|| కవితా! ఓ కవితా! ||

 

రచన: కొసరాజు కృష్ణప్రసాద్

 

కవితా! ఓ కవితా!

నా మదిలో మెదలినపుడు,

మస్తిష్కపు నాడులలో

మోసితి నిను తొలిసారిగ

తల్లియు తండ్రియు నేనై.

ఎన్నెన్నో ఊహాలతో,

మరియెన్నో కలలతోటి,

పులకించితి నీ తలపుతొ

ఏ రూపున ఉంటావోనని.

 

కలం నుంచి జాలువాఱి

వెలువడగా నిన్నుఁజూచి,

సుఖప్రసవమై నిన్నుఁగన్న

ఆనందపు అనుభూతితొ,

మురిసి మురిసి ముద్దాడిన

మధుర క్షణం అతిమధురం.

 

అక్షరాలే పువ్వులుగా

ఏరి ఏరి కూరుస్తూ,

నీ భావానికి మెరుగులద్ది

తీర్చిదిద్ది సంతసించ,

మురిపెంలో పాలుగోరి

నా చుట్టూ చేరి చేరి,

నీ తోబుట్టులు పడ్డ తపన

నా కనుసన్నలు దాటలేదు.

 

దిన దినముగ పెరుగుచు

నువు ప్రచురితమై వెలువడగా,

పట్టమును పొందితివని మురిసితి

నే మరల మరల.

జనులందరు నిన్నుఁజూచి

కొనియాడుతు ఉంటుంటే,

జననీజనకులు నేనై

పొంగిపోతి గర్వముగా,

కవితా! ఓ కవితా!

 

|| కొసరాజు కృష్ణప్రసాద్ ||

మత్తు వదలరా

రచన: కొసరాజు కృష్ణప్రసాద్

పరుచుకున్న చీకటి,
ప్రయాసతో గర్భిణి,
పర్లాంగులో ఆసుపత్రి,
మధ్యలో మద్యం షాపు!

మత్తులో మందు బాబులు,
వళ్లు తెలియని కామాంధులు,
మఱ్ఱెల మధ్య మానభంగం,
ఆక్రందనాల అమావాస!

మద్యం షాపులో కాసుల గలగల,
మానభంగమై బాధిత విలవిల,
మద్యం డబ్బుతో నిండెను ఖజానా,
బాధితకందెను పరిహార నజరానా!

మారే ప్రభుత్వాలు, మారని ఆలోచనలు,
ఖజానాపై దృష్టి జాస్తి, గోడుపై మాత్రం నాస్తి.
మద్యంతో వచ్చిన డబ్బుతో ఆరోగ్య, సంక్షేమ పథకాలా?!
ఇది కొనితెచ్చుకున్న దౌర్భాగ్యం.

మార్పు కోరు, మార్పుకై చెయ్యి పోరు,
కానీ, ముందు నువ్వూ మారు!