మన ఇళ్లలో ఉండే క్యాన్సర్ కారకలు (కార్సినోజెనిక్ మెటీరియల్స్)

రచన: అంబడిపూడి శ్యామసుందర రావు.

మన మన ఇళ్లలో ఏ రోగాలు రొష్టులు లేకుండా సుఖముగా బ్రతకాలని ఆశిస్తాము. కానీ మనకు తెలియకుండానే కొన్ని హానికరమైన పదార్ధాలను మనతో పాటే మన ఇళ్లలో ఉంచుకొని రోగాల పాలవుతాము. ప్రస్తుతము మానవాళిని వేధించే జబ్బుల్లో క్యాన్సర్ ఒకటి అటువంటి క్యాన్సర్ ను కలుగజేసే కారకాలను మనము మనకు తెలియకుండా ఇళ్లలో ఉంచుకుంటాము(వాటి ప్రభావము తెలియకుండా)అవి ఏమిటో అవి మన ఆరోగ్యముపై చూపే ప్రభావము ఏమిటో తెలుసుకుందాము. క్యాన్సర్ కలుగజేసే పదార్ధాలను కార్సినోజెనిక్ పదార్ధాలు అంటారు అందరికి తెలిసిన కార్సినోజెనిక్ పదార్ధము పొగాకు ధూమపానము ఆరోగ్యానికి హానికరం అనే హెచ్చరికను సిగరెట్ పెట్టెలపై ముద్రించి అమ్ముతున్నారు. ఇప్పుడు చెప్పబోయే కార్సినోనేజినిక్ పదార్ధాలు ఇంచుమించు అందరి ఇళ్లలో దర్శనమిస్తాయి.

1. ఎయిర్ ఫ్రెషనర్ : ఇళ్లలో చెడు వాసనలను తొలగించటానికి ఎయిర్ ఫ్రెషనర్లను ఉపయోగిస్తారు. వీటిలోని పదార్దాలు అంటే కొన్ని రసాయనాల సమూహాలు క్యాన్సర్ ను కలుగజేస్తాయి వీటిలోని DEHP అనే పదార్ధము మనుష్యులలో క్యాన్సర్ ను కలుగజేయటమే కాకుండా మెదడు అభివృద్ధిని, లైంగిక అభివృద్ధిని ఆటంక పరుస్తాయి అమెరికాలోని నేషనల్ టాక్సికాలజి ప్రోగ్రాంలో ఈ విషయాలను తెలియజేసారు. ఈ ఎయిర్ ఫ్రెషనర్లు సహజ సిద్దమైనవి అని చెప్పినా వీటిలో హానికరమైన పదార్ధాలు ఉంటాయి. వీటివల్ల ఎక్కువ బాధితులు పిల్లలు, గర్భిణీలు, దీర్ఘ్కాలిక రోగులు. కాబట్టి మనము ఈ ఎయిర్ ప్రెషనర్స్ బయట కృత్రిమమైనవి వాడకుండా వాటిని ఇంట్లో తయారు చేసుకొని వాడటం శ్రేయస్కరము

2. బాత్ రూములలో వాడే షవర్ కర్టెన్లు, ఇతర ప్లాస్టిక్ వస్తువులు:-మీరు పోలి వినైల్ క్లోరైడ్ (PVC) పేరు వినే ఉంటారు. ఇది ప్లాస్టిక్ లలో తఱచుగావాడే మూడవ రకము ప్లాస్టిక్ దీనిని మురుగు నీళ్ల గుట్టలుగా వాడితే ప్రమాదం ఏమిలేదు కానీ షవర్ పైపులు గాను షవర్ కర్టెన్లగాను వాడటం మంచిది కాదు. వీటిలో కొన్ని విషపూరిత పదార్ధాలు ఉంటాయి షవర్ తో పాటు ఇవి కూడా వస్తాయి. ఈ విషపదార్ధాలు శ్వాస , ప్రత్యుత్పత్తి వ్యవస్థలలో క్యాన్సరును కలుగజేస్తాయి. కాబట్టి బాత్ రూములో వాడే షవర్ కర్టెన్లను పివిసి తో కాకుండా ఇతర పదార్ధాలతో చేసినవి వాడాలి. అంతేకాకుండా పిల్లలు వాడీపీలాస్టిక్ కంటైనర్లు బొమ్మల విషయములో కూడా జాగ్రత్త వహించాలి వీలైనంతవరకు పివిసి సామాగ్రి వాడకూడదు. ప్లాస్టిక్ కంటైనర్ల పైన బొమ్మలపైనా రకరకాల బొమ్మలు ఉంటాయి వాటి పట్ల అవగాహన కలిగి ఉండటం అవసరము వాటిలో ఏవికూడా మైక్రోవేవ్ హీటింగ్ కు పనికిరావు మైక్రోవేవ్ హీటింగ్ వాడే ప్లాస్టిక్ కంటైనర్లపై ” మైక్రోవేవ్ సేఫ్ “అన్న లేబిల్ ఉంటుంది అంటే దాని అర్ధము మైక్రోవేవ్ లో వాడే తప్పుడు ఆ వేడికి కరగదు అనేది దాని అర్ధము సాధారణముగా ప్లాస్టిక్ లను వేడిచేసినప్పుడు హానికరమైన రసాయనాలు ఆహారములోకి ప్రవేశిస్తాయి.
3. బట్టలను, కార్పెట్లను శుభ్రము చేయటానికి వాడే షాంపూలు (డిటర్జెంట్లు):- మీరు బట్టలను శుభ్రము చేయటానికి లేదా కార్పెట్లపై గల మరకలను తొలగించటానికి డిటర్జెంట్లను వాడుతున్నట్లైతే వాటిలో ట్రై క్లోరో ఈథేన్ లేదా నాఫ్తాలిన్ లేకుండా చూసుకోండి. ఎందుకంటే ఈ రసాయనం ఊపిరితిత్తుల, లేదా గొంతు క్యాన్సర్ వచ్చే అవకాశాలను పెంచుతుంది కాబట్టి మీరు వాడే షాంపూ లేదా డిటెర్జెంట్ల ఇండిగ్రీన్స్ లిస్ట్ లో ఈ రసాయనం ఉంటె అది ఉపయోగించకండి కొంతమంది వ్యాపార సంస్థలు ఈ రసాయనాన్ని కలిపినా ఇండీగ్రంట్స్ లిస్ట్ లో ఆ పేరును సూచించారు అటువంటప్పుడు ఆ వస్తువులను కొనకండి సింపుల్ గాబేకింగ్ సోడా వాడటం వలన మొండి మరకలను వదిలించుకోవచ్చు. కొద్దిగా టైం పట్టినా బేకింగ్ సోడా వాడటం సురక్షితం.

4. డ్రై క్లినింగ్ చేసిన దుస్తులు:-అమెరికన్ క్యాన్సర్ సొసైటీ వారు తెలియజేసినదానిని బట్టి డ్రై క్లినింగ్ లో వాడే ట్రైక్లోరోఎథిలిన్ అనే రసాయనం బట్టలకు అంటుకుంటుంది ఈ పారదర్శకమైన ద్రవ వాయువు ను పీల్చినపుడు కేంద్రీయ నాది వ్యవస్థ దెబ్బతిని ఆల్కహాల్ తీసుకున్నప్పుడు ఏర్పడే దుష్ఫలితాలను కలుగజేస్తుంది దీనివలన తలనొప్పి తలా దిమ్ముగా ఉండటం వంటి లక్షణాలు కనిపిస్తాయి. అదనంగా ఈ రసాయనం క్యాన్సర్ కలుగజేసే కారకము కూడా

5. క్రిమిసంహారకాలు (పెస్టిసైడ్స్), క్రిములను ప్రాలద్రోలేవి (పేస్ట్ రిపేలెంట్స్):- మనము ఇళ్లలో పెంచుకొనే కుక్కలాంటి పెంపుడు జంతువులు చాలా రకాల క్రిములకు ఆవాసము వాటిని చంపటానికి బజారులో దొరికే క్రిమి సంహారకాలను వాడతాము. డిటెర్జెంట్ల లాగానే వీటిలో కూడా వివిధ రకాలైన కార్సినోజెనిక్ పదార్ధాలు ఉంటాయి. ఉదాహరణకు తలలో ఉండే పేలను చంపటానికి వాడే క్రిమిసంహారక మందులలో పెర్మిత్రిన్ లేదా ఆర్గానో ఫాస్ఫెట్స్ ఉంటాయి ఇవి క్యాన్సర్ కలుగజేసే ప్రమాదకర రసాయనాలు. కాబట్టి క్రిమిసంహారక మందులు కొనేటప్పుడు తగిన జాగ్రత్త తీసుకోవాలి.

6. టాల్కము పౌడర్ :- చాలా మంది టాల్కమ్ పౌడర్ ను సాక్స్ ల్లో చెమట వాసన లేకుండా ఉండటానికి, కొంతమంది తల్లులు పిల్లల డైపర్స్ వాడేటప్పుడు పిల్లలకు ర్యాషెష్ (దద్దుర్లు) రాకుండా ఉండటానికి వాడు తుంటారు కొన్ని టాల్కమ్ పౌడర్లలో ఆస్బెస్టాస్ ఫైబర్స్ ఉంటాయి ఇవి ప్రమాదకరమని US ఫుడ్ అండ్ డ్రగ్ ఎడ్మినిస్ట్రేషన్ వారు తెలియజేస్తున్నారు. ఎందుకంటే ఈ ఆస్బెస్టాస్ ఫైబర్ అండాశయ క్యాన్సర్ ను ఊపిరి తిత్తుల జబ్బులకు కారణమవుతుంది.

7. ఇళ్లకు వేసే లేదా ఇళ్లలో ఉపయోగించే రంగులు:- ఇళ్లకు కొంతకాలము గడిచాక మల్ల కొత్తగా అనిపించటానికి గోడలకు తలుపులకు రంగులు వేయించటం మాములే పైంట్లు చాలా త్వరగా సరిపోతాయి ఇవి ఆరిన వెంటనే వాటిలోని రసాయనాలు గాలిలోకి విడుదల అవుతాయి. ఇలా చాలా కాలము కొనసాగుతాయి. రంగులు వేసిన గదులలో నివసించేవారు ఈ రసాయనాలను పీలుస్తారు ఫలితముగా తలనొప్పి, డిజినెస్ మొదలైన లక్షణాలు కనిపిస్తాయి. కాబట్టి రంగులు వాడేటప్పుడు తక్కువ వోలటైల్ రసాయనాలు ఉండే రంగులను వాడటం మంచిది.

8. టెఫ్లాన్ కోటెడ్ వంట సామగ్రి:- ఈ టెఫ్లాన్ వంట సామాగ్రిలో PFOA అనే క్యార్సినోజెనిక్ పదార్ధము ఉన్నట్లు అమెరికన్ ఎన్విరాన్మెంటల్ ప్రొటెక్షన్ ఏజెన్సీ వారు చాలా ఏళ్ల క్రితమే తెలియజేసారు. అంతేకాకుండా టెఫ్లాన్ ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రతల వద్ద విష వాయువులను విష పదార్ధాలను ఉత్పత్తిచేస్తుంది. వీటివల్ల క్యాన్సర్ వచ్చే అవకాశాలు ఎక్కువ. టెఫ్లాన్ వంటసామాగ్రి వాడేటప్పుడు వాటిని ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రతలతో వాడకూడదు అవి పాడవుతుంటే వాడి వాడకం మానేయాలి.

9. యాంటీ బ్యాక్టీరియల్ ఉత్పత్తులు:- మనకు యాంటీ బ్యాక్టీరియల్ ఉత్పత్తులు మన పరిసరాలను క్షేమముగా ఉంచుతామని నమ్మకము మనము వాడే కాస్మొటిక్స్, హైజీన్ ఉత్పత్తులు (సబ్బులు , పేస్ట్ లు వంటివి) ట్రైక్లోసాన్ అనే పదార్ధాన్ని కలిగిఉంటాయి అమెరికన్ ఎన్విరాన్మెంటల్ ప్రొటెక్షన్ ఏజెన్సీ వాఋ తెలియజేసిన ప్రకారము ఇది కీటక సంహారిణి (ఇన్సెక్టిసైడ్) కాబట్టి ఇది క్యారేజినిజెనిక్ ఇప్పటివరకు ఈ అంశముపై ఎలుకల మీద పరిశోధనలు జరిపి ఇది క్యారేజినిజెనిక్ అని నిర్ణయించి ఈ రసాయనం కలిగిన ఉత్పత్తులను యూరోపియన్ యూనియన్ దేశాలు నిషేధించాయి.

10. డియోడరెంట్ స్ప్రేలు:-చాలా మంది చంకల్లో చెమట వాసన పోవటానికి , శరీరము నుండి మంచి ఆసన రావటానికి వివిధరకాల వాసనలతో అనేక రకాల డియోడరెంట్లను వాడటము చూస్తున్నాము బయటికి వచ్చే ముందు ఈ డియోడరెంట్ ను స్ప్రే చేసుకొని మరి వస్తారు. వీటిని యాంటీ పెర్సిస్టెంట్ ఉత్పత్తులు అంటారు వీటిలో అల్ల్యుమినియం లవణాలు ఉంటాయి ఇవి క్యాన్సర్ కణాల పెరుగుదలకు దోహదపడతాయి. ముఖ్యముగా ఆడవారిలో స్తనాల క్యాన్సర్ వచ్చే అవకాశాలు ఎక్కువ.

11. సువాసన వెదజెల్లే క్యాండిల్స్ (కొవ్వొత్తులు):- మనము ఇళ్లలో వాడే సువాసనలు వెదజల్లే క్యాండిల్స్ వాడేటప్పుడు వాటివల్ల వచ్చే ప్రమాదాలను కూడా గమనించాలి. అమెరికన్ కన్స్యూమర్ కౌన్సిల్ వారు సీసపు వత్తులు కలిగిన క్యాండిల్స్ అమ్మకమును నిషేదించారు కానీ వాటి వాడకం జరుగుతూనే ఉన్నది . అటువంటి క్యాండిల్స్ ను గుర్తించటానికి చిన్న పరీక్ష ఉంది వత్తితో తెల్లకాగితముపై రుద్దితే ఏరకమైన గుర్తు పడకపోతే సీసము లేనట్లే సీసం ఉంటె వత్తిని కాగితము మీద రుద్దినప్పుడు నల్లగా గుర్తు కనిపిస్తుంది.
ఈ విధముగా పైన తెలియజేసిన వస్తువుల పట్టిక సంపూర్ణముకాదు ఇంకా కొన్ని పదార్ధాలు ఉండి ఉండవచ్చు.
ఈ వ్యాసము యొక్క ఉద్దేశ్యము ప్రజలలో భయాందోళనలు కలుగజేయటం కాదు మనము వాడే వస్తువుల పట్ల అవగాహన కల్పించటమే ఫలితముగా మన మన కుటుంబసభ్యుల ఆరోగ్యాలను కాపాడుకోవటమే.

ఏనుగు లక్ష్మణ కవి

రచన: శారదా ప్రసాద్

ఏనుగు లక్ష్మణ కవిగారు క్రీ. శ. 18 వ శతాబ్దికి (1797) చెందిన వారు. ఈయన తల్లిగారి పేరు పేరమాంబ, తండ్రిగారి పేరు తిమ్మకవి. జన్మ స్థలము పెద్దాపురము (ప్రస్తుత తూర్పుగోదావరిజిల్లాలోని సామర్లకోటకు దగ్గరులో ఉన్నది). శ్రీ లక్ష్మణ కవిగారి ముత్తాతగారు “శ్రీ పైడిపాటి జలపాలామాత్యుడు”. ఈయన పెద్దాపుర సంస్థానీసాధీశ్వరుల యొద్ద ఏనుగును బహుమానముగా పొందుట చేత కాలక్రమేణ వీరి ఇంటిపేరు “పైడిపాటి” నుండి “ఏనుగు” వారిగా స్దిర పడినది. ఆ జలపాల మంత్రి ముని మనుమడు లక్ష్మణ మంత్రి. ఆయన మనుమడు ఏనుగు లక్ష్మణ కవి. ఈ వంశము కవుల వంశముగనే కనబడుచున్నది. శ్రీ వత్యవాయ తిమ్మజగపతి పాలకుని వద్ద ఉన్న ప్రసిద్ద కవి కవిసార్వభౌమ కూసుమంచి తిమ్మకవి, లక్ష్మణకవిగారి సమ కాలికుడు.
లక్ష్మణ కవిగారు, భర్తృహరి సంస్కృతంలో రచించిన సుభాషిత త్రిశతి తెలుగులోనికి “సుభాషిరత్నావళి” పేరు మీద అనువాదం చేసాడు . సుభాషిరత్నావళి నీతి, శృంగార, వైరాగ్య శతకములని మూడు భాగములు. భర్తృహరి సుభాషితములను తెలుగులోనికి అనువాదము చేసినవారు ముగ్గురు 1. ఏనుగు లక్ష్మణ కవి 2. పుష్పగిరి తిమ్మన 3. ఏలకూచి బాలసరస్వతి. వీటన్నింటిలోను ప్రజాదరణ పొంది అందరి నోళ్ళ్లలో నానినవి “ఏనుగు లక్ష్మణ కవి” అనువాదాలు. ఈ సుభాషిత రత్నావళిని అతి మనోహరముగ, యథామూలముగ, ప్రౌఢముగ, సందర్భసముచిత శైలిలో కవి హృదయమును గ్రహించి రచియించె ననుట పెద్దల యభిప్రాయము. కాని దీని ఎడల లోటుపాటులు కలవు. పద్యములు రసవంతముగ నుండుటకు వానిని పండితులును పామరులును గూడ పఠించు చుండుటయే సాక్ష్యము.
లక్ష్మణ కవిగారి ఇతర రచనలు–రామేశ్వర మాహాత్మ్యము, విశ్వామిత్ర చరిత్రము, సూర్య శతకము(ఇది సంస్కృత భాషలోనిది), గంగా మహత్మ్యము, రామ విలాసము, లక్ష్మీనరసింహ శతకము, జాహ్నవీ మాహాత్మ్యము, విశ్వేశ్వరోదాహరణము, సుభాషితరత్నావళి ఇవి ఒకనాడు మాధ్యమిక విద్యలో బోధనాంశాలుగా ఈనాటికి కూడా ఉన్నాయి. ఈ పద్యాలు కంఠస్తం చేయదగినవి .
ఆకాశంబున నుండి శంభుని శిరం, బందుండి శీతాద్రి, సు
శ్లోకంబైన హిమాద్రినుండి భువి, భూలోకమునందుండి య
స్తోకాంభోధి, పయోధినుండి పవనాంధోలోకమున్ చేరె గం
గా కూలంకష, పెక్కుభంగులు వివేక భ్రష్ట సంపాతముల్.
ఈ పద్యం రాని తెలుగు వారు ఉండరేమో! “ఆరంభింపరు నీచ మానవులు “, “గ్రాసము లేక స్రుక్కిన “, “తివిరి ఇసుమున తైలంబు”, “క్షమ కవచంబు”మొదలైన పద్యాలన్నీ చాలామందికి కరతలామలకాలే!
క్షీరేణాత్మగతోదకాయ హి గుణాదత్తాః పురాతే~ఖిలాః
క్షీరోత్తాప మవేక్ష్య తేన పయసా స్వాత్మా కృశానౌ హుతః|
గన్‌తుం పావక మున్మన స్తదభవ ద్దృష్ట్వాతు మిత్రాపదం
యుక్తం తేన జలేన శామ్యతి నతాం మైత్రీ పున స్త్వీదృశీ||–భర్తృహరి
పై పద్యానికి ఏనుగు లక్ష్మణ కవిగారి తెలుగు అనువాదం–
ఉ. క్షీరము మున్ను నీటికొసఁగెన్ స్వగుణంబులు దన్నుఁజేరుటన్
క్షీరము దప్త మౌట గని చిచ్చుఱికెన్ వెతచే జలంబు దు
ర్వారసుహృద్విపత్తిఁ గని వహ్నిఁ జొరం జనె దుగ్ధ్హ మంతలో
నీరముఁ గూడి శాంతమగు నిల్చు మహాత్ములమైత్రి యీగతిన్. –ఏనుగు లక్ష్మణ కవి
అర్ధం-నీళ్ళకు పాలంటే కృతజ్ఞత. తనకంటూ ఆశ్రయమిచ్చినందుకు. పాలకు నీళ్ళంటే కృతజ్ఞత. తనలో ఇట్టే కలిసిపోయినందుకు, తన ఒంటరి జీవితంలో తోడై నిలిచినందుకు. నీళ్ళకు పాలు చక్కని రంగునిస్తాయి . కమ్మని రుచిని ప్రసాదిస్తాయి. పొయ్యి మీద పాలు మరిగిపోతుంటే నీళ్ళు తట్టుకోలేకపోతాయి. నీళ్ళు ఆ బాధను తమంతట తామే స్వీకరిస్తాయి. మౌనంగా ఆవిరై ఇంకిపోతాయి. అప్పటిదాకా తోడూ నీడగా నిలిచిన స్నేహితుడు ఆవిరైపోతుంటే ఆ బాధను తట్టుకోలేక పాలు ఉద్వేగంతో బుస్సున పొంగుతాయి. పొయ్యిలోని మంటను ఆర్పటానికి సమాయత్త మవుతాయి. ఇల్లాలు దోసెడు నీటిని చల్లగానే, పాలు- నీరు మళ్ళీ కలుసుకుంటాయి. మిత్రుడు తిరిగి వచ్చిన సంతోషంలో పాల ఉద్వేగం తగ్గిపోతుంది, పాలు చల్లబడుతాయి!
తెలివి యొకింత లేనియెడ దృప్తుడనై కరిభంగి సర్వమున్
దెలిసితి నంచు గర్వితమతిన్ విహరించితి దొల్లి, యిప్పు డు
జ్జ్వలమతులైన పండితుల సన్నిధి నించుక బోధశాలినై
తెలియనివాడనై మెలగితిం గతమయ్యె నితాంత గర్వముల్
మనకి సర్వం తెలుసు అనే రోగం చాలామందికి ఉంది. ఈ స్థితికి ఎప్పుడైతే వస్తామో నిజానికి అది ఆత్మహత్యా సదృశ్యం. తెలుసుకోవాలనే తృష్ణ బాల్యంలో ఎక్కువగా ఉంటుంది. పెద్దైన తర్వాత ఆ తృష్ణ తగ్గిపోవటం మనం చూస్తున్నాం!ఇది సుమారు రెండువేల సంవత్సరాల నాటి శ్లోకం. ఇది ఇంకా గుర్తుండిపోవటానికి కారణం–“సుకవి జీవించు ప్రజల నాలుకల మీద” అని అన్న జాషువాగారి మాట నిత్య సత్యం! భర్తృహరి సుభాషితాలను తెలుగువారికి పరిచయం చేసిన ఏనుగు లక్ష్మణ కవి చిరంజీవి!
ఆ కవి పుంగవుడికి నా స్మృత్యంజలి!

అమర్ చిత్ర కథా సృష్టికర్త-అనంత్ పాయ్

 

రచన: అంబడిపూడి శ్యామసుందరరావు

 

 

చిన్నపిల్లలకు బాగా ఇష్టమైన బొమ్మల కధల పుస్తకాలు అమర్ చిత్ర కథా సీరీస్ ఆ పుస్తకాల ద్వారా పిల్లలకు రామాయణము, భారతము వంటి పురాణాలను బొమ్మల ద్వారా వారిలో ఆసక్తి పెంచి చదివించేటట్లు చేసి పిల్లలకు పురాణాల గురించి జ్ఞానాన్ని కలుగజేసిన వ్యక్తి అనంత్ పాయ్. 1967లో దూరదర్శన్ లో పిల్లలకు నిర్వహించే క్విజ్ ప్రోగ్రామ్ అందులో పిల్లలు గ్రీక్ పురాణాల గురించి అడిగే ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెప్పటం మన పురాణాల గురించి కూడా మన పిల్లలు సమాధానాలు చెప్పగలిగేటట్లు చేయాలి అన్న ఆలోచన యువ జర్నలిస్ట్ అయిన అనంత్‌పాయ్  కి కలిగింది.  ఆ ఆలోచన కార్యరూపాన్ని దాల్చి అమర్ కథా చిత్ర సిరీస్ పేరుతో పుస్తకాలు వెలువడ్డాయి. ఈ పుస్తకాలలో భారత రామాయణాల లోని  కధలను అందమైన చిత్రాలతో పిల్లలకు ఆసక్తి కలిగించేలా కధలను చెపుతూ ఈ పుస్తకాలను పాయ్ తయారుచేశాడు.

అనతికాలంలోనే ఈ పుస్తకాలు పిల్లలలో బాగా ప్రాచుర్యాన్ని పొంది జన బాహుళ్యానికి చేరువ అయినాయి. ఈ విధమైన గుర్తింపు పొందిన అనంత్‌పాయ్ “ఫాదర్ ఆఫ్ ఇండియన్ కామిక్స్”గా గుర్తింపును పొందాడు. 2000 సంవత్సరానికి  ముందు  పుట్టిన భారతీయ సంతతి పిల్లలు వారి పెరుగుదలతో పాటు అమర్ చిత్ర కథ  పుస్తకాల రంగుల ప్రపంచములో విహరించే అవకాశము వచ్చింది. అంతకు మునుపు పౌరాణిక కథలు లేదా విశేషాలను తెలుసు కోవాలంటే లైబ్రరీలలో సంస్కృత పుస్తకాలు లేదా ఇంట్లో బామ్మలు, తాతయ్యలు చెప్పే కథలు  తప్ప వేరే దారి లేదు. అందుకే చాలామంది పిల్లలకు భారతీయ సంస్కృతీ వారసత్వ సంపదల గురించి  ఆకర్షణీయమైన, ఆసక్తికరమైన విధానములో చెప్పే సదుపాయము లేకుండా పోయింది. అమర్ చిత్ర కథ పుస్తకాలు ఆ ఖాళీని పూరించాయి. పిల్లలు ఆ పుస్తకాలను చదవటానికి ఆసక్తి చూపుతూ, అనేక పౌరాణిక అంశాలను విశేషాలను తెలుసుకుంటున్నారు. పౌరాణిక, చారిత్రాత్మక అంశాలే కాకుండా జానపద కథలను ఆనాటి రాజుల గొప్పతనము మొదలైన విషయాలను కూడా తెలుసుకొనే అవకాశము ఈ పుస్తకాలు కల్పించాయి.

బాల పాఠకుల అభిమానాన్ని చూరగొని బాల బాలికలచే “అంకుల్ పాయ్ “గా పిలవబడ్డ వ్యక్తి అనంత్‌పాయ్ ఒక కధకుడు. అతను  ఏ విధంగా భారతదేశంలో పిల్లలచే అభిమానించబడే కామిక్ సిరీస్ సృష్టికర్త ఎలా అయ్యాడో తెలుసు కుందాము

సెప్టెంబర్ 17,1929న కర్ణాటకలోని కర్కాల అనే వూరిలో జన్మించిన అనంత్‌పాయ్ దురదృష్టవశాత్తు రెండేళ్ల వయస్సులోనే అనాధగా మిగిలిపోవటం వల్ల మంగుళూరులో బంధువుల ఇంట పెరిగాడు. ఆ తరువాత కొంతకాలము బొంబాయిలో పెరిగాడు. చిన్నతనంలోనే  సాహిత్యము పట్ల అభిమానాన్ని, ప్రేమను పెంచుకొని భారతీయభాషలను నేర్చుకున్నాడు. స్కూల్ చదువు పూర్తి అయినాక పాయ్ జర్నలిజమ్ పట్ల ఆసక్తి ఉన్నప్పటికీ  తన అన్నగారి ప్రోద్బలముతో బొంబాయి యూనివర్సిటీలో కెమికల్ ఇంజనీరింగ్ డిగ్రీలో చేరాడు. కానీ అతని ఆసక్తి వేరే రంగములో ఉండటంవల్ల ఇంజనీరింగ్ విద్యను వదలి టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియాలో జర్నలిస్ట్ గా వృత్తిజీవితాన్ని ప్రారంభించాడు. ఆ సమయంలో టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియాలో ప్రచురిచతమయే ఫాంటమ్, ఫ్లాష్ గార్డెన్ వంటి  అమెరికన్ కామిక్స్(ఇంద్రరాజ్ కామిక్స్)ప్రచురణలో పనిచేసేవాడు.

పాయ్ ఢిల్లీలోని కరోల్‌బాగ్‌లో ఒక టెలివిజన్ షాప్ లోచూసిన క్విజ్ ప్రోగ్రామ్ అతన్ని భారతదేశ  చరిత్ర, పురాణాలను అంశాలుగా తీసుకొని కామిక్స్ గా ఎందుకు తయారు చేయకూడదు అన్న ఆలోచన కలిగించింది. 1967లో ఉద్యోగాన్ని వదలి తన అదృష్టాన్నివెతుక్కునే ప్రయత్నములో అనేకమంది ప్రచురణకర్తలను కలిసాడు. చాలామంది ఈయన ప్రతిపాదనలను లాభసాటి కాదు అని త్రోసిపుచ్చారు. చిట్టచివరకు ఈయన అవిరళ కృషి, పట్టుదల వలన ఇండియా బుక్ హౌస్ అధిపతి మీర్ చందాని ఒక అవకాశము ఇవ్వటానికి ఒప్పుకున్నాడు. రిస్క్ తీసుకుంటున్నాము అని తెలిసిన పాయ్- మీర్ చందాని టీమ్ చిన్న ప్రయత్నము చేసింది. కానీ వాళ్ళ భయాలకు తగ్గట్టుగానే అమర్ చిత్ర కథ పుస్తకాలను స్కూళ్ళు కొనటానికి ఇష్టము చూపలేదు షాపులవాళ్ళు కామిక్ బుక్స్ అని పెదవి విరిచారు. ఫలితముగా నష్టాలు వచ్చినాయి. పైపెచ్చు ఈ పుస్తకాలు ప్రముఖమైన, పేరుపొందిన  ప్రచురణ సంస్థలనుండి విడుదల కాలేదు కాబట్టి అమ్ముడుపోవు అన్న భయముతో ఏ పుస్తకాల షాపువాడు స్టాక్ పెట్టటానికి అంగీకరించలేదు.

ఇటువంటి విపత్కర పరిస్ధితులలో పాయ్ ఒక అమోఘమైన ప్రయోగాన్నిచేశాడు. అది ఏమిటి అంటే ఢిల్లీలోని ఒక స్కూల్ యాజమాన్యాన్ని ఒప్పించి విద్యార్థులను రెండు గ్రూపులుగా విభజించి ఒక గ్రూపు పిల్లలకు అమర్ చిత్ర కధల పుస్తకాలు ఇచ్చి వారికి చరిత్ర పాఠ్యాంశాలు, మరొక గ్రూపుకు వారి క్లాసు పుస్తకాలతో చరిత్ర భోధన జరిపించాడు. రెండు గ్రూపులను కొన్నాళ్ళ తరువాత పరీక్షిస్తే, అమర్ చిత్ర కధల పుస్తకాల ద్వారా చరిత్ర చదువుకున్నవారు  రెండవ గ్రూపు పిల్లల  కన్నా మెరుగైన ఫలితాలను సాధించారు. దీనికి కారణము అమర్ చిత్రకధల పుస్తకాలలో  బొమ్మల ద్వారా వారు చరిత్ర అంశాలను త్వరగా అర్ధము చేసుకున్నారు. బాగా గుర్తు పెట్టుకున్నారు. ఈ ప్రయోగము మంచి ఫలితాలను ఇవ్వటం వల్ల పిల్లలలో, తల్లిదండ్రులలో ఈ పుస్తకాల పట్ల ఆసక్తి పెరిగి, పాయ్ కామిక్ బుక్స్ అమ్మకాలు పెరిగినాయి. ఈ పుస్తకాలు చిత్రాలతో కూడిన పాఠాలతో సన్నివేశాలను వివరించేవి కాబట్టి బాల పాఠకుల ఆసక్తి అభిరుచులను పెంచి పుస్తకాల అమ్మకాలను పెరిగేటట్లు చేశాయి.

అప్పటినుంచి పాయ్ వెనకకు తిరిగి చూసే అవసరమే రాలేదు. అమర్ చిత్ర కథా పేరుతో కొన్ని వందల పుస్తకాలు విడుదల అయి, సంవత్సరానికి 3 మిల్లియన్ కాపీలు అమ్ముడుపోయినాయి. ఇప్పటివరకు 440 టైటిల్స్ తో 100 మిల్లియన్ కాపీలు అమ్ముడు అయినాయి. ఇది రికార్డ్  రెండేళ్ల తరువాత పాయ్ భారత దేశములోని మొట్టమొదటి హాస్య ప్రధానమైన సిండికేట్ ను ఏర్పాటుచేశాడు. దీనిలో పిల్లలకు ఆసక్తి కలిగించే అంశాలను చేర్చాడు. 1978లో పాయ్, పార్ధ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ పర్సనాలిటీ డెవలప్ మెంట్   వర్కుషాపులను ప్రారంభించి కరస్పాండెన్స్ కోర్సుల ద్వారా కౌమార దశలోనివారికి వ్యక్తిత్వ వికాస కార్యక్రమాలను కొనసాగించాడు. 1980లో పాయ్ చిన్నపిల్లల కోసము ఒక మ్యాగజైన్ ను ప్రారంభించి దానిని కూడా అమర్ కథా చిత్ర లాగా పాపులర్ చేసాడు. టింకిల్ అనే ఈ మ్యాగజైన్ సమకాలీన చరిత్ర అంశాలను, ప్రముఖుల జీవిత చరిత్రలను బొమ్మలతో వివరిస్తూ పాఠకుల అనతికాలంలోనే చేరువ అయింది. ఈ మ్యాగజైన్ సైన్స్, జాగ్రఫీ వంటి సబ్జెక్టులలో   క్విజ్ పోటీలు నిర్వహించేది. ఈ టింకిల్ పత్రికే పాయ్ కి అంకుల్ పాయ్ అనే పేరు సంపాదించి పెట్టింది. టింకిల్ మ్యాగజైన్ లో పిల్లల ఉత్తరాలకు వారి సందేహాలకు అంకుల్ పాయ్ పేరుతో జవాబులిచ్చేవాడు.

పాయ్ ఎల్లప్పుడూ సృజానాత్మక అంశాలపై శ్రద్ద పెట్టి, అటువంటి కార్యక్రమాల్లో ఎక్కువగా పాల్గొనేవాడు. పత్రిక లేదా పుస్తకాలలో ప్రచురణలో ప్రతి అంశము పట్ల వ్యక్తిగత శ్రద్ద వహించేవాడు, అందువలననే అయన విడుదల చేసిన ప్రతి పుస్తకము వెనుక బోలెడు పరిశోధన, కృషి ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తుంది. ఆ విధమైన కృషితో 439 అమర్ చిత్ర కథా టైటిల్స్ ను విడుదల చేయగగలిగాడు. అమర్ చిత్ర కథా కుటుంబములోని సభ్యులందరు పాయ్ ని నడిచే విజ్ఞాన బాండారము అని అంటారు. ఎందుకంటే తన దగ్గర పనిచేసేవారు ఏదైనా తప్పులు చేస్తే అప్పటి కప్పుడు సందర్భానుసారంగా ఒక కద  చెప్పి వారి తప్పులను సరిచేసేవాడు. అమర్ చిత్ర కథా పుస్తకాల కాపీలు పెట్రోల్ పంపుల్లో కూడా అమ్మేవారు. సోవియట్ రష్యా నాయకుడు మైఖేల్ గార్బచోవ్ ఒక సంస్కృత శ్లోకానికి అర్ధము చెప్పించుకోవటానికి ఈయనను పిలిపించాడు అంటే ఈయన ఎంత పేరు సంపాదించాడో అర్ధము అవుతుంది.

2007 లో ఇండియా బుక్ హౌస్ ను వేరొక టీమ్ కు అమ్మివేసారు కానీ పాయ్ మాత్రము ప్రధాన కథకుడి పదవిలోనే కొనసాగాడు. ఎముక విరగటం వల్ల జరిగిన సర్జరీ తరువాత అనారోగ్యము వలన గుండెనొప్పి వచ్చి 24 ఫిబ్రవరి 2011లో తనువు  చాలించాడు. అంతకు మునుపు ఒక వారము రోజుల ముందు భారత దేశము యొక్క మొట్ట మొదటి కామిక్ కన్వెన్షన్ లో లైఫ్ టైం అచీవ్ మెంట్ అవార్డును ఆయనకు ప్రధానము చేశారు. ఆయనకు ప్రపంచ వ్యాప్తముగా అసంఖ్యాక మైన బాలపాఠకులు ఉన్నారు తప్ప సొంత పిల్లలు ఎవ్వరు లేరు. ఈయన ఫాదర్ అఫ్ ఇండియన్ కామిక్స్ గా కీర్తింపబడ్డాడు.

అయనకు  పిల్లలలో ఎంత ప్రేమ గుడ్ విల్ ఉన్నదో తెలియజేసే సంఘటనను తెలుసుకుందాము. 1994 లోఅమర్ చిత్ర కథా ఆఫీస్ లో అగ్ని ప్రమాదం జరగటం వల్ల చాలా విలువైన పాత పుస్త కాలు పటాలు, మంచి మంచి పెయింటింగ్స్ కాలిపోయినాయి. అప్పుడు టింకిల్ పత్రిక ద్వారా పాత కాపీలను పంపవలసినదిగా రిక్వెస్ట్ చేస్తే పాఠకులు తాము దాచుకున్న కాపీలను, ఒక్క కాపీ కూడా మిస్ అవ్వకుండా అంతవరకూ ప్రచురించబడిన అన్ని కామిక్స్ ల కాపీలను పంపించారు.  పిల్లలు అన్నింటిని జాగ్రత్తగా భద్రపరచటము,  అడిగినప్పుడు ఉచితముగా మళ్ళీ ఇవ్వడము పూర్తిగా పిల్లలకు  అంకుల్ పాయ్ పట్ల గల ప్రేమకు నిదర్శనము. టింకిల్ కామిక్స్ ద్వారా, అమర్ కథా చిత్ర సిరీస్ ద్వారా పిల్లల మనస్సులో శాశ్వత స్థానాన్ని సంపాదించుకొని పిల్లలకు పౌరాణిక పాత్రల పట్ల అభిమానాన్ని కలుగజేసిన వ్యక్తి అనంత్‌పాయ్.

 

చందమామ పాటలు 1

కూర్పు: మురళీకృష్ణ

మామలకు మామ చందమామ. చిన్నపిల్లలకు బువ్వ తినిపించడానికి ఆ మామను పిలుస్తారు తల్లులు. ప్రేయసీప్రియులు చందమామ ద్వారా తమ ప్రేమ సందేశాలను ఇచ్చిపుచ్చుకుంటారు. భార్యాభర్తల అన్యోన్య దాంపత్యంలో చందమామ తన వంతు సాయం చేస్తూనే ఉంటాడు. చందమామ చల్లగానూ ఉంటాడు. వేడిగానూ ఉంటాడట. ఆశ్చర్యంగా ఉంది కదా.
మన తెలుగు సినిమాలలో చందమామ ప్రస్తావనలో వచ్చిన పాటలను గూర్చి తెలుసుకుందాం. ఈ పాటలలో సంగీతం, సాహిత్యం, అభినయానికి కూడా పెద్ద పీట వేసారు. సంగీత, సాహిత్యాభిమానులమైన మనం ఆ సంపదను పదే పదే నెమరువేసుకుందాం.

1. తొలిరేయి కొత్తదంపతుల మధ్య స్నేహం, ప్రేమ చిగురించడానికి ఈ చందమామ ఎంత సాయం చేస్తున్నాడో చూడండి.

చిత్రం: గుండమ్మ కథ (1962)
సంగీతం: ఘంటసాల
గీతరచయిత: పింగళి
నేపధ్య గానం: ఘంటసాల, సుశీల

ఎంత హాయీ…
ఎంత హాయి ఈ రేయి ఎంత మధురమీ హాయి
ఆ ఆ ఆ ఆ..
ఎంత హాయి ఈ రేయి ఎంత మధురమీ హాయి
చందమామ చల్లగ మత్తుమందు చల్లగా
ఆ..చందమామ చల్లగ పన్నీటిజల్లు చల్లగా

ఎంత హాయీ..
ఎంత హాయి ఈ రేయి ఎంత మధుర మీహాయీ.. ఎంత హా యీ

ఆ ఆ ఆ ఆ..
ఒకరి చూపులొకరిపైన విరితూపులు విసరగా
ఆ ఆ ఆ..
ఒకరి చూపులొకరిపైన విరితావులు వీచగా
విరితావుల పరవడిలో విరహమతిశయింపగా
ఆ..విరితావుల ఘుమఘుమలో మేను పరవశింపగా

ఆ ఆ ఆ ఆ…….
కానరాని కోయిలలు మనల మేలుకొలుపగా
కానరాని కోయిలలు మనకు జోల పాడగా
మధురభావ లాహిరిలో మనము తూలిపోవగా
ఆ..మధురభావ లహరిలో మనము తేలిపోవగా

2. మాయాబజారులో శశిరేఖ అభిమన్యుల ప్రేమకు తమవంతు సాయం చేయబూనుతారు రుక్మిణీ శ్రీకృష్ణులు. చల్లని వెన్నెలలో ఏ దంపతులకు మాత్రం ఏకాంతంగా గడపాలని, నౌకా ప్రయాణం చేయాలని ఉండదు..

చిత్రం : మాయాబజార్ (1957)
సంగీతం : ఘంటసాల
సాహిత్యం : పింగళి
గానం : ఘంటసాల, పి.లీల

లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో
ఒహో జగమే వూగేనుగా
వూగేనుగా తూగెనుగా

లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో
ఒహో జగమే వూగేనుగా
వూగేనుగా తూగెనుగా
ఆ… ఆ…ఆ… ఆ…ఆ… ఆ…

తారాచంద్రుల విలాసములతో
విరిసే వెన్నెల పరవడిలో ఉరవడిలో
తారాచంద్రుల విలాసములతో
విరిసే వెన్నెల పరవడిలో..
పూల వలపుతో ఘుమఘుమలాడే
పిల్ల వాయువుల లాలనలో

లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో
ఒహో జగమే వూగేనుగా
వూగేనుగా తూగెనుగా
ఆ… ఆ…ఆ… ఆ…

అలల ఊపులో తీయని తలపులు
చెలరేగే ఈ కలకలలో.. మిలమిలలో
అలల ఊపులో తీయని తలపులు
చెలరేగే ఈ కలకలలో
మైమరపించే ప్రేమానౌకలో
హాయిగ చేసే విహారణలో

లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో
ఒహో జగమే వూగేనుగా
వూగేనుగా సాగెనుగా
ఆ… ఆ…ఆ… ఆ…ఆ… ఆ…

రసమయ జగమును రాసక్ఱీడకు
ఉసిగొలిపే ఈ మధురిమలో.. మధురిమలో
రసమయ జగమును రాసక్ఱీడకు
ఉసిగొలిపే ఈ మధురిమలో
ఎల్లరి మనములు ఝల్లన జేసే
చల్లని దేవుని అల్లరిలో…

లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో
ఒహో జగమే వూగేనుగా
వూగేనుగా తూగెనుగా
ఆ… ఆ…ఆ… ఆ…ఆ… ఆ..

3. చల్లని నిశిరాతిరిలో నదీ జలాలతో తేలియాడుతూ ప్రేయసీ ప్రియుల పడవ ప్రయాణంలో ఎంతహాయి. ఊహించుకుంటేనే మనసు పరవశిస్తుంది.
చిత్రం : మర్మయోగి (1963)

సంగీతం : ఘంటసాల
గీతరచయిత : ఆరుద్ర
నేపధ్య గానం : ఘంటసాల, పి. లీల

ఆ…ఆ…ఆ…ఓ…ఓ..ఓ..
నవ్వుల నదిలో పువ్వుల పడవ కదిలే
అది మైమరపించే హాయి… ఇక రానే రాదీ రేయి

నవ్వుల నదిలో పువ్వుల పడవ కదిలే
అది మైమరపించే హాయి ఇక రానే రాదీ రేయి

అనుకోని సుఖం పిలిచేను…అనురాగ మధువు వొలికేను
అనుకోని సుఖం పిలిచేను…అనురాగ మధువు వొలికేను
కొనగోటితో నిను తాకితే…పులకించవలయు ఈ మేను
అహ…అహ…అహ…

నవ్వుల నదిలో పువ్వుల పడవ కదిలే
అది మైమరపించే హాయి… ఇక రానే రాదీ రేయి

నిదురించవోయి వడిలోన…నిను వలచెనోయి నెరజాణ
నిదురించవోయి వడిలోన…నిను వలచెనోయి నెరజాణ
అరచేతిలో వైకుంఠము…దొరికేను నీకు నిముషాన

నవ్వుల నదిలో పువ్వుల పడవ కదిలే
అది మైమరపించే హాయి… ఇక రానే రాదీ రేయి
ఆ…ఆ…ఆ…ఓ…ఓ..ఓ…ఓ…ఓ…

4. వెన్నెలకి, మల్లెపూలకి అవినాభావ సంబంధముంది. ఎంత వేసవి మంటలైనా సాయంత్రం విరిసే మల్లియలు, రాతిరి కురిసే వెన్నెల జల్లులు మనసును చల్లబరిచేస్తాయంటే నమ్ముతారా . ఇది నిజమని ప్రేమికులు ఒప్పుకుంటారు. పైగా వెన్నెలలో ఘుమఘుమలు అంటున్నారు. అందులో కోరికలు, గుసగుసలు ఎన్నో ఎన్నెన్నో.

చిత్రం :- మనుషులు మమతలు
గాయకులూ :- పి.సుశీల
సంగీతం:- టి.చలపతిరావు
రచయత:- సి.నారాయణరెడ్డి

వెన్నెలలో మల్లియలు..మల్లెలలో ఘుమఘుమలు.
ఘుమఘుమలో గుస గుసలు..ఏవేవో కోరికలు.

నీ హృదయములో నిలవాలని..నీ కౌగిలిలో కరగాలని
నీవే నీవే కావాలని..ఏవేవో కోరికలు…
వెన్నెలలో.

పూల పల్లకిలోన తేలిపోయే సమయానా..
బుగ్గల సిగ్గులు తొనకాలని..అవి నీకే నీకే ఇవ్వాలని
ఏవేవో కోరికలు..ఏవేవో కోరికలు.

5. ఈ చందమామ భలే చిక్కులు తెచ్చిపెడతాడు. హాయిగా ఉండనీడు. ముఖ్యంగా దూరంగా ఉన్న ప్రేయసీ ప్రియులకు తన మాయలతో వారి విరహాన్ని మరింతగా పెంచి ఎప్పుడెప్పుడు ఒక్కటవుదామా అనిపిస్తుంది. మరీ అల్లరోడు.

చిత్రం : బందిపోటు (1963)
సంగీతం : ఘంటసాల
సాహిత్యం : సినారె
గానం : ఘంటసాల, సుశీల

ఊ హూ హూ.. ఊ ఊ ఊ…
ఊ ఊ ఊ…. ఊ ఊ ఊ
ఊ హూ హూ.. ఊ ఊ ఊ…
ఊ ఊ ఊ…. ఊ ఊ ఊ

ఊహలు గుసగుసలాడే
నా హృదయము ఊగిసలాడే
ప్రియా… ఊ
ఊహలు గుసగుసలాడే
నా హృదయము ఊగిసలాడే

వలదన్న వినదీ మనసు
కలనైన నిన్నే తలచు
వలదన్న వినదీ మనసు
కలనైన నిన్నే తలచు
తొలిప్రేమలో బలముందిలే
అది నీకు మునుపే తెలుసు

ఊహలు గుసగుసలాడే
నా హృదయము ఊగిసలాడే

నను కోరి చేరిన బేలా
దూరాన నిలిచేవేలా
నను కోరి చేరిన బేలా
దూరాన నిలిచేవేలా
నీ ఆనతి లేకున్నచో
విడలేను ఊపిరి కూడా

ఊహలు గుసగుసలాడే
నా హృదయము ఊగిసలాడే

దివి మల్లెపందిరి వేసే
భువి పెళ్ళిపీటను వేసే
దివి మల్లెపందిరి వేసే
భువి పెళ్ళిపీటను వేసే
నెర వెన్నెల కురిపించుచు
నెలరాజు పెండ్లిని చేసే

ఊహలు గుసగుసలాడే
మన హృదయములూయలలూగే

6. కొత్తదంపతుల తొలిరాత్రినాడు వారిని మరింత దగ్గర చేయడానికి చందమామ కూడా ఉండాల్సిందే. వారిద్దరి మధ్య ప్రేమాభిమానాలు, కోరికలు ఇనుమడింపజేస్తాడు.

చిత్రం : చిట్టి చెల్లెల్లు (1970)
సంగీతం : ఎస్. రాజేశ్వరరావు
సాహిత్యం : సినారె
గానం : బాలు, సుశీల

ఈ రేయి తీయనిది
ఈ చిరుగాలి మనసైనది
ఈ హాయి మాయనిది
ఇంతకు మించి ఏమున్నది

ఏవేవొ కోరికలు ఎదలో
ఝుమ్మని అంటున్నవి
ఆ కొంటె మల్లికలు
అల్లన దాగి వింటున్నవి

పన్నీటి తలపులు నిండగా
ఇన్నాళ్ళ కలలే పండగా
పన్నీటి తలపులు నిండగా
ఇన్నాళ్ళ కలలే పండగా
చిన్నారి చెలియ అపరంజి కలువ
చేరాలి కౌగిట జిలిబిలి నగవుల

ఏవేవొ కోరికలు ఎదలో
ఝుమ్మని అంటున్నవి
ఆ కొంటె మల్లికలు
అల్లన దాగి వింటున్నవి
ఆఆఅ..ఆఅహహ..ఆహా..

పరువాలు పల్లవి పాడగా
నయనాలు సయ్యాటలాడగా
పరువాలు పల్లవి పాడగా
నయనాలు సయ్యాటలాడగా
నిను చేరుకోగ నునుమేని తీగ
పులకించి పోయెను తొలకరి వలపుల

ఈ రేయి తీయనిది
ఈ చిరుగాలి మనసైనది
ఈ హాయి మాయనిది
ఇంతకు మించి ఏమున్నది

ఎన్నెన్ని జన్మల బంధమో
ఏ పూల నోముల పుణ్యమో
ఎన్నెన్ని జన్మల బంధమో
ఏ పూల నోముల పుణ్యమో
నిను నన్ను కలిపె నీ నీడ నిలిపె
అనురాగ సీమల అంచులు దొరికే

ఈ రేయి తీయనిది
ఈ చిరుగాలి మనసైనది
ఈ హాయి మాయనిది
ఇంతకు మించి ఏమున్నది

7. ఈ ప్రేమికులకు చందమామ ఎంత ఆత్మీయుడు, దగ్గరివాడంటే నీ వన్నెలు, చిన్నెలన్నీ మాకే అంటారు. మాకు సాయం చేయమంటారు. మళ్లీ అస్తమానం మా వెంట రాకంటారు. అయినా అతనేమీ కోపగించుకోడు. నవ్వుతూ తోడుంటాడు.

చిత్రం : భట్టి విక్రమార్క (1961)
సంగీతం : పెండ్యాల
గీతరచయిత : అనిశెట్టి సుబ్బారావు
గానం: ఘంటసాల, పి.సుశీల

ఓ నెలరాజా వెన్నెల రాజా
నీ వన్నెలన్ని చిన్నెలన్ని మాకేనొయ్
మా వెన్నుతట్టి పిలిచిందీ నీవేనొయ్.. ఓ నెలరాజా…

ఓ…. ఓ…
చల్లగాలి జాడలో తెల్లమబ్బు నీడలో..
చల్లగాలి జాడలో తెల్లమబ్బు నీడలో
ఓ….ఓ..ఓ..ఓ..
కొంటె చూపు నీకేలా చంద్రుడా
నా వెంటనంటి రాకోయీ చంద్రుడా
ఆ…
ఓ నెలరాజా వెన్నెల రాజా
నీ వన్నెలన్ని చిన్నెలన్ని మాకేనొయ్
మా వెన్నుతట్టి పిలిచిందీ నీవేనొయ్….ఓ నెలరాజా…

ఆ..ఆ..
ఆ..ఆ..ఆ..
ఆ..ఆ..ఆ..ఆ
కలువల చిరునవ్వులే కన్నెల నును సిగ్గులే
ఓ…ఓ..ఓ..ఓ..
కలువల చిరునవ్వులే కన్నెల నును సిగ్గులే
వెంటనంటి పిలిచినపుడు చంద్రుడా
వాని విడవ మనకు తరమవున చంద్రుడా
ఆ..ఆ..ఆ..ఆ..
ఓ నెలరాజా వెన్నెల రాజా
నీ వన్నెలన్ని చిన్నెలన్ని మాకేనొయ్
మా వెన్నుతట్టి పిలిచిందీ నీవేనొయ్…. ఓ నెలరాజా…

లేత లేత వలపులే పూత పూయు వేళలో…
కలవరింత లెందుకోయి చంద్రుడా..
నా చెలిమి నీదెకాదటోయి చంద్రుడా..
కలవరింత లెందుకోయి చంద్రుడా..
నా చెలిమి నీదెకాదటోయి చంద్రుడా..
ఆ..ఆ..ఆ..ఆ
ఓ నెలరాజా వెన్నెల రాజా
నీ వన్నెలన్ని చిన్నెలన్ని మాకేనొయ్
మా వెన్నుతట్టి పిలిచిందీ నీవేనొయ్….ఓ నెలరాజా…

8. మళ్లీ అదే చందమామను దూరమైన ప్రేమికులు తమ జాలిగాథ వినమని, విడిపోయిన తమ జంటని కలపమని ప్రార్ధిస్తుంటారు. సంతోషమైనా, బాధైనా, ప్రేమైనా, విరహమైనా చెప్పుకోడానికి చందమామే దిక్కు.

చిత్రం : మల్లేశ్వరి – 1951
సంగీతం : సాలూరి రాజేస్వర రావు
రచన : దేవులపల్లి
పాడినవారు : భానుమతి, ఘంటసాల

ఎవరు ఏమని విందురూ
ఎవరు ఏమని విందురూ
ఎవ్వరేమని కందురూ
ఈ జాలి గాధ ఈ విషాద గాధ
నెలరాజా వెన్నెలరాజా
నెలరాజా వెన్నెలరాజా
వినవా ఈగాధా
నెలరాజా వెన్నెలరాజా
యేనాడో ఏకమై కలసిపోయిన జంట ఏకౄరదైవమో ఎడబాటు చేసెనే
ఊరు గుడిలో రావికావల నాటి వలపుల మాటాలన్ని
నేలపాలైపోయనే గాలిమేడలు కూలినే
నెలరాజా వెన్నెలరాజా వినవా ఈగాధా
నెలరాజా వెన్నెలరాజా
ఆ రావి ఆ బావి ఆ స్వామి సాక్షిగా
ఆనాటి బాధలూ అన్ని కలలాయనే
విడిచివచ్చే వేళతెలవని అడుగనైనా అడుగలేదని
ఎంతగా చింతించెనో ఏమనుచూ దుఖించెనో
పొగిలి గుండెలు పగిలెనే తుదకు బాధలు మిగిలనే
నెలరాజా వెన్నెలెరాజా వినవా ఈగాధా
నెలరాజా వెన్నెలరాజా

9. ప్రేమికుల మధ్య జరిగే సరాగాల కవ్వింతలలో చందమామకు ఏం పని. అయినా వాళ్లు అతనిని వదలరుగా. నెలరాజుని సాకుగా పెట్టుకుని ఎన్ని ముచ్చట్లో వారికి.

చిత్రం : రాముడు-భీముడు (1964)
సంగీతం : పెండ్యాల
గీతరచయిత : సినారె
నేపధ్య గానం : ఘంటసాల, సుశీల

తెలిసిందిలే తెలిసిందిలే.. నెలరాజ నీ రూపు తెలిసిందిలే
తెలిసిందిలే తెలిసిందిలే.. నెలరాజ నీ రూపు తెలిసిందిలే

చలిగాలి రమ్మంచు పిలిచింది లే.. చెలి చూపు నీ పైన నిలిచింది లే
చలిగాలి రమ్మంచు పిలిచింది లే.. చెలి చూపు నీ పైన నిలిచింది లే

ఏముందిలే .. ఇపుడేముందిలే
ఏముందిలే .. ఇపుడేముందిలే
మురిపించు కాలమ్ము ముందుంది లే.. నీ ముందుంది లే
తెలిసిందిలే తెలిసిందిలే.. నెలరాజ నీ రూపు తెలిసిందిలే

వరహాల చిరునవ్వు కురిపించవా.. పరువాల రాగాలు పలికించవా
ఆ .. ఆ .. ఓ .. ఓ ..ఆ….
వరహాల చిరునవ్వు కురిపించవా.. పరువాల రాగాలు పలికించవా

అవునందునా.. కాదందునా
అవునందునా కాదందునా
అయ్యారే విధి లీల అనుకొందునా ..అనుకొందునా
తెలిసిందిలే తెలిసిందిలే.. నెలరాజ నీ రూపు తెలిసిందిలే

సొగసైన కనులేమో నాకున్నవి.. చురుకైన మనసేమో నీకున్నది
సొగసైన కనులేమో నాకున్నవి.. చురుకైన మనసేమో నీకున్నది

కనులేమిటో.. ఈ కథ ఏమిటో
కనులేమిటో ఈ కథ ఏమిటో
శృతి మించి రాగాన పడనున్నది.. పడుతున్నది

ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ …….. ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ

తెలిసిందిలే తెలిసిందిలే నెలరాజ నీ రూపు తెలిసిందిలే

10. తను ప్రేమించే , ఆరాధించే ప్రియుడు నిదురిస్తున్నవేళ గాలి, నీరు, వెన్నెలను కూడా సడి సేయొద్దని కోరుకుంటుంది ఈ ప్రేయసి. అతని నిదుర చెదిరిందంటే నేనూరుకోను అని బెదిరిస్తుంది కూడాను..

చిత్రం: రాజమకుటం (1961)
సంగీతం: మాస్టర్ వేణు
గీతరచయిత: దేవులపల్లి
నేపధ్య గానం: పి. లీల

“సడిసేయకో గాలి
సడిసేయబోకే
బడలి వడిలో రాజు
పవ్వళించేనే …. సడి సేయకే ….

రత్న పీఠిక లేని రారాజు నా స్వామి
మణికిరీటము లేని మహరాజు గాకేమి
చిలిపి పరుగులు మాని
వొలికి పోరాదే …. సడిసేయకే

ఏటి గలగలలకే ఎగసిలెచేనే
ఆకు కదలికలకే అదరి చూసేనే
నిదుర చెదరిందంటే నేనూరుకోనే …. సడిసేయకే

పండు వెన్నెలనడిగి పాన్పు తేరాదే
ఈడ మబ్బుల దాగు నిదురదే రాదే
విరుల వీవన పూని విసిరి పోరాదే ….

సడిసేయకో గాలి సడిసేయబోకే
బడలి వడిలో రాజు పవ్వళించేనే …..

ఎందుకీ మహిళా దినోత్సవాలు??

రచన: శ్రీమతి నిర్మల సిరివేలు

అణకువ కలగిన ఇల్లాలుగా, ప్రేమను పంచే మాతృమూర్తిగా , స్నేహాన్ని పంచే ఆత్మీయ వ్యక్తిగా ఉన్న ఒక మహిళ మహిళా దినోత్సవాల సందర్భంగా మొదటిసారిగా తనలోని ఆలోచనలను, భావాలను ఎంత అందంగా వ్యక్తీకరించారో చూడండి.

పెద్దలకు, ఇంకా పెద్దలకు, ఈ సభకు వచ్చినందుకు మీకందరికి మా ధన్యవాదాలు.
స్త్రీ శక్తి స్వరూపిణి. అన్నింటా తెలివిగలది. చదువులో, వంటలో, తల్లిగా, భార్యగా, చెల్లిగా, ఇల్లాలిగా అందరి మన్ననలు అందుకుంటూ ముందుకు సాగుతూ ఉన్నది. మగవానికి స్త్రీ అండదండలు లేకుంటే అసలు ఉన్నతస్థితికి రాలేడు. పర్వతారోహణలోగాని, విమాన యానంలోగాని, బ్యాంకింగ్ రంగంలో కాని, ఒక నటనారూపములోగాని, చెప్పలేనన్ని ఉన్నతస్థితిలో గాని, ఒకవైపు ఇల్లాలిగా, ఒకవైపు తల్లిగా, ఒకవైపు వృత్తిరిత్యా ఎన్నో క్లిష్టమైన పరిస్థితులను ఎదుర్కుంటూ, పోరాటాలలో నెగ్గుకుంటూ ఉన్నతస్థాయిలో ఉండి సమాజ శ్రేయస్సుకు కూడా సహకరిస్తూ ఉందంటే ఏదో శక్తి ఆమెని ప్రేరేపిస్తూ ఉంది. లక్ష్మీదేవిలో, పార్వతీదేవిలో, సరస్వతీదేవిలో ఆవహించి స్త్రీశక్తిని నడిపిస్తూ ఉంది. రాణీ రుద్రమదేవి, రాణీ ఝాన్సీబాయి వంటి ఎందరో వీరవనితలు ఈనాడు కూడా ఉన్నారు.
ఒక తల్లి తనకు పుట్టిన బిడ్డలలో ఎవరైనా పోలియో వచ్చినా, అందవికారంగా ఉన్నా, మందమతిగా కాని, చూపులేకకాని, మూగ కాని, ఎలా ఉన్నా సరే ఆ తల్లి వారిని మిగతా పిల్లలకన్నా కూడా ఎక్కువ ప్రేమిస్తుంది. 24 గంటలూ ఆ బిడ్డతోనే ఆ తల్లి లోకం.
తాగుబోతు తండ్రి ఇంట్లో ఏమీ ఇవ్వకపోయినా, ఇల్లిల్లు తిరిగి పాచిపని చేసైనా తన బిడ్డలకు తిండి పెట్టాలని తాపత్రయపడుతుంది. కాలక్రమేనా ఆ తల్లి అనారోగ్యం పాలై చనిపోతే ఆ తాగుబోతుల బిడ్డలు అనాధ శరణాలయాలకు చేరుతున్నారు.
ఇలాంటి ఆశ్రమాలు లేకపోతే ఆ బిడ్డల గతి ఏమి కావాలి. అందుకే మనం ప్రతీ శనివారం దేవుడికి కొట్టే కొబ్బరికాయకు పెట్టే 20 రూపాయిలు ఒక అనాధ బిడ్డ కొరకు ఇస్తే అది ఇంత అంతై, అంత ఇంతై, వారికి మనం ఎంతో సాయం చేసినవారం అవుతాం.
దేవకి అష్టమగర్భంలో తనకు నారాయణుడే పుడ్తాడని తెలుసుకొని, ఆ రాక్షసుడు వింటే తన బిడ్డను చంపేస్తాడని ఆ ప్రసవ వేదనని నిశ్శబ్దంగా భరించింది. అంతటి ధీర వనితలు మహిళలు.
నేటికీ ఆడవారు మగాళ్లకు బలిపశువులుగా మారుతున్నారు. కామాందులకు బలి అయిపోతున్నారు. ప్రతీరోజు పేపరులో ఎవరో ఒకరు ఈ అమానుష చర్యలకు బలి అవుతున్నారు. ఈ దాడులను ఎదుర్కునే ధైర్యం ఆడవాళ్లకు ఎలా వస్తుంది. ఎప్పుడు వస్తుంది. తెలియకుండా ఉంది.
ఆడది అర్ధరాత్రి వంటరిగా నడిచే స్వతంత్రం ఎప్పుడు వస్తుంది? ఎన్ని March 8లు వచ్చినా మహిళలకు ప్రతీ చోటా అవమానాలే. ఎన్ని ఉన్నతమైన ఉద్యోగాలు చేస్తున్నా కూడ స్రీ ఎన్నో విధాలుగా మగవాడి చేతులలో బలి అవుతూనే ఉంది. ఈ పరిస్థితి ఎప్పుడు మారుతుంది. స్త్రీ శక్తి ఎప్పుడు మేల్కుంటుంది. అమ్మ శక్తి స్వరూపిణి. నవరాత్రులలో తొమ్మిది రోజులు ఎన్నో విధాలుగా పూజించి మ్రొక్క్లు మొక్కినా కూడా ఆమెకు ఆడదంటే నిర్లక్ష్యమా . ప్రపంచం ఎంత ఉన్నతి సాధించినా మహిళా నీకు ఇంకా పూర్తి స్వతంత్రం లేదు అంటూ ఉంది.
పూర్వకాలం నుండి మగవాడు వయసులో పెద్దగా ఉండాలి. ఆడది వయసులో చిన్నగా ఉండాలి అని పెట్టారు. ఎందుకంటే మగవాడికి సేవ చేసేది ఎవరు? భర్త మంచివాడు అయితే ఫర్వాలేదు. స్త్రీలోలుడు అయితే వాడి శరీరమంతా పుచ్చిపోయినా వాడికి సేవ చేయడానికే ఆడదాని వయసు తక్కువ పెట్టారు. అక్కడ కూడా వారి స్వార్ధం కోసం ఆడవారికి అన్యాయం చేసారు. సంసారం రచకెక్కకూడదు అని, సర్దుకుపోవాలి అని, ఆడదానికే నీతులు చెప్తారు. ఎంత గొడవ జరిగిన మన తప్పు లేకున్నా కొంచం తలవంచితే ఆ గొడవ సద్దుమణుగుతుంది అని ఆడవారికే చెప్తారు .
కొన్నిసార్లు ఆరోగ్యసమస్యలు వచ్చినప్పుడు కొడుకుకోసమైనా, కూతురు కోసమైనా ఒక్క మూత్రపిండం మార్చవలసి వస్తే ముందుగా తల్లే కడుపుతీపితో తన రక్తం పంచుకున్న బిడ్డకోసం తన కిడ్నీ ఇవ్వడానికి ముందుకొస్తుంది. కాని తండ్రి నిమ్మకు నీరెత్తినట్టు ఉండిపోతాడు. తన జీవితం ఏమైన పర్వాలేదనుకుంటుంది తల్లి. కాని అమ్మో నా జీవితం అని జంకుతాడు మగవాడు అదే తండ్రి.
భార్యకు ఆరోగ్యం బాగా లేక నాకు ఆరోగ్యం బాగాలేదు ఒక వంటవాణ్ణి మాట్లాడండి అని భర్తతో చెప్తే అతను భార్యతో చూడు నా వంక చూడు. రోజూ నీ వంట తినకపోతే ఈ జన్మ వ్యర్ధం. బయట తినలేను. నువ్వే చేసి పెట్టవా అని అడుక్కుంటాడు. ఇప్పుడు కూడా ఇలాంటి మగాళ్లు/ మొగుళ్లు ఉన్నారు.
“ఐస్‌లాండ్” అనే దేశంలో 1975 అక్టోబర్ నెల 24 న దేశంలోని మహిళలందరూ తమ పనులు ఆపేసి సమ్మె చేసారు. ఈంట్లో వంట , ఉతకడం, కడగడమైనా, ఆఫీసుల్లో, దుకాణాలు మొదలైన వ్యాపార సంస్థల్లో కూడా ఆడవాళ్లు అందరూ పని ఆపేసి సమ్మె చేసారు. దుకాణాలు, హోటళ్లు, ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ కార్యాలయాలు, స్కూళ్లు, రైల్వే స్టేషన్లు, తెలిఫోన్ ఎక్షేజ్, రేడియో స్టేషన్ మొదలైనవన్నీ మూసేశారు. చాలా తీవ్రంగా జరిగిన ఈ సమ్మె చాలా ప్రభావన్ని చూపింది. వెంటనే ప్రభుత్వం దారికి వచ్చి వారితో చర్చలు జరిపింది. ఆ క్రమంలో తర్వాత ఆ దేశంలోని ఒక మహిళ తొలి మహిళా అధ్యక్షురాలిగా ఎన్నికైంది.

ఇటువంటి మార్పు మన దేశంలో కూడా రావాలని అందరూ ఆశిద్దాము. ఆడవారికి ఇబ్బందులు కలుగుతున్నాయనే ఉద్ధేశ్యంతోనే (She) షీ పోలీస్ బృందం ఏర్పాటు చేయబడింది. వీరు స్త్రీలకు చాలా సహకరిస్తున్నారు. అయినా కూడా మహిళల మీద జరిగే అత్యాచారాలు, అమానుషాలు జరుగుతూనే ఉన్నాయి.
ఆడదానికి ఆడది శత్రువు కాకూడదు. వారి మధ్య సమన్వయం కావాలి. అత్త అయినా, కోడలు అయినా, కూతురు అయినా , అందరూ కలిసి ఆలోచించి అందరూ నావాళ్ళే అనే భావన మనసునిండా నింపుకుని కలిసి ఉండాలి. అప్పుడే కుటుంబం, దేశం కూడా సంతోషంగా, సుభిక్షంగా ఉంటుంది.

తేనెలొలుకు తెలుగు-1

రచన: తుమ్మూరి రామ్మోహనరావు

మాలిక పాఠకులకు నమస్సులు.

తేనె కడలి తెలుగు మాట
పూల పడవ తెలుగు పాట
వెన్నెలగని వెలుగు బాట
వెన్న పూస తెలుగు భాష

నన్నయాది కవులచేత వన్నెతీర్చబడిన భాష
అన్నమయ్య పదములతో అందగించబడిన భాష
కన్నడభూరమణునిచే సన్నుతించబడిన భాష
దేశభాషలందు తెలుగు లెస్స ఎన్నబడిన భాష

త్యాగరాజు కీర్తనలతొ రాగమయిన యోగభాష
రామదాసు భజనలలో రంగరింపబడిన భాష
పద్యమందు గద్యమందు హృద్యముగా నిముడు భాష
చోద్యమొప్ప గేయములో జయమునొందె జనులభాష

అని మన తేనెలొలుకు తెలుగు గురించి ఒక గేయం రాసానెప్పుడో. సుందరై తెలుంగు అన్నాడు మన పొరుగు అరవకవి సుబ్రహ్మణ్య భారతి. తెలుగు భాష ఇతిహాసాలు, కావ్యాలు, ప్రబంధాలు, కీర్తనలు, భజనలు, గేయాలు, హరికథలు, బుర్రకథలు, శతకాలు, సామెతలు, కథలు, నవలలు, నాటకాలు, జోలపాటలు, లాలిపాటలు, గొబ్బిపాటలు, బతుకమ్మ పాటలు, జానపద గేయాలు, ఉద్యమగీతాలు, సినిమాపాటలు -ఇలా విస్తృతమైన సాహిత్య సంపదగా విలసిల్లింది. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా తెలుగు తెలిసిన వారు, తెలుగు మాట్లాడేవాళ్లు కోట్లది మంది ఉన్నారు. ప్రపంచభాషల్లో వినసొంపుగా ఉండే భాష ఇటలీ భాషనట. మన తెలుగు కూడా విన సొంపుగా ఉంటుందని ‘ఇటాలియన్ ఆఫ్ ద ఈస్ట్’ అన్నారు.

ఇంత గొప్ప భాష అంతరించి పోతుందేమోనని ఇటీవల అందరికీ భయం పట్టుకుంది. ఆంగ్లేయుల పుణ్యమా అని మన దేశంలో మాతృభాష కంటే కూడా ఆంగ్ల భాష మీద మోజు పెరిగింది. దాంతో అన్నీ ఇంగ్లీషు మీడియం పాఠశాలలైపోయాయి. తెలుగు భాష మీద చిన్న చూపు మొదలైంది. ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో మనం చూస్తూ ఊరుకుందామా -మన పిల్లలకు మన తెలుగు భాష గొప్పదనం గూర్చి తెలియజెప్పుకుందామా. నాకు తెలుసు మీ అందరికీ లోలోపల ఆ బాధ రగులుతున్నదని. మన పిల్లలు మన తెలుగులో స్వచ్ఛంగా, స్పష్టంగా మాట్లాడలేక పోవటం చూచి గుండె తరుక్కు పోతుందని. అందుకే మన పిల్లలకు మన తెలుగును పరిచయం చేసుకుందాం. మన పద్యాలు నేర్పిద్దాం. మన పాటలు పాడిద్దాం. మన కవులను పరిచయం చేద్దాం. మన కథలు చదివిద్దాం. అందుకు నెల నెలా మన పిల్లలు సులభంగా తెలుగు భాషను నేర్చుకునే విధంగా తెలుగు ముచ్చట్లు చెప్పుకుందాం.

మా బాపు అంటే మా నాన్న తెలుగు పండితులు. నా చిన్నతనంలో అంటే నా అయిదేళ్ల వయస్సులో నేను మా బాపుతో బడికి వెళ్లే వాడిని. ఆయన నన్ను మేజాబల్ల అంటే టేబుల్ మీద కూచోబెట్టి పిల్లలకు పాఠాలు చెప్పేవారు. అప్పటికి నాకింకా భాషంటే ఏమిటో తెలియక పోయినా ఆయన చదివే పద్యాలు చెవులకింపుగా ఉండేవి. ఆయన పద్యాన్ని రాగయుక్తంగా ఒకసారి, పద విభజన చేసి మరొక సారి, అర్థం వివరించడం మూడో సారి చేయటంతో ఒకే పద్యం మూడుసార్లు వినడంతో పద్యం పరిచయమైనదిగా అనిపించేది. అసలు తెలుగు భాష సొగసంతా పద్యంలోనే ఉందంటాను నేను.

ఉదాహరణకు భాగవతంలో ఒక చిన్న పద్యం తీసుకుందాం. కృష్ణుడు రేపల్లెలో, నందుని ఇంట, యశోదమ్మ ఒడిలో పెరిగాడన్న సంగతి మనకు తెలిసిందే. చిలిపి కృష్ణుడు యశోదమ్మ కన్నుగప్పి గోపికల ఇండ్లకు వెళ్లి నానా ఆగడాలు చేసి ఏమీ ఎరుగని వాడిలా మళ్లీ యశోద దగ్గరకు చేరేవాడు.
ఆ కన్నయ్య ఆగడాలు భరించలేక గోపికలందరూ యశోదమ్మ దగ్గరకు వచ్చి తమ గోడు వెళ్లబోసుకునే సందర్భంలో ఓ చిన్న కంద పద్యం రాశారు భాగవతం తెలుగులో రాసిన పోతన. ఆ పద్యం చూడండి.

కం. ఓయమ్మ నీ కుమారుడు
మా యిండ్లను పాలు పెరుగు మననీడమ్మా
పోయెదమెక్కడి కైనను
మాయన్నల సురభులాన మంజులవాణీ

ఈ పద్యాన్ని మా బాపు ముందుగా చక్కగా గోపికలందరూ మొరపెడుతున్నట్లుగా రాగయుక్తంగా చదివేవారు. ఆ తరువాత పద విభజనచేయడం. అంటే
ఓయమ్మ-ఓయమ్మా, ఓ యశోదమ్మా
నీ కుమారుడు-ఇదిగో నీ కొడుకు ఈ చిన్నికృష్ణుడు
మా యిండ్లను-మా ఇళ్లల్లో, పాలు పెరుగు-పాలూ పెరుగూ,
మననీడమ్మా-ఉండనీయటంలేదమ్మా, దక్కనీయటం లేదమ్మా,
పోయెద మెక్కడికైనను-మేము ఎక్కడికైనా పోతాము,
మాయన్నల-మా అన్నగారల, సురభులాన
ఆవుల మీద ఒట్టు-మంజులవాణీ-మంజుల-మృదువుగా ,
వాణీ-మాటలాడే ఓ యశోదమ్మా

ఇక మూడోసారి పద్యం మళ్లీ చదివి భావం చెప్పేవారు.

ఓ యశోదమ్మతల్లీ, నీ కొడుకు మా ఇళ్లల్లో దూరి చాటుమాటుగా పాలూ పెరుగూ తాగి మాకు లేకుండా చేస్తున్నాడు. ఇక మేం ఇక్కడ ఉండలేము. ఎక్కడికైనా వెళ్లిపోతామమ్మా. మీ పిల్లవాడి అల్లరి మా వశం కావటం లేదు. మాఅన్నల ఆవులమీద ఒట్టు. మేం వెళ్లి పోతాం అని యశోదకు గోపికలు మొరపెట్టుకుంటారు. అని అదే పద్యం పిల్లల్లో ఒకరిని యశోదగా మరొకరిని చిన్ని కృష్ణుడుగా చూపిస్తూ హావ భావాలతో పద్యం వివరిస్తే ఇక ఆ పద్యం పిల్లల బుర్రల్లోకి దూరకుండా ఉంటుందా. వాళ్ల పెదవుల మీద ఆడకండా ఉంటుందా. ఒకసారి పద్యం ఆ వయస్సులో బుర్రకెక్కిందో ఇక జీవితాంతం మెదడును వదిలిపెట్టదు. అదీ పద్యం మహాత్మ్యం.

అయితే ఆయనలా పాఠాలు చెబుతుంటే విని ఓ రోజు ఇంట్లో ఆయనలాగే పద్యం చదివాను. ఆ పద్యమేమిటో తెలుసా.

అలవైకుంఠపురంబులో నగరులో ఆమూలసౌధంబు దా
పలమందారవనాంతరామృతసరఃప్రాంతేందుకాంతో
త్పలపర్యంకరమావినోదియగునాపన్న ప్రసన్నుండు వి
హ్వలనాగేంద్రముపాహిపాహి యన్ గుయ్యాలించి సంరంభియై.

అని అలవోకగా చదివేయటంతో ఇంటికి ఎవరు వచ్చినా నన్ను పద్యం చదివి వినిపించమనే వారు. నేను గడగడా అప్పజెప్పేవాణ్ని. అప్పటికి దాని అర్థం తెలియక పోయినా పెద్దగయిన తరువాత అర్థం చేసుకోవచ్చు. కాని నోటికి రావాలంటే మాత్రం చిన్నప్పటినుంచే అలవాటు చెయ్యాలి.

ఇసైజ్ఞాని ఇళయరాజా

రచన: శారదాప్రసాద్


(శ్రీ ఇళయరాజాగారికి పద్మ విభూషణ్ సత్కారం లభించిన సందర్భంగా, ఆయనను అభినందిస్తూ వ్రాసిన చిన్న వ్యాసం)

ఇళయరాజా … పరిచయం అక్కరలేని పేరు ఇది. పసిపిల్లల నుంచి వయోవృద్ధుల వరకు ప్రతి ఒక్కరు ఎప్పుడో ఒకప్పుడు అతని బాణీలని కూనిరాగాలుగానైనా పాడుకోనివారు ఉండరంటే అతిశయోక్తి కాదేమో. తెలుగు సినిమా సంగీతంలో ఒక నూతన శకారంభానికి కారకుడైన ఈ సంగీత మేధావిని మేస్ట్రో అని పిలిచినా, ఇసైజ్ఞాని అన్నా, అభిమానులు ఇంకెన్ని మకుటాలు తగిలించినా ఈ నిగర్వి నిరాడంబరంగా నవ్వే ఒక చిరునవ్వు ముందు అవి చిన్నబోతాయి. అతడు మకుటాలు అవసరంలేని మహారాజు. పేరు యువరాజు అని పెట్టుకున్నప్పటికీ సంగీత ప్రపంచానికి అతడు రారాజు.
అయితే ఈ ప్రస్థానం అంత నల్లేరు మీది నడకలాగా ఏమీ సాగలేదు.అత్యంత దయనీయమైన బీదరికం నుంచి కేవలం తన విద్వత్తుతో, స్వయంకృషితో, గాడ్ ఫాదర్ ఎవరు లేకుండా ఒక్కడుగా ఆ శిఖరాలను అధిరోహించాడు. కృషి ఉంటే మనుషులు ఋషులౌతారు అనేందుకు అతని జీవితం నిలువెత్తు తార్కాణం. మనల్ని ఎవరు గుర్తించటంలేదు, మన మేధస్సు అంతా బూడిదలో పోసిన పన్నీరు ఐపోతోందని నిరాశ చెందే యువతరానికి పోరాటపటిమను నేర్పే ఒక చక్కని పాఠం.దక్షిణ భారత సంగీతాన్ని కొత్త మలుపులు తిప్పి, ఎన్నో ప్రయోగాలు చేసి, ప్రతి పాటలో తనదైన శైలిని కనబరచే సంగీత జ్ఞాని శ్రీఇళయరాజ గారు .ఆయన వయసు 73 ఏళ్ళు.ఈ వయసులో కూడా నూతన ప్రయోగాలతో, నేటి తరాన్ని అలరిస్తున్న శ్రీ ఇళయరాజ గారు, ఆయురారోగ్యాలతో వర్ధిల్లాలని భగవంతుని మనసారా ప్రార్ధిస్తున్నాను.ఆ సందర్భంలో వారి జీవిత విశేషాలు క్లుప్తంగా అందిస్తున్నాను.
***
అసలు పేరు : డేనియల్ రాజయ్య
జననం : 2-6-1943
జన్మస్థలం : మదురైలోని పన్నైపురం గ్రామం
తల్లిదండ్రులు : చిన్నత్తాయమ్మాళ్, రామస్వామి
తోబుట్టువులు : అన్నయ్యలు (పావలర్ వరదరాజన్- రామస్వామి మొదటి భార్య కొడుకు, డేనియల్ భాస్కర్), తమ్ముడు (గంగై అమరన్)
చదువు : 8వ తరగతి
భార్య : జీవా(ఈమె మూడు సంవత్సరాల క్రితం మరణించారు)
పిల్లలు : కుమారులు (కార్తీక్‌రాజా, యువన్‌శంకర్‌రాజా), కుమార్తె (భవతారిణి)– సంగీత దర్శకులు, గాయకులుగా రాణిస్తున్నారు
సంగీత గురువు : జి.కె.వెంకటేష్
తొలిచిత్రాలు సంగీత దర్శకునిగా : తమిళం-అన్నకిళి (1976), తెలుగు-భద్రకాళి (1977)
గాయకునిగా : సీతాకోకచిలుకలో ‘అలలు కలలు ఎగసి ఎగసి…’ (తెలుగు)
సంగీత దర్శకునిగా చిత్రాలు : 1000 దాకా
నటించిన సినిమాలు : పుదు పుదు అర్తంగళ్ (1989), అళగర్‌మలై (2009)
రాసిన పుస్తకాలు : తుళకడల్, పాల్ నిలాపాదై
అవార్డులు-పురస్కారాలు : గిటార్ సాధనలో ‘ట్రినిటీ మ్యూజిక్ ఆఫ్ లండన్’ వారి నుండి గోల్డ్‌మెడల్, జాతీయ అవార్డులు… తెలుగులో రెండు, తమిళ, మళయాళాలలో ఒక్కక్కటి, అన్నామలై, అరిజోనా వరల్డ్, మదురై కామరాజ్ యూనివర్సిటీల నుండి గౌరవ డాక్టరేట్లు, తెలుగులో మూడు నంది అవార్డులు. పద్మభూషణ్, ఇసై జ్ఞాని… బిరుదులు. మధ్యప్రదేశ్ ప్రభుత్వం నుండి లతా మంగేష్కర్ అవార్డు, కలైమామణి, ఏపీ ప్రభుత్వం నుండి 2008 లో ఎన్‌టీఆర్ జాతీయ అవార్డు, తమిళనాడు ప్రభుత్వం నుండి ఎమ్మెస్ సుబ్బులక్ష్మి పురస్కారం, మరెన్నో సంగీత అవార్డులు అందుకున్నారు. 2018 లో భారత ప్రభుత్వం ఈయన్ను పద్మ విభూషణ్ సత్కారంతో గౌరవించింది.
భగవంతుడు ఆయనకు ఆయురారోగ్యాలు ప్రసాదించాలని వేడుకుందాం!

ఓషో రజనీష్

రచన: శారదా ప్రసాద్

వాత్సాయనుడికి వారసుడుగా జనం చెప్పుకునే ఓషో జిడ్డు కృష్ణమూర్తిగారి అభిమాని. బుద్ధుడి బోధల వల్ల ప్రభావితుడయ్యాడు.
రజనీష్ చంద్రమోహన్ జైన్ 1960లలో ఆచార్య రజనీష్‌గా, 1970-1980లలో భగవాన్ శ్రీ రజినీష్‌ గా ఆ తరువాత ఓషోగా పిలువబడిన ప్రఖ్యాత భారతీయ ఆధ్యాత్మిక బోధకుడు. ఇండియా, అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలతో సహా ఎన్నో దేశాలలో నివసించి ఓషో మూవ్‌మెంట్ అనే ఒక వివాదాస్పదమైన కొత్త ఆధ్యాత్మిక సంఘాన్ని తయారుచేశాడు. ఇతడు మధ్యప్రదేశ్‌ లో గల నర్సింగ్‌పూర్ జిల్లాలో ఉన్న కుచ్‌వాడాలో 11. 12. 1931న జన్మించాడు.
జీవితానికి సంబంధించిన గొప్ప విలువలు ఎరుక, ప్రేమ, ధ్యానం, సంతోషం, ప్రజ్ఞ, ఆనందం అని ఆయన బోధించాడు. జ్ఞానోదయం (ఎన్‌లైటెన్‌మెంట్) అన్నది ప్రతి ఒక్కరి సహజ స్థితి, కానీ అది తెలుసుకోలేకపోతున్నారు – మనిషి ఆలోచనా విధానం ముఖ్యకారణం కాగా, సామాజిక పరిస్థితులు, భయం వంటివి మరి కొన్ని కారణాలు అని ఆయన అన్నాడు. హిందీ, ఆంగ్ల భాషలలో ఆయన అనర్గళంగా ప్రవచించాడు. బుద్ధుడు, కృష్ణుడు, గురు నానక్, ఏసుక్రీస్తు,
సోక్రటీసు, జెన్ గురువులు, గురుజెఫ్, సంప్రదాయాలు, సూఫీ, హస్సిడిజమ్, తంత్ర వంటి బోధనలు మరియు ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాలు ఎన్నింటిలోనో ఆయన ఆరితేరిన దిట్ట. ఏ తత్వమూ సత్యాన్ని పూర్తిగా గ్రహించలేదు అనే నమ్మకాన్ని కలిగి, ఏ “ఆలోచనా పద్ధతి”లో కూడా తనను ఎవరూ నిర్వచించలేరని ఆయన ప్రకటించాడు.
అరవైలలో తరుచుగా శృంగారానికి సంబంధించిన ప్రవచనాలను వెలువరించినందుకు ఆయన్ని”సెక్స్ గురువు” అని పిలిచేవారు. ఆ ప్రవచనాలన్నింటిని Sex to Super consciousness అనే ఆంగ్ల పుస్తకంగా ప్రచురించారు. ఈ పుస్తకం సంభోగం నుండి సమాధి వరకు అనే పేరుతో తెలుగులో అనువదించబడినది. ఆయన చెప్పినది, “తంత్ర పద్ధతిలో అనైతికం అనేది లేదు, అంతా నైతికమే” సెక్స్‌ను నైతికంగా అణగద్రొక్కడం లాభ రహితం, సంపూర్ణంగా చైతన్యసహితంగా అనుభవించనప్పుడు దాన్ని దాటి ముందుకు వెళ్ళలేరు అని. “ప్రేమ ఓ ప్రదేశం. స్వేచ్చగా మనస్పూర్తిగా అనుభవించు. జీవితంలో ఏ రహస్యం ఉండదు. దాచిపెట్టడమే ఉంటుంది. సెక్స్ వల్లనే మనం పుడతాము. అన్ కాన్షస్ నుండి సెక్స్ సూపర్ కాన్షస్ కు తీసుకు వెళుతుంది. సెక్స్ తోనే ముక్తి. జీవితం పక్షి. ప్రేమ, స్వేచ్చ రెండు రెక్కలు. అందరూ మనల్ని వదిలివేయటం ఒంటరితనం. అందర్నీ మనం వదిలి వేయటం ఏకాంతం.
“ప్రతి ఏటా 2, 00, 000 మంది పర్యాటకులతో, పూణే పట్టణములోని ఓషో అంతర్జాతీయ ధ్యాన విహారము (Osho International Meditation Resort) ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద ఆధ్యాత్మిక ఆరామాలలో ఒకటి. నేడు 50 భాషలలో అనువాదం చెయ్యబడి ఓషో పుస్తకాలు మున్నెన్నడు లేనంతగా ప్రాచుర్యం పొందుతున్నాయి. ఆయన వ్యాఖ్యానాలు, పలుకులు గొప్ప వార్తాపత్రిక లెన్నింటిలోనో మనకు కనిపిస్తాయి.
భారతదేశ ప్రధాని మన్మోహన్ సింగ్, ప్రముఖ నవలాకారుడై విలేఖరి కుష్వంత్ సింగ్, సినిమా నటుడు మరియు రాజకీయనాయకుడు వినోద్ ఖన్నా, అమెరికా కవి రూమీ మరియు అనువాదకుడు కోల్‌మన్ బార్క్స్, అమెరికా నవలాకారుడు టామ్ రాబిన్స్ మొదలైన వారు ఈయన శిష్యులే! కొత్త ఢిల్లీలోని భారత పార్లమెంటు గ్రంధాలయంలో కేవలం ఇద్దరు ప్రముఖుల పూర్తి జీవితకాల రచనలను మాత్రమే పొందుపరిచారు, ఒకరు ఓషో కాగా మరొకరు మహాత్మా గాంధీ.
ఓషో బాల్యంలోనే హిప్నొసిస్ నేర్చుకున్నాడు. హిప్నొసిస్ తో పూర్వ జన్మల రహస్యాలు తెలుసుకున్నాడు. ఓషోను బాల్యంలో ప్రభావితం చేసింది, ఆయన మాతామహుడి మరణం. ఆయన మరణించే సమయంలో పక్కనే రజనీష్ ఉన్నాడు. మృత్యువును గురించి తెలుసుకోవాలనే చింతన ఆయనలో ప్రారంభం అయింది. అతనిని మరింత ప్రభావితం చేసిన సంఘటనలు రెండు! ఒకటి ఆయన ప్రేమించిన అమ్మాయి ‘శశి ‘ 16 వ ఏటనే మరణించటం! రెండవ సంఘటన మహాత్మాగాంధీ దారుణ హత్య!
1955 లో డిగ్రీ పూర్తిచేసాడు. 1957లో సాగర్ యూనివర్సిటీ నుంచి ఎం. ఎ డిగ్రీ తీసుకొని, కొంతకాలం జబల్ పూర్ లో లెక్చరర్ గా పనిచేసాడు. ఆ కాలంలో విద్యార్ధులకు సెక్స్ పాఠాలు చెప్పటంతో, ఆ ఉద్యోగం కాస్తా ఊడింది. అన్ని మతాలను తిట్టేవాడు!అతని సెక్స్ బోధనలు యువతను ఆకట్టుకున్నాయి. 1970 లో బొంబాయికి మకాం మార్చాడు. 1981 లో పూనాలో రజనీష్ ఒక ఆశ్రమాన్ని నిర్మించాడు. అక్కడికి విదేశీయులు ఎక్కువగా వచ్చేవారు. ఆ రోజుల్లోనే ఆయన సెక్స్ యోగిగా మార్పు చెందాడు. ఆయన ప్రసంగించినంత సేపు భక్తులు తన్మయత్వంతో ఊగిపోయేవారు. ఆయన కళ్ళలో అద్వితీయమైన శక్తి ఉంది. ఆయన్ను ఒక్కసారి చూస్తే చాలు, ఆయన వశమౌతాం!
పేరుకు బ్రహ్మచారి అయినా ఆయనకు చాలామంది స్త్రీలతో సంబంధాలు ఉండేవి. క్రాంతి, లక్ష్మి, క్రిష్టినీవుల్ఫ్ వారిలో ముఖ్యులు. జన్మత:జైనుడైనా ఆయనకు బౌద్ధం అంటే ఇష్టం! శ్రీ కృష్ణ తత్వాన్ని రజనీష్ అంత గొప్పగా చెప్పిన మరొకరు లేరు! ఓషో కృష్ణుడి దగ్గర నుంచి బుద్ధుడి వరకు, జీసస్‌, మహమ్మద్‌, మహావీర తత్వాల మీద వ్యాఖ్యానం చెప్పారు రజనీష్. ఎక్కడ బుద్ధుడు అంతమవుతాడో అక్కడ కృష్ణుడు మొదలవుతాడంటూ కృష్ణ తత్వం మీద ఆయన ఇచ్చిన ఉపన్యాసాల సంకలనాన్ని ఇందిర, గోపాలప్ప సామాన్యులకు కూడా అర్థమయ్యే భాషలో చక్కగా అనువదించారు.
మానవ చరిత్రలో కృష్ణుడు మాత్రమే అణచివేతలకు, దమనానికి వ్యతిరేకి అంటాడు ఓషో. సహజ ప్రవృత్తులను, భావావేశాలను అణచివేయడం ద్వారా మనిషి తనను తానే చంపుకున్నాడు అని చెప్పాడు ఓషో. కృష్ణుడే ప్రేమంటూ అతడి ప్రేమ తత్వాన్ని వివరించిన ఓషో కృష్ణుడికి, బుద్ధుడికి, మహావీరుడికి మధ్య ఉన్న తేడాలను కూడా చెప్పాడు. బుద్ధుడికి జ్ఞానోదయం అయిన తర్వాత, ఆయన నాకు కొత్తగా తెలిసింది ఏమీ లేదు. ‘తెలిసింది’ అక్కడ ఎప్పుడూ ఉంది. బుద్ధుడు చివర్లో చెప్పిందే కృష్ణుడు మొదట్లోనే చెప్పాడంటాడు ఓషో. కృష్ణుడు సర్వకాలాల్లోనూ జ్ఞానిగా ఉన్నాడు. ఆయన చేసిన కృష్ణ తత్వ విశ్లేషణ అత్యంత ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది. రజనీష్ ను కొంతమంది భావించి నట్లుగా తక్కువగా అంచనా వేయటానికి వీల్లేదు! ఆయన కళ్ళు పలకరిస్తాయి, బోధిస్తాయి! తనకు దీటైన వ్యక్తి ఒక్క జిడ్డు క్రిష్ణమూర్తే అని అంటాడు. అయితే జిడ్డు కృష్ణమూర్తి మాత్రం ఇతన్ని అసహ్యించుకునేవాడు.
రజనీష్ 1981లో అమెరికాలో రజనీష్ పురాన్ని కొన్ని కోట్ల ఖర్చుతో ప్రారంభించాడు. ఇమిగ్రేషన్ సమస్యలు వచ్చాయి. దానికి తోడూ ఆయన ప్రియ సఖి షీలా మొత్తం డబ్బుతో జర్మనీకి పారిపోయింది. రజనీష్ బికారీగా ఇండియాకు చేరుకున్నాడు. ప్రభుత్వం అనుమతించని కారణంగా మనాలిలో ఒక ఆశ్రమాన్ని నెలకొల్పి అక్కడే ఉన్నాడు.రజనీష్ ఆధ్యాత్మిక యాత్ర మొదలైంది,అంతమయింది మనాలీలోనే! రజనీష్ లో లోపాలున్నప్పటికే, అభినందించదగిన విషయాలు కూడా అనేకమున్నాయి! ఆయనకు తెలిసిన యోగ విషయాలు,ఆధ్యాత్మిక విషయాలు మరెవ్వరికీ తెలియవు. “ధ్యానానికి ఆలోచనలు పనికిరావు, ఎక్కడైతే ఆలోచనలు అంతమవుతాయో అక్కడ ‘ధ్యానం’ మొదలవుతుంది.”అని జిడ్డు కృష్ణమూర్తి గారు చెప్పిందే చివరికి ఈయన కూడా చెప్పాడు! వివాదాస్పదమైన ఈ యోగి 60 ఏళ్ల వయసు రాకముందే, 19-06-1990 న ‘కీర్తి’శేషుడయ్యాడు!
అన్నిటినీ ఆహ్వానించే నాకు ఈయన కూడా ఆరాధనీయుడే! ఆ మహనీయునికి నా స్మృత్యంజలి!

చార్వాకులు

రచన: శారదాప్రసాద్

2500 సంవత్సరాల క్రితం మనుషులకి ప్రకృతి గురించి తెలిసినది చాలా తక్కువ. ఆ రోజుల్లో కూడా భారతదేశంలోనూ, గ్రీస్ లోనూ కొందరు నాస్తికులు ఉండేవారు. ప్రాచీన భారతీయ నాస్తికులని చార్వాకులు లేదా లోకాయతులని అనే వారు. లోకాయతులు అంటే ఉన్న లోకాన్నే నమ్మేవారు. వీరు పరలోకాన్ని నమ్మరు. వీరు దేవుడు, ఆత్మ లాంటి ఊహాజనిత నమ్మకాల్ని, కర్మ సిధ్ధాంతాల్ని తిరస్కరించారు. చార్వాకము లేదా లోకాయతం లేదా బృహస్పత్యం భారతదేశపు ప్రాచీన భౌతికవాదం. ఈ వాదాన్ని బోధించిన వాడు చార్వాకుడు . ఇతను ఒక మహర్షి, బృహస్పతి శిష్యుడు. నాస్తిక మత వ్యాప్తి చేసినవాడు. లోకాయత సిద్ధాంత కర్త. చార్వాక, లోకాయత, బార్హస్పతి అని అనేక పేర్లు గలవు ఈ శాఖకు. ‘లోకేషు అయతాః లోకాయత’ ‘లోకాయత’ అంటే ప్రజల తత్వశాస్త్రం అనీ ప్రజల దృక్పధం అనీ అర్ధం చేసుకోవచ్చు.
లోకాయతకు మిగతా తత్వశాస్త్రాల లాగా ఒక మూల పురుషుడు లేడు. ఇది సామాన్య ప్రజల్లో పుట్టిన ‘అనుమాన’, ‘తర్కా’ ల ప్రభావమే. మనం భగవంతుడికి ప్రసాదం రోజూ పెడుతూనే ఉన్నాం కాని ఆయన ఎప్పుడన్నా దాన్ని తిన్నాడా?ఇలాంటి తర్కాలను లేవదీసి, చివరకు ఆనాటి అధ్యత్మిక వాదులచే తిరస్కరింపబడ్డారు ఈ లోకాయతులు. 14వ శతాబ్ధికి చెందిన మాధవాచార్య తన ‘సర్వదర్శక సంగ్రహం’ లో ఇలా వివరించాడు. “సంపదనూ, కోరికలనూ, మానవ లక్ష్యాలుగా భావించి, సంతోషాన్ని ధ్యేయంగా పెట్టుకున్న విధానాన్ని, సూత్రాలను అనుసరించుతూ, భవిష్యత్ ప్రపంచ వాస్తవికతను నిరాకరించే మానవ సమూహాన్ని చార్వాక సిద్దాంతాన్ని అనుసరించే వారిగా గుర్తించవచ్చు. వారి సిద్దాంతానికి మరోపేరు ‘లోకాయుత’. వస్తు రీత్యా ఇది సరైన పేరు. దేవుడు లేడు, ఆత్మలేదు, మరణానంతరం మిగిలేదేమీ లేదు అని నమ్మి ఇంద్రియసౌఖ్యాలకి ప్రాధాన్యత నిచ్చిన వీరిని చరిత్ర భౌతికవాదులుగా పేర్కొంది.
ఆనాటి సమాజంలో రాజకీయంగా, ఆర్ధికంగా బలవంతులైన వైదిక సంప్రదాయ వాదులచే అణగద్రొక్కబడిన లోకయతుల ప్రాచీన గ్రంథాలన్నీ క్రీ. పూర్వమే ధ్వంసం చేయబడ్డాయని అంటారు. చివరకు వీరి ఆచారాలు, సంప్రదాయాలను, వీరి ప్రత్యర్దుల గ్రంథాల నుండి, (వ్యంగ్య) వ్యాఖ్యల నుండి తీసుకోవలసి వచ్చింది. క్రీ. పూ. 300 కి చెందిన కాత్యాయనుడు వైయాకరిణి లోకాయతపై ‘భాగురి వ్యాఖ్యానం’ ఉదహరించాడు. అంటే ఆ కాలంలోనే లోకాయత గ్రంధమూ, దానిపై వ్యాఖ్యానమూ ఉన్నాయన్నమాట. ‘బ్రహ్మ సూత్రాల’ భాష్యంతో శంకరాచార్య వీరిని ‘ప్రకృతిజనాః’ (మూర్ఖజనులు) అంటే లోకాయతులనే చెప్పాడు. ‘షడ్ దర్శన సముచ్చయ’ రచయిత హరిభద్రుడు, లోకాయతులను వివేచన లేని గుంపుగా, ఆలోచన లేని సముదాయంగా వర్ణించాడు. ఆ కాలంలో దీని వ్యతిరేకతలోనే దీని ప్రభావం, శక్తి, ముఖ్యత గోచరిస్తాయి. సామాన్య బ్రాహ్మణుడినుండి, పాలకుల వరకు లోకాయత శాస్త్రాన్ని అభ్యసించే వారని అనేక ఆధారాలున్నాయి. బ్రాహ్మణుడైన జాబాలి, శ్రీరాముడికి మత విరోధ భావాలు బోధించాడు. బౌద్ధులు పిడి సూత్రాలలో, బ్రాహ్మణులు అభ్యసించే అనేక శాస్త్రాలలో లోకాయత ఒకటని పేర్కొన్నారు. ‘వినయపిటిక’ ప్రకారం, బుద్దుడు ఆపి ఉండకపోతే కొందరు బౌద్ధ సన్యాసులు కూడా లోకాయతను పఠించడానికి సిద్దపడ్డారట.
బుద్దఘోషుడు లోకాయతను “వితండవాద శాత్త” అని పిలిచాడు. (పాళీభాషలో శాత్త అంటే సంస్కృతంలో ‘శాస్త్రం’. ). మహాభారతంలో అరణ్యపర్వంలో ధర్మరాజుతో తన చిన్ననాటి విషయాలు ముచ్చటిస్తూ ద్రౌపది ఇలా అంది. తన చిన్ననాడు, తమతో ఉండటానికి ఒక బ్రాహ్మణుడ్ని తన తండ్రి ఆహ్వానించాడనీ, ఆ బ్రాహ్మణుడే తన తండ్రికి, తన సోదరులకు బార్హస్పత్య భావాలను బోధించాడనీ, తనూ వాటిని ఆసక్తితో వినేదాన్ననీ చెప్పింది. ద్రౌపది చెప్పిన విషయాలు విని ధర్మరాజు ఆమెను మత వ్యతిరేక భావాల ప్రభావంలో పడిపోయిందని నిందించాడు. కౌటిల్యుడు తన ‘అర్ధశాస్త్రం’ లో సాఖ్య, యోగశాస్త్రాలతో పాటు, లోకాయతను కూడా ఉదహరించి, దానిని ‘తర్కశాస్త్రం’ అన్నాడు. బాణుని ‘హర్షచరిత్ర’లో విచ్చేసిన ఋషుల జాబితాలో ‘లోకాయత’ పేరు కూడా ఉంది.
14వ శతాబ్ధపు జైన వ్యాఖ్యాత అయిన గుణరత్నుడు లోకాయతుల గురించి ఇలా చెప్పాడు. జీవితం బుద్బుదప్రాయం అని తలచి, మానవుడు చైతన్య సహితమైన శరీరం తప్ప ఇంక ఏమీలేదు అన్న అభిప్రాయంతో మద్యపానం, మాంసభక్షణ, అదుపులేని లైంగిక క్రియలలో పాల్గొనేవారు. కామానికతీతమైన దేన్నీ వారు గుర్తించరు. వారిని చార్వాకులనీ, లోకాయతులనీ అంటారు. పానం చేయుట, నములుట(భుజించుట) వారి నీతి. నములుతారు కనుక వారిని చార్వికులంటారు. (చర్వ్:నములుట). అంటే వివేచన లేకుండా భుజిస్తారట. వీరి సిద్దాంతం బృహస్పతి ప్రతిపాదించాడు కనుక వారిని బార్హస్పత్యులని కూడా అంటారు. వాస్తవ జగత్తును మినహా , అన్నింటినీ తిరస్కరించినందువల్లే ఈ తత్వశాస్త్రాన్ని ‘లోకాయత’ అంటారని పంచానన తర్కరత్న ఉవాచ. మొత్తానికి అనాటి వైదికసాంప్రదాయాలనూ, మూఢ నమ్మకాలనూ ఎండగట్టి తిరస్కరించినందువలనే, ఈ లోకాయతులు అణచివేయబడ్డారన్నది సుస్పష్టం.
‘మహాభారతం’ లో శాంతిపర్వంలో ఉన్న ప్రసిద్దమైన చార్వాక వధ కధ గురించి ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం! కురుక్షేత్ర మహాసంగ్రామానంతరం, పాండవులు దిగ్విజయంగా తిరిగి వస్తున్న సందర్భంలో వేలకొలదీ బ్రాహ్మణులు నగర ద్వారం వద్ద యుధిష్టురుని ఆశీర్వదించడానికి ప్రోగయ్యారు. వారిలో చార్వాకుడు కూడా ఉన్నాడు. మిగతా బ్రాహ్మణుల అనుమతి తీసుకోకుండానే, ముందుకు వెళ్ళి ధర్మరాజునుద్దేశించి ఇలా అన్నాడు. “ఈ బ్రాహ్మణ సమూహం, నీ రక్త బంధువులను వధించిన నిన్ను శపిస్తోంది. నీ మనుషులనే, నీ పెద్దలనే సంహరించి నీవు సాధించిందేమిటి? నీవు చనిపోయి తీరాలి (నశించాలి)” హఠాత్తుగా జరిగిన చార్వాకుని మాటలకు, అక్కడ సమావేశమైన బ్రాహ్మణులు నిర్ఘాంతపోయారు. యధిష్టిరుడు నైతికంగా గాయపడి మరణించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. అప్పటికి మిగతా బ్రాహ్మణులు తెలివి తెచ్చుకుని, చార్వాకుడు తమ ప్రతినిధి కాదనీ, బ్రాహ్మణ వేషంలో ఉన్న రాక్షసుడనీ, రాజవిరోధి దుర్యోధనుని మిత్రుడనీ చెప్పారు. అలాగే తమకు రాజు చేసిన ఘనకార్యాల పట్ల మెచ్చుకోలు మాత్రమే కలదని హామీ ఇచ్చారు. నిరసన తెలిపిన చార్వాకుని నిలువునా దహించి వధించివేసారు.
‘మహాభారతం’ ప్రకారం పవిత్రులైన బ్రాహ్మణుల చేతిలో దగ్ధమైపోయిన “చార్వాకుడు అంతకు పూర్వం ఒక రాక్షసుడు. కఠోరమైన తపస్సులు చేసి విపరీతమైన శక్తులు సంపాదించాడు. ఆ తరువాత దేవతలను బాధించి అణచివేయటం ప్రారంభించాడు. ” అని ముద్రవేశారు . ఇది మామూలే, ఆ రోజుల్లో బ్రాహ్మణ సంప్రదాయాలను వ్యతిరేకించే వారిని రాక్షసులు, అసురులుగా ముద్రవేయటం పరిపాటి. చార్వాకుడు యధిష్టిరునికి ఆపాదించిన ఘోరనేరం, బంధువులను, పెద్దలను వధించడం. ఆలోచిస్తే, యుద్ధానికి ముందు అర్జునుడు కూడా ఈ సందిగ్ధంలోనే పడి విచారగ్రస్థుడై యుద్ధం చేయనని శ్రీకృష్ణుని ముందు మోకరిల్లాడు. భగవద్గీత జనించింది ఈ సందర్భంలోనే. సామాన్యుని అభిప్రాయాన్ని మతాతీతంగా, సాహసవంతంగా వెల్లడించి ఆ విధంగా సాంప్రదాయవాదుల చేతిలో బలైపోయాడు చార్వాకుడు. చార్వాకం ప్రత్యక్ష గ్రహణశక్తిని, అనుభవవాదాన్ని జ్ఞానము యొక్క సరైన మూలాలుగా పేర్కొంటుంది. తత్వపరమైన సంశయవాదాన్ని అక్కున చేర్చుకొని వేదాలను, వైదిక సాంప్రదాయాలను మరియు అతీంద్రియాలను ఇది ధిక్కరిస్తుంది.
చార్వాకము భారతీయ ఆధునిక తత్వాల క్రింద వర్గీకరించబడింది. ఇతర హైందవ నాస్తిక వాదాలకు ఇదే ఆద్యంగా పరిగణించబడినది. రామాయణంలోని అయోధ్యకాండలో 108 వ అధ్యాయంలో జాబలి రాముణ్ణి రాజ్యాధికారం చేపట్టమని నాస్తికవాదం చేస్తాడు. “ఓ జ్ఞానీ! నీవే నిర్ణయించుకో! ఈ సృష్టికి మించినది ఏదీ లేదు. కంటికి కనబడ్డదానికే ప్రాధ్యాన్యతనివ్వు. నీ జ్ఞానానికి మించినదాని గురించి ఆలోచించకు” ఇదీ జాబాలి చెప్పింది. చార్వాకము యొక్క మూలాలకు వివిధ సిద్ధాంతాలు కలవు. బృహస్పతి చార్వాకానికి ఆద్యుడని ఒక వాదన అయితే, బృహస్పతి సూత్రాలని రచించినది 6వ శతాబ్దానికి చెందిన చార్వాకుడు అని మరొక వాదన ఉన్నది. 12వ శతాబ్దం వరకూ చార్వాకము వెలుగొందగా ఆ తర్వాత అది నామరూపాలు లేకుండా పోయింది.
క్రీ. పూ. 6వ శతాబ్దంలో చార్వాకుడు బ్రహస్పతి సూత్రాలను పొందుపరచాడని ఒక వాదన కలదు. అయితే క్రీ. పూ 150 లో రచించబడిన గ్రంధాలలో కూడా చార్వాక ప్రస్తావనలు కలవు. బౌద్ధ సాహిత్యం ప్రకారం బౌద్ధ, జైన మతాలకు పూర్వమే క్రీ. పూ. 6వ శతాబ్దం నాటికి ఉన్న ఆరు వివిధ నాస్తిక వాదాలలో చార్వాకము, అజీవికము కూడా ఉన్నాయి. చార్వాకులు అధిభౌతిక భావాలైన–పునర్జన్మ, మరణానంతరం శరీరమును వీడే ఆత్మ, మతాచారాల సమర్థత, పరలోకముములు (స్వర్గం, నరకం వంటివి), విధి–లాంటి వాటిని తిరస్కరించారు. కొన్నింటిని చేయటం/ చేయకపోవటం వలన కలిగే సత్ఫలితాలు /దుష్ఫలితాలు వంటి వాటిని తిరస్కరించారు. సృష్టి ప్రక్రియ విశదీకరణకు మానవాతీత కారకాల వినియోగాన్ని కూడా తిరస్కరించారు. వారి ప్రకారం సృష్టి ప్రక్రియ యావత్తూ, ఎక్కడికక్కడ, ఎప్పటికప్పుడు ప్రాకృతిక అంశాల అంతర్లీన స్వభావాన్ని బట్టి జరుగుతోంది. అగ్గిలోని వేడిమి, నీటిలోని చల్లదనం, ప్రొద్దుట వీచే పిల్లగాలిలో జవసత్వాలను అందించే చల్లదనం -ఈ వైవిధ్యం వాటికుండే సహజగుణాల నుండే వచ్చింది. చార్వాకులు వేదాలను, బౌద్ధ గ్రంథాలను తిరస్కరించారు. నాటినుండి నేటివరకూ భౌతికవాదం పాలకవర్గాల కక్షకు గురౌతూనే ఉంది. ఇది మన దేశంలోనే గాదు, ప్రపంచంలోని చాలా దేశాల్లో జరిగింది.
గ్రీకు భౌతికవాద తత్వవేత్త డెమాక్రిటస్‌ ప్రతిపాదించిన ‘అణువాదం’ ప్రభావాన్ని తట్టుకోలేక భావవాది అయిన ప్లేటో ఆ డెమాక్రిటస్‌ గ్రంథాల్ని తగులుబెట్టమని ఆదేశించాడు. తమ ప్రత్యర్థుల్ని తిట్టాలంటే ”వాడు నాస్తికుడు” అన్న పదాన్ని చాలామంది ఉపయోగించారు. ”అధికారంలో ఉన్న పార్టీచేత ‘వీరు కమ్యూనిస్టులు’ అనే తిట్టుతినని ప్రతిపక్ష పార్టీ ఎక్కడైనా ఉందా?” అని కమ్యూనిస్టు ప్రణాళికలో మార్క్స్‌, ఎంగెల్స్‌ ప్రస్తావించారు. ఇప్పటికీ అమెరికాలో ”కమ్యూనిస్టు” అంటే ఏవగింపుగానే చూసే పరిస్థితిని పాలకవర్గాలు కొనసాగిస్తున్నాయి. ప్రాచీన భారతంలో హైందవ ధర్మాన్ని, వేదాలను, వేదోక్త సంప్రదాయాలను ఖండించి, విమర్శించిన నాడే భౌతిక సిద్ధాంతాలను ప్రతిపాదించిన తత్వవేత్త చార్వాకుడు. ఆయన నాస్తికుడు. 1848లో కమ్యూనిస్ట్, మ్యానిఫెస్టో ప్రకటించిన కార్ల్‌ మార్క్స్‌ కు చార్వాకుడు సైద్ధాంతిక మూల పురుషుడని చెప్పవచ్చు. చార్వాకుని భౌతికవాద సిద్ధాంతాలను ప్రపంచ ప్రఖ్యాత తత్వవేత్త శ్రీ సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్ గారు తన భగవద్గీత వ్యాఖ్యానంలో ప్రస్తావించారు. దేవుడికి మూలం ఏమిటి అనే ప్రశ్న వేయవద్దంటుంది మతం. దేవుడు స్వయంభువు కాబట్టి ఆ ప్రశ్న తప్పంటుంది. ఆ సమాధానం నచ్చక నాస్తికత్వం పుట్టుకొచ్చింది. తత్వశాస్త్రం రెండు శాఖలుగా చీలింది–భావవాదులుగా, భౌతికవాదులుగా. అప్పటి సమాజంలో ఆర్య సంప్రదాయాలన్నిటినీ నిరసించిన వారు భౌతికవాద శాఖలోకొస్తారు. ఈ కోవకు చెందినవారు చార్వాకుడు, మహావీరుడు, అజిత కేశకంబలి, మఖ్ఖలి గోశాలుడు, పూరణుడు, కాత్యాయనుడు, బుద్దుడు. వీళ్ళందరిలోకీ బుద్దుడే చరిత్రలో నిలిచి పోవడానికి గల కారణాలలో ఒకటి బుద్దుడు ఏ విషయం లోనూ ‘అతి ‘ కి పోకుండా మితం పాటించడం. చార్వాకుడిని గురించి మనం చెప్పుకుంటున్నాం కాబట్టి, ఈ చర్చను చార్వాకుడికే పరిమితం చేద్దాం!
సమసిపోయిన ఒక మహా తరంగం చార్వాక (దర్శనం)మతం. దీన్నే లోకాయత దర్శనం అని కూడా అంటారు. చార్వాకుడు చెప్పిన దర్శనం కావటం వల్ల దీన్ని చార్వాక దర్శనమన్నారు కొందరు. చారు+వాక్ = చార్వాక, అంటే చారు= సులభమైన లేక సరళమైన, మధురమైన; వాక్ = శబ్గం, మాటలు, అంటే మధురమైన మాటలు చెప్పే దర్శనమని కొంతమంది భావించారు. దేవతల గురువగు బృహస్పతి రాక్షసుల మీద ఉండే ద్వేషంకొద్దీ వారందరినీ ఇంద్రియలోలురుగా చేయడానికై ఈ దర్శనాన్ని రాశాడని కూడా ఒక కథ ఉంది. అందుకే దాన్ని బార్హస్పత్య దర్శనం అని కూడా అంటారు. ఇప్పుడా గ్రంథం లభించటం లేదు. కాని బౌధ్ధ గ్రంధాల్లో ఈ విషయం ఉటంకిస్తారు. వీరిని చార్వాకులని, పాషండులని, హౌతుకులని, నాస్తికులని, వితండవాదులని శుద్ద తార్కికులని , శుద్ద ప్రత్యక్షవాదులని, వేదబాహ్యులని పిలిచారు. యజ్ఙయాగాది క్రతువులు చేయడం నిరర్థకమనే వీరి వాదన ఉంది. బౌద్ద గ్రంధాలన్నీ దాదాపు లోకాయత మత సిద్దాంతాలను పేర్కొంటాయి.
చార్వాకుల వాదం ఇలా అంటుంది- ‘ఈ సమస్తమైన ప్రపంచంలో ఉన్నదంతా పంచభూతాత్మకం. అంటే భూమి, నీరు, గాలి, నిప్పు, ఆకాశం. ఈ అయిదు భూతాలు పరస్పరం ఒకదానితో ఒకటి ఎప్పుడూ పెనవేసుకొని ఒకదాన్ని మరొకటి పరిగ్రహించి, ఒకటి మరొకదానితో సంసర్గాన్ని కలిగి ఉంటాయి. మానవుడు భుజించిన ఆహారం శరీరంలో జీర్ణమై అనేకమైన ధాతువులుగా మారిపోతుంది. రక్తంగానూ, వీర్యంగాను, శ్లేష్మంగానూ, లాలాజలం గాను లోపల ఉంటుంది. బయట చర్మం, గోళ్ళు వెంట్రుకలుగా మారుతుంది. స్త్రీపురుషుల సంభోగం వల్ల మానవుడు కాని, తదితర ప్రాణులుకాని జన్మిస్తాయి. శరీరం ఆవిర్భవించడంతోపాటే, శరీరంలో ఉండే చైతన్యం కూడ శరీరంతోపాటే వస్తుంది. శరీరం నశించిపోగానే చైతన్యం కూడ నశిస్తుంది(భావవాదులు దీనికి భిన్నంగా చెబుతారు. చైతన్యం ముందు, పదార్థం తరువాత అని, చైతన్యం శాశ్వతం అనీ) . చార్వాకులు దేహమే ఆత్మ అని చెబుతారు. ఆత్మ లేదని అంగీకరించిన వారికి భగవంతునితో నిమిత్తం లేదు. ప్రత్యక్షమే ప్రమాణంగా అంగీకరించిన చార్వాకుల వాదం దేవుడి అస్తిత్వాన్ని తిరస్కరిస్తుంది. ఏకాలంలో ఉన్న మానవుడికయినా తెలిసేది భూతకాలం, వర్తమాన కాలం మాత్రమే. జరుగబోయేది ఎవ్వరికీ తెలియదు. ఆత్మ లేనప్పుడు, శరీరం మరణానంతరం పిడికెడు బూడిదయై పోయినప్పుడు మోక్షం అనేది అర్థరహితమైన శబ్దం. పురోహితశ్రేణి వారి జీవనార్థం వారు కల్పించి నటువంటి తంతే మరణించిన వారికి ఏర్పాటుచేసే శ్రాద్ధాలు, తద్దినాల తంతు అంతా. మరణించిన వారి పేరిట చేసే అన్నదానం, పిండ పితృ యజ్ఙం ఇవన్నీ మానవ మూర్ఖత్వానికి, సంఘ నయవంచనకు నిదర్శనమన్నారు చార్వాకులు .
మన తండ్రో, తల్లో సోదరుడో గ్రామాంతరం వెళ్ళారనుకుందాం. వారి పోషణార్థంగా ఇక్కడ మనం విందుభోజనం చేస్తే అది వారికి అందుతుందా? వీరు వర్ణ వ్యవస్థను నిరసించారు. ఆత్మజ్ఞానం సంపాయించగలమనీ, అదే వాస్తవమైన జ్ఞానమనీ బోధించిన భావవాదుల ప్రతిపాదనను చార్వాక భౌతికవాదులు నిర్ద్వద్వంగా తిరస్కరించారు. ఇంద్రియ జ్ఞానమొక్కటే జ్ఞాన సముపార్జనకు మార్గమని వారు ఖచ్చితంగా చెప్పారు. కన్ను, ముక్కు, చెవి, నాలుక, చర్మం- ఇవి పంచేంద్రియాలు. కంటితో చూసి, ముక్కుతో వాసనపట్టి, చెవితో విని, నాలుకతో రుచిచూసి, చర్మంతో తాకి, ప్రపంచాన్ని గురించి తెలుసుకుంటున్నాం. ఈ విధమైన ఇంద్రియ జ్ఞానమొక్కటే వాస్తవమైన జ్ఞానమని ప్రతిపాదించారు చార్వాకులు. మూఢ నమ్మకాలను, యజ్ఞ యాగాదులను, వర్ణ ధర్మాన్ని చార్వాకులు ప్రశ్నించారు. గౌతమ బుద్ధుడు, మహవీరుడు వీరి బోధనలతో ప్రభావితులైనారు. చార్వాకులంత తీవ్రంగా కాకపోయినా బౌద్ధులు కూడా వర్ణవ్యవస్థను, బ్రాహ్మణ కర్మకాండల్లోని మూఢత్వాన్ని ప్రశ్నించారు. మొదట వర్ణతత్వాన్ని ఎదిరించిన చార్వాకులు దాన్ని ఒక సాంఘిక ఉద్యమంగా నడపలేకపోయారు. వారి సిద్ధాంతాలను తెలుసుకోటానికి ప్రధానంగా తోడ్పడే గ్రంథం ” సర్వ దర్శన సంగ్రహం ”. చార్వాక సిద్ధాంత బీజాలు, ఉపనిషత్తులులో బృహస్పతి రాసినట్లుగా సూక్తాల్లోనే ఉన్నట్లు ” సర్వ దర్శన సంగ్రహ్ ” కర్త వర్ణించాడు. ” ‘నాస్తికో వేదనిందకః’ అన్నాడు మనువు. వేదాలను నిందించే వాళ్ళంతా నాస్తికులే అంటాడు. దానికి కారణం ఉంది. వేదాలు పూర్తిగా యజ్ఞయాగాలకు ప్రాముఖ్యం ఇచ్చాయి. ప్రకృతి శక్తులకు దైవత్వం ఆరోపించడం ద్వారా దేవుళ్ళు ఏర్పడ్డారు. అప్పుడే వర్ణవ్యవస్థ కూడా పుట్టింది. పదార్ధం వివిధ రూపాలుగా పరిణామం చెందుతూ వస్తోంది.
వాతావరణంలోని ఒక పదార్ధం ద్వారా సజీవ పదార్ధమైన జీవకణం “అమీబా” పుట్టింది. ఈ అమీబా నుండి అనేక పరిణామాల తర్వాత మనిషి జన్మించాడు. మనిషి మెదడులోంచి భావం ఉద్భవించింది– ఇది ఆధునిక భౌతికవాదం. కాని ఈ వాదాన్ని బుద్ధుడికి పూర్వమే చార్యాకులు ప్రచారం చేశారు. క్రీ. పూ. 600. . . అంటే బుద్ధుడి పుట్టుకకు యాభై సంవత్సరాలు పూర్వమే ఈ చార్వాక మతం తలెత్తింది. పరలోకం అనేది అసలు లేదు అన్నది వీళ్ళ వాదం. ఏ రకమైన దివ్యత్వాలు లేవనడం, ఇతర రూపాలపై అపనమ్మకం, దేవుడున్నాడని కాని, లేడనికానీ, అతీంద్రియ శక్తులను కానీ నమ్మక, కేవల నిర్ధారిత నిజాలనే నమ్మేవాడిని హేతువాది అంటారు. హేతువాదులు కూడా చార్వాక సిద్ధాంతాన్ని బలపరిచారు!”మరణం తర్వాత జీవితం లేదు. స్వర్గం అనేదొక కట్టుకథ. మరణం తర్వాత జీవితం, స్వర్గం , నరకం వంటివేమీ లేవు. ఇవన్నీ మృత్యువు అంటే భయపడేవారి కోసం అల్లిన కట్టుకథలు. మనిషి మెదడు కూడా కంప్యూటర్‌ వంటిదే. విడిభాగాలు పాడైన తర్వాత కంప్యూటర్‌ పనిచేయటం ఆగిపోయినట్టే మెదడు ఆగిపోతుంది. ఒక్కసారి మెదడు నిలిచిపోయిన తర్వాత ఏమీ ఉండదు. కన్నుమూసేలోపే మనకున్న శక్తిసామర్థ్యాలను పూర్తిస్థాయిలో వినియోగిస్తూ మంచి జీవితం గడపాలి. మనం చేసే పనులు అత్యున్నతంగా ఉండటానికి కృషి చేయాలి. 49 ఏళ్లుగా మరణం నాకు అత్యంత సమీపంలోనే ఉంటోంది. అయినప్పటికీ నేను మృత్యువుకు భయపడటం లేదు. త్వరగా మరణించాలని నేను భావించటం లేదు. నేను కన్నుమూసేలోపు చేయాల్సిన పనులు ఎన్నెన్నో ఉన్నాయి” అని స్టీఫెన్ హాకింగ్ అభిప్రాయం. చార్వాక వాదనకు ఇతని సిద్ధాంతం దగ్గరగా ఉంది.


ఇంతకీ స్టీఫెన్ హాకింగ్ ఎవరని కదూ మీ సందేహం! అతనిని గురించి క్లుప్తంగా ఇక్కడ వివరిస్తాను. స్టీఫెన్ హాకింగ్ ఓ సుప్రసిద్ధ ఆంగ్లేయ సైద్డాంతిక భౌతిక శాస్త్రవేత్త. ఆయన కేంబ్రిడ్జి విశ్వవిద్యాలయంలో గణిత శాస్త్ర ఆచార్యునిగా సేవలందిస్తున్నారు. 2009లో ఆ పోస్టు నుంచి వైదొలగారు. 1942 జనవరి 8వ తేదీన ఇంగ్లాండులోని ఆక్స్ ఫర్డ్ లో స్టీఫెన్ హాకింగ్ జన్మించాడు . ఆయన తండ్రి వృత్తి రీత్యా లండన్ లో వైద్య శాస్త్ర పరిశోధకుడు. భౌతిక శాస్త్రంలో స్పెషలైజేషన్ చేశాడు స్టీఫెన్. స్టీఫెన్ తన 17వ యేట, 1959 వ సంవత్సరం10వ నెలలొ ఆక్స్ ఫర్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలొ చేరాడు. 1985 లో కంప్యూటరు సాయంతో మాట్లాడగలిగే పరికరాన్ని స్టీఫెన్ తయారు చేసుకున్నాడు. దాని సాయంతోనే 1988లో పుస్తకాన్ని వెలువరించాడు. అది అమ్మకాల్లో సృష్టించిన రికార్డు అంతా ఇంతా కాదు. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 40 భాషల్లో ఆ పుస్తకం వెలువడింది. తెలుగులోనూ. . . ‘కాలం కథ’ పేరుతో వెలువడింది.
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఏ బ్రీఫ్ హిస్టరీ ఆప్ టైమ్ అమ్మకాల్లో సృష్టించిన రికార్డు వల్ల అది 1998 అంటే వెలువడిన 10 సంవత్సరాల తరువాత గిన్నిస్ బుక్ లో స్థానం సంపాదించింది. కనీసం కదలడానికి సహకరించని శరీరం, చక్రాల కుర్చీకి అతుక్కుపోయిన మనిషి, మాట్లాడటానికీ కంప్యూటర్ సహాయం. . . ఇవి ప్రఖ్యాత ఖగోళ శాస్త్రవేత్త స్టీఫెన్ హాకింగ్ ను గుర్తించడానికి ఆనవాళ్లు. అన్నం తినాలన్నా. . . కనీసం బూట్ల లేసు కట్టుకుందామన్నా. . . స్టీఫెన్ శరీరం సహకరించేది కాదు. భోజనం చేయడానికి ఆయన పడుతున్న ఇబ్బంది. . . తల్లిని మధనపెట్టింది. ఆ సమయంలోనే ఆసుపత్రిలో చేసిన పరీక్షల్లో ఆయనకు మోటార్ న్యూరాన్ వ్యాధి (Motor Neuron Disease) అనే భయంకర వ్యాధి ఉన్నట్టు తెలిసింది. దీనినే Amyotrophic Lateral Sclerosis (ALS) వ్యాధి అని కూడా అంటారు. నాడీ మండలం పై అంటే నరాలు, వెన్నుపూసపై ఇది ప్రభావం చూపుతుంది. డాక్టరేట్ సంపాదించేలోపే స్టీఫెన్ మరణిస్తాడని అనుకున్నారంతా! కానీ ఆయన పట్టుదల, ఆత్మస్థైర్యం ముందు మృత్యువు ఓడిపోయింది. మోటార్ న్యూరాన్ వ్యాధి శరీరాన్ని కబళిస్తున్నా. . . చేస్తున్న పనికి శరేరం సహకరించక పోయినా. . . కృష్ణ బిలాలపై ఆయన పరిశోధనలు ఖగోళ శాస్త్రంలో ఎన్నో ప్రశ్నలకు సమాధానాన్ని చూపాయి. శాస్త్రవేత్తగానే కాక ఆయనపై ఆయనకున్న నమ్మకం, కలసిరాని విధిని తనకు అనుకూలంగా మార్చుకునే తత్వం నేటి యువతకు ఆదర్శం.
ప్రస్తుతం మనం హాకింగ్స్ రేడియేషన్ గా పిలుస్తున్న కృష్ణ బిలాల రేడియేషన్ ను ప్రతిపాదించింది స్టీఫెన్ హాకింగే! విశ్వవిద్యాలయంలో తనకు పరిచయమున్నమహిళను స్టీఫెన్ వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆక్స్ ఫర్డ్ లో ఉన్నప్పుడు దగ్గరలోనే ఇల్లు తీసుకుని ఉండేవాడు. స్టీఫెన్ కు వ్యాధి బాగా ముదిరిన తరువాత విడాకులు తీసుకున్నాడు. అప్పటికే వారి వివాహ బంధానికి గుర్తుగా ఇద్దరు మగ పిల్లలు, ఒక ఆడపిల్ల కలిగారు. విడాకుల అనంతరం హాస్పటల్లో తనకు సేవలు చేస్తున్న ఓ నర్స్ తో స్టీఫెన్ సహజీవనం ప్రారంభించాడు. ఏది ఏమైనా చార్వాకులను ప్రథమ తాత్విక విప్లవకారులుగా భారతీయులు పరిగణిస్తారు!
(విన్నపం-నేను చార్వాకాన్ని ఆమోదించలేను, వ్యతిరేకించలేను! ఎందుకంటే , ‘సత్యం’ అంటే ఏమిటో నాకు తెలియదు కనుక ! సత్యం కోసమే నా అన్వేషణ! నేను అన్నీ చదువుతాను, కానీ ఏ సిద్ధాంతానికి, ఎవరి భావాలకు బానిసను మాత్రం కాను! “తెలియనిదానిని తెలుసుకోవటానికే ఈ నిరంతర ప్రయాణం, అన్వేషణ!” దయచేసి పాఠకులు, మిత్రులు ఈ విషయాన్ని గ్రహించవలసిందిగా మనవి చేసుకుంటున్నాను! )

బుద్ధుడు-బౌద్ధ మతం

రచన:  శారదా  ప్రసాద్

​బౌద్ధ మతం ప్రపంచంలోని ముఖ్యమైన మతాలలో ఒకటి. మొత్తం ప్రపంచంలో బౌద్ధ ధర్మాన్ని ఆచరించేవారు 23 కోట్లనుండి 50 కోట్ల వరకు ఉండవచ్చునని అంచనా.బౌద్ధంలో రెండు ప్రధాన విభాగాలున్నాయి – మహాయానము, థేరవాదము. తూర్పు ఆసియా, టిబెట్ ప్రాంతాలలో మహాయానం (వజ్రయానంతో కలిపి) అధికంగా ప్రాచుర్యంలో ఉంది.”బుద్ధుడు అట్టడుగువర్గాల విముక్తి ప్రధాత. రాజకీయ మార్గదర్శి’’ గౌతమ బుద్ధుని పైనా, ఆయన సామాజిక కార్యాచరణ పైనా విస్తృత పరిశోధన చేసిన సి.ఎఫ్. కొప్పన్ అన్నమాటలివి. దేశదేశాల సామాజిక పరిశోధకులు, శాస్త్రవేత్తలు వందలాదిగా పరిశోధనా గ్రంథాలను వెలువరించారు. మన దేశంలో దామోదర్ ధర్మానంద్ కోశాంబి, దేవీప్రసాద్ చటోపాధ్యాయ, రాహుల్ సాంకృత్యాయన్, బి.ఆర్. అంబేడ్కర్, రొమిల్లా థాపర్ లాంటి వాళ్లు వారిలో ముఖ్యులు.

క్రీ.పూ. 566లో సిద్ధార్థుడుగా జన్మించిన గౌతమ బుద్ధుడు క్రీ.పూ. 485 వరకు జీవించినట్టు చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. బుద్ధుడు అత్యంత నిర్మొహమాటంగా యజ్ఞ, యాగాలను నిరసించాడు. అవి ఆగిపోవడానికి ఆయన చాలా శ్రమించాడు. ఎవరి నుంచీ ఏ వస్తువునూ బలవంతంగా తీసుకోరాదాని చెప్పాడు.ఇది కూడా చాలా ముఖ్యమైనది. వైదిక వర్గం స్వర్గం, నరకం, పునర్జన్మ, పాపకర్మల పేరిట కానుకలను తీసుకోవడాన్నిఇది నిరోధించింది. బుద్ధుడు ప్రత్యామ్నాయ ఆచరణను రూపొందించారు. బౌద్ధాన్ని ఆచరించే భిక్షువులు ప్రజలు ఏది ఇస్తే అదే తినాలని, ఎటువంటి పరిస్థితుల్లోనూ ఖరీదైన వస్తువులు, ఆభరణాలు, వస్త్రాలు తీసుకోరాదని నిబంధన విధించారు.వైదిక వర్గం పట్ల అయిష్టం కలిగిన ప్రజలకు సహజంగానే బౌద్ధం పట్ల గౌరవాదరాలు పెరిగాయి.లైంగిక అసభ్య కార్యకలాపాలకు పాల్పడకూడదని బుద్ధుడు ప్రబోధించారు.నాటి వైదిక వర్గం దేవుడి పేరుతో, మహిమల పేరుతో ప్రజల అజ్ఞానాన్ని సొమ్ముచేసుకొని తమ ఉనికిని సుస్థిరం చేసుకోవాలని చూసింది.బుద్ధుడు దీనిని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించాడు.

ప్రజలు శక్తివంతులని, వాళ్ల భవిష్యత్తుని వాళ్లే నిర్మించుకుంటారని, అందుకు దేవుడి లాంటి అతీత శక్తులు కారకులు కాదని చాలా ఖరాఖండిగా చెప్పాడు.మద్యం లాంటి మత్తుపదార్థాలకు దూరంగా ఉండమని కూడా చెప్పాడు. కుల అసమానతలను కూడా బుద్ధుడు వ్యతిరేకించాడు.గౌతమ బుద్ధుడు బోధించిన ధర్మ సూత్రాలు బౌద్ధానికి మూలాధారం. త్రిపిటకములు అనే శాస్త్ర గ్రంథం బౌద్ధానికి ప్రధాన ఆధారమని అధికులు విశ్వసిస్తారు. ఇందుకు అదనంగా మహాయాన బౌద్ధులు “మహాయాన సూత్రాలు” అనే రచనను విశ్వసిస్తారు.

బుద్ధుడు సమాజాన్ని ఒక అవగాహనతో జీవించే సహజీవనాన్ని అందుకు సంబంధించిన సూత్రాలను, ఆచరణలను ప్రవచించాడు. ద్వేషం ద్వేషంతో చల్లారదు. అది ప్రేమతోనే సాధ్యం అన్నాడు. వ్యక్తి తన జీవితంలో నిరాడంబరంగా ఉండాలని, సంపద కూడబెట్టడం ద్వారా స్వార్థం పెరుగుతున్నదని, రేపటి గురించి కాకుండా నేటి గురించి ఆలోచించాలని చెబుతూ వచ్చాడు.బౌద్ధం భారతదేశంలో పుట్టి ప్రపంచ వ్యాప్తంగా విస్తరించింది. అనేక దేశాల్లో మొదటి మతంగా చాలా దేశాల్లో రెండు, మూడు స్థానాల్లో ఉంది.తత్వశాస్త్రానికి మౌలికసూత్రం మనిషికి మరో మనిషికి, మనిషికి – సంఘానికి, మనిషికి – ప్రకృతికి ఉండే అంతస్సంబధాలను పెంచుకోవడమే. ఈ అంశాలన్నిటి పట్ల బౌద్ధం చాలా తీవ్రంగా పనిచేసింది. ప్రతి చిన్న విషయాన్ని పరిశీలించే దృక్పథాన్ని రూపొందించింది.

హిందూమతం హింసతో జంతుబలులు చేస్తూ యజ్ఞయాగాదులు జరుపుతూ ఉన్న రోజులలో బౌద్ధం పుట్టింది. అహింసావాదం ప్రచారం చేసింది. సంఘంలో ఉన్న హెచ్చుతగ్గులు పోవాలన్నది, స్త్రీపురుషులు సమానం అనీ, మానవులంతా ఒకటేనని అన్నది బౌద్ధం బోధించింది. ప్రజలు బౌద్ధాన్ని ఆరాధించారు. ఆదరించారు. అనుసరించారు.తెలివిగా బుద్ధుడు కూడా దశావతారాల్లో ఒక్కడన్నారు.దేవుడు అనే భావనను దూరం పెట్టిన బుద్దుడినే దేవుడిగా మార్చారు . కాని బుద్ధుడి భావాలు అమలుపరచలేదు. సమానత్వం అనే మూలభావాన్ని ఆచరించలేదు. కాని బౌద్ధాన్ని పారద్రోలగలిగారు.క్రీ.పూ. 6 వ శతాబ్దంలో గౌతమ బుద్ధుడు, అంతకు కొంచం ముందుగా జైన మహావీరుడు, ఈ వర్ణ వ్యవస్థను వ్యతిరేకించి, అట్టడుగు వర్గాలకు ఈ వేదమత దోపిడీనుండి విముక్తిని చూపించారు. దానితో, వేద మతం దాదాపుగా కనుమరుగైపోయి, బౌద్ధ, జైనాలు పూర్తిగా భారత దేశం అంతటా విస్తరించాయి. బుద్ధుడు భౌతిక వాది. సృష్టికర్త అనేవాడు లేడనీ, దైవ ఆరాధన నిరుపయోగమనీ, కోరికలే అన్ని కష్టాలకూ కారణమనీ ఆయన బోధించాడు. అయితే బుద్ధుడు చనిపోయిన తరువాత దాదాపు 400 ఏళ్ళలో, మహాయాన బౌద్ధం ప్రాముఖ్యత సంతరించుకున్న తరువాత బుద్ధుని భగవత్‌ స్వరూపునిగా పూజించటం ప్రారంభం అయ్యింది.

బుద్ధుని జన్మస్థలం లుంబినీ వనం. క్రీ.పూ. 563వ సంవత్సరం, వైశాఖ పూర్ణిమ రోజున అతడు జన్మించాడు. తల్లిదండ్రులు అతనికి సిద్ధార్థుడు అని నామకరణం చేశారు. బుద్ధుడు జన్మించిన వెంటనే తల్లి మరణించడంతో సవతి తల్లి గౌతమి ప్రజాపతి అతడిని పెంచింది.దీనికి కృతజ్ఞతగానే సిద్ధార్థుడు గౌతముడిగా పిలుపించుకున్నాడు.చిన్న వయసులోనే యశోధరను వివాహం చేసుకున్నాడు. వీరి కుమారుడే రాహులుడు. సిద్ధార్థుని సవతి తల్లి కుమారుడు దేవదత్తుడు. సిద్ధార్థుని జీవితంలో సంభవించిన నాలుగు సంఘటనలు అతడికి ప్రాపంచిక సుఖాల పట్ల విరక్తిని కలిగించాయి.ఒకసారి వృద్ధుడ్ని, రోగిని, శవాన్ని, యతిని చూచి భౌతిక జీవనం పట్ల విరక్తి కలిగింది . శాశ్వతమైన ఆధ్యాత్మికతకు సంబంధించిన పరమార్థాన్ని ఆకళింపు చేసుకోవడానికి ఇల్లు విడిచి పెట్టాడు.ఈ నేపధ్యంలోనే ప్రస్తుతం బుద్ధగయలో ఉన్న బోధి వృక్షం కింద తపస్సుచేసి జ్ఞానోదయాన్ని పొందాడు.ఈ క్రమంలో అతడు గౌతమ సిద్ధార్థుడు కాస్తా గౌతమ బుద్ధుడయ్యాడు. దీనినే ‘మహాసంబోధి’అని పిలవడం జరుగుతోంది. ఆ కారణంగా ప్రస్తుతమున్న రావివృక్షం (బోధి వృక్షం) బౌద్ధులందరికీ ఆరాధ్య వృక్షరాజమైంది.

బుద్ధుడు నాలుగు ఆర్యసత్యాలను ప్రవచించాడు.దుఃఖము, దుఃఖ సముదయము, దుఃఖనిరోధము, దుఃఖ నివారణోపాయం అనే నాలుగు ఆర్య సత్యాలను అష్టాంగ మార్గాల ద్వారా సాధించాలి. సమ్యక్ దృష్టి, సమ్యక్ సంకల్పం, సమ్యక్ వచనము, సమ్యక్ కర్మ, సమ్యక్ జీవనం, సమ్యక్ వ్యాయామం, సమ్యక్ స్మృతి, సమ్యక్ సమాధి అనే ఈ ఎనిమిది అంశాలతో బౌద్ధ ధర్మం, మతం ఏర్పడింది. బుద్ధుని ఆశ్రయించిన వారు బౌద్ధులయ్యారు. బుద్ధుని ధర్మాచరణ – సమత అన్నివర్గాల వారిని ఆకర్షించింది. బుద్ధుడు కులవ్యవస్థను నిరాకరించాడు. ధర్మాన్ని, జ్ఞానాన్ని పొందడానికి అందరూ అర్హులేనని ప్రకటించాడు.అన్ని ప్రాంతాలకు పాదచారియై ప్రయాణిస్తూ చెట్లకింద నివాసం ఉంటూ, రోజూ భిక్షాటన చేసి, ఒక పూట మాత్రమే భోజనం చేసి, జీవితాన్ని, ధర్మాన్ని నియమబద్ధంగా నడిపాడు.

నిమ్నవర్గాలకు చెందిన ఉపాలి, సోపాకుడు, సుప్పియుడు, సుమంగలుడు, శకటాలుడు, డంకుడు, పృథక్కుడు తదితరులను తన శిష్యులుగా చేసుకున్నాడు. బుద్ధుడు అహింసను,శాంతిని బోధించాడు.ఒకరోజు ఒక వ్యక్తి  బుద్ధుడి వద్దకు వచ్చి ‘నాకు సంతోషం కావాలి’ అని కోరాడు. అప్పుడు బుద్ధుడు ,”నీ వాక్యంలోని ‘నాకు’ అనే మాటను తొలగించు, అది అహంకారానికి సంకేతం.అలాగే ‘కావాలి’ అనే మాటను తొలగించు. అది కోరికలకు చిహ్నం .అవి తొలగించిన తర్వాత నీకు (అందరికీ) మిగిలేది సంతోషం “అని చెప్పాడు .ఒక జీవిని చంపడమే కాదు, దాన్ని బంధించినా, పక్షుల్ని బోనులో పెట్టి  పెంచుకున్నా అది కూడా హింసే అన్నాడు బుద్ధుడు .చేతలతోనే కాదు, మాటల ద్వారా దూషించినా, బాధపెట్టినా దాన్ని కూడా ‘జీవహింస’ గానే  చెప్పాడు.బౌద్ధానికి ముందు మన సంప్రదాయంలో పౌర్ణమికి ప్రాధాన్యత లేదు. బుద్ధుని తర్వాత చాంద్రమానం ప్రాముఖ్యత హెచ్చింది. పౌర్ణమికి ప్రాధాన్యత పెరిగింది.

బౌద్ధానికీ, పౌర్ణమికీ అవినాభావ సంబంధం ఉంది. బుద్ధుడు జన్మించిందీ , ఇల్లు విడిచిందీ, జ్ఞానోదయం పొందిందీ, పరినిర్వాణం పొందిందీ వైశాఖ పూర్ణిమ రోజే. బుద్ధుడు తొలిగా పరివ్రాజకుడైనదీ, ధర్మప్రచారం ప్రారంభించిందీ, తొలి బౌద్ధసంఘం ప్రారంభించినదీ ఆషాఢ పూర్ణిమ నాడు. బుద్ధుడు తన తల్లికి భిక్షుణిగా దీక్ష ఇచ్చినది ఆశ్వయుజ పౌర్ణమి నాడు.ఫాల్గుణ పౌర్ణమి బుద్ధుడు తన ఏడేళ్ల కుమారుడు రాహులునికి భిక్షు దీక్ష ఇచ్చిన రోజు.ఇంకా బుద్ధుడు ఇలా చెప్పాడు–“ఒక గొప్ప వ్యక్తికంటే సంఘమే గొప్పది,ఉన్నతమైనది.వ్యక్తి సేవ కంటే సంఘ సేవ ఉన్నతమైనది.బుద్ధుడు నిరాడంబరమైన జీవితాన్ని గడిపాడు. మానవజీవితాన్ని అర్థం చేసుకోమనే అందరూ చెప్తారు. చెప్పే విధానాలు మాత్రమే వేరు. ‘దయగా ఉంటే మంచిది’ అని మిగతా సంప్రదాయాలు చెబితే, ‘దయతో ఎలా ఉండాలో’ బౌద్ధం చెబుతుంది. ఎవరి పట్ల ఎంత కృతజ్ఞతగా ఉండాలో నేర్పుతుంది.బుద్ధుడి కాలం నుంచే స్త్రీలకు ప్రాధాన్యత ఉంది. బుద్ధుడి బంధువైన మహాప్రజాపతి బౌద్ధమతాన్ని అవలంబించింది. అలాగే అశోకుడి కుమార్తె!లోకానికి మార్గదర్శకులుగా ఉండే మహనీయులందరూ నిరాడంబర జీవితాన్నే గడిపారు. స్వంత పనులకోసం మరొకరిపై ఆధారపడటం కూడా బుద్ధుడికి ఇష్టం ఉండేది కాదు. ఓపిక ఉన్నంత వరకు ఎవరి పని వారు చేసుకోవాలని చెప్పేవాడు. ఎనభైఏళ్ల వయసులో కూడా ఆయన పనులను ఆయనే చేసుకునేవాడు. ఆయన భోజనం చేసిన తర్వాత భిక్షాపాత్రను కడగటానికి ఆయన ప్రియశిష్యుడు ఆనందుడు ఎంత అడిగినా ఇచ్చేవాడు కాదు. నేను అన్నం తింటున్నాను గదా నా పాత్రను నేనే కడుక్కోవడం న్యాయం అనేవాడు. బుద్ధుడు స్వయంగా తాను ఆచరిస్తూ, నిరాడంబరత ప్రాముఖ్యాన్ని లోకానికి చాటి చెప్పాడు.

ఇతరుల గురించి ఈర్ష్య పడకుండా, తమను తాము మంచివారిగా మలచుకోవాలని, మనకు ఉన్న అతి పెద్ద సంపద అయిన మేధస్సును సక్రమంగా వాడుకోవాలని బౌద్ధం బోధిస్తుంది.అలాగే మానవ అభివృద్ధికి అవసరమైన ఆధ్యాత్మికతను వయసుతో సంబంధం లేకుండా అందరూ అలవరచుకోవాలని  చెబుతుంది.” ఒకసారి శుద్దోధనుడు బుద్ధుడిని కపిలవస్తుకు వచ్చి తన బోధలు వినివించవలసిందిగా కబురుపెట్టాడు.అలాగే బుద్ధుడు తన పరివారంతో కపిలవస్తుకు చేరాడు. తండ్రిని సమీపించి రాహులుడు తనను ఆయన కుమారుడిగా పరిచయం చేసుకొని,ఆయన వారసత్వ సంపదను తనకు అందచేయమని వేడుకున్నాడు.అందుకు బుద్ధుడు చిరునవ్వుతో అంగీకరించి, పక్కనే  ఉన్న ధర్మసేనాపతి సారిపుత్రుణ్ణి పిలిచి,రాహులునికి భిక్షు దీక్ష ఇవ్వమని చెప్పాడు. “ఇదొక ధర్మ సామ్రాజ్యం,ఇదే నా ఆస్తి”అంటూ రాహులుడికి ఒక భిక్షాపాత్రను అందించాడు బుద్ధుడు. అప్పుడు రాహులుడి వయసు ఏడు సంవత్సరాలు.రాహులుడు బౌద్ధమతంలో తొలి బాల బిక్షువుగా మారాడు.బౌద్ధమతంలో బాలభిక్షువుల్ని శ్రామణేరులు అంటారు.ఆ విషయం తెలిసిన  శుద్ధోధనుడు చాలా దు:ఖించాడు.ఆ దు:ఖంతోనే,”ఇక నాకు ఈ రాజ్యం ఎందుకు, నన్నుకూడా నీ సంఘంలో చేర్చుకో!” అని బుద్ధుడిని కోరి అతను కూడా బిక్షువుగా మారాడు . బుద్ధుని సవతి తల్లి గౌతమి, తండ్రి శుద్ధోధనుడు, భార్య యశోధర కూడా భిక్షు సంఘంలో చేరారు.

బౌద్ధ ధర్మంలో రాహులుడు ఎంతో నిష్ణాతుడయ్యాడు. బుద్ధుడు అతనికిచ్చిన ప్రబోధాలు బౌద్ధ సారస్వతంలో  ‘రాహులో వాద సుత్త’గా ప్రసిద్ధి చెందాయి . ఆయన ఎక్కువకాలం ఆమ్రరత్న వనంలో జీవించాడు. రాహులుడు ఎప్పుడు మరణించాడో తెలియదు. కానీ, చాలా చిన్నవయసులో యువకునిగా ఉన్నప్పుడే మరణించాడు. పూర్వజన్మలు,మరు జన్మలు లేవన్న బుద్ధుడిని గురించి బౌద్ధ గ్రంధాలలో విచిత్రంగా ‘బుద్ధుని జాతక కధలు’ఎలా వచ్చాయో అంతుబట్టదు.’బుద్ధుని జాతక కధలు’ ప్రకారంగా సిద్ధార్ధ గౌతముడు బుద్ధుడు కాకముందు ఐదువందల నలభై ఏడు జన్మలు ఎత్తినట్లు బౌద్ధగ్రంథాలు చెప్పాయి .అయితే ఈ కధలు– మనలో ఉండాల్సిన ప్రేమ, కరుణ, సహనం, మైత్రీభావాల గురించి స్పష్టంగా తెలియచేస్తాయి.

బుద్ధుడు ధర్మప్రచారంలో 80 ఏళ్ళవరకూ జీవించాడు. చివరికి కుశీనగరంలో బుద్ధుడు మహాపరినిర్వాణం చెందాడు. బుద్ధుని బోధనలు దేశ విదేశాల ప్రజలెందరినో ఆలోచింపచేసేలా చేశాయి. ఫలితంగా చాలామంది బౌద్ధం స్వీకరించే విధంగా ప్రేరేపించాయి.భారతదేశానికి బౌద్ధం ఇప్పుడు మరింత అవసరం. అదే విషయాన్ని డాక్టర్ బి.ఆర్. అంబేద్కర్ పదే పదే వివరించారు.పదిమందికి పంచేకొద్దీ తనలో ప్రావీణ్యతను పెంచేది విధ్య.పదిమందిలో మెలిగేకొద్దీ తనలో సంస్కారాన్ని పెంచేది శుద్ది.పదిమందితో తిరిగేకొద్దీ తనలో సమయస్ఫూర్తిని పెంచేది బుద్ది.ఇదంతా కూడా సజ్జనుల సాంగత్యం వలనే సాధ్యపడుతుంది.మీరే ఆలోచించండి!

 

బుద్ధుడి గురించి ప్రముఖులు—

బుద్ధుడు యోగుల్లో చక్రవర్తిలాంటివాడు– ఆది శంకరాచార్య

దాస్య విమోచన గురించి, దు:ఖ నిరోధం గురించి, సమ సమాజాన్ని గురించి బోధించి, మూఢ నమ్మకాలకు తావులేకుండా, మనిషిని మానవతా విలువలవైపు నడిపించే బౌద్ధం అన్ని మతాలకంటే ఉన్నతమైనది.– కారల్‌ మార్క్స్‌

ఈ భూమి మీద ఆచరణలో ఉన్న మతాలన్నింటిలోనూ, శాస్త్రీయ జ్ఞానానికి అనుగుణంగా తన బోదనలు చేసింది బౌద్ధమతమే. ఆధునిక, శాస్త్రీయ అవసరాలకు సరిపోయే మతం ఏదైనా ఉన్నదా అంటే అది బౌద్ధమతమే. ఆల్బర్ట్‌ ఐన్‌స్టీన్‌

ఈ ప్రపంచంలో ఇప్పటివరకు పుట్టిన అందరిలో అత్యంత గొప్పవాడు బుద్ధుడు.– రవీంద్రనాథ్‌ ఠాగోర్‌

శీలం, ప్రజ్ఞల్లో బుద్ధుడు క్రీస్తును కూడా మించిపోయాడు. బెట్రాండ్‌ రస్సెల్‌

ఏసుక్రీస్తు బోధనలలో నూటికి తొంభైశాతం బౌద్ధం నుంచి స్వీకరించినవే…ఆధునిక ప్రపంచానికి సరిపోయే మతం బౌద్ధమే.…ప్రపంచాన్ని రక్షించగల శక్తి ఒక్క బౌద్ధానికి మాత్రమే ఉంది…. సంస్కర్తలందరిలోనూ అత్యుత్తముడు గౌతమబుద్ధుడు…బుద్ధుడు నా గురువు. – అంబేద్కర్‌

ప్రాణం ఉన్నదేదీ ఏకాంతంగా జీవించదు… తన కోసమే జీవించదు!సంఘం కోసం జీవించేదాన్నే ‘ప్రాణి’అనొచ్చు!

 

బుద్ధం శరణం గచ్ఛామి

ధర్మం శరణం గచ్ఛామి

సంఘం శరణం గచ్ఛామి