విశ్వనాథ వారి విష్ణుశర్మ ఇంగ్లీషు చదువు

రచన: రాజన్

 

ఒక జాతి గొప్పదనం ఆ జాతి యొక్క భాష, ఆచారవ్యవహారముల వల్లనూ, జాతిలో పుట్టిన మహాత్ముల వల్లనూ, ఆ జాతికి సంబంధించిన సార్వజనీన గ్రంధముల వల్లనూ విలసిల్లుతూ ఉంటుంది. జ్ఞానవైరాగ్యముల పుట్టినిల్లయిన భారతావనిలో భాషాపరంగా జాతులను చూడగోరితే అందులో తెలుగు జాతికి ఒక విలక్షణమైన స్థానమున్నది. సంస్కృతం తరువాత అందునుండే పుట్టిన భాషలలో అత్యంత సంస్కరింపబడిన భాష తెలుగు భాష. మనకు అమ్మమ్మ సంస్కృతమైతే, తెలుగు అమ్మ; అమ్మమ్మ సంతానంలోకెల్లా మన అమ్మ అత్యంత సౌందర్యరాశి, సంస్కారశీలి. అటువంటి భాష ఇప్పుడు సొంత పిల్లల చేతిలో నిరాదరణకు గురిఅవుతోంది. పరభాషాప్రియత్వంలో పడి బుద్ధివికాశాన్ని, మనోవైశాల్యాన్ని కలిగించగల భాషను తోసిరాజంటున్నాం. అంగ్లేయులను మనదేశం నుండి వెళ్ళగొట్టి మనం విజయం సాధించామనుకుంటున్నాం కానీ, వాళ్ళ భాషావ్యవహారాలను మనలో మమేకం చేసి పరోక్షంగా వారే మనపై విజయం సాధించారు. తెలుగువారిపై అనధికార ప్రపంచభాషగా వెలుగొందుతున్న ఆంగ్లభాషాప్రభావం గురించి, మాతృభాషాబోధనావశ్యకత గురించి, ఆంగ్లభాష యదార్థ స్వరూపం గురించి చమత్కార ధోరణిలో రచింపబడ్డ ఆలోచనాత్మక నవల విష్ణుశర్మ ఇంగ్లీషు చదువు’. కవిసామ్రాట్ గా లబ్ధప్రతిష్టుడు, జగమెరిగిన సాహితీమూర్తి, పురాణ వైరి గ్రంథమాల, కాశ్మీర రాజవంశ చరిత్ర, నేపాళ రాజవంశ చరిత్ర మొదలగు నవలా సంపుటిల ద్వారా భారతదేశ యదార్థ చరిత్రను మనకందించిన విజ్ఞానఖని, జ్ఞానపీఠ్ అవార్డు గెలుచుకున్న శ్రీమద్రామయణ కల్పవృక్ష కృతికర్త, వేయిపడగలు సృష్టికర్త, తెలుగుజాతి కన్న అపురూప సాహితీరత్నం కీ.శే. శ్రీ విశ్వనాథ సత్యనారాయణ గారు ఈ నవలారచయిత.

ఈ కథ అంతా రచయిత కలలో జరుగుతుంది. పంచతంత్రం వ్రాసిన విష్ణుశర్మ, భారతం తెనుగించిన కవిబ్రహ్మ తిక్కన స్వర్గంలో జరిగిన కొన్ని సంఘటనల కారణంగా ఇంగ్లీషు నేర్చుకోవడానికి వేరు వేరుగా భూలోకం వస్తారు. ఇంద్రుడు సలహా మేరకు వారు రచయిత కలలో ప్రవేశించి తమకు ఇంగ్లీషు నేర్పమంటారు. సరేనన్న రచయిత, ఇక అక్కడ నుండి పడే పాట్లు అన్నీఇన్నీ కావు. ఆంగ్ల శబ్ధాల వ్యుత్పత్తి, అర్థం, ఉచ్చారణ మొదలైన వాటి గురించి విష్ణుశర్మ అడిగే ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెప్పలేక రచయిత తికమక పడే సన్నివేశాలు వినోదంతో పాటు ఆలోచననూ కలిగిస్తాయి. నువ్వు అనడానికి ఇంగ్లీషులో ఏమంటారంటాడు విష్ణుశర్మ. దానికి రచయిత YOU ’యుఅనాలంటాడు. యు అనడానికి U అంటే సరిపోతుందిగా మరి ముందు YO ఎందుకు దండగ అంటాడు విష్ణుశర్మ. అలాగే OBLIQUE, CHEQUE అనే పదాలలో Q ని వాడవలసిన అవసరం ఏమొచ్చింది? కకారాన్ని పలకడానికి K అనే అక్షరం ఉందికదా అంటాడు. The, Bad, Enough పదాల ఉచ్చరణ విషయంలో కూడా విష్ణుశర్మ ప్రశ్నలు రచయితను అయోమయానికి గురిచేస్తాయి. క్యాపిటల్, స్మాల్ లెటర్స్ గురించిన ఆక్షేపణలు, గ్రామర్ విషయంలో Is, Am, Will, Shall ల ప్రయోగానికి సంబంధించి అడిగే సహేతుకమైన ప్రశ్నలు మనకు నవ్వు తెప్పిస్తున్నా, ఏదో నిజం బోధపడుతున్న భావం కలుగుతుంది. అప్పుడే వికసిస్తున్న పిల్లల మనసులపై పరభాషా ప్రభావం ఎలా ఉంటుంది, మాతృభాష పై సాధికారత వచ్చిన తరువాత పరభాషను నేర్చుకోవడం వల్ల ఉపయోగం ఏమిటి? సంస్కృతం, తెలుగు మొదలైనవి సంస్కరింపబడిన భాషలుగా ఎందుకు పిలువబడుతున్నవి మొదలైన విషయాల గురించి తిక్కన, విష్ణుశర్మలు కూలంకషంగా మాట్లాడేతీరు మనకు ఎన్నో విషయాలను నేర్పుతుంది. అప్పట్లో పాడ్యమి, అష్టమి, అమావస్య, పౌర్ణమి తిథులలో విద్య నేర్పేవారుకారట. ఆదివారం సెలవు అన్నది ఆంగ్లేయుల నుండి తీసుకున్నసంస్కృతి అట. తిక్కన కాలం నాటికే ఇంటిపేర్లు అంటూ ప్రత్యేకించి ఏవీ ఉండేవికావట. ఇలాంటి ఆసక్తికర అంశాలతోపాటు పూర్వం విద్యావిధానం ఎలా ఉండేది, భాషను నేర్చుకోవడం ఎలా మొదలుపెట్టాలి మొదలైన విషయాలమీద మంచి అవగాహన కలిగిస్తుంది. చివరకు ఇంత కంగాళీగా ఉన్న భాషను నేర్చుకోమని చెప్పి విష్ణుశర్మ, తిక్కన స్వర్గానికి వెళ్లడానికి సిద్ధపడి ట్రైన్ ఎక్కేస్తారు. మెలకువ వచ్చిన రచయితకు తనకు Head Of The Department గా ప్రమోషన్ వచ్చిందని తెలుస్తుంది. కలలో మాచవరం ఆంజనేయస్వామికి కొట్టిన వంద కొబ్బరికాయల ఫలితమే ఇదని రచయిత ముగింపు వాక్యం పలకడంతో కథ పూర్తవుతుంది.

విశ్వనాథవారి శైలి గురించి ప్రత్యేకించి చెప్పవలసిన అవసరమేమున్నది. కథని పరిగెత్తించిన తీరు, సునిశిత హాస్యం, విష్ణుశర్మ పాత్రచిత్రీకరణ మనల్ని పేజీలవెంట పరుగుపెట్టిస్తాయి. రచయిత స్వగతంగా అనుకునేవి మనకు కడుపుబ్బా నవ్వు తెప్పిస్తాయి. నవల చదవడం పూర్తయిన తరువాత మనభాష మీద మనకు గౌరవం పెరుగకా మానదు. మన భాష యొక్క అందాన్ని అవలోకనం చేసుకోకా మానము. సరదాగా సాగుతూనే మనల్ని విశ్లేషించుకునేలా చేసే ఓ మంచి నవల విష్ణుశర్మ ఇంగ్లీషు చదువు”.

 

సరదాకో అబద్దం

రచన: రాజన్

ప్రపంచం లో ఎక్కువ శాతం మంది ఆడేది, ఆడేకొద్దీ ఆడాలనిపించేది …….అబద్దం. నాటి ధర్మరాజు దగ్గర నుండి నేటి రాజకీయనాయకుల వరకు అందరూ ఈ ఆటలో నిష్ణాతులే. ఆ మాటకొస్తే వారే ఏమిటిలెండి.. మీరు, నేను కూడా చిన్నవో, పెద్దవో అబద్దాలు చెప్పే వాళ్ళమే. మనం ఆడిన అబద్ధాన్ని నమ్మితే అవతలి వాడు, నమ్మకపొతే మనం ఓడిపోతాం. ఎవరో ఒకరే గెలిచే అవకాశం ఉంది కాబట్టే అబద్దాన్ని ఆడటం అంటారనుకుంటా.
మానవ జీవితం నుండి విడదీయలేని బంధాన్ని పెనవేసుకున్న ఈ (అవ)లక్షణాన్ని కవులు, రచయితలు తమ కవితా వస్తువుగా స్వీకరించిన సందర్భాలు అరుదు. అబద్దం ఎంత గొప్పదో, అవసరమైనదో చెప్పే ఒకటి రెండు సరదా పద్యాలు మాత్రం ప్రాచుర్యంలో ఉన్నాయి. ఉదాహరణకి ఒకటి
అబద్దమాడని వాడు, మద్యము ముట్టని వాడు
దమ్ము లాగని వాడు, సాని చేరని వాడు
ఉండి బ్రతుకుటకన్న చచ్చి పోవుట మిన్న
పశువు చేయని పనులు మనిషి చేయనుకున్న
జాతి భేదము సున్న, వాడచ్చముగ దున్న
ఒక అబద్దం చెప్పి దాని అవసరం తిరిపోయాక, దానిని నిజంగా మార్చేసే అద్భుత అబద్దపు రీతికి ధర్మరాజు నాంది పలికాడు.’ అశ్వద్ధామ హతహ ‘ అని బిగ్గరగా అరిచి, పాపం ద్రొణాచార్యుడు విల్లంబులు వదిలేసిన తరువాత ‘ కుంజరహ ‘ అని మెల్లిగా పలికాడు. చచ్చింది అశ్వద్ధామ కాదు, ఆ పేరుగల ఏనుగు అని ఆ అబద్దాన్ని సరిచేసాడు. కానీ అప్పటికే కాగల కార్యం పూర్తయిపోయింది. ఎన్నో అస్త్రాలకి లొంగని ఆ అసామాన్య వీరుని ఒక అబద్దం చంపేసింది.
ఈ రోజుల్లో రోజూ చెప్పుకునే చిన్నా, పెద్దా అబద్దాలను పక్కన పెడితే, ప్రత్యేకించి అబద్దాలకి గిరాకి ఉండే కాలం ఒకటుంది…అదే ఎన్నికల కాలం. ఎంత అందంగా అబద్దం ఆడితే అన్ని ఓట్లు పడతాయి. ఇచ్చిన వాగ్ధానం నిలబెట్టుకోక పోతే కదా అబద్దం అవుతుంది. క్రితంసారి హామీలు ఈసారి నిలబెట్టుకుంటామని పాలకపక్షం, మేమైతే మొదటిసారే హామీలన్నీ తీర్చేస్తామని ప్రతిపక్షం మళ్ళీ అబద్దాలాడేస్తాయి. అలా అబద్దాలు నిజం కాకపోతాయా అని ఓటరు..ఎప్పటికీ నిజం కాని అబద్దాలు ఆడుతూ లీడరు బ్రతికేస్తుంటారు. ఏది ఏమైనా సామాన్య ప్రజల దృష్టిలో అత్యంత హేయమైన వర్గంగా రాజకీయనాయకులని మార్చేసింది ఈ అబద్దం.
పాములలో విషం ఉన్నవీ, లేనివీ ఉన్నట్టే… అబద్దాలలో కూడా హాని కలిగించనివి, హాని కలిగించేవి అని రెండు రకాలున్నాయి. హాని కలిగించని అబద్దాలని ఇంగ్లీష్ లో ‘వైట్ లైస్’ అంటారు. తెలుగులో వీటికి సరైన పదం లేదు. ప్రస్తుతానికి ‘ శ్వేత కోతలు ‘ అనుకుందాం. పార్టీ కి రమ్మన్న స్నేహితుణ్ణి నొప్పించకుండా తలనొప్పనో, కడుపు నొప్పనో అబద్దం చెప్పి ముఖ్యమైన పనులు చేసుకోవడం, ఫోన్ చేసిన అమ్మా నాన్నలతో కొద్దిపాటి జ్వరం ఉన్నా ఆ విషయం వారికి చెప్పి కంగారు పెట్టే కంటే, బానే ఉందని చిన్న అబద్దం చెప్పడం ఈ కోవలోకి వస్తాయి.
అబద్దాలు చెప్పడం మాట అటుంచితే, నిజం చెప్ప కూడని సందర్భాలు కొన్నుంటాయి. గుండెపోటుతో హాస్పిటల్ లో ఉన్న మనిషి దగ్గరకి పరిగెట్టుకు వెళ్ళి నీ ఇల్లు రాత్రి దొంగలు దోచేసారట అని నిఖార్సైన నిజం చెప్పి, అతని పంచ ప్రాణాలను పనికట్టుకు తీసేకంటే…అతను కోలుకునే వరకు మౌనంగా ఉంటే చాలు.
ప్రియురాలితో ప్రియుడు చెప్పే అబద్దాలు, స్కూల్ మానెయ్యడానికి పిల్లలు చెప్పే అబద్దాలు, ఆఫీస్ కి లేట్ గా వెళ్ళి బాస్ తో చెప్పే అబద్దాలు ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే వీటికి అంతే ఉండదు. పైగా ఇప్పటి అబద్దాలు రేపటి నిజాలు కావచ్చు. కొన్ని వందల సంవత్సరాల క్రితం భూమి గుండ్రంగా ఉందంటే అబద్దం… ఇప్పుడది నిజం. మనుషులు గాలిలో ఎగరగలగడం, వేరే ఊర్లో ఉన్నవారిని చూడగలగడం అప్పటి అబద్దాలు…ఇప్పటి నిజాలు.
ఇక చివరగా..ఏది ఏమైనప్పటికీ ఇతరులకి ఇబ్బంది కలిగించేవి, బాధ పెట్టేవి అయిన అబద్దాలను వదిలి పెట్టేసి, అవసరార్ధం, అనర్ధం కాని అబద్దాలు తప్పని సరైతే ఆడుకుందాం, వాడుకుందాం. సత్యవ్రతాన్ని పాటించే మహనీయులకు మాత్రం అందరం విధేయులై ఉందాం. సాధ్యమైనంత వరకూ సత్యాన్నే పలుకుదాం.అబద్దం విషయంలో కూడా నిబద్దంగా ఉందాం.

నా శివుడు

రచన: రాజన్

దిక్కుల చిక్కుల జటాజూటము
అందులొ హరిసుత నిత్యనర్తనము
కొప్పున దూరిన బాలచంద్రుడు
జటగానుండిన వీరభద్రుడు
.
గణపతి ఆడగ నెక్కిన భుజములు
మాత పార్వతిని చేపట్టిన కరములు
స్కందుడు కూర్చొను ఊరువు నెలవులు
సకల దేవతలు మ్రొక్కెడు పదములు
.
అజ్ఞానాంతపు ఫాలనేత్రము
శుభాలనిచ్చే మెరుపు హాసము
ఘోరవిషమును మింగిన గ్రీవము
సర్వలోక ఆవాసపు ఉదరము
.
మదమను గజముకు చర్మము ఒలిచి
ఒంటికి చుట్టిన తోలు వసనము
మృత్యుంజయుడను తత్వము తెలుపు
మెడలో వేసిన కాలసర్పము
.
పుట్టుక మూలము కామదేవుని
మట్టుబెట్టిన మహాదేవుడవు
ప్రాణము తీసెడి కాలయమునికి
మృత్యువునిచ్చిన కాలకాలుడవు
.
గ్రుక్కెడు పాలు అడిగినవానికి
పాలసంద్రమే ఇచ్చిన వాడవు
పదునారేండ్ల ఆయువు వానిని
చిరంజీవిగా చేసిన రేడువు
.
భక్తిప్రపత్తుల పూజించ యక్షునికి
దిక్పాల్కత్వము ఇచ్చినవాడవు
సనకసనందుల శంకలు తీర్చగ
ఆదిగురువుగా వెలసినవాడవు
.
చేతిలొ ఢమరుక ఢమఢమ మ్రోగగ
అక్షరంబులే గలగల జారగ
అందు పుట్టినవి నీదు సూత్రములు
సర్వ శాస్త్రములకాధారములు
.
మహావిష్ణువే మద్దెల కొట్టగ
చదువులతల్లి వీణ మీటగా
మహాశక్తియే లాస్యమాడగా
చతుర్ముఖుండు వేదముపాడగ
దేవగణంబులు పొగడగ పొగడగ
మునిజనంబులు మనసున కొలువగ
అసురసంధ్యలో ధవళనగముపై
తద్ధిమి తకధిమి నాట్యమాడెదవు
.
కాలికదలికలె కాలపు గతులు
సత్యధర్మములె అడుగుల గురుతులు
సకల సంపదలు సర్వభోగములు
ఒంటికినంటిన భస్మరాశులు
.
భక్తకోటులు కొలిచెడి వేల్పుల
మనములనుండెడి వేల్పుల వేలుపు
నా మానసగిరిపై నివాసముండి
అరిష్డ్వర్గము పారద్రోలుమా
నీ పదపద్మము పట్టివీడని
మహాభోగమును కటాక్షింపుమా
హరహర శివశివ శంభోశంకర
గానామృతమున ఓలలాడగా
నన్నుమరువగా నిన్ను చేరగా
శక్తి నొసగుమా భక్తి నొసగుమా
అనితరసాధ్యమౌ ముక్తినొసగుమా
.
…………..హరహర మహాదేవ శంభోశంకర నమః పార్వతీపతయే నమః

భగవంతునికి లేఖ… భగవంతుడి సమాధానం

రచన: రాజన్

సకల చరాచర సృష్టికర్త, ధర్మసంస్థాపకుడు అయిన భగవంతునికి,
జీవకోటిలొ శ్రేష్టుడు అయిన ‘నేను’ సందేహ నివృత్తికై వ్రాయుచున్న లేఖ.
భగవాన్! కళ్ళకు కనపడని నీవు ఎక్కడున్నావని అడిగితే.. గుళ్ళో ఉన్నావని కొందరు, భక్తుల గుండెల్లో ఉన్నావని మరికొందరు అంటున్నారు. సంతృప్తి చెందని నేను…స్వాములను, పండితులను దర్శించి ప్రశ్నిస్తే..నువ్వు నాలోనే ఉన్నావని, నేను చూడగలిగే వాళ్ళందరిలో ఉన్నావని, అసలు మేమంతా నీలోనే ఉన్నామని జ్ఞానోపదేశం చేసారు. కానీ.. ఒకప్పటి అసాధ్యాలను సుసాధ్యాలుగా చేస్తూ భౌతిక జీవన పరిణామానికి వెన్నెముకగా నిలుస్తున్న ఆధునిక శాస్త్రవేత్తలు మాత్రం నువ్వనే వాడివి అసలు లేవని, భ్రమకు మరో పేరే భగవంతుడని వాదిస్తున్నారు. పురాతన గ్రంధాలను, తత్వ శాస్త్రాన్ని అవపోసన పట్టిన పండితుల మాటలను నమ్మాలో..లేక అపర సృష్టికర్తలైన శాస్త్రవేత్తల మాటలు విశ్వసించాలో తెలియడం లేదు. అందుకే నా మొదటి ప్రశ్న…‘ నువ్వనే వాడివి ఉన్నావా? ఉంటే ఎక్కడున్నావు? ‘
ఇక నా రెండవ ప్రశ్న…నువ్వనే వాడివి ఉంటే నీకు ఇష్టమైన వారెవరు? నీ నామమే స్మరిస్తూ జనారణ్యానికి దూరంగా ఉండే మునులా? రోజూ నీకు కొబ్బరికాయలు, అరటిపళ్ళు సమర్పించి గంటల కొద్దీ పూజలు చెసే సామాన్య భక్తులా? కోట్లు కొల్లగొట్టి లక్షలు నీ హుండీ లో వేసే ధనిక భక్తులా? లేక జనానికి ధర్మోపన్యాసాలిస్తూ విలాసవంతమైన జీవితాన్ని గడుపుతున్న నవీనతరం స్వామీజీలా? ఇంకో చిన్న అనుబంధ ప్రశ్న ప్రభూ…నిన్ను నమ్మని వారంటె నీకు కోపమా?
ధర్మం నశించినప్పుడు, అధర్మం ఉరకలేస్తునప్పుడు అవతరిస్తూనే ఉంటానని గీతలో గోవిందునిగా చెప్పావు. కానీ ఇప్పుడు ధర్మం నశించిపోలేదంటావా? పదవుల కోసం, ఆస్తుల కోసం సొంతవారినే చంపుకుంటున్నారు. కుల, మతాల పేరుతో ఒకరినొకరు ఊచకోతలు కోస్తున్నారు. విద్యా, వైద్యశాలలు కేవలం వ్యాపార కేంద్రాలుగా మారిపోయాయి. ప్రతి మనిషిలోనూ వికృతత్వం తాండవిస్తుంది. కేవలం ఒకరిద్దరు రాక్షసులను చంపడానికి, కొంతమంది భక్తులను రక్షించడానికి ప్రతీ యుగంలోను జన్మిస్తుంటావని కథలు కథలుగా చెప్పుకుంటూ ఉంటాం. మరి ఇంతమంది రాక్షసులున్న ఈ యుగంలో ఎందుకు నువ్వింకా జన్మించలేదు? ఇది నా మూడవ ప్రశ్న.
దయామయా… నా ప్రశ్నల్లో అజ్ఞానం ఉంటే మన్నించు. కానీ నిరంతరం నాలోను, నా చుట్టూ ఉన్న ఈ ప్రపంచంలోనూ జరుగుతున్న పరిణామాలు చూస్తుంటే వేదన భరించలేకున్నాను. సృష్టిలో అత్యధికుల విశ్వాసానికి ప్రతిరూపానివైన నీవు మాత్రమే నాలోని ఈ అలజడిని తగ్గించి, శాంతిని ప్రసాదించగలవని భావించి ఈ ఉత్తరం వ్రాస్తున్నాను.
సౌగుణ్యశీలి అయిన జగన్మాతకు నా నమస్కారములు తెలియజేయి.
నీ జవాబు కోసం ఎదురు చుస్తూ,
భూలోక చరుడు,
మానవుడు

*************

భగవంతుని జవాబు
కుమారా,
నీవు వ్రాసిన “భగవంతునికి లేఖ” ప్రతి అందింది. సృష్ట్యాది నుండి తపస్సులు, పూజలు, ప్రార్ధనలు, బలిదానాలు వంటి విధానాల ద్వారా మాత్రమే ఇంతవరకూ నేను భక్తుల కోర్కెలను, సందేహాలను తీరుస్తూ వచ్చాను. వీటికి భిన్నంగా ఒక లేఖ ద్వారా నా అస్థిత్వానికి, పరమాత్మ తత్వానికి సంబందించిన సమాధానాలు తెలుసు కోవాలనుకున్న నీ ఆలోచన నన్ను ఆకర్షించింది. అందుకే సృష్టి చరిత్రలో మొదటిసారిగా నా స్వహస్తాలతో నీ లేఖకు సమాధానం వ్రాస్తున్నాను. సమాధానాలు చిత్తగించు.

నీ మొదటి ప్రశ్న: “నువ్వనే వాడివి ఉన్నావా? ఉంటే ఎక్కడున్నావు?” అన్నది నా అస్థిత్వానికి సంబందించినది. ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం కోసం ఎందరో పండితులను, భక్తులను, శాస్త్రవేత్తలను ప్రశ్నించానన్నావు. కానీ ఇంతమందిని సమాధానం అడిగిన నీవు విచిత్రంగా నిన్ను నువ్వు మాత్రం ప్రశ్నించుకోవడం మరచిపోయావు. బాహ్య ప్రపంచం అన్నది నిలకడలేనిది. ఒక వ్యక్తి నుండి మరో వ్యక్తికి, ఒక సమాజం నుండి మరో సమాజానికి దాని స్వభావం మారిపోతూ ఉంటుంది. ఈ ప్రపంచం అంతా అంగీకరించే ఏక సిద్ధంతాలంటూ ఏమీ లేవు. ఈ పండితులు, శాస్త్రవేత్తలందరూ తమ చుట్టూ ఉన్న సమాజం నుండి, తమకు ఎదురైన అనుభవాల నుండి కొన్ని సిద్దాంతాలను ఏర్పరచుకొని అవి మాత్రమే నీకు చెప్పగలరు. మరి అలాంటప్పుడు వేల సిద్దాంతాలలో ఏదో ఒకదానిని పట్టుకు వేలాడే వాళ్ళకు మూల పదార్ధమైన నా గురించి ఎలా తెలుస్తుంది. నన్ను తెలుసుకోవడనికి, చేరుకోవడానికి ఉన్న ఏకైక మార్గం అంతర ప్రపంచంలోనికి ప్రయాణించడం. అలా తమలోకి తాము ప్రయాణం చేస్తున్న వారినే ఙ్ఞానులంటారు. ఙ్ఞానమన్నది ఓ నిరంతర ప్రయాణం. ఙ్ఞానమంటే సర్వమూ తెలిసిఉండటం కాదు. ఆ సర్వమూ తనలోనే ఉందని తెలుసుకోవడం. అలాంటి ఙ్ఞానులకు విగ్రహాలతోను, సిద్దాంతాలతోను పనిఉండదు. దేవుడు ఉన్నాడా లేడా అనే మీమాంసకు వారి మనసులో తావులేదు. ఇదే నీ మొదటి ప్రశ్నకు సమాధానం: దేవుడనే వాడు నిశ్చలానందంలోనూ, సర్వవ్యాపకత్వాన్ని గ్రహించగలిగే హృదయాంతరాళంలోను ఉన్నాడు. మరోలా చెప్పాలంటే “నువ్వే నేనై ఉన్నాను”.
ఇక నీ రెండవ ప్రశ్న: “నువ్వనే వాడివి ఉంటే నీకు ఇష్టమైన వారెవరు?”. నిజానికి నీ మొదటి ప్రశ్నకు సమాధానం తెలుసుకుంటే నీ మిగతా రేండు ప్రశ్నలకి సమాధానాలు సులభంగానే దొరుకుతాయి. అయినా నీ ప్రతి ప్రశ్నకు జవాబిద్దామనే ఉద్దేశ్యంతో వీటికి కూడా జవాబిస్తున్నాను. మునులు, ధనిక భక్తులు, బీద భక్తులు, ధర్మోపన్యాసాలిచ్చే గురువులు…వీరిలో నాకు ఇష్టమైన వారెవ్వరని అడిగావుకదా…విను… సృష్టికి అందాన్ని తేవడానికి, సృష్టి కార్యక్రమం సజావుగా జరగడానికి పగలు రాత్రి, ఎండా వానా, వేడీ చలీ అనే పరస్పర విరుద్ధ భావనలను సృజించాను. ఆ తరువాత నాలోనే మంచి చెడు, ఆనందం దుఖం లాంటి గుణాలను పుట్టించుకొని మానవునిగా మారాను. ఈ గుణాలను తొలగించుకుంటే మళ్ళీ దేవుడైపోతాను. అంటే మానవుడినైనా దేవుడినైనా నేనే… గుణాలే తేడా. మునులు, మూర్ఖులు, మహాత్ములు, బూటకపు స్వామీజీలు, ఆస్థికులు, నాస్తికులు వీళ్ళంతా నేనే. నీకంటికి నేను ఇన్ని రూపాలలో కనిపిస్తూ ఉండటం వల్ల నీకీ సందేహం వచ్చింది. నా మొదటి సమాధానం ద్వారా ఒక్క సారి నువ్వు నేనై చూడు. అంతా ఒకేలా కనిపిస్తుంది. ఇక నీ అనుబంద ప్రశ్న “నిన్ను నమ్మని వారంటే నీకు కోపమా?”. భగవంతుడు అనబడే నేను ఒక నమ్మకం…. నేను నమ్మిన వారి నమ్మకం లోనే కాక నమ్మని వారి నమ్మకం లోను ఉంటాను. ఇక నాకు నచ్చని వారనే ప్రశ్న ఎక్కడ ఉంది.
చివరిదైన నీమూడవ ప్రశ్న: “ఇంతమంది రాక్షసులున్న ఈ యుగంలో ఎందుకు నువ్వింకా జన్మించలేదు? “. ఇది బ్రహ్మ రహస్యం, కానీ చెప్పక తప్పదు కాబట్టి చెబుతున్నాను. ప్రతీ యుగానికి కొన్ని యుగ లక్షణాలుంటాయి. పూర్వయుగాలలో రాక్షసులనే వారిని ప్రత్యేకించి సృష్టించి వాళ్ళను చంపడానికి రాముడుగా, కృష్ణుడుగా పుడుతూ వచ్చాను. కానీ కలియుగానికొచ్చేసరికి ఈ రాక్షసులను బయట కాక ప్రతీ మనిషి మస్తిష్కంలోనూ పుట్టించాను. భయం, ద్వేషం, అలసత్వం ఈ రాక్షసులలో ప్రముఖులు. వీరిని సంహరించడానికి ధైర్యం, ప్రేమ అనే రూపాలలో అదే మస్తిష్కంలో పుట్టే ఉన్నాను. కావలసిందల్లా యుద్ధం మొదలుపెట్టి ఆ రాక్షసులను చంపడమే. ఇదే నీ ఆఖరి ప్రశ్నకు సమాధానం: “నేను ఇప్పటికే నీ మస్తిష్కంలో జన్మించి ఉన్నాను”.
నీ సందేహాలు నివృత్తి అయ్యాయి కదా. మానవునిగా ప్రశ్నించి భగవంతునిగా సమాధానం చెప్పావు. ప్రశ్నించడం మొదలైంది అంటే దైవంగా మారడానికి నీ ప్రయాణం మొదలైందన్నమాట. ఙ్ఞానం పై మెట్టు అయితే ప్రశ్న మొదటి మెట్టు. ఇక నుండి ప్రతి ప్రశ్నని ప్రశ్నించు. ఆ వచ్చిన జవాబునీ ప్రశ్నించు. తలపెట్టిన ప్రతికార్యాన్ని సఫలీకృతం చేసుకోవడానికి పూర్తిస్తాయిలో యత్నించు. మానవుని పరిపూర్ణరూపమే భగవంతుడనే సత్యాన్ని ప్రపంచానికి చాటించు.

శుభం భూయాత్

భగవంతుల రహస్య సమావేశం

రచన: రాజన్ పి.టి.ఎస్.కె

సర్వాంతర్యామి, దేవదేవుడైన శ్రీమహావిష్ణువు దీర్ఘాలోచనలో మునిగిపోయాడు. ఆయన వదనంలో నిత్యం నాట్యం చేసే చిరునవ్వు ఎందుకో ఈ రోజు అలిగినట్టుంది. ఆయన గంభీర వదనాన్ని చూసి భయపడ్డ పాలసముద్రపు కెరటాలు కూడా మెల్లిగా ఆడుకుంటున్నాయి. ఆదిశేషుడు తను కొట్టే చిన్నిపాటి బుసలను కూడా మాని నిర్లిప్తంగా చూస్తున్నాడు. విష్ణు పాదాలు ఒత్తుతున్న జగన్మాతకు మాత్రం ఇదంతా అగమ్య గోచరంగా ఉంది. ఎన్నడూ లేనిది స్వామి ఇలా వ్యాకులం గా కనిపించడంతో అమ్మవారు ఉండబట్టలేక…
“స్వామీ ఎందుకు మీరింత ఆలోచనామగ్నులై ఉన్నారు. ఎవరైనా భక్తునికి ఆపద వాటిల్లిందా?” అని అడిగింది.
శ్రీహరి ఒకసారి లక్ష్మిదేవి వంక చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు. “లేదు దేవి. ఈ సారి ఆపద మొత్తం ప్రపంచానికి రాబోతున్నది, అది ఒక్కసారిగా కాక మెల్లిమెల్లిగా మొదలై మహోపద్రవంగా మారబోతున్నది. దానిని ఎలా నివారించాలా అని ఆలోచిస్తున్నాను” అన్నాడు.
“సృష్టిస్థితిలయ కారకులైన మీరు కూడా నివారించలేని ఆపదా ప్రభూ?” అని ఆందోళనగా అడిగింది అమ్మవారు. ఈసారి స్వామివారి సమాధానం మరో చిరునవ్వు మాత్రమే. ఆయన ఆలోచనలన్నీ రేపు జరగబోయే సమావేశం చుట్టూనే తిరుగుతున్నాయి.
నిర్జన ప్రదేశంలో సమావేశం ఏర్పాటుచేయబడింది. సమావేశానికి ఆతిథ్యమిస్తున్న విష్ణువు అందరికన్నా ముందుగా అక్కడకు చేరుకున్నాడు. ఆ తరువాత సమస్తలోకప్రభువు, పాపవినాశకుడు అయిన యెహోవా వచ్చాడు. ఆ వెంటనే సర్వలోకైకనాథుడు, పరమ పవిత్రుడు అయిన అల్లా కూడా సమావేశస్థలిని చేరుకున్నాడు. అందరి ముఖాల్లోను ఒకటే భావం, అదే వ్యాకులత. సమావేశం మొదలయ్యింది.
“మనుషులలో మూర్ఖత్వం పెరిగిపోయింది” యెహోవా ప్రారంభించాడు.
“ప్రేమ, సేవ అనే భావాలు మెలి మెల్లిగా కనుమరుగైపోతున్నాయి, మతమౌఢ్యం, వేర్పాటువాదం మితిమీరిపోతున్నాయి.” ఆయన మాటలలో బాధ ధ్వనిస్తోంది.
“అవును” అల్లా గద్గదమైన స్వరంతో అన్నాడు.
“అసలు ఎందుకిలా జరుగుతుంది?” ఆయనే మళ్ళీ ప్రశ్నించాడు.
“తప్పు మనలోనే ఉన్నట్టుంది” విష్ణువు తల పంకిస్తూ అన్నాడు.
“మనలోనా?” మిగతా ఇద్దరూ ఆశ్చర్యంగా అడిగారు.
“అవును మనలోనే…” కచ్చితంగా చెబుతున్నట్టుగా నొక్కి చెప్పాడు శ్రీహరి.
“జీవులు ఎక్కడ పుట్టాలో, ఎప్పుడు మరణించాలో మనమే నిర్ణయిస్తున్నప్పుడు, ఈ పరిణామానికి తప్పు మనదవుతుంది గాని వారిదెందుకవుతుంది?”
మిగతా ఇద్దరికీ ఇది సరైన తర్కంగానే అనిపించింది, కానీ ఏదో తెలియని సందేహం.
“కావచ్చు…కానీ మనం వారినలా మూర్ఖులుగా ప్రేమరహితులుగా మారమనలేదే?” అల్లా ప్రశ్నించాడు.
“ఆ మాటకొస్తే మన పవిత్ర గ్రంధాలన్నీ ప్రేమనే ప్రవచిస్తాయి, తోటివారికి సాయపడమనే చెబుతాయి, మరి అలాంటప్పుడు తప్పు మనదెందుకవుతుంది?” మళ్ళీ ప్రశ్నించాడు.
“మనం కేవలం వారికి అలా ఉండమని చెప్పామంతే. కానీ వారిని ఆచరించేలా చేయలేదేమో? బహుశా అందుకే ఈ పరిస్థితేమో?” యెహోవా సందేహంగా అన్నాడు.
ఆల్లా నవ్వుతూ మెల్లిగా చెప్పాడు “మనం వారి పుట్టుకను మరణాన్ని మాత్రమే శాసించగలం, ఆ రెంటి మధ్యలో ఉన్న జీవితాన్ని కాదు, ఆ జీవితానికి పూర్తి బాధ్యుడు మానవుడే. ఈ విషయం మీ ఇద్దరికీ కూడా తెలియనిదేమీ కాదు.”
“అవునవును మీరన్నది నిజమే… ఈ దేవ రహస్యం దేవుళ్ళమైన మన ముగ్గురికీ తప్ప మిగతా వారికి తెలిసే అవకాశమే లేదు” యెహోవా అంగీకారంగా తలూపుతూ చెప్పాడు.
విష్ణువు కూడా “మీరు చెప్పింది నిజమే…మరి తప్పు ఎక్కడ జరిగి ఉంటుందని మీ ఉద్దేశ్యం?” అన్నాడు. ముగ్గురూ మళ్ళీ ఆలోచనలో పడ్డారు.
“మానవుడిని పుట్టించక ముందు కొన్ని కోట్ల సంత్సరాలు పాటు మనకీ సమస్య రాలేదు. అంతకు ముందు అన్నిరకాల జీవరాశులు తమ పని తాము చేసుకుంటూ ఆనందంగా జీవించేవి. ఇప్పుడీ మానవుడు మాత్రం తన ఆనందాన్ని తానే నాశనం చేసుకుంటూ మనల్ని కూడా ఇబ్బంది పెడుతున్నాడు.” కొద్దిపాటి ఆవేశపూరిత స్వరంతో అన్నాడు విష్ణువు.
“మానవుడు కొద్దిగా పెడదారి పడుతున్నప్పుడల్లా అవతారాలు ఎత్తుతూ వచ్చాను. ఇప్పటి వరకూ తొమ్మిది అవతారాలు ఎత్తాను, దుర్మార్గులందరినీ సంహరించాను, కాని ఇప్పుడు కల్కి అవతారం ఎత్తి దుర్మార్గులను శిక్షించి సన్మార్గులను రక్షిద్దామంటే…. ఒక్క సన్మార్గుడూ కనపడడు. ప్రతీ ఒక్కరిలోనూ ఏదో ఒక వికారం ఉంటూనే ఉంది. ఇప్పుడు వారిని శిక్షించడమంటే విశ్వం మొత్తాన్ని నాశనం చెయ్యడమే. నాకేం చెయ్యాలో పాలుపోవడం లేదు.” ఆయన ముఖంలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనపడుతుంది.
“అవును….నేను కూడా మహ్మద్ ప్రవక్త లాంటి వారిని భూమ్మీదకు పంపి జనాలలో దేవుని గురించి, అతని గొప్పతనం గురించి, అతని ప్రేమ పొందాలంటే వాళ్ళెలా జీవించాలో…మొదలైన విషయాలన్నీ చెప్పించాను. కాని ఇప్పుడు వాటి ప్రభావం జనం మీద ఏమీ ఉన్నట్టు లేదు. అలాగే యెహోవా కూడా ఏసుక్రీస్తు ద్వారా కరుణతత్వాన్ని, నమ్మకం గొప్పతనాన్ని చెప్పించాడు. కానీ ఇప్పుడు ఆ ప్రభావం కూడా శూన్యమే.” పెదవి విరుస్తూ అన్నాడు అల్లా.
“నాకొకటి అనిపిస్తుంది” యెహోవా సాలోచనగా అన్నాడు.
“మనం ఇన్ని అవతారాలు ఎత్తినా ఎంతమంది ప్రవక్తలను, దైవకుమారులను భూమ్మీదకు పంపినా పరిస్థితిలో మార్పురాకపోవడానికి కారణం ఒకటై ఉంటుంది” అన్నాడు.
“ఏమిటది?” మిగతా ఇద్దరూ ఆతృతగా అడిగారు.
“మనిషి ప్రవృత్తి” సమాధానంగా చెప్పాడు.
“కృష్ణుడు, జీసస్, ప్రవక్త…వీళ్ళు పుట్టక ముందూ అరాచకం ఉంది, వీళ్ళు ఉన్నప్పుడూ ఉంది, వీళ్ళు అవతారం చాలించాక కూడా ఉంది. మరి వీళ్ళు వెళ్ళి ఏం చేసారు అంటే….ఎలా బ్రతికితే ఆనందంగా ఉండచ్చో చెప్పారు. దానిని ఆచరించిన వారు ఆనందాన్ని పొందారు. ఇలా ఆనందాన్ని పొందినవారు తరువాత ప్రవక్తలు, అవతారమూర్తులు చెప్పిన ధర్మాలను ఒక చోట చేర్చి వాటికి మతాలని పేరు పెట్టారు. వారి బోధనలను పవిత్ర గ్రంథాలుగా సూత్రీకరించారు.”
“అవునవును ఇక్కడే అసలు చిక్కొచ్చిపడింది. మనం పంపిన మనవాళ్ళెవరూ మతాలు ఏర్పరచమని చెప్పలేదు. ధర్మాన్ని భోదించి అలా బ్రతకమన్నారు. కానీ మానవులు తమ తెలివి తేటలతో ఆ బోధలను మతంగా మార్చేసి ఆ ధర్మాలకు రకరకాల భాష్యాలు చెప్పారు. నేను బుద్ధావతారం ఎత్తి విగ్రహారాదన, పూజలు పునస్కారాలు వద్దన్నాను, దేవుడు నీలోనే ఉన్నాడని ప్రబోధించాను. కానీ ఏం లాభం? నేను అలా అవతారం చాలించానో లేదో వాళ్ళు బుద్ధుడికో గుడి కట్టి పూజలు పునస్కారాలు మొదలు పెట్టేసారు” అన్నాడు విష్ణువు.
“మావాళ్ళు మాత్రం తక్కువ తిన్నారా! కొంతమంది మూర్ఖులు పవిత్ర యుద్దానికి రకరకాల ఉపమానాలు తీసి మతాల మీద యుద్దం చేస్తున్నారు. వాళ్లనేం చెయ్యాలంటారు” అన్నాడు అల్లా.
“అందరి పరిస్థితి అలానే ఉందండి, మా వాళ్లలో కూడా కొంతమంది మతాలపై యుద్ధాలు, మతమార్పిడిలంటూ నా సువార్తల రూపు మార్చేస్తున్నారు.” అన్నాడు యెహోవా.
“అసలు ఆకాశంలో ఉన్నామో లేమో తెలియని మనకోసం భూమ్మీద వీళ్ళెందుకండి కొట్టుకు చచ్చిపోతున్నారు” నిర్వేదంగా అన్నాడు విష్ణువు.
“సరే….ఇంతకి మన తక్షణ కర్తవ్యం ఏమిటి? ఈ ఆపదనుండి మానవాళిని ఎలా కాపాడాలి?” యెహోవా ప్రశ్నించాడు.
“వీటన్నిటికీ ఒకటే మార్గం… దేవుళ్ళనే మనకి ప్రత్యేకమైన రూపం గాని, ఉండే ప్రదేశం గాని లేవని, నమ్మకమే మనరూపమని… ప్రేమ ఆనందాలే మనం ఉండే ప్రదేశాలన్న నిజం మనుషులకు చెప్పేద్దాం. మనకోసం కొట్టుకునే కంటే, వాళ్ళ మనుగడకు కొన్ని దశాబ్దాల లోపే మంగళం పాడగల పర్యావరణ ప్రమాదాన్ని నివారించడానికి ప్రయత్నించమందాం. వాళ్ల తెలివి తేటలను దేవుడు ఉన్నాడా? లేడా? అనే వాదనల మీద కాక, ప్రాంతాలను, కులాలను, మతాలను వాడుకుని మనుషుల మద్య చిచ్చుపెడుతున్న రాజకీయనాయకుల కుయుక్తులను ఎదుర్కోవడానికి ఉపయోగించమందాం. ప్రతీసారి ప్రవక్తలుగాను, పురుషోత్తములుగాను భూమ్మీదకు వెళ్ళిన మనం ఈసారి అక్షరాల రూపంలోను, మాటల రూపంలోను వెళదాం. సమాజ శ్రేయస్సు కోసం తమవంతు సాయం అందించే ప్రతీ ఒక్కరి చేతివ్రాతలోను, నోటిమాటలోను నివాసముందాం. ఆయుధాలకు బదులు చిరునవ్వులు విసురుకోమందాం, భయకోపాలని ధైర్యవంతమైన ప్రేమతో ఎదుర్కోమందాం. మన ముగ్గురం వేరు వేరు కామని ముగ్గురం కలిస్తేనే వాళ్ళు పీల్చే ప్రాణవాయువని తెలియజేద్దాం….” ఆవేశభరితము, అనురాగపూరితము అయిన అల్లా సూచనా ప్రసంగం పూర్తయ్యింది.
విష్ణువుకి, యెహోవాకీ కూడా ఈ ఆలోచనే సరైనదనిపించింది. ముగ్గురూ కలిసి మెల్లిగా అడుగులు వెయ్యడం ప్రారంభించారు. అలా నడుస్తూ నడుస్తూ ఒకరిలో ఒకరు ఐక్యం అయిపోయారు. దివ్యకాంతి ఒకటే అక్కడ కనపడుతోంది. ఆ దివ్యమైన వెలుగు భూలోకం వైపు వేగంగా రాసాగింది.

శుభం భూయాత్