విశ్వపుత్రిక వీక్షణం 1 – రమ్య ది రోబో

రచన:విజయలక్ష్మీ పండిట్

సూపర్ బజార్ నుండి ఇంటికి వచ్చిన లక్ష్మి వరండాలో చెప్పుల స్టాండు పై చెప్పులు వదిలి ఇంట్లోకి వెళ్లి తన
హాండ్ బ్యాగ్ ఢైనింగ్ టేబుల్ పై పెట్టి బాత్రూం వైపు నడిచింది. డ్రైవర్ సామాన్ల బ్యాగ్ తెచ్చి డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర పెట్టి వెళ్లాడు.
ఫ్రెషప్ అయ్యక కాఫీ తాగాలని వంటింటి వైపు నడుస్తూ అంతలో భర్త రామ్ కు కాఫీ టి ఏదయినా కావాలేమో అడగాలని ఆఫీస్ రూమ్ వై పు నడిచింది.
భర్త ఆఫీస్ రూమ్ నుండి ఎవరో ఆడమనిషి గొంతు ఇంగ్లీషులో మాట్లాడడం వినిపించింది.
వాకిలికెదురుగా కూర్చున రామ్ .
“ఎంతసేపయింది నీవు వచ్చి “అని అడిగాడు లక్ష్మిని.
“ఇప్పుడే పదినిముషాలయింది. మీకు కాఫీ కావాలా నేను చేసుకుంటున్నాను “ అని అడుగుతూ లోపలికి వచ్చి, రామ్ కు ఎదురుగా కూర్చున్న ఆమె వైపు చూసింది. బొమ్మ లాగున్న ఆ అమ్మాయి కండ్లు మిటకరిస్తూ నవ్వు ముహం పెట్టి , “హలో లక్ష్మి హౌవార్ యు, ఇ యామ్ రమ్య “ అంటూ లేచి నిలబడి చేయి చాచింది.
లక్ష్మి అప్రయత్నంగా షేక్ హ్యాండి్ ఇచ్చింది. ఆ చేతిస్పర్శలో ఏదో తేడా ఫీలయింది లక్ష్మి .
“రామ్ మీ గురించి అంతా చెప్పారు “అంది.
“అంతా అంటే “అనుకుంది లక్ష్మి మనసులో.
లైట్ పింక్ పంజాబ్ డ్రస్సులో బాబ్డ్ హేర్ తో చక్కగా అందంగా ఉంది. వయసు ఇరవై ప్లేస్ వుంటుంది. కానీ ఆ అమ్మాయి కదలికలలో ఏదో కొత్తదనం కనిపించింది.
అంతవరకు భార్య ముఖకవళికలతో మార్పును గమనిస్తూ ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటున్న రామ్,
“ లక్ష్మీ షి ఈజ్ రమ్య ద రోబో. మనం హైటెక్స్ ఇంటర్నేషనల్ కాన్ఫరెన్సలో ‘సోఫియా ‘ రోబోను చూసి వచ్చిన తరువాత నేనన్నాను గుర్తుందా? ఒక రోబోను ఇంట్లో అసిస్టెంట్ గా పెట్టుకుందామని, మూడునెలల ముందు రోబోను బుక్ చేశాను. ఈ రోజే డెలివర్ చేసారు. రమ్య అని పేరు పెట్టాను “ అన్నాడు .
లక్ష్మి కి నమ్మశక్యం కావడం లేదు.
ఇంతలో రామ్, “లక్ష్మి ఇప్పుడే తాగాను కాఫీ రమ్య పెట్టింది. చాలా రుచిగా తయారు చేసింది” అన్నాడు రమ్య రోబో వైపు చూస్తూ .
రమ్య రోబో బ్రాడ్ స్మైల్ ఇచ్చింది.
రామ్ , రమ్య రోబోను ఏదో బుక్ , ఫైల్ తెమ్మని అడిగాడు ఏ అలమరలో ఉన్నాయో చూపెడుతూ. రమ్య రోబో
వెళ్లి చెప్పిన బుక్ , ఫైలు కరెక్ట్ గా తెచ్చి ఇచ్చింది.
రమ్య రోబో ఖాళీ కాఫి కప్పు తీసుకొని వంటింటి వైపు నడుస్తూ ఆగి , ”లక్ష్మీ షల్ ఐ గెట్ కాఫీ ఫార్ యు” అని అడిగింది .
ఆశ్చర్యం నుండి తేరుకొని లక్ష్మి “ఒ కె ప్లీస్”అనగానే రోబో మెల్లగ నడిచి వెళ్లింది .
రామ్ లక్ష్మికి రోబో పనితనం గురించిన పరిచయం చేయడమని గ్రహించింది. తేరపార చూస్తేకాని రోబో అని
తెలవనంత నైపుణ్యంగా తయారుచేశారా రోబోను .
మనిషి మేథస్సుకు మనసులో జోహారులు పలికింది లక్ష్మి.
రోబో కనుమరుగవగానే “మీ రమ్య రోబోకు తెలుగు రాదా?, ఆడ రోబో లే దొరుకుతాయా ? మగరోబోలు దొరకవా ? అన్ని యంగ్ గానే ఉంటాయా ?”అని మనసులో మెదులుతున్న ప్రశ్నలడిగేసింది లక్ష్మి .
భార్య ముఖంలో అనుమానాన్ని , ఈర్ష్యను పసికట్టిన రామ్ లేచి లక్ష్మి బుజంపై చేయివేసి తన వైపుకు తిప్పకుని,
“ఏంటి మైడియర్ అలాగున్నావు. రమ్య కేవలం రోబో అదే బొమ్మే కదా మనిషి ఆకారంలోయంత్రం మాత్రమే. మనకు కావలసిన పనులు చెప్పి చేయించాను”అని ఆగి మరలా,
నా ఆఫీసులో బుక్స్ , ఫైల్స్ ను వాటి స్థలాలలో పెట్టడం, ఇంటిని శుభ్రంగా ఉంచడం, లెటర్లు, డ్రాఫ్టులు టైప్ చేయడం మొదలయిన పనులు చేస్తుంది , నీవు అమెరికా వెళ్లినపుడు అమ్మ నాన్నకు , నాకు సహాయం చేయడం” అని టేబుల్ మీద ఏదో వెతుకుతున్న రామ్ ను
“ నేను లేనప్పుడు మీ కెలాంటి సాయం అంది” లక్ష్మి.
“నీవు లేనప్పుడు అప్పుడప్పుడు నా తలంటడం, వీపు రుద్దడం, స్నానంమపుడు టవలు మరిచిపోతే
అందివ్వడం , తలనెప్పయితే తల మర్దన చేయడం, భోజనం వడ్డించడం . . . ”అంటూ అప్పచెపుతూ పోతున్నాడు రామ్.
“అంతేనా ఇంకా ఏమయినా వున్నాయా మీకు రమ్య రోబో చేయవలసిన పనులు “ అని లక్ష్మి ఘాటుగా అడగ్గానే. . ,
కోపంతో ఎర్రపడిన లక్ష్మి ముఖంలోక చూసి టక్కున ఆపేశాడు రామ్ ఏదో తప్పు జరిగుంటుంది నా మాటల వల్ల అని.
“ఇంకేమున్నాయి. . నాకిష్టమైన మిగతావన్ని
నీవు లేనిదే నాకు లేవు లక్ష్మీ “ అని లక్ష్మి చుబుకం పట్టుకుని, “నిన్ను ఉడికించాలని అలా అన్నాను
లేవోయ్ “అన్నాడు రామ్.
దాదాపు ముపై వసంతాల వైవాహిక జీవితంలో రామ్ ను చదివిన లక్ష్మి కి తెలుసు అతడేమిటో. . ’ తనంటే తమ పిల్లలంటే ఎంత ప్రేమో, బాధ్యతో.
“సరేలేండని” నవ్వేసింది లక్ష్మి .
కాని ఎక్కడో గూడు కట్టుకున్న అనుమానం, ఏదో ఈర్ష్య. ,” అందమయిన రమ్య రోబోకు అలవాటు పడిపోతాడేమో. నేను అమెరికాలో అమ్మాయి దగ్గర ఆరు నెలలు ఉండి వచ్చిన తరువాత ఏన్ని మార్పులు జరుగుంటాయూే” అనే భయం పట్టు కుంది
లక్ష్మి కి. ఇలాంటి అందమయిన ఆడ రోబోలను తయారుచేసిన వాళ్లను మనసులో తిట్టుకుంది.
* * * *
నెల తరువాత అమెరికాలో వర్జీనియాలో లక్ష్మి కూతురు , అల్లుడు ఏయిర్ పోర్ట్ కు వచ్చి లక్ష్మిని రిసీవ్ చేసుకున్నారు ఆప్యాయంగా.
రెండవసారి ప్రెగ్నెన్సీ తో భారంగా నడుస్తున్న కూతురు బుజంపై చేయి వేసి “జయ్ ఏడీ . . . ? రాలేదా రూపా . . ! అని అడిగింది లక్ష్మి కూతురిని. మనుమడిని చాల నెలల తరువాత చూడబోతూ లక్ష్మి .
జయ్ క్రిష్ తో ఆడుకుంటూ రానన్నాడు, మన పక్కింటి వాణి తో చూడమని చెప్పొచ్చాము అని, రూపా వాళ్ల నాన్న గురించి అడుగుతూ, ముగ్గురు కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఇల్లు చేరారు.
హల్లో అడుగు పెట్టగానే “జయ్. . . ఎక్కడున్నావు రా నాన్నా, , ?” అని పిలిచింది మనుమడిని లక్ష్మి.
“బాగున్నారా ఆంటి “అని పలుకరించిన వాణిని, బాగున్నావా వాణి అని పరామర్శించింది . కండ్లు మాత్రం మనవడిని వెతుకుతున్నాయి .
“జయ్ ఎవరొచ్చారో చూడు “అని వాళ్ల నాన్న గట్టిగా పిలవడంతో ప్రక్క రూమ్ నుండి వచ్చాడు నాలుగేండ్ల జయచంద్ర .
“హయ్ అమ్మమ్మా” అంటూ లక్ష్మి దగ్గరకు వచ్చి చుట్టుకుంటూ.
ఎవరి కోసమో చూస్తూ . . ”వేరీస్ తాత ?“ అని అడిగాడు.
అంతలో రూములోనుండి ఇంకో అబ్బాయి వచ్చాడు . అమెరికన్ల పోలిక, నాలుగయిదు సంవత్సరాల వయసుంటుదని అనుకుంటూ
“నీ ఫ్రెండ్ పేరేమి “అని అడిగింది లక్ష్మి, ఆ అబ్బాయి పట్టి పట్టి నడిచే తీరునుగమనిస్తూ . . . ,
“హి ఈస్ క్రిష్ , మై ఫ్రెండ్ అండ్ హెల్పర్ రోబో అమ్మమ్మా!” అని జవాబిచ్చి క్రిష్ దగ్గరకు వెళ్లి,
“ షి ఈజ్ మై అమ్మమ్మ క్రిష్ . . మై మదర్స్ మదర్ “ అని పరిచయం చేశాడు.
లక్ష్మి తేరపార చూస్తూంది క్రిష్ రోబోను . . మనసులో రమ్య రోబో మెదిలింది .
అంతలో. .
“హాయ్ అమ్మమ్మా హౌఆర్ యూ”. . అని చేయి చాపాడు క్రిష్ రోబో. చేయందుకుని, “ఇ యామ్ ఫైన్, థాంక్యు క్రిష్“ అని జయ్ వైపుతిరిగి,
“ఏం సహాయం చేస్తాడు” అని సహాయం అంటే మనవడికి అర్థం కాలేదని గ్రహించి “వాట్ హెల్ప్ క్రిష్ డు ఫర్ యు” అని ఇంగ్లీషు లో అడిగింది. వీలయినంతవరకు మనవడికి తెలుగు అలవాటు కావాలని తెలుగులోనే మట్లాడుతుంది లక్ష్మి .
“నాకు స్టోరీస్ చదివి వినిపిస్తాడు, నా హోమ్ వర్క్ చేస్తాడు, నా నోట్స్ రాసిపెడతాడు , మాత్స్ లో హెల్ప్ చేస్తాడు , డ్రాయింగ్ , బొమ్మలు గీస్తాడు “అంటూ ఏకరువు పెడుతున్నాడు జయ్.
ఆశ్చర్య పోతున్న లక్ష్మి “ నీవేం చేస్తున్నావు , ఏమి నేర్చుకుంటున్నావు అన్నీ క్రిష్ చేసి పెడుతుంటే. . ?!” అని ఒడిలో కూర్చొని వున్న మనవడినడిగింది చిరాకుపడుతూ.
ఏదో గుర్తుకొచ్చి . . . కూతురును పిలిచింది లక్ష్మి .
రెస్ట్ రూమ్ కెళ్లి వచ్చి అందరూ మొదట కాఫీ తాగుదామని రూప వాణి కాఫీ తయారుచేసి ఇద్దరు కాఫీ కప్పులతో హాల్లోకి వచ్చారు.
“రూపా. . . వాడికన్ని క్రిష్ రోబో చేసి పెడితే వీడికి తెలివితేటలు ఎట్లా పెరుగుతాయి. లెక్కలు, రీడింగ్, రైటింగ్ , కాగ్నిటివ్ , సైకోమోటార్ అన్ని లర్నింగ్ స్కిల్స్ ఎలా డెవలప్ అవుతాయి. చిన్నపుడే మెదడుకు రిసెప్టివిటి బాగా వుంటుంది . అన్ని నేర్చుకుంటే మెదడు కంప్యూటర్ లో స్టోరయి అవసరమయినపుడు వాడుకోడానికి వీలవుతుంది. రేపు జయ్ బదులు క్రిష్ రోబో పరీక్షలు రాయాలి. ఇలాగయితే జయ్ మెదడు పనిచేయక వెస్టేజ్ అయిపోకముందే ఈ హెల్పర్ రోబోను పంపించేయండి, ఎందుకు కొనిచ్చారు “ అని బాధపడిపోయింది లక్ష్మి .
“నాన్న ఆర్డర్ చేసి కొనిచ్చాడమ్మా మనవడికి సర్ప్రయిస్ గిఫ్టు “అంది రూప.
“మీ నాన్న కు రోబోల పిచ్చి పట్టింది, ఇంట్లో ఏమో రమ్య ఆడ రోబోను కొని అసిస్టెంట్ గా పెట్టుకున్నాడు. నేను అమెరికా వచ్చినపుడు ఆఫీసులో, ఇంట్లో మీ నాన్నకు , తాత , నాన్నమ్మ లకు హెల్ప్ కంట. మనవడికేమో క్రిష్ రోబో హెల్పర్.
పెద్ద పెద్ద బిసినెస్లలో , కంపెనీలలో , టీచింగ్ ఎయిడ్స్ గా ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ చాలా అవసరమే కాని కుటుంబాలలో చిన్న పిల్లలకు విద్యలో ఇలాంటి రోబోలవలన ఏమి అనర్థాలకు దారితీస్తాయో ఈ మానవ రోబోలు”
అంటూ వాపోయింది లక్ష్మి .
“మనం వద్దనుకుంటే ట్రయల్ పీరియడ్ లోపల రిటర్న్ చేయచ్చులే అమ్మా. నాన్నకు నేను నచ్చచెబుతానులే . మేమూ రిటర్న్ చేయాలనుకున్నాము. రోబో పైన డిపెన్డయి నేర్చుకున్నవి కూడా మరిచిపోతున్నాడు. ” అని కూతురనగానే కొంచెం కుదుట పడింది లక్ష్మి . రమ్య రోబోను కూడా రిటర్న్ చేసేయాలని నిర్ణయించుకుంది
మనసులో.
అమెరికా వచ్చే ముందు వాళ్ల అత్తమ్మ చేసిన కంప్లయింటు గుర్తు కొచ్చింది లక్ష్మికి.
వాళ్ల అత్తగారు భర్త పలవరింత గురించి చెప్పింది. వయసులో డెబ్బయి పైబడిన భర్త కలవరిస్తున్నాడట “ రమ్యా . . కాలు మెల్లగా వత్తు” అని, మరలా నిద్ర లో నవ్వుతూ. . . ”ఇక చాలు .నీ చేతులు గిలిగింతలు పెడుతున్నాయి “అని మెలికలు తిరుగుతున్నాడట నిద్రలో .
లక్ష్మి వాళ్ల అత్తమ్మ కోడలికి చెప్పి , “ ఇవేమి మరమనుషులే తల్లీ. . . మనలను మరిచిపోయేట్టున్నారు వీళ్లు , వద్దు వాపసు పంపించేయమను రమ్యమ్మను, ”అని అత్తమ్మ అంటూంటే నవ్వాగిందికాదు లక్ష్మికి.
*****
లక్ష్మీ . . . . . లక్ష్మీ. . . . . ఏమయింది అంత గట్టిగా నవ్వుతున్నావు నిద్రలో . బాగా తెలవారి పోయిందిలే . . . అంటూ బుజం పట్టి కుదుపుతూ లేపుతున్నాడు భర్త రామ్.
కండ్లు తెరిచి భర్తను చూసి రోబోల కలల ప్రపంచం నుండి బయటపడిన లక్ష్మి . . ,
“ హమ్మయ్య . కలే “నిజంకాదని కుదుట పడింది మనసు. రామ్ కు ఒక ఎడ్యుకేషనల్ టీచింగ్ లర్నింగ్
ఎయిడ్స్ తయారుచేసే కంపెనీ ఉంది. అతడే దానికి సి. ఇ. ఒ.
లక్ష్మికూడా ఎడ్యుకేషన్ లో ప్రొఫెసర్. ఇద్దరు అకాడమీషియన్స్, క్రొత్త ఎడ్యుకేషన్ టెక్నాలజీలను ఫాలో అవుతూ , అవి ఎంతవరకూ స్కూల్ , కాలేజి విద్యకు తోడ్పడు తున్నాయో స్టడీ చేస్తుంటారు.
ముందురోజు రామ్ తో కూడా హైటెక్ ఇంటర్ నేషనల్ కాన్ఫరెన్స్ కు వెళ్ళింది లక్ష్మి .
‘సోఫియా రోబో’ను తనతో కూడా తెచ్చాడు డా. డేవిడ్ హాన్సన్ , సోఫియా రోబో సృష్టి కర్త , హాన్సన్ రోబోటిక్స్ కంపెని
స్థాపకుడు .
కాన్ఫరెన్సలో సోఫియా రోబో పెద్ద అట్రాక్షన్ . కండ్లు ఆర్పుతూ, సంభాషణకు తగినట్టు ముఖకవళికలు మార్చుతూ మధ్యలో చిరునవ్వుతో అందరిని ఆకట్టుకుంది. అదొక మరపురాని అనుభవం.
ఇంటికి వస్తూ దారిలో “లక్ష్మీ . . . మనమూ ఒక రోబోను కొనుక్కుందామా మనకు అసిస్టెంట్ గా పనులు చేసిపెడుతుంది” అన్నాడు రామ్.
“అన్ని లక్షలు, కోట్లు డబ్బులు పెట్టి కొనుక్కొని ఇంట్లో పనులకు పెట్టుకుంటారా” అంటూ జోక్ అని కొట్టి పారేసింది లక్ష్మి .
కాని ఇంటికి వచ్చాక సోఫియా రోబో రూపు రేఖలు, హావభావాలు, మాటలు తనను వెంటాడుతునే ఉన్నాయి.
చర్చలో రాబోయే కాలంలో అన్నిరకాల వ్యాపార లావాదేవీలలో ; విద్య, వైద్యం, అగ్రికల్చర్, బయో
టెక్నాలజీ , రిటేల్ మొదలయిన పెద్ద కంపెనీలలో ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ తో పెద్ద ఎత్తున రోబోల అవసరాన్ని అందరూ గుర్తించారు .
సోఫియా రోబో, మాటలలో భవిష్యత్ లోతమ రోబోల కుటుంబం పెరుగుతుందని, మానవ కుటుంబాలతో కలిసి మెలసి జీవించే కాలం వస్తుందని ఆశాభావాన్ని వ్యక్తం చేసింది.
ఆ మాటలు లక్ష్మి మనసులో నాటుకున్నాయి.
మానవ, రోబో కుటుంబాల సహజీవనమెలా ఉంటుందో అని ఉత్సుకత పెరిగింది లక్ష్మి లో.
ఆ ఆలోచనల పర్యవసానంగా తను అంత సుదీర్ఘ కల కన్నానని కలను నెమరువేసుకుంటూ “ఈ రోబోల తయారీ కుటుంబాలలో ఎమోషనల్ ఘర్షణలకు , పెద్దల్లో సోమరితనానికి , పిల్లలలో మెదడు పనితనాన్ని దెబ్బ తీసే విచ్చలవిడి ఉపయోగాలను నియంత్రించే చట్టాలు పటిష్టంగా ఉండాల”ని అనుకుంటూ బాత్ రూములోకి నడిచింది లక్ష్మి .

—— ********——-

కథ చెప్పిన కథ

రచన: విజయలక్ష్మీ పండిట్.

ఆ రోజు రాత్రి భోజనాలయినాక భారతి వాళ్ళ అమ్మతో అంది, ” అమ్మా రేపు మా టీచర్‌ పెద్ద కథ చెపుతానన్నది. . ., కథ అంటే ఏమిటమ్మా. . ! “అని అడిగింది.
“కథ అంటే. . . మన, జంతువుల జీవితాలలో రోజు జరిగే సన్నివేశాలే కథలు నాన్నా “అని అన్నది భారతి వాళ్ళ అమ్మ.
కాని ఆ సమాధానంతో సంతృప్తి కలుగలేదు భారతికి. కథను గురించి మరలా మరలా ఆలోచిస్తూ పడుకొంది. పడుకొంటూ మనసులో గాఢంగా అనుకొంది . “కథా కథా నీ కథ చెప్పవా. . ?! “అని. ఆ మౌన, అమాయక గాఢమయిన అభ్యర్థనకు స్పందించింది అక్షరం. . భారతి కలలో కథ తన కథను ఇలా మొదలు పెట్టింది. . . !
అనగనగా ఓ భూమితల్లి. ఆమె విశ్వమాయ గర్భం నుండి పేగు తెంచుకొని విడివడింది. పుట్టినపుడు, పసిపాపగా ఉన్నప్పుడు ఒళ్ళంతా ఎర్రని దుమ్ము, ధూళి. ఎన్నో లక్షల ఏండ్లకు పెద్దదై చెట్టు చేమ, పుట్ట గిట్ట, కొండ కోనలు, నదాలు సముద్రాలతో, పచ్చని చెట్లు చేమల చీరను ధరించి, ఎన్నో లక్షల జీవరాసులను కంటూ, కాపాడుతూ చివరకు మనిషిని ప్రసవించింది.
నిటారుగా నడిచే ఆ పుడమి బిడ్డ అడవంతా కలయ తిరుగుతూ పుష్కలంగా పండే, తెనెలూరే పూలు పండ్లు కాయలను తింటు తిరుగుతూ, పెద్దవాడవుతూ ప్రకృతమ్మ దగ్గర ప్రతి దినం ఆటపాటలు నేర్చుకోసాగాడు. పక్షులూ, పిట్టలూ, కోతులూ కొండముచ్చులు, పాములు, నక్కలు, కుక్కలు, ఆవులు, బర్రెలు, పులులు, సింహాలు, ఒంటెలు, గుర్రాలు, ఏనుగులు అన్ని అతని హితులు, స్నేహితులే. వాటి ననుకరించి శబ్దాలు చేస్తూ, ప్రకృతితో మాట్లాడుతూ, ఆట్లాడుతూ, పోట్లాడుతూ, ఆడ మగా జతకట్టి మదిరను సేవిస్తూ, ఆదమరిచి ఆనందిస్తూ, పిల్లలను కంటూ మందలు మందలుగా, సంచార జీవులుగా సంచరించేవారు.
సంజ్ఞలతో మొదలయిన మనిషి పలకరింపులు కూతలతో, క్రమంగా చిన్న చిన్న మాటలతో, అల్లుకున్న భాషలెన్నో పుట్టగొడుగుల్లా పుట్టుకొచ్చాయి.
నదులు, సరస్సులు పిలిచిన చోటికి పిల్లాజెల్లా, గోవులు, కుక్కలు, మేకలను తోలుకొంటూ, నడిచి వెళ్లే దారుల్లో, మంద ముందు, వెనుక కొసలను కలుపుతూ పేనిన మాటల తాడై చిన్ని చిన్ని కథనాలతో కథనై నేను పుట్టుకొచ్చాను. మనుషులు అల్లే మాటల బుట్టను మోసుకొని ఇంకో మనిషి చెవిలో కుమ్మరించడం నా పని. మనుషుల ఆనందాలు, అగసాట్లు, అరమరికలు, అబ్భురాలు అద్భుతాలు, అగాధాలు, అలోచనలు, అరమరికలు, గాధలు, భాధలు. . అన్నిటిని మోసుకొని తిరగడమే నా పని.
నలుగురు మనుషులు కలిస్తే నేను ప్రత్యక్షమౌతాను. ఒక్కో మనిషి ఓకటేమిటి మాటల దారాలాతో నన్ను పురితాడులా అల్లుతూనే ఉంటాడు. ఒక నోటినుండి పుట్టి మనుషుల చెవిలో దూరి వాళ్ళ మెదడులో దూరి దాక్కోవడమే నాపని. అయినా నన్ను తట్టి లేపి ఇంకొకరి చెవిలోకి ఎక్కేంతవరకు ఊరుకోరుకదా ఈ మనుషులు. కలిస్తే కథలు కదిలితే కథలు. !
ప్రేమికుల ప్రేమ పెనుగులాట కథలు. ప్రేమికుల తప్పించుకోనే కథలు ఒప్పించుకొనే కథలు మెప్పించుకొనే కథలు. దొంగ ప్రేమ కథలు, నిజాయితి ప్రేమ కథలు. ఆడపిల్లలను నిలువెల్లా దోచుకొనే మాటల గారడి కథలు.
ఇక. . రాత్రయితే ఆలుమగల కథలు. . . ;చిలిపి కథలు, అలకల కథలు. ఆలింగనాలలో నన్నుకిరి బిక్కిరి చేసే కథలు. ప్రేమికుల నిట్టూర్పులలో నిలువునా నన్ను దహించి నపుడు మాటలు తెగిపోయి మెదడు నాశ్రయించి తప్పించుకుంటాను.
భారత దేశంలో పుట్టిన నేనో పురాణాల పుటికను. నావెన్నో రూపాలు. నా పుటిక నిండా అధ్భుత మయిన సుధీర్ఘ కథలు -అవే పురాణాలు, ఇతిహాసాలు, కావ్యాలు, చ్హారిత్రక గాధలు, పెద్ద చిన్న నవలలు, కథలు. నా అన్ని రూపాలు చేప్పేవి కూర్చేవి మనుషుల గాధలే.
క్రౌంచ మిధునం విషాధ సంఘటనకు ఉద్రేకానికి లోనై వాల్మీకి తాత ఖంట మొలికించినది సీతమ్మను ఎడబాసిన శ్రీ రామ కథను ‘రామాయణాన్ని ‘. ఆ సూర్యవంశ ధశరథ రాజు కుటుంబం కథ ను వినని, కథా చిత్రాన్ని కనని వాడుండడు.
ఆ కుటుంబం కథ అప్పటి కుటుంబం, గణ, సంఘ మానవ సంబంధాల ఉదాహరణ మచ్హుతునక. గురు శిష్యుల, భార్యా భర్తల, తండ్రి తనయుల, తల్లిబిడ్డల, అన్నతమ్ముల, అక్క చెళ్ళెల్ల, స్నేహితుల, రాజు ప్రజల సంబంధాలను కండ్లకుకట్టే కథ.
ఒకరి కొకరు ఏమి కాని జంతు జీవనం నుండి తనకొక కుటుంబాన్ని ఇల్లును మలచుకున్న మానవుని జీవితంలో గొప్ప మలుపు కుటుంబం. ఆలుమగలు బిడ్డల‌ అనురాగ మందిరం. ప్రేమ మానురాగాల తో అల్లుకున్న పొదరిల్లు. మానవజీవితాన్ని ఆదిమ అశాంతిమయ అనాగరిక జీవితం నుండి మనిషి జీవితాన్ని విముక్తి కలిగించి మలిచిన అద్భుత ఆలోచన. నాగరిక జీవితానికి నాంది, పిల్లల భవిష్యత్తుకు భరోసా. పరస్పర ప్రేమానురాగాలను పెంచి పోషించి భార్య భర్త బిడ్డల చుట్టు అల్లుకున్న ప్రేమ వలయం అనురాగనిలయం. మానవ జాతి మనుగడకు దారి చూపిన మహత్తర మంత్రం వివాహం, కుటుంబం.
కుటుంబ వ్యవస్థ నుండి ఏర్పడ్డ మానవ సంబంధాలు అనేకం, మనుషుల మనుగడపై వాటి ప్రభావం అనంతం కుటుంభంలో ప్రేమానురాగాల హెచ్హుతగ్గులు, ఆస్థి పాస్తుల అసమానతలు మనుషుల సంబంధాలలో అసూయా ద్వేషాలను కూడా పెంచి పోషించాయి.
క్రమంగా స్త్రీ కి ఇంటిపనులు వంటపనులు, ప్రకృతి పరంగా ఎర్పడ్డ పిల్లలను నవమాసాలు మోసి కని పెంచే భాద్యత వారి పనులుగా, వ్యవసాయము స్వంత ఆస్తుల పరిరక్షణ మగవారి పనులుగా స్థిరపడ్డాయి. కళ్ళు చేవులు లేని కాలం మాత్రు స్వామ్య సమాజాన్ని పిత్రు స్వామ్య, పురుషాధిక్య సమాజంగా మార్చివేసింది.
అస్తులు అంతస్తులు పెంచుకొంటూ పోవాలనే స్వార్తపు ఆలోచనలు అసమానాలను పెంచాయి. దానికి తోడు పరస్పర మత కుల ద్వేషాలు మనిషిలోని మానవత్వాన్ని మరుగున పడవేసింది. రాజ్య, ధన బలము హోదా రాజ్య మేలసాగింది. రాజుల రాజ్యాల మధ్య, దాయాదుల మధ్య ఘోరమయిన భయంకరమయిన యుద్ధాలకు దారితీసింది.
కౌరవుల పాండవుల మధ్య దాయాదులమధ్య జరిగిన అలాంటి భయంకర యుద్ధమే కురుక్ష్కేత్ర యుద్ధము.
ద్వాపరయుగం లో జరిగిన, వ్యాస మహర్షి రాసిన ఆ “మహాభారత” కథ మన భారత దేశ సుదీర్ఘ కథ. ఇప్పటికి జరుగుతున్న కథ. మనిషి కథే నా కథ. . నా కథే మనిషి కథ అని ముగించింది.
భారతికి కలలో ఒక సినెమా రీలు లాగా బొమ్మలతో కథ చేప్పిన కథ మనసులో ముద్రితమయింది.

—–//——