగుల ప్రయాణం సాగుతూనే ఉంది, జీవన సత్యం రంగుల రూపంలో..
తెల్లని కాన్వాస్ ఫై ఏ రంగు కాంతి పరావర్తనం చెంది మన కాంతిని చేరుతుందో, ఆ వర్ణంలో మనకు ఆ చిత్రం కనిపిస్తుంది.
ఎంత చిత్రమో….!!
మనసు నిశ్శబ్ద గమనం చేస్తూనే ఉంది… ప్రేమ అనే ఓ రంగుల ‘భ్రమ’ చెదిరిపోయింది.

*** *** ***

అది మే 18, 2015
మళ్ళీ… అవును మళ్ళీ…
భాషా, భావం తెలియని ఓ భావన చిగురించింది. ఓ అందమైన అమ్మాయి పరిచయంతో ఓ రంగుల భ్రమరం నాలో ప్రవేశించింది.
కాలం నాకు మరో కొత్త రంగుల భ్రమ ని అల్లుతోంది…
‘భ్రమ’ ఆనందంగానే ఉంటుంది…!!

దుఃఖ విముక్తి

రచన:- రామా చంద్రమౌళి

అతనికి చాలా దుఃఖంగా ఉంది
పంచుకోడానికి ఎవరూ లేరు.. చుట్టూ వెదికాడు
అంతా అరణ్యం
నాభిలోనుండి తన్నుకొస్తున్న ఆక్రోశంతో ఆకాశం దద్ధరిల్లేలా అరిచాడు
సకల దిశలూ ప్రతిధ్వనించాయి
కాని దుఃఖం తగ్గలేదు
పరుగెత్తి పరుగెత్తి.. ఒక మనిషిని చేరాడు
మధ్య మద్యం సీసాను తెరిచి పెట్టుకుని
దుఃఖ గాథ నంతా వర్షించాడు.. దుఃఖం రెట్టింపయింది
శరీరమంతా కరిగి కరిగి.. అంతా కన్నీరే
వెళ్ళి ‘ యూ ట్యూబ్ ‘ లో
కళ్ళు మూసుకుని విషాదగీతాలనూ, కృతులనూ విన్నాడు
లావా కరుగుతూ నరాల్లో ప్రవహిస్తున్న అనుభూతి
శరీరం అంతర్ధానమౌతున్నట్టు తప్తత
కాని .. అశ్రు అవశేషాలేవో ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి
సంగీతం విన్నాడు .. సంభాషణలు విన్నాడు
ఉద్యమ గీతాలనూ, విషాదానంద బ్రహ్మ ప్రవచనాలనూ విన్నాడు
కాని లోపలి నిప్పు ఆరడంలేదు
లేచి .. ఒంటరిగా.. ఏకాంతంగా.. ఆఖరి మెట్టుపై కూర్చుని
కళ్ళు మూసుకుని లోపలి ప్రపంచంలోకి ప్రవేశించాడు
అంతా నిశ్శబ్దం .. నిరంతరమైన శుద్ధనిశ్శబ్దం
నిశ్శబ్దంలో లీనమౌతున్నకొద్దీ
దుఃఖం మెల్లగా తెల్లని పావురమై.. ఎగిరిపోతూ.. అదిగో
విముక్తత –
*

దీపం

రచన: కృష్ణ మణి

నింగిలోంచి
భూమికి దగ్గరగా వచ్చినప్పుడు తెలిసింది
ఎంత అందంగా ఉందోనని !
అన్ని గ్రహాలు ఉన్నట్లు గుండ్రంగా ఉన్నా
ఆ అందాల ప్రక్రుతి హొయలు
మనసుని కట్టిపడేసింది

తెల్లని మబ్బుల ఊయలలు
డోలాయమానం అంటే ఏంటో రుచి చూపించాయి
అ నీలి సంద్రం మధ్యలో పచ్చటి మైదానపు ప్రదేశాలు
అక్కడక్కడ గోదుమరంగు ఇసుక ప్రాంతాలు
కన్నుల పండుగనే చెప్పాలి

మబ్బుల్ని దాటి భూమిపైకి వస్తుంటే
ఏవో రేకుడబ్బాలు చువ్వలు దాడి చేసాయి
భూమికి రక్షణగా
ఎదో శక్తి ఇలా చేస్తుందని అనుకున్నాను

మొత్తానికి వాటినుండి తప్పించుకొని
ఒక చక్కని పచ్చని ప్రాంతంలో దిగి
అక్కడి ప్రాణుల్ని గమనించాను
ఒక ప్రాణిపై మరో ప్రాణి ఆధారపడి బతుకుతున్నాయని
బతకడానికి ఎదుటి ప్రాణిని చంపుకు తింటున్నాయని
ఆకును పండును కాయను తినే సాత్విక జీవులు కొన్నైతే
రక్తమాంసాలకై కోరలు, గోర్లతో క్రూరంగా ఉన్నా జీవులు

బయటికి కనిపించే రంగురంగుల పక్షులకు
ఎగిరిగంతులేసే అమాయక జంతువులకు
కిచ్ కిచ్మనే చిట్టిపొట్టి పురుగులకు
జీవన్మరణ పోరాటమే నిత్యం
ఆధిపత్య క్రూరత్వం వల్ల
ఆధిపత్యమంటే ఎవరిదని చూస్తే తెలిసింది
మనిషనే ప్రమాదకర విష జంతువుదని

తెలివి పెంచుకొని అడవిని అలికి
అందమైన కోటలను
పేక మేడలను కట్టి
ఆకాశానికి విషపుగోట్టాన్ని తగిలించి
తానూ చెడింది కాక
లోకాన్ని చెరుస్తున్నాడీ మూర్ఖుడు

వాడికి వాడే పోటి పడి
భూమికి గీతాలు గీసి
పంచుకొని యుద్ధాలు చేస్తున్నాడు
ప్రకృతిని చిదిమి దీపం పెట్టుకుంటున్నాడు
సకల జీవాలకూ పెడుతున్నాడు

కోపం తట్టుకోలేక శపించాను
ఒక్క క్షణంలో ఈ మనిషి వెయ్యి ముక్కలవ్వుగాక అని
వెంటనే పెద్ద శబ్దంతో ఒక విస్పోఠనం
ఉలిక్కిపడి లేచాను నిద్రలోంచి
నాపై నేనే సిగ్గుపడుతూ

వనితా ఎన్నాళ్లీ వ్యధ?

రచన: భమిడిపాటి స్వరాజ్య నాగరాజారావు.

బాల్యంలో పొందాల్సిన లాల్యంలో
అనూహ్యంగా మగపిల్లాడికంటే తక్కువే,
చెందాల్సిన హక్కుల విషయంలో
అత్యంత అసహజంగా ఆమె లోకువే.
యవ్వనంలో నాన్న వెనకేసుకొచ్చినా
అణకువ, అణిగిఉండటం తనకు మాత్రమే
సంబంధించినవి అన్నట్లున్న బోధలు,
తను మాత్రమే అనుసరించి తీరాలనే నిబంధనలు.
తప్పుచేయకున్నా తప్పనిసరి బాధలు,
నియమాల గట్టు దాటకున్నావదలని వ్యధలు.
అడుగడుగునా ఆమెకు షాకులు,
వీధిలోకెళ్తే వెధవల వెర్రిచూపుల బాకులు,
వికారం కలిగించే చిత్తకార్తి కుక్కల చొంగ కార్పులు.
కళాశాలకెళ్తే కాటేయటానికి సిద్ధంగా ఉండే విషనాగులు,
క్యాబెక్కుతే కబళించటానికి కాచుకు కూర్చున్న కామపిశాచులు.
కట్నం తేలేదని కాల్చివేతలు,