పిల్లల మనసు

రచన: లక్ష్మీ రాఘవ ‘”మమ్మీ ఈ వారం గిరిజా ఆంటీ వస్తున్నారా? కనుక్కో” హాస్టల్ నుండీ కొడుకు కౌశిక్ ఫోనులో ప్రత్యేకంగా చెప్పడం ఆశ్చర్యం వేసింది. “ఫోన్ చేసి అడుగుతాను. నేనైతే వస్తాను వీకెండ్ . నాన్న రావటానికి కుదరదు. ” “సరే మమ్మీ” ***** ఎంసెట్ కోచింగ్ వున్న రెసిడెన్షియల్ స్కూల్ ల్లో వేసాక పేరెంట్స్ శనివారం కానీ ఆదివారం కానీ వెళ్లి 2 గంటలు గడపవచ్చు. చదువు గురించీ, వాళ్ళ కంఫర్ట్ గురించీ మంచీ

మనసుకు చికిత్స

రచన: లక్ష్మీ రాఘవ అక్క భారతి వచ్చిందని చాలా సంతోష౦గా వుంది మూర్తికి. ఒక వయసు తరువాత చిన్ననాటి బాంధవ్యాలు గానీ జ్ఞాపకాలు కానీ తలుచుకుంటూ వుంటే చాలా అపురూపంగా వుంటాయి. రెండు రోజులు ఎన్నో జ్ఞాపకాలను గుర్తుచేసుకుని మరీ ఆనందపడిపోయారు ఇద్దరూ ఆ వయసులో. అక్కా, తమ్ముళ్ళ ముచ్చట్లు వింటూ మురిసింది మూర్తి భార్య రాధ కూడా. భారతి వున్న వూరికి దగ్గరగా ట్రాన్స్ఫర్ అవగానే వెళ్లి భారతిని చూసి వచ్చాడు మూర్తి. అక్క కోడలు

సర్దుబాటు

రచన-డా. లక్ష్మీ రాఘవ “శారదా అయ్యిందా ?? కారు వచ్చేస్తుంది” శ్రీహరి తాళంచెవి తీసుకుంటూ.. “ఒక్క నిముషం…జానీ కి అన్నం వేసి, నీళ్ళు పెట్టాలి అంతే ..”అంటూ జానీ అనే తమ కుక్కకి కావాల్సినవి ముందు వరెండా లో ఒక మూల పెట్టి వెళ్లి చేతులు కడుక్కుని, టిఫిన్ డబ్బా పట్టుకుని బయటకు వచ్చింది శారద. శ్రీహరి వెంటనే తలుపులు మోసి లాక్ చేశాడు. ఇద్దరూ గేట్ వరకూ నడవగానే కాబ్ వచ్చింది. జానీ కి ‘టా…టా”

ప్రయాణం

రచన – డా. లక్ష్మి రాఘవ ప్రైవేటు బస్సులో నైనా టికెట్ దొరుకుతుందా అని ఉరుకులూ పరుగులుగా వచ్చిన సీతాపతికి బస్సులో టికెట్ దొరకడంతో ఊపిరి పీల్చుకున్నట్టు అయింది. కానీ సీటు లాస్ట్ లో వుండటం చిరాకనిపించింది. వెనకవైపు కూర్చుంటే బాగా ఎగరవేస్తూ వుంటుంది. రాత్రికి నిద్రపోవటం కూడా వుండదు. పోనీ అదైనా దొరికింది కదా అనుకుని సీటులో కూర్చున్నాడు. మనసంతా చికాగ్గావుంది. భార్య సీతతో తను తండ్రికోసం వూరికి వెళ్ళాలన్న ప్రతిసారీ గొడవే…”మీరొక్కరే కొడుకు కాదు.

గాంధీజీ గాయపడ్డారు

రచన: డా.లక్ష్మీ రాఘవ అది ఒక పురాతనమైన గుడి. ఆ రోజు గుడి తలుపులు ఇంకా తెరుచుకోలేదు. పూజారి రావడం ఆలస్యం అయ్యింది. అయినా గుడి వెలుపల హడావిడి రోజూ లాగే మొదలైంది. పక్కన పేర్చి వున్న రాళ్ళు వరసగా పెట్టుకుని పళ్ళ బుట్ట దాని మీద పెట్టింది కామాక్షి. ఎదురుగా వున్నా వరసలో మొదటిగా వచ్చే పూలమ్మి పుల్లక్క అప్పటికే వెదురు బుట్ట లో పూలు రంగులవారిగా పెట్టుకుని నీళ్ళు చల్ల్లుతూంది. నీళ్ళు చల్లినాక పల్చటి

ఎడం

రచన- డా. లక్ష్మి రాఘవ   “సుచిత్ గురించి భయంగా వుంది రూపా” మాలిని గొంతు ఆందోళనగా వుంది ఫోనులో “ఏమయింది?” రూప అడిగింది స్నేహితురాలిని. “ఈమధ్య వాడు కొంచం వేరుగా బిహేవ్ చేస్తున్నాడు” “ఒక సారి ఇంటికి తీసుకురా మాలినీ” “ఇంటి కా? నీ క్లినిక్ కి వద్దామనుకున్నా” “ఈ వారం స్కూల్స్ విజిట్ చెయ్యాలి. కాబట్టి క్లినిక్ కి వెళ్ళను.” “అయితే వాడు స్కూల్ నుండీ రాగానే తీసుకు వస్తా” “చిన్నోడు ఎలా వున్నాడు? రజిత్

ఇల్లాలు

రచన – డా. లక్ష్మి రాఘవ “ఉద్యోగం మానేస్తున్నావా? పిచ్చా ఏమైనా ?” తీవ్రంగా స్పందించింది రేఖ కొలీగ్ సంధ్య. రేఖ సంధ్య వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ “పిచ్చేమిటే? అవసరం…” “అవసరమా?ఒకసారి ప్రపంచాన్ని చూడు. ఇలాటి ఉద్యోగం తెచ్చుకోవడానికి ఎంత కష్టపడుతున్నారో జనం.” “నిజమే నేను కూడా చదువు అవగానే మంచి ఉద్యోగం కోసం ఎన్ని ఇంటర్వ్యూ లు అటెండ్ అయ్యాను..” “కదా…అందుకే ఆలోచింపమంటున్నాను. ఒక MNC లో మంచి పొజిషన్ లో ఉంటూ…పెళ్లి అయి కొన్నేళ్ళకే

గతం గతః

రచన-డా.లక్ష్మి రాఘవ ఆ గది తలుపులు తీస్తూంటే ఆసక్తిగా తొంగి చూసింది కమల వంటింట్లో నుండీ. అత్తగారు విశాలమ్మ, భర్త సూరి లోపలకు పోయి తలుపులు మూశారు. మామగారు విశ్వనాథం విశ్రాంతిగా పాత వాలుకుర్చీలో కూర్చుని వున్నారు. ఆయనకు ఇంట్లో ఏమి జరుగుతున్నా పట్టి నట్టే వుండదు. వంటింట్లో పని చూసుకుని బయటకు వచ్చేసరికి చేతిలో బ్యాగుతో బయటకు వస్తున్న సూరి, ఆ వెనుకే తలుపుకు తాళం పెడుతున్న అత్తగారు కనిపించారు. ఇద్దరూ విశ్వనాధం దగ్గరికి వెడుతూంటే

ఫ్యామిలీ ఫోటో

రచన – డా. లక్ష్మి రాఘవ “వాసూ” రామచంద్ర గొంతు విని రూం నుండి బయటకు వచ్చాడు వాసుదేవరావు. హాల్లోకి వచ్చిన రామచంద్రను చూస్తూ” రా …రా… రామూ” అని ఆహ్వానిస్తూ ముందుకు వచ్చి సోఫాలో కూర్చోమంటూ సైగ చేసి తానూ రామచంద్ర పక్కనే కూర్చున్నాడు. “ఏమైంది నీకు? ఫోను స్విచ్చ్ ఆఫ్ చేస్తే అందరికీ కంగారు కాదా అదీ రెండు రోజులు?” “నీవు ఫోను చేసావా?” “నేను చేస్తే రెండుసార్లు చూసి ఏకంగా ఇంటికే వచ్చి