తొలివలపు

రచన: నిష్కల శ్రీనాథ్ బయ్యప్పనహళ్ళి (బెంగళూరు)మెట్రో స్టేషన్ సమయం 7:45 మెట్రో ఎక్కేవాళ్ళు దిగేవారితో రద్దీగా ఉంది. ఈ నగరానికి వచ్చిన దగ్గర నుండి హడావిడి గా మనుషులు పరిగెత్తడం చూసి అలవాటు అయిపోయిన స్వప్న మాత్రం మెల్లగా సెక్యూరిటీ చెక్ ముగించుకుని లోపలికి వెళుతూ ఫోన్ కి ఇయర్ ఫోన్స్ పెట్టి చెవిలో పెట్టుకుంది. ఈ ప్రపంచంతో సంబంధం లేనట్టు ఆ పాత మధురాలు వింటూ మెట్లు ఎక్కడం మొదలుపెట్టింది. టికెట్ కౌంటర్ దగ్గరకు వచ్చాక

నూటికొక్కరు

రచన: ఆదూరి. హైమావతి. అది ఒక మారుమూల గ్రామంలోని ప్రభుత్వపాఠశాల. ఆదర్శ పాఠశాలగా ఎంపికైంది. H. M. రాజేంద్రప్రసాద్ గారు చాలా ఆదర్శ భావాలున్నవారు, వృత్తి పట్ల అంకిత భావం ఉన్నవారు. ఆయన తండ్రి స్వాతంత్య్ర సమరయోధులు, అందుకే కుమారునికి ఆ పేరు పెట్టుకున్నారు. పాఠశాలలో విలువలు, ఉప విలువలు మొత్తం’ 108 ‘ గురించీ పాఠశాల ప్రార్ధనలో బోధిస్తూ పిలల్ల చేత స్వఛ్ఛందంగా 2, 3 ని. ఉపన్య సింపజేస్తారు. ఉపాధ్యాయ బృందం, పిల్లలు అంతా

శ్రమజీవన సౌందర్యం

రచన: మణికుమారి గోవిందరాజుల “ప్రతి ఒక్కళ్ళూ కూడా తమ స్వార్ధం తాము చూసుకోకుండా కాస్త అందరికీ సహాయపడటం అలవాటు చేసుకోవాలి. ఒక వెయ్యి సంపాయించామంటే కనీసం ఒక్క రూపాయన్న యెవరి సహాయనికైనా ఇవ్వగలగాలి. యెన్నాళ్ళుంటామో తెలియని ఈ జీవితంలో మనం పోయాక కూడా మనల్ని జీవింపచేసేది అలా చేసిన సాయమే. సహాయం పొందిన వాళ్ళు మనని తల్చుకుంటే వాళ్ళ మనసుల్లో మనం జీవించి వున్నట్లే కదా?అదన్నమాట. నా వరకు నేనైతే యెవరికే సహాయం కావాలన్నా ముందుంటాను. అలా

బాధ్యతను మరచిపోలేక…

రచన: భవాని ఫణి “అమ్మాయ్, ఈ రోజు పంచమే కదూ ” అన్న మాటలకి లంచ్ బాక్స్ సర్దుతున్న మాధవి ఉలికిపడి తలెత్తి చూసింది. స్కూల్ కి వెళ్ళడానికి రెడీ అయిపోయి తొందర తొందరగా హోమ్ వర్క్ పూర్తి చేస్తున్న పదేళ్ల సిరి రాయడం ఆపేసి ఆమె వైపే చూస్తోంది. “సిరీ, టైమైపోతుంటే ఏమిటి ఆ వేళాకోళం, హోంవర్క్ కంప్లీట్ చెయ్యి ముందు ” అంది మాధవి, కూతురు ఈ మాటలు ఏ సీరియల్ లో విని

విశ్వపుత్రిక వీక్షణం – రెక్కలకొండ

రచన: డా.విజయలక్ష్మీ పండిట్ జయ డైనింగు హాల్లోకొచ్చి “విహన్‌ను పిలిచాను వస్తున్నాడు” అంటూ భర్త అనిల్‌ వైపు తిరిగి, ”విహన్‌ మన పెరటి తోటలో వేపచెట్టును చూస్తూ నిలబడి చేతులూపుతూ మాట్లాడుతున్నాడండి. ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావు నాన్నా అంటే, అదిగో ఆ వేప చెట్టుతో మాట్లాడుతున్నాను. అది కొమ్మల చేతులతో పిలిచి నవ్వుతూ మాట్లాడుతుందమ్మా. దానికి పెద్ద కండ్లు, నోరు కూడా వున్నాయి చూడు అంటాడు. నాకు కనిపించడంలేదండి”అంటూ ఆందోళన పడింది జయ.అనిల్‌కు అంతా అర్థమయింది. తనకు వున్నట్టే

ఫ్రీ… ఫ్రీ….. ఫ్రీ..

రచన: గిరిజారాణి కలవల పొద్దున్నే అష్టావధానం.. శతావధానం అయిపోతోంది.. ఓ పక్క కుక్కర్.. ఓ… తెగ కూసేస్తోంది రా.. రమ్మని.. రా.. రా.. రమ్మని.. ఇంకో పక్క సాంబారు కుతకుతలాడిపోతోంది… పోపుకి టైమయిందంటూ.. మరో వేపు శ్రీవారు కారుతాళాలు కనపడక కారుకూతలతో.. తైతక్కలాడుతున్నారు.. . ఇంకో వైపు పనిమనిషి గిన్నెల మోతలు.. సుతుడి సుత్తి ఇంకో రకం.. పూజగదిలో అమ్మవారి అష్టోత్తరమే చదివాను.. నాది చదవలేదేమని అయ్యవారు అలిగి.. ఎక్కడ అష్టకష్టాలు పెడతారో అని.. అదో భయం

కార్తీక మాసపు వెన్నెల

రచన: నిష్కల శ్రీనాధ్ కార్తీక్ ఇంటి ముందు బండి ఆపి గేటు తీస్తుండగా రంగారావు ఇంటి బయటకు వస్తు కనిపించాడు వెంటనే నవ్వుతు బండి దిగాడు “ఏంటి మావయ్య ఎలా ఉన్నారు ? ఎప్పుడు వచ్చారు ఇంట్లో అందరు బాగున్నారా ” అంటూ పలకరించాడు, దానికి సమాధానంగా ” బాగున్నాను రా ! అందరు బాగానే ఉన్నారు అరగంట క్రితమే వచ్చాను అర్జంటు పని ఉంది నేను చెప్పాల్సిన విషయాలు అన్ని అమ్మకు చెప్పాను ఆదివారం ఏమి

కంచె చేనును మేసింది

రచన: డి.కృష్ణ “రాజు.. రాజు.. ఎక్కడున్నావురా.. వర్షం వచ్చేలా ఉంది.. నేను బయలుదేరుతున్నాను.. పిల్లల్ని వర్షంలో తడవనివ్వకు.. నేను వెళ్తున్నా… ఏయ్… అందరూ లోపలికి వెళ్ళండిక..” అంటూ ఎవరి పనులు వారికి అప్పగించెసి వార్డెన్ వెంకటేశ్వరమ్మ తన నాలుగు చక్రాల బండిని తీసుకెళ్ళింది. “అలాగే మేడమ్… ‘ఈమెకి ఫ్యామిలీ మీద ఉన్న దృష్టి హాస్టల్ మీదుండదు. అంతా నా మీద వదిలేసి వెళ్తాది. ఈమెకి హెల్పెర్ గా జాయిన్ చెసిన మా బావననాలి. చంపుకు తింటుంది’” అంటూ

చేతిలో చావు… ఆపేదెలా???

రచన: రాజారావు. టి దేవుడిదయ వల్ల అనుకున్నటుగానే పెళ్ళి ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా జరిగిపోయింది. రాత్రికి ఆ శుభకార్యం కూడా సవ్యంగా జరిగిపోవాలి, అని వధూ వరుల తల్లి తండ్రులు అనుకుంటున్నారు. రాత్రికి వధువు పాల గ్లాసుతో గదిలోకి అడుగుపెటింది. పెళ్లికూతురు ముఖం తామరాకు పై వర్షపు బిందువులా, అప్పుడేపెట్టిన కొత్త ఆవకాయలా కళకళ లాడి పోతుంది. వరుడు లేని ధైర్యాన్ని మొఖములో తెచ్చిపెట్టుకుని, మనది పెద్దలు కుదిర్చిన వివాహం అవడమువలన ఒకరి గురుంచి ఒకరికి పూర్తిగా

ఆచరణ కావాలి.

రచన: గిరిజరాణి కలవల రాత్రి తొమ్మిది అవస్తోంది. కోడలు హోటల్లో నుంచి తెప్పించిన టిఫిన్ తినేసి తన రూమ్ లోకి వెళ్ళబోతూ.. మనవడిని పిలిచారు రామారావు గారు. ” చిన్నూ ! ఇక రా, బజ్జుందువుగాని, తొమ్మిదవుతోంది, మంచి కధ చెపుతాను విందువుగాని..” అని పిలిచారు. ” ఉండండి.. తాతయ్యా ! ఈ గేమ్ సగంలో వుంది అయ్యాక వస్తాను. మీరు పడుకోండి.” టాబ్ లోనుంచి తల పైకెత్తకుండానే, ముక్కు మీదకి జారిపోతున్న కళ్ళజోడుని పైకి లాక్కుంటూ,