కవి పరిచయం..

రచన: లక్ష్మీ రాధిక పేరు..తాటిశెట్టి రాజు, నివాస స్థలం విశాఖపట్టణం. వృత్తిపరంగా అవుట్సోసింగ్ జాబ్ వర్క్స్ చేస్తూ ఉన్నా ప్రవృత్తి పరంగా కవిత్వాన్ని, సంగీతాన్ని సమంగా ఆస్వాదిస్తుంటారు. ప్రకృతి పట్ల, సమాజం పట్ల సమబాధ్యత వహిస్తూంటారు. “గోరంత గుండెచప్పుడు పదాలుగా మారితే ఆయన కవితైనట్టు..” చైత్రపు తొట్టితొలి పండుగ ఉగాది మొదలు మాఘమాసపు శివరాత్రి వరకూ ఏటా పన్నెండు పండుగలకో లెక్కుంటే, తను రాసే రెండు..రెండున్నర నెల్లాళ్ళూ పండుగే అభిమానులకి అంటే అతిశయోక్తి కాదు. “పెరిగీ తరిగేను

ఎదురుచూపు….

రచన: వి.ఎన్.మంజుల అవనిపై అడుగుడడానికి, అమ్మ గర్భాన నవమాసాలూ ఓపికపట్టలేదా… పుట్టిన నుండీ మాటలు పలికేదాకా, ఎప్పుడెప్పుడా అని ఎదురుచూడలేదా… అక్షరాభ్యాసం నుండీ పట్టా పట్టేదాకా, బ్రతుకు సమరానికి సిధ్ధం కాలేదా… సంవత్సరం తరువాత వచ్చే పరీక్షా ఫలితాలకై, వందల రోజులు ఆసక్తిగా ఆగడంలేదా… కన్నకలల సాకారం కోసం, జీవితకాలం ప్రయత్నం చేయటంలేదా… బంధాలు ముడిపడి బాధ్యతలు పెరిగినా, చివరికంటా ఓపికగా మోయడంలేదా… విత్తునాటి, పంట చేతికొచ్చేదాకా, నెలలకొద్దీ ఆశగా వేచిచూడటంలేదా… సాధన చేసిన రంగంలో విజయపతాకానికై,

ఎందుకంటే….

రచన:అనుపమ పిళ్ళారిసెట్టి. ఓ చిరాకు….. కంటబడితే చిన్నగా చేయి విసురు…వెళ్ళిపొమ్మని కళ్లెర్ర చేసి చూపు….పట్టుదలగా నిలబడితే వ్యధతో చిన్నగా తిట్టు…పంపించేయాలని… ఎందుకంటే….వాడు ఓ బికారి! రోతతో కూడిన చూపు….రాక ఆలస్యం అయినందుకు మెత్తని మందలింపు…. భయపెట్టేటందుకు అమరిక గా ఓ ఆజ్ఞ…. పని కానిచ్చేటందుకు నొప్పించే భాష్యం… స్థానంలో ఉంచాలని ఎందుకంటే…… అతను ఓ పనివాడు! ఓ విచారణ….. పనితనం గురించి ఓ కృత్రిమ దిద్దుబాటు…గౌరవం నిలుపుకోవాలని విధిగా ఒప్పందం….పనులు పూర్తి కానిమ్మని ఓ చిన్న మెచ్చుకోలు….ప్రోత్సాహ

పనివారూ మీకు జోహార్లు

రచన: ఉమాదేవి కల్వకోట ఉదయాన్నే ఇల్లంతా ఒకటే గందరగోళం. అందరిలో అసహనం,అశాంతి…అయోమయం. ఒకరిపై ఒకరు చిరాకులూ పరాకులు…మాటల యుద్ధాలు. పనమ్మాయి రాకపోవడమే దీనంతటికీ కారణం. రెండురోజులుగా ఆమెకి జ్వరం. కరోనా భయంతో ఉంచారామెను దూరం. సామాజిక దూరం పాటించండంటూ టీవీల్లో ఒకటే హెచ్చరికలు. అందుకే కష్టమైనా ఆమెను కొన్నాళ్ళు రానీయరాదనే నిర్ణయం. పర్యవసానమే ఈ గందరగోళం. బాగున్నప్పుడు ఆమెను పట్టించుకున్నదెవరనీ! ఈ సామాజిక దూరం పనివాళ్ళకి ఈనాటిదా.. వీరిపట్ల జరుగుతున్న సామాజిక అన్యాయం మనమెరుగనిదా? ఇది తరతరాలుగా

ఓ పైశాచిక కరోనా!!!!!!

రచన: డి.ఉషారాణి స్వదేశమును విడిచి విదేశమునకు వెళ్లినoదుకే చావు కేకను అత్తరులా చల్లుకొని వచ్చారు స్వదేశమును వీడినoదుకు పాపములా వచ్చిందే పైశాచిక కరోనా విదేశీయుల పైశాచిక చేష్టలకు నిలువెత్తు సాక్ష్యం ఐతేనే మానవుల ప్రాణాలను బలిగొనే కరోనా ఆవిర్భవించింది మానవ మేధస్సుకు చిక్కని మహమ్మారి కరోన వైరస్ మానవ మేధస్సుకి సవాలును విసిరితేనే కళ్ళముందు మనిషి ప్రాణాలను హరిస్తున్నది చరిత్ర పుటల్లో మానవునికి ప్రశ్నగా నిలుస్తున్నదే కరోనా మనిషి మనిషికి అడ్డుగోడలా అనుమాన చిచ్చు రేపితేనే చిన్నిపాటి

అమ్మకేదిగది?

రచన: ఉమాదేవి కల్వకోట అందమైన ఇల్లది…ఆడంబరంగా జరుగుతోందక్కడ గృహప్రవేశం. విచ్చేసారెందరో అభిమానంగా…ఆహ్వానిస్తున్నారు అతిథులనెంతో ఆదరంగా. అతిథుల కోలాహలం.. యజమానుల ముఖాల్లో ఉల్లాసం. ఇల్లంతా చూపిస్తున్నారందరికీ ఎంతో సంబరంగా. అతిథులు కూర్చునేందుకు ముందొక గది. ఇంటిల్లిపాదీ టీ.వీ.చూస్తూ, సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకునేందుకొక పొడవైన గది. అందమైన బల్లతో, కుర్చీలతో అన్నాల గది. ఆధునిక సదుపాయాలతో అందమైన వంటగది. భార్యాభర్తలది పొందికైన పెద్ద పడకగది. ఎప్పుడయినావచ్చే చుట్టాలకొరకు అన్ని సదుపాయాలతో ఉన్న చుట్టాలగది. అయిదేళ్ళ పసిదానికీ ఉందొక ప్రత్యేకమైన గది.

మనసు

రచన: వై.కె.సంధ్యశర్మ ఏమయ్యిందో ఈ మనసుకు ఎంత పిలిచినా పలకడం లేదు రెక్కలొచ్చి ఎగిరే పక్షిలా… పచ్చని చేలకు పంటనవ్వాలని పసిపాపాయి నవ్వులా పాల నురుగలా తేలిపోతోంటుంది ఏమయ్యిందో ఈ మనసుకు ఎంత పిలిచినా పలకడం లేదు కనపడని కన్నీటి ధారకు అడ్డుపడాలని ఆశగా ఆశల నిచ్చెనను ఎరగా వేస్తూ బంధాల తాయిలాలను రుచి చూడమంటోంది! ఏమయిందో ఈ మనసుకు ఎంత పిలిచినా పలకడం లేదు ఆకాశపు పందిరిలోని మెరుపు గీతలను అక్కున చేర్చుకుని చీకటిని చిటికెలో

అతనెవడు?

రచన: పారనంది శాంతకుమారి అందంగా నువ్వు పెట్టుకున్నబొట్టును అర్ధాంతరంగా తుడిచివేయ మనటానికి అతనెవడు? అలంకరణకై నువ్వు తొడుక్కున్నగాజులను ఆ క్షణంనుంచి పగలగొట్టటానికి అతనెవడు? పెళ్ళిలోకట్టిన మంగళసూత్రాన్ని పెడమార్గంలో త్రెంచివేయటానికి అతనెవడు? అర్ధంలేని ఆచారాలను అతివపై బలవంతంగా రుద్దటానికి అతనెవడు? మగవాని మోదానికి మూలమైన మగువను మూల కూర్చోమనటానికి అతనెవడు? స్త్రీ ఆహారంపై,ఆహార్యంపై అతిశయంతో ఆంక్షలు పెట్టటానికి అతనెవడు? పడతి పద్దతిపై,ఉద్ధతిపై కరుణలేని కాంక్షలు తెలియచేయటానికి అతనెవడు? వనిత విధానాలపై అతనికున్న హక్కేమిటి? నెలత నినాదాలపై అతనికున్న టెక్కేమిటి?

ఏం చేయలేము మనం

రచన: రాజేశ్వరి…. తిన్నామా, పడుకున్నామా, తెల్లారిందా, అంతకంటే ఏం చేయలేము మనం, ఫేస్బుక్ లో ఓ నల్ల చిత్రం, పోస్టులో నాలుగు వరసల నల్ల సాహిత్యం, అంతే, అంతకంటే ఏం చేయలేము మనం, అయ్యో అని ఒక నిట్టూర్పు, ఆగ్గితపు చర్చలు చూస్తూ రిమోట్ విసిరేయడం, అంతే, అంతకంటే ఏం చేయలేము మనం ప్రాణత్యాగానికి విలువ కట్టలేం ప్రాణాన్ని కాపాడలేం, అంతే మనం, ఏం చేయలేము, అసువులు బాసిన అమరజీవుల, అనాధకుటుంబాలకు అపన్నహస్తం అందించి, వారి త్యాగాలకు

ఓ మగవాడా….!!!

రచన: పారనంది శాంతకుమారి ఓ మగవాడా…..ప్రేమకు పగవాడా! అమ్మ ప్రేమతో,నాన్న జాలితో వీచే గాలితో,పూచే పూలతో అందాలతో,అనుబంధాలతో ఆత్మీయతలతో,అమాయకత్వంతో ఆడుకుంటావు ఆస్తులతో,దోస్తులతో అబద్ధాలతో,నిబద్ధాలతో అంతరాత్మతో,పరమాత్మతో అందరితో ఆడుకుంటావు. అవకాశాలను వాడుకుంటావు, అవసరమొస్తే వేడుకుంటావు అది తీరాక ప్రాణాలనైనా తోడుకుంటావు నీతిలేని రీతినీది,పాపభీతి లేని జాతి నీది సిగ్గు లేని శాసనం నీది,స్థిరంలేని ఆసనం నీది వగపెరుగని వ్యసనం నీది,వలపెరుగని హృదయం నీది. ఎక్కివచ్చిన మెట్లను ఎగతాళి చేసే ఎడద నీది, మెక్కివచ్చిన తిండిని ఎగాదిగాచూసే బెడద నీది,