తను కన్నతల్లి

రచన: చెంగల్వల కామేశ్వరి

“అమ్మా” చిన్నగా అరిచింది విమల. సూది గుచ్చుకుంది. వేలులో దిగిన సూదిని తీసి పక్కన పెట్టింది. విమల ఆగకుండా కారుతున్న రక్తం! వదిన వంటింటి లోంచే ఏమయింది! అనడుగుతోంది. తనే గబగబా వాష్ బేసిన్ దగ్గరకు పరిగెత్తింది. రక్తం కారుతున్న వేలుని నీళ్లతో కడిగి రక్తం కారడం ఆగాక మళ్లీ వచ్చి కుర్చీలో కూర్చుని మళ్లీ అప్రయత్నంగా గోడ మీద ఉన్న ఫొటోలో నవ్వుతున్న అమ్మ ఫొటో చూసిన విమల కళ్లల్లో నీళ్లు చిప్పిల్లాయి.
“అమ్మ “అమ్మ” ఉంటే ఈ పాటికి తన అజాగ్రత్తకు సుతిమెత్తగా తిడ్తూనే కాఫీ పొడి అద్దటం చేసేది. అన్నం కలిపి తినపెట్టేది. అప్పుడే నెలయింది. అమ్మ పోయి. ఇంత సడన్ గా అమ్మ తమందరిని వదిలి వెళ్లిపోతుందని అనుకోలేదు.
“అమ్మ” విలువేంటో అమ్మ గొప్పతనమేమిటో అమ్మ పోయాకే తెలిసింది. నాన్న తాము అమ్మ లేకుండా ఎలా ఉండాలో! అర్ధం కావటంలేదు. నాన్న అమ్మని ఎంత ప్రేమించాడో ఇప్పుడిప్పుడే అర్ధమవుతోంది. వాళ్ల దాంపత్యంలో ఉన్న అనుబంధమేమిటో నాన్న నోటినుండి అమ్మ జ్ఞాపకాలుగా వింటుంటే నాన్న ఇంత మాట్లాడటం అది కూడా అమ్మ గురించి. మాట్లాడటం. ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
అమ్మ ఫొటోలు వీడియోలు వెతుక్కుని వెతుక్కుని చూస్తూ ఒక్కో సారి నవ్వేసుకుంటూ మరోసారి కళ్లొత్తుకుంటో చూస్తూ అమ్మ వియోగానికి చిక్కిశల్యమవుతున్న నాన్నని చూసి, చిన్న అన్నయ్య, తను ఏడ్వలేక, ఏడుపు ఆపుకోలేక, యాతన పడుతూ నాన్నని ఓదార్చాల్సి వస్తోంది. నాన్నని తనతో తీసుకెళ్లడం కోసమే తను వెళ్లకుండా ఆగిపోయింది.
పెద్దన్నయ్య వాళ్లు ఈ ఊళ్లోనే ఉన్నా పెద్దొదిన ధోరణికి తామెవ్వరూ వెళ్లరు. చిన్నన్నయ్య చిన్నొదిన అమ్మానాన్న అన్నా, తనన్నా ప్రాణం పెడతారు. అందుకే పిల్లలు కూడా ఇక్కడ ఉండటానికే ఇష్టపడతారు. కాని అందరి బదులు అమ్మని ఆడిపోసుకున్న పెద్దొదినకి, అమ్మ విలువ ఏనాటికీ అర్ధంకాదు. అందుకే పెద్దన్నయ్య రమ్మన్నా అక్కడికి వెళ్లలేదు నాన్న .
తను కూడా భర్త సూర్యాన్ని పంపేసి నాన్న కోసం కొన్నాళ్లు ఉండి వచ్చేప్పుడు నాన్నని తనతో తీసుకెళ్లాలని ఆగింది. నాన్న ఇంకా అమ్మ పోయిన షాక్ నుండి తేరుకోలేదు. తన ప్రక్కనే పడుకొన్న అమ్మ అచేతనంగా ఎలా అయిందో అర్ధం కాని అయోమయంలోనే ఉండిపోయాడు. సరిగ్గా నిద్రపోడు. ఏది పెట్టినా తినడు. ఎప్పుడూ తనలో తానే తిరణాలలో తప్పిపోయిన వాడిలా అమ్మ వాడిన వస్తువు దగ్గర పెట్టుకుని కుమిలిపోతూ ఉంటాడు
వదిన ఏది చేసిపెట్టినా “అచ్చం మీ అత్తగారిలాగే చేసావమ్మా! ఇదివరకు అలా చేసేదానివి కాదు. మీ అత్తయే నీ చేత ఇలా చేయిస్తోందేమో! అని తినడానికి కూర్చున్నా అమ్మ జ్ఞాపకమొచ్చి చేయి కడిగేసుకుంటున్నాడు.
ఇంకో నెలలో అమెరికా వెళ్లిపోతుంది. మళ్లీ ఇండియాకి రావాలంటే అమ్మ లేని ఇంటికి ఎలా రావాలో! అనుకుంటేనే గుండె బావురుమంటోంది. తనని చూడాలని అమ్మ అంటే రెండేళ్లయింది నువ్వెళ్లి ఎప్పుడొస్తావే!
“తల్లి ఉన్నఫ్పుడే పుట్టిల్లు! పాలున్నప్పుడే పాయసం! అని సామెతలు చెప్పేది. కాని ఆ తల్లి ఇంకలేదు అని తెలిసాక ఎంత ఏడ్చిందో! అందరికన్నా చిన్నదని ఎంతో గారం చేసే అమ్మ చివరిక్షణాలలో కూడా చూసుకోలేదు. ఆ తరగని దుంఖంతో దూరం తరగని ఆ దూరప్రయాణం తాను మరువలేదు.
కానీ ఇక్కడే ఉన్న వాళ్లందరూ అమ్మని ఎంత మిస్సవుతున్నారో! వాళ్లెలా మామూలుగా అవుతారో! అమ్మంటే ప్రాణం పెట్టే తమతో పాటు అమ్మమ్మ బామ్మ మామయ్యలు పిన్నిలు బాబయ్యలు అమ్మ ఫ్రెండ్స్ అకస్మాత్తుగా దూరమయిన అమ్మ గురించి ఎంత వేదన పడుతున్నారో!
అమ్మ సహాయం పొందిన వారు అమ్మ గురించి చెప్పుకొని ఏడుస్తుంటే అటువంటి తల్లి కడుపున పుట్టటమే అదృష్టం కాని అమ్మని ఆనందపరిచే అవకాశం తామెవ్వరికీ ఇవ్వలేదు. ఎందుకంటే ఎన్ని టెన్షన్స్ ఉన్నా తను చేసుకునే మెడిటేషన్ పూజ సామాజిక కార్యక్రమాలతో ప్రశాంతంగా ఆనందంగా తానుంటూ అందరిని ఆనందపరిచేది.
అయినా “చచ్చిన వాళ్ల కళ్లు చారెడేసి !అన్నట్లు అమ్మ బ్రతికున్నప్పుడు అందరూ రకరకాలుగా అమ్మ ని ఏదో ఒకటి అన్నవారే! ఇప్పుడవన్నీ అమ్మతో పాటే మాయమైపోయాయి. అమ్మ మంచితనమే అందరికీ అర్ధమవుతుంది. ఉనికి పోయాకే మనుష్యులు గుర్తింపబడతారా ఏమో,! ఇప్పుడలాగే అనిపిస్తోంది.
అమ్మ ఉన్నప్పుడు అమ్మ కేవలం గృహిణి మాత్రమే కాదు . సామాజికంగా పలు సంస్థలు చేసే కార్యక్రమాలలో పాల్గొనేది. సాహిత్యం పట్ల మక్కువతో పుస్తకాలు కొని చదివేది. ఏవేవో రాస్తూ పుస్తకాలకు పంపేది. ఇలా ఎప్పుడూ తనను తాను బిజీగా ఉంచుకుంటూ సోషల్ మీడియాలో కూడా చాలా మంచి పేరు సంపాదించుకుంది. ఇవన్నీ తమకు గర్వంగానే ఉండేవి. కాని కొందరు కావాలని హేళనగా మాట్లాడేవారు. నాన్న మీద తమ మీద అక్కరలేని జాలి కురిపిస్తూ అమ్మ తమందరినీ గాలికొదిలేసినట్లు నాన్న అమ్మని కట్టడి చేయలేదన్నట్లు చేసే వాఖ్యానాలకి అమ్మ చాలా బాధపడేది.
నాన్న అన్నయ్య తను ఎప్పుడూ అమ్మ వల్ల ఇబ్బంది పడలేదు. అమ్మ బిజీగా ఉంటే తామేదయినా సహాయం చేస్తే దానికే ఎంతో పొంగిపోయేది. ఇంటికెవరో ఒకరు రావడం సాహిత్య చర్చలు జరగడం అన్నీ బాగుండేవి. తమ పెళ్లిళ్లు అవి ఉన్నప్పుడు అవన్నీ మానుకుని ఇల్లాలిగా తల్లిగా తన బాద్యతలు నెరవేర్చేది. అలా ఇంటా బైటా గెల్చి మన్ననలు పొందిన అమ్మ పెద్దొదినకి నచ్చలేదు.
అమ్మ రాసిన విషయాలను కధలను ప్రస్తావించి హేళనగా మాట్లాడటం ఈ వయసులో ఇంత మెయింటెయిన్ చేసే వారినెక్కడా చూడలే్దు పెద్దరికం అంటే వయసుకొస్తే చాలదు. ఇంకా కోడళ్లతో కూతుళ్లతో పోటీ పడతుంది మా అత్తగారు. మనవలనెత్తినా స్వీట్ సిక్స్టీన్ అనుకుంటుంది. ఆ చీరలేంటో ఆ వాలుజడలేంటో! అని ఆవిడ పై ఉన్న ఈర్ష్యాసూయలు వెలిగ్రక్కుతూ ఉండేది. అమ్మ యాక్టివ్ గా ఉండటం వలన ఆవిడ వయసు కన్నా తక్కువగా కనిపించేది. దానికి సాయం ఇంటా బయటా పనుల కోసం తిరిగేదేమో ఉన్నంతలో నీటుగా ఉండేది. అది చూసి ఓర్వలేకపోయేది. పెద్దవదిన.
ఈవిడ మాటలు విని అమ్మేమయినా హర్ట్ అయిందేమో అనుకుని “అవేమి పట్టించుకోవద్దు” అని చెప్పబోతే చాలా తేలికగా నవ్వేసి” నాకు ఇవేమి కొత్తకాదమ్మా! నేనేమిటో మీకు తెలుసు. నాకు తెలుసు. నా గురించి అర్ధం కాని వారనుకుంటే ఎందుకు పట్టించుకోవాలి”అనేది. నాన్న జోక్ చేసేవారు. “భార్యా రూపవతీ శత్రువు” అన్నారు కాని అత్తా రూపవతీ శత్రువనలేదు కదే ! అని అమ్మ భయపడేది. “కోడలు వింటే గొడవలవుతాయి. బైటకెడతూ ఉంటాను కాబట్టి ఏదో రెడీ అయి వెడతాను. కాని, వయసులేదా అత్తగారు అవలేదా అమ్మమ్మ బామ్మ అవలేదా ! మీరు మరీను!” అని కేకలేసేది.
అలా అమ్మ మవునాన్ని అలుసుగా తీసుకుని బాహాటంగా అందరి ఎదురుగా మాట్లాడటం. ప్రతీదానికి వాళ్ల అమ్మతో పోల్చుకుని ఆవిడ మహా పతివ్రత మొగుడు గీసిన గీటు దాటదు. ఇల్లే ముఖ్యం మా అమ్మకి. . ఇవన్నీ ఆవిడా చేయగలదు. కాని, మా అమ్మకి ఇలా వీధులమ్మట సింగారించుకుని తిరగడం ఇష్టంలేదు అని” అయినా ఇలా వచ్చే పోయే వారికి వండి వార్చి ఇల్లు దిబ్బ చేస్తోంది రేపు మాకందరికీ ఉన్నాయి తిప్పలు” అంటూ అమ్మని మాటి మాటికి అంటుంటే నచ్చక ఒకరోజు నాన్నకి చిర్రెత్తింది. .
“ఏమ్మా! మీ అత్తగారు ఎలా ఉంటే నీకేమయింది. దానికి ఏది కట్టినా ఎలావున్నా నప్పుతుంది. ఈ రోజు కొత్తగా వచ్చింది నువ్వొక్కదానివే! అత్తగారు చేసేవి రాసేవి నచ్చకపోతే నీ ఇష్టం! మర్యాద తగ్గించి మాట్లాడితే బాగుండదు”. అని గట్టిగా చెప్పారు. దానికి పెద్ద రాద్దాంతమే జరిగింది.
అమ్మ కూడా కొన్ని సంధర్భాలలో మృదువుగా నచ్చచెప్పి చూసింది. కాని ,ఆ వంకా,ఈ వంకా పెట్టి వేరు కాపురం పెట్టించింది. పెద్దొదిన ఈ పరిస్తితులు చూసి పెద్దన్నయ్య ఇబ్బంది పడుతూ మెయిల్ పెడ్తే, తను కూడా చెప్పింది. “నచ్చనపుడు దగ్గరే ఉండి, నచ్చకుండా ఉండే కంటే, వేర్వేరుగా ఉండటమే మంచిది. ! అని. పాపం వాడు తనొక్కడే వేరయినట్లుగా దిగాలు పడటం చూసి తనూ చిన్నన్నయ్య అమ్మా నాన్న నచ్చచెప్పారు.
” ఏదో అప్పుడప్పుడు రావటం వెళ్లటం తప్ప పెద్దొదినతో పెద్ద అనుబంధం ఏర్పడలే్దు. తనకి కూడా చిన్నొదినలో అమ్మే కనిపిస్తుంది. అందరికీ ఆ చిన్నావిడే కావాలి మేమే ఎవరికీ అక్కర్లేదు అని మధ్య మధ్యలో దులపరించేస్తూ ఉంటుంది. విచిత్రమేమిటంటే అమ్మ పోయినప్పుడొచ్చిన రాజకీయ ప్రముఖులని, వీధంతా నిండిన పలు సంఘాల సభ్యులని చూసి పోయిన అత్తగారి గురించి చిలవలు పలవలు పోతూ పెట్టిన శోకాలు చూసి తమవారందరూ విస్తుపోయారు.
నాన్నకన్నా తను ముందు పోవాలని అనేది కాదుఅమ్మ పెద్దొదిన పెట్టే గొడవలకి కలత చెంది ” మీనాన్న కన్నా నేను ముందు పోతే ముత్తైదువగా పసుపుకుంకాలతో పోతానేమో కాని, నాన్న నేను లేకుండా ఉండలేరే! వాళ్లమ్మ పోయినపుడే ఎంత బెంగపడ్డారో! నేను లేకపోతే నాన్నను నువ్వే చూడాలమ్మా! అంటే అలాంటి మాటలేంటమా! ఏభయ్యేడేళ్లకే ఇలా మాట్లాడతావా! నువ్వింకా రిటైర్ కాలేదు నాన్నే రిటైర్ అయ్యారు. అయినా మీ ఇద్దరిని నాతో తీసుకెళ్లిపోతాను. ఆ సోషల్ వర్కేదో అమెరికాలో చేయి. ,! అనేది.
అలాంటిది ఇలా సడన్ గా వెళ్లిపోయింది. అని బాధ పడుతుంటే నాన్న తన తల నిముర్తూ “దాన్ని నా కళ్లల్లో పెట్టి చూసుకున్నాను. దాన్నెవరికి అప్పచెప్పి పోవాలా అనుకున్నాను. కడతేరేదాకా నా పక్కనే ఉంది. దాని మంచి మనసుతో లోకాన్ని గెలిచింది. ఇంట గెలవలేకపోయింది. ఆ సంగతి నాకు తెలుసమ్మా! దాని ఆశయాలు ఆలోచనలు ఉన్నతమైనవి. అందుకే అదేం చేస్తాను అన్నా అభ్యంతరపెట్టలేదు. కాని మీ అంతా పెద్దయ్యాక పిల్లలు పుట్టాక అమ్మ అభివృధ్ది చెంది అందరి కంటే బిజీగా ఉండటం కొందరికి నచ్చలేదు. అలాంటిది నేను ముందు పోయి అది మిగిలిపోతే దానికేం చేసేవారో కాని దాని మనసుని చంపేసేవాళ్లు. చాలా మందున్నారు. ఎవరి చేతా చేయించుకోకుండా మంచాన పడకుండా పువ్వులా వెళ్లిపోయింది. నేను కూడా అలాగే వెళ్లాలి అనే కోరుకుంటున్నాను” అన్ననాన్నమాటల్లోఎంతో సత్యముందనిపించింది. అందుకే అమ్మ కోరిక ప్రకారం మీరు నాదగ్గరే ఉండండి. నాన్నా! ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు చిన్నన్నయ్య దగ్గర ఉందురు గాని అని చెప్పింది తను.
ఇకనుండి నాన్నకు అమ్మానాన్న తనే ! అనుకుంటూ గుచ్చిన పూలదండ తీసుకెళ్లి తల్లి ఫొటోకి అలంకరిస్తూ అమ్మా! నాన్నలోనే నిన్నూ నాన్నను చూసుకుంటాను. నాన్న గురించి బెంగపడకమ్మాఅని చెప్తున్న “తను”చెప్పిన విధంగానే చేస్తున్న” తను “కన్న” తల్లి” తన కూతురి ని దీవిస్తున్నట్లుగా ఫొటోలోంచి నవ్వుతోనే ఉంది అమ్మ. తల్లి కోరిక తీర్చిన తనయగా ఆ దేవతకు మనస్పూర్తిగా మొక్కుకుంది విమల.

2 thoughts on “తను కన్నతల్లి

  1. నా అభిమాన రచయిత్రి కామేశ్వరి కథ ఎంతో బాగుంది..ముందు ముందు కూడా తను రాసిన కథలు ప్రచురించి మమ్మల్ని వినోద పర్చ ప్రార్థన…

Leave a Comment