రచన: రామా చంద్రమౌళి

అతను అప్పుడు పోస్ట్‌ గ్రాడ్యుఏట్‌ ఇంజనీరింగ్‌ విద్యార్థులకు
‘ రివర్స్‌ ఇంజినీరింగ్‌ ’ టాపిక్‌ బోధిస్తున్నాడు
మట్టిలోనుండి ‘ ప్లాస్టిక్‌ ’ అనే విష పదార్థాన్ని తయారుచేసి
మళ్ళీ ‘ ప్లాస్టిక్‌ ’ ను మట్టిగా మార్చలేకపోవడం గురించీ చెబుతున్నాడు
మనిషి తన రూపంలో మార్పు చెందకుండానే
మృగంగా మారగల మార్మిక విద్యను ఎలా నేర్చుకున్నాడో గాని
మళ్ళీ మనిషిగా రూపొందలేని
నిస్సహాయత గురించి కూడా చెబుతున్నాడు –
అప్పుడు .. ఆ క్షణం
విద్యార్థులకూ, ప్రొఫెసర్‌కూ .. కిటికీ దగ్గర ఒక సీతాకోకచిలుక
ఎప్పట్నుండో తచ్చాడుతూండడం కనిపిస్తోంది
గొంగళి పురుగు నుండి పరివర్తించిన సీతాకోక చిలుకకు
అప్పుడొక పూల మొక్కో .. ఒక చెట్టు కొమ్మో కావాలి
వెదుకుతూనే ఉందది –
వార్థక్యం మళ్ళీ తన బాల్యాన్ని వెదుక్కుంటున్నట్టు
రంగులు రంగులుగా విచ్ఛిన్నమౌతూ కలలు
నీడలు నీడలుగా వియుక్తమౌతూ అనుభవాలు – అతను
సెలయేళ్ళు కలిసి కలిసి ఒక నదిగా మారడం గురించీ
ఒక నది మళ్ళీ పాయలు పాయలుగా చీలిపోయి
పొలాల్లోకి కాలువలు కాలువలుగా ప్రవహించడం గురించీ చెబుతున్నాడు
పొద్దంతా రెక్కలతో ఈదుతూ విహరించే
సీతాకోకచిలుకలూ, పక్షులూ రాత్రుళ్ళు
ఎక్కడ విశ్రమిస్తాయో .. అని ఆలోచించారు వాళ్ళు హఠాత్తుగా
అప్పుడు ‘ చెట్టు ’ జ్ఞాపకమొచ్చింది అందరికీ
జీవితకాలమంతా
తన పూర్తి దేహాన్ని త్యాగం చేసే చెట్టు
నీడ, కాయలు , పళ్ళు , కర్ర , ఆకులు , అన్నీ ఇస్తూ
చివరికి విసర్జిత కలుషిత వాయువును స్వీకరించి
జీవకోటికి ప్రాణవాయువును
దానం చేసే దాతృమూర్తి అని స్ఫురించింది –
చేప పుట్టగానే ఈదడం నేర్చుకున్నట్టే
చెట్టు పుట్టగానే తపస్సులోకి వెళ్తుంది
జీవులనూ , స ృష్టినీ తేజోవంతం చేసేందుకు –
‘ రివర్స్‌ ఇంజినీరింగ్‌ ’ పాఠం చెప్పిన ఆచార్యుడు
ఆ రోజు సాయంత్రం
తన వస్తువులన్నింటినీ పారేసి
మంచినీళ్ళ కోసం ఒక మట్టి కూజా
వంటకు రెండు మట్టి కంచుళ్ళు .. ఒక మట్టి పళ్ళెం
తన కుటుంబం కోసం నిరపాయ ఆహారాన్ని పండిరచుకునేందుకు
రెండు ఎకరాల ‘ మట్టి భూమి ’ నీ కొన్నాడు
తర్వాత .. అతను ఆ సాయంకాలం
వాకిట్లో వాలు కుర్చీలో కూర్చుని
చాన్నాళ్ళ తర్వాత
చాలాసేపు నిర్మల విశాలాకాశాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయాడు –

The Arable Land

Translated by U. Atreya Sarma

Teaching ‘Reverse Engineering,’
he explained,
“We can make the poisonous substance of plastic
from out of dirt, but
we can’t recycle it back into dirt,
and added,
“Nobody knows how the man has learnt the mystic art
of turning into a beast without having to change his form,
and he is too helpless to change back into man.

Then, the pupil and the teacher
spotted a butterfly, hovering about the window for some time.
The butterfly, just transformed from the caterpillar,
needed a flowering plant or the branch of a tree,
and was searching for it.
Like the old age that yearns to reclaim its childhood,
The desire shattering into different hues,
the experiences are breaking down into layers of shadows.
The teacher explained to the pupils
how the brooks join to form a river,
how a river divides into distributaries
to flow as channels into the fields.
“The butterflies and the birds
Wing about and float around during the entire day.
But where do they rest in the night?”
It suddenly struck them.

It was then that the “tree” hovered into their mind.
Sacrificing its entire body throughout its life
It presents us shade, leaves, fruit and timber.
Taking in the discharged polluted air
It gives out oxygen to the entire living kingdom.
Such a donor is a tree.
Like a fish taking to water as soon as born
so does the tree slide into meditation as soon as born
to illumine the life forms and the creation.

The professor who lectured on “Reverse Engineering”
Threw away everything that evening
and bought an earthenware
a jar for water, a couple of pots and a plate for cooking,
two acres of arable land for organic crops.
Later, that evening,
he reclined in an easy chair
and kept gazing at the serene sky
after a gap of many years.

By Editor

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *